Interstellar (2014)

Want de wereld vergaat? Hij zal vast eens een genadeloos slippertje gaan maken, maar ik zie hem ook nog niet zo snel aan populariteit verliezen. Weinig regisseurs zijn zo stijlvast als Nolan.

Er wordt inderdaad maar bar weinig aan de kijker overgelaten wat dat betreft. Eerlijk gezegd precies de film die ik verwacht had voor dat ik er aan begon

Was het maar zo'n feest.

Het denkwerk moet helemaal niet komen. Nolan verlangt van zijn kijker (of neemt aan) dat er niet gedacht wordt. Immers, als men een beetje gaat nadenken ziet men de enorme onzin en kolder die Nolan hier door de strot van de kijker probeert te drukken. Dit is juist zo'n film waar je je verstand op nul moet kunnen zetten om er van te genieten. Ik heb daar zelf altijd nogal problemen mee en kan echt een stuk minder van een verhaal genieten als van uit wordt gegaan dat de kijker een debiel is.

Op Blu-ray herzien, nu definitief óm. Er zijn in het afgelopen decennium maar weinig films geweest die me hebben meegenomen op zo'n epische reis naar vergelijkbare uithoeken, in geografisch, emotioneel of spiritueel opzicht. Alleen Melancholia, Sunshine en Kingdom of Heaven waren qua impact de evenknie – en Inception. Kleine bezwaren vallen weg tegen de grootsheid van het geheel.

Sunshine? Goh, wat zijn we toch allemaal anders.

Toch wel veel tegenstrijdige berichten in verband met de film's hoeveelheid aan 'expositie'.

Haha, oké dan. De eerste indruk is in ieder geval heel belangrijk bij een film. Dan bepaal je als kijker al of je de film goed vindt of niet. Persoonlijk vind ik de film te ingewikkeld om het verstand op nul te zetten, want dan mis je bijna alles. Bij actie en horrorfilms zet ik graag mijn verstand op nul en daar word ik regelmatig voor beloond. Het ligt aan de inhoud van film: weinig inhoud? Verstand op nul. Nolan heeft me in ieder geval geval nog niet teleurgesteld.

Dat is nog niet eens wat mij het meeste ergert. Nolan is zo met het plot bezig dat de dialogen tenenkrommend zijn en de beweegredenen van de personen onduidelijk of onlogisch zijn en/of heel makkelijk over bepaalde punten heen gestapt wordt.

Daarnaast is het wel makkelijk als je je karakters in het vervolg wat diepgang meegeeft als je er zon sentiment in wil gooien

Je aandacht goed vast moeten houden is wat anders dan zelf tot nadenken gezet worden (al ben ik het verder helemaal met je eens hoor). Nolan kiest echter voor een relatief technische benadering die aandacht en concentratie vereist. Dit houdt je vast in de film. Wat mij vervolgens kijkende hield was hoe het verhaal op zich zou aflopen, niet de technische verklaringen er omheen. Misschien had Nolan iets meer filosofie er aan toe mogen voegen zodat de film het technische aspect overstijgt en je tot echt nadenken wordt gezet?

Wow, het is echt lang geleden dat een film zo lang in mijn hoofd is blijven hangen. Voor het eerst in jaren brengt het mij zelfs zover om op moviemeter een stem uit te brengen. 5 sterren!

Ik dacht dat dit één van de betere films van 2014 ging worden maar ik kwam bedrogen uit. Het was een regelrechte afgang voor mij. De grote fysicus Kip Thorne had zelfs zijn medewerking verleend aan het project en moest de Nolan broertjes bijsturen.

Ik vond de grafische scenes in het ruimteschip er maar slapjes uitzien. Het leek meer op een decor en je kreeg nooit het gevoel dat ze in de ruimte waren. Daar scoorde Gravity veel beter in. Er werd ook nooit gezegd waar ze uitkwamen aan de andere kant van het wormgat. Zaten ze nog in onze melkweg of een andere? Dit werd nooit expliciet gezegd (another galaxy zeiden ze, en als je weet dat vele mensen galaxy met solarsystem verwarren weet je het op het einde ook niet meer). Het zag er technisch allemaal maar zwakjes uit. De relativiteitstheorie hadden ze ook beter mogen verklaren want ik denk niet dat de 12-16 jarige weet wat dat is. En dan nog maar te zwijgen over het verhaal dat op het einde meer leek op de bibliotheek van Harry Potter. 5 dimensionele wezens? lol Waarom geen 11?

Wat een mooie films moest worden, is eerder uitgedraaid op een teleurstelling.

Lastig om daar een twee drie antwoord op te geven. Ik vind het niet zo erg als dingen nauwelijks of niet worden uitgelegd. Het mysterieuze element komt zo meer tot zijn recht. Qua kennis op het gebied van het universum ben ik een leek en kan ik moeilijk een bepaalde waarde hechten aan wat Nolan allemaal wilt overbrengen. Filosofie is altijd een belangrijk gereedschap om dingen beter te begrijpen. De technische benadering laat niet een bijzondere indruk op me achter. Wel leuk dat er genoeg te discussiëren valt over Interstellar.

Inderdaad, en zo waren er meer van dergelijke momenten waardoor ik toch wat afstandelijk tegen de film aankeek. Wel mooi gemaakt en itt anderen vond ik de vorm van de robots en de communicatie via zwaartekracht wel origineel.

Overigens gaat de film voor een belangrijk deel over emoties, zoals vertrouwen, verraad en de drang tot overleven. De fictieve wetenschap moet je daarbij maar voor lief nemen.

Slecht geacteerd, saaiwekkend, slechtste film uit 2014!!

Mooie duidelijkheid in je stemmen van de afgelopen maand, alleen 0,5* en 5*

Overigens zijn de films uit 2014 waarop je gestemd hebt op één hand te tellen als ik het zo zie, dus dan zegt 'slechtste film' niet zoveel. Of stem je meestal niet maar heb je wel een hoop gezien?

Maar als dit je slechtste films was uit 2014, dan heb je weinig te klagen

Teveel onzin in een film. Op zich is dat geen probleem, maar helaas is de amusementswaarde ook niet bijster interessant. Super spannend wordt het nergens. De vormgeving is ook niet erg boeiend met een legoblok als wandelende computer die er nog wat humor in moet brengen. Een zee waarop je kunt lopen terwijl de zwaartekracht er 130% van die op de aarde is? Het boeit allemaal niet. De geluidseffecten zijn wel in orde, je waait bijna van je stoel als het stormt. Het is een pseudowetenschappelijke film die je met allerlei vragen laat zitten. Niet mijn favoriet.

Als het goed is staan ze op de bodem van de zee. En met wat voor vragen bleef je zoal zitten?

tuurlijk, grotendeels bestaat uit popcorn publiek. cijfers zeggen niks over de kwaliteit van de film.

Het popcornpubliek, zoals je dat noemt, brengt toch echt het meeste geld op en daarmee ook de meeste prestige. Een slimme zet van Nolan om daar op in te spelen. Als hij een alternatieve Russische kunstfilm van Interstellar had gemaakt zou die veel minder mensen getrokken hebben, ook al vindt een klein groepje de film dan heel goed. Cijfers zeggen dus wel degelijk wat. Die geven domweg de gemiddelde waardering van de meerderheid van de mensen weer. Nolan zou wel dom zijn als hij daar niet op in zou spelen, en hij kan dat als een van de beste.

Maar die cijfers zeggen er wel iets over of het 'einde van Nolan' nadert of niet. Zolang boxoffice, reviews en ratings goed zijn zal Nolan films mogen maken van de grote studios. Met veel geld.

Miljarden vliegen zijn dol op stront. Conclusie, stront kan niet vies zijn. Deze bewering hoorde ik voor het eerst in de prachtige Russische film Elena en laatst werd ie nog eens aangehaald in Birdman.

Wel lief dat je mensen met stront vliegen vergelijkt.

Maar je haalt wel de reden dat ik dat plaatste uit de context waarin het geplaatst werd.

Wat dus eigenlijk de conclusie van deze opmerking is dat vliegen stront niet vies vinden. Vliegen die instinctmatig opzoek gaan naar hun eten en een manier zoeken om zich voort te planten. Wij zijn geen vliegen en hebben een ingewikkelder neurologisch systeem en hebben daarmee de mogelijkheid gekregen om iets wel vies of lekker vinden, dat verschilt per persoon. Je zal ongetwijfeld ook mensen hebben die poep lekker vinden.

Met mensen, en dus ook hun visie op deze film, ligt het echter geheel anders. Het gros van de mensen blijkt hem goed te vinden en te waarderen, en een paar mensen vinden het helemaal niks. Daar ben je mens voor, om van mening over, en affiniteit met bepaalde stukken te verschillen. Je kan niet standaard iedereen over een kam scheren, door te zeggen: de film heeft een goede beoordeling, dus zal de film wel goed zijn. Of andersom: er zijn mensen die de film niet goed vinden, dus zal hij wel slecht zijn. Het zit genuanceerder in elkaar, maar feit blijft dat het gros van de kijkers de film wél waardeert.

Neem me niet kwalijk, beste horizons en VincentL, maar jullie beiden vertegenwoordigen niet alleen de smaak van "de massa" maar verdedigen haar nogal expliciet. Hier is uiteraard niets mis mee, maar ik heb nogal moeite met het gebrek aan onderbouwing. Het kan toch niet alleen maar een kwestie van "smaak" zijn (vandaar de vliegen en stront analogie) ?

Ik verzet mij niet tegen de massa, want ook ik kan met volle teugen genieten van films als, The Shawshank Redemption of The Bourne Identity of The Green Mile. Niks mis mee. Maar Interstellar zit zo barstensvol fouten en gaat zo faliekant mank op vorm, inhoud en geloofwaardigheid dat het onmogelijk wordt om ondergedompeld te raken in hetgeen Nolan mij als kijker wil laten beleven.

Laat ik dan een aantal concrete punten noemen die (nogmaals) in mijn optiek Interstellar tot een goede film maken:

Nolan maakt gebruik van een behoorlijke visuele diversiteit. Hij vliegt (letterlijk) van een stoffige Aarde, naar een prachtige ruimte-setting - die nog even de nietigheid van de mens accentueert - om vervolgens vooral voor afwisseling te zorgen. De namen van de planeten zijn mij even ontschoten, excuus daarvoor, maar de planeten met zee en ijs zijn toch een aardige afwisseling op de stoffige aarde en de lege ruimte. Met daarnaast nog het ruimtestation - die haast Star Wars-achtig aanvoelt - geeft Nolan je toch genoeg mogelijkheden om de diversiteit op zijn minst te waarderen (en ook van genieten).

Daarnaast roeien Matthew McConaughey en Anne Hathaway zeer goed met de riemen die zij hebben. Er had zeker meer verdieping in hun personage mogen zitten, dat geef ik toe. Toch kan je onmogelijk stellig beweren dat hun prestatie een wanprestatie is.

Qua geloofwaardigheid zal ik je niet kunnen overtuigen. Dat ligt aan de mate van fantasie die je bij deze film kan toepassen (ik zeg niet dat je geen fantasie hebt, laat dat duidelijk zijn). Het blijft echter wel SciFi en er zal puur wetenschappelijk gezien dus altijd wat aan rammelen of later onmogelijk blijken. Toch is al het feit dat Nolan voor een wetenschappelijke onderbouwing kiest lovenswaardig, want hij had elke rationele verklaring ook achterwege kunnen laten. Dan had hij het verhaal an sich nog geforceerder door je strot moeten duwen en werd het pure fictie.

Toch blijft het in mijn ogen grotendeels een kwestie van smaak; kan je genieten van de visuele diversiteit, spelen Anne Hathaway en Matthew McConaughey goed of lopen ze de kantjes er vanaf, kan je de broodnodige fantasie die Interstellar vereist opbrengen, accepteren en vervolgens ook waarderen. Veel punten waarop je de film dus goed kan vinden, maar net zo veel waarop je de film kan afkraken. Uiteindelijk is iemand complete waardering voor een film gebaseerd op smaak en niet op pure objectieve vermogens.

Dat de film op momenten onlogica toepast is helder. De film is daarnaast ook nog eens erg begrijpelijk. Dit omdat Nolan alles middels dialoog uitlegt. Dus gewoon alles volgen en het flowt vanzelf. Net als Inception dus.

Maar kijk voor de grap eens Solyaris uit 1968, dus niet de bekende maar wel de eerste verfilming. Uitleg ten top.

Voor mij bood de film over de hele duur goed vermaak. En dat vind ik persoonlijk wel zo fijn als ik een bioscoop film bezoek. Gewoon paar uurtjes je laten meevoeren op die reis.

Nolan weet dat allemaal zeker goed te verpakken. Is hij de beste regisseur? Binnen het blockbuster genre zeker bij de betere (tdk is natuurlijk niet meer dan redelijk). Voor verfijnde films zijn er vele anderen die een betere regisseur dan hem zijn. Zonder twijfel. Maar die films kijk ik liever op andere momenten.

Voordat ik een lang betoog ga houden over waarom Nolan als verhalenverteller (filmmaker) de mist in is gegaan zou ik aan jullie beiden, VincentL en horizons, willen vragen om in één zin te verwoorden welke kijkbeleving Nolan wilde overbrengen. Ben benieuwd of jullie ongeveer op hetzelfde uitkomen.

Ik denk dat Nolan allereerst geld wil verdienen, maar dat terzijde.

Persoonlijk denk ik dat Nolan de kijker een grootse beleving van een interstellair epos en een visuele overweldiging mee wil geven, gestaafd door mooie beelden met een relatief complex verhaal, waarbij het verhaal het middel is om je in de film vast te houden en de visuele diversiteit en grootsheid je de overweldiging moet geven.

Het is echter de vraag of, omdat elke kijker een film anders beleeft, ik niet gewoon mijn eigen beleving op Nolan aan het reflecteren ben.

Adembenemende film.

Al gauw tijdens het kijken kreeg ik het gevoel dat dit zo'n zeldzame film ging zijn die mij niet lang genoeg kan duren. En meestal is dat toch andersom dus voel me er ook goed bij dat ik eens een keertje heb betaald om een film te kunnen zien.

Werd erg getroffen door enkele overweldigende en zelfs ontroerende momenten. Met name op het einde. Lees dat veel mensen zich er niet in konden vinden, ik vind het zelf de perfecte manier om dit af te sluiten. En het komt ook redelijk onverwacht, ik zag het in ieder geval niet aankomen. Je verwacht eigenlijk eerder dat juist gebeurt wat mensen hier opperen, dat het allemaal in het vage of zelfs zwartgallige blijft hangen.

Vond het persoonlijk erg mooi om te zien dat vader en dochter toch nog herenigd werden. Een zeer onvoorspelbare twist die mij zeer positief wist te stemmen.

Wat mij betreft een prachtige film met een prachtig einde.

Films van Nolan beginnen voor mij zo onderhand bijna een beetje een Tarantino status te verkrijgen: speciale zeer innemende belevingen om naar uit te kijken.

De volgende is er in ieder geval hoe dan ook eentje voor de bioscoop.

ik heb niet alle voorgaande commentaren bekekeken maar wat een geweldige film met een enorm goede muziekscore van Hans Zimmer

vond hem vergelijkbaar met Contact met Jody Foster, een van mijn favouriete films