Annihilation (2018)

Heel interessant en intrigerend, maar het eindproduct is toch een optelsom van allemaal net-nietjes. Het zette me wel aan het denken en das altijd een dik pluspunt. 2.5*

Interessante film waarbij je na afloop prettig aan het denken wordt gezet. Uiteindelijk zit de film redelijk eenvoudig in elkaar ook omdat bepaalde richtingen nogal duidelijk worden aangewezen. Zo is het thema kanker als ziekte/verklaring over overname van cellen een nogal duidelijk aangezette lijn. Ook het einde was voor mij wel duidelijk. Tegelijkertijd gaat de film wel een stukje dieper dan een gemiddelde film en toont het dat sci-fi meer kan zijn dan groene aliens die via een heldere beam uit de lucht komen zetten.

Prima film dus!

De viva op safari. Met 'wij zijn gelijk' saus. Saaie boel.

Fijne film.

Het begint meteen met een paar erg mooie beelden, en daar komen er later nog veel meer van - mooie vormgeving, en mooi uitgewerkt. Leuk onwerkelijk en op de rand van teveel, maar wel aan de goede kant daarvan. Mooi gedaan ook dat het met het verhaal leuk mysterieus in elkaar zit. Benieuwd hoe dat in het boek zit - en daar zijn drie delen van, dus wellicht mogen we ook op twee vervolgdelen film hopen. Tot het zover is toch de boeken maar eens lezen, zo nieuwsgierig ben ik er zeker wel naar geworden.

De film heb ik ondertussen voor het gemak maar meteen twee keer gezien al, en al is die tweede kijkbeurt wel wat verhelderend om de kleinere details op z'n plek te krijgen, iets van het mysterie verdwijnt er ook wel van. Niettemin, Natalie Portman en Jennifer Jason Leigh in één film, en nog een goeie ook. Alweer een poosje geleden dat ik JJL zag overigens, maar een leuke sterke vrouwenrol die ze hier neerzet. Net als Portman trouwens, die wel veel meer breedte krijgt en meer mag laten zien - en dat ook er mooi doet ook.

En wellicht het mooiste nog, de manier waarop verhaal, timing, beelden en de soundtrack elkaar aanvullen. Eindelijk weer eens een film met een echte soundtrack die iets toevoegt aan de hele film, in plaats van lukraak wat 70-er en 80-er jaren top 40 te regurgiteren en maar te hopen dat daar een soort feelgood vibe door ontstaat.

Qua vormgeving veel overeenkomsten met Ex Machina, en in de film als geheel eigenlijk ook wel, los van verhaal etc. Dan mag ik hopen dat Garland dat vast weet te houden, want van dit soort film wil ik er nog wel een paar zien.

“It's destroying everything.”

“It's not destroying... It's making something new.”

Annihilation is een film waarvan ik van te voren eigenlijk al wist dat het precies in mijn straatje zou passen. Een psychologische thriller met wat horror en sci-fi elementen? Sign me up. En Garland heeft een film gemaakt die intrigeert, uitdaagt, je aan het denken zet en soms ook frustreert. En dat frustrerende is helemaal niet erg, want meesterwerken als Fight Club, Inception en The Prestige zijn ook geen makkelijke films maar ze dagen je wel uit, en zetten je aan het denken. En Annihilation doet dat ook. Visueel ziet de film er ook schitterend uit, en de score van Barrow en Salisbury is misschien wel het beste wat ik dit jaar heb gehoord.

De opbouw is traag, maar dat betaalt zich later in de film uit. Want die onheilspellende sfeer explodeert uiteindelijk in een laatste gedeelte waarnaar ik volgens mij twintig minuten lang met open mond naar heb zitten kijken. Natalie Portman is gemaakt voor dit soort zware en dramatische rollen (V for Vendetta, Black Swan, Léon, Heat, Jackie, Brothers etc.), en ze is gewoon de beste actrice die er op dit moment rondloopt. Films als Annihilation worden weinig meer gemaakt, maar wanneer er dan één langskomt is het extra genieten.

Wat een bagger graphics zeg...

lange tijd boeiend maar het einde was pure kitsch en slechte cgi.

Volgens mij is er iets met mijn tv. Ik had totaal geen moeite met de cgi.

Een dik uur was het goed, maar daarna ging het snel berg afwaarts.

Tja.......zoals al eerder hier vermeld is door anderen, het is een film die je na afloop wel aan het denken zet.

En dat is toch wel knap gedaan, het hele idee dat er zo´n cellen virus de wereld in zijn greep houd...brrrrr.

Verder denk ik niet dat deze film iedereen zal bevallen simpelweg vanwege het feit dat er eigenlijk niet veel actie of geweld te zien is maar het meer een film is die het van de gedachtens moet hebben, puur indenkingsvermogen dus.

Huh?

Dat geluid wat dat beer-monster maakte is wel zo'n beetje het meest creepy geluid dat ik ooit heb gehoord.

Slaapverwekkende film met slechte special effects. B film

Ik kijk om 1 of andere reden weinig naar science fiction, maar deze film vond ik er wel uitspringen. Ik heb hem nu 2 keer gezien
Een bijzonder verhaal wel, uniek ook. Diepere betekenissen. De film begint wat traag, maar wordt mysterieus, spannend , met mooie landschappen (ijsbomen?) en als slot een prachtig gevecht met de kloon van Lena, een mooie alien alike.
Mensplanten zijn leuk neergezet, verder indringende beelden en typische, mooie muziek.
Ik denk dat het merendeel deze film daarom het liefst in een
bioscoop zou willen zien, kan ze geen ongelijk geven.

Goede analyse:

Annihilation - Alt Shift X - YouTube

Inderdaad mooi om te zien !

Prima.

Annihilation is niet echt de film die ik had verwacht. Ik had natuurlijk meer spanning en actie verwacht. Natuurlijk had ik kunnen weten dat de maker van Ex Machina zich daar niet erg op in gaat en meer van echte Sciencefiction houd.

De CGI is niet op z'n sterkst, maar ik vind het geen drama. Ik stoorde me niet aan de CGI en zelden aan het acteerwerk. Ook is de film best vermakelijk en kom je er prima doorheen. Soms zit er een redelijk spannende scene in maar verwacht geen 2 uur spektakel.

Kort samengevat, redelijk filmpje. Maar ik heb toch echt wat hulp nodig voor het einde, kan iemand me iets uitleggen?

Wat een trage, saaie, slechte film.

Totaal niks voor mij... vreselijk.

Redelijke film.

Eerste uur kon mij wel bekoren... waarin je als kijker steeds verder wordt meegezogen in de glinstering
Maar nadat ze The lighthouse bereikt werd het mijn inziens allemaal "too much" om vervolgens wel weer met een goed einde te komen..

2,5*

Mjah.

Met Ex Machina had Garland laten zien toch iets bij te brengen aan het scifi genre. Annihilation is op zich wat gedurfder, maar dan blijkt het toch al redelijk snel fout te gaan. Er worden nogal wat verkeerde keuzes gemaakt, terwijl het potentieel er toch echt wel was.

Qua opzet materiaal genoeg voor een geweldige genre film, maar dan moet je er wel wat mee doen. Garland durft het niet te omarmen en richt zich in plaats daarvan meer op personages en drama. Zij halen het tempo en sfeer meermaals uit de film, terwijl er eigenlijk weinig tot geen diepgang inzit. Wat je krijgt is een hoop zwaarwichtigheid in een film die dat beter niet geweest was.

En wanneer het dan tijd is voor de genre elementen, valt het allemaal wat tegen. Het zeepbel effectje is niet echt opwindend, de mutaties zijn eerder saai en die 90s videoclip CG op het einde is een aanfluiting. Het bedoelde effect deed me soms wat denken aan Toy Reanimator, dat zag er met z'n minibudget echt 100 keer beter uit. Visueel valt deze film gewoon erg tegen.

Ook de soundtrack is niet je dat. Beetje tamme muziekjes, die eigenlijk weinig tot geen sfeer toevoegen. Leek eerder geplukt uit een samplebib van muziek zonder rechten dan dat het echt een serieuze filmscore was. Ook op dat punt laat de film stevige steken vallen.

Waar het zou moeten scoren gebeurt er redelijk weinig, waar de film wil scoren lukt het niet. De film wordt gered door z'n opzet, algemene nieuwsgierigheid (maar wat is dat hele einde bij de vuurtoren ook lullig) en mijn voorliefde voor dit soort films, maar qua uitwerking, acteerwerk en impact is het ech geflater.

Meer dan normaal dat ze dit niet in de bioscoop willen uitbrengen. Aardig om op Netflix een keertje mee te pikken, maar Garland kan voor z'n volgende film beter wat minder hooi op z'n vork nemen, want voor dit soort werk is hij echt niet geschikt.

2.5*

Prima vermaakt met deze sciencefiction film. Wat je na afloop toch echt aan het denken zet. Een tegenvaller was helaas de slechte cgi.

Maar voor mij persoonlijk is deze film toch echt 3 sterren waard.

Ik zat helemaal klaar voor deze film, maar was er ook snel weer klaar mee.

Eindelijk een Netflixfilm (als je het dat kunt noemen) die echt klasse is en eigenlijk gewoon in de bioscoop thuishoort. Garland is echt een regisseur en schrijver die zeer interessante sciencefictionfilms maakt, maar dit is de eerste door hem geregisseerde film die echt volledig zijn fascinerende uitgangspunt waarmaakt. Ex Machina bleef nog een beetje oppervlakkig en banaal, waar er met deze film echt risico's worden genomen.

Aan de ene kant heb je een nachtmerrieachtige Stalker-achtige film die wat flirt met filosofische ideeën en onder je huid probeert te kruipen met een ongemakkelijk gevoel, maar de film bevat ook een wat meer rechttoe rechtaan element van meer simpele (psychologische) thrillers, een vleugje actie en sterke horror. Al die aanvallen van dat gemuteerde beest (griezelig ontwerp ook) maken echt indruk, vooral als Anya wordt gedood. Behoorlijk expliciet in beeld gebracht.

Het laatste half uur gaan echt alle remmen los en wordt het behoorlijk krankzinnig allemaal. Toen ik die Shimmering voor het eerst zag had ik nog mijn twijfels, maar wat worden er van wat wanstaltige kitsch had kunnen zijn prachtige beelden gemaakt. En ook de muziek is zeer fijn. Echt een trip van een film, op een griezelige, trage en artistieke manier zoals Under the Skin dat eerder al zo indrukwekkend deed. Heel gedurfd, want het middenstuk is een stuk meer conventioneel in tempo en spanningsopbouw (ook omdat er dan niet meer zo van die ietwat hinderlijke flashbackinterrupties zijn).

Vond de cast ook erg fijn. Dat clubje dat samen op expeditie gaat vormt een leuk stel samen, zelfs al is geen personage echt uitgewerkt of memorabel. Niemand vervult te nadrukkelijk de rol van het typetje en het zijn stuk voor stuk normale intelligente personen. Allemaal prima gespeeld ook bovendien. Meestal als er een groepje samen de wildernis in trekt en men een voor een het loodje legt zitten er wat acteurs bij die door de ondergrens zakken. Niet hier. 4.0*.

Dredd 2!

^ eensch!

Prima science fiction film die de grens van de geloofwaardigheid opzoekt. Het gegegeven van een alienachtige aanwezigheid op aarde word goed neer gezet en uitgewerkt. De twist op het eind zie je mijlen ver aan komen, en is weleens vaker gebruikt.

Film weet heel lang de spanning vast te houden maar raakt me richting het einde volledig kwijt.

Sciencefiction, mystery en avontuur. Maar wat mij betreft is ook het horrorlabel terecht gegeven op IMDb, mede door de engste beer die ik in tijden heb gezien. Misschien wel het meest freaky monster van het afgelopen decennium überhaupt. Mutatie speelt een grote rol in Alex Garlands nieuwe film Annihilation, die hier enige tijd geleden op Netflix in première ging. Mij beviel hij erg, en de film bleef nog even door mijn hoofd spoken, met name het laatste half uur. Portman is erg sterk, en ik kan eigenlijk niet wachten om hem nog een keer te kijken. Het zal de hapslikweg liefhebber wellicht niet zo kunnen bekoren, maar wie vindt dat horror uit mag dagen en zaken open laten voor interpretatie, vindt hier een van de fijnere sci-fi mystery horrors van 2018.

4*

Dat is niet zo moeilijk want zo sterk is het genre niet vertegenwoordigd. Maar als ik het vergelijk met Alien dan vind ik Annihilation maar een Netflixer (alhoewel het geen Netflixer is).