Meningen

Heb me toch het meest vermaakt met het niet spook gedeelte. Het is nogal een standaard werkje dat niets vernieuwends weet te brenken, maar zeker zijn momenten heeft.

Insteek is leuk, maar het wordt te vaak en te veel en chaotisch rommeltje. De film zwenkt aan alle kanten uit wat net iets te oppervlakkige humor op levert. Audrey Hepburn weet helaas niet veel te brengen, en speelt weer een zelfde soort type. Daarnaast blijft het natuurlijk wel een briljant actrice.

Animatie films van tegenwoordig zijn zo hyperactief, en dan met name het werk van Dreamworks en zijn Madagascar reeks. Veel te druk en over de top. Weinig subtiel, en dat vind ik juist wel sterk in bijvoorbeeld het werk van Pixar. De film had zeker zijn momentjes. De penguins zijn op zich best geinige figuren, maar zijn niet voor niets bijfiguren. Ze kunnen niet hun eigen film dragen.

Grauw en hard. Rauwe realisme, sterk weergegeven. Hier en daar loopt het wat stroef, maar het verhaal blijft boeien door de echtheid.

Prachtige, integere en oprechte film. Ludivine Sagnier speelt fenomenaal. De film gaat nergens te ver en weet de aandacht vast te houden door prachtig spel en sterke cinematografie. Muziek keuze vond ik niet overal even geslaagd.

Dat was hem dan, de film waar ik lang naar uit keek, en verschrikkelijk veel zin in had. Deel 1 en 2 vind ik allebei top films, dus het is ook logisch en ik vind dat je van zo'n film veel mag verwachten...

De film begon. Een donkere toon werd meteen gezet, en ik wist al dat de film een stuk grimmiger zou worden dan zijn voorgangers. Dan komt bij mij al meteen de vraag: Waarom? Ik vond de film te donker, te 'zwart'. De sfeer van de eerste 2 delen vond ik hier minder aanwezig. De film wilde misschien te episch zijn. Daarbij wilt hij zichzelf op sommige momenten ook te serieus nemen door een complex verhaal en overbodige drama.

Nee, over het verhaal kan ik vrij weinig positiefs zeggen als ik het vergelijk met zijn voorgangers. Er moesten te veel oplossingen en plot twists verwerkt worden waardoor de film minder plaats maakte voor humor en actie. Want ja, die waren allebei helaas erg schaars. In deel 1 en 2 had je nog 'memorabele' actie, in de zin van en actie scene die je meteen linkt aan de film (zoals de gevechten met de crew van de Black Pearl in skelet vorm, aanval op het dorpje, en waar deel 1 af en toe zelfs te veel actie heeft, aan het einde; die ontsnapping van Jack, en dan deel 2, het gevecht op het rad, en met de Kraken) Zulke goed verzonnen, in je hoofd blijvende actie mis ik in de eerste 2 en een half uur van de film. En dat is te lang. Voorderest zou ik eigenlijk geen hoogstaande actie scenes kunnen bedenken in de film die zon indruk op me hebben gemaakt net als de voorgenoemde scenes. Jammer.

Ook kon Johnny Depp zich zelf niet overtreffen als Jack Sparrow. Maar wederom komt dat door te weinig humor. Daarbij komt nog dat 3 uur veel te lang is, en dat daar in te weinig gebeurt...

Was de film dan slecht? Nee. Er zijn genoeg mooie, fraaie beelden in de film. Het ziet er prachtig uit. De special effects die je voor geschoteld krijgt zijn echt en lust voor het oog. De acteer prestaties waren zeker goed, alleen willen sommige acteurs (kuch, Bloom, kuch) soms wat te overdreven held haftig uit de hoek komen. De humor die er in zat kon ik wel waarderen, en de verwijzingen naar de attractie uit de Disney thema parken vond ik uitermate vermakelijk.

Al met al een teleurstellende film, die je eigenlijk toch wel gezien moet hebben. Ik vind het een onbevredigend einde voor de trilogy, en meer dan 3 films moeten het niet worden. Zeker het minste deel. 3½*

Er gaat zowiezo een half puntje af van mijn kant, want ik vind dat 3D toch zo'n ellende. Het voegt bijzonder weinig toe. Een aantal scènes zijn niet te volgen door de snelle bewegingen en montage, wat mijn brilletje niet bij kan houden. Lange bewegingen worden vaag en de donkere setting wordt door het getinte glas nog donkerder. Zat op momenten naar een zwart vlak te kijken. Daarnaast is het gevoelsmatig niet relax, en je zit met zo'n debiel ding op je hoofd. Onderuit in de bioscoopstoel gaat dus niet, je hoofd moet recht naar het scherm. Nee, 3D zuigt. Ik heb daar helemaal niets mee, van mij mogen ze stoppen met die grapjes.

Ik heb dan ook de eerste helft van de film niet volwaardig kunnen bekijken. Heb mij kapot geirriteerd aan het 3D. (na Avatar trouwens weer de 1e 3D film die ik zie)

Maar vermakelijk werd het uiteindelijk wel. Na eenmaal wat gewend te zijn en mij enigsinds neer gelegd te hebben bij het feit dat ik op een stront manier de film moest bekijken, viel er genoeg te genieten. Er is fantasie genoeg. Een aantal prima vondsten sieren deze prima avonturenfilm met een even memorabele Jack Sparrow, een waar film icoon. Je merkt wel dat zijn trucjes een beetje aan hun eind zijn, en vernieuwing is een must. Dat is in deze film nog niet geheel het geval, maar deze minder epische aanpak bevalt mij wel.

De actie was leuk, maar niet te volgen. (want 3D is kut) Ook aan humor geen gebrek, maar wederom; weinig vernieuwend. Vond Penélope Cruz trouwens bijzonder weinig toevoegen. Er had wel meer aan haar personage gewerkt mogen worden. Mijn gedachten qua humor waren gevestigd op een leuke chemie tussen Cruz en Depp, maar nee. Gemiste kans.

Al met al een leuke film. Niet meer, niet minder. 3D heeft het echter voor mij verziekt, dus ik wacht op de dvd release om hem gewoon lekker in normaal 2D te bekijken.

Met deze film toont Tim Oliehoek helaas aan dat zijn debuut film 'Vet Hard' niet meer dan een toevalstreffer was. De film heeft aantoonbaar last van gebrek aan inzicht en laag kwalitatief vermogen. Waar het camerawerk stijlvol en inventief is, weet de montage dit volledig te verzieken. Daarnaast heeft deze prent een wankel en mak scenario waarmee volledig op safe gespeeld wordt. Deze film is een jammerlijk voorbeeld van makkelijk scoren, want het publiek wat hier op af moet komen hoeft ook vrijwel niet serieus genomen te worden. Dialoog was van een bedroevend niveau. Daarentegen steken de actie scènes prima in elkaar, maar na 3 scooter achtervolgingen weten we het wel. Gebrek aan variatie en creativiteit laten dus een leeg gevoel achter, en weten op geen manier nog enige toevoeging te brengen. Nee, dit is geen uithangbord voor de Nederlandse film.

En daarbij: 'Ik ben Tony Montana! You talkin' to me?' Goed zo, jongens

Prima film, maar weinig vernieuwends van Allen's kant. Daarnaast is het een ode aan een film legende, wat leuk uitpakt. Hoewel het hier en daar naar wat meer sfeer verlangt, weten de komische noten en het simpele verhaal een mooi en lekker lopend tussendoortje te creëren.

Omdat de nieuwe Predator film binnenkort in de bioscoop draait, deel 1 nog eens bekeken. Na 10 jaar (denk ik) herzien. Wat een saaie film. De opbouw is enorm lang en na een uur gezever in de jungle komt de predator eens opdraven. Dan begint de opbouw opnieuw om wederom een tergend trage voortzetting te ervaren. Kan zijn dat dit is wat kijkers juist intrigeert. Ik vond het vooral saai. Ik keek deze film puur ter vermaak, niets anders. Voor mij slaagt de film daar in niet en dus heb ik mijn stem verlaagd naar 2*

Gisteren avond. Naar mijn weten een van de eerste voorstellingen van deze film in Breda. Een toch wel erg vol zaaltje. Ook al was ik niet de eerste in de zaal, naar mijn mening had ik zeker de beste plek. Een beetje achteraan in het midden. En dit was nodig.

De gangster film interesseert mij steeds meer. De hele setting, iemand die zich naar boven werkt, en tegen de maatschappij schopt vind ik zeer vermakelijk. De setting van deze film vond ik ook een zeer goeie keuze. De jaren ’30 vind ik erg interessant en de hele sfeer die uitgeademd wordt vind ik erg prettig. Ok, dat het verhaal zich afspeelt in de jaren ’30 is geen keuze, maar een feit. Maar toch. Ook al heeft deze film een geheel eigen look en feel, hij ontkomt er niet aan om met de vorig jaar verschenen Franse pareltjes L'Instinct de Mort en L'Ennemi Public N° 1, met Vincent Cassel, vergeleken te worden. Dat moet je eigenlijk niet doen omdat de voor genoemde films in 2 delen gesplitst zijn en een veel completer beeld geven van de gangster, en in dit geval Mesrine. Nee, die vergelijking zou niet reëel zijn, maar het gebeurt toch. Mede doordat de engelse titel gewoonweg te veel op elkaar lijkt. (Public Enemy number one) Ook is de hoofdlijn van het verhaal vergelijkbaar, maar nogmaals, is het franse verhaal van Mesrine veel completer dan die van Dillinger.

De film begint goed. Hoewel ik geen fan ben van het camera werk stoort het alleen maar op het begin. Hier was ik op voorbereid (ging dus express achterin zitten) maar ergerde mij af en toe wel. De ontsnapping was spectaculair en verassend realistisch. Waar het al snel uit kon schieten tot een over de top actie spektakel is het hier redelijk ingetogen. Dat weet regisseur Mann goed in beeld te brengen. De enorm harde knallen die in de film voorkomen doen denken aan oudejaarsdag. Dit is best tof om te zien en te horen. Bijster bijzonder wordt het echten nergens. Het verhaal gaat na deze opening toch wat stroef uit de start blokken. De personages worden niet in volle glorie geïntroduceerd (Depp is uit het niets publiek vijand nummertje 1) en worden wat rommelig neer gezet. Wie wat waar en waarom kunnen daardoor nog wel eens onduidelijk zijn. Eigelijk vanaf het moment dat de mooie Marion Cotillard haar intrede maakt begint de film wat aangenamer te worden. Alles wordt overzichtelijker. Dit komt ook doordat ik de handlangers van Depp aka Dillinger heb gelaten voor wat het was, anders ben je al snel het spoor bijster. De locaties vond ik wel erg gaaf. Alles was jaren ’30. Mooie straten, dikke kluisdeuren en oude bioscopen. De setting ik sprima. Het verhaal kabbelt voort en is eigelijk in het begin wat matigjes. De film wordt echt sterk na zo’n drie kwartier. Dan zijn er wat meer complicaties, iedereen zit goed in de film en de verhaal lijn wordt leuker. Waar Bale in het begin wat op de achtergrond blijft slaat hij vanaf zijn benoeming tot hoofd van de opdracht helemaal om, en doet hij niet veel onder aan het spel van Depp. Depp die zijn rol als Dillinger toch wel erg sterk neer zet. In de eerste, wat matige drie kwartier was zijn personage nier zo interessant. Na een tijdje wel en zit je echt naar een geweldig goeie gangster te kijken. Een vleugje humor doet altijd goed en het verhaal blijft vanaf de tweede ontsnapping van Dillinger spannend tot aan het einde.

De vormgeving van de film vond ik in het begin nogal zwak. Weinig creativiteit, en maar een paar mooie shots die ook in de trailer gebruikt zijn. Verassend was dan ook niet. Ook had ik het idee dat de focus puller niet altijd zijn best deed. Toch stoorde dit wat belachelijke camera werk niet. Helemaal niet eigelijk. Het had zeker hier en daar zijn charmes en soms was het echt realistisch in beeld gebracht; of dat je er zelf bij was. Regie vond ik boven maats. Mann weet bij elke film zijn eigen ding te doen, en geen een film is het zelfde. Dat hij wat loopt te klooien met hd beelden kan ik hem vergeven, mede door het sterke, spannende en boeiende verhaal.

Daarbij komt ook nog dat ik Depp gewoon een briljant acteur blijf vinden en Bale zich prima weet te presenteren. Dialogen waren leuk, hoewel soms wat doorzichtig, maar Depp weet het allemaal fijn te brengen. Marion Cotillard, de franse actrice, weet zich ook zeker in de kijker te spelen naast Depp. Zeker een actrice om in de gaten te houden. Doordat de scènes per minuut spannender worden is het einde voor mij het absolute hoogtepunt. Mooie muziek, beelden en acteerwerk weten een mooi einde te maken van een toch wel hele sterke film.

Hoewel de muziek hier en daar wat voorzichtig, en iets wat ongeïnspireerd is weet het op de goeie momenten te raken met wat mooie dramatische klanken. Sommige muziek stukken zijn prachtig, maar niet bijzonder. Eigelijk is de gehele score ‘niet bijzonder’ en had onder elke film geplakt kunnen worden. Hier had meer van gemaakt kunnen worden, maar helaas. Ze zijn liever voorzichtig dan dat er echt geëxperimenteerd wordt, wat een beetje een standaard soundtrack oplevert, wat zeker bij vlagen genietbaar is.

Al met al een degelijke film wat mede door de bioscoop ervaring positief uitpakt. Mooie rollen, mooie regie en een mooi scenario. Alleen voelt jet vergeleken L'Instinct de Mort en L'Ennemi Public N° 1 allemaal wat matig aan. Deze franse film wil ik dan bij deze ook zeker voor de Public Enemies ‘fans’ aanraden. Deze film verdient en krijgt van mij een dikke 4*