Tarzan Finds a Son! (1939)

Deel 4 in de reeks en nog steeds onderhoudend met o.a. reuzespinnen. Wat vooral opvalt is Maureen O'Sullivan. Ze wordt merkbaar steeds dunner en dunner en haar haar langer maar straalt ook minder enthousiasme en juist meer tegenzin uit. Toch wel jammer. Wat wel fijn is, is dat Tarzans vocabulaire fors is uitgebreid; dat zou eens tijd worden . Ook hier worden stukjes hergebruikt, maar gelukkig niet zoveel (en tevens redelijk korte stukjes), waardoor het niet te erg opvalt. Daarnaast bevat het ook versnelde beelden en natuurlijk een lange onderwaterscène. Alleen een beetje jammer dat de 'mensapen' hun rentree hebben gemaakt.
De film zelf volgt de beproefde methode uit de andere films. Er wordt een safari opgezet met enkele slechte blanken, maar ook goede blanke. Natuurlijk doden de slechte blanken de goede blanken etc... In de film zelf wordt een sprong gemaakt wat betreft tijd. Eerst is Boy een baby en even later een kleine jongen. Maar al met al was het nog steeds vermakelijk.

Nog even een 'interessant' weetje. Na in deel 1 Tarzan, in deel 2 Jane ( ) en in deel 3 Cheetah ( ) de welbekende kreet te hebben geslaakt, is het nu de beurt aan Boy.

Aardige film met de introductie van Boy.

Het Kipling verhaal dat een overlevend kind wordt gered door dieren wordt hier weer leuk gebruikt. Zal nog heel wat keren gebruikt worden in de film en animatie wereld.

De gebeurtenis van afgelopen week geeft nu ook nog eens aan dat het echt kan

Dit keer mocht Boy van een trio een kwartet maken (Tarzan, Jane en Cheetah) 3,0.

Filmpje dat lekker wegkijkt.

YouTube - Trailer - Tarzan Finds a Son! (1939)

Een van de succesvolste Tarzan films met Weissmuller en Co.

De introductie van Tarzan Jr. / Boy (Johnny Sheffield, gaf de populariteit van de Weissmuller films, die door de de wat tegenvallende 'Tarzan Escapes' in een dipje zat , een fikse boost.

De serie leek populairder dan ooit, en daar had de chemie die er tussen Weissmuller en Sheffield meteen al was heel veel mee te maken.

Ook in de Nederlandse bioscopen was dit een van de meest vertoonde Tarzan films.

Zelfs tot en met de jaren zeventig was deze regelmatig wel ergens in het land te zien, in de matinee voorstellingen.

De filmkopieën werden gedraaid todat ze uit elkaar vielen.

In populariteit wellicht alleen nog geëvenaard door 'Tarzan's New York Adventure'.

Vermakelijke Tarzan film die lekker weg kijkt .

Voor een film uit 1939 vond ik hem er goed uitzien met als hoogte punt de onder water scene.

Ook in deze film vinden er weer de nodige gevechten met wilde dieren en inheemse stammen plaats.

Maar vandaag de dag zijn ze niet spannend meer om te zien.

Al met al leuk om weer een keertje gezien te hebben.

Later call Elephant. Now call Boy!

Tot nu toe vond ik de Tarzan franchise wel vermakelijk, maar ik had eerlijk gezegd toch op zijn minst 1 film met een 4* notering verwacht. Ik heb best nog wel wat films te gaan, maar het niveau van de voorganger (Tarzan Escapes) stemde me niet al te positief. Ik vreesde dan ook dat het verval was ingezet en het was afwachten wat Tarzan Finds a Son ging brengen. In ieder geval kwam er met de zoon van Tarzan nieuw bloed in de reeks en dat was wel wenselijk.

Ik had alleen niet verwacht dat je de titel letterlijk moest nemen, want ik ging er eerlijk gezegd van uit dat Jane zwanger ging zijn. Blijkbaar mocht dat niet van de censuur omdat Tarzan en Jane wettelijk niet getrouwd waren... Het waren andere tijden in ieder geval, maar de vondst zorgt wel voor een aantal leuke scènes. Zeker de eerste kennismaking tussen onze slingerende held en zijn 'zoon' is erg leuk. De film maakt daarna een tijdssprong en dan blijkt er een leuke chemie te ontstaan tussen beide personages. Vanaf dan neemt de reeks een ietwat duistere wending met een breuk tussen Tarzan en Jane en natuurlijk Jane die dodelijk gewond lijkt te zijn. Het was dan ook de bedoeling dat Jane effectief het loodje ging leggen, O'Sullivan wou de reeks verlaten, maar wegens protest is het einde toch nog aangepast. Had voor mij niet gehoeven aangezien het nu wat slordig oogt. Verder is het in ieder geval wel fijn dat er op narratief vlak eens een andere kant wordt uitgegaan dan in de voorgangers.

O'Sullivan wou dus de reeks verlaten en dat merk je wel een beetje. Ze lijkt minder plezier te hebben in haar rol en de chemie tussen haar en Weismuller is wat minder. Langs de andere kant is dit ook wel de eerste film waar het strubbelt tussen de twee geliefden en in dat opzicht wordt dat wel goed gebracht. Weismuller blijft ideaal voor de rol en zoals eerder gezegd is de chemie met Johnny Sheffield ook erg goed. Sowieso wel een fijne kindacteur, die Sheffield. Hoop dat die in ieder geval in de reeks aanwezig blijft. Wel grappig trouwens dat het deze keer Weismuller is die een onderwater scène kreeg. De artistieke zwemscène van O'Sullivan (al was het toen een stand-in) zou in 1939 helemaal niet door de censuur worden toegestaan dus mogen vader en zoon deze keer een spelletje verstoppertje onder water spelen.

Tarzan's Secret Treasure is alweer de volgende in de reeks, hoop dat die terug van dit niveau is en dat Tarzan Escapes maar een eenmalige inzakking was. Zou helemaal mooi zijn mocht de reeks nog naar een hoger niveau dan nu worden getild, maar daar vrees ik een beetje voor. Vermakelijke franchise, dat wel.

3.5*

Metalfist

Hopelijk haak je niet af voordat je aan de laatste twee films met Gordon Scott toekomt (1959-1960)

Dat betekent nog 12 films te gaan, waaronder heel zwakke (5 X Lex Barker o.a.) tenminste wanneer je de reeks in chronologische volgorde blijft bekijken.

Ik zal zien wat ik nog tegenkom Brix, de eerste 6 heb ik al op DVD maar voorlopig is het daar gestopt :-P

4k trailer Tarzan Finds a Son! 1939 Johnny Weismuller, Maureen O'Sullivan Movie Trailer 4K - YouTube

Jungle Happy Familie...Ook de vierde van de Johnny Weissmuller Tarzan-films heeft last van de Hays-code. De code probeerde de traditionele waarden (het huwelijk en het gezin) te promoten. Zodoende zie je Tarzan en Jane heel huislijk een gezinnetje beginnen nadat er een baby in de jungle opduikt. Letterlijk want Jane mocht niet zwanger worden, omdat zij en Tarzan niet officieel getrouwd waren. Men kwam dus met een variatie op het oude ooievaar-verhaal. Maar oh, oh snode familieleden komen langs om die familiewaarde te verstoren...Nee een sterke film was het niet, wel een paar leuke scenes zoals Boy die moet worden gered uit een spinnenweb of samen met papa Tarzan verstoppertje onderwater spelen. Echter was de film vooral veel van hetzelfde; zwemmen, Jane redden, een groep blanke ontdekkingsreizigers en een olifanten-stormloop als climax. Eveneens hergebruikt het opnieuw beeldmateriaal uit een voorgaand deel (met name de neushoornaanval) Het was echter wel iets beter dan de derde film (Tarzan Escapes), dus hoera!