Tarzan and His Mate (1934)

Tarzan and His Mate is een vermakelijke film waarin leuke en goed getrainde dieren voorkomen. De beeldeffecten en geluidseffecten waren natuurlijk niks. Bijvoorbeeld de schreeuw van Tarzan. Dat was elke keer weer erg lomp. Maar dat is natuurlijk wel te verwachten voor een film uit 1934. Tarzan's haar zat hier alleen nogal 'stylisch', hij leek ook niet echt op de Animatie Tarzan. Jane word gecast door een erg leuke meid. Hier kan Disney nog van leren.

3*

Ik vond het voor de verandering wel leuk om is zo een historische film te zien, de effecten waren natuurlijk niets met nu maar het kon mij raar genoeg niet loslaten. Zeker een ``goede`` film voor toen en ik kon mij er nu ook mee vermaken, het zal waarschijnlijk niet snel voorkomen dat dit soort films mij kunnen boeien (zo oud en toch niet slecht).

Leuke avonturenfilm. De film heeft twee gevoelens. Langs de ene kant is de film gedateerd. De olifanten hebben valse oren om Afrikaans te kunnen zijn, en de bluescreens zijn wel erg talrijk. Anderzijds loopt het verhaal wel vlot en acteren de personages voor dat genre vrij behoorlijk. Ook opvallend is de hardheid van de film voor die tijd. Enorm veel actie, doden en ik denk dat Jane met het lendedoekje ook gedurfd was voor die tijd.

Helaas toch wat minder romantisch dan tijdsgenoten als Adventures of Robin Hood. Maar desalnietemin een klassieker. En beter dan de Disneyversie.

Hele aardige tarzan film was tevens mijn eerste.

Je kan zien dat sommige dingen (nep) oud zijn.

Maar toch de actie is aardig en acteren ook.

3,5 ster

Ietsje beter dan The Ape Man.

Ook deze was weer geslaagd. De onderwater scene ziet er prachtig uit. Komt vooral hoe het geschoten is en de zwem technieken van (vooral)Olympisch zwem ster Weissmuller. De scene met de neushoorn vond ik wel oubollig en erg nep maar voor die tijd was dat wel erg goed . 4,0.

De film duurt te lang en is eigenlijk een rommeltje. Maureen O'Sullivan is net als in deel één irritant en ook Johnny Weissmuller is niet heel erg speciaal, al doet hij het best aardig. Maar dit is toch wel weer een super vermakelijk Tarzan filmpje, ondanks wat mindere punten dus. Ik ben alleen wel een beetje verbaast dat de dé grote Tarzan klassieker wordt genoemd. Ik vind dit kwa niveau echt niet beter dan het prima eerste deel. Maar verder dus een erg vermakelijk film, die wel ietsje telang duurt, maar waarin de tijd toch erg snel voorbij gaat. Deel drie, ik kom eraan! Dit was in ieder geval een prima film. Leuk vermaak!

Dit vervolg op Tarzan the Ape Man (1932) steekt het origineel zonder meer naar de kroon. Hoewel er naar de inzichten van nu best nog veel te wensen overblijft, zien de settings er een stuk beter uit. Maar dé blikvanger van de film is natuurlijk de voor die tijd schaars geklede Maureen O’Sullivan, die met haar sexy uitstraling moeiteloos alle aandacht naar zich toe trekt. Dat mag ook wel een keer, want ik vind dat O’Sullivan (een oude klasgenote van Vivien Leigh) als actrice steevast ondergewaardeerd wordt.

The best weapon a woman has is a man's imagination

De eerste Tarzan was schijnbaar een heus succes en het duurde dan ook niet lang vooraleer er een sequel werd uitgebracht. Zo'n twee jaar na The Ape Man werden Weismuller en O'Sullivan herenigt en mochten Neil Hamilton (Harry Holt) en Forrester Harvey (Beamish) ook weer komen opdraven. Een sequel die langer duurde dan het origineel (dat eerlijk gezegd wat leed onder zijn speelduur,) dus ik hoopte dat dat maar goed ging komen.

Ja, al is het interessant om te zien hoe deze Tarzan film bepaalde aspecten beter aanpakt dan zijn voorganger en tegelijkertijd ook hier en daar een steek laat vallen. We spreken nog altijd over een pre-Hays code film (al was het een nipte aangezien de code sinds 1934 meer en meer werd geforceerd in films) en dat resulteert in een wel heel verleidelijk pakje van Jane. Vraag me af of ze dit in de sequels ook nog heeft mogen dragen of dat dit de eerste en laatste keer zal zijn geweest. Dat kan ook gezegd worden van een, weliswaar ietwat uit de lucht gevallen, zwemscène waarin een naakte stand-in voor O'Sullivan artistiek door het water dartelt. Kan me niet voorstellen dat dit na de Hays code ook nog zou mogen. Soit, verder is dit een film die best wel wat gelijkenissen kent met zijn voorganger. Opnieuw de zoektocht naar het olifantenkerkhof, alleen geraken ze er deze keer wel heel wat sneller, maar er zit overduidelijk meer actie (en gelukkig minder projections) in en dat doet de film wel deugd.

Weismuller heeft de twee jaar die tussen beide films zat blijkbaar goed gebruikt om aan wat fitness te gaan doen, hij ziet er namelijk heel wat gespierder uit dan in de vorige film. De meer indrukwekkende fysiek komt zijn rol ten goede en O'Sullivan moet niet veel meer extra doen in vergelijking met The Ape Man. Gelukkig zat de chemie daar al vanaf de eerste seconde goed en dat is hier ook nog altijd het geval. Blijft een erg mooi filmkoppel als je het mij vraagt. Hamilton krijgt een ietwat grotere rol als Holt en het kleine bijrolletje van Harvey als Beamish is verwaarloosbaar. Met Paul Cavanagh komt er een nieuwe speler op de proppen en hij vormt een goede combinatie met Hamilton. Verder weer de gebruikelijke mannen in (apen)pakken en dat blijft ook zijn charme hebben.

Zou niet meteen zeggen dat dit beter is dan het eerste deel, maar het moet er ook niet veel voor onderdoen. Beetje jammer dat het plot voor een groot stuk een herhaling van zetten is, maar daar staat gelukkig wel een beter tempo tegenover. Cast blijft degelijk en ik kijk nu al uit naar de overige vervolgen.

3.5*

Aardig vervolg waarin opnieuw de ivoorjacht een grote rol speelt , ondertussen is jane geheel aan haar nieuwe

levenstijl gewend geraakt .

Toch is het allemaal wel op een bepaalde manier erg eenzijdig , de olifanten komen de boel altijd redden en de leeuwen en andere roofdieren zijn altijd de kwaaie pier , alsmede de inboorlingen , had wel eens afwisselend geweest als bijv Tarzan en jane een leeuwenwelp hadden geadopteerd of zoiets ( ik noem maar wat ) .

De eerste Tarzan-film met in de hoofdrollen Johnny Weissmuller en Maureen O'Sullivan was een kassucces geweest, dus kwam er een tweede... Dit was een direct vervolg aangezien Harry Holt terugkeert, om het olifantenkerkhof waarnaar in de vorige film werd gezocht, leeg te plunderen. Binnen 10 minuten zijn Holt en zijn vriend Martin Arlington en twee andere mannen, Henry Van Ness en Tom Pierce op weg. Serieus, deze jongens hielden rekening met hoeveel mensen hun expeditie zou verliezen, en bizar genoeg lijkt iedereen daar cool mee... Toch overtreft deze film zijn voorganger! De actiescènes en dierenscènes zijn behoorlijk gedenkwaardig; een leger olifanten, die aanvallende leeuwen simpelweg uit de weg schoppen, een nijlpaard die een bewusteloze Tarzan uit de rivier redt of Tarzan die onder water worstelt met een gigantische krokodil. En...gemaakt voordat de Pre-Code in werking trad! (de Hays-code werd twee maanden later van kracht) De film is opgenomen met openlijke seksualiteit en een reeks van nauwelijks onthullende, naakte lichamen. Als dat géén jungle-fantasie was! Het lendendoek-jurkje van Maureen O'Sullivan bezit nog maar weinig stof en er was zelfs een naaktzwemscène tussen Tarzan en Jane. ( stand-in Josephine McKim want Maureen kon niet zwemmen) Veel hiervan werd onmiddellijk na de release verwijderd, hoewel het in de jaren negentig werd hersteld. In alles was dit de betere Tarzan film en voor die tijd een zeer gewaagde film.

Dit is bij toeval de 1e film uit de reeks die ik gezien heb pas recentelijk de orginele ''tarzan the ape man'' die hiervoor kwam gezien. Er is wel op te merken dat de tarzan acteur wat verschilt in beide films kwa looks.

Nou is tarzan best een simple concept dat er niet veel mis kan gaan of moeilijk is en dit vergeleken met de iconisch monsters van deze tiijd periode nog aardig overeind blijft na bijna 100 jaar en voor nog genoeg amusant vermaak door kan gaan met spannende momenten. Dat kan alleen nosferatu van 1922 zeggen nog de beste is van de horrors..Dus de inhoud is goed alleen kwa film is de kwaliteit ''outdated''' maar dat ligt mogelijk aan de verouderde filmrol overzetten op iets anders en hoe het toen gemaakt werd, maar daar ga ik me niet druk om maken. Enige minpuntje dat ik had bij ''tarzan the ape man'' was het begin ''zijn in een jungle maar net buiten het hutje is een kale vlakte? een tribe is ritueel aan het uitvoeren maar het is duidelijk te zien onze acteurs niet direct aanwezig zijn''

Ik moet ieder geval zeggen de gekozen de zwem acteur erg goed was gekozen voor de rol, meestal zie je in deze tijd periode het stuntelige acteer werk of andere dingen die het personage nogal breken. Maar de man speelde echt als een wilde met een lege onderzoekende blik. En voor deze film met het sensuele water bloot gebeuren is iets wat je bijna niet verwacht van deze tijd, maar door de kwaliteit blijft het ook niet hangen was of het kwijt of de versie die ik zag was niet lang genoeg.

Tarzan and His Mate is de tweede verfilming afkomstig uit de MGM Studios die is gebaseerd op het personage Tarzan uit de werken van Edgar Rice Burroughs. De tweede verfilming ook met Johnny Weissmuller in de titelrol. Tarzan and His Mate is een fijne avonturenfilm uit de oude doos die nog heel goed kijkbaar is. De film heeft vaart, biedt veel afwisseling en is rijk aan actie. Veel dieren en gevechten met dieren. Met blanke gemeneriken die uit zijn op ivoor. Ook met bloeddorstige aanvallen van kannibalen. En zowaar met een brokje erotiek dat je niet verwacht in een productie uit 1934.

Een spannende film. Een film met veel indrukwekkende actie met betrekking tot dieren. Tarzan die het opneemt tegen een krokodil, een ritje maakt op een agressieve neushoorn of een kudde olifanten in beweging brengt. Zeer dynamisch en ook realistisch geënsceneerd. Het zijn nog steeds spectaculaire scènes. Ook spectaculair is de zwemscène waarin een naakte Jane valt te bewonderen. Jane werd in die scène overigens niet gespeeld door Maureen O’Sullivan. Haar plaats werd ingenomen door Josephine McKim, die evenals Weissmuller een succesvolle zwemster was. Heel lang kon het bioscooppubliek overigens niet van de naakte Jane genieten. De scène werd al snel uit de film geknipt.

Ik las trouwens dat Weissmuller het ritje op de neushoorn zelf uitvoerde. Het dier was weliswaar een tamme neushoorn uit een Duitse dierentuin, maar desondanks een zeer gedurfde actie van Weissmuller. Zoals in andere berichten al gememoreerd, oogt Weissmuller zeer fit. Zijn fitte fysiek doet de film absoluut goed. In de film zie je het personage Tarzan (geholpen door versnelde opnamen) met snelle aapachtige behendigheid en grote saltovaardigheid door de jungle bewegen. Het zijn geslaagde scènes die Tarzan als heus aapmens neerzetten. Een Tarzan die in dit opzicht dichtbij het personage uit de avonturenromans staat, volgens mij. Goed voor de beleving. Ik heb me met Tarzan and His Mate dan ook goed geamuseerd.