Noah (2014)

Lastig thema, Bijbel vertalingen moeten natuurlijk niet te letterlijk worden overgenomen, maar ook geen belediging naar de christenen worden. Allereerst gezegd vind ik dat Noah daar goed in is geslaagd.

Ik ben blij dat ze de bijbel alleen als richtlijn hebben gevolgd, tenslotte zijn er al genoeg letterlijke vertalingen op het verhaal van Noah, en zo uitgebreid stond het nou ook weer niet in de boeken. Dus dat ze het verhaal hier en daar hebben aangepast vind ik helemaal prima. Leuk vind ik het hoe ze aan de ene kant de Bijbel netjes volgen, met het Adam en Eva verhaal, de gevallen engelen ect, maar aan de andere kant ook aan andere geloven en gedachten denken. (Overal wordt gesproken over de Schepper ipv over God, en dat stukje evolutietheorie was er ook goed in verweven).

Qua beelden vond ik het het ene moment prachtig, vooral de grote shots over het land, maar sommige CGI dieren waren wel errrrg lelijk, dat moet tegenwoordig toch beter kunnen. Gebruik dan echte dieren.

Verhaal was een beetje raar opgebouwd. Opzich was het laatste gedeelte helemaal niet slecht, maar omdat het komt na het grote actiegebeuren voelt het toch alsof het inkakt.

Acteurs vond ik eigenlijk allemaal best goed, heb me aan niemand geërgerd. Russel zette een goede Noah neer, een meer realistische versie dan die je normaal tegenkomt (in de kinderbijbel lijkt het een soort sinterklaas, terwijl hij eigenlijk de hele wereld laat verzuipen).

Twee dingen die gewoon niet kloppen:
Ze gingen rond met die rook om de dieren te laten slapen, alles binnen een afstand van 5 meter viel in slaap, behalve de personen zelf. Complete olifanten gingen onderuit, maar de personen bleven gewoon wakker.
En ze zitten ongeveer in de 10e generatie na Adam en Eva. Ik weet niet hoe snel en veel die mensen zich voortplanten, maar die stad en al die mensen zijn wel heel veel mensen om binnen 10 generaties af te stammen van Cain, of onderschat ik nu de mens?

Dat heet:

1. speciale wierrook
2 10 generaties van mensen die enkele honderden jaar oud worden, veel tijd om kindjes te maken dus.

Veruit Aronofsky's minste film, maar dankzij 4 prachtige scènes en een zwak tot matig geheel, weet hij de film toch nog met een voldoende over de streep te trekken. Was eigenlijk ook niet veel voor nodig, want de scène van het ontstaan van de aarde en ook het uitbreiden van het riviertje zijn absoluut een van zijn mooiste scènes.

Lichten uit, doek aan, intro begint. Ik dacht: "waar kijk ik naar?!". De film begint en ik zit er meteen al niet lekker in. En dan nog 2 uur te gaan...

Ik moet zeggen dat ik even moest wennen aan de fragmentarische stijl die niet altijd even lekker in elkaar overliep. Maar na een kwartier veranderde mijn gemoedstoestand, mijn stoeltje zat lekker en mijn drankje smaakte goed.

Noah is een film die het verhaal vertelt van de Ark van Noach, zoals de meesten dat kennen uit het meest verkochte boek op aard: de bijbel. De film nam dit verhaal als leiddraad, maar Aronofsky heeft geprobeerd het verhaal toch hedendaags te maken. Deze gedachte vond ik fijn en daarom begon ik steeds lekkerder in de film te zitten. Prachtige beelden, geweldig acteerwerk en een standaard maar duidelijke boodschap. Ik kan niets anders zeggen dan dat ik gewoon genoten heb. Wel heeft de film gewennig nodig, het is moeilijk om meteen lekker in het verhaal te zitten. Daarom vond ik de tweede helft ook beduidend beter dan de eerste. Twijfel tussen 3,5 en 4 sterren, maar heb het toch maar bij 3,5 gelaten.

Mijn vriendin en ik waren er helemaal klaar voor en hadden uiteindelijk tijd gevonden om de film in een klein maar zeker goed genoeg zaaltje in Amsterdam te bekijken..

Mooie beelden, veel visueel aansprekende scenes, maar door de rare LOTR wezens en totaal niet kloppend verhaal, vind ik het een uiteindelijk een vage film..

Ik als bijbelkenner, was erg benieuwd naar dit verhaal, maar als er engelen uit de hemel ineens Watchers worden en ook nog van steen, komt er wel een zwakke hedendaagse LOTR vertaling op de proppen. Deze wezens zijn eigenlijk de aanstichters van het kwaad toenen dan gaan ze ineens Noah en z'n familie helpen? Huh? Ik had eigenlijk Reuzen verwacht die verderf stichtte en bovenmenselijk waren en niet een jagertje, die dan ook nog de Ark binnendrong (ook een raar feitje).

Daarnaast waren de kids van Noah al volwassen mannen en met hun eigen vrouwen, zodat het achterlaten van dat meisje, overdreven is en een totaal verkeerd beeld van Noach geeft. Noach lijkt in de film steeds meer een zwakkeling en uiteindelijk een alcoholic?? In het begin kreeg Noach visioenen over dingen waar hij nog niet van gehoord heeft en later weet hij ineens niet meer wat te doen en wil zelfs zijn kleinkinderen vermoorden? Vaag!!

Kortom, een film die erg tegen viel, ook als atheist lijkt me het een onlogisch verhaal en rare personages waardoor de film ongeloofwaardig wordt en dan is het helemaal een lange zit..

Dus 2,5 sterretje...

Deze film draait al weer dik een maand in de bios. Wij zullen wel een van de laatsten zijn geweest die hem daar hebben gezien, verwacht ik. Met twee mannen en twee vrouwen waren we. Hoe toepasselijk. En enigszins cliche, want gelovig ben ik niet. Van het verhaal kende ik alleen nog de grote lijn.

Die grote lijn is wel gevolgd in dit ruim twee uur durende epos. Men volgt het gezin van Noah voor, tijdens en na de moeilijke taak die hij moet uitvoeren. Hierbij raken ze het persoonlijke aspect niet uit het oog. Men wisselt netjes af tussen de persoonlijkere zaken en de grootse dingen die er gebeuren. Allemaal in prima tempo. Ik had niet het gevoel dat ik iets sneller of langzamer had gewild. Van de andere kant: deze speelduur is wel erg lang. Met een film van 90 minuten was ik ook dik tevreden geweest. Waar ik dan precies in zou willen schrappen is mijzelf nog niet duidelijk. Waarschijnlijk in de toegevoegde stukken verhaal, want er was wel veel eigen inbreng, begreep ik?

Met de special effects ging het helaas niet overal even goed. Wij hebben de 2D versie gezien. Daarbij zagen we af en toe duidelijk waar zo'n effect gezeten had. Ik denk dat daar de juiste keuzes voor zijn gemaakt. Maar in 2D zagen ze er af en toe heel lelijk uit. Bijvoorbeeld toen een camera heel snel van links naar rechts (of andersom) door de vele groene bladeren van bomen ging, werd het scherm onscherp. Een moment waarop je even duizelig zou kunnen worden. Een ander moment waar de film even out of focus ging, was tijdens het vliegen van twee duiven boven de bomen.
Je kan het heel flauw van me vinden, maar ik vind dat als je naar de 2D versie van een film gaat, je dat moet kunnen doen zonder jezelf omgevraagd bezig te houden met dit soort zaken. Die het plezier kunnen verminderen. Beeld en geluid zijn de basis van de film en die dienen gewoon goed te zijn anno nu. Naar welke versie je ook gaat.

Het viel me op dat de acteurs er stuk voor stuk daadwerkelijk moe uitzagen. Ik begreep uit dat ze het niet makkelijk hebben gehad tijdens het filmen en dat zag je er wel vanaf. Toch is het de bedoeling dat het inlevingsvermogen uit hunzelf komt, en dit niet van buitenaf wordt opgelegd door allerlei omstandigheden. Niet dat ze stuk voor stuk verwend moeten worden met allerlei rare extra's, maar de basis om gezond een film te maken, moeten toch wel minimaal aanwezig zijn. Als de media aandacht hiervoor niet gebaseerd is op marketing, maar werkelijkheid, is het niet ok.
Ik had dus weinig problemen met de geloofwaardigheid van de acteurs. Hoewel ik wel nog steeds een 'probleem' heb met de (Harry) Potters die vader of moeder worden. Ik zie hen nog steeds als hun leeftijd in de Potter films. Het zal even duren voordat ik hen hiervan los kan zien, vrees ik.
Verder hoorde ik 'Treebeard' nog tussen de wachters. Kan dat? Het was in ieder geval leuk om zijn stem weereens te horen.

Eigenlijk een prima film waar technisch wat dingen in de basis niet in kloppen. Voldoende met minpunten. Ik kom uit op een
2,5*

Helaas, Treebeard (ofwel John Rhys-Davies) komt niet in Noah voor! Had wel gekund idd.

Staat nochtans gewoon te lezen vanaf Genesis 20, dit was een stuk dat letterlijk in de Bijbel staat. Ik heb vooral uit Amerika veel kritiek op dit stuk gehoord, het staat toch erg duidelijk gewoon te lezen

Yep. Net zoals de breuk met zijn zoon uiteindelijk.

Ah jammer. (Uiteraard had ik dat even op kunnen zoeken voor deze film, maar ik had geen zin.)

Deze stemmen voldeden ook prima. Ze hadden ook iets warms.

Ik hoop dat deze film puur fantasy is en niet bijbelgetrouw? Hollywood houdt er nog al van om verhalen te verdraaien en spectaculairder te maken dan ze zijn. Maar dat gaat wel ten koste van de waarheid.

De film is bijbel getrouwer dan menig je zal vertellen maar wijkt er genoeg van af om de denken, tja, maar dat de afwijkingen in dienst van het verhaal staan dat Aronofsky wil vertellen, en dat weer in lijn van de Bijbel ligt.

Zijn intentie als atheist was nu juist niet om het bijbelverhaal recht aan te doen, maar om het spectaculair en 'controversieël' te maken. Voor hem is de bijbel gewoon een fantasy verhaal en religie één van de grootste kwaadheden in deze wereld (volgens zijn interviews). Dus ik zie liever bijbelfilms met de intentie en zorg gebracht uit een oprecht en overtuigende geloofsovertuiging, en bijbelhistorische correctheid. En niet een film die dingen toevoegd die niet in de bijbel staan, elementen spectaculairder te maken om kijkers aan te trekken, of die probeert discrediet te brengen aan een door God heilig/perfect genoemde man.

Ok, ik vond dat hij helemaal niets in diskrediet bracht eigenlijk.

Ik ook niet. Dat het Oude Testament bij vlagen een uitzonderlijk naar boek is, wordt hier wat mij betreft op een bijzonder getrouwe wijze vertoond. En laten we verder ook eerlijk zijn, het verhaal is uitzonderlijk beknopt opgeschreven, daar mogen best wat vrijheden bij gebruikt worden als het aankomt op karakterontwikkeling (het OT heeft daar niet bijster veel van).

Ik ontken ook verder niet de mogelijkheid dat dit de reden zou zijn dat hij het heeft gebruikt, maar de manier zoals hij het hier weergeeft (inclusief oerknal aan het begin) laat aan het einde van het evolutieproces alsnog Adam en Eva tevoorschijn komen, een idee dat prima te omschrijven valt als theistische evolutie, een Godgeleid proces waar vrij veel Christelijke wetenschappers een voorstander van zijn. Ik daarnaast ook dat het als artistieke keuze een erg goede was, ik vond het zelf persoonlijk meteen een van de mooiste scenes uit de film.

Het is nu in de tussentijd al weer een tijdje geleden dat ik de film in de bioscoop zag, maar gezien het feit ik tot nu toe vrij veel tijd heb besteed aan het met (on-)gelovigen bediscussieren hiervan over een eventueel waarheidsgehalte en of de film nu wel of niet als anti-Bijbels kan worden opgevat, is het toch tijd dat ik de recensie er zelf eens over schrijf.

Mijn uitgangspunt bij het bekijken van deze film was allereerst de naam Aronofsky. Met uitzondering van Black Swan heb ik tot nu toe alle films van deze regisseur gezien en ben ik tot nu toe nog geen enkele maal teleurgesteld over de naargeestige sfeer die hij in praktisch al zijn films oproept. Kijken naar een Aronofsky film laat me vaak met een vervelend gevoel achter, dat gebalanceerd wordt door een gevoel van verwondering en pure waardering. Het kijken van zijn films werkt voor mij vaak heel zuiverend, alsof alle nare gevoelens die ik al in me had even er uit kunnen stromen via een sterke katharsis. En wat voor verhaal is er in dat opzicht nu niet perfecter dan een verhaal waarin praktisch de hele wereldbevolking dood gaat?

Kinderbijbels kunnen het lang of kort maken met vrolijk lachende dieren die gezellig met zijn allen op een boot gaan en daarna weer lekker dartelend naar buiten komen, feit blijft dat alles en iedereen buiten de boot op gruwelijke wijze is gestorven. Ik vind het dan ook niet vreemd dat Aronofsky hier de keuze maakte om eens in te gaan op de impact van dit principe en de vraag durft te stellen of het wel gerechtvaardigd is dat de mensheid op een dergelijke wijze gestraft moet worden. Zijn persoonlijke interesse in Noah's dronkenschap (genesis 9:21) heeft in Amerika onder het conservatieve FOX-news publiek al een hoop gezeik opgeleverd (ja, er zijn mensen die letterlijk zeggen dat ze zich deze scene niet herinneren, het staat nota bene erg vroeg in het grote boek opgeschreven!), het zijn juist dit soort scenes die zoveel vragen oproepen en daarom ook terecht wat meer verdieping hebben gekregen.

Laten we eerlijk zijn: het verhaal van Noah is in geschreven vorm erg saai. Buiten inconsistenties (vergelijk genesis 6:19 maar eens met genesis 7:2, daar klopt iets flink niet met de getallen) is er geen enkele vorm van karakterontwikkeling te vinden. 'God is het zat, bezoekt Noah, geeft aan wat er moet gebeuren, het gebeurt, de hele wereld gaat dood behalve wat er op de boot zit, de overlevenden gaan van de boot, God is weer blij' is een erg droog verhaal waar zoveel vragen door worden opgeroepen, waarvan de belangrijkste in de film wordt aangesneden: Wat betekent het om een vroom en Godvrezend persoon te zijn, als de daden van God qua morele impact een flinke discussie kunnen oproepen? Was het nu echt nodig om IEDEREEN af te maken? De kinderen die net geboren zijn en onmogelijk kwaad kunnen hebben gedaan? De dieren die geeneens moreel besef hebben (volgens het boek dan, daar kunnen we zelf nog een flinke discussie over hebben)? Ik kan me toch moeilijk voorstellen dat je jezelf als gelovig persoon niet eens hebt afgevraagd wat de consequenties zijn voor je eigen geestesgesteldheid als je het woord van God letterlijk probeert uit te voeren. In dat opzicht zou ik nog wel eens een vergelijkbare verfilming van Abraham willen zien, ik ga er per slot van rekening van uit dat je eigen zoon moeten offeren ook wel een flinke psychologische impact zou moeten hebben.

Goed, mijn gedachtes over waarom ik het belangrijk vind dat er enkele psychologische vrijheden met het verhaal zijn genomen (en dat hier in essentie niets anti-Bijbels aan is, ik ga er maar vanuit dat men 'toen' ook gevoelens en verstandelijke vermogens had), mogen hierbij duidelijk zijn. Hier kom ik later nog wel op terug. Over naar de film zelf vanuit de wat meer oppervlakkige analyse. Allereerst is de film visueel gezien een pareltje. De dorre, aardse landschappen waarop Noah en zijn familie rondzwerven vallen in het niet bij de visuele pracht aan het einde van de film, maar het geeft de setting van een nare periode goed weer. Weinig planten en dieren, amper beschutting, amper kleuren: het zet de toon meteen goed neer. Het eerste echt prachtige shot komt echter op het moment dat Noah zijn eerste visioen heeft te midden van een met lijken overgoten zeebodem, terwijl het bloed onder zijn voeten vandaan stroomt. Dit was een nare scene, maar gezien het feit dat dit toch een mooie foreshadowing is van het er gaat komen, ook extra realistisch. Meteen valt op dat het acteerwerk wat timide is in vergelijking met andere grootse epossen die dit jaar zijn uitgekomen, maar juist deze ingetogenheid van de cast past goed bij de omgeving waarin ze wonen. Crowe doet waar hij goed in is: de norse, doch charismatische leider spelen die een duister trekje heeft. In dat opzicht is het ook een perfecte weergave van hoe Aronofsky Noah zag: als een duister persoon, iets wat ik hem gezien de komende gebeurtenissen ook prima kan vergeven. De rest van zijn familie doet het niet slecht, maar is verder nergens echt gigantisch noemenswaardig bezig. Het stoort echter niet, de omgeving zorgt er bij mij al prima voor dat ik me kan voorstellen dat het uiten van emoties in dit soort tijden wat beperkter waren.

Maar dan komen de figuren waar de meeste kijkers het grootste aantal problemen mee hadden: de Watchers. Staan ze wel of niet in de Bijbel? Ja, dat staan ze wel, al is het nu de vraag in hoeverre zij zich daadwerkelijk verhouden tot de gevallen engelen die hier werden genoemd. In dit verhaal zijn zij gestraft omdat zij de uit het Paradijs verdreven mens hebben geholpen. In genesis 6 worden ze in de Nederlandse vertaling vaak aangegeven als 'reuzen', terwijl in het boek van Henoch (niet-canoniek, dus niet gek dat veel gelovigen er nooit van hebben gehoord, al raad ik iedereen aan om het eens te lezen!) meerdere interpretaties zijn over de precieze aard van deze wezens (gevallen engelen als voorbeeld). Punt is dat de Watchers wel een Bijbelse achtergrond hebben, al valt het niet te ontkennen dat zij vrij weinig met Noah van doen hebben gehad in het geschreven verhaal. Het gebruik hiervan is echter wel een uitstekende verklaring over het waarom Noah en zijn familie de ark zo snel gemaakt hebben, zonder op naar huidige maatstaven zeer onrealistische leeftijden naar voren te halen. Ik ben persoonlijk blij met de toevoeging van deze wezens. Het design was voor mij erg goed (niet direct mooi, maar probeer maar eens te bewegen als er een laag lava over je heen is gestroomd en dit verhard is) en gaf een goede combinatie van dreiging en tragiek met zich mee.

De toevoeging van een strijd rondom de ark zal ik met alle plezier omschrijven als niet-Bijbels, maar niet als anti-Bijbels. De bevestiging van de slechtheid van een gedeelte van de mensheid (ok, het feit dat ze vlees eten en dat dit slecht is, verbaasde me dan weer wel) werd namelijk al erg goed duidelijk in de nare scenes in de kampementen van Tubal-cain, waardoor een aankomende confrontatie verhaaltechnisch gezien erg logisch is. Daarnaast zorgt deze strijd ook meteen voor een van de weinig christelijke ideeen in een Oud-Testamentische film, namelijk het feit dat God de Watchers hun zonden (want Adam en Eva helpen was... slecht?) vergeeft en hen weer toelaat in de Hemel. Misschien iets wat de film ook nodig had, de God van het Nieuwe Testament is immers toch een stuk vriendelijker dan versie 1.0 die vooral alles in iedereen die hem niet aanstond dood wilde hebben.

De uiteindelijke vloed hoef ik eigenlijk niet eens te spoileren, iedereen weet immers dat het gebeurt. En laat ik eerlijk zijn: het is een van de naarste scenes die ik sinds tijden in een film heb gezien en het is tegelijkertijd een van de meest getrouwe scenes aan die enkele pagina's in het boek. Het wanhopige gekrijs van de angstige mensen buiten de ark die uiteindelijk allemaal verdrinken, is hartverscheurend en gaat door merg en been. Belangrijkste van alles, het stelt goed de vraag of dit rechtvaardigheid is, zoals Noah's familie zich terecht afvraagt. De geestelijke worsteling tussen hem en zijn familie op de vraag of de kinderen van Ila en Shem wel of niet zouden mogen overleven, wordt door velen gezien als een verschrikkelijk on-Bijbels iets, maar voegt voor mij zoveel toe. Noah, als vroom en Godvrezend mens, draagt immers de wil van God uit op een Abrahamitische manier (in zijn interpretatie in ieder geval), maar maakt hem dit in de ogen van een buitenstaander ook goed? Vergeet niet dat God pas na de vloed weer een gebod tot voortplanten geeft (genesis 9:1), hiervoor wordt ook nergens bevestigt dat Noah en zijn familie wel voorbestemd zijn om zich voort te planten, waardoor ik Noah's poging om de baby's te doden, ook niet als anti-Bijbels op heb gevat.

Mijn verdediging van deze film is bijna klaar. Rest mij vooral nog om te zeggen dat Ray Winstone een erg sterke rol neerzette en Anthony Hopkins eigenlijk voor het enige stukje humor in een verder erg duistere film zorgde. Was de film Aronofsky's beste werk? Absoluut niet. Was het zijn slechtste? Absoluut ook niet. The Fountain zal wel altijd mijn favoriete werk van hem zijn vanwege de sterke emotionele kant die deze film met zich meebracht, Noah doet dit wat mij betreft eveneens goed. Aronofsky is al meerdere malen gequote als zeggende dat Noah de minst Bijbelse verfilming ooit is, maar hier ben ik het absoluut niet mee eens. Gelovigen en ongelovigen dienen niet te vergeten dat het Oude Testament erg droog en zakelijk geschreven is, maar erg duistere en nare passages in de tekst heeft staan. Het uitroeien van praktisch al het leven op Aarde is niet grappig en wordt in deze film ook terecht neergezet als iets wat erg veel moeite in geestelijk opzicht moet hebben veroorzaakt voor de overlevenden.

De film is door het praktische acteerwerk, de prachtige soundtrack, de mooie special effects (3D overigens weer eens zinloos) en de verdieping van het verhaal voor mij echter wel een van de beste films geworden die ik dit jaar in de bioscoop heb mogen aanschouwen. Enkele van mijn favoriete scenes zijn het moment waar Noah het scheppingsverhaal verteld en men hier beelden van een Oerknal en evolutie laat zien, hiermee ook bevestigend dat deze visies prima samen gaan met een religieuze blik op de wereld, en eigenlijk alle scenes die ik als naar heb opgevat (de lijken op de zeebodem, het kannibalisme en de verkrachtingen in het kamp, de uiteindelijke zonvloed en de dood van alles wat leeft).

Ik kwam de film uit met twee vrienden die beiden ook atheist zijn en alle drie vonden we de film buiten kleine details erg Bijbelgetrouw en goed uitgewerkt. Ik vind het dan ook essentieel dat iedere gelovige persoon deze film zelf tot zich neemt om te kijken of het verhaal in essentie nu echt zoveel afwijkt van die paar pagina's en of de stukken die zijn toegevoegd nu echt afleiden van de boodschap.

P.S.: Iedereen die zeurt over het feit dat het woord 'God' nergens voorkomt in de film en dat de film daarin faalt, moet ophouden met zaniken. Het woord 'God' heeft zijn oorsprong pas in de zesde Eeuw na Christus en heeft in de oorspronkelijke tekst als woord zelf nooit in de Bijbel gestaan. Wie zou er daarnaast anders met 'the Creator' worden bedoelt, Xenu?

Wat is het verschil?

In de bios zowaar maar gekeken. Film was wel uit te kijken, alleen heeft zeer weinig met bijbel te maken en zaten toch wel veel vage dingen in. Wel mooi gemaakt, alleen verhaal toch wel erg mager en rommelig.

In welk opzicht had het dan zo weinig met de Bijbel te maken? Het hele ark verhaal beslaat slechts twee of drie pagina's, wat hebben ze er uit gelaten dat er in had moeten zitten?

Er staat dat zijn zonen met hun vrouwen in de ark gingen. Dit was zeer vaag en rommelig in de film. Ook dat er opeens toch iemand meeging. God sloot de deur. Hij is de deur. Dus totale basis waarom hij een ark al ging bouwen is compleet losgelaten. Dus typisch holywoodachig sju'tje erover. Ach t is een film over een boot. Meer bijbels moet je er dus niet achter zoeken.

man man, had er meer van verwacht enerzijds, maar als je er bij nadenkt, wat kan je van bijbel verhalen verwachten.

Teleurgesteld, maar denk dat sommige mensen dit wel goeie film zullen vinden ...

Een draak van een film. Na 15 minuten ben ik gaan skippen en uiteindelijk heb ik hem uitgezet. Echte Amerikaanse lelijkheid. Soort In de ban van de ring voor vegetariers. Potsierlijke kitsch.

Er zijn genoeg bijbelse vraagstukken die met lastige getallen te maken hebben. Om aan voldoende mensen te komen speelt het volgende misschien: Adam en Eva gaan uit het paradijs, krijgen kinderen Kain, Abel en Henoch. Kain en Henoch nemen vrouwen. ... waar die vrouwen vandaan komen staat er niet bij. Waren Adam en Eva misschien de eerste mensen maar niet de enige? Zijn er meer het paradijs uit gezet? Of het zijn ongenoemde dochters van Adam en Eva, maar dat zou dan toch anders beschreven moeten zijn.

19 En Lamech nam zich twee vrouwen; de naam van de eerste was Ada, en de naam van de andere Zilla.

Andere praktische vraag voor de film:

Na de zondevloed krijgt Ila twee meisjes om de mensheid weer te beginnen. Wie gaat de vader worden?

In de bijbel staat echter:

Zo ging Noach, en zijn zonen, en zijn huisvrouw, en de vrouwen zijner zonen met hem in de ark, vanwege de wateren des vloeds.

Dus daar speelt het probleem niet.