Genre/Thema Challenge

#3 - Clinton and Nadine (1988) - Drama/Romantiek (IMDB: Action) - 91 min - 123 stemmen - FTV - 03/01/2017 - 3 punten (subtotaal 9 - totaal 123)

Matig verhaal, matig uitgewerkt, ongeloofwaardig, en meer van dat.

O zo typisch: Garcia weet z'n tegenstander perfect in de voet te schieten; maar al die militairen die hém proberen neerhalen: amateurs !

Vooral bij het deel dat zich in Nicaragua afspeelt had ik het gevoel naar aan aflevering van The A-Team te zitten kijken - al waren de actiescènes bij The A-Team een stuk spectaculairder...

Maar: desalniettemin: ik heb me niet verveeld, ben niet in slaap gevallende, en de naïviteit was soms zelfs grappig - zonder te irriteren.

En niet te vergeten: Garcia en Freeman (*) kunnen veel beter, maar ook hier weten ze de film wat mij betreft toch net de helft van de punten te doen halen.

(*) Freeman speelde een jaar later in Driving Miss Daisy (1989): een van z'n beste, vind ik zelf.

De dvd staat op dit eigenste moment bij Bol.com aan €29,99. En dat dan nog in de solden periode...

https://www.lux-nijmegen.nl/wp-content/uploads/2016/11/la_la_land_60082422_st_7_s-high.jpg

Filmtitel, jaartal: La La Land (2016)

Speelduur: 129 min.

Genre: Drama, Muziek, Romantiek

Eigen score/beoordeling: 4*

Hoeveelste film binnen deze challenge (hoeveelste film totaal): 2e (124e )

Datum van kijken: 3-1

Aantal punten: 3 (ftv)

Totaal aantal punten binnen deze challenge (Totaalaantal geheel): 6 (310)

Recensie:

Een meer passende film had Damien Chazelle niet kunnen maken. In een chaotisch Amerika, politiek verdeeld en gebrandmerkt door de Geist des kapitalismus (zoals Max Weber het eens definieerde), bestaat the American Dream alleen nog bij gratie van harde, waar nodig meedogenloze werkers. De dromers zijn voorgoed de dromers; het oude is voorbij, het nieuwe gekomen. Of toch niet? La La Land is pure melancholie, een greep naar vervlogen tijden. ‘They don’t make movies like this anymore’, las ik ergens in een recensie-tagline. Een rakere uitspraak kwam ik naderhand niet meer tegen met betrekking tot deze film.

Eigenlijk is alleen het eerste shot van La La Land al een droomsequentie waar Dali jaloers op zou zijn. Surrealistisch ten top, want waar het musicalgenre in de ‘50s nog prominent vertegenwoordigd was, vereist het voor veel mensen vandaag de dag de nodige gewenning mensen spontaan tot zang en dans te zien overgaan. Niets getreurd echter voor de musicalhaters. Waar het begin van de film nog gekenmerkt wordt door een (mijns inziens dan weer erg fijne) dosis musicalgeweld, drijft het vervolg veel meer op de dramatiek tussen hoofdrolspelers Emma Stone en Ryan Gosling.

De conventies zouden me er normaal toe drijven Gosling eerst te noemen, maar dat doe ik in dit geval niet. Het is immers Stone die in dit geval de show steelt. Haar enthousiasme lijkt gemaakt voor het musicalgenre, maar tegelijk is ze als actrice-in een actrice het levende uithangbord van de quote ‘Hollywood sucks’. Stone geniet en heeft verdriet. Moeiteloos schakelt ze tussen die emoties, terwijl ze zich vocaal staande houdt. Dat is knap, want een zangeres is ze niet, en dat is ook wel te horen. Ryan Gosling gaat dat allemaal minder goed af. Hij mag van mij voor altijd die mysterieuze romanticus achter de piano blijven. Of de acteur die 90 % communiceert via gezichtsuitdrukkingen. Maar zingen hoor ik hem liever niet meer…

Of een andere casting La La Land goed had gedaan, weet ik niet. De chemie met Stone is er immers wel. Maar toch, evenals het uiteindelijk toch wat simpele scenario zorgt zo’n tekortkoming toch voor de nodige olievlekjes op een verder prachtig schilderij. Want een schilderij, dat is het toch bijna. Visueel-esthetisch is La La Land een lust voor het oog. Na style=substance gooi ik er graag een neologisme in: production design=sfeer. Wat mij betreft ging dat zeker op hier. Onmisbaar is dan eigenlijk ook de muziek, want wat heeft Justin Hurwitz weer een onweerstaanbare soundtrack gecomponeerd. De musical-liedjes zijn qua vorm en tekst al ijzersterk, maar de muzikale omlijsting van de instrumentale score (beluister bijvoorbeeld de ‘Epilogue’ eens) is zo mogelijk nog beter.

En toch, ondanks al die superlatieven, miste ik nog iets. Misschien ligt het aan de torenhoge verwachtingen die ik van tevoren had, misschien heeft het iets te maken met het minder in het oog springende middenstuk. De balans was wat weg, toen er na twee nagenoeg perfect gechoreografeerde musical-performances ineens louter aandacht werd besteed aan de ups-and-downs van dreamcatchers Stone en Gosling. Ook ben ik er niet uit of ik nu heel gelukkig was met de bijrol van John Legend. Los van het feit dat Legend geen acteur is (en dat wat mij betreft ook niet moet willen zijn), oogde het wat paradoxaal juist de soulvolle Legend Gosling te zien meesleuren in een wereld van commercie en pompende beats. En een vermomd betoog opvoeren over de pracht van jazzmuziek, dat deed Whiplash uiteindelijk toch beter.

Maar die gedachten kwamen pas later, en vormden niet de hoofdmoot van mijn oordeel toen ik de bioscoop uitliep. Nee, toen was ik toch bezig met de positieve details. De aanstekelijk enthousiaste Stone, het uitgekiende camerawerk, de intertekstuele referenties die Chazelle’s liefde voor het medium film mede tentoonspreiden. En natuurlijk met het prachtige einde. Dromers zijn voorgoed dromers, zei ik ergens aan het begin al. Een spel met alternatieve verhaallijntjes, strak aaneen gemonteerd: zo maak je een schijnbaar simplistisch plot fris, spannend en nog enigszins inventief ook.

Ruim 4* (en die herziening komt er nog wel).

https://www.moviemeter.nl/images/cover/0/205.jpg

the Terminator (1984) – actie – 107min – RW – 3354stem – 4jan2017 – 1pt – DVD

film van James Cameron, samen met de oudste zoon de the terminator uit 1984 gezien, van jeugdnostalgie gesproken !! film blijft na al die jaren goed, misschien wat gedateerd de special effects waren toen idd nog niet wat we de dag van vandaag in actie-films kennen de jeugd van tegenwoordig kon dit bevestigen, sound&muziek is heel goed, acteerwerk blijft gewoon best ok, de rol van Schwarzenegger blijft natuurlijk legendarisch, voor de rest een leuke en met momenten spannende actie-film, 3,5*

2films:3punten

# 1 - The Wizard of Oz (1939) - Muziek - 102 minuten - FTV - 970 stemmen - 3 januari 2017 - 2 pt.

https://fantasticandostagno.files.wordpress.com/2015/02/wizard-of-oz-original1.jpg?w=610&h=343

Een kinderfilm met liedjes. Dat is nou niet bepaald mijn genre. Vanwege de klassieke status heb ik toch maar besloten om The Wizard of Oz een kans te geven. En wat schetst mijn verbazing? Deze film beviel mij prima. Het kleurenpalet is oogverblindend mooi, zeker voor een film uit 1939. De decors zijn buitengewoon goed gedaan. Sommige karakters, zoals The Wicked Witch, The Scarecrow en The Tin Man zijn terecht iconisch geworden. Alleen jammer dat het infantiele spiel van Judy Garland op den duur een beetje op mijn zenuwen gaat werken. Ook de liedjes zelf zijn niet zo bijzonder.

Maar een 8 lijkt mij zeker terecht.

U96 over de special effects was ik eerst eenzelfde mening toebedeeld, tot ik iets meer inzicht kreeg in het budget en Cameron's mogelijkheden destijds. Wereld van verschil als je het met deel twee vergelijkt, en dat zie je dan ook heel duidelijk terug

Garland wordt dan ook verondersteld een meisje van 10-11 jaar te spelen. De vervolgfilm (geen musical) Return to Oz (1985) wordt Dorothy gespeeld door Fairuza Balk die wel de juiste leeftijd heeft. Die film is ook veel donkerder.

#4. Blast-Off Girls (1967) - FTV - 83 minuten - 2 stemmen - 4 januari 2017 - 3 punten (Totaal: 12 punten)

Het is enkel omdat het een film is van Lewis dat ik deze eens heb geprobeerd. Hoe geweldig ik zijn horrorfilms vind, hoe matig de films in de andere genres en dat is bij deze film niet anders. De film is een mengelmoes van allerlei genres. In de eerste plaats dus over muziek, meer bepaald over een bandje van 5 jonge gasten die worden uitgebuit door hun manager. De manier waarop hij streken uithaalt en zaken gedaan wil krijgen van anderen is ook het meest interessante. Dit is ook de enige momenten waarop de titulaire Blast-Off Girls in actie komen. Verleiden en dergelijke meer maar bloot is er niet bij. De muziek is niet echt mijn ding, beetje te repetitief. Leuk om de befaamde verkoper/uitbater van de Kentucky Fried chicken in een gastrol te zien. Lewis was er naar het schijnt gek op. In ruil voor promotie kreeg hij hopen van die kippenboutjes voor hem en zijn cast tijdens de opnames.

De fried chicken zijn ook te zien in the Gruesome Twosome, een veel leukere film op alle vlakken.

The Music Man (1962) - MovieMeter.nl - 151 min - ftv - <250 stemmen - 4 punten.

Goeie film over een oplichter met gladde praatjes die zich voor doet als bandleider. Een typische en groots opgezette, ouderwetse Hollywood musical. Een simpel verhaal, maar dat onderhoudend genoeg is. Kleurrijk in beeld gebracht met mooie kostuums en decors. De liedjes hebben voornamelijk een vrolijke toon. Wel wat aan de lange kant. Verder nog een kleine rol voor de hier piepjonge Ron Howard.

Totaal: 9 punten.

8 Mile (2002) - Muziek - 110 minuten – RW – 3 januari 2017– 1 punt – Tussenstand: 1 punt – Totaal: 107 punten

https://espngrantland.files.wordpress.com/2014/04/8-mile-features.jpg?w=1024&h=577

Review: Deze film ‘vroeger’ al eens gezien, maar klaarblijkelijk is er toch zeer weinig bijgebleven. Ik dacht bijvoorbeeld dat er veel meer scenes in die bar waren met battles. Dit blijkt slechts twee keer te zijn.

Op zich een prima film met leuke rollen. Zeker als je van deze muziek houdt heeft het leuke bijrollen. Het is echter niet zo mijn stijl. Ik heb in mijn tienerjaren wel veel naar Eminem geluisterd en kan er zo nu en dan nog wel van genieten, maar voor de rest heb ik altijd zeer weinig met rappen gehad. Het is ook duidelijk dat Eminem geen acteur is, sommige scenes lijkt hij toch niet helemaal op zijn plek te zitten als acteur. Het doet voor mij niets af een de film zelf en heb er alsnog goed van genoten.

Het verhaal zit prima in elkaar met hier en daar wat cliches, met name het begin. Nergens wordt het echt verrassend. Het einde vond ik prima op deze manier. Meestal hou ik van een eind dat mij al wordt voorgekauwd hoe het in de toekomst met de personages gaat, maar in dit geval kon ik dit eind prima hebben. Niet te gesloten, maar ook niet te open. Het is gewoon lekker in het midden gelaten.

Al met al nog steeds een prima film. Ondanks dat ik hem al eens heb gezien, kon het mij ook deze keer de volle 110 minuten boeien. 4*.

The Red Shoes (1948) - FTV - 133 minuten - <250 stemmen - 4 punten - 04/01/2016 (totaal 5 films, 16 punten)

https://www.moviemeter.nl/images/cover/2000/2222.300.jpg

The Red Shoes was een aparte kijkervaring voor mij. Ik heb een paar keer eerder een Powell/Pressburger-collaboratie gekeken, en ook daar waren mijn ervaringen niet uniform goed. Wel zagen hun films er erg fraai uit - en dat is ook hier geen uitzondering.

In het begin van de film zag ik het eigenlijk niet goedkomen. Een uur lang zien we op zeer, zeer langzame wijze hoe de jonge, ambitieuze en getalenteerde danseres Victoria Page en dito componist Julian Craster belanden in het balletgezelschap van Boris Lermontov. Lermontov is een zeer gepassioneerde, zeer veeleisende, autoritaire man, die duidelijk zichtbaar leeft voor zijn kunst en daar alles voor over heeft. Maar echt interessant is dat eerste uur niet zo heel erg; we zien Victoria en Julian langzaam opklimmen, maar dat is het wel.

Enigszins onverwacht kwam mijn favoriete deel van de film halverwege, waarin een kwartier lang een prachtige balletscene wordt opgevoerd van The Red Shoes, niet toevalligerwijs een Andersen-verhaal dat zeer analoog loopt aan het verhaal van de film zelf. Het is duidelijk te zien dat er gekozen is voor echte dansers, in plaats van acteurs die een beetje dansend aanmodderen. Het tweede deel van de film vond ik aan de ene kant allemaal niet zo samenhangend, waarin een romance compleet uit de lucht komt vallen en waarin het plot op een voor mij niet zo geloofwaardige manier escaleert richting de zelfmoord van Victoria. Toch werd ik in die tweede helft inmiddels wel geboeid door de film, ondanks het wat overdreven melodrama. Voorlopig ga ik voor 3.0*, en ben ik voldoende geintrigeerd om nog wel een herziening te verwachten, te zijner tijd.

The Bourne Identity (2002) |Actie |119 minuten | 4 Januari '17 | FTV |>250| 2 punten | 18 totaal

https://static1.squarespace.com/static/5506c073e4b0f11c1e33194f/t/579c9e08d482e9b1158da41a/1469881871856/?format=750w

Een doel voor dit jaar is om wat consequenter films uit de top 1000 van 2015 te kijken en zodoende ben ik bij de Bourne films uitgekomen. Ik ben van plan in ieder geval de trilogie met Matt Damon te kijken en de film uit 2016.

Ik vroeg me af wat er zo speciaal is aan Bourne films dat ze zulke hoge stemmen krijgen. Het antwoord kreeg ik al snel, de film begint meteen met actie en raast de twee uur vol. In deze twee uur wordt je als kijker vermaakt met stevige actie en een sterk kat en muis spel wat zich in hoog tempo afspeelt. Zeker aangezien ik daarvoor een film heb afgezet die te langdradig was.

Van Matt Damon heb ik nog niet veel gezien maar hij heeft mij positief verrast met deze film, zowel in de vecht/actie scenes als in de scenes waarin hij zoekt naar zijn identiteit en hier mee worstelt. Dat Jason geheugenverlies heeft is erg goed verwerkt in de film, het plot is sterker dan dat je in eerste instantie zou zeggen.

Wat betreft de vrouwelijke tegenspeler gebruikt de regisseur elk cliché maar vervelend is dit niet, daar komt bij dat Franka Potente deze rol goed neerzet. Vier sterren voor dit eerste deel en tijd voor deel twee

The Interview (2014) - MovieMeter.nl - 112 min - ftv - 2 punten.

Matige film over een presentator van een entertainment programma die een wereldleider mag interviewen. Niet echt de politieke komedie die het had kunnen zijn. Daarvoor mist de film scherpte. De humor is weinig subtiel, maar hier en daar valt er zeker wel wat te lachen. James Franco zet zijn rol overdreven irritant neer.

Totaal: 11 punten.

klopt inderdaad de special effects in deel 2 zijn inderdaad groter, is zelfs één van de weinige films waarbij het tweede deel beter was dan deel 1 zonder deel 1 te moeten afbreken, maar dat is natuurlijk ieder zijn smaak he

Warrior (2011) - MovieMeter.nl - 140 min - rw - 2 punten.

Uitstekende film waarin twee broers meedoen aan een vecht-toernooi, ieder om hun eigen redenen. De eerste helft behandelt de twee broer's afzonderlijk, en de tweede helft wordt bijna geheel in beslag genomen door het toernooi. De MMA-gevechten zien er realistisch uit. Afgezien van het eindgevecht, zijn de uitkomsten van de andere wedstrijden voorspelbaar. Maar vanwege de goed uitgewerkte personages en vooral het sterke acteerwerk nog net 4.0 sterren.

Totaal: 13 punten.

#4 - The January Man (1989) - Komedie/Thriller (IMDB: action) - 97 minuten - 94 stemmen - FTV - 05/01/2017 - 3 punten (subtotaal 12 - totaal 126)

Thriller/komedie. Probleem: tot 10 minuten voor het einde viel er helemaal niks te lachen, en had ik die komische ondertoon helemaal niet door. Bijvoorbeeld bij het voortdurende gebrul van de burgemeester had ik iets van 'hoe halen ze 't in hun hoofd om een zo karikaturaal personage neer te zetten ?'. Dat kwam geen moment grappig over, integendeel irritant, en dat terwijl de film het misschien wel in de eerste plaats van de humor had moeten hebben.

Want: de romances als 'nevenplot' slepen veel te lang aan, de soms lange maar zwakke dialogen hebben geen enkele meerwaarde.

En wanneer het onderzoek dan toch eindelijk op gang komt, wordt het behoorlijk ingewikkelde plan (en dat is nog zéér zacht uitgedrukt) van de moordenaar zo belachelijk snel en simpel ontmanteld... Helemaal geen tijd om te thrillen, ook hier zat ik me gewoon te ergeren.

De laatste tien minuten is er dus wel de komedie, en die kwam dan zo onverwacht, met bijna kolderieke situaties, dat ik het meteen het gevoel had naar een andere film te zitten kijken. Waardoor er alwéér een portie onderhuidse ergernis werd toegevoegd...

Sterke cast, en eigenlijk valt die mensen niks te verwijten, maar 't is gewoon een slechte film

3. Spijt! (2013) - Muziek (IMDb) - 95 m. (1p) - FTV (1p) - >250 st. (0p) - 3/1/17 - 2p (totaal: 9 punten)http://www.filmvandaag.nl/images/recensies/49.jpg
Een muziekfilm volgens IMDb, niet echt maar voor de challenge telt het vanwege die classificatie wel mee. Het is een fraaie film over de uitwassen van pesten die ze wel in het basis- en voortgezet onderwijs mogen vertonen. De film is lang niet perfect, plot en acteerwerk konden beter, al is de boodschap duidelijk. En niet alleen duidelijk maar ook realistisch, want elk jaar plegen tieners wel ergens zelfmoord omdat ze de doorgeslagen pesterijen van laffe etterbakjes niet aankunnen. Deze film laat ook zien dat het niet zomaar zo ver komt en dat daar wel meerdere zaken voor nodig zijn, zoals mede klasgenoten die de andere kant op kijken en een incompetente docent die blind is voor dat soort zaken waardoor de etterbak ongestoord zijn gang kan gaan. En jawel, ze bestaan echt, niet elk mens is volmaakt en dus ook niet elke docent.

De film, gebaseerd op een boek uit 1996, had wel geactualiseerd kunnen worden. Cyberpesten is in deze film de grote afwezige en dat is wel jammer. Maar het grootste minpunt is misschien wel dat het ontbreekt aan een advies over hoe je met zulke etterbakken wél moet omgaan. Niet volmaakt, wel een ruime 3*

4. Pacific Rim (2013) - Actie - 131 m. (2p) - FTV (1p) - >250 st. (0p) - 3/1/17 - 3p (totaal: 12 punten)https://obiruskenobi.files.wordpress.com/2013/06/pacrimtrio_lr.jpgMega IronMan vs. GodzillAliens. Voor een film van Guillermo del Toro was dit wel een teleurstelling. Geen onverwachte teleurstelling want na deze rest mij nog maar één film van hem (Blade II, waar ik ook geen hoge verwachtingen van heb) om dan al zijn oeuvre te hebben gezien. Naar zijn nieuwste film, The Shape of Water (2017) - IMDb, kijk ik wel erg uit. Pacific Rim (2013) is een erg Amerikaanse blockbuster, vol met puberhumor en karikaturale personages die wel in zulke films passen, het zweeft ergens tussen het kitsch van Álex de la Iglesia en de over-de-topgehalte van Starship Troopers (1997). Dit is vooral een actiefilm over de gevechten tussen een reusachtige IronMan en robotachtige Godzilla's met Alien-uiterlijk. Het heeft verder wel wat aardige subplotjes, zoals de training van de Jaegers, maar het blijft vrijwel allemaal buiten mijn interessegebied, daardoor gaat de film voor mij slepen en wordt het een langdradig actiegedoe.

Qua Godzilla-achtige films kijk ik wel uit naar de scifi Colossal (2016), met Anne Hathaway, al is die film vermoed ik niet als een blockbuster zoals deze bedoeld. Guillermo del Toro laat met deze film zien dat hij een veelzijdige regisseur is, maar ik hoop toch dat hij snel weer naar de wat meer serieuze films met inhoud gaat. Wat mij betreft is Pacific Rim zijn minste film, maar ik behoor ook niet tot de doelgroep. 1,5*

Tangled (2010) - MovieMeter.nl - 100 min - ftv - 2 punten.

Aardige film over een jonge prinses met magisch haar die door een vrouw wordt opgesloten in een toren. Het welbekende sprookje dat verder weinig afwijkt en wellicht daardoor niet overal weet te boeien (misschien is het wel wat te braaf allemaal). De animaties zien er zeker mooi uit en ook met het tempo en de humor zit het wel snor.

Totaal: 15 punten.

#5. The Erotic Adventures of Zorro (1972) - FTV - 102 minuten - 1 stem - 5 januari 2017 - 3 punten (Totaal: 15 punten)

Wel deze heeft gek genoeg de actie tag op imdb.

Ik heb helemaal niks met Zorro, maar misschien dat een erotische parodie erop wel amusant kan zijn, dacht ik zo. De film is nogal onevenwichtig en kan zowel op vlak van comedy en erotiek niet echt overtuigen. Op die ene lesbische scène na, zijn de seksscènes saai en inspiratieloos en gingen vaak veel te lang door. De vrouwen zijn bijna allemaal zuiders en mooi al was het leuker geweest om wat meer dames te hebben met wat meer rondingen, de meeste waren naar mijn zin een beetje te mager. Het is ook ironisch dat de rondingen moeten komen van de enige blanke blonde vrouw in de cast die jammer genoeg niet veel in beeld komt maar gelukkig wel in die lesbische scène zit. Actie is er ook, maar net als de comedy en het vele geneuzel tussendoor allemaal flauwtjes. De comedy zat niet zozeer in de acties vooral in woordspelingen. Sommige waren wel leuk bedacht, maar nogal puberaal niveau. De versie die ik zag was iets meer dan 100 minuten en dat is minstens 20 minuten te lang aangezien het plot erg dun is en er weinig gebeurt. De karakters getuigen van weinig persoonlijkheid net als de romantiek tussen Don Diego/Zorro en zijn vlam nauwelijks overtuigt. Nu goed dat ik dan ook niet de reden dat je dit soort films moet kijken. Toch nog wat lichtpuntjes: de setting net zoals de kostuums voelden wel authentiek aan.

Waar haal je ze toch allemaal vandaan, die titels

alexspyforever

https://www.moviemeter.nl/images/cover/267000/267121.jpg

The Huntsman: Winter's war (2016) – actie – 107min – FTV – 370stem – 5jan2017 – 2pt –

play-more

film van Cedric Nicolas-Troyan, mooie fantasyrijke actiefilm in een mooi decor met veel verwijzingen naar welbekende sprookjes, juist jammer dat het verhaal niks vernieuwend is, de mannier van vertellen en opzet van de film is afgekeken van de LOTR-trylogie, voor de rest wel knape actie-scenes en special effects, acteerwerk is maar magertjes er is geen diepgang, gewoon leuk om eens gezien te hebben maar ook niks meer of dit, 2,5* voor mij

3films:5punten

Gladiator (1992) - MovieMeter.nl - 101 min - ftv - <250 stemmen - 3 punten.

Goeie film over een jongeman die gaat boksen in het illegale circuit om uit de financiële problemen te raken. Qua sfeer komt het geheel dicht in de buurt van de Rocky-films. En ook het bruine filter ziet er goed uit tijdens de gevechten. Het verhaal en de personages zijn boeiend genoeg en de film heeft een fijne soundtrack en ook James Marshall weet te overtuigen.

Totaal: 18 punten.

#6. Conquest (1983) - FTV - 23 stemmen - 92 minuten - 5 januari 2017 - 3 punten (Totaal: 18 punten)

Ook al is mijn enthousiasme niet meer zo groot als vroeger toch zal ik altijd wel blijven houden van fantasy. Juist net als Bava heeft Fulci zich ook aan dit genre gewaagd en hoe kan het ook anders in het sword & sorcery thema. Als tiener kon ik dit soort films (Conan, Red Sonja) wel smaken. Tegenwoordig wil ik toch liever wat meer verhaal en achtergrond bij de personages en dat is bij dit soort films niet erg aanwezig (en bij Conquest blijft dat wel heel miniem te zijn). Eigenlijk is het zeer repetitief, de twee "helden" (eentje heeft iets weg van Conan, de andere lijkt op Bilbo Baggins van Lord of the Rings) komen op één plaats, er duiken wezens op en ze gaan vechten. Fulci zou Fulci niet zijn om af en toe wat gore en bloot op de kijker los te laten. Een kijker noemt het zelfs een tietenfestijn. Het is waar, ik denk dat alle dames topless waren, maar na een goed half uur komen er nog weinig dames in beeld dus dat festijn was al snel voorbij. Visueel zit het wel allemaal erg goed in elkaar, de film heeft ook een hoog tempo. Maar omdat steeds weer hetzelfde riedeltje van één of beide helden raken in de problemen waarna het leidt tot een gevecht werd herhaald had ik het na een uur wel gezien. Anderhalf uur van dit soort ongein waarbij Fulci het vooral te doen is om visueel indruk te maken, voor mij mag het toch iets meer zijn dan mooie plaatjes. De film deed me soms wel denken aan de animatiefilm Fire and Ice van Bakshi maar die vind ik op alle vlakken een stuk beter. Ik krijg plots wel zin om deze te gaan kijken.

Waar ik die titels vandaan haal tbouwh gewoon eens gezocht op Friedman en zo kwam ik bij die titels terecht. Helaas is het tot nu toe allemaal rommel. De reden, zijn connectie met HG Lewis.

Toevallig was ik van plan beide films te bewaren voor de Fantasy-challenge. Deze kan ik dus blijkbaar ook voor deze challenge kijken. Sword and sorcery is lange tijd mijn favoriete genre geweest, heb toen flink wat films uit de 80s versleten.

Nog eentje dan.

#2 Actie - Jack Reacher: Never Go Back (2016) - 118 min - 2016 - FTV - 5-1-2017 - 2 punten (4 totaal)

Jack Reacher: Never Go Back is een prima actie-film van Tom Cruise. Niet bijzonder origineel en niets dat we niet eerder hebben gezien, maar nergens storend en de film wist de aandacht ook prima vast te houden van begin tot einde. Paar leuke humoristische momenten van Cruise en de actie was wel te pruimen. De film wordt zelfs een beetje ondergewaardeerd hier eigenlijk. Grappig dat Robert Knepper (T-bag uit Prison Break) ook een klein rolletje had als generaal.

Prima film.

#05. Diabolik (1968) - Actie / Misdaad - 98 minuten - FTV- 05-01-17

11+3= 14 punten

45 tot 119 minuten: 1 punt

FTV- 1 punt

75 stemmen: 1 punt

https://www.moviemeter.nl/images/cover/7000/7228.300.jpg

Prachtige visuele actiefilm van Mario Bava. Na wat ik heb gelezen is de film gebaseerd op een populair Italiaans stripboek uit die tijd. Waarin supercrimineel Diabolik de ene na de andere spectaculaire diefstal pleegt. Hij wordt hierbij geholpen door zijn liefje Eva Kant. Respectievelijke worden ze gespeeld door John Phillip Law en Marisa Mell en het mag duidelijk zijn dat ook zij zijn gecast voor het plaatje. Het had het een beetje dezelfde stijl als Barbarella (1968) Die uit hetzelfde jaar kwam. Regelmatig leek het ook visueel alsof het zo uit een Bond-film kwam. Een franchise die zes jaar daarvoor was begonnen. Inclusief de Jaguar auto's waarmee heerlijk mee-gescheurd werd. Helaas zaten er dan weer geen technische trucjes in stijlvolle auto's. De grot waar beide anti-helden zich ophielden was zelfs het meest indrukwekkende van de hele film. Natuurlijk was er ook nog de sterke arm van de wet en die werd hier voor het grootste gedeelte in zijn hemd gezet. Het spreekwoord: "Je vangt een dief met een dief" kwam daardoor van stal. Dit was zeer goed gevonden en bracht de nodige spanning in de film. Helaas werd het mij iets teveel naar het einde toe. Dat kwam vooral omdat er maar niet kon worden gekozen hoe het nu moest eindigen.

Fire and Ice is een van de weinige Sword and Sorcery waarbij het goed zit qua verhaal, fantasy en karakters. Bij de meeste van die films is er altijd wel een of meerdere elementen die op niets trekken dus trekken ze maar de actie, gore of (half) naakte vrouwen kaart. Dat ik vroeger als puber/tiener wel van die films hield denk dat het eerder kwam door de sexy vrouwen en dat was bij mijn eerste kijkbeurt van Fire and Ice niet anders. Prinses Teegra gaat dan wel niet naakt, maar haar kleding laat weinig aan de verbeelding over. Doch is zij niet zuiver voor de eye candy noch een damsel in distress die huilend blijft wachten totdat een dappere held haar komt redden. Zonder daarvoor een soort Xena te zijn, is ze ondernemend en kan ook wel haar mannetje staan. Maar ook de andere helden Wolfman en Lar zijn personages die aimabel zijn en waar je je als kijker achter schaart hopend dat ze slagen. Bij Conquest kon het me eigenlijk iet schelen of ze er aan gingen of bleven leven. Al kan het nog altijd slechter, Legend met Tom Cruise bijvoorbeeld dat vond ik de grootste bagger in dat genre. Oh ja Black Cauldron is nog zo eentje die het ook op de goede manier doet, helaas is er veel te veel geknipt in de bestaande versies.

Blijft mijn favoriete Disney

The Bourne Supremacy (2004) |Actie |108 minuten | 6 Januari '17 | FTV |>250| 2 punten | 20 totaal

http://www.asset1.net/tv/pictures/1140/380/movie/the-bourne-supremacy-2004/The-Bourne-Supremacy-LB-1.jpg

Na mijn recensie afgelopen week over het eerste deel valt hier vrij weinig meer over te zeggen. Franka Potente speelde erg goed in het eerste deel maar dat ze hier al vroeg in de film dood gaat vind ik geen ramp, het geeft de film een frisse start.. De film gaat meteen verder waar het eerste deel is geëindigd, met een hoog tempo en het interessante kat en muis spel. De actie vond ik iets minder dan in deel één, drieënhalve ster.