Horror (en thriller) zonder grenzen

Grizzly (1976)

4a: Natural Fauna

Zowat volledige volgens de verhaallijn van Jaws, maar dat heeft me niet verder gestoord.

Heel wat ledematen die rondvliegen maar de eigenlijke aanval is telkens nauwelijks te zien en het ziet er allemaal vrij nep uit. Toch loopt het verhaal best vlot en heb ik me nergens echt verveeld.

Voortgang: 25/54

Deze stond op mijn 'trailer nog bekijken' lijst. Ik ben er in ieder geval zeer blij mee. Thx Woland

Ikzelf heb zojuist een film bekeken die ik zou willen aanraden aan DVD-T. Mijn tip voor jou gaat The Devil's Candy (2015) zijn. Veel plezier ermee, ik hoop dat hij je bevalt.

Tiplijst

Collins: Alléluia (2014)

John Milton: The Innkeepers (2011)

alexspyforever:

EW101: Ultimo Mondo Cannibale (1977)

baspls:L'Ultimo Treno della Notte (1975)

Cikx:

arno74:

wendyvortex:

Boeikens: Faceless (1988)

Woland:

Hollywood007: Hatchet (2006)

DVD-T: The Devil's Candy (2015)

WardT: Goksung (2016)

joolstein:

Faces od Dead (1978)

2f: Documentary

Heeft door de hoge verwachtingen van de hedendaagse horrors geen al te grote inpakt meer. Wat toentertijd als extreem schokkend ervaren werd wordt heden zowat gewoon op tv getoond.

Voortgang 26/54

5b Undead & Supernatural - Heksen

Voortgang: 46/54

The Haunting of Morella (1990)

https://i2.wp.com/1.bp.blogspot.com/-i6z3BNtErUk/UEz_AOs2z8I/AAAAAAAAJ7Y/FLEC5mh3F9Q/s1600/Haunting_Of_Morella.PNG

Ik sluit me aan bij eerdere recensies dat deze film veel weg heeft van een Hammer horror alleen vond ik deze een stuk genietbaarder dan de gemiddelde horror die dat filmhuis produceerde. Vandaar dat ik net als Noodless iets heb van wat een lage score op imdb wat was er dan zo slecht aan en zo goed aan dat theatrale van Hammer. Aan de setting lag het volgens mij niet want dat de film veel ouder lijkt dan 1990 zie ik enkel als een plupunt. Sfeer is er genoeg, vrouwelijk schoon, naakt en erotiek ook. Het verhaal is niet nodeloos complex gemaakt, geen lange saaie dialogen, de surreële scènes liepen ook lekker vlot zoals de hele film. Karakterontwikkeling en acteerwerk misschien wat aan de matige kant maar daar struikel ik niet over als de rest zo goed is gedaan.

Categorie 7 (wit): Periodehorror

c) 1950-1959

Voortgang: 46/54

The Curse of Frankenstein (1957)

https://www.elcineenlasombra.com/wp-content/uploads/2015/10/draculam140608_a20f7bffc.jpg

Deze film uit 1957 zorgde voor een hernieuwde opleving van de monster-horrorfilms een subgenre waarin Hammer lange tijd een toonaangevende rol zou gaan spelen. Het is tevens de eerste in een reeks van Hammer-Frankenstein-films waarin geleerde Victor Frankenstein centraal staat en niet het door hem geschapen monster. Peter Cushing en Christopher Lee starten met deze film zo'n beetje hun carrière als Horroriconen. Terwijl ook Terence Fisher met deze film de eerste stappen als regisseur zet in het horrorgenre. Cushing speelt Baron Victor Frankenstein (hij zal dit nog vijf keer meer doen) als een kille, manipulerende en gewetenloze moordenaar en is goed op dreef maar mist medeleven. Ook Christopher Lee is niet overtuigd als de creatie. Nu is dat enigszins te wijten aan het feit dat Hammer niet de copyright van Jack Pierce make-up heeft weten te bemachtigen. Echter Lee ziet er ook niet indrukwekkend uit en is meer een zielig hulpeloos slaafje dan iets anders. Het probleem om je de identificeren met de personages en zo medeleven te krijgen, ontbreekt overigens bij alle personages. De details van Frankenstein’s Victoriaans laboratorium en diens experimenten zijn vanuit pseudo-wetenschappelijk oogpunt wel erg mooi vormgegeven. Zoals we soms ook al het fijne en typische duistere Hammer-sfeertje te zien krijgen. Het resultaat is geen spectaculaire horrorfilm maar wel gedenkwaardig genoeg voor horrorliefhebbers want de film maakt zeker deel uit van de rijke horrorhistorie en voor fans van Peter Cushing en Christopher Lee.

The Blob (1958)

https://pbs.twimg.com/media/DOtelT_X0AA93dh.jpg

“Beware of the Blob, it creeps and leaps and glides and slides across the floor, and through the door, and all around the wall, a splotch, a blotch: Beware of the Blob!” (“The Blob” van The Five Blobs)

Dat catchy en heerlijk misplaatste liedje opent deze campy horror! Dit zet direct te toon van wat voor film het gaat worden. Ik heb me prima kunnen vermaken met deze film met een typische jaren ’50 zuurstokken- sfeertje en het onzinnige “Tieners Trekken Ten Strijde Tegen Een Buitenaardse Bal Mensetende Blubber”-verhaal. Mensen die meer horror willen zien of een evenwichtiger verhaal en beter einde, raad ik aan om de gelijknamige remake van deze film uit 1988 te kijken daar komt dit beter tot zijn recht. Vergelijken is ook eigenlijk niet mogelijk want die film had een bijna 170 x groter budget. Vertaald naar deze tijd is de film dus zeker niet perfect. Er zijn meerdere bijzaken die niets van doen hebben met de film; de welbekende '50 jaren straatrace en geintjes daarover of een hondje. En dan het acteerwerk van de gehele cast dat varieerde van acceptabel tot niet heel goed. Daarnaast zijn de effecten en gruwelijkheden vooral cheesy en gebeuren bijna alle braafjes buiten het beeld. Tegenwoordig is The Blob dan ook, zoals zoveel genregenoten uit die tijd, totaal niet spannend of eng. Maar dat mag de pret niet drukken, want voor liefhebbers van pulp-horror is deze film zeker het bekijken waard.

Son of Dracula (1943)
FTV Categorie 7B 1940-1949 27/54
https://ia.media-imdb.com/images/M/MV5BNWE3OWIxY2YtZTJjZS00MTJjLWE0NWItYjA0NTQ4MTU1ODg3L2ltYWdlXkEyXkFqcGdeQXVyMTQxNzMzNDI@._V1_UX182_CR0,0,182,268_AL_.jpg
Een best goede Dracula- film. Komt voornamelijk door het verhaal.
Graaf Dracula, gespeeld door Lon Chaney Jr. (the Wolf Man), leeft in dit deel onder de pseudoniem 'Alucard' , wat natuurlijk Dracula achterstevoren is. Een slecht pseudoniem en gelukkig komen de personages hier ook snel achter.
De film is best sfeervol. De gedeeltes bij het bos, kerkhof zagen er best mooi uit. Verder mochten de effecten, waar Dracula in mist of een vleermuis verandert, er ook wel zijn. De transformatie in mist vond ik best goed werken, want nu kan Dracula echt zonder dat je het merkt en geluidsloos overal binnendringen. (ok..hij kan sowieso dat al- in combinatie met hypnose e.d.)
Lon Chaney doet het redelijk goed , maar voelt wel helaas anders aan dan Bela Lugosi.(Lugosi was wat mysterieuzer en gevaarlijker)
De film kent verder goede confrontaties met Dracula en de hoofdpersonen die soms nu nog redelijk spannend kunnen zijn. Verder is het verhaal best goed en kent leuke wendingen. In plaats van dat iedereen bang is voor Dracula of onder invloed, gebruikt een vrouw Dracula nu om zelf onsterfelijk te worden. Best leuk gevonden.

Morgen even voor je tip kijken, Alexspy. Druk weekje met Rijders, blokkerende ouders en wrekers die oneidigheidsoorlogen voeren. Zo zit ik nooit rustig achter de pc om een leuke tip op te duikelen die je nog niét gezien hebt... ?

Ik kom begin volgende week met mijn tip, eerder gaat het me niet lukken.

Doe maar rustig niemand mag de tipfilm registreren zolang niet iedereen zijn tip heeft gekregen.

Ah kijk, goed om te weten!

Dat zou anders oneerlijk zijn dat je de challenge omwille van dit euvel niet kan afsluiten en een ander wel, wat natuurlijk niet wil zeggen dat we weken gaan wachten op een tip. Maandag herinner ik nog eens aan degene die nog geen tip hebben gegeven.

Ik heb Horsehead (2014) als tip gegeven voor arno74. Veel ruimte voor (een goede) keuze had ik helaas niet. Ik hoop dat het fantasy aspect en de mysterieuze sfeer een goede indruk achterlaten. Ik heb me er in ieder geval behoorlijk mee vermaakt ondanks het lage budget en het vrij vage verhaal.

Tiplijst

Collins: Alléluia (2014)

John Milton: The Innkeepers (2011)

alexspyforever:

EW101: Ultimo Mondo Cannibale (1977)

baspls:L'Ultimo Treno della Notte (1975)

Cikx:

arno74: Horsehead (2014)

wendyvortex:

Boeikens: Faceless (1988)

Woland:

Hollywood007: Hatchet (2006)

DVD-T: The Devil's Candy (2015)

WardT: Goksung (2016)

joolstein:

The Brood (1979)

Categorie 5: Undead & Supernatural

5G – Creepy Kids

Voortgang 45/54

https://i1.wp.com/25.media.tumblr.com/tumblr_mbb7csrY9X1qdezf9o1_500.gif

Mijn elfde Cronenberg, inclusief de korte film The Nest. Van de tien speelfilms hebben er zes een 3,5* en vier stuks 4*. The Brood hoort bij de eerste categorie, maar dan nog is het een prestatie op zich dat Cronenberg nog nooit onder de 7/10 is gekropen… The Brood heeft een fijne sfeer en het is goed Oliver Reed weer eens te zien, aangezien ik naast zijn ‘Shaaadooows and dust, Maximus’ optreden alleen The Devils (1971) en The Two Faces of Dr. Jekyll (1960) van hem zag. Eigenlijk hoog tijd dat ik ook Reeds werk wat verder verken.

Echt eng werd het niet, en ik kon nooit aan het idee ontkomen dat het geweld van de duivelse kindjes fysiek niet erg geloofwaardig leek; en dat ik ze zelf zonder problemen tegen een muur had kunnen gooien of op andere creatieve wijze uit had kunnen schakelen. Maar dat is Cronenberg vergeven, er viel voor mij genoeg te halen en ik was alsnog disturbed toen de body horror om de hoek kwam kijken aan het eind van de film.

3,5*

Ich Seh Ich Seh (2014)

Categorie 6: Regio/Taal

6B - Germaans

Voortgang 46/54

https://static01.nyt.com/images/2015/09/11/arts/11GOODNIGHTALT/0911GOODNIGHTALT-master1050.jpg

Redelijke potentie, maar Severin Fiala en Veronika Franz maken het wat mij betreft niet helemaal waar. Het plot is net iets te voorspelbaar, en echt fijn uitgewerkt worden de zaken niet. Goodnight Mommy zit ergens tussen een fijn geschoten filmhuis drama en een mysterieuze horrorthriller in. Wel mijn straatje doorgaans, maar echt biologerend werd deze Oostenrijkse film voor mij nergens. Een aantal scènes op zich maken wel indruk, maar helaas weten de makers het nooit echt tot één geheel te smeden.

Zonde, want dit had echt wat kunnen zijn.

3*

Nattevagten (1994)

Categorie 6: Regio/Taal

6C - Scandinavië

Voortgang 47/54

http://s.kinoprofi.org/s/2016-01/1452505125_nochnoy-storozh-2.jpg

Lang voordat we (zowat collectief) inzagen dat Jaime Lannister eigenlijk helemaal niet zo’n misselijke pisvlek was als we dachten, speelde acteur Nikolaj Coster-Waldau zijn eerste grote rol in de Deense film Nattevagten (Nightwatch). Hij is een rechtenstudent die - om wat bij te verdienen - een baan als nachtwaker in een mortuarium accepteert. Een éénzins-synopsis waar al je genoeg spannende kanten mee op kunt. ’s Nachts in je eentje door een niet geheel verlicht mortuarium vol lijken kuieren, terwijl je overdag nog studeren moet, is niet iets wat de meeste mensen aantrekt. Dan was mijn studentenbaantje bij de Pathé toch een stuk gemoedelijker.

Nattevagten haalde ook hier de bioscoop, en stond sinds rond de eeuwwisseling op mijn watchlist, zonder al te hoge prioriteit. Met de komst van GoT echter (en Hodejegerne (2011) kreeg ik steeds meer zin om Coster-Waldau eens als broekie te zien. Het is de eerste film die ik van regisseur Ole Bornedal zie, en Nattevagten stelt niet teleur. De suspense wordt gestaag opgebouwd en de jonge acteurs doen het prima. Grappig om ook Ulrich Thomsen (Festen) even langs te zien komen, en een eveneens jonge Sofie Gråbøl (The Killing). Nightwatch is niet perfect, zo zitten er een aantal scènes tussen waarvan de toegevoegde waarde me behoorlijk ontgaat.

Maar al met al rond ik zonder bezwaren af naar boven.

3,5*

Cat Sick Blues (2015)

Categorie 6: Regio/Taal

6G – Oceanië/Australië

Voortgang 48/54

https://pm1.narvii.com/6590/a28ad2823cefe560ed67eb9a1bcc28e20d9edddc_hq.jpg

Zoekend op hoogst gewaardeerde horrors na 2000 met minimaal 5 stemmen, kwam ik uit op dit Australische werkje. Een 4,5* van Joolstein én McSavah, 4* van Beavis (en inmiddels ook Woland die hem van mijn horrorchallenge lijst 'pikkediefte', maar dat mag hij). Dat beloofde wat. In 2013 kwam regisseur Dave Jackson met de korte film Cat Sick Blues, welke ik niet online kan vinden. Maar deze speelfilm lijkt een verdere uitwerking van dat idee.

Laat ik met de deur in huis vallen: Cat Sick Blues is een beetje weird. Of dat op een goede manier is ligt aan de gebruiker, maar ik was blij verrast : een arty Aussie slasher met vleugjes Lynch, en wellicht hier en daar een zweempje Cronenberg. Dat lust John Milton wel. Ik ben zelf de film blind ingegaan, en dat raad ik de rest ook aan. Dave Jackson levert hier wat mij betreft een origineel, prettig bizar indie horrortje af, waarvan je hoopt dat het tot meer kansen leidt. Tot op heden lijkt dat niet het geval, maar wat niet is, kan nog komen.

4*

-----------------------------

Als ik het goed heb, zijn daarmee de taartjes van categorie 1-6 binnen. Dat zegt mijn paperas aan de deur iig

Annihilation (2018)

Categorie 1 (geel): Horrorkruisingen

f) Fantasy horror

Voortgang: 27/54

FTV

https://www.buffalovibe.com/media/article/24327/xreview-annihilation-2018.jpg.pagespeed.ic.1o3f3A8u_-.jpg

En daar is de eerste Netflix original die even de volle punten pakt! In ieder geval de beste film sinds Interstellar, wat mij betreft. Minputen zijn wel te bedenken (tempo, diepgang, Сталкер meets Avatar, CGI) maar we bedekken ze hier met de mantel der liefde, omdat deze film gewoon doet wat film moet zijn, een verhaal vertellen door middel van beelden. En die zijn hier prachtige eye-candy.

Twijfelen we nog na anderhalf uur? Ja, dan zitten we met gemak aan een ruime voldoende, maar het is het prachtige laatste half uur dat de bonus definitief binnenhaalt. Meesterwerkje!

(5*)

Sette Note in Nero (1977) FTV Categorie 2G Giallo 28/54

https://www.cgentertainment.it/img/news/Sette-note-in-nero_HEAD.jpg

Mijn tiende Fulci al! En deze was wel redelijk tot goed , ja. Absoluut niet zijn beste werkje, of zijn slechtste.. De film kent veel goede aspecten, maar er kon meer in gezeten hebben. Ten eerste, het verhaal is best goed (en dat maakt het kijken meer dan waard!) en de ontknoping, ondanks je hem al aan ziet komen, werkt. Best eng gegeven ook. De muziek is ook erg goed en heeft degelijk een functie in het verhaal naast alleen sfeer aanwakkeren. Het is ook niet voor niks dat Quentin Tarantino een gedeelte van de soundtrack gebruikt heeft voor Kill Bill: Vol. 1 (2003).

De spanning kon beter ook, zeker in het midden, want de vaart zat er niet echt in.

Nu nog enkele van zijn westerns, Una Lucertola con la Pelle di Donna (1971) en Un Gatto nel Cervello (1990) bekijken.

The Incubus (1981)

Categorie 7: Periode (wit)

f. 1980-1989

Voortgang 42/54

https://horrorpediadotcom.files.wordpress.com/2013/01/incubus_.jpg?w=582&h=328

Behalve de kills en een paar glimpen van de incubus valt er bijna niets te beleven. 't Is een wat saaie film die soms meer heeft van een oubollige detective dan van een harde horrorfilm.

In de langdradige intermezzo's tussen de moorden vindt weinig opwindends plaats. Zwaargewichten Ireland en Cassavetes lijken het allemaal ook niet goed te weten. Ze stralen vooral op fanatieke wijze veel onbenul en radeloosheid uit. Hun personages zijn dan ook veel te vlak ingevuld en vormen weinig uitdaging voor deze talentvolle acteurs. Die hebben toch wat meer bronmateriaal nodig dan dat enkele velletje papier dat hun waarschijnlijk is aangereikt met daarop een paar vrijblijvende instructies voor het spelen van een stereotiep karakter.

Het verhaal is trouwens helemaal niet onaardig. Het sleept alleen zo en betreedt allerhande zijpaden die veel tijd in beslag nemen. De film presenteert zich op die momenten als een diepzinnig psychologisch drama. En dat lukt niet. Daarvoor worden er teveel clichés gebezigd en holle frasen geuit. "Ok genoeg geluld, nu maar weer een slachting graag", dacht ik af en toe.

En die kwam dan gelukkig ook. Goeie kills, die best wat explicieter in beeld hadden mogen gebracht, maar erg nodig zijn om de gedachten niet te ver te laten afdwalen. Evenals de scènes met de Incubus brengen ze opwinding en spanning in de film.

Altijd leuk om een blik te werpen in de jaren 80. Even de wenkbrauwen fronsen over de rare kledingkeuze. Even verbaasd staan te kijken naar een gedateerde videoclip van heavy metal band Samson. Ach, het helpt in de zoektocht naar wat afleiding voor het oninteressante geneuzel en vruchteloze gespeur van de personages.

De slotscènes zijn opeens weer heel aardig. Hierin meer to the point horror en een verrassende twist die ervoor zorgen dat het eindoordeel over de film iets milder uitvalt.

The Tomb of Ligeia (1964)
Categorie 2 - Horrorstiljen (violet) - compleet!
a. Gothic
Verenigd Koninkrijk, FTV
Voortgang: 49/54

https://www.moviemeter.nl/images/cover/24000/24036.300.jpg?cb=1459594465

Een soort van Poe-verfilming, alhoewel, meer een samenraapsel van elementen uit verschillende Poe-verhalen (met natuurlijk weer die eeuwige zwarte kat) die niet zo heel veel met het oorspronkelijke verhaal van The Tomb of Ligeia te maken heeft. Het was wel sfeervol, met mooie plaatjes van Engelse ruïnes, mansions en landschappen, maar toch ook wel wat traag en saaiig. En ja, het is Roger Corman en Vincent Price, dus dan weet je ook wel een beetje wat voor soort film het is. Vincent Price is in ieder geval de excentrieke weduwnaar in de hoofdrol, wiens vrouw Ligeia dood is al blijkt ze toch niet zo dood als men denkt. We zien hoe hij en zijn nieuwe vrouw Rowena langzaamaan in de ban raken van de aanwezigheid van Ligeia die onder andere geïncarneerd als kat loopt te spoken. Dit middenstuk was wel een beetje een taaie zit, met gelukkig wel weer een aardige ontknoping. Redelijk maar ook weer niet echt geweldig leuk, zoals eigenlijk alles wat ik van Corman heb gezien - wederom een krappe voldoende. 3.0*

Woland, loop je nou John Milton's te pullen (dat klinkt dubieuzer dan ik het bedoelde)?

We mogen toch maar tot 48 deze week, of vergis ik me?

Jij vergist je.

I stand corrected...

En in dat geval prefereer ik weer gelijk te komen, stiekeme inhaler :

In the Mouth of Madness (1994)

Categorie 7: Periode

7G – 1990-1999

Voortgang 49/54

http://notcoming.com/images/reviews/l/in-the-mouth-of-madness.png

Een verzekeringsinspecteur wordt ingeschakeld om de verdwijning van een immens populaire horrorschrijver te onderzoeken, waarvan het lezen van diens laatste boek geleidelijk aan tot een massahysterie is gaan leiden. Als kind van de jaren ’90 (en dan bedoel ik op leeftijd komen) denk ik wel eens dat ik vanaf ’94 zo’n beetje alle films die de moeite waard zijn wel heb gezien, maar dat blijkt nog steeds niet het geval. In the Mouth of Madness was een van die titels die toen echt onder de radar is doorgeglipt, en die al jaren stof lag te vergaren op de watchlist. Het is mijn achtste John Carpenter film, doorgaans een regisseur die ik wel kan waarderen, en ook deze horror/thriller weet wel te fascineren, al ontbreekt het soms aan een echt degelijke uitwerking, zoals Donkerwoud en Alathir opmerken in hun review. Zonde, maar er valt alsnog genoeg te halen.

Carpenter heeft Sam Neill, Julie Carmen, Jürgen Prochnow en Charlton Heston opgetrommeld, en eventjes komt een piepjonge Anakin langs. Maar het is het twisted verhaal dat hier de show steelt. De paralellen met Carpenters vriend Stephen King (en aspecten van zijn boeken) zijn niet afwezig, maar In the Mouth of Madness voelt nergens alsof het daar makkelijk mee probeert te scoren. Toch glijdt de film naar mijn smaak iets te snel (en te gemakkelijk) af naar een fantasy component, die je wel een beetje moet liggen. Voor mij vloog het daar toch wat uit de bocht. Ironisch genoeg zouden sommige scènes tevens beter werken in boekvorm, gepend door een schrijver als Sutter Cane of Stephen King. Los daarvan maakt Carpenter het creepy genoeg om je aandacht vast te houden, en is er wederom een spannende score die deels van zijn eigen hand is.

3,3*

Fijn nu je toch klaar bent voor deze week heb je tijd om een goede tip te gaan zoeken voor mij

En ja ik heb het zeker een stuk op 3 keer gezegd dat 23/04 tot 49 mag en volgende week dus tot 54. Ik probeer mijn berichten binnen de perken te houden want ik heb gemerkt dat veel MM'ers niet graag veel lezen blijkbaar. Hoewel jij die filmboeken leest...

Woland is dat zo dat JM er regelmatig niet bij is met zijn gedachten of dat je vaak dingen moet herhalen?

Het schijnt wel eens voor te komen

En ik had nu dus inderdaad alle tijd voor je tip, alexspyforever! Pittig uiteraard om jou te moeten tippen als veelkijker binnen het horrorgenre, en dan ook nog eentje wiens smaak toch wel wat anders is dan de mijne. Al hebben we ook heus overlap als ik je horrorlijstje nog eens nader bekijk.

Ik kies er bewust voor niet een obscure titel zoals El Ataúd del Vampiro (1958) te tippen, waarvan de kans groot is dat je hem wel leuk vindt, maar wat ook geen spannende keus is dan. We mogen best wat risico nemen en voor een 'Blind Spot' gaan, een grotere naam die je ondanks dat (en de toch echt naakte dame erin) niet hebt gezien, volgens je stemlijst. Het is een geliefde klassieker van zowel Woland als mij, de oudste film tot nog toe tussen de tips, waarvan ik hoop dat hij niet op je shitlist terecht komt. En als wel, tsja, dan zijn er ergere dingen in het leven.

N.B. Doe jezelf een lol en kijk niet per ongeluk de Nicholas Cage versie uit 2006. Dat doet namelijk zeer. Als ik moet helpen met het verkrijgen of je hem toch al gezien hebt, let me know.

Tiplijst

Collins: Alléluia (2014)

John Milton: The Innkeepers (2011)

alexspyforever: The Wicker Man (1973)

EW101: Ultimo Mondo Cannibale (1977)

baspls:L'Ultimo Treno della Notte (1975)

Cikx:

arno74: Horsehead (2014)

wendyvortex:

Boeikens: Faceless (1988)

Woland:

Hollywood007: Hatchet (2006)

DVD-T: The Devil's Candy (2015)

WardT: Goksung (2016)

joolstein:

Not the bees!

Wel De versie met Nicolas Cage heb ik in een vrij ver verleden gezien en idd vreselijk, en dat ik nog redelijk de pest heb aan Cage hielp dus ook niet mee. Waarom ik dan nog steeds het origineel niet heb gezien, wellicht omdat die remake nogal een ontgoocheling was. Maar ik zie wel een patroon als ik een remake niet (zo) leuk vindt, dan valt het origineel me meestal beter mee (Wizard of Gore, Two Thousand Maniacs, Woman in Black, Let the Right one in) of vice versa soms vind ik weinig aan het origineel maar de remake dan wel goed (Amityville Horror, Evil Dead, Don't be Afraid of the Dark). Dus naar die analogie zou ik de originele Wicker man toch beter moeten vinden. Het verhaal integreerde me toch alleszins. En vrouwen aan de macht nou dat vind ik altijd wel boeiend

Mill of the Stone Women (1960)

Originele titel: Il Mulino delle Donne di Pietra

Categorie 2 (violet): Horror stijlen

a) Gothic

Voortgang: 28/54

FTV

https://images-na.ssl-images-amazon.com/images/I/51yd7F%2BXGNL.jpg

Hele fijne gothic horror, met een Nederlands sausje. Het feit dat we in Nederland zitten, valt weliswaar alleen te zien in de (schaarse) buitenopnamen. Mag de pret niet drukken, want het is een zeker voor die tijd redelijk origineel gegeven, film heeft genoeg spanning en mysterie en een fraaie finale.

(4*)

Tragedy Girls (2017)

Categorie 7: Periode (wit)

i. 2010-heden

Voortgang: 43/54

http://cdn.collider.com/wp-content/uploads/2017/09/tragedy-girls-image-2.jpg

Een in beginsel leuke frisse horror comedy die met wat inzakmomentjes niet over de hele volle lengte steeds even leuk en fris is. Af en toe is het even doorbijten.

De twee vrouwelijke hoofdpersonages zijn vrolijk en fruitig aanwezig. Gewapend met een dosis nonchalence en charmante onverschilligheid zijn zij verantwoordelijk voor de meest verschrikkelijke daden. We zien prettig ogende kills en niets ontziend egocentrisme, die gepresenteerd met een portie fijne humor leiden tot een aantal hilarische scènes en grappige dialogen. Leuk.

De film is vooral luchtig en komisch van aard, maar houdt dat zoals reeds gezegd niet over de hele linie vol. De regisseur kiest ervoor om op momenten het pad van de komische horror te verlaten. Hiervoor in de plaats wordt de kijker geconfronteerd met saai en voorspelbaar drama als opeens allerhande standaard highschool verwikkelingen zonodig moeten plaatsvinden. De uitwerking op de film is snelheidsbeperkend, banaal en non-komisch.

Het waarom is onduidelijk. Het is afleidende en miskleunende dramatiek, die alleen lijkt te dienen om de filmlengte op peil te houden. Slechte keus. Het verstoort de boel. Waarom niet gewoon doorgaan met originele kills en humor. Waarom scherpte en vaart inwisselen voor saai drama. Daar begrijp ik dus niets van.

Gelukkig pakt de film de lijn van kill en komedie op weg naar de finale weer op, zodat de slotscènes weer een hogere amusementswaarde opleveren. De nare dramatische bijsmaak wordt er helaas niet volledig mee weggespoeld.

Stephanie (2017)

Categorie 1: Horrorkruisingen (geel)

f. Fantasy

Voortgang: 44/54 (en het gele label is binnen!)

https://i1.wp.com/bloody-disgusting.com/wp-content/uploads/2018/03/Stephanie-4.jpg?resize=800%2C1200

Goeie opbouw in spanning en sfeer. Een rustige en vreedzame start met een meisje dat op speelse wijze alleen in een huis ronddartelt. Zo op het oog niet veel aan de hand, hoewel een meisje dat langdurig alleen in een huis ronddartelt wel vreemd is natuurlijk. Dat aspect wordt heel subtiel benadrukt. En vanaf dat besef gaat het door toevoeging van kleine feitjes en gebeurtenisjes verder en verder, wordt de spanning opgevoerd en raakt de sfeer benauwender en onheilspellender.

Ondanks de geringe speelduur neemt Goldsman de tijd om mysterie en spanning op het gemak en gedetailleerd in te brengen in het verhaal. Dat gebeurt heel geleidelijk en kundig. Door toevoeging van details wordt een beginnend klein mysterie omvangrijker en prangender en glijdt de film bijna ongemerkt van een staat van licht ongemak naar een staat van angstaanjagende beklemming. Ja, mysterie en spanning worden heel subtiel gevoerd en bespeeld tot er een verstikkende atmosfeer ontstaat waaruit amper ontsnapping mogelijk is.

Goldsman is niet vies van effecten als regen en onweer. Klinkt afgezaagd en goedkoop, maar dat valt erg mee in deze film. Het werkt absoluut sfeerverhogend. Andere schrikeffecten hebben eveneens een behoorlijke impact. Zelfs een paar voorspelbare jumpscares jagen door de hoge staat van beklemming die de film bereikt toch schrik aan.

Goed acteerwerk van het jonge meisje dat de hoofdrol vertolkt. In de vele scènes die zij in haar eentje en met de andere personages speelt, weet zij te overtuigen in haar angst, haar speelsheid en boosheid.

Spannende film. Sfeervolle film. Verrassende film.

Hm die Stephanie klinkt heel interessant Collins, die ga ik op een watchlist zetten!