Interstellar (2014)

Flinke meeldauw-plaag zorgt ervoor dat we hier op Aarde alleen nog leven op maïs en de boel hier langzaam verandert in een grote dustbowl, maar dan komt er een wormgat dat leidt naar een ander melkwegstelsel en mogelijk alternatieve planeet om het menselijk ras te herbergen. Geen divine intervention dus de EO-leden kunnen thuisblijven en een hoop gegoochel met allerlei natuurkundige en wiskundige thema's en een echte kenner maar moet bepalen hoe realistisch het is.

Grootse minpunt is het dat het vooral SF is en te weinig van het beloofde mystery. Meer "Gravity" dan "2001" en dan komen we ongeveer uit bij iets als "Contact" met wat "Star Trek". En daar is ook niks mis mee. Christopher Nolan mag zich zo ongeveer wel de Steven Spielberg van de 21e eeuw gaan noemen want het ziet er allemaal fantastisch uit, weet de volle speelduur te boeien, steekt een flink stuk boven het gemiddelde bioscoop-aanbod uit en is ook geschikt voor een breed publiek.

Beste review die ik in lange tijd over deze film gelezen heb. Kan het er niet meer mee eens zijn.

Als ik één regisseur moest aanwijzen wiens films zelden tot nooit de volle speelduur weten te boeien, is dat juist Spielberg. Daarnaast biedt hij in mijn ogen plat vermaak waar je je verstand op 0 moet zetten, waar Nolan er altijd wel hersenbrekers in weet te stoppen en je aandacht daardoor tot ná de film vasthoudt (ook al bagatelliseren de criticasters het tot Teletubbieniveau).

De vergelijking in populariteit zie ik natuurlijk wel, en ze zijn beiden zeker van het visuele spektakel. Maar nee, Nolan vind ik een véél grotere dan Spielberg.

Niet dat ik een fan van Nolan ben, maar die vergelijking volg ik ook niet volledig. De core van Nolan's films zit vaak toch wel een stuk complexer in elkaar dan de kinderlijke verhaaltjes die Spielberg keer op keer uitwerpt. Die maakt eerder een soort Disneyfilms.

Geweldige film. Zeer sterk verhaal en fantastisch in elkaar gezet. Meer van dit!

It's not possible. No it's necessary.

Interstellar was één van die oscarwaardige films die wellicht door meesten wordt gezien als overgewaardeerd. Veel berichten over Interstellar zijn ook precies dat. Ik zie het anders, de film voldoet aan mijn verwachtingen en blaast daar nog overheen.

De soundtrack, het acteerwerk, het verhaal, de wetenschap. Een heerlijke film die je laat nadenken (maar niet teveel) over een best wel realistisch probleem dat zich kan voordoen in de toekomst. Ondanks dat het Science Fiction betreft, besefte ik me plots dat we al 100 kandidaten hebben die hun leven bereid zijn op te offeren voor een Missie naar Mars. Zo gek en ver weg is het verlaten van de aarde dus helemaal niet.

Een van de prettige dingen van deze film vind ik juist dat er niet zoveel te raden valt. Alles wordt uitgelegd, vrijwel niets is ondubbelzinnig opgezet. Ze geven zelfs hun eigen antwoord op het zwarte gat[, wat vooralsnog een compleet mysterie is voor de wetenschap. Zo laten ze niets aan je verbeelding over en SOMS, niet altijd, is het prettig om niet met 100 vragen achter te blijven maar met een compleet antwoord waar je voldoening uit haalt. Een film is bij mij zeer geslaagd als het me achterlaat met een bevredigd gevoel. Een gevoel dat alle eindjes afgeknoopt zijn met wellicht nog een kleine push naar het publiek van : ''denk er eens overna'' als je de zaal verlaat. Interstellar doet precies dat en maakt ook behoorlijk wat emotie in mij los. Misschien komt dat door de fascinatie van de ruimte en het onbekende. Hoe dan ook, is deze film met gemak 4.5e ster waard en hoop ik dat mensen net zoals ik af en toe eens omhoog kijken in plaats van naar beneden.

Ze maken allebei populaire (de populairste regisseur van hun generatie) doch aseksuele films.

Toen ik deze film had afgezien had ik het nummer Black smoke van Ann Sophie op spotify beluisterd.

Tis net alsof dit nummer bij die film hoort..

Maar goed, geweldige film.. moest zelf een traantje wegpinken

Zojuist voor de 2e keer gezien,de eerste keer werd ik overrompeld .

Nu kwam het echt helemaal binnen.

Brilliant! Ook al vraagt de twist wel erg veel van je .

Maar elke minuut telt.je kan je aandacht niet verslappen.het tempo is moordend.

Ja,nolan ! Meester werk.

Deze film heeft helemaal geen twist.

Apparte film die ik toch heel erg mooi vond. Ook totaal niet wetend dat Matt Damon een kleine rol speelt. 4*

Prachtige fascinerende film , mooie effects , goed acteerwerk , goed duidelijk verhaal en het blijft 169 minuten boeiend.

Ik zeg aanrader!

de meeste mensen weten aan het begin niet,waarom de boeken bewegen.

vandaar.

In veel verhalen gebeurt het dat je in het begin iets niet weet en dat dat later dan duidelijk wordt. Maar dat heeft nog niets met een "twist" te maken. Bij een twist worden de eerdere gebeurtenissen in een compleet ander verband gebracht dan aanvankelijk het geval leek. In Interstellar is van zoiets niet echt sprake. Gelukkig maar, want twists zijn vaak niet meer dan interessantdoenerij en gebrek aan verhaal, en gebrek aan verhaal is iets dat deze film niet verweten kan worden.

Ik sluit me hier volledig bij aan (en inderdaad, het is wel degelijk een twist ). Zojuist op blu-ray gekeken (met home cinema) na de overdonderende bioservaring; ook in de huiskamer blijft het een Meesterwerk. Die prachtige beelden, het hartverscheurende drama, de epische soundtrack, de geweldige acteerprestaties, het briljante verhaal, maar bovenal: de enorme grootsheid van alles bij elkaar.

De haters mogen me vanaf nu een Nolan-fanboy noemen; ik kom uit de boekenkast - Nolan bereikt de laatste jaren hoogtes waar andere regisseurs alleen maar van mogen dromen en hij kan in hetzelfde rijtje als zijn held Kubrick. Diepe, diepe buiging!

Kubrick heeft nooit echt het blockbuster publiek aangesproken. Nolan doet dit beter!

Ik bedoel niet zozeer commercieel succes (hoewel dat Nolans prestaties nóg indrukwekkender maakt) als wel de belevenis die hij creëert. 2001 is een ander soort film dan Interstellar, maar ze maken wel min of meer hetzelfde bij me los, het zijn beide ware belevenissen in mijn ogen. Mijlpalen.

je vind de film duidelijk niks,helemaal gezien je score.maar door uit te leggen wat een twist is,bevestig je het alleen maar.

We beleven een film niet altijd het zelfde.Een ding weet ik zeker:

Ik heb het iniedergeval niet als enigste als een Twist ervaren.

Op Discovery zou een documentaire over wormgaten al na een half uur gaan vervelen...

Deze film blijft 3 uur lang boeiend...

Topfilm en McConaughey weer op zijn best...

Meerderheden en meutes zeggen me niet zoveel.

De film gezien en ik vind het absoluut geen meesterwerk. Ik denk dat ik de film wel begrijp ik grote lijnen. Professor Brand lost uiteindelijk het zwaartekracht probleem op waardoor ze de aarde kunnen verlaten in een groot ruimtestation wat dus eerst nog niet kon opstijgen, maar door het zwaartekrachtprobleem op te lossen, lukt dit. Cooper komt aan het einde van de film via een zwart gat in de 5e dimensie terecht waar tijd kennelijk tastbaar is en zo kan hij enigzins communiceren met zijn dochter en haar waarschuwen. Dus eigenlijk komt de mensheid in de verre toekomst in de vijfde dimensie terecht waarin dit mogelijk is. En dit is dan het nageslacht van de mensen die de aarde verlaten hebben. Dus die They zijn de mensen uit de verre toekomst, maar via dat zwarte gat waarin cooper terecht komt, kan hij gebruik maken van de vijfde dimensie om vervolgens vanuit de toekomst te communiceren met zijn dochter. Dus eigenlijk speelt deze film zich af in het verleden, heden ,maar krijgen we ook een glimp uit de verre toekomst, de vijfde dimensie te zien.

“In één zin verwoorden welke kijkbeleving Nolan wilde overbrengen” is geen gemakkelijk verzoek. Niemand kan beweren dat ie in de huid van Nolan kan kruipen, waardoor er altijd ruimte blijft voor eigen invulling. Mijn idee over hetgeen Nolan wilde overbrengen:

Nolan neemt ruim de tijd om de situatie op aarde uit de doeken te doen. Hij benadrukt vooral de liefdevolle familieband tussen Cooper en Murph. Verder dient de aardse uitzichtloosheid als motivatie om Cooper op sterrentocht te sturen. Het mysterie van de “geest” mag zeker niet onopgemerkt blijven, want speelt zo’n cruciale rol in het hele verhaal. Deze lange aanloop, deze uitgebreide introductie, blijkt noodzakelijk want:

Nolan wil de tijd als mysterie voor de mens breedvoerig ten toon spreiden (in de meest letterlijke betekenis).

Alle hoeken en met name gaten worden aangegrepen om bij het raadsel van de tijd in de onmetelijke ruimte stil te staan. In Nolans verhaal worden mensen tientallen jaren ouder waar anderen slechts minuten op het horloge zien passeren. Vandaar dat de planeet met Dr Mann (Matt Damon) noodzakelijk was; een vorm van tijdrekken waardoor Cooper op hete kolen kwam te staan. Nolan deinst er niet voor terug om zelfs een mogelijkheid te scheppen om vanuit de toekomst met het heden te communiceren; helaas heeft ie daar wel een extra dimensie voor nodig en neemt ie het opeens met de snoeiharde wet van de zwaartekracht niet meer zo nauw: spaghettification wordt om een kort verhaal langer te maken ingeruild voor een tesseract. Uiteindelijk wint Cooper de race tegen de klok, al moet Murph daarbij gebruikmaken van de verlenging (extra-tijd). Waarom Nolan hiervoor kiest, blijft vooralsnog, voor mij, een raadsel. Min of meer tussen alle commotie door wil Nolan dan ook nog eens aandacht voor een ander mysterie: welke rol speelt de liefde tussen al dat ruimte-tijd gedoe? In een bijna onopgemerkt moment moet Cooper vanuit de toekomst Dr Amelia Brand nog even aanraken, maar helaas ontbreekt de emotionele lading en de voorafgaande expositie die bij liefde hoort. Hierdoor krijgt de zogenaamde liefde tussen Amelia en Cooper de kenmerken van een toevallige bijkomstigheid zonder bindingskracht; het ontbeert wat bij Murph en Cooper wel gelukt is: emotie.
Nolan overspeelt zijn hand door een overdaad aan semi-wetenschappelijke onzin (overbodige uitleg) en een enorm tekort aan intermenselijke interactie. Hij schiet heen en weer tussen het uitvergroten van overbodige details (vooral om wat spektakel te kunnen maken), maar verzaakt om de grote lijn duidelijk, in sfeer en beeld, voor het voetlicht te brengen: de tijd als mysterie voor de mens. Het gevolg is een ratjetoe over tijd, zwaartekracht, ruimte, liefde en de toekomst van de mens.

Met minder had Interstellar naar mijn mening meer opgeleverd.

Lavrot, zonder het met alles in bovenstaande post eens te zijn: kon ik sterren geven voor een bericht, ik gaf je er vijf. (Food for thought en zo.)

Beste film sinds maanden..misschien wel jaren. Zo intens,wat een trip. Meegezogen in een andere dimensie. Briljant.

Hij doet het complexer overkomen maar het is in wezen net zo kinderlijk. Spielberg windt er in ieder geval geen (of minder) doekjes om. De Nolans en kornuiten weten het grote publiek perfect te bespelen op een manier zoals Coca-Cola, Nike, McDonalds en andere grote corporaties dat al decennia lang doen.