Nymphomaniac (2013)

Ik vond het juist heerlijk dat hij zo wijs liep te doen en aan het einde toch nog een nummertje wilde maken. Waardoor het een soort versierpoging van 4 uur lijkt te zijn .

Lang naar uitgezien naar deze nieuwste film van Von Trier. Helaas was ik niet in de gelegenheid beide delen achter elkaar te zien, dus ik moest het doen met deel I. Na afloop echter had ik het gevoel dat ik naar de hele film heb zitten kijken, zo vreselijk lang duurde dat 1e deel. Dat is natuurlijk geen goed teken. Eigenlijk kan ik ook maar een woord uitbrengen voor dit 1e deel en dat is bóóoring. Man man, wat heb ik me zitten te vervelen . Wat wil die Von Trier nu eigenlijk, waar gaat het hier toch in godsnaam over? De mensen shockeren met neukpartijen en piemels? Neen, dat kan het niet zijn, maar wat dan? Ik zou het niet weten. Het 1e deel eindigde na een neukparij met de woorden van de schreeuwende Joe (Shia LaBeouf); "Ik voel niks". Nou, daar kan ik het dus helemaal mee eens zijn. Ook ik voelde niks, maar dan ook helemaal niks. Joe en ook de andere personages lieten me Siberisch koud. Niet de minste empathie had ik met die gasten. Valt er dan nog iets positiefs te vermelden over dit 1e deel; Ja, de opening was prachtig, de prachtige muziek van Bach aan het einde tijdens de scène waar er weer eens op losgeneukt ervoer ik daarentegen als heiligschennis en het filosofische gewauwel ging mij het ene oor in en het andere uit. Ik beschouw deze film daarom voorlopig als een wanproduct en dan nog wel van dezelfde regisseur van het schitterende Melancholia, die bij mij op de 1e plaats staat van mijn top 10. Ja, het kan verkeren. Met het enfant terrible Von Trier kun je alle kanten op. Over twee weken volgt het 2e deel, ga ik beslist zien maar of die mijn voorlopige waardering (1,0*) zal opkrikken, daar valt ten zeerste aan te betwijfelen, vrees ik.

Waardering 1e deel; 1,0*

Na de opening was het vooral visueel toch heel wat minder in vergelijking met Antichrist en Melancholia. En juist daar had ik wel wat meer verwacht van Von Trier.

Inhoudelijk blijft het intrigerende cinema....

Deel 1&2 gezien en mij geen minuut verveeld !

Misschien was het beter geweest als ik deel 1 en 2 achter elkaar gezien had, maar ik moest die dag helaas werken. Of mijn waardering dan naar boven zou zijn bijgesteld weet ik niet. Ik denk het niet, maar we zullen zien. Op 9 januari ga ik deel 2 bekijken.

Toch nog iets waarom deze film wat deel 1 betreft mij zou afstootte. Ik ben dol op naakt in film, zolang het voor mijn gevoel de grens van het toelaatbare niet overschrijdt. Het naakt in Adèle kon ik zeer waarderen omdat dat voor mij stond voor het erotische. Het was duidelijk functioneel en ik was ook heel erg gecharmeerd van de voor mijn gevoel zeer sterke dames. Integendeel was dit bij Joe in dit geval. Voor mij was zij niet meer dan een del, een vrouw zonder enig gevoel van eigenwaarde. Van erotiek was helemaal geen enkele sprake, van het vulgaire - ik zal het woord porno maar niet in mijn mond nemen - des te meer. Voor dit soort vrouwen heb ik geen enkele waardering. De scène in de trein met die oude man vond ik weerzinwekkend, deed mij denken aan een zelfde soort walgelijke scène in "Breaking the Waves", ook al zo'n discutabele film van Von Trier, die er patent op schijnt te hebben meesterwerken zoals Melancholia en Europa af te wisselen met wanproducten zoals bv Dancer in the Dark en deze film. Tja, het kan verkeren. Hoe ik een film waardeer is voor mij nu eenmaal een zaak van het gevoel en is dat gevoel er een van walging dan hoeft die film van mij niet op een hoge waardering te rekenen, alle goede bedoelingen van de regisseur ten spijt.

Inderdaad ! En de manier hoe Von Trier het aanpakt lijkt me dan net wel functioneel.

Joe is een nymphomane...... hoe laat je dat zien aan de kijker ? Met wat brave licht erotische scenes zal het zeker niet werken. Feit is wel dat Von Trier dan gelijk alle registers opentrekt en er geen rem op lijkt te staan. Deel twee is in dat opzicht nog explicieter. Maar de man zit zo in elkaar vermoed ik......

Wel beetje jammer dat wibro bewijst dat Von Trier dus een erg sterk punt maakt jegens hypocrisie en maatschappelijke dubbele standaarden .

Tja, die eigengereide Von Trier weet wel hoe hij de aandacht moet trekken met zijn toch wel behoorlijk controversiële films. Dat maakt hem natuurlijk wel een boeiend regisseur. Je houdt er van of je houdt er niet van. Zijn films leveren in ieder geval genoeg voer voor uiteenlopende discussies. Ik zelf verwacht dat deze film een van de meest bediscussieerde films gaat worden van het jaar 2014.

Heerlijk toch dat het publiek waar Von Trier in deze film keihard mee afrekent wel voor het overgrote deel zijn project zal terugbetalen (en dit in al hun naïviteit waarschijnlijk niet eens in de gaten zullen hebben door zich blind te staren op de sex in de film waar het in feite helemaal niet om gaat..).

Daar moeten de liefhebbers echter alleen maar dankbaar voor zijn anders zouden deze nooit van dit meesterwerk hebben kunnen genieten!

Even een correctie op mijn eerste bericht;

"Shia LaBeouf" moet natuurlijk zijn Stacy Martin.

Verder wil ik mij voorlopig van commentaar onthouden op sommige zeer positieve berichten. Ik wil eerst het 2e deel gezien hebben. Dan kan ik pas oordelen of ik - gezien mijn zeer negatieve recensie over het 1e deel - de film misschien vanuit een verkeerde hoek heb beoordeeld.

Het tweede deel is net zo langdradig en filosofisch getint als het eerste, behalve dat het er wat extremer aan toe gaat qua sex.

Lars lijkt zo een beetje de Deense Herman Brusselmans te worden !!!

Deel 1 zit er gelukkig op. Ik heb me vooral verveeld en geergerd. Voorlopig 1*

Misschien dat deel 2 een hoop goed maakt, maar ik heb er een hard hoofd in.

Maar ik neem voortaan wel vaker de trein

Deel 1 zit er voor mij ook op. Ik weet nog niet goed wat ik ervan moet denken. Het kan voor mij zowel positief als negatief uitvallen. Ik ben in ieder geval wel benieuwd naar deel II.

Sommige scenes (vooral die vrouw met die drie kinderen die op bezoek kwamen) vond ik geniaal waar ik andere scenes (met die vader in die kliniek bijvoorbeeld) weer minder boeiend vond.

Kortom de gehele filmbeleving van deel I viel toch wat tegen, maar ik heb nog hoop op een goede afloop.

Vanavond deel 1&2 kijken in een zeer gezellig klein bioscoopzaaltje. Hopelijk kan hier straks een mooi stukje over schrijver met een zeer goed cijfer. En ik hoop dat Von Trier 2013 toch nog een interessant filmjaar van kan maken. Maar ik vertrouw erop

Dat zeker, misschien heb ik de zeggingskracht nog onderschat. Ik had na deel 2 gezien te hebben dat de boodschap van Von Trier behoorlijk ahcterhaald te zijn en niet van deze tijd en dat niemand met gezond verstand tot een dergelijke conclusie zou komen, maar anno 2013 is dat blijkbaar toch nog het geval. Benieuwd hoeveel nog tot een dergelijke conclusie komen bij deze film.

Tsja, zo ga ik deze film natuurlijk nooit zien, met al die negatieve commentaren...

Wat de zeggingskracht is van deze film kan ik na deel I nog niet zeggen. Ik heb er wel een idee van. Ikzelf moest namelijk denken aan de Franse filosoof Georges Bataille die bekend staat als de filosoof van het Kwaad. In zijn boek "De Erotiek" schreef hij onder andere dat elk mens het verlangen koestert grenzen te overschrijden door o.a. chaos te scheppen in de veilige wereld van alledag. Dit kan hij doen door allerlei taboes te doorbreken, dus door datgene te doen wat God verboden heeft. In het geval van Joe dus door seksuele uitspattingen, die o.a. tot gevolg hebben dat het leven van zogenaamde keurige burgerlijke gezinnetjes volledig wordt ontwricht. Dus "Chaos Reigns" (zie de vos scène in Antichrist). Het zou dus in deze film - althans dat is mijn mening - niet primair om de seks gaan maar om het verlangen de orde aan te tasten. De seksuele uitspattingen van Joe zouden daar slechts een middel toe zijn.

bron De erotiek van Georges Bataille

een film met de eloquentie van een baksteen en de impact van een watje. vond dit tijdens deel 1 nog aandoenlijk, maar word eigenlijk in deel 2 toch vooral een beetje zielig, inclusief een gratuit einde dat je aan de ene kant volledig aan ziet komen als de zoveelste foute grap en aan de andere kant volledig in gaat tegen het punt waarop beide karakters waren aangekomen. Zeker geen vervelende zit en bevat erg aardige scenes, maar ik stoorde me al tijdens de film aan van alles en in gedachten wordt het allemaal alleen nog maar minder. Het is zéker geen "fightclub" achtige film over sex/relaties en maatschappij/transgressie geworden (wat von Trier gezien één episode en de algehele strekking wellicht toch voor ogen leek te hebben), maar door dat hij wel zijn hele persoon er in gooit en veel plot elementen ook half als aanval tegen de pers en half als apologie inzet, vond ik het dus niet verwerpelijk of slecht maar eerder, zoals gezegd, aandoenlijk en zielig. Ben er wel uit dat von Trier écht niet op mijn golflengte zit, en dat juist nadat hij me met Melancholia eindelijk gewonnen leek te hebben...

Maakt deze interpretatie de betere film voor jou wibro?

Dat einde lijkt me juist zijn punt. Zo'n personages als die van Stellan Skarsgard, een perfect luisterend oor, bestaan helemaal niet. Hij ziet aan het eind de kans om zich van zijn maagdelijkheid te ontdoen, waarom ook niet? Een mens mag nog zo intellectueel beleerd zijn en als het ware kunst verkiezen boven het leven. Zijn zogezegde aseksualiteit is echter niets meer dan een excuus voor zijn maagdelijkheid. In wezen blijft de mens een vies, geil beest. En laat dat nu net een van de hoofdthema's in Von Trier's werk zijn. Dat je het einde volkomen had zien aankomen, geef ik je gelijk in. Maar kan dat niet geïnterpreteerd worden als een beetje zelfspot. Doorheen heel de film heb ik namelijk veel momenten getwijfeld aan de film zijn geloofwaardigheid en of bepaalde scenes niet al te karikaturaal waren (zie de knotsgekke Uma Thurman-scene waarin die 3 kindjes ook gewoonweg stuk voor stuk geschikt zijn voor een of ander modeboekje voor kinderkledij en dan die postmoderne knipoogscene met Burning down the House van Talking Heads, hilarisch toch? Zie het zelf als een spot met zichzelf én de maatschappij.

De toon is nergens inderdaad écht serieus en als deze dat wel is, dan valt het allemaal gelijk een beetje door de mand als pseudo-intellectueel. Als de film mijn goodwill op dat moment nog had gehad, dan had ik zeker ook nog wel een positieve spin kunnen geven aan dat einde (en andere scenes) maar ik kon er toch echt niet veel meer van maken dan een "ga ik die grap maken? fuck it, ja, ik ga em gewoon maken, het is mijn film en ik vind dit grappig" momentje.

Neen, maar ik probeer er gewoon achter te komen wat voor filosofie er bij Von Trier hier nu achter zit. De film "Antichrist" kan hier volgens mij zeker niet los van gezien worden.

Ben niet bekend met het werk van Georges Bataille. Maar het is zeker een interessante theorie !

Dat er een verband is met Antichrist is voor mij duidelijk. De vos duikt trouwens ook op in Nymphomaniac.

Haha. Het zijn vooral de negatieve mensen die reageren. Ik vind al die enen en tweeën wel erg overdreven ook. Alsof dit de slechtste film van het jaar is. Integendeel zelf.

Ik ben juist zeer te spreken over het feit dat Von Trier het met deze film over een totaal andere boeg gegooid heeft als met Melancholia..

Uiteraard had hij min of meer dezelfde boodschap kunnen proberen te brengen op 100 politiek correctere en visueel geliktere manieren. Imo had hij dan echter concessies gedaan met zijn eigen standpunt. Zijn immers politiek correct gedrag en zaken mooier proberen voor te doen als ze zijn niet gelijk aan hypocrisie?

De ware aard van mensen is nu eenmaal vaak primitief en zie je verborgen agenda's meestal van een kilometer aankomen en dit is precies wat Von Trier met deze film in onversneden vorm laat zien en op een niet bepaald onverdienstelijke manier.. Uiteindelijk vind ik dat Von Trier de kijker nog gespaard heeft door redelijk wat humor in de film te stoppen. Dit had voor mij overigens niet gehoeven.

gezien de quote neem ik aan dat je de vraag aan mij stelt?

ik ben niet tegen humor, niet tegen plat en lomp en zeker wél tegen hypocrisie... en een gelikte look hoeft voor mij ook niet perse... ik miste gewoon wat meer visie waardoor een rauwe boodschap echt "rauw op je dak" kan landden. Waarschijnlijk dat iemand als Yutaka Tsuchiya wel wat goed doordachte punten had kunnen maken over een controversieel onderwerp als dit; en als het alleen om de shock value van groezelige hardcore gaat, dan heeft iemand als Shaun Costello dat gebied toch al ruimschoots verkend? Ik ben wellicht veeleisend, maar de problemen die ik met deze film had waren niet slechts gebaseerd op hoe ik vond dat het er uit zag (wibro, echt?) of wat ik van sex in cinema vind oid; ik had mijn zinnen gezet op een uitdagende film en dat gebeurde gewoon nergens echt.

Recent heb ik de cinema van Balabanov verkend. Zelfde lompheid en foute humor als von Trier (beter en fouter zelfs), zelfde goed doordachte rauwe stijl ook, maar als Balabanov een klap in je gezicht wil geven, dan doet hij dat ook écht...lijkt me wel een tip voor degen die dit hoog waarderen

Niet perse, in het algemeen heb ik de indruk dat veel mensen die enthousiast zijn over Melancholia aanzienlijk minder te spreken zijn over deze film, vandaar dat mijn reactie.

Ben het zeker met je eens dat er andere regisseurs zijn die soortgelijke thema's met een hardere klap hebben gebracht of potentieel zouden kunnen brengen. Gezien je zeer kritische mening aangaande deze film ben ik nu wel benieuwd wat je dan wel zo goed vond aan Melancholia? Maar zal me de moeite nemen dit tzt in het Melancholia forum terug te lezen

Zo lang die "negatieve" mensen hun mening goed onderbouwen is daar helemaal niks mis mee. Ik heb trouwens ondanks mijn "negatieve" berichten nog helemaal niet gestemd.

Daar heb je zeker gelijk in. Zo bedoelde ik het ook niet . De meeste meningen zijn goed onderbouwd. Ik geef alleen maar aan dat het een verkleurd beeld geeft, maar dat is natuurlijk ook niet bewust.

Melancholia was 100% persoonlijk en oprecht en voelde echt als een film waarin iemand een depressie waarmee gekampt werd/word omzet in iets creatiefs. Het ontbreken van enige andere motieven, vingertjes of maskers was voor mij verademend voor een film van von Trier; die meestal naast interessante ideeën ook wel elementen bevatten waar ik me erg aan stoor. Ik kon bij Melancholia eindelijk weer eens geheel genieten van zijn vakmanschap en stijl, die verder toch wel onmiskenbaar zijn. Had eerder, na Dogville, zelfs een lange tijd expres helemaal niets van em gekeken (omdat ik het vervelend vind om boos te worden in de bios ). Heb tot nu toe dan ook maar 11 van zijn films gezien. Naast Melancholia vind ik Medea vooral erg mooi. Ondertussen wel lang geleden dat ik die zag, deed me erg aan Sokurov denken weet ik nog, maar geloof dat hij die film zelf niet als zijn meest geslaagde project ziet...