Rear Window (1954)

Geweldig werk van Hitchcock.

De film moet het vooral van de sfeer hebben. Het heerlijke onbekommerde zomerlevendje, waarbij de ramen wijd open staan en waarin veel vredig lijkt. Toch speelt zich achter ieder raam een poppenkast af. En bij één van deze poppenkasten gebeuren eigenaardige dingen die verdacht veel op moord lijken. Doordat het´zich afspeelt op maar één set en je continu vanuit het raam de film bekijkt krijg je een hele speciaale band met het verhaal. Net alsof je zelf van afstand staat toe te kijken bij een "spectacel".

Heerlijke film die op een heel erg aangename wijze spanning op bouwt. 4,5 sterren.

Het is al een tijd geleden dat ik dit stukje cinema heb gezien, maar ik weet nog wel dat ik dit een lichte tegenvaller vond.

Het feit dat de gehele film zich vanuit het oogpunt van Jefferies is gefilmt is opzich een leuk gegeven. Het zorgt ervoor dat je zowel aan het koekeloeren bent als luistervinkje speelt, om de situaties in de buurt te begrijpen. Het gevoel dat je stiekem en voorzichtig de overbuurman in de gate moet houden het moment dat hij jou recht in de ogen aankijkt is magnifiek en ik geneerde me eigendelijk, omdat ik op heterdaad was betrapt. Persoonlijk hoogtepunt uit Rear Window is wel de introductie van de vrouw des films. *BANG* liefde op het eerste gezicht van Artifact voor Grace Kelly (she's mine Madecineman!). Geweldige dialogen ook tussen Jefferie en Lisa.

Toch vind ik dat gluren allemaal een beetje gedateerd overkomen. Zodra de camera langs de gebeurtenissen beweegt gebeurt er van de vroege morgen tot de late avond (letterlijk) weer iets opmerkelijks. Allemaal teveel toevalligheden dat mij een ongeloofwaardig gevoel op de mouw spelt. Werd een beetje moe van dit ''soap achtige'' sfeertje en de aangedikte karakters. Ook de lokatie ziet er erg gedateerd uit en versterkt dit gevoel alleen maar.

Uiteindelijk draaid het in de Hitchcocks's natuurlijk om de suspense, maar daar heb ik niet veel van gemerkt, tot pakweg 20 minuten voor het einde. Jammer, want hij had wel iets meer kunnen doen met de opbouw van de spanning. Die laatste scènes waar wel erg sterk gefilmd (eigenlijk de gehele film) en zat als een zombie aan 't beeld gekluistert, van de spanning. Maar dat subplotje met de eenzame vrouw die dankzij het horen van de muziek van één van de buurtbewoners, haar leven niet ontneemt vond ik écht flauw en past mooi in het straatje van gedateerde scènes. Uiteindelijk een happy end voor heel de buurt, bravo.

Voorlopig een mooie 3,5 omdat het mij niet geheel heeft overtuigd.

Euh, gluren is van alle tijden hoor...

Denkfout Fisherking, camerwerk (om maar iets te noemen) is ook van alle tijden, maar dan kan het nog wel gedateerd over komen. In mijn ogen was dat deze keer het gluren. Steeds weer het zien van toevalligheden en gebeurtenissen, wanneer de camera voorbij zoeft. Neem als voorbeeld het steegje in de buurt. De eerste keer wanneer er een ''overzicht-achtig'' shot wordt gemaakt en de personages in de buurt als het ware worden geintroduceert zien we de camera het steegje in de lens nemen en rennen daar natuurlijk kinderen achter een ijscowagen aan. Ook het moment wanneer Jefferies de overbuurman naar het het cafétje belt zien we alles vanuit het steegje. Ik zag 't een beetje als een slap excuus om het gezichtspunt principe niet te hoeven vermijden. Overigens is het dan ook nog eens niet bepaald tactisch gezien het feit dat de overbuurman dan eerder terug is. Jefferies had net zo goed een blok verder kunnen gebruiken als lokatie.

Voyeurisme is van alle tijden. Menig (Hollywood)film van vandaag de dag heeft het als thema...

Kan het verkeerd hebben en ik ben het er niet mee eens, maar ik denk dat Artifact niet zozeer op het gluren zelf doelt, maar meer op de manier waarop het in de film gepresenteerd wordt.

Correct me if I'm wrong

Altijd flauw om iemand even onderuit te halen als gevolg van verkeerde woordkeuzen. Met name wanneer ik het nog eens probeer duidelijk te maken. Met het ''gluren'' doel ik op de gebeurtenissen die vanuit het perspectief van Jefferies worden gefilmd. Het mocht allemaal wat subtieler en vandaar dat ik het oudbollig en gedateerd vindt overkomen. If u don't a agree mister blonde, so it be, maar loop alstublieft niet te mierenneuken.

I don't get the point ...

edit: Het verbaast me niet dat jij, Mc, mijn opinie niet deelt, aangezien het jou postieve bericht over Rear Window was dat mij aanspoorde tot het schrijven van die recensie

That explains it all, tja, smaken verschillen hè

Moet je je maar beter uitdrukken, begreep je namelijk echt niet.

Mister blonde wilt u in het vervolg niet meer op die manier selectief quote, want zo kan het zijn dat je het zinsverband compleet verneukt. Die zin werd namelijk vervolgt, ik citeer: ''Met name wanneer ik het nog eens probeer duidelijk te maken.''

En om even de link te leggen zal ik me special voor jou quote:

Daarnaast ook nog eens mijn gehele eerstvolgende bericht. Het blijft natuurlijk relatief, of mijn woordkeuze fout was of niet, maar doet er verder ook niet toe. Ik heb in mijn voorgaande berichten (voordat jij je in de ''dicussie'' ging mengen) het begrip ''gluren'' al gemotiveerd. Dus leer eerst maar eens met jezelf te kijken ...

"dit stukje cinema".......de arrogantie!

Over gedateerd gesproken: verkeerde woordkeuzen, voorgoed vastgelegd, kunnen veel "verraden".......

Mijn favoriete Hitchcock-film. Prachtig hoe hij vanuit een kamertje de suspense wist op te bouwen. Niks geen waanzinnige achtervolgingsscènes, niks geen special effects...gewoon wat peuteren in het menselijk brein en de cameraman de rest laten doen. Geniaal.

ergens in het begin is er een scene van die pianist en is er een man met een blauw pak op zn kamer.

wat doet hij daar.

Is dat niet de cameo van Hitchcock?

Een vermakelijke film van Hitchcock, de eerste uur stelt niet echt veel voor, maar daarna word het spannend, als kijker twijfel je steeds of Thorwald nou echt de dader is of niet, actereerpresentaties zijn goed de beelden zijn knap gemaakt , en ik vind het echt geweldig dat de spanning twee uur kan worden gehouden van uit een raam, aan andere kant vind ik het ook niet echt origineel een film van twee uur voor een raam.

3 en half sterren

Niet origineel? Hoe vaak heb je het eerder gezien?

Niet echt films die van uit een raam zijn maar wel zoeen soort.

Ik vind een thriller die 2 uur lang vrijwel vanuit één kamer wordt gefilmd vrij origineel.

Kan wel jouw mening maar het is niet echt iets voor mij.

Da's geen mening maar een feit trouwens. Of je zoiets goed vindt da's een tweede.

Knap hoor.

Stelt niet veel voor? Dat eerste uurtje is alleen al heerlijk!

De dialogen bevatten een prachtige opbouw naar de uiteindelijke suspense!

Ja het is zoals je zegt ''uiteindelijke'' suspense, dus zo als ik heb gezegd, wordt het in de tweede helft van de film pas echt spannend.

De volgende formulering geeft beter aan wat ik bedoelde:

....een prachtige geleidelijke opbouw naar het uiteindelijke hoogtepunt van de suspense....

Leuke ironische dialogen, mooi opgebouwd verhaal, goed geschoten, en natuurlijk één van de beste special effects die men in de jaren '50 te zien kreeg!

****

De film wordt inderdaad de tweede helft beter en spannender, maar daarvoor voelde je het al aankomen. Ik vind de manieren van filmen erg goed. Het hele concept is erg origineel en 'grijpend'. Verder ontbreekt een knappe vrouw ook in deze Hitchcock-film niet. Net zoals The Birds een film waar je in het dagelijks leven nog wel eens aan terug zal denken.

Ik zie trouwens dat de makers van The Bone Collector (1999) goed naar deze film hebben gekeken.

Een 4,5 waard.

1 van de beste films van Hitchcock film, en ook een hele sterke film voor een jaren 50 film, en dan bedoel ik van dialogen, en special effects. Iedereen speelt super, en het verhaal is ook prachtig, en de juiste sfeer voor dit soort films. ik geef hem een dikke 4,0

Volledig mee eens, alhoewel ik hem gewoon 5 sterren geef. Met afstand een van de betere Hitchcock-films.

Beetje niks en alles tegelijktijd.

Het concept is uiteraard leuk. Als voyeur krijg je maar beperkt mee wat er buiten gebeurt. Afgezien van het gekibbel van Stewart kan je lekker zelf bedisselen wat er allemaal gaande is achter de ramen.

Maar qua sfeer zat deze film redelijk scheef. De laaste 5 minuutjes zijn spannend, maar wat zich daarvoor afspeelt had voor mij meer weg van een klucht. Veel luchtige momenten en duffe, toenertijd waarschijnlijk enorm spitse, dialogen. It's hip to be square, of zoiets. Té geforceerd geprobeerd grappig.

Maar het meest irritant waren (de personages van ?) Stewart en Kelly. Waar hun kinderachtig "oeh oeh oeh!" gedrag in het begin nog redelijk schattig was werd het al snel irritant. Vooral de manier waarop ze elkaar liggen ophitsen en reageren bij het minste wat er gebeurt is nogal onnozel. Ze gedragen zich als kinderen.

Zorgt ervoor dat de sympathie uiteindelijk meer naar de overbuurman verschoof en ik op retributie zat te wachten. Die blijft jammer genoeg uit waardoor het einde niet meteen bevredigend was. Redelijke sisser.

Leuk ideetje dat bedenkelijk uitgewerkt wordt. Deed mij meer denken aan een typische farce (met alle vergissingen en misverstanden vandien) die half omgevormd geweest is tot thriller. Het resultaat is er ook naar.

1.5*