Annihilation (2018)

Alex Garland zou maar wat blij zijn als iemand zijn film(s) vergelijkt met Kubrick want hij beschouwt 2001: ASO als een van de twee sciencefiction films die een grote invloed op hem hebben gehad.

Diepzinnigheid 5 sterren. Amusementswaarde 1 ster.

Zeer zwak en voorspelbaar verhaaltje en zo niet spannend. Die scène met die mislukte CGI-beer, hahaha, het is toch om te gieren. En die twee My Little Pony-hertjes, whahaha, dat kan toch niet mensen. Wat ontzettend slecht. 'Het DNA verandert hier...' Jeminee, wat een briljante vondst. Laatste minuten heb ik niet eens afgekeken.

Deze eindelijk ook eens bekeken en vond hem eigenlijk niet slecht. Wel wat bijzonder, zeker naar het einde toe, maar toch wel interessant. Visueel was het ook bijzonder, met toch een heel aantal mooie scènes. Ook qua cast mochten we niet klagen, Natalie Portman is zoals altijd wel goed.

Vond het wel een geslaagde film.

Volgens "Paramount Studios" was deze Sciencefiction / Avontuur film te "Intelligent en moeilijk" voor een groot publiek, waardoor "Annihilation" in Nederland direct op Netflix is verschenen en eerlijk gezegd kan ik me wel vinden in de woorden van "Paramount Studios". Deze film deed me ook wat denken aan de een paar jaar eerder uitgekomen wazige Sciencefiction / Mystery film "Arrival (2016)", die ik destijds helaas in de bioscoop heb gezien en deze film gelukkig thuis op de bank.

Ondanks het meespelen van de bekende actrices Natalie Portman (als bioloog Lena, die de held is van het verhaal en die samen met vier andere vrouwen een expeditie onderneemt naar "The shimmer", welke een mysterieus gebied is, dat zich steeds verder uitbreidt en de gehele aarde dreigt op te slokken) en oudgediende Jennifer Jason Leigh (als psycholoog Ventress), kon de film me ondanks het interessante verhaal (een combinatie van gedachte-experiment, filosofische parabel en een thriller) eigenlijk nergens echt boeien en spannend werd het eigenlijk ook nergens. Bovendien vond ik het verhaal op bepaalde momenten ook best langdradig en saai.

De vijf vrouwen betreden allen gewapend met een machinegeweer "The shimmer", maar echt veel actie zit er niet in dit verhaal en de actie die erin zit is, is vooral afkomstig van DNA aangepaste dieren zoals een krokodil en een soort van beer, die er ook nog eens zeer goedkoop en nep uitzagen (oftewel povere CGI effecten). En inderdaad waren de twee "My Little Pony" hertjes (zoals Ebenezer Scrooge die hierboven mooi omschrijft) gewoon lachwekkend.

Het laatste gedeelte in de vuurtoren was opzicht nog wel aardig, maar levert helaas geen antwoorden op en hetzelfde geldt voor het einde, waarbij ik net zoals bij de eerder genoemde film "Arrival" zoiets had van "Waar heb ik in hemelsnaam naar zitten te kijken en waar ging het nu eigenlijk om ?" en daarom krijgt deze film net zoals "Arrival" ook maar 2 sterren van mij.

Knappe film van de regisseur van Ex Machina.

En ja, wat was dat toch vreemd dat Annihilation zeer vlak voor de release uit de Nederlandse bioscopen is gehaald. Waarschijnlijk door de angst omdat eerder Paramount's "Mother" werd weggelachen door het domme hedendaagse bioscooppubliek. Dus dat werd meteen een Netflix productie.

Dus geen bak warme popcorn en een kartonnen beker cola, maar een rol Oreo's strawberry cheesecake, Oreo donuts, marsen en een paar blikjes Pepsi.

Annihilation is niet zo dik als hoe ik het had verwacht. Toch is het zeker een zeer gelukte SF filmpje, waardoor ik door de montage en het kleurengebruik het maar steeds niet kon begrijpen dat hij niet op het witte doek verscheen. De subtiliteit van Ex Machina is hier ook in terug te vinden; Nathalie Portman speelt erg sterk als Lena. Nadat haar vermiste man zo plotseling weer voor haar deur staat en niet kan uitleggen over de missie die hij had ondergaan in een bepaalde zone, zijn ze in no time in de handen van de overheid. Vervolgens wordt Lena ondervraagt over haar trip naar de zone, om haar man te zoeken.

Wat leuk was aan het concept is dat het team dat we volgen volledig uit vrouwen bestaat. Bepakt, bezakt en bewapend betreden ze de mysterieuze zone wat ooit nog een gewoon stukje Amerikaans natuur was. De vondsten zijn tot zover nog erg knap, oogstrelend en overtuigend gevonden; die gemuteerde diersoorten, een half gezonken boot, aangetaste gebouwen, de vuurtoren... en dat allemaal in greep van vreemde virussoorten... die rare dingen doen met de mensen. Neem bijvoorbeeld die kronkelende darmen. Ik voel het nog steeds in mijn buik. Brrr.

Ook het einde was erg verrassend. Bovendien zat de film zelf al vol met verrassingen en liet de regisseur een hoop dingen open. Ik kon dit wel ook een beetje in de categorie plaatsen van Stalker, Monsters en Avatar.

Conclusie: een aangename SF, waarbij ik toch wel denk dat het budget ook niet al te hoog is geweest. Maar dat hoeft tegenwoordig met de techniek niet meer. Nogmaals spijtig dat dit slechts een Netflix productie mag blijven.

4,0*

Hier was een hoop aandacht voor toen de release er kwam, maar ik zie een vrij lage score. Valt deze film dan zo tegen? Hij staat namelijk in mijn wachtlijst.

Gewoon kijken.

Je laat je toch niet beïnvloeden door de score hier?

Intelligent en moeilijk? Beetje open minded en je komt al een heel eind. Wat verbeeldingskracht erbij en je hebt best een goede film. Het einde vond ik persoonlijk dan weer te eenvoudig.

Voor mij een zuivere 7 (3.5*)

Ps: als je een film niet begrijpt... stem dan liever niet

annihilation , wat moeilijk te begrijpen , het verhaal komt wat onsamenhangend over , maar heb geen spijt deze film gezien te hebben . de twee hertjes was een misser , vooral de synchroon loop , dat zie je in de natuur niet gauw , en in deze film ging het ook om mutaties , dus niet bepaald te rijmen met synchronisatie .. wel een zeer aparte sfeer , die mij er toe dwong nog een keer te kijken. je verbeeldingskracht wordt echt wel aangesproken. maar mis dus wel de verhaallijn .

Een bijzondere scifi film. Eens een wat andere buitenaardse vorm. Mooie effecten. De wereld onder de koepel is mooi weergegeven. Biologisch gezien lijkt het mij niet mogelijk om deze organismen te laten ontstaan, maar daarvoor is het dan ook scifi.

Echt heel spannend wordt het nooit. Je wordt overweldigd door het spektakel.

De actrices en acteurs spelen prima.

Het verloop van de film had wat beter aangepakt moeten worden door de regisseur en/of scriptschrijver.

Het aardige is dat als kijker soms ook niet meer weet naar welke realiteit je zit te kijken.

Zeer lage score hier voor toch wel één van de betere Netflix originals.

Waarom moet een film altijd "begrepen" worden? Ik hou net van films die niet uitleggerig zijn en waar je je helemaal kan in verliezen...

Je mist een verhaallijn en vervolgens geef je 4.5 ster?

Juist!!! Mijn woorden...Vooral erg ongeloofwaardig.

Domme film eigenlijk.

Heb je toch wel een behoorlijk mooi gegeven om iets mee te maken, en wat gebeurt er dan, een paar dertien in een dozijn, zo standaard encounters met een aantal beesten, slap verteld allemaal ook nog eens, en zoveel meer.

Nah, niet men ding.

3,5* voor originaliteit en doordacht verhaal. Is een goed te verteren SF, maar je moet van het genre houden. Verwacht geen Star Wars-toestanden. Eerder iets in genre “Close Encounters of the Third Kind”, al is die film van Spielberg wel stukken beter. Film doet nogal wetenschappelijk aan en gaat over het vermengen van DNA. Maar daar is ook alles mee gezegd. Film blijft wat geheimzinnig tot einde en dan krijgt alles wel een verklaring, hoewel er toch iets over blijft op einde waar je vragen kan bij stellen. Voor mij geen topfilm, maar gezien ik liefhebber ben van SF en het aanbod in dit genre zeer pover is, ben ik al blij met wat er op het scherm verschijnt in deze. Voor SF-liefhebbers zeker het bekijken waard, maar verwacht er niet al te veel van. Maar is zeker ook geen tijdverspilling...

Redelijk goeie sfeerschepping en acteerprestaties, maar in tegenstelling tot het boek (heb wel enkel het eerste deel gelezen), wordt in de film meer ingezet op schrikmomenten en monster-horror, want dan weer een beetje flauw is, vind ik.

Voor mij is deze film een fikse tegenvaller.

Natalie Portman is het pluspunt in deze film, maar verder vond ik er weinig goeds aan.

Vooral een ongeloofwaardig verhaal met af en toe wel een spannend moment maar over het algemeen erg saai.

De mooie beelden konden weinig soelaas brengen, een lange zit van bijna 2 uur en veel plezier beleef je er niet aan.

Gisteren deze film eens opgezet en ik vond het een prima film. Ik hou dan ook wel van dit soort films, en net zoals Arrival waren de 2 uur zo voorbij.

Ik sluit mij echter wel aan bij de CGI effecten. Deze vielen in sommige scenes toch wel tegen wat de film meteen ongeloofwaardiger maakt. Kun je hier echter doorheen prikken dan is het een prima film voor een doordeweekse avond!

Ik vond het een interessante film met een onbevredigend einde. Het einde is voor mij te zweverig en niet veel zeggend... Toch vond ik de mysterieuze sfeer en de opbouw fijn om naar te kijken.

Een film voor de #metoo generatie !

Een alien landt op aarde en probeert alles te klonen naar zijn eigen hand, pfff

Wat mis ik de SCI-FI verhalen uit de jaren '80 !

Want?

De film is een soort Hollywood-versie van Stalker (1979) - MovieMeter.nl: het verhaal is vrijwel identiek maar waar bij Stalker de reis in de geheimzinnige Zone een intellectuele en psychologische reis blijkt met als uitkomst dat het mysterie de hoop (religie) is (en als zodanig ook een mysterie blijft), is Annihilation de monsterfilm die je zou verwachten met als uitkomst dat onze heldin de wereld heeft gered van een invasie door een buitenaards wezen dat al het leven muteert en kopieert als een kankercel (natuurlijk door dat wezen in brand te steken). Dat maakt dat de film toch niet in het rijtje van films als Stalker past maar in het rijtje van films als Alien, The Thing en Jurrasic Park: we volgen een groepje wetenschappers dat moet ontdekken waarom niemand terugkeert uit een alsmaar groeiend en daarmee mensheid bedreigend oord dat vanwege z’n glinstering The Shimmer heet en dat daar binnen moet vechten tegen enorme, gemuteerde monsters. Zoals in al die Hollywood-films zijn de groepsleden totaal niet professioneel maar alleen maar bezig met grapjes maken, stoer doen, ruzie maken, keuvelen over hun levens dus met alles behalve met de missie waarop het lot van de mensheid afhangt, zodat alles wat er gebeurt hen totaal overvalt hetgeen de film spannend moet maken. Omdat ze niet serieus bezig zijn met hun opdracht begrijpen ze natuurlijk ook pas heel laat dat als alles in The Shimmer muteert ook zijzelf muteren.

Tot zover de film als een slecht uitgevoerde B-film uit de Hollywood-studio’s. Wel kennen we de regisseur van Ex Machina (2014) - MovieMeter.nl dat een interessant - en ik moet toevoegen: ook overtuigender - exposé over kunstmatige intelligentie was en ook deze film is duidelijk gemaakt om opnieuw interessante en actuele wetenschappelijke en filosofische thema’s te behandelen zoals hier genetische modificatie en vragen als ‘als we je lichaam volledig kopiëren, ben jij dan ook dat kopie?’. De heldin is niet voor niets een celbiologe die kanker bestudeert: het thema van de film is het onderzoek naar de biologische celdeling – de basis van het leven – waarvan de genetische limiet onze sterfelijkheid bewerkstelligt (en dat de film verbindt met een neiging tot zelfdestructie) maar welke beperking door de kankercel – een gemuteerde cel – wordt opgeheven waardoor er pathologische woekering ontstaat. Het buitenaards wezen muteert alle DNA in zijn omgeving waardoor er een wildgroei van nieuwe levensvormen ontstaat en ook kopieert het door de natuurlijke celdeling te initiëren (hetgeen aan stamceltechnologie doet denken) waardoor er verdubbelingen optreden en planten en dieren die met een mens in aanraking zijn gekomen menselijke vormen krijgen. Het geeft de regisseur een reden om visueel flink uit te pakken en ons psychedelische taferelen voor te schotelen, hetgeen ook een pluspunt van de film is.

Al met al wordt de film zo toch weer boven het pulpwerk verheven op een typische Garland-wijze.

Visueel is de film echt schitterend en de scène met de beer vond ik echt heel erg tof maar qua verhaal kon ik hier echt helemaal niets mee. Had het misschien al wel kunnen weten want Ex Machina deed me ook al zo weinig. Dit soort filosofische sci fi doet me gewoon helemaal niets.

Wat een achterlijke film, met moeite afgekeken want hij was niet spannend genoeg. Alleen die scene met die beer was goed.

The big disease with a little name.

Ooit meermaals begonnen aan Ex Machina van de regisseur, niet doorheen gekomen. Ook al twee maal aan prent deze begonnen en vroegtijdig gestopt. Vandaag mijzelf gedwongen deze te gaan uitzitten en een oordeel te vellen. Een opdracht...... werkelijk, wat een daverend traag begin zeg, eigenlijk is de gehele film traag.

Stalker werd hier al genoemd, zie inderdaad wel aardig wat invloed terug. Ook de Chernoby-ramp deed het me aan denken. De beelden van de vervallen centrale en de desolate stad Pripyat die op internet staan, lijken ook rolmodel te hebben gestaan voor de setting in deze prent.

Met wat flinke plotgaten en omwegen worden we op een pseudo intellectuele manier erop gewezen dat wij als mens de wereld en daarmee onszelf geheel verkloten. Op weg naar nihilisme. Film wil graag scifi zijn maar mist teveel daarvoor, lijkt meer op een mislukte acid trip. Er gebeurt geen flikker, slap gelul over niets in het niets moet schijnbaar doorgaan voor diepgang. Wat een gedrocht van een script zeg, met enorme inzet ben ik door het gelul heen geraakt.

En als afwisseling die ongelooflijke saaie flashbacks, ja die waren nodig om het verhaal uitleg te gaan geven. Wie, wat en waarom......... jeetje wat zwak.

En dan durft Paramount te zeggen dat het waarschijnlijk te diepgaand is voor het grote publiek. Laat me lachen man, kom dan echt aan met een goed uitgewerkt diepgaand stuk verhaal. Men probeert met kopieergedrag leentjebuur te doen bij de grote werken. Mislukt zeg ik je.

Wat een magisch slap verhaal, oersaai en bovenal lachwekkend.

Dit was niet mijn ideale film om deze middag mee te beginnen. De film is saai, langdradig en het schiet gewoon niet op. En dan die flashbacks die het verhaal moeten verduidelijken zijn overbodig. Visueel qua camerawerk, sets en locaties ziet het er verzorgd uit en geef daarom nog een 2.0