Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 2 (2011)

mooie afsluiter van deze reeks er zitten zelfs prachtige slot wendingen in, bijelkaar genomen waren het schitterende films waar ik heb van genoten.

Het zou niet gek zijn als er vervolg van kwam.

Eindelijk. Na zo'n lange tijd was het dan eindelijk tijd voor de grote finale van de filmreeks die mij al werkelijk 10 jaar geboeid heeft. Harry Potter. Ik weet het nog heel goed. Die eerste keer 'The Sorcerer's Stone'. Destijds gewoon echt 4-5 keer naar de bioscoop geweest en toen ik hem op VHS kreeg, keek ik hem 2-3 keer per dag. Dit was een van mijn eerste real-life speelfilms die ik bewonderde. Ik geef hem ook om die reden, en hoe vaak ik hem nu ook nog kijk hij blijft gewoon leuk, 5 sterren. Het was een echte rage voor mij. Al gauw volgden natuurlijk de andere delen die ik ook allemaal erg interessant vond. Ik ben, voor mijn gevoel, gewoon opgegroeid met Harry Potter.

Vandaag was had dan, nogmaals, tijd voor de grote finale. Wat opviel was dat we met nog 5 andere gezinnen de enigste in de zaal waren. Wij waren een half uur voor aanvang aanwezig omdat we dachten dat we geen plaats zouden krijgen. Blijkbaar zijn veel mensen op het moment op vakantie of hadden gedacht: 'Het zal wel heel druk zijn, dus we gaan later'. Het was in ieder geval fijn. Zo'n lege zaal. Niet de hele tijd van dat domme commentaar ertussen. Nou goed.. Terug naar de film. Ik wist natuurlijk hoe, vrijwel, alles ging verlopen omdat ik het boek heb gelezen. Maar het is natuurlijk altijd de vraag hoe het zal overkomen op het grote doek. Nou... Even kort in een woord samengevat: geweldig!

De film begint natuurlijk met een kleine flash-back naar het einde van Part 1. Dan begint de échte film. En er zit al meteen spanning in. De overhoring aan Mr. Olivander en de kobolt. Als men zich vervolgens in Goudgrijp bevindt wordt het allemaal leuk. Het ziet er allemaal goed uit. Ook de draak, die ontsnapt uit de tovenaars-bank. Het was trouwens leuk deze oude setting weer terug te zien (Harry kwam hier in deel 1 met Hagrid). Ook wat er zich allemaal afspeelt in de kluis is erg interessant..

Natuurlijk wordt de film nog veel spannender als Harry, Ron en Hermelien eindelijk besluiten terug te keren naar Zweinstein. Ik blijf het een prachtig, maar vooral machtig overkomend gebouw vinden. Afijn, na een ontmoeting met Desiderius betreden zij dan eindelijk het kasteel. Een grote verrassing was om Marcel Lubbermans te zien. Wat is die veranderd joh. Het was in de eerste 3-4 films echt een sukkel en hier is hij van de dapperste leerlingen op Zweinstein. Prachtig neergezet door Matthew Lewis. Een grote verandering heeft deze doorgemaakt, zowel in gedrag, als in uiterlijk, als in acteerwerk. Goed, even terug naar waar ik gebleven was..

Zweinstein is niet meer de Zweinstein die ik ken. Sinds Sneep de school runt is het heel anders geworden. Daar waar het kasteel in de eerste films gewoon gezellig en mooi en kleurig uitzag, zo duister was het hier. Begrijp me niet verkeerd, dit was geen nadeel voor de film ofzo maar het is natuurlijk een beetje opvallend. Wat leuk was, was dat op het moment dat Harry zich bekend maakt aan Sneep, Anderling zich in de strijd wierp. Zij had hier weer een grotere rol dan in de eerdere delen, ik vond dat ze namelijk vanaf deel 3 een beetje minder in beeld was dan normaal. Als de strijd dan eenmaal losbarst zit je (ik zag de film in 3D) als kijker middenin een groot special-effecten spektakel dat er erg goed uitziet. De scene in de 'Kamer van Hoge Nood' is ook erg spannend. Ook sterk dat Harry, Draco besluit te redden uit het vuur. Tom Felton is ook een steeds beter acteur geworden door de jaren heen. Ook vond ik het overigens leuk dat allerlei oude settings terugkwamen zoals de Geheime Kamer. Wel een beetje raar dat Ron 'opeens' even naar binnen kan gaan, en dat we niet zien hoe ze de kamer her-openen. Maar wel leuk om te zien weer.

Als Potter erachter komt waar Voldemort is, en hij het fragment ziet waarin Voldemort, Sneep om het leven laat brengen gebeurt er toch iets wonderlijks lijkt het. Ik wist dat het moment ging komen, maar toch vond ik er erg goed uitzien op het witte doek. De scene tussen Harry en Sneep vond ik erg overtuigend. Zeer goed acteerwerk van zowel Daniel Radcliffe als, natuurlijk, Alan Rickman. En dan komt natuurlijk die flash-back waarin Harry een hoop duidelijk wordt. Vooral over de personages Sneep en zijn moeder Lilly. Ook wordt de scene waarin de ouders van Harry sterven nog eens mooi her-uitgebeeld. Het moment waarop de moeder geraakt wordt, is exact hetzelfde als die in de eerste film. Mooi. Ook goed om de scene te zien waarin Sneep, Lilly vasthoudt na het sterven, huilend. Ook zien we flash-backs van de eerdere delen. Ook erg leuk om te zien weer.

Natuurlijk werd er gedacht, dat op het moment dat Harry zich 'opoffert' hij dood is. De scene waarin hij met Perkamentus praat was erg sterk. Ik moet zeggen dat Richard Harris gewoon een betere Perkamentus was dan Michael Gambon. Toch vond ik, dat de laatste het ook weer niet slecht deed. Toch wel een beetje een goed gevoel dat hij ook in het laatste deel van de Potter-reeks mocht opduiken. Dan, als Harry eigenlijk weer tot leven komt en dit later uitblijkt, volgt er de beste vecht-scene in de hele Potter-reeks. Wat een spektakel! Het zag er ongeloofelijk mooi uit. Ralph Fiennes zet Voldemort echt meesterlijk neer Ik moest eigenlijk een beetje lachen in de toren, toen Voldemort gewoon trapte tegen Harry, zonder magie en ze vechtend naar buiten vielen. Niet dat het opzichzelf zo grappig was, maar het zag er gewoon een beetje raar uit. Maar wel gaaf! En dan eindelijk na nog een paar toestanden is het over voor Voldemort. De dood van Voldemort voelde aan als 'eindelijk.. het is gebeurd.. het is gelukt'. Het 'negentien jaar later-stuk' vond ik ook erg leuk om te zien. Al leek het wel alsof het drietal nou niet heel veel ouder was geworden, maar toch wel degelijk een stuk. De jonge Pottertjes vond ik ook best lijken op de jonge Radcliffe in 2001-2002. Een leuk stuk was dat. En hoe eindigt het dan? Met de muziek van.. John Williams! Dat was echt heel mooi. 'Leaving Hogwarts'.. zo mooi! En natuurlijk in de aftiteling 'Hedwig's Theme'. Dat geeft echt een heel goed gevoel.

Zo. Nu is het over met de Potter-films. Een reeks waarmee ik echt ben opgegroeid en die ik altijd al heb bewonderd. Het acteerwerk is hier echt het beste van alle Potter-films, zowel van de jongeren als van de volwassen cast. Iedereen zet geweldig zijn rol neer en ook de muziek was erg mooi. Het totaalplaatje/eindresultaat is formidabel. Dit is, in mijn ogen, de beste Harry Potter film. Ik begon met 5 sterren en zo eindig ik ook. Want dit was toch echt wel, met al zijn effecten erbij een héél sterke film. Alles is naar wens verlopen. Moeilijk te beseffen is toch dat dit de laatste keer was dat ik Harry Potter in de bioscoop bezocht. Maar als er nog meer zou komen, zou het ook gewoon te langdradig worden. En ze zijn al over het aantal boeken gegaan. Maar het is wel echt een prachtige film. Het is gedaan, en het werd tijd, maar ik zal het toch missen..

5*

Eindelijk verlost van Harry en een mooie afsluiter.
Lekker veel actie en net zoals de voorgaande drie films lekker duister en om natuurlijk Alan Rickman niet te vergeten als Snape.

Het einde hadden ze alleen weg kunnen laten, een vriend van me zei al gekscherend:"Het leek net twee minuten later." Dan hadden ze beter andere (oudere) acteurs kunnen inhuren daarvoor.

Dikke 4,0 sterren.

It All Ends.

In het geval van de Harry Potter-filmreeks na een kleine 10 jaar. Na zo'n lange periode moet je wel met iets groots afkomen en Yates heeft dit ten volle beseft. Style en substance vinden hier een mooi evenwicht en de taferelen zijn grootser dan ooit. Perfect? Nee, maar een meer dan goede afsluiter.

Wat opvalt is dat de film, ondanks de vele gevechten, erg veel stille scènes kent. Minimalistische score (het interbellum met het tellen van de gewonden en doden), rustige dialoog (de opening met o.a. Olivander). Het contrast met de vechtscènes had voor problemen kunnen zorgen, maar men is er toch in geslaagd dit alles mooi in elkaar over te laten lopen.

En toch voelde het soms als een zootje aan. Dit komt vooral door Rowling: de laatste hoofdstukken van de reeks kennen zoveel twists en tussenpauze's dat het op den duur vermoeiend wordt om bij te houden. Ook de geschiedenis van Snape en Lily viel me wat tegen; het voelde rommelig aan (dit komt ook wel door Yates' drang om alles flitsend en jong te houden) en Alan Rickman zag er nogal plastiekerig uit in de flashbacks, wat afleidde.

Toch wegen de paar nadelen niet op tegen het mooie dat het complete plaatje aflevert. De epische scène in Gringotts met de draak is één van de hoogtepunten uit de hele reeks en de montage waarin het trio vlucht voor een trol, spinnen en getuige is van de dood van Lavender Brown zorgde voor kippenvel. Ik had het kunnen doen zonder de scène in King's Cross met Dumbledore en de epiloog, maar echt storen deed het niet.

Qua acteren is het mooi om te zien hoe de (vooral jonge) cast gegroeid is in de loop der jaren. Rupert Grint is qua rol altijd wat blijven steken in de achtergrond, maar heeft hier toch ook z'n momenten. Emma Watson heeft haar uitblinkscènes gehad in Part 1, maar hier doet ze het zeker niet slecht. Radcliffe kan zich ook eindelijk staande houden en levert het beste werk in de afgelopen 10 jaar af. Geen moment dat ik 'm niet geloofde.

Daarnaast springt vooral Maggie Smith eruit: ik heb jaren zitten wachten op wat meer aandacht voor deze dame en eindelijk krijgt ze die. Helena Bonham Carter zette Hermione-als-Bellatrix uitstekend neer, maar kreeg helaas erg weinig de kans om de echte geflipte heks in zich nog eens los te laten. Ralph Fiennes had nog steeds wat zwakke momenten als Voldemort, maar hij was uiteindelijk toch redelijk goed. Alan Rickman was zoals steeds erg goed als Snape, maar de twist na zijn dood kwam te laat voor mij om nog geloofwaardig over te komen. In het boek had ik hier minder problemen mee, maar het stelde me toch wat teleur. Daarvoor was Rickman zeer sterk, maar zoals steeds te weinig materiaal om echt in aanmerking te worden genomen voor de Oscars denk ik (zoals Radcliffe onlangs suggereerde).

Het jammere, maar verwachte, is dat veel personages er wel waren, maar verloren gingen in al het geweld. Je krijgt niet de vaarwel van bepaalde personages waarop je gehoopt had: Lupin en Tonks zijn zomaar weg en nadien wordt nog even vermeld dat hun zoon nog leeft (terwijl we in de films nota bene niet eens wisten dat Tonks zwanger was), Fred's off-screen dood viel ook tegen en ook Emma Thompson en Jim Broadbent zijn er wel, maar ik had toch graag nog wat meer van hen gezien. De afwezigheid van Wormtail stoorde me ook wel. Maar niettemin...

Al bij al een erg goede afsluiter, want hoe kun je na 10 jaar opbouw iets afleveren dat perfect is? Yates en co. hebben een mooi vaarwel gegeven aan het verhaal waar Chris Columbus indertijd mee begonnen is en meer konden we denk ik niet verwachten of op hopen.

4,5*

"It All Ends"

De laatste Potter film. Na tien jaar is er dan een einde gekomen aan een toch best leuke reeks. Aanvankelijk dacht ik dat de Potter films niks voor mij waren, dat had ik toch mis. Tot nu toe heb ik van eld deel wel genoten. De een is wat beter dan de ander en iedereen heeft zo zijn favoriete film. In mijn geval blijft dat toch Cuarón´s Prisoner of Azkaban en op de tweede plaats Deathly Hallows part 1. Een grootse afsluiter van de reeks, en met zijn 130 minuten ook meteen de kortste film uit de reeks.

En laat ik maar meteen beginnen met die speelduur. Het voelt toch veel te kort aan. Daar ik over de verhaal vertelling in part 1 lyrisch was, ben ik dat hier niet echt. Yates vervalt weer in zijn oude doen. Erg jammer. Ik dacht echt dat hij het licht had gezien over het vertellen van een verhaal als dit. Er zit te veel in de film gepropt. De situaties volgen elkaar te snel op waardoor je met een wat leeg gevoel achter blijft, vooral op het losmaken van een emotie. Waar ik in andere Potter films nog door iets geraakt werd, had ik dat in deze finale film niet echt. Dat komt ook omdat Yates te makkelijk omspringt met personages waar we in de tien jaar van zijn gaan houden. En dan doel ik vooral op de belachelijke sterfscenes van key personages. Hoe haal je het in je hoofd om een Lupin of een van de Weasley´s zo makkelijk af te schepen. , wat een lef heb je dan als regisseur. Dit is ook een element waar ik me in voorgaande films van Yates aan heb gestoord. Jammer, want zo doet het je helemaal niets. En wat was nu de rol van Aberforth Dumbledore? Ik kan niet zeggen dat hij veel toevoegde. Verhaal technisch is part 1 dan ook superieur aan part 2. Aan de vertelling is dus nogal wat aan te merken. Gelukkig zitten er ook nog wat goede dingen in. Er worden een aantal onthullingen gedaan die mij toch wisten te verassen, aangezien ik de boeken niet ken. Daarmee kan Yates de balans weer een beetje gelijk maken. Ook de onthulling van Potter aan Snape was erg goed..

Naast het verhaal van het verhaal van het vernietigen van de Horcruxes hebben we natuurlijk nog de aanval op Hogwarts. En die is prachtig gedaan. Alles wat ik van een tovenaarsoorlog verwacht had. Veel gezwaai met de toverstokken en de daarbij horende spreuken en actie. Echt mooi gedaan. Ook leuk dat je een aantal oudjes mooie dingen ziet doen, om zo het niveau verschil te laten zien tussen de jeugd en de oudere garde. Vooral McGonagall was erg leuk dit keer. Tussen de actie door hebben we dan ook nog erg goede kleine momenten. De scène tussen Potter en Snape was goed. Het hele verhaal daarna was dat ook. Misschien wel de beste onthulling van alle films. Had dat echt niet zien aankomen. Goed gedaan ook met de flashbacks. Snape is eigenlijk de grote held van het hele Potter verhaal. Erg goed gespeeld door Rickman over alle films. Wat ik me trouwens wel afvroeg tijdens het kijken, is Snape nu de vader van Potter? Het werd zo verteld dat je het haast zou denken.. Toch wel een moment in de film, die het gemiddelde weer heel wat omhoog trekt.

Naast al die massa gevechten hebben we dan ook nog de confrontatie waar jaren naar uit is gekeken. En die viel aan de ene kant erg tegen en aan de andere kant niet. Het gaat allemaal wel erg snel en gemakkelijk, aan de andere kant ziet het gevecht er fantastisch uit. Toch wel een beetje een anticlimax, daar ik er meer van verwacht had. Het laatste stuk was ook weer zo'n moment wat de film echt nodig had, en maakt part 2 toch nog tot een waardige afsluiter, ook mede door de muziek tijdens de aftiteling die eindelijk weer eens te horen wis.

Acteerwerk is allemaal prima in orde. De oudgedienden doen het zoals in de gehele serie goed, met Rickman als uitschieter. Die man heeft in de tien jaar toch het beste zijn rol gespeeld, en is echt een favoriet van mij geworden door de jaren heen. De jeugd doet het ook goed. Matthew Lewis is dan ook weer een uitblinker. Erg jammer dat hij in de voorgaande films wat naar de achtergrond werd gedrukt, aangezien hij toch wel een belangrijke rol in het geheel speelt. Dat geld ook voor meerdere personages.

De effecten zagen er weergaloos uit. Echt van een hoog niveau, waarbij er dit keer niet echt wat door de mand viel. Van de draak tot de legers, alles ziet er prachtig uit. De muziek is ook weer erg goed, en laat de donkere sfeer echt goed overkomen. Geluid is ook goed. De 3D had achterwege gelaten kunnen worden, want dit keer voegt het totaal niets toe. De oorlog zag er nog best leuk uit met de 3D, maar je mist niks als je de film in 2D gaat zien. Ook hier had ik meer van verwacht.

Wisselvallige film. Op het ene moment is het niks, en een ander moment is weer ontzettend sterk. De balans is niet altijd even goed, en vooral verhaaltechnisch schiet het nogal te kort. Komt ook door de speelduur. Er word gekozen om twee delen te maken om het grootse verhaal zo goed mogelijk te vertellen. Maak daar dan ook gebruik van. Het hoge niveau van part 1 wordt nergens behaald. Toch zitten er een aantal elementen in part 2 die het niveau toch flink omhoog halen, anders

Voor deze DH 1 een 4, voor DH 2 een 3.5.
Voor beide delen als een geheel komt het uit op een 3.75. Ruim voldoende dus.

Verdomme, precies waar ik bang voor was. De slechtste uit de reeks . Actie in overvloed, maar mooier dan de scene met de draak wordt het niet. Ik weet dat al het persoonlijke drama in het eerste deel zat, maar dit deel had ook grote porties kunnen gebruiken. Er gaan immers belangrijke personages de pijp uit, maar eigenlijk ook weer niet genoeg personages. Had er meer verwacht.

Vrij veel onvolwassen reacties lees ik hier omdat HP voor een gemelleerd publiek interessant is. Voor alle leeftijden dus. Prima, zeker voor het kind in mij. Ik heb heel erg genoten van deze film. Emma Watson zegt zelf dat de 10 jaar HP voor haar de beste leerschool waren, maar of ze veel beter is gaan acteren vraag ik me af. Eigenlijk valt de rol van Emma en Rupert in dit laatste deel niet zo op. Daniel daarentegen vind ik echt gegroeid als acteur. Ik zag de film in 3D IMAX (Rotterdam Pathé) en het was fantastisch!

Toevallig dat iemand anders kaartjes had voor de première (heb het even moeten bezinken voordat ik iets kon schrijven), maar niet kon en toen heb ik ze overgekocht en ben er met mijn vriendin naartoe gegaan. Normaal zou ik dat nooit gedaan hebben, want van al die Harry Potter films is er geen een geweldig. Ben dan ook alleen voor het eerste (was toen 10 jaar ofzo en toen vond ik dat nog wel leuk) en het een na laatste deel (heeft me positief verrast) speciaal naar de bios gegaan.
Vond dit een toch zeer onwaardige aflsluiter. Net als de vorige film oogt het een stuk volwassener, maar jammer genoeg zitten er nog steeds flauwe, onorginele, kinderachtige grapjes in, heb me daar nooit eerder aan gestoord bij een hpfilm, maar misschien was dat omdat deze keer zo'n beetje de hele zaal (dezelfden lachten ook om de trailers van Zookeeper en Puss in Boots en sorry maar in mijn ogen ben je dan simpel volk) dubbel lag. Maar goed, het is en blijft natuurlijk ook een jeugdfilm en misschien ben ik dat kinderlijke wel ontgroeid.

Er zitten zeker wel een paar leuke en mooie scènes in, maar dat 3d! Afschuwelijk! Ben er sowieso al geen fan van, maar ze hadden het beter gewoon kunnen uitbrengen zoals hij gefilmd is en niet later de 3d-effecten toe gaan voegen, want dit leek echt nergens op!

Leuk dat het kasteel weer even terugkomt, maar de battle rond Hogwarts viel ook erg tegen, nergens echt spannend. Wat flitsende beelden, overal tovenaars en overal overvliegende toverspreuken, maken nog geen spektakel.

En dan dat einde! Ook zo waardeloos! Het idee om de drie hoofdrolspelers terug te laten komen als ouders is niet zo slecht, maar ze lijken amper ouder, overtuigen nauwelijks en het gaat werkelijk nergens over en dus daardoor compleet overbodig.

Vond part 1 toch een stuk betere en spannendere film. Jammer dat een fenomeen zoals Harry Potter dat ook deel uit maakt van mijn jeugd zo matig wordt afgesloten...

Eindelijk gezien na lang uitstellen, 3D versie gezien (blijkbaar willen mensen geen 3D zien) vanwege het feit dat 2D stampvol was.

Als ik het toch bezie op basis van Deel 1 vond ik deel 1 beter, niet op zicht van prestatie of wauw factor maar het melodramatische was veel hoger in deel 1 en werd ook meer aandacht besteed aan de vriendschap zelf.

Zelf in deel 2 zaten er véél goeie scene's en werd ook een paar knooppunten gedaan die in het begin nog niet waren gemaakt..

Toch ben ik deels blij dat de Harry Potter saga gedaan is, na 10 jaar lang kijken elke deel hebben ze het in stijl kunnen afsluiten,dank u.

Beste van de delen.

Vermaakte mij persoonlijk toch het meeste, de afronding van het verhaal is toch wel fijn gedaan. De battle is leuk, met een paar aardige wezens. De draak die er voor zat was mooi gemaakt en erg gedetailleerd. Meer tot the point dan andere delen met weinig vulling.

Minpuntjes is dat je ook in dit deel amper meekrijgt wat Draco er nou precies van denkt. Je ziet hem af en toe een beetje moeilijk kijken, en dan moet dan voor twijfel doorgaan.
Verder wat andere minpuntjes (speech van Neville bijv), en niet te vergeten het pathetische/lachwekkende einde, maar al met al wel een aardige film. Jammer dat het pas bij deel 8 mijn eerste voldoende weet op te leveren.

3*

Eindelijk het laatste deel. Zo voelt het aan en de film zit ook met dat sfeertje. In plaats van de grote finale, krijgen we meer een zucht van verluchting dat het allemaal gedaan is. Nog eventjes en we zijn er. David Yates is verre van mijn favoriete Harry Potter regisseur geweest. Het verschil is enorm groot met bvb Prisoner of Azkaban of the Goblet of Fire. Deathly Hallow is meer een gevechtsfilm geworden met een kruising tussen Star Wars en Gladiator of Robin Hood. Ik mis het avontuurlijke in de laatste delen. Waar is de magie? Waar is de creativiteit? Wat we hier zagen, kwam al eens langs in de reeks en was ook zo te verwachten. Amper humor in deze film trouwens. Het speels is er helemaal af nu.

Wel mag gezegd worden dat de cast ondertussen gegroeid is in hun rollen. Eerlijkheidshalve zou (naar anologie met de hype rond Lord of the rings) deze film in de lijstjes van de Oscars moeten zitten. Al hadden ze met prestaties uit eerdere films meer kans gehad.

Ik heb hem net gezien en ik vond het eerlijk gezegd wel een heel erg saaie film.
Moet gezegd worden, dat ik geen fan ben van de HP movies, heb ze allemaal gezien nu, maar geen een die bij mij blijft hangen van: "wauw wat een goeie film."

Ik had opgegeven moment het gevoel van dat het zo lang duurt en elke wanneer ik dacht en nu komt die epische strijd, gebeurt er eigenlijk bar weinig, karakters gaan dood, maar je krijgt er weinig van mee en laat mij in in iedere geval niet meeslepen van aww!

Ik had zelf gevoel van we rennen naar die ene object en vernietigen het en dan weer naar de volgende rennen.

Nog een puntje...
Die ene scene met die Molly en Bella, die kwam ook opeens zo random over.

Scene naar Harry en Voldermort, dan opeens die gevecht van Molly en Bella en na 10 sec is het over, weer terug switchen naar Harry.

Dus, ja ik vond het erg saai, waardoor ik het gevoel dus had dat het zo lang duurt, het nam me niet mee naar die strijd, omdat het te gefocused werd in het zoeken van Harry en die dingen.

Enigszins vind ik de HP films erg over rated en is hier misschien een beetje het sentiment van "nu is het echt de allerlaatste Harry Potter" waardoor mensen geneigd te zijn de film meer op te hemelen.

ps. de 3d vond ik ook niet echt van grote toegevoegde waarde, eerder verwaarloosbaar.

De eerste helft van de film was beduidend beter dan de tweede helft. Dat vond ook mijn medebezoekster. Zij is een echte Harry Potter fan en was het eerste deel, voor de pauze, behoorlijk hyper en zenuwachtig (erg leuk om te zien). Maar dat is na de pauze niet meer terug gekomen.

Ik heb de boeken niet gelezen, maar waarom moest dat lieve elfje Dobbey nu dood in 7.1 maar blijft verder elke persoon van belang leven in 7.2? Zo laat de film op een niet hysterische fan natuurlijk niet al te veel indruk achter.

Neemt niet weg dat ik het alsnog een leuk bioscoopbezoek vond. En de film was ook leuk om te zien. We konden hem op het door ons gewenste tijdstip enkel in 3D bekijken en ik moet zeggen, dat viel me niet eens zo tegen (ik ben nogal een 3D scepticus). Het was echter wel weer hetzelde verhaal als mijn eerste (en enige) 3D-film: de kleuren zijn zo lelijk (groenig, active shutter bril).. En het beeld te donker. En pijn aan mijn neusbrug. Verder wel oke, leuk extra effect.

Mooi slot, en als film staat deze Harry Potter 7.5 ook als een huis.

Toch fijn voor deze reeks dat het toch met een bang uit gaat. Toch een reeks geweest van wisselend niveau maar als het goed was, was het dan echt goed. Visueel weer erg mooi, narratief verloopt het goed, pacing is sterk en ook het design is weer uiterst sterk. Enig minpunt is die typische blockbuster humor, niet leuk.

Deathly Hallows is duidelijk in tweeën gesplitst en overduidelijk dat je nu naar de tweede helft van een film zit te kijken. Dat boeid niet, dat betekent dat je van A tot Z gewoon een achtbaanrit hebt zonder opbouw. Narratief loopt het enorm lekker, pacing is constant en ook wordt het verhaal is treffend verteld. De film kent toch een aantal erg mooie scenes, die veel puntjes aan elkaar knopen en ook op gebied van special effects is het weer top notch.

Van zo'n einde verwacht je ook dat het wat episch aanvoelt. Als niet fan heb ik dan ook een gevoel dat dat epische slot er met deze 7.5 is gekomen. Battles ook erg sterk, solide effects maar de grootste troef is toch vooral constantie. Sterk deel, en wat mij betreft het beste deel uit de reeks. Helaas is dit niveau niet gehaald in heel de reeks, en was het vaker een miss dan een hit maar Yates weet dan wel het één en ander goed te maken. Al is het maximale lang niet uit deze reeks gehaald.

Harry Potter heeft zijn laatste film er dan eindelijk op zitten en weet met z'n laatste deel nog steeds te plezieren. Maar als ik dan toch moet gaan beginnen mierenneuken vind ik dat de finale misschien net wat teleurstellend was omdat het hier toch voornamelijk allemaal om draaide. De special effects zijn daarentegen weer het beste wat de filmindustrie te bieden heeft. Het acteerwerk was zoals we gewoon zijn van de franchise opnieuw weer erg sterk. Al kan je moeilijk anders verwachten van de franchise. Harry Potter heeft zijn finale hoofdstuk dan ook met glans weten af te sluiten.

Al bij al teleurstellend. Sinds de 5e film is het vet er af voor deze franchise en zijn de film vooral saai, langdradig en 'duister'.
Het begin valt best mee. Tuurlijk weer hetzelfde trucje als de vorige film met de Wisseldrank (waarmee Hermelien zich voordoet als Bellatrix). De Kluis waar alles vermenigvuldigt als je het aanraakt is aardig gedaan. De draak is helaas wat minder dan degene die we al zagen in de Vuurbeker, meer bepaald de Hongaarse Hoornstaart. Ook gebruiken ze de 'imperio'-vloek om die goblin te betoveren, terwijl heel de serie door gezegd is dat deze verwerpelijke vloeken zijn..
De liefde is ook erg geforceerd tussen Ginny en Harry. Ze kussen dan wel eens tussendoor, maar je ziet dat het niet gemeend is. Sneep heeft ook maar 2 man bij zich om Zweinstein te runnen (ow ja die Dementors buiten ook maar die doen niet veel behalve wat rondfladderen door de lucht) en neemt al gauw terug de benen wanneer de school in verzet komt.
Het eindgevecht is ook niet veel soeps. We zien er in feite niet veel van. De doden worden terloops even getoond, waardoor je er eigenlijk ook niet mee inzit.
Maar de grootste ergernis is Hagrid. We zien hem sinds de 6e film eindelijk terug en direct als gevangene van Voldemort. Wat er daarvoor met hem gebeurd was in de slag is een raadsel. Precies alsof ze hem over het hoofd gezien hadden al die tijd. Ow ja Hagrid moet Harry dragen staat in de boek, laten we hem snel een paar seconden screentime geven.
Sneeps herinnering was goed omdat het een aardig aantal plotlijnen verbond en vragen oploste.
King's cross vond ik dan weer overbodig, veel gepraat en gezever.
Bon dan hebben we nog het ultieme eindduel tussen Harry en Voldemort, deze is bijna spannend, maar ja als Harry al eens uit de doden is opgestaan en de Doodsvloek heeft overleefd, dan weet je dat hij zich hier ook wel doorheen zal slaan.
Bij de epiloog zagen ze er inderdaad amper ouder uit, een beetje een ander volwassener kapsel, best wel triest dat ze niet beter konden.
Over het algemeen is dit een serie die al enkele films over zijn houdbaarheidsdatum heen is, voor mij toch alleszins. De eerste 4 film waren leuk, vol magische wezens, spannende toernooien en queesten, de laatste 4 gewoon donker en met een geforceerde dreigende sfeer.
Of deze filmserie en boeken binnen 20 jaar nog bekeken en gelezen gaan worden, betwijfel ik sterk.

Samen met The Prisoner Of Azkaban & The Half-Blood Prince op mijn ereschavot van de Potterfilms. Visueel verbluffend , een fantastische afsluiter. Alleen die epiloog was er teveel aan...

Mooie, waardige afsluiting van de Potter-reeks.

Tot nog toe had Yates me nog niet echt kunnen overtuigen met zijn Potter interpretaties, echter nu levert hij een prima staaltje werk af. Goede balans tussen actie en verhaal, geen ellenlange romantische huil momenten en een fijne dosis spanning. Even was ik bang voor zo'n mierzoet Lord of the Rings-achtig einde (die vreselijke "gay" scene tussen Frodo, Bilbo en de rest), maar dat blijft gelukkig achterwege.

Ook voor diegenen die de boeken niet gelezen hebben is het allemaal goed te volgen, al helpt het natuurlijk wel als je het Potter universum een beetje kent. Mijn grote favoriet blijft Emma Watson als Hermelien; wat is dat toch een leuke verschijning. Radcliffe vond ik als jochie beter, maar stoorde me verder ook niet echt. Als acteur vind ik Grint nog steeds het sterkst, kijk uit naar zijn volgende projecten. Voor de rest is het vooral een vermakelijk actie spektakel; veel acteren komt er verder niet in voor. Ik heb overigens de 3D versie gezien. Was voor mij de eerste 3D ervaring en ik vond het eerlijk gezegd weinig toevoegen, op een enkele scene na.

Samen met The Prisoner of Azkaban het beste deel. 4****

Ik wist niet helemaal wat ik van deze film moest verwachten aangezien deel 1 me nogal tegenviel. Die film was te lang en er gebeurde te weinig. Gelukkig is dat niet het geval bij Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 2. Je rolt van de ene gebeurtenis in de andere zonder afgeleid te worden door scènes waarin tieners worstelen met hun problemen of ander minder interessante zaken. Sterker nog, de laatste Potterfilm is misschien wel de beste van de reeks.

Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 1 blijkt dus echt een veel te lange aanloop naar de climax te zijn geweest. Er had met gemak één film van gemaakt kunnen worden. Waarin je bij deel 1 moet wachten op de actie val je er hier zo ongeveer midden in. Ook wat betreft het plot hebben ze de interessantste dingen voor het laatst bewaard. Dat Potter zelf een horcrux blijkt te zijn vond ik erg goed gevonden en dat levert interessante scènes op. Al was ik wel even bang dat Potter The Architect tegen het lijf zou lopen.

Het einde valt dan wel weer een beetje tegen. Het 19 jaar later stukje werkt voor geen meter, zeker ook omdat de personages er zeker niet 19 jaar ouder uit zien maar ook omdat het niets toevoegt.

4*

'Een afgeraffelde teleurstelling'

Net als bij vele leeftijdsgenoten zijn de 7 boeken van J.K. Rowling door mijn puberteit heen gevlochten en hiermee heeft ze een onbereikbare maar zeer tastbare wereld neer weten te zetten.

Dat de boeken zijn verfilmd heeft wat mij betreft al deel van de magie weggehaald, maar goed je kan er zelf voor kiezen het bij de boeken te houden. Helaas dient Harry potter and the Deathly Hallow: part 2 niet als een waardige afsluiter van de wat wisselvallige reeks.

Deel 1 is wat mij betreft een prima opstapje geweest, de emotionele verhoudingen tussen de hoofdrolspelers worden subtiel geportretteerd terwijl er tegelijkertijd door het verhaal heen wordt gewerkt. Blijkbaar was dit voor Yates genoeg gevoelig materiaal en besluit hij van deel 2 een zeer objectieve en lege film te maken. Waar ik bij deel 1 echt mee kon leven met Harry, Ron en Hermelien (en zelfs met een aantal kleinere rollen) had het me in deel 2 koud gelaten als ze alle drie om het leven kwamen.

De manier waarop het boek is geadapteerd is zeer plat en komt gehaast over. Alle eindjes zijn snel aan elkaar geknoopt zonder tierlantijntjes. Ook worden er een hoop wegen ingeslagen die dan juist weer geen uitleg krijgen. Zo wordt het hele gedeelte met de zus van Perkamentus wel aangehaald maar totaal niet uitgediept waardoor het niks toevoegt.

Het acteer werk komt zelden tot zijn recht omdat de dialogen uitermate slecht zijn geschreven. Alles staat in dienst van het verhaal uit leggen en je krijgt zelden het idee alsof de karakters daadwerkelijk met elkaar communiceren. De sterkste rol kwam wat mij betreft van Maggie Smith (Professor McGonagall) die helaas het enige stuk waar ik echt iets begon te voelen moet afkappen met de flauwe one-liner "Dat had ik altijd al eens willen doen". Hiermee zijn we toegekomen tot het volgende tekort: het schrille contrast tussen de ernst en de humor. Yates wil laten zien dat tijden daadwerkelijk duister en serieus worden, maar slaat de plank hiermee behoorlijk mis door flauwe grappen op de verkeerde momenten in te zetten. Hierdoor is het lastig te geloven dat de personages oprecht bang of verdrietig zijn en dit walst ze uit tot kartonboord.

De cinematografie is waar ik deze film het meest op waardeer. De duistere stijl is naar mijn smaak nog iets te glamoureus maar er is zeker een goede poging gedaan door gebruik te maken van mattere kleuren en gestileerde compositie. Tegen het einde overheersen (zoals we dat veel te vaak zien) de kleurcontrasten oranje en blauw, en rood en groen. In de herinnering-sequentie van Sneep is wel subliem gebruik gemaakt van kleur en licht, wat het een zeer gevoelige en rake scene maakt.

Mijn laatste klaagzang is de muziek. Waar John Williams perfect bijdroeg aan de magische wereld verpest Alexandre Desplat dit door de twijfelen tussen epische, heroïsche nummers en horror-sounddesign. Bij het de eindstrijd vliegt het sound-design nog eens gigantisch uit de bocht en probeert hiermee de scene, tevergeefs, te redden.

Harry Potter 7.2 eindigt bombastisch en zonder enige indruk te maken is het voorbij. Alle verhaallijntjes zijn geforceerd samengevoegd om te eindigen in de epiloog die als perfecte metafoor voor Yates zijn subtiliteit dient: een cliché geheel waarvan de meute smult maar de echte fan maar nauwelijks blij van kan worden.

Ik ben blij dat we de boeken nog hebben, want zoals J.K. Rowling Harry Potter ooit heeft neergezet is dankzij het te vaak wisselen van regisseur en de grote campagnes maar weinig van overgebleven.

Vandaag eindelijk gezien. Eerste punt van kritiek : ook hier geen enkel positief 3D gevoel aan overgehouden. Als men dat niet beter weet te benutten mogen ze het van mij compleet achterwege laten.
Verder een prachtfilm die ik, zeker samen met deel 7.1, de allerbeste van Harry Potter vind. Ik begrijp ook helemaal niets van het commentaar op het gevecht tussen Voldemort en Harry. Afgezien van het feit dat het vooral in deze film erg duidelijk wordt gemaakt dat Voldemort bij elk vernietigd gruzielement zwakker wordt, is het eindgevecht lang genoeg naar mijn smaak. (Ik dacht zelfs langer dan in het boek, maar dat weet ik niet meer zeker.) Ook aan de dood van Fred wordt toch echt wel meer aandacht geschonken dan een paar seconden zoals hiervoor beweerd. Goed, niet alles is perfect, niet elke grap geslaagd en niet elke confrontatie optimaal. Maar dan gaat het echt om details. Daardoor geen volle 5 sterren, maar wel 4,5 voor Sneep, de aanval op Zweinstein, de inbraak in de bank en het versnipperen van Voldemort.
Tweede punt van kritiek : het ouder worden had iets overdreven mogen worden. Hoewel ze na 19 jaar nog maar 36 of 37 zijn. Nog steeds niet zo oud dus eigenlijk. Of dit er nog bij had gemoeten ? Volgens Rowling in 'Het uur van de wolf' is dat voor haar het ultieme heldendom. Na dat je zo veel hebt meegemaakt en zo belangrijk bent geweest, toch nog verder kan met een gewoon leven en kinderen gaat opvoeden.
Al bij al een meer dan prima laatste Harry Potter deel. Kom maar op met die bluray.

We zijn bij het einde van de films gekomen. Dat is maar goed ook, want de boeken had ik al lang en breed uit.

Voor zover ik me kan herinneren hebben ze de hoofdlijn goed genoeg gevolgd. Wel vond ik dat ze Perkamentus zijn jeugd maar slecht hebben toegelicht. Mijn mede biosgangers wisten nu ook dat het niet een totale goedzak was, maar ze missen nu toch wat informatie.
Er zat wel een fijne spanningsopbouw in de 'Battle for Hogwards'. Wel vond ik het gevecht te massaal. Ik kan me niet herinneren gelezen te hebben dat Voldemort zo'n massaal leger had. Ook heb ik de centaurs gemist, die volgens mij ook in dat gevecht voorkwamen. Die muziek bij het opstellen van de verdediging sprak me wel aan.
Verder wat pluspunten voor de herinneringen van Snape. Voor mij (en hopelijk alle lezers) een belangrijke passage uit het boek die zeker niet gemist zou moeten worden. De effecten die hierbij werden gebruikt vond ik zelfs zonder 3D ook mooi en sfeervol.
Ik miste de emotie in de scene waarbij Harry de geesten van zijn dierbaren ziet. Dat was zo mooi in het boek, maar hier miste er iets. Dat vond ik erg jammer.
ik las hier dat het een en al een rollercoaster film was, maar dat viel wel mee. Er zaten goede rustpunten in die ook in het boek onmisbaar waren. Zo ben ik bijvoorbeeld nog steeds dol op de technische toverstokpraatjes. Dat is toch wel een echt een HP-ding. Toch hield ik wel een soort rollercoaster gevoel omdat gebeurtenissen elkaar lekker snel opvolgden.

Voor mij hoeft geen acteur of actice voor deze film een oscar te winnen. Ze vulden hun rol prima in hoor, Radcliffe ook. Toch jammer dat net nu hij het karakter in de vingers heeft het weer moet loslaten. De volwassenen hadden voor het grootste gedeelte van de film wel een goede mate van aanwezigheid en herkenbaarheid voor ook de niet-fans. Stiekem heb ik soms best moeten lachen om de oneliners die de schrijvers in de film hebben gegooid.

Verder zag de film er in 2D heel mooi uit. Met het bekijken van wat youtube-jes dacht ik dat hij te donker zou zijn, maar dat viel me alles mee. Het kleurgebruik is gewoon goed. Verder vond ik de draak mooi gemaakt, blijf ik iets met Hogwards hebben, enz. Ik moest lachen om de manier waarop het Geheime Kamer-gedeelte werd afgesloten. De punten waarbij gebruik gemaakt zou kunnen zijn van 3D waren wel te spotten, maar daar mis je niets mee. Trust me.

Verder moet ik nog even pluspunten geven voor het vertrouwde gevoel in de film. Gelukkig hebben ze net als in het boek nog een eerbetoon gegeven aan de bekende wezens, items, personages, passages enz.
Een welverdiende 4*.

Only i can live forever...

Net uit de bios en ben er nog steeds stil van, wat een ervaring was dit. Dit is ongetwijfeld de allerbeste HP-film ooit. Waarbij in part 1 niet zo heel veel gebeurde is Deathly Hallows: Part 2 één grote achtbaanrit. De manier hoe iedereen in opstand kwam tegen voldermord's leger was zo goed gemaakt, prachtige special effects, helemaal in 3D, werd weggeblazen, de hele film door ik zowat kippenvel. Ook is dit tot nu toe de best film die ik in 3D heb gezien, ongeloofelijk zeg. Ook zoveel emotie de hele film door, merkte dat ikzelf ook nogal tranerige ogen kreeg op het einde. Het einde van deze film is trouwens het allerbeste einde dat ik ooit in een HP film heb gezien, orgineel en goed bedacht. Jammer dat het nu afgelopen is.. Ik ga niet meer zeggen, deze moet je gewoon zelf op het grote scherm zien. 5 sterren en daar blijft ie ook op staan.

Helaas een stuk minder dan deel 2. Vanzelfsprekend is dit het grote einde en dat wordt dan ook (zoals verwacht) gevuld met de grote battle. Ik vond zelf de reis hiernaartoe veel interessanter.

De film is als blockbuster op zich prima geslaagd, maar is helaas een stuk minder filmisch en speels als sommige van de andere delen. De film loopt ook niet zo, omdat er te veel draadjes bij elkaar geknoopt worden. Helaas dus niet zo goed als deel 7, maar dat was eigenlijk ook niet te verwachten.

Het verfilmen van een boek zal nooit een simpele klus zijn, al zeker niet wanneer het gaat om een boekenreeks met een gecompliceerde, doch geniale, verhaallijn als deze. Ook al hebben ze het laatste stuk opgedeeld in twee delen, godzijdank, toch zie je nog dat enkele puzzelstukjes ontbreken in de verfilming, die je dan toch in het oorspronkelijke medium, het boek, zal moeten gaan zoeken (bewuste 'marketing'zet?). Maar dat is natuurlijk gewoon eigen aan verfilmingen, je bent gedwongen alles in een zit van max. 3u te gieten, waarin je nooit een volledig boek kan verwerken. Je moet dus keuzes maken en sommige puzzelstukjes ongemerkt laten vallen.

Niettemin hebben ze naar mijn mening een goede keuze gemaakt en ondanks het wegvallen van enkele puzzelstukjes een prachtig geheel gevormd. Delen waarvan ik dacht dat ze een hekel punt zouden worden zijn er tenslotte nog heel mooi uitgekomen. Zoals bijvoorbeeld de scène in de 'sluimerwereld' met Harry en Perkamentus, en de openbaring van Sneep's dubbele rol.

Doch zit ik ietwat met een wrang gevoel over de eindstrijd tussen Voldemort en Harry. Door het weglaten van enkele info die Harry van Perkamentus krijgt, ivm de opoffering van Lily en welk effect dit heeft de relatie Voldemort-Harry, lijkt de hele dood van Voldemort een beetje bruusk en onverklaarbaar in de film. Ik ben werkelijk achteraf in het boek moeten gaan kijken hoe de vork nu weer precies in zijn steel zat, want in de film leek het allemaal vrij vaag en te gemakkelijk. Misschien meer een hiaat in het verhaal zelf en niet zozeer in de film, maar toch had ik dat gevoel niet bij het lezen van het boek.

Al bij al een mooi einde van een geniaal verhaal. De richting die ze in de verfilmingen hebben gekozen na de eerste teleurstellingen –te kinderachtig– wordt hiermee perfect afgesloten.

hehe heerlijke recensie, echt waar. Met gevoel geschreven. Ik heb ze met prezier gelezen.

Eerst en vooral was ik aan het twijfelen voor deze film in 3D te zien. Maar ik moet eerlijk toegeven, eenmaal ik de eerste 20 minuten zag heb ik er zeker GEEN spijt van. Alles komt beter tot recht in de effecten. Zo zie je de scene in goudgrijp ontzettend goed. Wie wilt er nu niet net in het karrentje door goudgrijp rijden. En de draak die net op je afkomt. .
Ik heb echt een aantal traantjes gelaten bij de dood van fred/george (geen idee meer wie van de twee het was). En Remus en tops die blijkbaar nog een zoontje hebben. En zeker de hersenpan scène, bijna alles rond Sneep wordt hier uitgelegd wat ik heel goed gefilmd vond..
Defilm was voor mij echt een succes. Geen minuut heb ik me verveeld, zo zenuwslopend, alsof ik de bitterheid van de karakters voelde. Alsof ik hun emoties voelde, ze deelde.

De dood van Voldemort had inderdaad wat meer aandacht verdient. Uiteindelijk wachten we hier zo lang op en dan opeens zie je gewoon in de 3D versie stukjes Voldemort rond je vliegen. Iemand geïnteresseerd in een aandenken? Nu de moment voor een stukje.
Het einde vond ik echt enorm 'tactvol': een zwart scherm met 19 jaar later. Ik neem het hem niet kwalijk, in het boek is het ook zo geschreven en het moest ook in de film. Wat konden ze anders doen? Misschien het zwarte scherm weglaten. Gelukkig hebben ze ons inderdaad bespaard van de namen die ze die kinderen hebben gegeven.

Het is nu wel al 2 jaar geleden dat ik het boek heb geleden, dus heb ik geen flauw idee meer hoe het juist ging. De film boeide me enorm. En ik vond het wel fijn naar de film te kijken zonder te denken: oh nee verfilmen ze dat zo of zo.

Ik ben nu 19 jaar en Harry Potter heeft me heel veel plezier en vrienden opgeleverd. Ik zeg nu zeker geen gedag, voor mij blijft Harry Potter iets wat we moeten blijven koesteren. De boeken kunnen we blijven lezen en de films blijven zien. Nog een paar maanden en de collectie boeken/films is compleet en ze zullen zeker niet op de plank blijven staan.

De Imax ervaring van het eerste deel was niet zo goed bevallen dat ik nu weer voor Imax en/of 3D wilde gaan. Het werd dus een reguliere ouderwetse voorstelling waarin ik me kon concentreren op de film en niet afgeleid werd.

Mijn Review

Een waardige afsluiter van de Harry Potter filmreeks. Vind overigens dat deze film verhaaltechnisch nergens op afgerekend kan worden aangezien het boek word gevolgd. Er zijn inderdaad een aantal plotgerelateerde zaken waar deze film eventueel op afgerekend zou kunnen worden maar dat is op het conto van J.K. Rowling te schrijven, niet op die van David Yates.

Anyway, vind het mooi dat deze film naast uiteraard genoeg actiescenes ook veel gebruik maakt van stiltes. Een stilte kan soms oorverdovend werken en dat is ook in deze film het geval. Mooi gedaan. Verder zijn de special effects weer uitstekend, alhoewel het me blijft verbazen dat mensen op een bezemsteel laten vliegen er toch weer onrealistisch uit ziet. Ondanks alle mogelijkheden van tegenwoordig. Ik heb overigens de 2D versie gezien, zag wel duidelijk in welke scenes 3D net dat beetje extra hadden gegeven maar heb er voor m'n gevoel niets aan gemist.

Goed, al met al een vermakelijke film en een prima afsluiter. Het is geen 5 sterren materiaal maar dat hoeft ook niet. De film voldoet in mijn ogen aan de verwachtingen en haalt daarmee een dikke voldoende.

4*

Ik ben er vandaag voor de tweede keer geweest, nu in 3D, omdat ik daar toch wel benieuwd naar was. Het moet gezegd, zo erg was het niet. Het went snel, en bij sommige stukjes is het gewoon echt wel leuk en mooi. Soms is het een tikkeltje corny en lelijk, een beetje alsof je in een Eftelingattractie zit, maar een spektakelfilm als deze kon het eigenlijk best wel hebben.

Het einde vond ik helaas toch nog steeds minder, ik had gehoopt dat het me dit keer allemaal beter zou bevallen, maar helaas.

Maar laten we bij het begin beginnen.

Het komt wat traag op gang. Niet per se erg, maar ik kwam er tenminste niet meteen helemaal lekker in.
Dat komt helemaal goed vanaf Gringrotts. Prachtige graphics, prachtige muziek.

Nog even een klein inzakkertje bij Aberforth, hij stribbelt een minuutje tegen, en heel het 'twijfelen aan Dumbledore' gegeven wordt er nog even aan de haren bijgesleept, terwijl dat absoluut niet nodig was geweest voor het verhaal en voor het tempo van de film.

Eenmaal op Hogwarts is het genieten geblazen. Waar ik het de eerste keer nog wat rommelig en chaotisch vond allemaal, viel dat nu reuze mee. Er gebeuren wat dingen naast elkaar, maar dat is eigenlijk best prima uitgewerkt.

Wel iets teveel stomme grapjes op het verkeerde moment. De zaal kon weer even opgelucht lachen, maar eigenlijk vond ik het soms nogal misplaatst gezien de serieuze situatie waar ze inzitten.

Nog een klein puntje dat me opviel; het rondrennen van de studenten zodra de strijd begon. Waar renden ze allemaal heen, door elkaar? Had het niet wat georganiseerder gemoeten? De regisseur zal wel een chaotische sfeer hebben willen scheppen, maar puur logisch is het nogal raar.

Een stuk waar ik me dit keer toch ook best wel aan stoorde was Kings Cross. In het boek werkt het best prima, maar nu, -vooral bekeken vanuit de ogen van de niet-lezer, wat ik weleens probeer te doen- is het eigenlijk nogal een corny geheel. Zoals iemand al schreef, je verwacht bijna dat Morgan Freeman er nog even bijkomt. Niet erg denderend geacteerd en tekstueel ook niet al te sterk.

Net als de vorige keer vond ik, zoals ik al zei, het einde toch niet erg geslaagd. Het grootste minpunt vind ik nog steeds wel de manier waarop Voldemort sterft. Er is niemand bij, geen groot episch gejuich, dat had toch echt wel gemoeten vind ik, dit is een moment waar 8 films naartoe geleefd is. Ook de manier waarop hij sterft is zeer jammer. Ik had een lijk willen zien, maar nee hoor.

Het lijkt nu alsof ik de film helemaal niks vond, maar dit zijn gewoon alle minpunten opgesomt. Alles bij elkaar heb ik er heus wel van genoten, zaten er prachtige momenten in, en zag het er allemaal prachtig uit.

Toch zal 7.1 altijd mijn favoriet blijven. Zelf ben ik geen al te grote liefhebber van actie en epische gevechten en destructie, en de rust en de 'arthouse'sfeer in 7.1 lag helemaal in mijn straatje.

Ik ben tijdens de aftiteling nog zo lang mogelijk blijven zitten, om alle namen voor de laatste keer op het grote doek te zien verschijnen, onder begeleiding van het meesterlijke Hedwigs Theme. Voor de laatste keer.

4*

In de laatste film uit de reeks zijn Harry Potter en zijn vrienden op zoek naar de Gruzielementen, stukjes van Voldemorts ziel. Eens ze allemaal vernietigd zijn, kan hij het voor een laatste keer opnemen tegen zijn aartsvijand.

De acteurs in de hoofdrollen zijn gegroeid, ook in hun acteerkunsten. Daniel Radcliffe, Rupert Grint en Emma Watson verbleken echter bij namen als Ralph Fiennes, Maggie Smith en Alan Rickman die zowat elke scene stelen waarin ze spelen. De film is een reünie geworden voor alle grote Britse acteurs die ooit in Harry Potter hebben gespeeld, al komen ze soms maar een paar seconden voorbij.

De geweldige sfeer en prachtige beelden uit Part 7.1 maken plaats voor bijna continue actie, met slechts een paar rustmomenten. De ontsnapping uit Gringotts is fantastisch en alle actie komt natuurlijk samen in het ultieme gevecht op Hogwarts zelf. De special effects vliegen je om de oren. De mooie beelden worden ondersteund door schitterende muziek. De film scoort echter het meest op de, zoals altijd, fabelachtige en creatieve omgevingen. Dit alles ondersteunt het schitterende verhaal perfect.

David Yates heeft na 7.1 weer een pareltje afgeleverd, maar toch lijkt het alsof de goede man het nog altijd niet helemaal onder de knie heeft. Zo zijn er weer scènes die te kort of te lang duren, maar vooral: het had meer kunnen zijn. Het wordt nooit écht episch, en dat verdiende dit slotdeel toch wel. Om dan toch even de vergelijking te maken met het boek: waar waren alle magische wezens op Hogwarts? Voor het merendeel blijft de film loyaal aan het boek. Er zijn natuurlijk weer dingen die beter waren in het boek, maar enkele stukken zijn ook ten goede aangepast. En ja, het slot voelt net als in het boek vreemd aan, maar zo is de serie wel helemaal afgesloten.

Na tien jaar zit het er eindelijk op voor de filmversie van Harry Potter én voor de jongvolwassenen van vandaag die ermee zijn opgegroeid. Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 2 is een einde voor veel dingen en een tweede einde voor de lezers van de boeken. Fans mogen gerust zijn: dit is een volwaardige afsluiter van een fantastische reeks.