Il Mulino delle Donne di Pietra (1960)

Een prachtige sfeervolle gotische horrorfilm van Giorgio Ferroni, van wie ik ook nog NIGHT OF THE DEVILS onthoud. Helemaal in de stijl van Franju's LES YEUX SANS VISAGE en Franco's latere AWFUL DR. ORLOFF. Gefilmd in Holland. Verkrijgbaar op een Franse budget DVD met Italiaanse soundtrack en ook via het Amerikaanse Mondo Macabro. Naar mijn gevoel één van de hoogtepunten van de jaren zestig, vergelijkbaar met de gothics van Bava, Freda en Margheriti.

Deze film valt vooral op door het jaartal waarin het gemaakt is: 1960. Hij lijkt wel tien jaar te vroeg gemaakt. Eveneens opvallend zijn de mooie decors en locaties; de film speelt zich af in Nederland aan het begin van de twintigste eeuw, op het platteland in de plaatselijke woonhuizen en de windmolen. Dit geeft een aparte sfeer. Jammer genoeg is het plot toch wel te gewoontjes en is de film op bepaalde momenten een beetje te saai.

Mill of the Stone Women is een film, die in Nederland is gefilmd, gebaseerd op een kort verhaal uit 'Flemish Tales', een boek dat vermoedelijk geschreven is door Pieter van Weigen. Allereerst complimenten door de sfeer die erg goed overkomt. De locatie (een oude windmolen) ademt gewoon een prachtige sfeer uit die perfect bij de film past. Dit is geen film die geschikt is foor mensen die een 'snelle' horrorfilm willen zien of een 'Boe, ik schrik' film. Het tempo ligt erg laag in deze film, maar dat past er perfect bij. De maker heeft waarschijnlijk onderhuidse spanning op willen bouwen, iets dat aardig goed lukt. Ondanks dat sommige dingen nogal voorspelbaar zijn en het verhaal nogal simpel in elkaar steekt, vond ik dit toch een erg genietbare film. Ik kan zelfs wel begrip opbrengen voor de daders en voor één zelfs een soort medelijden. Hierdoor vond ik het einde bijna ontroerend in plaats van geruststellend.

Hele fijne gothic horror, met een Nederlands sausje. Het feit dat we in Nederland zitten, valt weliswaar alleen te zien in de (schaarse) buitenopnamen. Mag de pret niet drukken, want het is een zeker voor die tijd redelijk origineel gegeven, film heeft genoeg spanning en mysterie en een fraaie finale.

Sfeervolle gothic horrorfilm die mijn aandacht trok toen ik een recensie van wendyvortex las in een challenge. De setting met windmolens is leuk en waar kan je dat beter doen dan in Nederland. Op een gegeven moment is het wel heel duidelijk als in de graftombe enkele gendenkplaatjes te zien zijn in de Nederlandsche taal. Vooral het gedeelte met de wassen beelden was leuk deed me denken aan House of Wax. ook is deze vergelijkbaar met het Franse Les Yeux sans Visage. Helaas ontbreekt deze film een beetje aan echte spanning en een degelijk plot, reden wellicht waarom deze niet erg bekend is. Genietbaar maar had er toch iets meer van verwacht. Vooral de finale valt tegen.

Bijzonder sfeervol verhaal dat de nieuwsgierigheid van de kijker geleidelijk aan weet op te wekken. Want wat is er nu eigenlijk aan de hand ? De kijker wordt toch een tijd lang in het ongewisse gelaten. Goed opgebouwd en zeer fraaie setting. De molen en het huisje is een sterke sfeervolle locatie. Daarbij zorgen de decors binnen de molen en het huis voor een sinistere omgeving. De dochter van de dokter wordt gespeeld door Scilla Gabel, zonder meer een prachtige verschijning. Misschien wat ouderwets ondertussen, maar toch wel leuk om te zien. 7,5/10

Aardig "horror-light" filmpje.

Vooral de binnenopnames van de molen zijn sfeervol.

Helaas werd er voor de meeste opnames, waarin de molen van de buitenkant te zien is, een weinig overtuigend miniatuurtje gebruikt.

De Hollandse setting werd helaas niet consequent aangehouden, want plots belanden acteurs en actrices in een kroeg die veel meer heeft van een Duitse Bierstube, compleet met Pretzels, Duitse bierpullen en glazen.

Een zangeres kweelt een lied in half -verstaanbaar Frans.

De naam van het personage dat door de knappe Dany Carrel (klein maar fijn) speelt is Liselotte Kornheim.

Ook al de overige personages hebben Duits klinkende namen.

Nog twee andere mooie actrices sieren het scherm in deze productie,: Liana Orfei (even tussen haar Peplum films en haar circuswerk door ) en Sophia Loren's dubbelgangster Scilla Gabel.

Naar verluidt onderging zij ooit plastische chirurgie om haar iets minder op la Loren te doen lijken, want de gelijkenis was zo groot dat die een eigen filmcarrière in de weg stond.

Pierre "Winnetou" Brice vond ik weinig overtuigend acteren.

Gelukkig is er ook een echte acteur aanwezig : Wolfgang Preiss, die een degelijke acteerprestatie neerzet.

De finale is aan de zwakke kant, maar al met al toch een redelijk vermakelijke film, die het vooral van de sfeer moet hebben.

Komt uit in november Op blu ray bij Arrow

Omdat de film in Nederland speelt heb ik toch maar de veel te dure uitgave van Arrow aangeschaft.

Geen spijt van want het is een leuke, soms best bizarre horrorfilm die ook zomaar uit de stal van Hammer had kunnen komen.

3,5

Italiaanse film die de trend uit zijn tijd van Roger Corman Poe-verfilmingen en Hammer Films volgde Toch was dit een zeer leuk stukje film! Oh...maar deze is van regisseur Giorgio Ferroni die later het eersteklas sfeervolle Wurdalak-verhaal; La Notte dei Diavoli aka Night of the Devils (1972) maakte! Deze Frans-Italiaanse coproductie uit 1960 is eveneens een opmerkelijk want het is de eerste Italiaanse horrorfilm die in kleur is opgenomen. Dat zal dus een aardige deuk in het budget hebben geslagen dus om wat zekerder te zijn van bioscooppubliek recycleert men enkele ideeën uit reeds bestaande films.

Hans Van Arnem (Pierre Brice) gaat aan de slag bij de Nederlandse kunstprofessor Gregorius Wahl (Wolfgang Preiss) die plaatselijk beroemd is om zijn “Moulin des femmes de pierre”, een soort carrousel met wassenbeelden van beroemde vrouwen. Hij ontmoet de wellustige dochter Elfie (Scilla Gabel), mooi en mysterieus, maar kan het niet helpen dat hij verliefd wordt op de meer maagdelijke Liselotte (Dany Carrel). Tja...genoeg redenen om aan te nemen dat er van alles mis zal gaan!

Alhoewel men in openingstitel beweert dat het plot van de film gebaseerd is op een verhaal van Pieter van Weigen uit het boek "Vlaamse Verhalen", bestaat dit boek helemaal niet! Daarnaast is het voor ons kijker overduidelijk dat de keuze op Nederland als locatie van de actie is gevallen! De molen die je ziet was overigens ook te zien in de slotscène van Il Diavolo a Sette Facce aka The Devil Has Seven Faces (1971) Ook het plaatsje Veeze waar de molen moet zou moeten staan is fictief.

De film bevat een paar griezelige elementen, maar de horroreffecten zijn voor deze tijd natuurlijk wat achterhaald, maar door de macabere romantiek is zeker nog erg leuk om naar te kijken. Daarnaast is de gekozen locatie van de horrormolen (en het Nederlandse tintje) een vreemde, zij het zeer overtuigende, het binnenste oogt mysterieus en duister, en de cast doet de rest. Geslaagde film!

Ferroni’s Mill of the Stone Women is ondanks bovenstaande synopsis een fijne Italiaanse jaren ‘60 horror, die wel een beetje als een Hammer film voelt. Waar Ye ban ge Sheng (die ik eerder voor deze horrorchallenge keek) de eerste Chinese horrorfilm was, was Il Mulino delle Donne di Pietra de eerste Italiaanse horrorfilm in kleur. De effecten zijn soms wat kneuterig en het is meer sfeervol dan eng, maar het maakt alsnog een aangenaam anderhalf uurtje.

3,4*