Annihilation (2018)

Ik ook.

Kunnen we kort over zijn en elkaar de hand schudden. Waar is het bier?

Verbluffende special effects met vooral een prachtige speling met kleuren. In dat opzicht een erg fijne kijkervaring. Het verhaal zelf was verder niet heel pakkend (hoewel interessant concept).

ik weet het niet zeker, omdat ik nooit echt van veel info vooraf ben (spoilers), maar het gaat over een groep uitsluitend vrouwelijke STEM (Science, Technology, Engineering en Mathematics) wetenschappers? Wetenschappelijke adventure STEM groepen zijn in de realiteit nooit 100% vrouw, eerder 100% man. Niet dat ik tegen vrouwen in STEM ben, maar zulke Hollywood politiekjes verpesten voor mij veel te veel films de laatste tijd. In Pacific Rim moeten kinderen de wereld redden, The last Jedi was Social Justice Warrior diversity gender studies propaganda en nog wel meer films met zulke trekjes de laatste tijd. Het ligt er dan allemaal te dik op en de film is eraan ondergeschikt. Het lijkt wel of er een bepaalde boodschap is bedacht, daar wordt een film om heen gebouwd en zo is het gepeupel weer bijgeschoold. Kijk alleen al naar die speeches van filmprijs winnaars. Hier een kort / verfrissend inzicht op de Hollywood politiek: Andrew Klavan: How the Left Controls the Narrative Through Hollywood - YouTube (Andrew Klavan: How the Left Controls the Narrative Through Hollywood) of sla ik hier de plank helemaal mis? Black Panther viel me trouwens wel mee, vond het vermakelijk en ook wel geloofwaardig binnen het Sci-Fi plot natuurlijk. Wat wel apart is, is dat sommige mensen denken, of net doen dat het geen sprookje is. In the shape of water, wat zo geweldig zou moeten zijn, is een Russische spion van de Sovjet Unie in de koude oorlog, de good guy en de CIA etc zijn allemaal slechterikken, haha. Het is te vaak te dik erop dat er extra onnodige onrealistische politiek aan wordt toegevoegd.

Wat zijn 'wetenschappelijke adventure STEM groepen'? Ik heb er nog nooit van gehoord, dus geen idee of die in de realiteit ook daadwerkelijk nooit volledig uit vrouwen bestaan.

Ikzelf stoorde me hier dan geen moment aan. Ben wel benieuwd in hoeverre dit er volgens jou precies te dik bovenop lag, en waaruit je precies afleidde dat de hele film rondom een policor-boodschap gebouwd lijkt te zijn.

Dat Hollywood sinds dit jaar wat zelfbewuster bezig is vrouwenrollen centraal te zetten klopt volgens mij; dat Hollywood de neiging heeft in haar boodschapgeving door te slaan klopt denk ik ook (jouw #1 vind ik daar bijvoorbeeld ook een mooi voorbeeld van). Maar in je bericht lijk je je vooral op die tendens in het algemeen te richten. Misschien niet onterecht, maar het wordt me daarmee niet echt duidelijk hoe dit precies op Annihilation slaat.

Film om over na te denken. Best wel wazig en wellicht handig om deze niet onder invloed te bekijken... Mocht iemand de boeken hebben gelezen of het einde ook zonder te snappen dan hoor ik het graag! Spannende film van begin tot eind.

[quote]NYSe schreef:

Het is een niemendalletje waarin ze een quasi-diepzinnige draai proberen te geven aan hele hoop onzin, in de hoop een film te creëren om "echt over na te denken" (not).

Toch niet.

De film is een samenraapsel van allerlei films, met enkel het laatste half uur dat in positieve zin kan verrassen. Geef toe: Wie zit te wachten op een zoveelste wraak-voor-bijna-dode familielid? Op een gemuteerde zombie-beer? Op een team wetenschappers die er uit zien als kuisvrouwen en nagelstylisten? Op een verhaal dat vol gaten zit?

3,0*

Niet onaardge film waarbij je gezellig kan achterover leunen en genieten.

Waar het over gaat.... weet ik niet.

De geloofwaardigheid van de 5 vrouwen die ghostbusters gewijs het onbekende binnenstappen om dan in een soort jurassic world lookalike omgeving trachten te overleven is niet echt groot.

Natalie Portman trekt alle aandacht naar zich terwijl de anderen er maar bijlopen als figuranten en sommigen zelfs nogal karikaturaal overkomen.

Maar toch kijk je deze film zonder verpinken uit omdat dus Natalie Portman meedoet, je best wel onder de indruk bent van de beelden en vooral omdat je tot het einde van de film hoopt de essentie te snappen.

Wat dat laatste betreft....niet dus.

Vond het maar een pover drama.

En daar gaat het eigenlijk al mis. Wie een overtuigende sci-fi verwacht kan beter zijn pijlen op een andere film richten, want dit is een volbloed 100% drama. Daar focust het op en zo voelt het ook. Er wordt enorm veel tijd uitgetrokken voor conversaties over het verleden, en hoe zwaar ze het allemaal hebben (gehad). Voor een drama blijft het overigens maar erg oppervlakkig. Geen enkel personage weet emotie opwekken, en wanneer je denkt dat er eindelijk wat meer gefocust wordt op de sci-fi, krijg je een anticlimax van je welste. Na Ex Machina is dit toch een gigantische flop.

Van alles niets, 2* voor een paar aardige visuele scènes en Portman.

Ik was vooral teleurgesteld in deze film. Het idee was heel goed maar de uitwerking helaas niet. Het script liet veel te wensen over. Het miste aan alle kanten diepgang, geloofwaardige personages en dialogen. Ik heb geen idee wie de personages in de film waren. Ze waren vooral heel oppervlakkig.
De psycholoog vond ik ontzettend ongeloofwaardig in haar acties en dialogen. Als dat mijn psycholoog zou zijn dan zou ik heel hard wegrennen. Als Portman is gevangen genomen en Leigh haar wantrouwend ondervraagd is ze na een "indringend" gesprek van nog geen minuut opeens niet meer wantrouwend en laat ze Portman alles zien! Dat gaat wel heel makkelijk voor zo'n ultra-geheime plek. Echt belachelijk ongeloofwaardig!

VIsueel vond ik het wel mooi en ook de soundtrack was lekker en passend. Vandaar toch nog 2 sterren.

“Blackwater National Park reported

that a lighthouse was surrounded by something they termed "a shimmer."

One of the wardens went in to investigate.

Never returned.”

Om maar met de deur in huis te vallen. “Annihilation” is niet bepaald een makkelijke SF. Deze horrorachtige SciFi kan zich aansluiten bij het groepje “de meer intellectueel aanvoelende SF-film” waar “Arrival” ook al in terug te vinden is. De meer subtielere vorm van SF waarbij je je de hele tijd afvraagt wat er nu eigenlijk aan de hand is (net als de hoofdrolspelers in deze film). En op het uiteinde zit je nog met een hele hoop vragen. Qua beeldvorming lijkt het wel “Predator” vermengt met invloeden uit “Invasion of the body snatchers” dat zich afspeelt in een reusachtige zeepbel. Het ene moment strompelt het groepje van vijf vrouwen doorheen een soort jungle waar ze belaagd worden door grotesk, gemuteerde roofdieren. Het volgende moment lijkt het wel een sprookjesbos met vreemdsoortige, kleurrijke begroeiingen en exotische bloemen. Waar de dames naar op zoek zijn weten ze zelf niet precies. En om eerlijk te zijn, zijn ze het besef over tijd en plaats na een poosje helemaal kwijt.

En alles begint met een inslag van een meteoriet, dichtbij een vuurtoren ergens aan de kust van de V.S. En voordat Lena (Natalie Portman) het beseft, zit haar echtgenoot (een Amerikaanse militair die vermist werd na een missie) terug tegenover haar in de keuken, wordt ze afgevoerd naar een militaire basis en wordt ze ingelicht over het mysterie dat er nu is na de meteoorinslag. Na die inslag is er een reusachtige zone ontstaan, die ze “the shimmer” noemen en waaruit niemand ooit is teruggekeerd. Behalve haar echtgenoot die dan ook in een erbarmelijk slechte staat is teruggekeerd. Dit eerste gedeelte is al moeilijk om door te geraken. Enerzijds is het vreselijk traag met veel flashbacks. Niet bepaald gemakkelijk om te volgen, maar boeiend genoeg om de nieuwsgierigheid op te wekken.

Na “The Cloverfield Paradox” en “Mute” heeft Netflix weeral een originele SF in haar stal opgeslagen. En ditmaal is het exclusief voor de kijkers van Netflix, want er zijn maar een beperkte aantal bioscoopvoorstellingen wereldwijd. Het enige waar men over kan discussiëren, is of deze film niet meer tot zijn recht zou komen op het grote doek. Want de scenery ziet er toch wel buitengewoon prachtig uit bij momenten. En het is ook soms razend spannend en super mysterieus. De beelden die ze te zien krijgen op een camcorder zien er bizar uit. De ontdekkingen die ze doen op de militaire basis echt angstaanjagend. Niet voor niets dat er enkele zijn die zo snel mogelijk hun biezen willen pakken. Alleen de vraag is waar naartoe want desoriëntatie en onderling wantrouwen zijn niet bepaald hulpmiddelen. En als er zich ook nog eens moorzuchtige wezens opdagen, lijkt de vergelijking met bepaalde actierijke scenes uit de “Alien” reeks niet ver weg.

“Annihilation”, een film geregisseerd door Alex Garland die de magistrale film “Ex Machina” op zijn conto heeft, mag je zeker geslaagd noemen. Misschien is het een tikkeltje te ingewikkeld en krab je je meermaals in je haren. Maar toch is deze film uniek op zijn manier en kan je er als kijker je eigen interpretatie aan geven. Een meesterwerk zou ik het nu ook weer niet noemen. Het groepje vrouwen dat zich wagen aan deze expeditie, zien er misschien wel uit als de jungle-versie van die wat op andere geesten jaagden in “Ghostbusters”. Maar deze film is toch van een ander niveau en zeker niet zo rampzalig als de laatst genoemde. Deze eigenzinnige SF heeft ervoor gezorgd dat ik een nog grotere fan ben geworden van de Netflix Originals.

3.5*

Altijd opmerkelijk, zo'n film die zulke verschillende reacties oproept : saai versus uitdagend, goede versus slechte CGI, mooie versus lelijke visuals... Ik weet wel dat meningen kunnen verschillen, maar soms lijkt het wel alsof twee groepen kijkers naar twee verschillende Annihilations hebben gekeken. Ik behoor zelf in ieder geval tot het kamp dat ervan genoten heeft (inclusief de slotscène van de vuurtoren-sekwens met Portman in de klauwen van haar "kloon" – half gespiegelde beweging, half paardans), hoewel de film bij mij ook weer niet zo lang resoneert als ik vlak na afloop voorzag, misschien omdat de urgentie van de dreiging van wat er zou kunnen gebeuren wanneer de hele aarde onder de "prisma-bel" terecht zou komen niet voldoende tot me doordrong en bij me aankwam. Spijt dat ik deze niet in de bioscoop heb gezien.

Geen enkel aspect van deze film verdient een 8/10. De waarheid ligt in het midden (zie de gemiddelde score: 3,28). Dit betekent dat zowel de laagstemmers als de hoogstemmers het bij het verkeerde eind hebben.

Alleen al de beelden het laatste halfuur zijn beter dan veel andere films in hun geheel. Vond de Aziatische lesbo wel enorm matig acteren, in die mate dat ze mij soms echt uit de film haalde maar verder weinig echte punten van kritiek. Origineel, gewaagd en al bij al toch voor een vrij breed publiek. Jennifer Jason Leigh weet me ook nogmaals te overtuigen van haar acteertalent. Het betere netflix werk naar mijn mening en de hype wel waard.

En daar is de eerste Netflix original die even de volle punten pakt! In ieder geval de beste film sinds Interstellar, wat mij betreft. Minputen zijn wel te bedenken (tempo, diepgang, Сталкер meets Avatar, CGI) maar we bedekken ze hier met de mantel der liefde, omdat deze film gewoon doet wat film moet zijn, een verhaal vertellen door middel van beelden. En die zijn hier prachtige eye-candy.

Twijfelen we nog na anderhalf uur? Ja, dan zitten we met gemak aan een ruime voldoende, maar het is het prachtige laatste half uur dat de bonus definitief binnenhaalt. Meesterwerkje!

Gaaf! Interessante sci-fi die qua thematiek en filosofie mooi aansluit bij Garlands vorige film Ex-Machina. Deze Annihalation speelt soms iets te veel leentjebuur bij andere films en series, maar dat stoort gelukkig amper. Vond het veelgeprezen einde misschien ook íets te zwaar op het sfx-orgel slaan. Maar buiten dat: hele mooie film waarover het fijn discussiëren is.

Ik kon m niet afkijken. Een B film.

Ik beschouw degene hierboven die Annihilation een B-film noemt maar als een troll. Want deze film is natuurlijk verre van een B-film. Het zit qua special effects prima in elkaar en ook de cast is ruimschoots in orde. Dat Annihilation dan toch niet hoger scoort bij mij dan 3* ligt meer aan het feit dat ik het soms allemaal wat te hoogdravend vond. En ook de speelduur vond ik persoonlijk veel te lang. Daar had zeker wel een minuut of 20 afgehaald kunnen worden. Maar ach, een prima Netflix film sowieso en tussen alle meuk wat daar ook te vinden is was dit een mooie afwisseling.

3*

6/10 (IMDB)

Spannende, leuke film. Ik heb trypophobia, en deze film is erg ongeschikt als je dat hebt! Het heeft mij erg veel getriggerd. Dus als je dat hebt is het niet aan te raden om deze film te kijken!

het einde wanneer Portman in contact komt met de lichtmassa (waaruit de kloon ontstaat). die dreigende onheilspellede muziek daarbij was magnifiek. deze scene alleen al heb ik verschillende keren opnieuw bekeken omdat die zo een indruk naliet.

Netflix moest er nog een Original uit persen en de tijd begon te dringen. Wanhopig zocht het creatief team het in de verdovende middelen. Shit, niks. Steek er nog maar eentje op. Vlug.

Fuck, dit spul komt traag op gang. Ach, dubbele pret.

Look at all the pretty colors.

Annihilation.

Die lesbienne moet wel een zusje van Michelle Rodriguez zijn, met die uiterlijke gelijkenis, zelfde achternaam en de eeuwige 'stoere-chick-rol'. En hoewel Michelle ook niet overloopt van acteertalent, is zij op dat gebied overduidelijk gezegend met de betere genen. Het was een pijnlijke vertoning van haar zusje.

Edit: Is geen familie van..

Prima begin, tot 3/4 van de film, dan zwakt het voor mij heel erg af.

3.0 ***

Mysterieuze film die daardoor al van meet af aan gaat boeien. Ondanks je weet dat het "iets met celdeling" heeft te maken, laat de film de kijker lang in het ongewisse. Soms net iets te vaag wat de aard van "the shimmer" betreft, maar het slot gaat in de richting van een "Invasion of the Bodysnatchers" . Niet zo schitterend als Ex Machina, maar zeker een film die door mooie cameravoering en special effects boven het gemiddelde uitkomt. Leigh altijd leuk in een film maar de mooie bloem van weleer is bijna verwelkt

Weinig aan de bovenbuurman toe te voegen - visueel prachtig, prima acteerwerk, en een fijne mysterieuze sfeer in een SF-film die tegen het psychedelische aan hangt. De film sleept wel een beetje in de eerste helft, maar desondanks was dit behoorlijk de moeite waard.

Toch wel stiekem genoten van deze Sciencefiction, prima entertainment. Wie kritisch kijkt zal opmerken dat dit een mengelmoes is van andere, bekendere films uit het genre, maar wie zegt dat het wiel telkenmale opnieuw moet worden uitgevonden? Regisseur Garland is zo eager om slechts enkele spaken van het wiel te vervangen, en wel uitsluitend door enkele noodzakelijke nieuwe. Beetje prettig traag, en het concept van vrouwelijke strijdsters tegen een onbekende buitenaardse entiteit(niet één maar liefst vier Ellen Ripley's hier), waarvan je weet dat ze niet allemaal de finish gaan halen, is wat al te bekend maar tegen het slot toch behoorlijk enerverend met fraaie special effects. Het open einde is binnen de conventies even voorspelbaar als acceptabel, waar staat ook geschreven dat een filmeinde altijd een hapklare brok moet zijn? Ja, deze kan ik van harte aanbevelen zonder gewetenswroeging te krijgen, als hij over een paar jaar voorbij komt op tv zal ik zeker nog een keer kijken. Alleen.....Had nou echt niet iemand tegen mevrouw Leigh kunnen zeggen dat ze iets meer had moeten doen dan slaapwandelen?

Zelfde soort intellectuele SF-film als The Arrival, interessant uniek concept, zelfde sfeertje.

Een aantal shockerende wtf-momenten, niet voor gevoelige kijkers.

Hoewel ik me er bij deze film niet aan gestoord heb, begrijp ik wel wat je bedoeld:

- 'In Pacific Rim 2 moeten kinderen de wereld redden', juistem ook trouwens in Independence Day 2.

- 'The last Jedi was Social Justice Warrior diversity gender studies propaganda', klopt als een bus.

En niet te vergeten de moslim-scene in Justice League.