Noah (2014)

Vreselijke film. Die paar special effects zijn dan nog wel leuk, maar wat een draak van een scenario. Allemaal gezeik en gejank. Het heeft weinig met het verhaal uit de bijbel te maken. Monsters gemaakt van steen? Wel mooi gemaakt, maar lijkt meer op 'Lord of the rings'. Ik heb echt met moeite deze film afgekeken.

Kloppen doet het niet nee. Alleen het zijn geen monsters van steen. Het zijn officieel geestelijke hemelse wezens, waarschijnlijk engelen. The Watchers zoals ze in de film genoemd worden, worden gestraft door God en moeten vanaf dan hun bestaan voortzetten als stenen reuzen. De bijbel doet hier net even te vaag over, maar er staat wel een stukje tekst over de giganten. Er waren reuzen op aarde omdat hemels wezens zich hebben vermengd met aardse vrouwen. Maar je hebt gelijk hoor, wat we in de film zien, heeft weinig met het verhaal uit de bijbel te maken.

Het boek van (H)enoch schrijft uitgebreid over The Watchers. Alleen is dit boek uit de bijbel gehaald.

mooie film.
Alleen het verhaal... weet niet zo goed wat ik daarvan vindt.

Wat ik wel absoluut een pluspunt vond was het acteerwerk van Crowe, Connelly en Watson.
Dit was zo goed!! En zeer overtuigend... de jongens vond ik niet best. Maar deze 3 droegen echt de film!

Leuk puntje vond ik:
de rook die ze gebruikte om de dieren te laten slapen... slim aan gedacht door de schrijvers

3,5* vanwege het visuele en het geweldige acteerwerk!!

Helemaal mee eens!!!!

Op zich wel leuk dat het epische verhaal over de Ark van Noah weer terug wordt gehaald in de huidige maatschappij en dat er nieuw leven wordt geblazen in dit bijbelse avontuur. Russell Crowe komt, mede door zijn dikke baard, over als een overtuigende man die zijn gezin van de ondergang wil redden. Alhoewel ik me sterk afvroeg hoe die ark gebouwd moest zijn om al die dieren kunnen te vervoeren levert het wel een situatie op die gebrand staat in het geheugen. Ze worden tot slaap gebracht met een of andere rook en de gordijntjes van de vogels gaan keurig dicht. Ik vond de scène met de stenen monsters (gevallen engelen) die het terrein staan verdedigen wel tof uitgevoerd, zeker de laatste die zichzelf opoffert door zijn 'harnas' uit te trekken. Jennifer Connelly is altijd fijn, Ray Winstone als Tubal-Cain vormt het duistere gevaar en met een bessen-plukkende Anthony Hopkins wordt er nog wat poëzie aan toegevoegd.
Ik heb niet het idee dat dit de meest succesvolle aanpak is geweest en het kwam bij vlagen wat fragmentarisch over maar als blockbuster kon ik me er wel mee vermaken.

Bij boekverfilmingen zal altijd de vraag worden gesteld of het boek beter was, of de film wel trouw is gebleven aan het boek en of het niet veel beter was geweest om bepaalde passages op een andere manier te verfilmen. Zo is dat bij deze film niet anders. Zelf heb ik zo ook al wel een aantal andere boekverfilmingen gezien, maar zelden tot nooit las ik daar ook echt het boek zelf aan vooraf. Hoe anders was dat nu, met de Bijbel, het boek dat ik al vele malen heb opengeslagen en gelezen. En dan is het ook nog eens slechts de kern van een relatief korte passage uit dat boek waarop deze film losjes is gebaseerd…

Toch was ik bijzonder benieuwd naar deze verfilming en besloot ik een kijkje te gaan nemen. Hiermee moest ik gisteren letterlijk en figuurlijk met een totaal andere bril kijken naar een van de meest wonderbaarlijke verhalen die ik ken. Niet alleen keek regisseur Darren Aronofsky anders dan ik tegen het betreffende Bijbelverhaal aan, maar net zo goed dacht hij anders over de ideale filmbeleving, die met een 3D-bril zou moeten worden gecreëerd. Dat laatste zorgde er wel voor dat ik in letterlijke zin 'met een ander bril' naar het verhaal heb zitten kijken, maar met de figuurlijke gedachte achter dat gezegde had ik beduidend meer moeite.

Dat wil gelukkig niet zeggen dat ik me voortdurend heb zitten ergeren aan dingen die ik me anders had voorgesteld of liever anders had gezien. Wel stoorde ik me aan ongeloofwaardig en onlogische gebeurtenissen en voorvallen in de film. Want dat het de zelfverheerlijkende ‘ijzerboer’ Tubal-Kaïn het als vooraanstaande slechterik lukt om (als enige buitenstaander) in de ark te komen is bijvoorbeeld al moeilijk voor te stellen, maar dat die beste kerel daar bijna negen maanden lang onopgemerkt in een hoekje van de ark kan blijven liggen vond ik ronduit belachelijk. Voor spektakel zorgde zijn aanwezigheid wel, maar niet echt op een bijzonder overtuigende manier.

Hoe dan ook, het verhaal van Noach en de zijnen leent zich voor de rest erg goed voor een spectaculaire film als deze. De special effects en computeranimatie (of hoe de officiële termen hiervoor ook allemaal mogen luiden) kunnen uitgebreid worden toegepast en zijn overweldigend. Naast de geweldige cast, waaruit onder anderen Russell Crowe, Emma Watson en Jennifer Connelly in bijzonder positieve zin opvallen, en de regisseur, die er toch nog een aardig geheel van heeft weten te maken, verdient dus ook de afdeling die zich met die speciale effecten heeft bezig gehouden een grote pluim. De manier waarop bijvoorbeeld uit het niets een immense bosgrond over de eerst zo troosteloze vlakte optrok was erg bijzonder om te zien.

Kortom, Aronofsky's interpretatie van het zondvloedverhaal verafschuw ik geenszins en bij vlagen heb ik zeker mijn ogen uitgekeken, maar ik vond deze alternatieve kijk op het verhaal niet zo heel erg aannemelijk en zeker niet sterk genoeg om echt van een uitstekende film te kunnen spreken.

Bedankt voor de info. Ik wilde het verhaal van Noah na deze film ook eens goed doornemen, maar nog geen tijd voor gehad.

Goh wat moet ik er van zeggen?Te langdradig....regelmatig aan de saaie kant!Maar toch mooie beelden,enkele super scenes,mooie muziek en een mooi verhaal dat wel niet helemaal goed is uitgewerkt.

Helemaal mee eens. Dit is een zeer ongeloofwaardige verhaallijn. En wat mij betreft ook een zeer onnodige verhaallijn. Voegt naast wat spektakel weinig toe aan de film.

Grappig, ik vond dit nou typisch een Aronofsky. Een obsessieve hoofdpersoon, op een groteske manier neergezet. Een filmstijl die ik als 'dreunend' zou willen beschrijven; visceraal, hard, overweldigend en alles behalve subtiel. Een poging tot diepgang die eigenlijk nogal plat uitvalt, maar toch werkt omdat het audiovisueel overdondert. Veel aandacht voor het menselijk lichaam, hoewel hier vooral in de vorm van intense close-ups van mensen die op een psychologisch breekpunt staan, in plaats van op een breekpunt van hun lichamen. Aronofsky ten voeten uit allemaal. Daar komt nog eens bij dat de studio andere cuts geprobeerd hebben, maar met die van Aronofsky zijn gegaan. Als klap op de vuurpijl heeft Aronofsky nog vóór deze film meegewerkt aan een graphic novel over Noach. Het onderwerp ligt hem aan het hart. Nee, hoe je het ook wendt of keert, dit is echt Aronofsky's kindje. Een echte auteursfilm.

In zekere zin redt dat de boel ook wel. Ben geen uitgesproken fan van de man, zijn werk overdondert vaak tijdens het kijken, maar vijf minuten daarna lijkt het allemaal wat oppervlakkig, wegens zijn gebrek aan talent op het vlak van verhaal en personages. Oh, hij probeert het heus wel op die gebieden, in zekere zin probeert hij zijn films zelfs op psychologie te laten steunen, maar dat overtuigd zelden echt bij mij.

Nee, Aronofsky moet het vooral hebben van zijn duidelijke passie voor zijn films en zijn drang om enorm filmisch te werk te gaan. Zo ook hier. Toegegeven, net als bij The Fountain is het hier erg wisselvallig op audiovisueel vlak. De film is nauwelijks begonnen en we worden al getrakteerd op een zeer goedkoop ogende CGI-slang. Snel daarna zien we een overzicht van de aardbol waarin wordt gevisualiseerd hoe de afstammelingen van Kaïn de Aarde overnemen. Dit ziet er zo primitief uit dat je zou zeggen dat het in de begindagen van CGI in de jaren '90 of zelfs jaren '80 gemaakt is. Enorm slikken even.

Gelukkig wordt het beter, al ziet geen enkel dier er echt uit helaas, ongeacht of Industry of Light and Magic dit ziet als hun beste werk tot nu toe. Het is vooral zodra het spektakel begint dat Aronofsky's stijl tot zijn recht komt. De beelden van de mensheid die in verval raakt, het bouwen van de Ark, de komst van de dieren, het gevecht om de Ark en de Grote Vloed zijn echt werkelijk overdonderende staaltjes filmkunst, die absoluut het niveau van blockbusters overstijgt. Hier is Aronofsky's stijl essentieel, een regisseur op zijn plaats. Het past ook echt bij het mythologische karakter dat van het verhaal uitgaat. Het oogt modern aan de ene kant, maar het voelt aan alsof je midden in een legende staat die zo oud is als mensenheugenis. Zelfs matige CGI kan niet op tegen Aronofsky's visie in het middenstuk.

Elders probeert hij ook veel dingen uit. Van een montage rond evolutie, die toch zeer christelijk is (jawel!) en zelfs tot in de toekomst reikt, via rotsachtige gevallen, engelen die zich bijna stop-motion voortbewegen, tot het verschijnen van Gods regenboog aan het slot: je kunt niet zeggen dat Aronofsky niet probeert steeds iets echt nieuws op het beeld te toveren. Jammer zijn dit allemaal momenten die niet overtuigen en soms lelijk (de regenboog) en soms lachwekkend (de stenen mannen) zijn. Toch heb ik liever zo'n ambitieuze film als deze dan iets dat niet probeert. En wanneer het werkt werkt het ook meteen enorm goed.

Wat Noah echter toch bijna compleet de dag om doet is toch de uitwerking van het verhaal. Hoe deze film ontvangen is door zowel christenen als atheïsten is zeer interessant en het is duidelijk dat dit niet voor beiden bedoelt is, maar voor wie dan wel. Persoonlijk kon ik hier niets ontdekken dat beledigend zou zijn voor christenen, Aronofsky neemt het verhaal en zijn boodschap serieus. Natuurlijk is er het een en ander aan verandert, maar eerlijk is eerlijk, het oorspronkelijke verhaal is enorm kort (6 pagina's in de editie die ik thuis heb liggen) en levert nauwelijks genoeg om een film op te baseren. Sowieso is bijna alleen God aan het woord en wordt Noah nauwelijks als een personage gebracht.

Niettemin weet ik niet of Aronofsky's aanpassingen goed uitpakken. In feite mengt hij nu het verhaal van Noach met die van Abraham (mogelijke moord op een kind) en Job (uiterste beproeving van de hoofdpersoon, die nooit zijn geloof verliest). Dat laatste werkt beter dan het eerste. Het psychologische aspect van Noach, die verhardt na het zien van de ondergang van de mensheid is een verrassend natuurlijke toevoeging van het verhaal en houdt het verder wat onhandige tweede deel boeiend. Voor de rest maakt Aronofsky wat vreemde keuzes.

Waarom in vredesnaam Tubal-Kaïn in de Ark laten verblijven en ook nog eens onopgemerkt voor 9 maanden? Waarom maakt hij niet gewoon Noach eerder af in plaats van zolang te zitten niksen? Deze zijlijn resulteert in een moord op de Ark, door Cham, die zich hierdoor zwak toont. Hetzelfde geldt rond het dilemma rond de zwangerschap. Noach's oudste zoon valt hem ook aan en Noach zelf wordt verleidt tweede baby's te doden. De vraag is dan ook, waarom zou The Creator juist deze mensen gekozen hebben voor zijn doel terwijl ze zo makkelijk weer te verleiden zijn voor geweld? Cham en de oudste zoon komen niet eens tot inkeer. Cham doodt gewoon Tubal-Kaïn en de oudste zoon moet bewusteloos geslagen worden. Het hele concept van het verhaal van de Ark steunt op het idee dat alle slechte mensen weggespoeld worden en dat de aanwezigen volledig goed zijn. Als je echter de hoofdfiguren zwak maakt werkt het niet meer als parabel en ook niet als iets anders. Het verhaal slaat dan niet meer ergens op. Natuurlijk is Noach te goed om baby's te doden (helaas vertoond in een enorm afgezaagde scène) en doet hij God eer aan, op zijn eigen manier, maar die twee zoons krijgen niet echt verlossing. Twijfel is een belangrijk motief hier, misschien zelfs het thema, maar dit is niet het juiste verhaal voor dat thema. Als dit niet de ultiem goede mensen zijn, waarom ze dan als enigen op een ark plaatsen? Aronofsky heeft het gewoon niet goed uitgedacht. Dat maakt het wellicht zo'n teleurstelling voor de christenen, maar het werkt denk ik ook niet voor de atheïsten, want daarvoor is het toch weer teveel afhankelijk van het idee dat er een God bestaat.

Het is in ieder geval wel een fascinerende film, eentje voor het steeds langer wordende rijtje, interessante mislukkingen. Altijd leuk, maar ook frustrerend. Het moet nogmaals gezegd worden, het middenstuk is echt enorm goed, behoort tot het beste van zowel Bijbelse cinema als Aronofsky's werk. Maar als geheel liet Noah me wat leeg achter. Typisch Aronofsky dus.
3*

Wie een bijbels-historisch drama verwacht, komt meteen bedrogen uit. De openingsmonoloog doet meer denken aan een combinatie van Dune en Lord Of The Rings, waardoor regisseur Aranofsky meteen duidelijk maakt dat hij zich niet beroept op historische feiten, maar het verhaal ziet als een allegorie. De moraal? De mensheid is verantwoordelijk voor de vernietiging van de aarde en moet daar voor boeten, die boodschap is ook binnen 5 minuten duidelijk. Wat volgt is een - toegegeven - spectacualire opeenvolging van CGI-scènes, voorzien van bombastische muziek die de vergelijking met LotR alleen maar versterkt. Het tweede deel is van Cecil B DeMille-achtige proporties, maar dan vooral vanwege het waanzinnige, melodramatische verhaal. Noah komt in conflict met zijn familie en zijn geweten in een op lachwekkende wijze tot standgekomen plottwist, waardoor het [als je er even over nadenkt eigenlijk draait om incest!

Russel Crowe, Jennifer Connelly en Emily Watson doen geen moeite om hun emoties in bedwang te houden, Anthony Hopkins mag weer de wijze, maar wat geheimzinnige oude man spelen en Ray Winstone weet zijn hoofd maar net boven water te houden in al het CGI-geweld.

Liefhebbers van mooie CGI-beelden komen hier absoluut aan hun trekken, maar ik had liever gezien dat er iets meer was geïnvesteerd in een fatsoenlijk scenario. Het resultaat is een onevenwichtige film voor de popcorngeneratie.

de pluspunten van deze film zijn : de effecten en het acteerwerk van met name crowe en connely en ook emma watson doet het prima met een kleine komische noot van anthony hopkins .

verder heb ik niet zoveel op met de bijbelse vertellingen en deze ook niet , in de laatste scene preekt noah over een nieuwe start met de tweeling die net geboren zijn en hun nakomelingen , 2 zusjes die verder dus geen generatiegenoten hebben tja goeie start denk ik dan .

2,5 voor het acteerwerk, de effecten en de boodschap van de universele schepper.

IJzersterk eerste deel - onheilspellend, visueel spectaculair en donker.

Het tweede deel zakt in elkaar als een kaartenhuis met een doorgedraaide Noach die een baby wil vermoorden. Zo staat dit niet in de Koran, ik weet ook niet of dit wel in de Bijbel geschreven staat of dat Aronofsky het uit zijn duim gezogen heeft. Nu kwam God over als een moordlustig opperwezen die alle mensen uit wou roeien en dat Noah daar een stokje voor gestoken heeft.

Dat is een beetje ongeloofwaardig als je ziet dat wat voor kracht en macht deze Schepper heeft. Iemand die miljoenen mensen kan laten verdrinken, kan ook 5 man uit de weg ruimen. Het was juist de bedoeling dat Noah en alle gelovigen in die boot zouden stappen om een nieuw leven te beginnen en dat alleen de ongelovigen achterbleven.

Het was absoluut niet de bedoeling om ieder mens uit te roeien.

Balotelli; misschien is de film wel een stuk meer accuraat dan de Koran of de Bijbel.

Onmogelijk.

Deze film is pas gemaakt, terwijl het verhaal van Noah al meer dan 1000 jaar geleden beschreven is.

De domheid van jouw opmerking is het meest accuraat.

Tja, de film was wel aardig, wat ik wel vond dat het niks te maken had met het originele bijbelse verhaal.

De emotie tussen de familieleden en daaruit de verwijzing naar Cain had niet gehoeven.

Verder zou ik iedereen aanraden om dit verhaal in de bijbel te lezen, zeer mooi.

Ik ben trouwens niet gelovig en geloof in geen enkele god of duivel maar de Bijbelse verhalen zijn prachtig om te lezen, zoals Stephen King het zei " God is echt en de duivel ook, Ze leven binnen ons en soms wint de duivel het en soms god, laat onze denkbeeldige god alstublieft wat vaker winnen van onze duiveltjes want dan komt alles vanzelf goed"

Gezien het in de Bijbel direct weer fout ging, was het toch misschien zo dat alleen de dieren gered moesten worden.

Leuk, een gelovige die mij voor dom uitmaakt omdat mijn opmerking hem niet bevalt. En vervolgens ook met '1000 jaar' aankomen. Illustratief hoe weinig jij van je eigen geloof af weet.

Wel eens van het Gilgamesj-epos gehoord? Vast niet.

Gaan er ook kangoeroes mee de boot op? Waarom staat er niks van kangoeroes in de bijbel, is toch een fascinerend beest.

Het verhaal van Noah is meer dan 1000 jaar geleden geschreven, wat snap je daar niet aan?

De Gilgamesh-stukken dateren van ver voordat de Bijbel op schrift werd gezet. Dat klopt. Dat komt doordat Noah al duizenden jaren hiervoor leefde. Het is logisch dat de volgelingen van Noah en zijn familie dit op papier hebben gezet, ver voordat de Bijbel geschreven werd.

Waarom moesten Noah en zijn familie dan op de boot? Er was nou niet echt een kapitein nodig die de zeilen moest hijsen. Als God de mensen wou vernietigen had ie ze nooit geschapen. Bovendien zou de planeet ook zinloos zijn zonder mensen.

Zal ik jou eens een geheimpje verklappen?

Zowel de film als het boek zijn fictie. Het is allebei een voornborduursel op een verzinsel.

En de Anobium punctatum, oftewel de houtworm..?

Tja,,, om de dieren weer veilig aan land te krijgen. En misschien had hij ze geschapen maar bleek het een gefaald project... en waarom zou de planeet zinloos zijn zonder mensen. Maar ik denk dat we teveel afdwalen. Persoonlijk vond ik de keus om die strijd in Noah te creeren wel goed gedaan door Aronofsky.

Laten we die discussie maar niet in film topic voeren, maar je stelligheid is vertederend.

Wat een onvoorstelbare slechte film. Ik kon mijn ogen niet geloven. Pratende en lopende rotsblokken?! Waar halen ze het vandaan?

De kleding van de cast vond ik ook vreemd. Het gaat om een historisch verhaal; sommige acteurs zien er historisch uit, maar anderen hebben gewoon een spijkerbroek aan. Noah wordt ouder in het verhaal, maar zijn vrouw blijft ondanks alle zorgen en stress even jong als aan het begin van de film. Noah wordt naarmate de jaren vorderen een psychopaat die zijn eigen kleinkinderen wil vermoorden en zijn zoons geen relatie gunt.

Deze film heeft niets te maken met het verhaal zoals we het uit de Bijbel kennen. Op zich heb ik niks tegen op een vrije interpretatie, maar dan moet het wel mooi gemaakt zijn en een boodschap in zich hebben. Deze film is alleen maar heel erg naar en ik heb moeite moeten doen om niet de bioscoop uit te lopen.

Het staat niet zo in de Bijbel. Het komt van Aronofsky.


Hoe zie je dit? Je zegt zelf hierna al dat God er voor zorgde dat er mensen op de Ark aanwezig waren. Het verhaal zoals hier verteld gaat er juist vanuit dan Noah op het einde voor leven zal kiezen. De regenboog aan het einde (ook uit de Bijbel en waarschijnlijk ook de Koran) is een vredesteken van God. Hij lijkt er geen problemen mee te hebben. Wel vind ik het onhandig verteld, zoals ik in mijn recensie al schreef. Het verhaal werkt niet echt met een twijfelaars op de Ark.

Precies, ik kon het niet meer met je eens zijn.

Ik vind dit een gemiste kans. Aronofsky heeft dit echt verkracht in het tweede deel. Op de Ark hoorden inderdaad de overtuigde idealisten te zitten, de rotsvastige gelovigen. Nu waren dat allen twijfelaars op Noah na, die bijna Ariel Sharon moest voorstellen.

Wat ik ook miste en wat Aronofsky stomweg vergeten was - in de Koran blijft een van Noah's zonen achter op het land. Hij gelooft Noah's voorspelling niet en denkt dat ie niet zal verdrinken als ie op een bergtop klimt. Uiteindelijk verdrinkt hij ook en Noah barst in tranen uit. Hij vraagt God om zijn zoon te redden, en die God antwoord dat hij niet zijn zoon kan zijn.

Welke zoon dat was weet ik niet. In de Bijbel wordt dit niet vermeld trouwens.

Het is natuurlijk een spektakel, dus wat kan je dan aan inhoud verwachten? Ik had ook een leeg gevoel na afloop. Dat kwam niet omdat de film aan de lange kant was, er miste iets. Volgens mij zat em dat er in dat de oorspronkelijke inhoud van het verhaal vakkundig om zeep is geholpen door de filmmakers. Het verhaal dat hoopvol zou moeten zijn is in deze versie enkel grimmig en koud. Noach maakt een verwarde indruk en ruimte voor medeleven is er weinig. Mocht er nou echt niemand met met de Ark, wat de film doet geloven, of wilde men zelf niet mee met de Ark. Ik ging altijd uit van dat laatste, volgens mij heb je dan een heel andere film. Minder grimmig.

Verder zaten er hier en daar wel wat leuke vondsten, die hierboven al benoemd zijn. Aardige film, wel veel leentjebuur gespeeld, 3 sterren.

Zoals verwacht een dumbed down Aronofsky. Gelukkig dat hij toch genoeg creativiteit in het originele bijbelverhaal gooit, ondanks veranderingen vind ik dat de film qua boodschap toch wel erg christelijk is en al de kritieken zijn wat overtrokken. Universeel gezien doet Aronofsky het op dit vlak best aardig.

Ik had het graag wel wat subtieler. De thamatieken, ook de morele worstelingen van Crowe waren net iets te opzichtig en lomp. Het middenstuk van de film is best goed, maar daarbuiten is het allemaal stukken minder. Erg onsamenhangend en verre van consistent en dat is erg jammer want Aronofsky is een enorme filmische regisseur, heel sterk in beeldtaal maar van narratie heeft ie weinig kaas van gegeten. Zelfs als zijn film gebaseerd is op bronmateriaal. Ouch.

Filmisch en visueel zit het dus wel snor met Noah, en de film is op momenten best wel indrukwekkend maar verhalend en qua narratieve keuzes vind ik de film wel erg slordig, onsamenhangend en ongeloofwaardig. Al is de film op technisch vlak erg mooi en vind ik dat ie areaal best iets goeds met het bronmateriaal gedaan heeft.