Ich Seh Ich Seh (2014)

Matig filmpje. Mooi gefilmd, maar te saai en oppervlakkig.

Sinds The Shining krijg ik toch altijd wel de kriebels van tweelingen.

Compleet blind de film ingaan is het beste want pas op het einde kreeg ik pas door dat ik dit verhaal wel kende van een andere film met dezelfde opzet.

Deze variant was echter wel wat traag maar bleef wel verontrustend. Het zag er stijlvol uit mede door de nachtmerrie scènes en het mooie huis en interieur.

Brutale collectanten trouwens in Oostenrijk!

Van de bieb geleend. Ik had geen hoge verwachtingen, ik ben geen fan meer van horrorfilms, maar ik was toch wel benieuwd. Het verhaal op de DVD sprak mij wel aan. Helaas kon ik niet echt in het verhaal komen. Ik vond het vrij traag, veel herhaling en te weinig diepgang. Het kon mij niet voldoende boeien. Wel een spannende sfeer. 2,5*

Ondanks dat ik direct eigenlijk wel in de gaten had wat er aan de hand was, bleef de film me door de sfeer enorm boeien. Het is vooral die sfeer die het eng maakt, horror of thriller...geen idee, maar gewoon een mooie film!

Moeilijk te beoordelen film. Ik had het gevoel dat hier meer uit te halen was. Het deed me soms qua sfeer denken aan Kynodontas (Dogtooth). Beetje lugubere bizarre film. Deze 'Ich Seh Ich Seh' doet het niet slecht, maar je zag deels het plot wel snel aankomen. Een goed idee, maar waarmee de makers niet echt wisten waar ze naar toe wilden. Genoeg intrigerend om te blijven kijken, maar hier had ik meer van verwacht.

Kan ik me wel bijvoegen.

Redelijke potentie, maar Severin Fiala en Veronika Franz maken het wat mij betreft niet helemaal waar. Het plot is net iets te voorspelbaar, en echt fijn uitgewerkt worden de zaken niet. Goodnight Mommy zit ergens tussen een fijn geschoten filmhuis drama en een mysterieuze horrorthriller in. Wel mijn straatje doorgaans, maar echt biologerend werd deze Oostenrijkse film voor mij nergens. Een aantal scènes op zich maken wel indruk, maar helaas weten de makers het nooit echt tot één geheel te smeden.

Zonde, want dit had echt wat kunnen zijn.

3*

REMAKE in de maak (VS)

Heel veel drama met bitter weinig horror.

Zeer langzaam, nul spanning en een weinig ophefmakende ontknoping.

Die remake laat ik al zeker aan me voorbij gaan

2*

Erg trage film, die mij niet kon boeien.

Het was ook niet het genre wat ik had verwacht, daardoor geef ik nu slechts 2 sterren.

Zeer trage film, lange opbouw, maar het einde met zijn plotwending en de martelingen maken veel goed. Zit goed in mekaar!

Nu ben ik niet iemand die perse snel een plottwist doorziet. Maar ondertussen toch teveel films gezien die hetzelfde trucje proberen. Waardoor eigenlijk al bij een van de eerste scene's (het ontbijt) direct duidelijk is hoe de vork ik de steel zit. Hierdoor is het plot verder niet echt boeiend, gelukkig zijn er nog genoeg sfeervolle scene's die het geen vervelende zit hebben gemaakt.

3*

Misschien had ik mijn aandacht er niet goed bij, de film is ook behoorlijk traag, maar ik heb die plottwist dus pas pas heel laat doorgehad. Mooi gefilmd wel en aardig geacteerd maar niet geweldig.

Ik vond het wel een mooie film, maar pas op het einde kwam de horror.
Maar het laatste? Weet ik eigenlijk niet goed .

-Leef die mevrouw nog dat de tweeling in brand had gestoken?
-Wie was die mevrouw?
-En de mevrouw waar ze op het laatste bij stonden, was dat hun echte moeder en waar is ze dan al die tijd geweest?

Geen vrolijk filmpje maar dat zijn de meeste films uit Oostenrijk niet valt me op. Ulrich Seidle, Michael Haneke om maar eens een paar namen te noemen laten niet bepaald de vrolijke kant van het leven zien. Integendeel zelfs. Bij Ich seh Ich Seh moest ik nogal eens denken aan die andere depri horror film Hagazussa (2017) die zich ook in de Oostenrijkse alpen afspeelde hoewel in een heel andere tijd. Die film was overigens nog een stuk zwaarmoediger.
Maar terug te komen op Ich Sehe... Aanvankelijk ontging mij de de twist vrij in het begin. De eerste 10 minuten nogmaals bekeken en toen werd de hele story mij volkomen duidelijk. De rest hoefde ik dus niet meer te herzien. Nog iets over het acteerwerk; Dat was verder prima hoewel die twee EHBO 'rs beter weggelaten hadden kunnen worden. Voegden weinig toe.
Eindconclusie: een best wel redelijke film dit Ich Seh hoewel ik het allemaal wel ver gezocht vond. Maar ja, het is film. Dus...

3,0*

De ontknoping was werkelijk vanaf de allereerste scène met de moeder al helemaal duidelijk. Ze zegt gewoon letterlijk dat ze niet meer voor twee de tafel gaat dekken. Hoe groot moet de hint zijn? Ik vind films die op plottwists drijven helemaal geen probleem en het is best leuk als er verstopte hints zitten, maar dit was echt te duidelijk in alle scènes met de moeder.
Het creepy sfeertje en de setting vond ik nog wel aardig.

Tweelingbroers Lukas en Elias [Lukas en Elias Schwartz] krijgen steeds meer het gevoel dat de vrouw [Susanne Wuest] die net is teruggekeerd uit het ziekenhuis na een ingrijpende operatie aan hoofd en gezicht hun moeder is. Zelfs wanneer 'moeder' haar verband af kan nemen zijn ze niet overtuigd en de broer vragen zich hardop hun moeder is. En in hun ogen is er maar één iemand die antwoord kan geven op die vraag. Aanvankelijke intrigerende psychologische thriller komt erg traag op gang en lijdt onder het kleurloze spel van de gebroeders Schwartz. Bovendien bevat het een twist die de schrijvers waarschijnlijk heel intelligent vonden. Verrassend is het zeker, maar wie denkt dat het intelligent is om de kijker glashard voor te liegen heeft nog veel te leren.

Goed.

Ich Seh Ich Seh of ook wel bij z'n Engelse titel Goodnight Mommy was een film die al lang op mijn kijklijst stond en ik pas recentelijk kon zien. De regisseurs deden wel wat verwachtingen oproepen, zeker na het zien van The Lodge die ik werkelijk prachtig vond. The Lodge vond ik echter wat meer sfeer hebben, maar deze film mag er ook zeker zijn.

Houdt er op voorhand rekening mee dat dit zo'n film is die even de tijd nodig heeft om op te bouwen. Langzaam maar zeker maken we kennis met de twee jongens en diens moeder. Een echte introductie krijgen we niet, vooral een schets van hoe hun leven eruitziet en hoe het langzaam uit de hand loopt. Er worden genoeg hintjes weggegeven, maar voor mij waren ze goed verstopt.

Het acteerwerk is om te beginnen sterk, vooral Wuest maakt indruk als alleenstaande moeder. Sterke, ongemakkelijke rol. Ook de jongetjes doen het opvallend goed. Verder is de film geregeld ongemakkelijk, maar echt spannend of intens vond ik het niet. Grimmig is het zeker, maar het wilde maar weinig indruk maken helaas. Wel jammer, want deze film had een stuk spannender kunnen zijn.

Tussendoor zitten er een aantal aardige visuele stukjes tussen, best degelijk geschoten alhoewel wat kaal op cinematografisch gebied. Ik mis een klein beetje kleur tussendoor. Dat neemt niet weg dat de film altijd boeiend blijft dankzij een aardig staaltje camerawerk en timing. Slecht is deze film absoluut niet, het had wat mij betreft alleen iets spannender en kleurrijker gemogen. Ik verkies dan ook The Lodge.

De twist zag ik verder niet aankomen en het duo rekt de film niet onnodig lang uit. Een speelduur van boven de 2 uur had de film ook niet moeten hebben, de speelduur die het nu kent is goed genoeg. Tussendoor kennen we een aantal eigenaardige situaties, maar deze kunnen nauwelijks afleiden van een resultaat die meer dan behoorlijk is hier en daar. Een ruime voldoende voor deze aparte thrillerfilm.

Je vraagt je af welke idioot dit verhaal verzint. Vanzelfsprekend helemaal afgekeken, conclusie:

Totale bagger: 0,5 punten.

Ongemakkelijke film over een tweeling die denkt dat de vrouw die na een operatie thuiskomt niet hun werkelijke moeder is. De sfeer die een onbehaaglijk gevoel uitstraalt is sterk en ook de prima acteerprestaties dragen bij tot een stevige thriller.

Dat na een tiental minuten een belangrijk item van de film al te grabbel wordt gegooid, kan misschien jammer zijn, maar er zijn nog wel enkele clues die erop wijzen dat er maar één jongetje meer is. Ik dacht dat er éénmaal in de film sprake was van een ongeval. Het zou kunnen verklaren waarom de moeder werd geopereerd.

Desalniettemin blijft de film spannend. Vooral naar het einde toe wordt het zelfs wrang wanneer de moeder werd vastgebonden en gemarteld. De absolute slotscène zou erop kunnen wijzen dat iedereen overleden is en dat ze nu herenigd zijn.

Vreemde maar fascinerende drama/horror film van Duitse makelij. Er hangt een lugubere sfeer over deze film heen op één of andere manier. De tweeling spelen erg goed, zeker voor hun leeftijd. Camerawerk is dik in orde en ook de score is precies goed. Wel zag ik de ontknoping eigenlijk vanaf het begin al aankomen, maar je kunt niet alles hebben.... 3,5*

Film wordt gered door het verrrassende einde. Voor de rest maar een traag gedoe.

Erg naargeestige horror die wel even in je hoofd blijft spoken.

Een film die zich afspeelt op 1 locatie kan ik altijd erg waarderen en deze valt daar ook onder.

Erg intense en ongemakkelijke ervaring, zeker richting het laatste halfuur.

Sterk camerawerk, minimalistisch, maar erg goed gedaan. De sfeer is erg naargeestig en laat je niet los.

Het acteerwerk is erg goed, vooral van de tweeling.

De opbouw is wel erg traag en dat kan voor sommige wel minpunt zijn. Voor mij daarintegen pastte het perfect en kan ik deze stijl wel waarderen.

Prima ongemakkelijke en intrigerende film.

3.5*