Manhunter (1986)

Red Dragon is de eerste roman van Thomas Harris uit 1981 waarin Hannibal voorkwam. Deze werd verfilmd onder de naam Manhunter door Michael Mann, deze film dus. In 1988 schreef Harris een tweede boek, Silence of the Lambs. In 1991 verfilmde Jonathan Demme dat boek en werd de film mede door Hopkins' spel legendarisch. Door het succes werd druk uitgeoefend op Harris voor nog een boek, dit verscheen in 1999: Hannibal. Twee jaar later werd deze door Ridley Scott verfilmd, niet echt goed ontvangen. Hiermee namen producenten aan dat Harris niet snel met een ander boek zou komen en werd Red Dragon opnieuw verfilmd door Brett Ratner ditmaal, met opnieuw Hopkins en o.a. E. Norton en R. Fiennes. Dit voltooide de Hopkins-Hannibal trilogie. Hannibal Rising is Harris' laatste roman over Hannibal en kwam als uit 2006 en is ook direct dat jaar als film in premiere gegaan, en wist de productiekosten niet terug te verdienen.

Bron: Mikro Gids Nr. 24 2009

oké, bedankt voor de info

Ben dit steeds vaker gaan luisteren de laatste tijd. Wat een verslavend nummer .

Ik mis een Anthony Hopkins in het geheel.

Hij komt er niet op?

Nee, werd alweer een andere film uitgezonden. Net als een aantal weken terug Terminator niet werd uitgezonden i.v.m. het Nederlands Elftal. Wil je eens een film op televisie kijken, zenden ze 'm weer niet uit.

Dat is echt een naaierstreek.

Sjongejongejonge... Films op tv zijn zoiezo al strontvervelend met al die reclame maar als het dan ook nog de verkeerde film is...

uitstekende psychologische thriller, met volop onderhuidse spanning, veel beter dan de remake met Hopkins.

Heb ik geen last van want ik zie ze niet op tv.

Tja, deze mist Hopkins natuurlijk.

Na vaak gehoord te hebben dat Manhunter een onderschoven kindje is geworden dankzij de bekende films met Hopkins wou ik hem zelf eens bekijken, zeker doordat Mann de regisseur was. De eerste teleurstelling waar ik me overheen moest zetten tijdens het kijken was dat het plot praktisch identiek is aan The Silence of the Lambs (nee, niet Red Dragon, want die zag ik nooit). De manier waarop Lecktor gebruikt wordt, het onderzoek, de screentime van de schurk, tot aan de eindconfrontatie toe: verhaaltechnisch gezien gewoon een kopie. Jammer. Ik ken de boeken van Harris niet, maar als beide films lijken op hun literaire voorbeeld denk ik niet dat de man veel inspiratie had.

Gelukkig verschilt de regiestijl wel als dag en nacht. Manns wereldje is haast de tegenpool van die van Demme. In plaats van de groezelige, grauwe stijl, herkennen we hier Manns handtekening: de koele kleuren, de moderne bouwwerken, de filters, het gebruikt van popmuziek. Stilistisch is dit een meesterwerk, met name als we kijken naar de art-direction. Ik vond Lekter cel in Lambs al interessant, maar die van Lecktor hier is gewoon nog gaver. Deze film bewijst waarom Mann een van de meest interessante hedendaagse regisseurs is op visueel gebied. Manhunter is niet Manns beste film, maar waarschijnlijk wel zijn mooiste.

Helaas is de film op andere punten iets minder boeiend. Ik noemde de popmuziek al. De score is vrij briljant, maar de liedjes werken niet altijd. Dat nummer tijdens de laatste scène, die ook over de aftiteling loopt is niet goed te praten. Gelukkig was het 't einde, want het is echt een gigantische sfeerbreker.

Ook jammer is dat de film helaas niet echt spannend is. Aanvankelijk dacht ik daar anders over. Het eerste half uur voelde ik toch een soort onderhuidse gevoel naarboven kruipen van de beste thrillers, maar op een gegeven moment verdween dat. Ik denk dat Manns afstandelijkheid en koelheid wel goed uitpakt bij films die wat meer karaktergericht zijn, zoals Heat en Public Enemies, maar niet zo geschikt is voor een wat sensationelere thriller als deze. Dat het begin het beste werkt is denk ik omdat het aanvankelijk ook meer een karakterstudie lijkt te worden, want Mann besteed veel tijd aan de innerlijke bewegingen van Will Graham. Echter wordt daar steeds meer van afgeweken, door zich te concentreren op een aantal subplots rond andere personages, met name Dollarhyde en verliest de film zijn psychologische spanning. De karakteropbouw die op het begin de goede kant opgaat, blijft helaas onderontwikkeld en hangen in een aardige poging. Petersen doet zijn best, maar trekt het niet helemaal.

Toch is er na dit begin nog wel het een en ander te genieten, met name Lecktors telefoontje en de scène waarin Reba de adem van een tijger mag voelen. Toch helpen ze niet het knagende gevoel weg te halen dat het allemaal net iets krachtiger kon, zelfs al is dit een bovengemiddelde film. Ik weet nu niet eens welke film ik beter vond: Lambs of deze. Ze hebben beiden sterktes en zwaktes, maar ik moet toegeven dat het simpelere, maar vermakelijkere Lambs wellicht toch meer gedenkwaardig zal blijken.
3,5*

Ik vind het wel erg overdreven om te stellen dat één film meer dan 100 jaar visuele schoonheid teniet kan doen. Public Enemies ziet er wat mij betrefd uitstekend uit en ik vond hem als geheel beter dan Manhunter, maar visueel is Manhunter gewoon krachtiger. Dit komt door de geweldige art-direction, de sterke belichting, de mooie, koele kleuren en sterke kadrering. Dat digitale fotorafie dit totaal ongedaan maakt is nonsens.

Waarom is dat overdreven? Citizen Kane heeft in 1941 toch ook de 50 jaar filmgeschiedenis totaal overbodig gemaakt.

De filmstijl in Miami Vice (en Public Enemies) is vernieuwend / revolutionair. En zoiets heb ik voor 2006 nergens gezien.

In Public Enemies vind ik de kleuren levendiger, de cinematografie complexer, de fotografie realistischer etc.

Natuurlijk niet. Dat het vernieuwend is wil nog niet zeggen dat het oude daarmee overbodig wordt. Het voegt misschien iets toe aan film, maar haalt er niets af.

Veel positieve reacties hier, maar de film kon mij absoluut niet boeien.

1) Hannibal-vertolking van Anthony Hopkins is stukken beter.

Brian Cox komt saai en ongevaarlijk over, Hopkins juist intelligent/interesant en griezelig. Bovendoen vertoont hij duidelijk kannibalistische tekjes.

2) Er is weinig spanning en soms gaat het te snel allemaal (gesprekken Pedersen en Cox)

3) Edward Norton vs William Pedersen

Harvey Keitel vs Dennis Farina

Ralph Fiennes vs Tom Noonan

P.S Hoffman vs Stephen Lang

4) Het verleden van Hannibal en hoe hij wordt opgepakt ontbreekt.

Dat maakte Red Dragon nou zo sterk.

Enige goede aan Manhunter vond ik kleurgebruik, camerawerk en muziek, dat altijd bijzonder is bij Michael Mann

Dit zag erg echt zo slaapverwekend saai uit

binnen 5 miniuten was ik dan alweer klaar

dat is wel behoorlijk snel voor een film van 2 uur:P

Ben het wel een beetje met je eens, Red Dragon etc. kijkt veel lekkerder weg

3*

Deze was VEELE beter dan de remake, of andere verfilming, wat je de andere ook kunt noemen...

Anthony Hopkins blijft de beste Hannibal Lector, maar als hij in deze film zouw spelen, zouw hij voor het publiek te aflijdend zijn, ze vertellen ook niet al teveel over Lector in deze, beter ook zo.

De muziek door de film is prachtig, ook zijn muziekkeuze.

Vond niemand de groene krediet teksten in het begin nogal raar? Ik snap niet hoe ze pasten bij de film.

Het spannende einde is GEWELDIG, de muziek, de spanning, de actie. Een scene die ik zeker nooit zal vergeten. Zo'n scene wil ook wel op een dag zelf regisseren.

en welverdiende 4,0!

-Darkman

Het is heel raar om een andere film te zien van hetzelfde verhaal met vele dezelfde gesprekken. Omdat ik Red Dragon eerder heb gezien, was dat mijn standaard zeg maar, en dan is het moeilijk om als nieuwe film nog te overtuigen. Zo kan ik me totaal geen andere Dr Lecter voorstellen nadat ik de gruwelijke (om verwarring te voorkomen: in positieve zin) prestatie van Hopkins heb gezien. Cox doet het op een hele andere manier, niet per se fout, maar dat valt in het niets naast Hopkins. Er is totaal geen spanning te bekennen met hem. Dat is trouwens het probleem van de hele film. Er heerst geen spannende sfeer ofzo, en door de matige acteerprestaties is er geen spanning. Zo is The Tooth Fairy verschrikkelijk slecht vertolkt. Niet zegt hij z’n maar droogjes op, hij lijkt ook rechtstreeks weggelopen uit een stripboek, met dat neppe haar van ‘m. Deze was wel iets trouwer aan het boek, maar Red Dragon wist juist het goed in te pakken in een mooie film. Maar goed, het boek is beter dan beide films. Red Dragon is misschien enkel gemaakt om nog een extra centje uit Hannibal Lecter te slaan, maar is zeker beter.

2,0*

Vraagje tussen door. Bij Amazon.co.uk staan twee versies, 1 uit 86 en 1 uit 89, zit daar ook nog verschil in?

Kan ik het toch niet mee eens zijn.

1) Natuurlijk is Hopkins veel memorabeler, maar vergeet niet dat de drie films waarin hij zit min of meer om zijn karakter heen zijn gebouwd. Bij Mann is de figuur van Hannibal niet meer dan een bijrol (heeft geloof ik ook maar 2 scene's) en die wordt behoorlijk goed neergezet door Cox, daar valt niet echt wat op aan te merken.

2)Het is maar waar je van houdt. Toen ik deze film voor het eerst zag, was Miami Vice nog zeer populair hier in Nederland en Mann heeft deze film ook duidelijk in die zelfde stijl gemaakt. Voor mij lag het gewoon in een verlengde daar van , maar dan stukken intelligenter. Ik vind hem wel spannend en boeiend. Vooral het zoeken naar aanwijzingen en de verschillende moorden met elkaar in verband leggen is erg goed in beeld gebracht.

3)Norton vind ik -hoewel ik het normaal een zeer sterk acteur vind-zeer miscast en oogt gewoon te jong. Ik kan niet geloven dat hij Hannibal in de persoon van Hopkins te slim af is geweest en heeft weten te vangen.

Bij Pederson, hoewel we dit niet te zien krijgen, geloof ik meteen dat hij ooit Hannibal achter de tralies heeft gekregen. Hij straalt veel meer levenservaring uit, oogt zeer professioneel en zeer obsessief. Geen twijfel aan dat hij veel beter is.

Keitel of Farina. Wel beiden doen het gewoon goed, hoewel ik toch een lichte voorkeur heb voor Farina. Het spel van Keitel zit toch iets te veel tegen routine-matig aan.

Fienes en Noonan zijn beiden sterk, dus daar valt niet veel op aan te merken. Noonan heeft wel als voordeel dat zijn hele uiterlijk sowieso al redelijk vreemd en alles behalve doorsnee is.

Hoffman of Lang, ook hiervoor geldt dat beiden gewoon goed spelen en dat je niet kunt zeggen dat de een echt veel beter is dan de ander.

Wel kun je nog zeggen dat natuurlijk de acteurs in Manhunter het alllemaal origineel en dus voor het eerst vertolkten.

4) Vond ik juist niet. Norton komt niet geloofwaardig genoeg over. Lijkt meer op een Rookie. Moet ik geloven dat zo'n groentje de super intelligente Hannibal te slim af is geweest en hem heeft weten op te pakken?

In Manhunter hoef je dat ook helemaal niet te zien. Je gelooft meteen dat Pederson hem ooit heeft gepakt en kompleet zelf is doorgedraaid.

Ik vond er niks bijzonder aan, bij Public Enemies was het hoogst uit irritant.

Manhunter is veel meer dan een 'serial killer'-film en kun je dit meesterwerk het best vergelijken met Morte a Venezia van Visconti , L'Avventura van Antonioni etc... .

Heb deze film jarenlang een beetje met de nek aangekeken, als inferieure voorloper van the Silence of the Lambs. En dat inferieure is ook niet helemaal onterecht, maar dat zegt meer over laatstgenoemde. Dat zit hem met name in de sfeer, de acteerprestaties en enkele geweldige keuzes die Demme maakte (o.a. het verhalen richten op Hannibal).

Maar ook Manhunter is een ijzersterke thriller. Prachtig in beeld gebracht en verhalend heel goed. Af en toe vliegt de film wat uit de bocht (de muziekkeuzes zijn zo nu en dan walgelijk), maar overal is dit een zeer solide product, waar je je ogen niet van af kunt houden. Veel sterke scenes, ook hier sterke acteerprestaties (hoewel ik Petersen dan weer niet zo sterk vind, de rest wel) en ontzettend veel vaart. 4 bescheiden sterren.

Dit lijk je Mann te verwijten, of begrijp ik je nu verkeerd?

Ik stel jouw ruimzichtigheid vaak wel op prijs, maar af en toe sla je m.i. door. Tenzij je 't me misschien kunt uitleggen.