Interstellar (2014)

Film die sterk begin, maar het tweede deel vond ik beduidend minder... Verhaal werd minder

Acteerprestaties waren wel prima, maar toch overgewwaarde film

goed maar niet meer 3*

Als verwent film addict en groot SF liefhebber heb ik met spanning op deze film gewacht en na het lezen van de nodige recenties had ik hooggespannen verwachtingen. Misschien was dat mijn fout. De hele (veel te lange) film was 1 grote teleurstelling. De onderwerpen nauwelijks nieuw en vaak te langdradig. Ik heb hem uitgekeken in de hoop op een plotwending of verrassend einde maar ook dat werd mij ontzegd. Nee, geen uitblinker wat mij betreft. Ik hoop dat Jupiter Ascending het weer goed gaat maken in het SF genre.

Gisteren gekeken. Vreselijke film, langdradig, ik vond het verhaal ook gaandeweg de film steeds minder worden. Toch nog 1 ster vanwege het acteerwerk wat ik persoonlijk wel dik in orde vond.

Klasse productie van Nolan weer. Hij flikt het keer op keer.

2,5 uur aan de buis gekluisterd met deze vrij plausibele sci-fi, waarin een aantal zaken goed uitgelegd worden voor een geïnteresseerd leek op dit gebied. Wellicht minder interessant als je veel kaas van deze materie gegeten hebt, maar dat gaat voor mij niet op. Bombastisch vermaak met een snufje kennis, heerlijk.

Interstellar bouwt fantastisch op en heeft enkele fenomenale scènes. Vooral de ruimtescenes zijn geweldig, met het zwarte gat, de wormhole en de koppelingsscene, ondersteunt door geweldige sfeervolle muziek, zoals alleen Zimmer dat kan. Het verhaal en plot vond ik ook super uitgewerkt en het einde zag ik niet aankomen. Een mooi sluitend geheel van een fantastische filmervaring met een hoge wow-factor. Snel herzien als deze op blu-ray beschikbaar is.

4.5*

Ik heb best lang gewacht op deze film, maar hij viel erg tegen. Het begon op de typische Amerikaanse slijmmanier en sprong daarna echt alle kanten op. Veel te lang. Jammer, want het einde was juist wel weer redelijk gevonden en afgebeeld. Niet echt een aanrader.

:P en hier sluit ik mij volledig bij aan met een kleine toevoeging....... Kan iemand mij uitleggen waarom je als filmmaker kiest voor een dergelijke logge robot in een tijd waarin men kennelijk in staat is technische hoogstandjes te cre-eren, de onlogica om op een te ontdekken planeet niet eerst dit logge ding naar buiten te sturen maar meteen maar uit het toestel te springen. En dat terwijl je natuurlijk van grote hoogte nog niet had gezien dat er metershoge golven aankwamen. Je leven in de waagschaal stelt om toch maar die blackbox te pakken te krijgen en vervolgens vast komt te zitten en dan WEL de robot stuurt om jezelf te redden
Zo waren er tal van onlogische en ver gezochte scene's in deze film en de poging om intellectueel te willen zijn is radicaal mislukt. Dan toch maar liever een Gravity bijvoorbeeld.

Eén van mijn eerste SF-films. Ik vond het een indrukwekkende kijkervaring.

Wel jammer dat het naar het einde toe allemaal wat ongeloofwaardig werd wat ervoor zorgde dat ik enigszins afhaakte. Voorbeelden: het stuk met dr. Mann die veranderde in een bad ass, het stuk met de boekenkast en het einde als geheel.

Ook klopten er een aantal dingen voor mijn gevoel niet of waren ze gewoon onduidelijk, zoals hier al vaker wordt geschreven (ben het grotendeels eens met het verhaal van Malfred hierboven). Moet ik bij zeggen dat ik weinig van ruimtestations e.d. afweet, maar ik was erg geconcentreerd op het verhaal en sommige dingen leken erg onlogisch. Het leek inderdaad of ze haast op de bonnefooi vertrokken, zonder al te goede voorbereiding.

Toch 4,0* sterren voor de prachtige beelden, de goeie acteurs, de algehele ervaring en het feit dat ik geboeid heb gekeken en het verhaal an sich heel interessant vond.

Decennia's lang is de mens bezig met consumeren en produceren. In ons ijver en de explosieve groei van ons soort, maakt het dat de wereld stukje bij beetje onbewoonbaarder wordt. Wanneer het kritieke punt wordt bereikt is de mensheid gedoemd om zijn heil op andere planeten te zoeken. Dat is het uitgangspunt van Chris Nolan's Interstellar.

Eerste uur van de film is zeldzaam goed. Een apocalyptische wereld ( logisch gevolg van een desastreuze 20e eeuw ) waar geen anarchie of chaos heerst. In hoeveel films heb ik dat wel niet gezien maar gelukkig krijg je dat niet voorgeschoteld. Structuur en samenleving is aanwezig en alles is vrij realistisch gefilmd. Interactie tussen de verschillende personages is goed waarbij vader-dochter relatie een aparte vermelding verdiend. A star is born, Mackenzie Foy is haar naam. Zo jong als ze is heeft ze een flink aantal films op haar naam staan en ik hoop dat ze niet in dezelfde valkuil loopt als vele ' kindsterren' voor haar. Niet teveel blowen en zuipen Murph ! Dan komt het wel goed.

Zoals mijn voorganger al aanhaalde, naar het einde toe wordt het vrij ongeloofwaardig en sentimenteel. Verhaaltechnisch wordt het mooi verfilmd zoals we van Nolan gewend zijn maar als klopgeesten wetenschappelijk worden verklaard dan krijg ik kromme tenen, aambeien, spataderen en nog meer fysieke ongemakken. Niet dat ik iets tegen klopgeesten heb maar ga daar geen academisch sausje op gooien. Ze hebben bestaansrecht daar waar ze thuishoren. Juist, in het land der fabelen.

Oh ja, zou iemand een broodje kaas in Anne Hathaway's strot kunnen duwen ! Ze wordt dunner en dunner en dunner totdat zwaartekracht geen grip op haar heeft.....

vond hem ietjes tegenvalen en te lang

Een aantal vraagtekens zoals door voorgangers op dit forum uitgebreid besproken. Vandaar geen 4 sterren of hoger, maar m.i. verder een prima sf met oog voor detail, mooie beelden en uitstekend acteerwerk.

Keep me posted!

Mja, op basis van onze climate change "aanpak" weet ik niet of er veel hoop is voor ons

Die laatste zin ben ik sowieso met je eens.

Nolan geeft de kijker subtiele hints over, althans voor de mens, een vijandige wereld. Grootvader spreekt over toen hij klein was er 6 miljard mensen leefden. Dat suggereert dat er al ettelijke miljarden zijn overleden. Zandstormen zijn alleen mogelijk als er weinig tot geen vegetatie is. Weinig tot geen groen betekend vervolgens dat vele diersoorten en planten zijn uitgestorven. Nu ben ik geen bioloog maar weet wel dat de natuur een heel delicaat iets is. Alles is in samenhang en moet in balans zijn wil het optimaal functioneren.

In een apocalyptische wereld kunnen er 2 dingen gebeuren. A we vervallen in chaos en anarchie. En zoals vermeld, heb ik dat al in meerdere films gezien, of B er is structuur en enige vorm van leiding. Dat laatste klinkt aannemelijker omdat ik het nu zie gebeuren. We stoten gevaarlijke gassen, ammoniak en koolmonoxide de lucht in die de Ozonlaag aantasten. Ozonlaag werkt als een soort schild die de dodelijke ultraviolette straling v/d zon tegenhouden. We vernietigen datgene wat ons in leven houdt. Nu moet ik wel vermelden dat het zich gestabiliseerd heeft maar we blijven allemaal in onze auto's rondrijden, kern en krachtcentrale's blijven op volle toeren draaien alsmede de industrie. We kappen onze bossen, vissen de oceanen leeg etc etc. We gaan al lachend ons ondergang tegemoet zonder in opstand te komen of te vervallen in anarchie.

De dialogen tussen de famillie onderling en dan voornamelijk de interactie tussen vader en dochter en met een doemscenario op de achtergrond, maakt het voor mij de eerste uur, zeldzaam goed.

Wat een saaie film althans dat vind ik. Gezien de film bovenaan in de TOP recent staat dacht ik dat ik hem moest zien. Met heel veel moeite en de hoop dat hij toch nog spannend zou worden heb ik hem uiteindelijk afgekeken. Echt verspilde tijd. Niet slecht gemaakt maar de film is gewoonweg zo saai dat ik hem niemand aanraadt.

Er gebeuren toch zeker spannende zaken in of wat had jij dan verwacht bij deze film?

Een film die niet voor iedereen is weg gelegd en een film waar je op details moet letten die dan als de film vordert begrijpelijk worden.

Zeer goede film! De film is gebaseerd uit theorieën waarvan je zelf kan bepalen of je ze gelooft of niet. En dat vind ik goede science fiction. En hoe het dan word verfilmd met alle special effects, planeten en verhaallijn is gewoon meer dan top!

Tegenvaller.
Toch een zesje want ik heb het uit weten te kijken ,het idee over de mix van liefde en dimensies is in potentie intrigerend.
Een beetje spannend wordt het hier en daar het ook wel. Haalt het visueel niet bij Gravity trouwens.
De eerste anderhalf uur zijn bijna niet door te komen door het hoge flauwekul gehalte , ok, het is dan wel SF en dan mag alles maar alleen maar wat simpele suggestie is wel erg dunnetjes: Een irritant dommige plat pratende boer die wel een computerje bij zich blijkt te hebben om drones te besturen en zich later ontpopt als geweldige astronaut, haha grappig hoor. Hij is wel stoer en ook de perfect liefhebbende vader uiteraard. En een compleet NASA hoofkwartier in een uithoek van een maisveld, door niemand opgemerkt, slaat natuurlijk helemaal nergens op. Kortom, het had beter gekund, duurde veel te lang maar toch wel aardig.

Leuke film, die naar mate hij vordert meer indruk maakt.
Alleen, kan iemand mij uitleggen of ik me vergis in het volgende: het hele verhaal lijkt me eigenlijk logisch onmogelijk (en dan doel ik niet op de fysica): Het wormgat en het construct waarmee ze via zwaartekracht naar het verleden kunnen communiceren is gemaakt door mensen "uit de toekomst". Er wordt op gehamerd dat de kennis die ze daarvoor nodig hadden, de kennis die de mensheid heeft gered, voort komt uit de informatie die vanuit de toekomst is doorgeseind aan de dochter van de hoofdpersoon. Maar dan heb je de kennis die volgt uit het construct nodig om datzelfde construct mogelijke te maken.. Is nou de expliciete bedoeling dat we onze klassieke notie van chronologische causaliteit overboord gooien om het verhaal te vatten, of klopt er gewoon geen donder van? En dan waren er nog de kleine dingetjes die moeizaam voelden, zoals dat behalve zwaartekracht blijkbaar ook licht kan reizen via het construct (want hij ziet zijn dochter in het verleden). Maar goed, die dingen bedorven de film niet echt hoor..het bleef vermakelijk.

Oh, en ik moet Zenzin gelijk geven: die scene met die drone is bedroevend, en dat meteen in het begin van de film. Enig voordeel is dat de film daarna alleen nog kan meevallen..

Een visueel sterk (de regisseur heeft alle middelen ingezet, wat resulteerde in geniale en spectaculaire effecten), fantasievol, episch en meeslepend sciencefictionmysterie, met een intrigerend, complex en fascinerend verhaal, dat rijk was aan denkbeelden en belangrijke plotwendingen. Zodra het gebeuren serieus werd, was het ook roerend, de film was speculatief wat betreft de toekomst van de mens, maar de mix tussen sciencefiction en familieverhaal werkte niet altijd. Bij aanvang was, om de personages te introduceren, het verteltempo gematigd, maar toen de ruimtemissie eenmaal gestart was kwam het in een stroomversnelling. Eerlijk gezegd heb ik niet eens alles begrepen. Voor mij had deze productie een Oscarnominatie voor beste film mogen krijgen.

Interessant toekomstbeeld wordt er geschetst en voor de mens zit er niets anders op dan de ruimte in gaan. Behalve het wormhole ook wat plotholes maar heb me goed vermaakt. Het acteerwerk is dik in orde, het ziet er allemaal prima uit en de visie op de toekomst wordt overtuigend gebracht,

Goede film met veel aandacht voor detail. Uitstekende acteurs. Alleen toen verteld werd dat eigenlijk wijzelf dat wormgat hadden gecreëerd toen viel ik af. Ik snapte er werkelijk geen reet meer van.

De recensies suggereerden dat de film een typische Nolan-film is, zodat de liefhebbers aan hun trekken komen, maar dat het zeker niet zijn beste film is. Met wat lage verwachtingen heb ik de film dan ook bekeken en de eerste twee uren waren inderdaad niet zo boeiend zodat die lage verwachtingen bewerkelijkt werden, maar het derde uur was spannender en interessanter en maakte een hoop goed. Onderhoudend blijft de film echter al zijn bijna drie uren wel. Het is vooral een pretentieuze film: de film is groot in tijd (bijna drie uur), in ruimte (de hoofdpersonen doorkruisen het hele heelal) en in filosofische vragen over onze relatie met de natuur: over de technologische vooruitgang en beheersing van de natuur waarmee we echter ook de Aarde onbewoonbaar maken, met een rol voor het bovennatuurlijke (waarbij we in een boekenkast nog een boek van Stephen King zien staan), en het conflict tussen onze natuurlijke behoudzucht (ons egoïsme) en de ‘bovennatuurlijke’ liefde en opofferingsgezindheid die we voor onze naasten voelen waarmee we zelfs de fysieke vier dimensies van ruimte en tijd kunnen overwinnen. Uiteindelijk is de boodschap dat de menselijke bestemming niet simpelweg (over)leven is maar het overstijgen van grenzen, het ontdekken van nieuwe werelden en het onmogelijke realiseren (en daarbij ook een voortzetting van de kolonisatie van de Nieuwe Wereld in een ander sterrenstelsel vormt). Niet voor niets is de vrouwelijke hoofdpersoon, Murph, vernoemd naar Murphy’s Law die in de film wordt uitgelegd als “alles wat mogelijk is zal gebeuren”, maar zelfs het mogelijke blijkt niet omvattend voor onze potenties: als de robot aan de hoofdpersoon vraagt waarom hij iets wil doen dat onmogelijk is, antwoordt deze “omdat het noodzakelijk is”. Met ons verstand kunnen we ons behoud als individu of als soort veiligstellen, maar onze liefde kan het onmogelijke realiseren en zo in deze film de mensheid – onze naasten die achterbleven toen we op ruimtereis gingen – van haar naderende einde op Aarde redden. Anders gezegd: de mens is niet zijn lichaam maar zijn geest die het lichamelijke overstijgt (en de godachtige vijfde-dimensiewezens die de wormgaten leggen zijn puur bewustzijn). Het filmverhaal maakt trouwens ook gebruik van een paar natuurkundige inzichten die velen niet zullen kennen, zoals de ‘tweelingparadox’ van Einsteins relativiteitstheorie, zwarte gaten en wormgaten. Zij worden wel op een basale manier uitgelegd in de film, al is het overigens wel wat onnatuurlijk en bevreemdend dat de ruimtepiloten elkaar dergelijke fenomenen moeten uitleggen om ze in feite aan de kijker uit te leggen, want elke ruimtepiloot zal dergelijke kosmologische zaken uiteraard wel kennen.

Al met al toch een prima film (maar inderdaad geen meesterwerk), die in haar opzet slaagt van een redelijk spannende en soms aangrijpende film te zijn die het genre van science fiction (en zeker in het deel met het zwarte gat wordt het echt fictie) niet gebruikt om actie en spektakel te brengen (zoals de ruimteoorlogen in Star Wars) maar om de vraag naar onze toekomst en de menselijke bestemming te stellen in een tijd dat ons bestaan op de Aarde in crisis is. Dat maakt de film vooral een soort Kubricks ‘2001: A Space Odyssey’ met welke film die van Nolan sowieso erg veel gemeen heeft, zowel qua verhaal als qua filosofische vragen, zodat ik me niet aan de indruk kan onttrekken dat Nolan met deze film bovenal een ‘A Space Odyssey 2.0’ heeft willen maken, al beweert Nolan zelf dat hij door vele films is beïnvloed bij het maken van deze film. Een noemenswaardig detail hierbij is nog dat Nolan net als Kubrick is geholpen door een wetenschappelijke expert om de ruimtereis zo realistisch mogelijk te maken: in feite is de film een initiatief van de natuurkundige Thorne waarbij aanvankelijk Spielberg de film zou maken. Ik ben blij dat het uiteindelijk Nolan is geworden die de film heeft gemaakt, omdat die meer diepgang in zijn films legt dan Spielberg.

Ik bedenk mij net dat als Spielberg de film had geregisseerd ( naar wat ik begrijp dus aanvankelijk de bedoeling was geweest ) dat dan niet Hans Zimmer, maar John Williams de filmmuziek had verzorgt voor de film. Hoewel ik Zimmers zijn muziek bij deze film wel kan waarderen ( het gebruik van het orgel is erg goed ) ben ik toch wel benieuwd wat John Williams met deze film had gedaan.

ik begrijp de hoge scores niet. Goeie film maar gewoon te ingewikkeld en dat einde vond ik ook maar niks.

Prima film, erg goed geacteerd, goeie plot. Komt wat langzaam op gang, maar in tegenstelling tot veel andere films waar dat het geval is, is dat hier helemaal gerechtvaardigd en ook belangrijk voor het verhaal.
Minpunt voor mij is dat je de (film)realiteit hier en daar wel heel erg met de mantel der liefde moet bedekken. Juist omdat men duidelijk heeft geprobeert om zo dicht mogelijk bij de realiteit en natuurkundige wetenschap te blijven weegt dat voor mij best zwaar. M.a.w. fantaseren mag, maar als je wilt overkomen als wetenschappelijk reeel, moet je wel beter fantaseren dan dit.
Dat maakt voor mij dat ik niet tot vier, maar tot drie punten beoordeling kom.
Als je je daar niet zo aan stoort, dan is deze film een dikke aanrader.

Enkele voorbeelden van mijn kritiek:
- Een groep astronauten besluit een wormhole bij Saturnus in te vliegen. Dus stappen ze in een ruimteschip en vliegen er naar toe om er doorheen te gaan. Onderweg moeten ze elkaar nog wel even uitleggen wat een wormhole is.
Ik begrijp best dat dat is om de kijker die dat niet weet uit te leggen wat een wormhole is, maar had het dan bijvoorbeeld Murph aan haar vader laten vragen of iets dergelijks. Dat is veel logischer dan astronauten die het elkaar uit moeten leggen, nadat ze al hebben besloten er in te vliegen.
- Een zwart gat in vliegen en het overleven. Sure. Nu is nog nooit iemand een zwart gat ingevlogen en is het dus zowel letterlijk als figuurlijk een zwart gat. Dus fantaseren mag absoluut en is zelfs noodzakelijk. Maar een van de weinige dingen waarover men wel redelijk zeker is, is dat als je een zwart gat ingaat, de zwaartekracht zo intens is dat zelfs de lege ruimtes tussen alle electronen en atoomkernen in je lijf het begeven. M.a.w. dat je veranderd in een suikerkorrel van 80 kilo.
Wat die suikerkorrel vervolgens meemaakt t.g.v. de extreme ruimte-tijd kromming, daarover kan naar hartelust worden gefantaseerd, maar het blijft een suikerkorrel.

Met name tijdens de scene waar hij "vanuit" de boekenkast met Murph communiceerde moest ik enigzins de verleiding weerstaan om de film na bijna twee en een half uur alsnog uit te zetten.

Hoe kunnen mensen deze film een 1 geven?? Haters of gewoon geen smaak!? Heb hem paar dagen geleden gezien en nog steeds kraakt me hoofd.

Heb er zwaar van genoten!

Deze film moet je zien!