Pizza Maffia (2011)

Hoe kun je deze film nu te vaak zien Een keer is eigenlijk al te veel.

Ik was na Vet Hard en Spion van Oranje de films wel een beetje gewend aan de film van jong regisseur Tim Oliehoek, maar dit is toch wel een van zijn minderen films.

Het verhaal is veel te simpel neer gezet en valt meerdere keren terug op momenten die eerder in de film voorkwamen, terwijl Oliehoek met Vet Hard en Spion van Oranje nog wel de kijker wist te verrassen/vermaken. Buiten dat is de inhoud ook veel gekakel waarvan ook nog eens met ondertiteling, ook de humor is ver te zoeken.

Laten we het maar zien als een snel gemaakt project, iets te snel (net als die scooters)

1,0*

tja film was niet goed en ook niet slecht.

Begin duurde wat lang, naar het einde toe werd het wat leuker

Leuk voor 1x

2,5*

Een puberale film. Leuk voor de kinderen, die leren hoe het vooral niet moet.

hoe kan je bekijke -_-

Met je ogen?

Dit was een slechte film, maar voor de jeugd zal het nog wel enigszins te pruimen zijn, want onder de 18 jaar vind je dit misschien stoer gedrag, maar eigenlijk is het super triest gedrag, en zelfs debiel .Ik heb vooral een hekel aan dat ze denken dat ze stoer zijn, terwijl ze iedereen in gevaar brengen, en dan ook nog praten met dat zielige mocro accent ,walgelijke vertoning!!

Bovendien bij zulke gasten, mogen ze van mij levenslang een verbod geven om uberhaübt ooit nog op een scooter te zitten, of welk ander voertuig dan ook te mogen besturen, na die dodemansrit!!

Jammer genoeg gaan vele jongelui deze scooter actie kopiëren, waardoor indirect Oliehoek niet alleen een slechte film aflevert,maar ook gevaarlijke situaties op scooters promoot, wat weer meer verkeersslachtoffers veroorzaakt,al met al scoort hij dus 2 keer negatief!!

Hier en daar een beetje grappig, maar verder is bij deze komedie/drama helaas maar weinig komedie en drama. De grappen zijn over het algemeen zo Claus dat het niet grappig is. Daarnaast komt de drama door het matige acteerwerk niet over.

Nou na al dat pizza gedoe heb ik zelf maar een pizza laten komen, het was er binnen een half uur en helaas was de bezorger met de auto. Dat is het enige boeiende wat ik mee heb gemaakt tijdens deze film. Zijn neef kan alleen maar heel hoog praten, er komt een gangsterrap voorbij en er is niet zoveel verhaal. Ik vind alleen die Sallie Harmsen wel leuk.

Erg simpel maar t ken net

Ik lees nu net dat het een komedie moest zijn. Dat had ik niet begrepen. Volgens mij moet je als je een komedie bekijkt toch kunnen lachen?

Enige positieve aan deze film is de originele filmlocatie. (zeeheldenkwartier Den Haag)

Het meest onwaarschijnlijke personage is Alice,

Niet grappig, pseudodrama, oninteressant.

Niet een echt goede film, maar wel competent gemaakt met een begin, midden en een einde. Daardoor wel cliché maar tegelijk ook vermakelijk. Sallie Harmsen erbij als extraatje en voor mij is dit een lekker wegkijkertje.

Ik vond dit wel een OK filmpje eigenlijk. Het is met veel liefde en vaart gemaakt, dan kun je wel aan Oliehoek overlaten. Ik kocht deze film op Blu Ray voor een euro vijftig en dat is geen miskoop. Alleen het einde is wel heel makkelijk, daar had even een minuutje of tien meer voor uitgetrokken moeten worden. Grappig feit is dat Lange Frans meewerkt aan de titelsong: toen was hij kennelijk nog niet racistisch. 3,5 *

Tim Oliehoek regisseert een ambitieus, maar behoorlijk rommelig verhaal. Zo rommelig eigenlijk dat ik begin te denken dat het echte boek niet veel rustiger zal weglezen. De opening van de film belooft in ieder geval een tamelijk spectaculaire film, maar al snel is het duidelijk dat het gebeuren vervalt in clichématige gebeurtenissen, lompe wendingen en vooral erg kinderachtige mensen. Zeker de vader van Ojja, vertolkt door El Hamus, is werkelijk te zot voor woorden. De oorlog tussen pizzeria's wordt ook nogal haastig afgewerkt en tegenwoordig los je gewelddadige ruzies klaarblijkelijk op met drie zinnen als je het een weekje laat passeren. Was het maar zo'n feest. Het ontging me volledig hoe zo'n escalerend gebeuren nergens opgepikt leek te worden door de rest van de wereld, zoals handhaving (die er op een enkel moment zelfs letterlijk met de neus bovenop zit) evenals de vader van Haas. Regelmatig brengt Oliehoek de driftige scenes vlot en blits in beeld, maar hij kan weinig aanvangen met het rommelige scenario. Het verbaast me echt dat drie mensen eraan meegeschreven hebben, maar goed. Ik vond het een uiterst voorspelbare jeugdfilm, met gelukkig wat vlotte regie om er (godzijdank) geen volledig saaie boel van te maken.