Rear Window (1954)

Geniale film!

Adembenemend, wederom ijzersterke dialogen, goed geacteerd en boeiend van minuut tot minuut.

Tijdloze film, kortom: een aanrader!

Voor mij is het de enige Hitchcock-film waarvan ik het gevoel kreeg dat niet enkel het criterium "spanning" belangrijk was bij het geven van een quote. Ik vond de unieke sfeer in deze film overweldigend. Hitch laat je niet alleen mee kijken en luisteren naar de buren ; hij brengt je echt zover dat je mee de dagwisselingen gaat beleven (avond, ochtend) ; hij doet je mee de hittegolf en het onweer ‘voelen’ ; echt, ik vind het gewoon onbeschrijfelijk. En dit alles gedurende de ganse film vanuit één enkele lokatie. Subliem gewoon. Dat het enkel op het einde echt spannend werd, zag ik eerder als de kers op de taart, dan wel als een gemis gedurende de ganse film.

Zojuist hitchcock-ontmaagd met deze film en ik ben onder de indruk. Fantastisch camerawerk, prachtig hoe verzorgd de verschillende raamopname's zijn. Ontzettend goede dialogen. Geweldig geacteerd, spannend en bovendien ook nog behoorlijk grappig vaak. De manier waarop het burengeluid op de achtergrond te horen is, de zomersfeer. Bijna een perfecte film.

Een dikke 4,5*

Eén van mijn eerste Hitchock films en ik ben behoorlijk onder de indruk. En aangezien zo'n beetje alles al gezegd is over deze film, hou ik het kort: Rear Window heeft een voortreffelijke sfeer, boeiend plot, goeie dialogen, prima acteerwerk (vooral dat van Stewart) en is van tijd tot tijd best spannend.

4 sterren.

Een mooi tijdsbeeld, en door zijn eenvoud is het toch vrij tijdloos.

Slechtste uit de film is die vrouw die na de dood van haar hondje een hele slechte stomme speech houdt tegen alle buren, beste uit de film is het einde. Qua spanning viel het me wat tegen, maar de film is toch boeiend omdat de tijd waarin het speelt me erg aanspreekt.

Ik wist dat Grace Kelly bekend stond om haar schoonheid, maar had haar nooit in een film gezien. En inderdaad, een prettig ogende en vooral elegante dame, heel wat beter dan die slettenbak van een Marilyn Monroe.

3.5 sterren

Vandaag nog eens geleend en gezien en toch gemerkt dat je hoe vaker Rear Window bekijkt hoe beter hij wordt!

deze keer heb ik hem vanuit de ogen van een Hitchcockfan, wat ik ook ben, gekeken en het viel allemaal reuzemee.

James Stewart is natuurlijk weer goed like always. Zelden vind je een vrouw die zeer knap is en ook nog goed kan acteren. Een van die vrouwen is zeker Grace Kelly. wat een prachtmens zeg!!!

de anderen deden ook hun best maar wat ik de laatste tijd merk in oude films,en daarbij spreek ik over films van voor de jaren 50 ,dat sommige bijrollen hun tekst van buiten leren en het totaal niet geloofwaardig spelen; dat was hier soms het geval... het verhaal en de spanning worden goed opgebouwd met toch wel veel geniale scenes met als hoogtepunt het flitstoestel

grappig wat er met Jeff op het einde is gebeurt en na al die moeite die Lisa gedaan heeft om zijn aandacht te trekken doorgaans de film en op het einde toch terug in het gewone leven komt door het avontuurtijdschrift opzij te leggen en weer zo'n modeboekje te pakken.

soms wat onnodige liefdesscenes maar het is toch weer een zeer goede Hitchcock geworden maar zoals ik in mijn vorige bericht al geschreven heb kan hij niet tippen aan Vertigo en Psycho

Na lang wachten gisteren eindelijk gezien... en wat een film is dit! Zo goed als deze worden ze maar zelden gemaakt. Hoewel Hitchock een aantal missers gemaakt heeft blijft hij bij mij toch hoog aangeschreven staan. En Rear Window bewijst waarom!

Ten eerste is dit een van de spannendste films die ik in tijden gezien heb. Met name de climax kreeg me op het uiterste puntje van mijn stoel (letterlijk). Maar niemand is zo goed als Hitchcock in het mengen van spanning met puur kijkplezier, want net als zijn North By Northwest lijkt de suspense hier maar 1 van de onderdelen te zijn die de film maken tot wat hij is. Tijdens het kijken betrapte ik mezelf er haast op om ook verslaafd te raken aan het kijken naar Stewart's buren. Dit haast soap-achtige gegluur geeft de film iets heel bijzonders. De mensen in de verschillende apartementen lijken allemaal ook echt een eigen leven te leiden, wat ze interessant maakt. Het is een prestatie dat alle andere zijverhaaltjes ongeveer net zo boeiend zijn als het moordmysterie. En het is een nog grotere prestatie dat zelfs de bloedmooie Grace Kelly je niet van het verhaal kan afhouden.

Grace Kelly vond ik het op zich best aardig doen in High Noon en Dial M for Murder, maar dit is de eerste echte topprestatie die ik haar zie neerzetten. Het is haast geen wonder dat Hitchcock gruwelijk baalde toen ze al zo snel stopte met acteren. Maar de show wordt verrassend genoeg toch gestolen door Stewart. Ik had al eens mee gekregen dat Stewarts rollen in de Hitchcockfilms afweken van zijn andere rollen, maar desondanks was ik verrast om hem in zo'n cynische rol te zien. Toch wel iets anders dan zijn sympathieke huisvaderrol in It's a Wonderful Life. Thelma Ritter vult dit duo ook perfect aan in een leuke bijrol.

Ook opvallend dat de helft van de film ongeveer vanuit een camerastandpunt opgenomen lijkt te zijn. Tijdens alle scénes door het raam word de camera volgens mij nooit verschuifd. Dit geeft de film nog een extra vertrouws gevoel op de een of andere manier. Veel long-shots ook, waar Hitchcock volgens mij graag mee experimenteerde.

Conclusie: een waar meesterwerk en ik ben al weer gedwongen om voor de derde maal 5 sterren uit te delen aan een Hitchock. En misschien zet ik deze zelfs nog in mijn top 10, maar dat moet ik nog even overdenken.

Op aanraden van mijn jochie gekeken.

Was overigens mijn eerste klassieker!

Maar het viel me alles mee, beter gezegd ik vond hem goed!

De sfeer is echt geweldig, het is toch spannend terwijl er niet echt heel enorm veel gebeurd. (qua actie)

En acteren was ook goed, en Grace is zoals vele vinden een hele mooie vrouw!

Vond het zo goed gedaan dat het op één locatie gebeurd allemaal, en toch blijft het boeien, en de ook hoe de buren met elkaar omgaan vond ik erg sfeervol gebracht.

Ga deze zeker nog een keer kijken, Vond hem echt leuker dan ik dacht!

4,5*

Film de avond voordat ik op vakantie ging gekeken, 3 weken geleden alweer. Goede film met enkele sterke punten maar niet zo indrukwekkend zoals ik verwacht had.

Mooi is het beperkte gezichtspunt van waaruit de film gefilmd is, er wordt leuk gespeeld met de sociale structuren uit het buurtje van Jefferies. Hitchcock bouwt in de film een soort van buurtsoap (niet negatief bedoelt zeg ik om veel commentaar op het woord "soap" te vermijden ) in die erg aanstekelijk werkt. Daarnaast zijn de veranderde weersomstandigheden van een broeierige zomer in de grote drukke(nde) stad mooi verbeeld. Persoonlijk hoogtepunt uit Rear Window is wel de introductie van de vrouw des films. *BANG* liefde op het eerste gezicht van Madecineman voor Grace Kelly (die ogen!). Bedankt Hitchcock dat hij vrouwen iedere keer weer zo schitterend en stijlvol in beeld kan brengen. Ook James Stewart vond ik in deze film goed passen. Beetje de gladde, verwaande fotograaf het past hem beter dan de politie-inspecteur uit Vertigo.
Toch miste ik wat spanning, ik had meer verwacht dat er nog wel iets van een interessante plottwist zou komen met een van de buren maar uiteindelijk is het thriller element vrij rechtlijnig. Dat is niet erg maar voldeed niet geheel aan mijn verwachtingspatroon.

Anyway, voor nu een goede 3.5* en komt op de nog steeds groeiende stapel "om nog eens te herzien".

Ook mijn tweede Hitchcock, en ik sluit me verder compleet aan bij het hierbovenstaande, scheelt me weer typwerk De point-of-view-shots en het feit dat we Jeffs kamer nimmer verlaten geeft de film zo'n heerlijke dimensie mee! Ik ben blij dat er nooit en te nimmer vanuit de kamer van de buren is gefilmd, zou de boel nogal verpest hebben...

De 'making off' van de film (wat niet echt een goede benaming is ervoor) die op de DVD staat, is overigens best de moeite waard om eens te bekijken. Ze hebben de vloer van de studio eruit moeten slopen om de set te kunnen bouwen, dus Jeffs apartement is eigenlijk de begane grond... Anyway, 4 sterren en tijd voor de volgende Hitch

Beetje niks en alles tegelijktijd.

Het concept is uiteraard leuk. Als voyeur krijg je maar beperkt mee wat er buiten gebeurt. Afgezien van het gekibbel van Stewart kan je lekker zelf bedisselen wat er allemaal gaande is achter de ramen.

Maar qua sfeer zat deze film redelijk scheef. De laaste 5 minuutjes zijn spannend, maar wat zich daarvoor afspeelt had voor mij meer weg van een klucht. Veel luchtige momenten en duffe, toenertijd waarschijnlijk enorm spitse, dialogen. It's hip to be square, of zoiets. Té geforceerd geprobeerd grappig.

Maar het meest irritant waren (de personages van ?) Stewart en Kelly. Waar hun kinderachtig "oeh oeh oeh!" gedrag in het begin nog redelijk schattig was werd het al snel irritant. Vooral de manier waarop ze elkaar liggen ophitsen en reageren bij het minste wat er gebeurt is nogal onnozel. Ze gedragen zich als kinderen.

Zorgt ervoor dat de sympathie uiteindelijk meer naar de overbuurman verschoof en ik op retributie zat te wachten. Die blijft jammer genoeg uit waardoor het einde niet meteen bevredigend was. Redelijke sisser.

Leuk ideetje dat bedenkelijk uitgewerkt wordt. Deed mij meer denken aan een typische farce (met alle vergissingen en misverstanden vandien) die half omgevormd geweest is tot thriller. Het resultaat is er ook naar.

1.5*

Gisteravond eindelijk Rear Window gezien. Ik was erg benieuwd naar mijn derde Hitchcockfilm, zeker omdat Dial M for Murder en vooral Psycho erg goed bevallen waren. Rear Window beviel me ook uitstekend moet ik zeggen. Allereerst vond ik sfeer van de film haast ongeëvenaard. De binnenplaats waar Jefferies door zijn raam op uitkijkt straalt gewoon een bepaalde gezelligheid uit. Dit deed me een beetje denken aan de keren dat ik op vakantie was en op het balkon naar van alles zit te kijken.

Daarnaast bevat de film een hoop goede en leuke dialogen en weet Hitchcock de film op het einde erg spannend te maken. toch vind ik de film net iets minder dan Psycho, omdat daar continu spanning is, iets wat hier vooral in het eerste gedeelte van de film enigszins ontbreekt. desondanks vond ik Rear Window wederom eer zeer aparte kijkervaring en ben ik blij dat ik deze film vorige week heb aangeschaft. Er zullen dit jaar zeker nog meer Hitchcocks gaan volgen en Rear Window zal ik zeker nog een keer gaan kijken, want ik heb de cameo van Hitchcock blijkbaar wel gemist.

4,5*

Briljante film. Zojuist gezien voor het eerst.

Het verhaal is ontzettend spannend en goed in elkaar gezet. Zulk soort verhalen zie je in de hedendaagse films niet meer. Ook leuk dat alles eigenlijk maar op 1 locatie plaats vind. Want ook al gebeurt er wat ergens anders, je hebt altijd zicht vanuit het raam.

In principe is het een redelijk simpele film om te volgen. Maar het is zeker geen saaie film dus als je gewoon oplet is het simpel.

De acteerprestaties zijn ook goed. Het is niet zo dat je zegt woow! Dat zijn briljante rollen. Maar het zijn dan ook niet echt van het soort Forrest Gump rollen waar veel inspanning voor nodig is. Al lijkt het me niet prettig om de hele dag met zo'n gips te zitten.

Grace Kelly is wel erg mooi zeg. Kende haar voorheen enkel van het liedje van Mika:p

Het is zeker een zeer geslaagde film. Net als Psycho. Chapeau voor Hitchcock.

4,5*

Enorme verrassing. Na een periode veel tegenvallende oude films gezien te hebben (waaronder ook wat Hitchcock) was ik haast mijn vertrouwen in hem (en de oude films in het algemeen verloren). Ik had dan ook heel weinig verwacht.

Des te enthousiaster werd ik. Rear Window heeft een sterke opbouw, goede locatie, een sterke Kelly en Stewart en de film weet de sfeer heel sterk op te bouwen. Eigenlijk is er moeilijk een vinger op te leggen, want de film bevat enorm veel dialoog voor zo'n thriller, maar het werkt allemaal wel. 4*

Het werkte voor mij als een standaard detective tv aflevering, het begon allemaal leuk, maar het bleef in mijn ogen allemaal maar vlak

en de spanning was nergens voelbaar. En wat een prut einde, ik doel op die flitser uiteraard.

Gewoon jammer dat de film zo weinig suspense biedt, had ik totaal niet verwacht.

Wel fijn dat de gehele film mijn aandacht wist te houden, mede door

de nieuwsgierigheid van de andere bewoners.

Zijn alle films van Hitchcock zo spannend, kan ik nog echte nagelbijters verwachten? Waarschijnlijk allemaal superspannende

films voor als je niks gewent was. Prima voor "zijn tijd"

Gelukkig waardeer ik nu nog meer meer dat we nu in 2008 leven en

waardeer ik de techniek anno "nu" met volle teugen!

Overigens grappig dat mijn moeder deze film nog in haar bezit had op VHS, nog helemaal in perfecte conditie.

North by Northwest - Vertigo - Rear Window!

Ik kan mijn enthousiasme voor Hitchcock nog maar moelijk verwoorden. Wat een films heeft die man gemaakt zeg! Eergisteravond was Rear Window aan de beurt, waar ik na Vertigo en door de aanwezigheid van James Stewart hoge verwachtingen van had. En ja, die kwamen uit, stuk voor stuk.

Stewart is hier fantastisch, als vanouds, zijn cynische en semi-lollige personage krijgt een ongebruikelijke warmte over zich heen en is dan ook fijn om naar te kijken, en bovenal makkelijk om mee mee te voelen. Zoals ik had verwacht. Maar wie me verraste, écht verraste, was Grace Kelly. Wauw! Wat een acteerprestatie laat ze hier zien zeg! Zelfs voor maatstaven van nu, waarin acteerwerk van vroeger snel als overdreven wordt gezien, was ze ontzettend overtuigend en bovenal beeldschoon. Heerlijke rol daar. Het samenspel tussen Stewart en Kelly was een uizonderlijk genot om te aanschouwen. Buitengewoon. Hoe Hitchcock de scène's maakt, en zijn stempel er toch echt wel op weet te drukken; uitmuntend. Net zoals de vorige 2 staat ook deze Hitchcock sterk in de startblokken.

Dan barst het feest vrolijk los, met alle fijne boeiende personages die Stewart uitgebreid observeert, en vooral de toch wel zeer intrigerende overbuurman en zijn vrouw. Geholpen door nog eens 2 rotsvaste personages, de verzorgvrouw en de detective, ontluikt zich een simpel moorddramamysterie met zenuwslopende eindscènes als gevolg.

Dit sterkste punt van de film, het loeispannende moordmysterie en de briljante manier waarop dat, allemaal vanuit min of meer dezelfde plaats, is opgenomen en de simpele interventies die het verhaal op gang houden, is voor toch een beetje het knelpunt. Ik zat vergeefs te wachten op een briljante plot die zich nog langzaam zou ontvouwen, maar die bleef min of meer uit. Niet dat het zo ontzettend veel uitmaakte uiteraard, maar desondanks voelde het een beetje alsof ik er bekaaid vanaf kwam. Ik weet niet wat het was! Het gevoel van spanning was misschien wel het sterkste van de 3 (ik zat weer echt met de handen in het haar, zeker aan dat einde), de humor was in-één-woord briljant (Here lie the broken bones of L.B. Jefferies ), de karakters waren minstens zo boeiend als die in de andere films en de enscenering was absoluut vlekkeloos. Ik heb me in tijden niet zo vermaakt bij een film. Slechts een doordachter plot had de film een meesterwerk gemaakt. Maar allicht zit hem dat nog in herzieningen.

Oh, en de frustratie voor mensen met vooroordelen! Oude films worden, tot een paar jaar geleden ook door mij nog, door man en macht meteen bestempeld als saai, en traag, en vooral niet boeiend. Alles nu is veel beter. Als ze het toch eens een kans gaven, denk je dan. Zo'n nagelbijtend boeiend en evenerend avontuur, compleet in huiselijke setting om het beklijvend te maken, zou het ooit beter gedaan worden? NOT. Is het verouderd, saai? NOT.

Dus mensen met vooroordelen: kijken die hap. Fantastische film.

4*

Wederom een parel van een film. De spanning wordt prachtig opgebouwd en Stewart en Kelly spatten van het doek. Meesterwerk dat vele malen gebruikt zou worden als blauwdruk.

Wat mij betreft lang niet zo goed als Psycho bijvoorbeeld, maar toch een film die ondanks de kleine set zelden verveelt. 3.5*

Rear Window is ook helaas niet het Hitchcock meesterwerk waar ik op gehoopt had.Ik had hoge verwachtingen van deze film maar heeft ze helaas(vooralsnog) niet helemaal waar kunnen maken.Herziening moet nog uitmaken of ik deze film op 4* laat staan of dat er nog een half puntje bij kan.

Toch vond ik Rear Window een hele sterke film en erg leuk om te kijken.Het verhaal wordt op een rustige manier tot stand gebracht en goed uitgewerkt al had ik op iets meer spanning gehoopt, en had ik iets meer van de moord plot verwacht.Daar gebeurde iets te weinig mee.Wel ontzettend spannend was als Lisa het huis van de buurman binnendringt en deze op het punt staat weer thuis te komen daarbij zat ik echt even op het puntje van m'n bank.maar van mij had er wel iets meer mogen gebeuren qua plot.

Acteer werk is van een zeer hoog niveau, Stewart doet wat we van hem gewend zijn en dat is een sterk maar vooral 'naturel' en leuk karakter neerzetten,Echt zo'n ''go with the flow'' acteur.Dit was tevens mijn eerste film ervaring met Grace Kelly, en naast erg mooie beeldvulling staat ze ook haar mannetje naast Stewart.En dan Thelma Ritter wat een geinig en lief vrouwtje was dat in deze film zeg, en die lines die ze dan erg droog brengt als ''Must've splattered a lot''.Geweldig.Ook Raymond Burr(Thurwald) en Wendell Corey(Doyle) zijn onvergetelijk.

Filmtechnisch kun je niets anders dan goeds verwachten van Hitchcock, en ook in deze film was het weer fenomenaal.Van het camera werk tot de edtiting zijn picobello verzorgd, maar het is de set die de show steelt, je waant je echt in het appartement van Jefferies die uitkijkt op de andere appartementen en een deel van de straat.De muziek vond ik weer wat minder geslaagd, misschien ook wel door de afwezigheid van Herrmann.

Rear Window heeft mij toch erg goed vermaakt en heeft mij op één moment figuurlijk doen nagelbijten van de spanning.

4*

Zag de film niet voor de eerste keer.

Hitchcock bewijst ook op de kleine ruimte de master of suspense te zijn mede ondersteund door de flegme van een James Stewart en de ontwapenende charme van Grace.

Mijn eerste Hitchcock film gezien. En hij gaf me een zeer goede indruk! Wat een film zeg, voor die tijd zeker. Ik heb me geen moment verveeld en erg spannend. Het acteerwerk was erg goed, vooral van de hoofdrol speler, James Stewart.

Het decor was ook fantastisch. Het zorgt voor de topsfeer, samen met de muziek. Knap trouwens dat het zo gemaakt is: Zoveel sfeer in zo weinig ruimte en praktisch alles is gefilmd vanuit de kamer waar Jefferies verblijft.

Ik heb Psycho ook nog liggen, en ik denk dat ik die ook maar eens zal gaan kijken, want ik heb een goede indruk gekregen van het werk van Alfred Hitchcock.

Beter kan een opbouw in een film niet zijn denk ik. Deze Rear Window heeft het allemaal:

Boeiend: Ook al is het maar vanuit 1 kamer gefilmd het blijft boeien omwille van een uitmuntend plot. Tussen de plottwists door krijg je een hele boel leuke dialogen door de sterkacterende Kelly & Stewart (Veel beter dan in Vertigo imo)

Spannend: De finale scene waarin Grace Kelly inbreekt bjij de verdachte zal me vanaf nu altijd bijblijven. Enorm goed gefilmd ook, sterk staaltje cinema! En zo gaat het de hele film door met mooie shots.

4,5*

Beetje teleurstellend eerlijk gezegd. Van de Master of Suspense had ik in elk geval een pak meer spanning verwacht. Behoudens één scène is hiervan nergens sprake, en dan heb ik het over de scène waar Grace Kelly een bezoekje brengt aan het appartement van de moordenaar. Voor het overige veel aandacht voor de romance tussen Jefferies en Lisa. Op zich niet verkeerd, want dit gedeelte werd niet eens zo oninteressant gebracht waardoor de film op een leuke manier opgevuld werd.

Maar met name de basis van de film wordt erg matig uitgewerkt. Zoals ik al zei weinig tot geen spanning, maar ik vond het ook allemaal vergezocht en onlogisch. Dat gedoe met die trouwring als clou van het verhaal vond ik bijvoorbeeld erg pover en ook het feit dat de moordenaar zo onachtzaam is om constant zijn verdachte handelingen uit te voeren voor een open raam waar tientallen mensen op uitkijken vind ik echt een zwakte in het scenario. Als klap op de vuurpijl is er nog een knullig in beeld gebrachte confrontatie tussen Jefferies en de moordenaar, waarin Jefferies met behulp van een flitslamp zijn belager weet te overmeesteren.

Desondanks genoemde minpunten vliegt de film voorbij en kon ik best genieten van het leuke sfeertje. De typische architectuur, de achtergrondgeluiden, de bezigheden van de verschillende buren, de mooie Grace Kelly, ...
Maar uiteindelijk verkies ik toch een film als Rope, die veel ingenieuzer, cynischer en gewoonweg een pak spannender is; of anders gezegd een film die wél eer doet aan Hitchkock's alias Master of Suspense.

Ik vind de film overwegend traag. Natuurlijk, de film gezien in december waardoor de hittegolf een ver van het bed show is.

Nee, ik ervoer Rear Window vooral als een oefening van geduld, welke uiteindelijk niet beloond wordt.

Uiteraard is het allesbehalve een slechte film, Stewart maakt veel goed. De interactie tussen Stewart/Kelly en Stewart/Ritter doet verrassend hedendaags aan.
Kelly speelt gelukkig een veel sympathiekere rol dan in bijvoorbeeld Dial M.
Hoogtepunt is voor mij toch de climax, o.a. door het karakteristieke kleurgebruik van Hitch bij het flitsen van de camera.

Al met al iets teleurstellend.

Fijne Hitchcock die het vooral moet hebben van de sfeer.

In het begin neemt Hitchcock ruim de tijd voor het creëren van sfeer door je bekend te laten raken met de setting. Je ziet hier de buren in hun dagelijks leventje wat afgewisseld wordt met dialogen. Jammer dat de dialogen dan weer niet zo sterk waren. Toen waren ze misschien scherp, nu vooral duf. Camerawerk voegt ook veel toe aan de sfeer en kleuren komen er goed uit.

Knap ook hoe Hitchcock de kijker de hele tijd misleid, al duurt het ietsje te lang voordat het echt spannend wordt. Vond de ontknoping dan wel weer sterk waarbij de film toch even in de hogere versnelling ging. Acteerwerk was redelijk sterk, waarbij Grace kelly er toch wel bovenuit stak.

Al met al een sterke Hitchcock, hoewel het de volgende keer nog wel ietsje spannender mag.

4*

Mijn eerste Hitchcock. Wat mij vooral is opgevallen dat hij hier gebruik maakt van een eenvoudig concept, maar toch een fantastische spanning weet te creëren (al was die er niet van in het begin). Leuk in beeld gebracht. De karakters worden goed uitgewerkt en de conversaties zijn boeiend en vaak ook grappig.

Nu maar eens North by Northwest kijken.

4,0* voor deze.

Zeer sterke Hitchcock, die zich vrijwel in één ruimte afspeelt. Het zomerse zwoele sfeertje dat opgeroepen werd beviel me erg en hielp ook mee de spanning te verhogen. Als kijker raakte ik helemaal betrokken in het mysterie van Stewarts overbuurman. Wat gebeurt daar nou allemaal? Het sterke is dat je nooit in de woning van zijn overbuurman komt maar alles vanuit Stewarts oogpunt blijft bekijken. Erg leuk om dat zo te volgen .

Ohja Rear Window heeft ook... Grace Kelly. Altijd goed .

Mijn derde Hitchcock na The Birds en I Confess. Tot nu toe is Rear Window ook gelijk de beste van de drie en misschien wel de beste van allemaal.

De "master of suspense" laat hier echt een goed potje suspense zien. Ik keek hem samen met mijn moeder en constant waren we in gedachten wat er nou gebeurd zou zijn. We lieten er een boel theorieën op los moet ik zeggen. De sfeer is perfect en het acteerwerk is voortreffelijk. Grace Kelly steelt hier de show, maar dat kan ook bijna niet anders met zo'n mooi koppie. Stella(Thelma Ritter) vond ik een heel leuk personage met erg mooie en grappige uitspraken. Naast het verhaal waar het om draaide waren ook de bijverhalen interessant en best grappig moet ik zeggen.

Naar het einde toe begon het echt spannend te worden en zou ik bijna de volle mep geven, totdat de versnelling plaatsvond. Wat was dat man? Ik zat er nog niet met mijn mond vol tanden. Het kost Rear Window dan ook een half sterretje. Maar ondanks dat valt het niet te ontkennen dat het een zeer goede film is. En wie weet, als ik in de toekomst begrip krijg voor het versnelde beeld dat er nog wel eens vijf sterren worden gegeven. Voor nu:

4,5*

Vandaag herzien op groot scherm, en dat komt de film ten goede. De film kent een bijna ultieme spanningsboog over de volle lengte van de film en laat dit daarnaast ook nog eens op schitterende wijze zien.

Door de manier van filmen die Hitchcock gebruikt is het bijna alsof je zelf in de kamer bij Jefferies zit. Je wordt meegezogen en voelt je zelf bijna ook een 'gluurder'. Doordat je net als Jefferies niet precies weet wat er in de kamer afspeelt wordt je steeds nieuwsgieriger.

De setting en de acteerprestaties zijn goed en de muziek kent een leuke gimmick, doordat hij veelvuldig 'gespeeld' wordt door de overbuurman.

Dik punt erop, dus 4.5*

Oja, en ik ben verliefd op Grace Kelly

De enige film van Hitchcock die ik afgezien hiervan in zijn totaliteit heb gezien is The Birds en die vond ik niet al te best. Sterker nog, die deed me helemaal niks afgezien van me doen afvragen waarom ik in Godsnaam naar aan het kijken was.

Rear Window was echter een aangename verrassing! We keken hem voor het vak filmgeschiedenis en ik snap nu waar Hitchcock de bijnaam Master of Suspense vandaan heeft. Althans, die naam draagt ie toch? Dankzij deze film mag dat van mij in ieder geval wel.

Ik kon het direct vinden met de drie kibbelende hoofdkarakters. Ze maken gebruik van sublieme dialogen en het feit dat heel de film zich nagenoeg afspeelt in slechts één kamer doet de spanning enorm stijgen. Nooit ook maar één blik in het appartement van de buurman, tenzij door een verrekijker en/of telelens waardoor het verhaal zeker aanvankelijk slechts van één kant verteld wordt.

Zodra de verdachtmakingen beginnen ontstaat er al een kat-en-muisspel in het hoofd van de kijker zelf, de theorieën die deze op de film loslaat blijven elkaar namelijk opjagen. Is er nou echt iets niet in de haak of is het de op hol geslagen fantasie van Jefferies? Je wordt al meteen in twijfel gebracht maar dat wordt nog erger als de mensen in zijn omgeving in zijn conclusies gaan geloven.

Misschien mede door The Birds verwachtte ik een redelijk goedkoop einde. Op zich was het slot niet heel spectaculair maar hier gaat het ook meer om de spanning vooraf. En die was vaak om te snijden! Ik zat er echt helemaal in en de karakters waren helemaal niet zo stijf als ik had gedacht. Ik kon althans erg van hun gekibbel genieten en werd direct aan het denken gezet door de dialogen, theorieën en de moraliteit van Jefferies. Want ook al loste hij een moord op, hij deed dit wel door het doorbreken van iemands privacy. Kortom, wat moest ik er nou van vinden? En al deze elementen in één film van ruim 55 jaar geleden. Wauw! Petje af!

Na The Birds was ik allesbehalve benieuwd naar de rest van Hitchcocks oeuvre maar nu ben ik wel voor een stukkie suspense uit de ouwe doos te porren!