Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 2 (2011)

De laatste Potter is de beste. Een gigantisch rush van emotie en actie. Effecten en acteerwerk waren fantastisch. Daniel is weer vooruit gegaan. Erg veel tijd om er op te letten hebben we niet, daarvoor word je te veel in het verhaal gezogen. Waanzinnig!

Een overweldigende goede combinatie van spektakel en nostalgie.

'Harry Potter And The Deathly Hallows: Part 2' heeft als sterkste element haar voldoening. Ik had eigenlijk afgesproken om met vrienden de film aankomende donderdag nogmaals te bekijken maar daar heb ik nu geen behoefte meer aan. Niet omdat de film slecht was maar omdat het een volwaardige afsluiting is voor een filmreeks die bijna de helft van mijn leven omslaat.

In het tweede deel van The Deathly Hallows springt het verhaal van avontuur tot avontuur, de een nog grootster en indrukwekkender dan de ander. Het houdt de vaart er in en biedt vermaak ten voeten uit. Tegelijkertijd worden er zo veel mogelijk losse eindjes vastgeknoopt en krijgt elk personage een momentje om te schijnen.

Het mooie aan een eindfilm van een sterk in elkaar geweven filmreeks is dat het vergelijkbaar is met het laatste halfuur van elke andere film; het is één grote climax. Elke scène overtreft de voorgaande en het gevoel dat het alles of niets is, is onmiskenbaar.

Zelfs als je het boek gelezen hebt wordt je meegesleurd in het sterk opgezette, vlotte verhaal. De personages (en hun vertolkers) die al acht films en tien jaar bij je zijn komen met hun sterkste momenten ooit. Yates slaagt er in om tijdens het grote brok eindgevecht ruimte vrij te houden voor enkele grappen en de nodige romantiek.

Het geeft de film een nostalgische laag, wat ook wel verwacht mag worden. De film heeft zijn mankementen en cliché's maar als fan kan ik me daar niet aan storen. 'Harry Potter And The Deathly Hallows: Part 2' is meeslepend, sterk verteld en een visueel avontuur voor de eeuwen. Met liefde, verdriet, een lach en een traan eindigt de filmserie van mijn generatie. Een mijlpaal die onvergetelijk groots en toch nostalgisch klein is. Een prachtige afsluiter voor een prachtige filmreeks.

Het is, zoals beloofd, nu echt beëindigt.

Harry Potter and the Deathly Hallows Part 2 is niet zo maar een film. Dit is het einde van 14 jaar Harry Potter, het einde van een wereld waar veel mensen over de hele wereld over hebben gedroomd, het einde van Harry's jeugd, mijn jeugd, en het begin naar volwassenheid.

Wellicht dat enkele fans me snappen, maar deze boek/film-reeks is als het ware iets wat bijna als een standaard jaar-procedure bij mijn leven hoorde. Je groeit met de karakters en wereld mee, het is iets magisch wat we nooit zullen hebben. Iets magisch wat we misschien altijd al wilde hebben, maar nooit zullen krijgen. Dat ik min of meer dezelfde situaties (qua school en leeftijd) mee maak met de hoofdpersoon, is een nog betere band tussen kijker en film, lezer en boek. Kortom: HP7p.2 is iets wat ik ongelofelijk waardeer, maar ook haat omdat een eind aan iets goeds, een eind op het hoogtepunt, verschrikkelijk is. Ik zal het missen.

Hoe part 1 zo verschillend is als alle andere delen, zo rustig natuurlijk en filmtechnisch heel hoog zit, keert part 2 toch wel weer terug naar de Zweinstein-jaren. Op de een of andere manier zat ik zo in de part 1-sfeer, dat ik echt moest wennen aan het spektakel en de gebeurtenissen die ik te voortduren kreeg. Er gebeurt ook zó veel tegelijk, na elkaar. Het is een achtbaanrit, chaos. Wellicht werd er te weinig tijd genomen voor de overgangen, het was allemaal erg plotseling. Ik denk dat mensen die niet het boek hebben gelezen het nogal verwarrend vonden. Ook de overgang en sfeer verschillen tussen begin, midden en eind vond ik niet zo sterk overkomen. Het begin vond ik eigenlijk gewoon slecht, er was geen mooi of spannend begin en de betekenissen van bepaalde situaties en shots deed me te boven, ik zat pas te klappen, nerveus te worden en te trillen wanneer Zweinstein weer in beeld kwam. De battle was ongelofelijk sterk gedaan. Woorden schieten te kort. Hoe spannend, meelevend het was. Geweldig. Na Harry's dood vond ik de sfeer heel anders en eigenlijk niet-mijn-straatje. Erg sentimenteel met een veel te aanwezige muziek, dat stuk mat Marcel's speech sloeg de plank mis, en ook het einde met Voldemort's dood had ik heel anders verwacht, iets spannendst en nieuws. Dit was gewoon echt de grootste teleurstelling... Klein beetje balen.

Acteerwerk was echt voortreffelijk, visueel ziet het er fantastisch mooi uit, mede dankzij de creatieve sets. Special effects en muziek bij battle was echt helemaal geweldig, erg goed. niet te aanwezig, maar ook niet te veel verstopt. Ik had alleen, al eerder vermeld, moeite met de overgangen tussen scènes, hier hielden ze de part-1 stijl aan, terwijl het weer juist magie nodig had i.p.v. realisme.

Nu al een herziening nodig, licht teleurgesteld door het einde. Verwachtingen waren natuurlijk veel te hoog. Maar al mijn credits uit naar het meest fantastische en meeslepende film-battle/scène(s) ooit gemaakt, en naar de film reeks die mijn leven heeft verandert, en heeft geleid. Dank je wel Potter! 4 sterren met hopelijk een verhoging (snel ), misschien dat 2D versie me beter staat.

“It’s good to see you again, Potter”

En dat is het zeker. Na het waanzinnig goede Harry Potter and the Deathly Hallows: Part I, gaan we verder met Part II: de afsluiter, de grote finale. Tot zover is de filmreeks een geslaagde. Hier en daar een paar misstappen, hier en daar een paar hoogtepunten, maar over het algemeen is de reeks altijd consistent geweest; ik vind niet dat er ook maar één film tussenzit die ik echt slecht vind. Ze zijn allemaal leuk om te kijken. Part II breekt of maakt de reeks dus. Echter, de afsluiter nails it. Completely.

Als de film begint merk ik meteen al hoe hoog de inzet van de acteurs is. Waar Daniel Radcliffe als klein manneke nog betrapt wordt op vele geforceerde uitspraken, is dat hier helemaal verdwenen. Radcliffe is een man, een echte acteur en hij zuigt je mee in zijn prestatie als de tovenaarsleerling. Ook Ron en Hermione (ook al waren die al wat langer geleden flinke stappen vooruit gegaan) zijn bezig op hun best.

Na een heerlijke actiescène waarin het trio met het vierde Horcrux op de rug van een (prachtig gemaakte) draak uit de tovenaarsbank Gringotts ontsnapt, begeleid door de mooie score van Alexandre Desplat is het dan eindelijk zover. De duistere Heer Voldemort weet er eindelijk van dat Harry druk bezig is met de vernietiging van zijn ziel en de paden van zowel de Dark Lord als Harry leiden naar hun oude school. Hierbij wil ik overigens meteen al een note maken van Ralph Fiennes prestatie als de duistere heerser, want hij speelde het voortreffelijk. Ik vond het zeer indrukewekkend om te zien hoe hij Voldemorts angsten en pijnen naar boven bracht als er weer een Horcrux was vernietigd.

Op Hogwarts aangekomen wordt Harry warm onthaald door zijn vrienden en klasgenoten die een verzet zijn begonnen tegen schoolhoofd Severus Snape. Hier ontstaat een erg mooie toegevoegde scène waarin Harry Snape confronteert met de dood van Dumbledore, waarna (en dit zat wel in het boek) McGonnagal (een geweldig spelende Maggie Smith) gaat duelleren met Snape die vervolgens het kasteel uit wordt gejaagd. Vervolgens krijgen we de indringende stem van Voldemort te horen over heel het terrein van de school. “Give me Harry Potter. You have one hour.” Ik kan me nog herinneren dat deze stem in het boek werd beschreven als een stem die door merg en been ging en daar doet de film niet te kort aan! De opbouw die we vervolgens krijgen naar het grote gevecht is kippenvelgevend, terwijl Harry paniekerig zoekt naar het één na laatste Horcrux dat binnen de muren van Hogwarts verborgen zou moeten zijn.

Ondertussen gaan Ron en Hermione naar de Chamber of Secrets, die we voor de laatste keer zagen in de gelijknamige film, waar ze op zoek gaan naar de resten van de Basilisk, waarvan de giftige tanden een Horcrux kunnen vernietigen. Een mooi moment, want als ze het Horcrux dat ze bij de tovanaarsbank hadden opgepikt is vernietigd, komt dan eindelijk de langverwachte zoen tussen de twee. Maar daarna is het over met de mooie momenten. Want het gevecht begint!

Hier een pluim voor de regie van David Yates, de gevechten zijn prachtig en episch in beeld gebracht, met (opnieuw) geweldige muziek van Desplat eronder. Ondertussen komen de beste scènes van de film aan bod. Harry heeft zojuist het één na laatste Horcrux in Hogwarts vernietigd en heeft ontdekt dat het laatste Voldemorts slang, Nagini, is. Snel gaan ze op zoek naar Voldemort, die zich in het boothuis bevind, waar hij Snape op een gruwelijke wijze vermoord. Prachtig gespeeld door Alan Rickman, als de tranen over zijn wangen stromen, terwijl hij zijn laatste adem uitblaast. “Look at me. You have your mother’s eyes.”

Echter, Snape’s tranen bevatten herinneringen uit zijn leven, die Harry in de Pensieve van Dumbledore bekijkt (hoe wist Harry trouwens het wachtwoord naar zijn kantoor? Haha). Ook dit is heel erg mooi verfilmd en het is hartverscheurend als we Snape zien huilen bij het lichaam van Harry’s moeder (waar hij heimelijk op verliefd was). Helaas komen we er dan ook achter dat er nóg een Horcrux is... Harry!

Het is werkelijk waar (ik had dit nooit van hem verwacht) prachtig gespeeld door Daniel Radcliffe als hij zijn dood tegemoet gaat en door middel van de tweede Deathly Hallow, de Resurrection Stone, zijn ouders, Sirius en Lupin terughaalt die hem allemaal steunen op zijn weg naar Voldemort, die al op hem stond te wachten. “Avada Kedavra!” En Harry is dood. Of niet? Nee, nee. Harry is in een soort van tussenwereld, waarin hij met Dumbledore kan praten die hem alle uitleg verschaft. Ik vind het hier alleen jammer (en dit is waarschijnlijk zo’n beetje mijn enige punt van kritiek) dat Dumbledore hier niet uitlegt waarom hij zijn zus heeft laten sterven en waarom hij bereid was Harry te laten sterven. Zo wordt hij een beetje afgeschilderd als een man die helemaal geen zak geeft om anderen.

Goed, Harry is weer terug en om een punt te zetten aan deze ellenlange recensie die waarschijnlijk toch niemand leest, barst het grote duel tussen de twee aartsvijanden los. Langer dan in het boek, maar dat past stukken beter bij de films en na zo lang wachten op de uiteindelijke confrontatie is dit ook wel toepasselijker. Uiteindelijk vernietigd Neville het laatste Horcrux (de slang) en Voldemorts ziel sterft af. Ik vind het een beetje jammer dat hij dan ook meteen helemaal ontploft, ik had liever het dode lichaam van hem gezien (hetzelfde geldt voor Bellatrix, die ook zonder reden ineens ontploft).

Tenslotte sluiten we af met de epiloog (ja, ja! Voor de liefhebbers, het nummer Leaving Hogwarts is erin verwerkt!) die de cirkel weer rond maakt. Omdat we de belachelijke namen van heel die kinderen van Harry bijna niet te horen krijgen en we alleen focussen op Harry’s zoon Albus, maakte het de cirkel meer rond en vond ik de epiloog beter dan in het boek. En terwijl een verouderde Harry toekijkt hoe zijn zoon vertrekt met de Hogwarts Express, zoals hijzelf vele jaren geleden ook deed, wordt het scherm langzaam zwart en wordt de aftiteling ingeluid met Hedwig’s Theme. Zoals het hoort. Harry Potter levert een prachtige finale!

4,5 sterren

'You have allowed your friends to die for you, rather then face me yourself.'

Deze hele film kan vergeleken worden met de manier waarop het laatste actionpacked-halfuur van de voorgaande delen werd ingevuld, maar dan in het kwadraat. Het ging gisteren allemaal mijn verwachtingen te boven, vooral het scheppen van de ultieme Dark Lord door Fiennes en de mensen van de visuele effecten. Perfect gespeeld, zelfs zijn humoristische kant, en des te meer angstaanjagend als hij willekeurig mensen om gaat leggen.

Vanaf minuut één zit je er middenin en Yates heeft maar één motto: 'Alle remmen los!'. Het duurt een tijd voordat ze terugkeren naar Hogwarts, maar eenmaal daar barst een strijd los met epische proporties die ik sinds LOTR: Return of the King niet meer gezien heb. De vorming en vernietiging van het schild, de harnassen die hun plicht vervullen, het massieve leger van Voldemort, duels die mensen in het rond laten vliegen. Alles onder het genot van de welbekende HP- humor.

Aan overtuiging miste de film helemaal niks; overdonderende actie, veel sentiment, dramatische muziek, Kings Cross-scène met Dumbledore was god-like en ijzersterk acteren, vooral door Radcliffe, Watson en Grint. Waar voorheen de kinderen vooral gesteund moesten worden door het arsenaal Britse acteer goden dat deze serie bezit, was dat nu niet meer nodig. Bij deze gaat mijn dank uit naar de cast en crew die het afgelopen decennium verantwoordelijk zijn geweest voor de verwezenlijking van acht formidabele boekverfilmingen.

De grote vraag is: hoe recenseer je een film van een serie die een belangrijk deel van je jeugd heeft ingevuld. Een serie, waarvan ik mag zeggen, dat ik fan was vanaf vrijwel het eerste uur (geloof vanaf boek 2). Niet enkel Harry werd ouder, ik ook. Toen zat ik in groep 8, klaar voor de middelbare school. Nu heb ik m’n studie klaar en een baan geaccepteerd. En dan is er deze film, maar zie je dit als een boekverfilming of sec als film. Dat laatste moet eigenlijk altijd de uitgangspositie zijn, fan of niet. Want anders was de score veel lager uitgevallen.
Dat de film in tweeën is gesplitst is denk ik een goed idee geweest. Anderzijds, had part 1 een net iets te lang middenstuk (al vind ik na herziening er weinig overbodige scènes in zitten, hoogstens een minuutje) en had deel 2 te weinig verhaal. En daarnaast mistte ik zo ongeveer de hele geschiedenis van Dumbledore en Grindelwald, de twijfels van Harry aan de loyaliteit van D., en dit deel had zelf als film ook weinig meer met de vergelijkingen met WO II (die wel deels in deel 1 zaten, maar vooral in het boek, en mijns inziens een belangrijk deel vormden: de reden van de strijd namelijk.

Maar wat krijgen we wel. Het eerste deel is nog prima. Actie afgewisseld met rustigere momenten. Dus het is geen Transformers geworden, U zij dank! Wel mis ik dan de kleine scènes, subtiliteiten tussen Harry en zijn vrienden, of überhaupt enige magie uit die wereld. Dat kan deels eraan liggen dat je het na 8 delen wel weet, het kan ook zijn dat er nu eenmaal voor meer actie, waardoor het zwaartepunt anders wordt. Maar dan versnelt de film, is van verhaal weinig sprake meer en gaat het puur om actie. En de verhaallijnen die komen, zitten er in via flash backs of via de Hersenpan. Eerlijk is eerlijk, dat is keurig het volgen van Rowling, en anders had het ook niet gekund, maar het komt in de film minder goed open. Te statisch. Anderzijds, enkele andere scènes zijn weer beter, vooral de doden in de zaal na de eerste slag Emotioneel dieper en beter dan in het boek (te vlug uitgewerkt daar, als zijnde, het is genoemd, en c’est ça). Ook de laatste scène is veel beter dan in het boek beschreven stond, minder zoet.

Gelukkig heeft de film ook veel positieve punten. De humor werkt, de brijrollen zijn weer fantastisch (McGonnagal, Filch, of Bonham Carter die speelt dat ze eigenlijk Hermione is, en bijna tegen overacteren aan, met kleine subtiele bewegingen toch geloofwaardig blijft en natuurlijk Fiennes als Voldemort. Vond ik hem wat minder worden, hij is nu sterk als vanouds. Constante spanning, ook als hij tussen zijn volgelingen zit, en ook hier zit de aankleding in kleinigheden. Hoe hij zijn staf vasthoudt bijvoorbeeld, met stijl. Daarnaast is hij volledig geloofwaardig als grote vijand, eng en monsterlijk tegelijk. En ook zijn schmink is goed. Hij had altijd al een ongezond wit kleurtje, maar met het verdwijnen van de Horcruxes, teert hij langzaam ook weg. Je ziet hem aftakelen Overigens over die schmink, dat kan je van de laatste scène niet zeggen
En dan is er de fotografie. Prachtige grijze en blauwe kleuren. Meer is er niet te zien, op een enkele scène of een enkel kapsel na. Het toont aan hoe duister de tijden zijn (vooral hoe Hogwarts veranderd is). Soms mooie kadrering, en Yates weet vaak prima waar de camera te plaatsen. Daartegenover staat dat de actiescènes nog te vaak rommelig waren. Misschien was dat de bedoeling, maar wie tegen wie vocht was vaak onduidelijk. Overigens zitten er ook mooie en goede actieshots in ( het duivelsvuur en de achtbaanrit) De muziek was echter weer te gewoontjes. Duister, kil, zoals de film, maar niet origneel genoeg. Ik mis altijd Williams nog, al komt zijn muziek er weer sporadisch in voor.
Harry, Ron en Hermione doen hun werk, al is Radcliffe duidelijk de minste van de drie. Hij is te vaak houterig, al is zijn komische timing dan wel uitstekend. Maar als hij dan sterven moet, een tamelijk emotionele stap lijkt me geeft hij niet thuis, en probeert verdrietig of angstig te zijn, maar het komt gewoon niet over. Helaas, de serie verdiende gewoon een betere hoofdrolspeler.

Als laatste is er de 3d. Waarvan ik me werkelijk afvroeg: wat voegde dit toe. Helemaal niets. Met 3d zijn ongetwijfeld interessante dingen te doen (verschillende werelden, de één in 2d, de ander in 3d) of zoiets, zoals kleur deed in The Wizard of Oz, maar dit was tamelijk zinloos. En als je al 7 delen zonder hebt, waarom de 8e dan ook niet.

Normaal zou ik hier 2, of net 2,5 ster voor geven. Maar het blijft Harry Potter, het blijft m’n jeugd, en ik heb me wel vermaakt, dus een iets ruimere voldoende mag. 3*

Wow, de maatste Harry Potter is voor mij toch wel de beste. Na een redelijk slecht 6de deel en een wat saai part 1, komt het grote eindgevecht. Deze film is gewoon 1 groot eindgevecht. Na de film zat ik toch wel een paar minuutjes te denken van: Wow, this is it. het laatste deel.
De film stuurt spanning door je heen, de hele tijd. Het is een machtige afsluiter voor een goede saga. 4*
"Not my daughter, bitch!"

De laatste in een lange rij Potter-films. Maar mijn insziens niet de beste.

Deel 2 begint direct waar deel 1 eindigt. De eerste minuut/minuten vond ik erg goed. Dat shot van Snape die uitkijkt over het "nieuwe Hogwarts" is fenomenaal mooi.

De trage muziek die volgt staat wat mij betreft symbool voor het eerste (grote) deel van de film. Er gebeurt vrij weinig. Het neigt nog net niet naar saai, maar het is op het randje.

Echter, het volgende, overgrote deel van de film kun je onmogelijk saai noemen. Actie genoeg. De clash tussen Snape en McGonagal leek een hoogtepuntje, maar doordat Snape logischerwijs niet verder gaat dan afweren is deze scène wat mij betreft te kort. Ik had gehoopt op een rematch, maar die kwam er helaas niet.

Ook de Battle of Hogwarts die men typeerde als The Battle of Helms Deep maar dan een stukkie beter haalt het daar echt niet bij. Je zult me overigens verderop nog meer vergelijkingen zien maken met LotR. Excuses, maar dat kan ik niet helpen.

Verder met de actie: wat mij betreft hadden er meer uitgebreide 1 tegen 1 battles bij gemogen. Nu heb je een handjevol die niet allemaal even goed zijn uitgewerkt (prettige uitzondering was Molly vs. Bellatrix). Hoewel hier Neville vs. Bellatrix beter op zijn plaats was geweest.

Speaking of which, iedereen mag het hebben over Harry maar ze zouden die kneus van een Neville dankbaar moeten zijn. Is hij eigenlijk niet de chosen one?

Op het emotionele vlak overtuigt de film niet voor mij. De zoenen tussen de verschillen hoofdrolspelers lijken meer moetjes. Die tussen Hermione en Ron is wellicht het meest typerende voorbeeld. Laat dat verklaren der liefde lekker achterwege. De kijker voelt heus wel aan hoe het zit tussen de personages. Stating out the obvious voegt niets toe.

Ook Snape overtuigt mij jammer jammer jammer genoeg niet. Het verhaal achter de dubbelspion zou aangrijpend moeten zijn, maar dat is het niet. Sterker nog, ik vind Rickman hier tekort schieten (hoewel ik een groot fan ben van zowel het personage als de acteur). In hoeverre dat zijn schuld is...ik weet het niet. Feit blijft dat dit weer een gemiste kans is om me te raken.

Over de final clash kan ik vrij kort zijn: die is vrij lang en heeft me niet omver geblazen.

Dat doet het (2-delige) einde ook niet. Als de rook is opgetrokken en Harry de Elder Wand weg heeft geflikkerd staan ze met z'n drieën op de ruïnes van het grote Hogwarts. Dan volgt een blik in de toekomst die leuk is, vooral door de wijze waarop de hoofdrolspelers er uit zien (Malfoy ). En waar Radcliffe haast nooit het best uit de bus komt, doet hij dat op het einde wel. Hij is degene die nog het meest geloofwaardig over komt.

Maar again, het is niet ontroerend.

Vergelijk het eens met het einde van LotR:


Dit kleine, incomplete stuk uit het einde van de film heeft zo veel meer in zich. Hier klopt alles aan. Hier krijg je een brok van in je keel. Dit roept weemoedigheid op.

Dat doet het laatste deel van Harry Potter niet. Jammer jammer jammer genoeg niet.

Ik besluit met 3,5* (3* als stand-alone en 3,5* als ik de vorige meereken).

Ook dit laatste deel is een prima deel uit de reeks en uiteindelijk een waardige afsluiter.

Het verhaal gaat vrolijk verder waar het opgehouden is, dus tijd om erbij na te denken krijg je niet. Voor de leken is het dan ook een afrader om deze film te kijken. Voor de liefhebber is het natuurlijk smullen geblazen. Ondanks dat ik de hoeveelheid actie zelf lichtjes vond tegenvallen zag het er toch weer fingerlicking good uit hoor. Het opwaartse niveau in de reeks valt duidelijk te zien en af en toe heb ik erg genoten, vooral de belegering van Zweinstein is een visueel festij. Al is het niet van LOTR grootte qua veldslagen, om maar wat te noemen. Toch iets kleinschaliger, voor zover je het kleinschalig kan noemen

Daarnaast zit het verhaal ook gewoon goed in elkaar en valt alles op zijn plek. Vereiste lijkt me wel dat je de voorgaande delen nog (vers) in je geheugen moet hebben, voor mij is dat wel belangrijk en gelukkig heb ik vanmiddag ook Part 1 nog even gekeken. Toch is het soms wel te lastig, aangezien er veel verwijzingen naar de nog oudere delen in zitten.

Emotioneel heb ik minder met de Harry Potter reeks, echt meeleven met de personages doe ik niet en soms bungelen mensen er maar wat doelloos aan(zoals de love interest Ginny) en zijn veel belangrijke personages uit de vorige delen verworden tot niet meer dan decoratie stukken die hun gezichtje laten zien. En als je helemaal wilt zeiken is de hele HP reeks al niet zo consistent met het gebruiken van de spreuken. De ene keer wordt er een spreuk bij gezegd, de andere keer weer niet. Maar dat is meer muggenzifterij en dat heeft mijn kijkplezier niet verpest.

Moet wel zeggen dat ik stiekem een beetje de vrolijke tijden op Zweinstein mis, qua nostalgie werken die delen wel iets beter.

Voor de rest bevat het actie, spektakel, emotie(voor de mensen die er wel wat meer in zitten) en drama. Blockbuster vermaak zoals het hoort te zijn.

4*

Vanavond na deze film gegaan in de bioscoop, een film die een hoger gemiddelde dan avatar en een monster gemiddelde schept natuurlijk wel enige verwachtingen. Dit was hem dan de laatste Harry Potter en dat heb ik geweten zeg man, man wat een film.

Ik ben altijd al een fan van Harry Potter geweest en he ook alle boeken gelezen, dit terwijl ik zelden lees. Het grootste kritiekpunt bij deze film is dat het van het boek verschilt. Maar waar had je dan op gehoopt. In het boek gebeurt zo veel en het is allemaal zo gecompliceerd dat zelfs al zal je dit in 2 films stoppen het allemaal veel te veel en onduidelijk werd. Yates heeft hier prima keuzes gemaakt over wat hij in de film wilde en wat niet, hoofd van bijzaken onderscheiden.

In het begin van de film moet je er echt weer even inkomen, de film heeft namelijk weinig intro maar gaat echt verder waar 7.1 geëindigd is. Ik zie dit niet als een nadeel. Ik zie beide films meer als 1 geheel net zoals het boek. De film begint daarna aan zijn adrenaline rush. Ze gaan het gruzielement stelen bij de bank, je zit vanaf dan maar heel af en toe rustig op je stoel. Die draak zag er geweldig uit, als ik het al niet perfect kan noemen. En dat kan ik ook zeggen van de andere special effects inde film. Ze waren gewoon geweldig. Ik dacht dat ze eerst niet gingen vertellen dat Sneep eigenlijk goed was alleen gelukkig gebeurde dat toch nog. Dan komt de scène dat Anderling het opneemt voor Sneep. Deze vond ik echt geweldig, eindelijk laat ze eens wat van zich horen. De eindscène zag er ook weer geweldig uit. Wat een special effects. Met die stenen ridders (die leken op de schaakstukken uit deel 1) en de trollen.
Het 3D zat ook erg goed in deze film, ik las er kritiek over alleen wie wil er nou niet in een karretje door goudgrijp crossen? De effecten stoorden nergens en zagen er gewoon goed uit. Ik denk dat het een geweldige keus is geweest om deze in 3D te bekijken. Het maakt het allemaal nog eens wat extra magisch. Bepaalde scènes komen veel beter over doordat je het gevoel had dat je er middenin zat.

Acteerwerk was ook beter dan de vorige delen. Vooral Ron was erg vooruit gegaan. Harry deed het ook beter alleen Hermelien vind ik nog de zwakste van allemaal. Laat haar alsjeblieft nooit meer huilen in een film.

kortom gewoon echt de perfecte afsluiting, meerdere mensen hebben het al gezegd alleen ik kan me hier helemaal bij aansluiten.

5*

Misschien wel een van de beste HP films die er gemaakt zijn.
SFX waren schitterend, score was prachtig en camerawerk was lekker rauw..toch overzichtelijk.
Humor is (ondanks het zware thema) toch goed verwerkt in de film.
De vaart zit er lekker in en de film verveeld geen moment...in tegenstelling tot het boek.
Een paar minpuntjes waren er wel waar kwam Hagrit ineens vandaan?? Nergens in de film gezien dat hij opgepakt is geworden...Wat ook een beetje jammer is, is dat er in de film maar erg kort wordt stil gestaan bij de doden.
Tja, verder is het een spectacel film op en top. Heerlijk om naar te kijken en erg jammer dat er nu dan toch een einde aan is gekomen....
Van mij een 4,5*
Toppertje!!!

45 Kilometer Potterzweet.

Het is over gebeurd en gedaan, Harry Potter and the Deadly Hallows Part 2 is geschiedenis, en de ideale potterfilm voor het hele gezin is een feit.

Donders en slagers, bekroon dit moment!; Vreugde en blijdschap stormt door het oog van mijn potterhart, ik moet weg, naar buiten, het dak op en schreeuw het van me af: Deze potter was VET!

Een euforisch moment dat langzaam maar onverklaarbaar verdrinkt in haar eigen realiteit; Potterealine. Potterealine is een typisch voorbeeld van het cheerleader effect; als geheel oogt het fantastisch, maar afzonderlijk is het vaak niet best. Een onbedoelde maar niet geheel onlogische transformatie van gedachten, het zijn immers emoties waar de logica vaak aan onbreekt.

Komkomkom kom nou toch, ben je nou helemaal gepotterd?! De vlag kan uit want donkere tijden vliegen als een draak dat wintert in haar slaap. Harry, Ron en Hermelien gaan al toverend de strijd aan met hij die niet genoemd mag worden. Avada Kadavra, obliviate en Reducto, een toverspektakel is er dan eindelijk op het witte doek, althans, zo leek het wel.

Echter viel ook deze potterfilm, langzaam door de mand, want met nog geen uur op de klok was de Lord of the Rings vergelijking daar, en beste mensen van moviemeter: Dat is slecht nieuws. Want ook in deze potterfilm gebeurd er ontzettend veel, zodanig veel dat het een waar spektekel lijkt, maar een scherp oog, toont ons het overduidelijk maar gecamoufleerde gebrek aan detail. Dit is uiterst storend want dit voorval maakt de film noch eb noch vloed. Ik kan daarom ook niet anders dan constateren dat Harry Potter een blockbuster is. En een blockbuster is prima hoor mensen,

maar dat is toch niet het geen wat ons potterfan maakt? Ik wil sfeer, warmte, spektakel in detail. In principe alles waar Yates niet in slaagt waar te maken, alhoewel, we weten allemaal wie hier de echte schuldige is: Warner Bros. Want om een lang verhaal kort te maken, de Potterfilms zijn gemaakt vanuit een zakelijk perspectief; de al brede doelgroep wordt door middel van uberflauwe geintjes, nog breder gemaakt, en dat raakt, het voelt, en het doet pijn. Ron verdedigd zijn vriendinnetje, Anderling is in haar sas, en Marcel Lubbermans is komiek.

Leuke toevoeging van Warner Bros, zal zeker een paar miljoen extra opleveren.

Dat was mijn momentje objectiviteit, maar voor men die kijkt vanuit een subjectief potterhart, is met deze finish meer dan tevree.

Heerlijk einde van de Potter-reeks.

Ook dit laatste deel is doorspekt met subtiele humor, achtbaanritjes, sfeer en veel vuurwerk. Alles wat ik in een Potter-film wil zien.

Toegegeven, het is niet de beste film van de reeks, dat was in mijn ogen Deathly Hallows part 1, gevolgd door The half-blood prince en op een derde plek deze film.

Toch vind ik dat niet heel erg, de hele reeks is de moeite waard om te zien en mag zich meten met succesvolle saga's als Star Wars, Lord of the rings en The matrix.

Aan de ene kant baal ik, want ik heb geen sequels in mijn hoofd waar ik me nog op kan verheugen, aan de andere kant was het ook wel mooi geweest en moest ook aan deze reeks een einde komen.

Een gevoel van acceptatie overheerst.

Pure magie.

De laatste Harry Potter film, ik moest en zou hem zo snel mogelijk zien. Ik herinner me dat ik op de middelbare school zat toen de eerste Harry Potter film uitkwam. Mijn beste vriendin was helemaal fan er van, maar eigenwijze Elien wou er niks van weten. Harry Potter was een stomme kinderfilm, waarom zou je willen kijken naar een nerderig joch met een bril die met een toverstafje zwaait? Toen het tweede deel uitkwam heb ik, na veel aandringen, toch maar de eerste film geleend van mijn toenmalige vriendin, en ik herinner me nog dat ik in die week wel 6 keer de film gekeken had. Eline was verslaafd. En toen begon het....

De boeken, de films, ik kan ze bijna allemaal dromen. Harry Potter is een deel van mij en ten tijde van mijn middelbare school en mijn vervolgopleiding ben ik er mee opgegroeid.

Ik ben gaan houden van de personages, dat realiseerde ik me gisteravond tijdens het kijken van de laatste film pas goed. Ze zijn elk leuk op een eigen, authentieke manier. Je hebt ze leren kennen, leeft met ze mee en hoopt het beste voor ze.

Het was gelukkig niet al te druk in de zaal en er was een goede sfeer. Gelukkig ook maar, want niemand moest proberen om dit moment voor me te verpesten. Vanaf de openingsscene heb ik op het puntje van mijn stoel gezeten en ik viel van de ene emotie in de andere.

Of het nou de dialogen zijn, de flashbacks, de gevechten.. Alles is tot in detail uitgewerkt en het is puur genieten. Niet alleen het visuele aspect maar ook de muziek, de sfeer, alles. Het komt zelden voor dat ik zo opgewonden vol spanning in de bioscoop zit.

Enkele keren heb ik het niet droog kunnen houden. Vanonder mijn stomme 3D bril (ja, toch maar) zag je regelmatig een traantje over mijn wang glijden waarop die vervolgens liefdevol weg werd geveegd met de vraag: 'ach, gaat 't schat?' Ja, het ging wel, maar ook weer niet.

Ik heb niet zitten huilen als een die-hard fan maar het liet me dus ook niet koud. Het is toch een einde van iets waar ik mee op ben gegroeid.

Ik heb het boek gelezen maar toch wist de film me te verrassen. Natuurlijk gaat het soms in een sneltreinvaart en wordt er geen tijd genomen om stil te staan bij dingen die er gebeuren, maar dan zou je een film van 5 uur hebben. Je kunt goed zien dat er is geprobeerd dicht bij de kern te blijven en niet teveel uit te wijden wat betreft zijlijntjes.

Ik ben best verdrietig dat we geen nieuwe Potter verhalen krijgen, maar het is mooi geweest. Het einde, waar ik in het boek al om heb moeten huilen, heeft me geraakt. Het was een mooie afsluiter, precies zoals de meeste fans het gewild zouden hebben.

Ik ben nog steeds onder de indruk, heb het gevoel dat ik eigenlijk geen zinnig woord er over te zeggen heb want mijn gevoel hierbij is nog steeds een wirwar van emoties. Snel een herziening plannen.

Voor nu krijgt deze laatste Potter sowieso de volle mep, kan ook niet anders wanneer dit voor mij het beste deel is.

I'm speechless, ookal zou je dat niet zeggen na bovenstaand gebrabbel.

5.0* en snel de boeken weer uit de kast halen.

Het laatste deel van de veels overhypte reeks. De boeken heb ik nooit gelezen, omdat het me niet echt trok. En bij de films ben ik ook pas in 2009 ingestroomd uit nieuwsgierigheid. En op The Goblet of Fire na ben ik nooit echt onder de indruk geweest. En ook het laatste deel heeft me niet echt kunnen bekoren. Het verhaal was simpel en voorspelbaar, zelfs zonder de boeken te lezen. En ik vond het vooral laf van J.K, Rowling, ervan uitgaande dat het in de boeken ook zo is afgelopen, dat Harry Potter niet komt te overlijden. Dit is gewoon pleasen van het publiek. Maar Harry had hoe cru het ook klinkt gewoon dood moeten zijn. Het is eigenlijk gewoon een staaltje Hollywood style om weer iets te bedenken om de originele verhaallijn te omzeilen en er voor te zorgen dat de held toch niet komt te overlijden.

Wat ik overigens wel erg misselijkmakend vond was het slot van 19 jaar later. Hoe cliché kun je het krijgen. Daarnaast zag niemand er ook daadwerkelijk 19 jaar ouder uit, met name Emma Watson zag er precies hetzelfde uit.

De actie en special effects zijn wel gewoon goed, op het bezemvliegen na maar dat is elk deel wel bijna zo geweest. Het zag er strak uit. En ook de muziek was vaak erg sterk. De cast is gewoon weer zoals ze meestal zijn. Het is voor hen ondertussen een automatisme geworden om deze rol te spelen, en het is geen geheim dat de drie hoofdpersonen geen topacteurs zijn. De bijrollen zoals die van Alan Rickman blijven me het meest bekoren.

3*

Het is dus afgelopen. De serie die me de helft van de tien jaar dat hij draaide in de ban heeft gehouden is afgelopen. En ik moet zeggen dat het vlammetje uiteindelijk ook is uitgegaan zonder dat ik er ergens ook maar iets bij voelde. Natuurlijk zat dat er aan te komen na het tegenvallende vijfde deel, het tenenkrommende zesde deel en het ronduit saaie 7.1. De grande finale gaat uiteindelijk op een zelfde toon door en bereikt nergens een hoogtepunt. Nooit gedacht dat nou juist het eindgevecht op Hogwarts een van de saaiste momenten uit de hele serie zou opleveren.

Het eerste minpunt is dat je gewoon in de actie valt. Dit was natuurlijk te verwachten na 7.1, maar dit deel heeft een gebrek aan opbouw. De trein begint te rijden en stopt geen moment. Helaas zijn de landschappen waar de trein doorheen dendert niet echt interessant. Natuurlijk is het visueel allemaal prima gedaan, maar ten eerste mist het nog steeds die "magical touch" die deel één tot en met drie wel hadden en ten tweede is het allemaal bijzonder saai in beeld gebracht. Nou was deel 7 als boek nou al niet geweldig, maar als film is het nog minder. Yates lijkt gewoon alle belangrijke momenten aan te willen tikken, zonder ooit de emotionele lading die het boek op sommige plaatsen wel had aan te boren.

En daar is het tweede probleem, het boeide me allemaal gewoon niet zo. Er was nergens een moment dat ik in de film op ging, het was allemaal veel te afstandelijk. Alleen de flashback die erin zat was wel aardig gedaan, de rest was allemaal vrij saai. Het eindgevecht mist een spanningsboog, iets wat grotendeels ook een probleem is door de opsplitsing. Waar in bijvoorbeeld The Battle of Helmsdeep die eerder aangehaald werd de eerste helft van de film opbouw is en de tweede helft actie, is het hier bijna alleen maar actie. Ze weten gewoon geen spanning te creeeren. Ook is het nooit duidelijk hoe belangrijk het nou is en wie er aan het winnen is. De helft van de mensen overlijden off screen, wat dat nou ook niet echt bevordert.

Dan is er nog het dialoog, wat echt verschrikkelijk slecht geschreven is. Ik heb meerdere keren hardop gelachen om de idiote metaforen en speeches die naar voren gehaald werden. Meerdere keren werd er bijvoorbeeld verteld hoe mensen als je dood gaat verder leven in je hart. Het spijt me, maar dat is gewoon kaas van de bovenste plank. Echt hoor, als dat het niveau is waar zo'n serie zich op afspeelt, kan ik het gewoon niet meer serieus nemen. Het epiloog aan het einde van de film draagt hier alleen maar aan bij, tenenkrommend slecht (net als in het boek trouwens) En als het niet cheesy is, is iedereen aan het uitleggen hoe het werkt. Net iets te vaak moeten de personages weer aan elkaar uitleggen wat nou precies het plan is. Het acteerwerk is niet slecht, maar door de slechte dialogen komen de perfomances gewoon totaal niet van de grond.

De meeste personages zijn ondertussen karikaturen van wat ze ooit waren, met Marcel als grootste voorbeeld. Natuurlijk had hij nooit een grote rol, maar hij was wel duidelijk iemand. Hij kwam gewoon als schooljongen over, iets wat de serie altijd goed deed. Hier is hij een combinatie van mislukte comic relief en stoerdoenerij, iets wat niet overtuigend gebracht wordt, mede door die combinatie. Ook het trio stelt niet zoveel meer voor, ze lijken alle drie vooral bezig met het verhaal uit te zitten in plaats van daadwerkelijk ook iets te doen.

Uiteindelijk was het gewoon een dikke, vette tegenvaller. Het was nergens episch, aandoenlijk of zelfs maar in de buurt van emotioneel. Het zat vol clichés(mede de fout door het boek natuurlijk) en was gewoon niet echt serieus te nemen. Er was gewoon een groot gebrek aan ziel in deze film, want hoewel dat woord om de drie minuten genoemd wordt krijgt Yates het nooit voor elkaar om het publiek dan ook daadwerkelijk iets voor de film te geven. Ik weet niet of ik de serie ontgroeid ben, maar ik snap gewoon niet dat dit ooit de filmserie was die ik elke keer meteen in de bioscoop wilde zien. Dankjewel Yates, je hebt het einde mooi verpest.

Onbevredigend slot. Dat is het eerste wat in mijn hoofd schoot 5minuten na de aftiteling.

De nadruk ligt op de actie, dit was al redelijk duidelijk in de trailer. Terwijl deel 1 dieper ingaat op het waarom en hoe ( vergelijkbaar met Matrix 1), volgt nu eerder de absolute climax en actiefestijn (zoals Matrix 3). Je moet het publiek toch geven waarop ze zitten te wachten dacht Yates. Maar uiteindelijk bleef de apotheose (die we in LOTR3 als overdonderend spectaculair zagen) hier toch een beetje uit.

Ik heb de film in 3D gezien en ik moet toegeven dat alles er piekfijn uitzag. Prachtige SF, mooie cinématografie en streepje fijne muziek die we gewent zijn gedurende de hele saga.

Uiteindelijk vraag ik mij af of de lezer van alle de boeken bevredigd zijn.De Harry Potter serie snakte naar een eind. Zijn we met dit redelijk brave einde wel tevreden?

Ikzelf heb de eerste 4 boeken gelezen, en de eerste 4 films konden me meer boeien. Vooral deel 3 was exceptioneel goed, prachtig plot. Deel 5-6 konden me daarentegen veel minder boeien, grotendeels omdat ik dan de magie en "feeling" ontgroeid was, misschien door leeftijd, of ook deels door het niet lezen van de boeken. Het scenario leek me vrij oninteressant trouwens, herinner me vrij weinig van deel 5-6.

Maar dan kwam deel 7.1 en ik was meteen weer in de ban, door een uitstekend donkere en goede film. Dus paradoxaal met de "ontgroeide feeling" hierboven beschreven.

Normaal krijgt deze film 3* sterren. Echter omdat de gebeurtenissen omtrent Potter de hele wereld beroerd, en een groot gat word achtergelaten na een heuse 10 jaar durende marchandise, krijgt de film er een halfje bij.

3.5*

Gisteravond heb ik hem dan gezien. De finale van een reeks die mij al bezig hield sinds de eerste film. The Sorcerer's Stone had ik op VHS en werd gemiddeld 2 tot 3 keer per dag bekeken door mij. Sinds dien heb ik uiteraard ook geen enkele Potter film meer gemist en sinds The Prisoner of Azkaban ben ik altijd naar de bioscoop gegaan om ze te bekijken. Voordat ik naar 7.2 ging heb ik er niet echt over nagedacht maar dit was dus de allerlaatste keer dat Harry Potter op het witte doek te zien was. Maar dat is niet erg want het moet een keer stoppen en The Deathly Hallows Part 2 is een waardige afsluiter.

Eergisteren heb ik nog snel Part 1 gehuurd zodat ik weer up-to-date zou zijn. Die film is ook ontzettend goed maar heeft een zeer andere sfeer als deze. Het is duidelijk een opbouw voor het grote gevecht wat nog plaats moet vinden. En aangezien Part 1 rustig zijn tijd neemt mag je ook best wat moois verwachten van zijn opvolger.

Nogmaals, ik vind dit een waardige afsluiter van de reeks. Hij doet niet onder aan de andere delen. Er word prima geacteerd door de cast. Natuurlijk zijn er een aantal uitschieters. In mijn opinie is dat vooral Snape. Hij komt (zoals altijd) zeer overtuigend over en zit goed in zijn rol. Ook Ralph Fiennes doet het goed als Voldemort. Al lijkt hij wel wat minder duister de laatste tijd. Zijn opkomst in The Goblet of Fire was behoorlijk creepy en Harry kon nog niet eens in de buurt komen van Voldemort zonder verschrikkelijke pijn te lijden. Hoe zit dat nu dan? Bijvoorbeeld die scene in dat boothuis. Dan zit Harry verstopt aan de buitenkant maar moet Voldemort dat niet kunnen voelen of iets dergelijks? En zoals altijd is Watson weer fantastisch. Echt een van mijn favoriete actrices. Ik blijf het jammer vinden dat ze haar kapsel zo drastisch heeft veranderd maar dat terzijde.

Ik had het boek volgens mij al 2 maal gelezen maar ik wist niet meer wat er allemaal precies ging gebeuren. Zo was ik vergeten hoe de battle bij Hogwarts ging en hoe Voldemort nou ook al weer stierf. Dat gevecht bij Hogwarts is trouwens wel goed gelukt. Het was redelijk epic en de veldslagen zagen er wel goed uit. Het deed me een beetje denken aan The Lord of the Rings en volgens mij ben ik daarmee niet de enige. Dat had ik bij Part 1 ook al, maar dan in vergelijking met de relatie tussen Frodo en Sam, niet vanwege de bekende veldslagen. De effecten zagen er over het algemeen weer prima uit maar soms was het aan de lelijke kant. Soms zag het er raar uit als een geest weg vloog of zagen de objecten die uit de toverstaffen kwamen er nogal slecht uit.

Wat ik ook erg mooi vind aan dit deel is dat veel oude settingen weer terug komen. Natuurlijk heb je aan het begin van de film Gringotts wat me weer doet denken aan de eerste film, maar ik vond het vooral leuk om The Chamber of Secrets weer te zien. Daar vind zich ook een leuke scene plaats.

Verder heb je nog een paar bijzondere scenes, bijvoorbeeld de herinnering van Snape (vond ik persoonlijk erg mooi om te zien) en wanneer Harry gestorven is en hij Dumbledore tegenkomt op dat perron. Het hele beeld flitste onzettend tijdens die scene. Mijn arme oogjes...

Ten slotte was ik erg benieuwd naar hoe ze die belachelijke epiloog zouden aanpakken. In het boek was dat zo'n afknapper en ik was bang dat het in de film niet anders zou zijn. Maar eigenlijk is het in de film een stuk beter. Het is zelfs wel leuk om te zien. Ze gaan niet alle namen opnoemen van die kinderen. Dat gebeurt wel eenmaal en dan ziet het er meteen weer geforceerd uit maar over het algemeen had die scene veel slechter gekund.

En dan nog even over de muziek. Het is goed dat ze die oude deuntjes er op het einde nog in hebben gestopt. Die maken de film compleet en John Williams heeft uiteindelijk altijd nog voor de beste score gezorgd dus mijn complimenten daarvoor.

Eerlijk gezegt vind ik het moeilijk om een cijfer te geven aan deze film. De Harry Potter reeks is niet zomaar een filmreeks voor mij en krijgt toch wel een voorkeursbehandeling. Hij krijgt van mij nu het cijfer wat ik alle delen (behalve deel 5) heb gegeven. Ik verheug me al op een herziening, of een marathon van alle delen. Het was een goede afsluiter, het is mooi geweest.

Gisteravond heb ik hem gezien en ik kan mijn gedachten er maar niet van afbrengen. Al bijna mijn hele leven ben ik echt helemaal verslaafd aan Harry Potter. Ik had zeer hoge verwachtingen van deze film na de eerste recensies gelezen te hebben. David Yates heeft duidelijk vooruitgang geboekt. Hij begon met het zeer teleurstellende OOTP en nu levert hij dit. Waar in part 1 de actie nergens echt losbarst en vele actiescènes erg ingekort zijn ten opzichte van het boek slaat part 2 echt alles.

Ik heb het boek al wel 5 keer of meer gelezen en ken dus alles uit m'n hoofd. Als je ook een boeklezer bent zal de film in het begin een beetje gehaast aanvoelen. Vrijwel meteen gaan ze naar gringotts en een half uur later zijn ze alweer op hogwarts. Dit betekent niet dat de inbraak in gringotts slecht verfilmd is. Integendeel, dit is een erg vet deel en het gaat bijna precies als in het boek.

Op hogwarts gaat het ietsjes langzamer. De uiteindelijke eindfinale ziet er echt heel goed uit. Bijna elke scene overtreft de vorige. Veel epische actie maar ook de dramatische stukjes worden niet afgeraffeld. De sfeer die al vanaf het begin gecreëert wordt bij het opzetten van de verdediging voelt echt heel goed aan. Geen enkele scene is verpest. De herinneringen van Snape spatten zelfs van het beeld af. Heel erg mooi gedaan.

Veel boeklezers storen zich vaak als ze dingen gaan veranderen. Dit is vooral in het eindgevecht gebeurt. Maar bijna nergens op een manier waardoor het echt storend wordt. Sommige dingen komen in de film hierdoor zelfs beter naar voren dan in het boek.
Erg leuk is dat ze een scene hebben toegevoegd waar Ron en Hermoine de beker van huffelpuf vernietigen. Ook dat het drietal de slang te lijf probeert te gaan met die giftanden is cool om te zien. En voldemort die compleet afbrokkelt tot as. Bellatrix ontplofde spontaan, dit zag er helaas heel erg nep uit, maar dit zie ik door de vingers.
Erger vind ik als er dingen worden weggelaten waardoor je voor vage verassingen komt te staan.
Er werd bijvoorbeeld niet laten zien hoe hagrid gevangen is genomen. En zo waren er nog meer dingen maar daar kan ik nu niet opkomen.

Zoals iedereen al zegt, qua acteerwerk springt snape er weer bovenuit. Maar voor de rest was er niemand waar ik ontevreden over was. Waar ik me wel enorm aan stoor is hoe ze Ron weer als pispaaltje hebben gebruikt om onnodige en niet grappige humor op verkeerde momenten uit te kramen. Zo zetten ze een personage voor schut wat meer eer verdient dan hij krijgt.

Nog één dingetje, ik heb de film niet in 3D gezien maar dat doe ik misschien nog wel als ik een 2e keer ga. Aangezien ik nog nooit een 'geconverteerde 3D film' heb gezien en wel 'echte' 3D films was ik bang het me ging storen of dat ik teleurgesteld zou worden. Maar net zoals bij vele andere films zal het 3D waarschijnlijk weinig toevoegen.

Conclusie: Als je een echte hp fan bent, of je houd gewoon van epische actie met magie dan ga je deze film zeker leuk vinden. Zo niet... nou dan niet he. Iedereen die nog gaat wens ik veel plezier. Tjah de Harry Potter tijd is nu toch echt afgelopen. Maar dit is zeker de afsluiter die zo'n mooie tijd verdient.

Na het wat langdradige eerste deel eindelijk de afsluiting, al moet er natuurlijk nog van alles gebeuren voordat het zover is. Het tempo ligt in het eerste uur redelijk hoog en er zitten vermakelijke scenes in. Het laatste uur is echter toch weer wat langdradig en het duurt te lang tot er echt wat gebeurt. De climax is uiteindelijk wat teleurstellend, met name omdat het weinig verrassend is (ook zonder het boek eerst gelezen te hebben). Gelukkig is de film qua aankleding en setting wel mooi en is de ondersteunde cast uitmuntend.

Prachtige film en goed einde van de HP serie!

Het begin sloeg al gelijk een goede sfeer in. Het begon vrij rustig, met uiteindelijk het laatste (anderhalf) uur het gevecht op zwijnstein en ondertussen het drietal dat gruzielementen vernietigd. Het gevecht van zweinstein zelf was erg vederdeeld over de scenes van het drietal. Het gevecht werd nergens erg episch en groots. Wat ik opzich ook niet erg vind.

Er zaten ook een paar prachtige scenes tussen, met extra aandacht voor de scene met de herrinneringen van sneep, echt prachtig en daar word je stil van. Voldemort zelf is niet echt een apart personage meer, hij werd zwak in deze film en begon zelfs 2 keer keihard te lachen, wat ik een beetje apart voor hem vond.

Het is trouwens leuk om het meningsverschil tussen verschillende leeftijden te zien.

In de zaal zaten een aantal ouderen en een aantal kinderen van rond de 12 jaar.

Je hoorde de kinderen vooral hard gapen tijdens de gesprekken, en die vonden het alleen maar saai tot de actie kwam. Ik denk als al die kinderen hier een beoordeling zouden zetten, dat er vooral in zal staan dat de film best wel saai was, en dat ze er meer van verwachtte. Dat is wat ik veelal hoorde. Veel kinderen wouden alleen maar actie zien en die vinden lange goed geacteerde, vol met emotie gevoerde gesprekken totaal niet boeiend. Zo zie je toch dat leeftijd wel degelijk groot verschil maakt in het beoordelen van films, wat ik wel geinig vind.

Maargoed dat gelul over de kinderen even stoppen. De laatse scene vond ik erg mooi, terug naar de sfeer van deel 1 inclusief dezelfde (wel wat bewerkte) muziek van de oudere films. Erg mooi einde vond ik zelf.

Goede afsluiter van een reeks waar ik trots me opgegroeid ben.

4,5*

echt een goede afsluiting van de mooie filmreeks. Zat tijdens de film vol adrenaline en ik bleef geboeid kijken.

Wat echter wel een beetje jammer was, was dat de dood van een aantal acteurs heel snel voorbij ging. er werd niet echt opgebouwd naar de dood van een speler, maar de spelers gingen plots ineens dood.

buiten dit hele kleine minpuntje is het zeker 4,5 sterren waard, als je het mij vraagt!

Ben naar de nachtpremiere geweest (en ja weet dat ik laat ben met stemmen enzo, heb het druk gehad) en het was geweldig
de film is in 3d getoond en het was verassend goed soms toch nog wel een beetje "plat' maar op momenten dat bv. de kop van de slang word afgehakt of in ieder geval dat dingen naar je toe komen is het heel goed

Het begint meteen ook al geen screwing around hup direct erin ze verwachten tot je up-to-date bent en geven ook geen recap (alleen 10 laatste sec. van 7.1...)
actie..actie... en actie na elkaar wat goed is
er is amper iets weggelaten er zijn net 1 of 2 dingen van het boek wat ik echt gemist heb dat harry zijn toverstok repereert met de zegevlier zit er bv niet in er zijn ook dingen toegevoegd, wat eigenlijk altijd wel goede toegevoegde dingen zijn en niet hele grote veranderingen
zo 3/4 van de film bestaat uit het gevecht van zweinstein wat me wel het gevoel geeft dat het gerushed is
het acteerwerk is wel geslaagd, vroeger waren rupert,daniel en emma nog niet erg goed maar ze zijn zeker verbeterd

ook zijn de speciale scenes zoals sneeps herinnering, als harry "dood" iszijn eigenlijk de mooiste van de film

Toch een mooie afsluiter van de reeks.
De Harry Potter films zijn na 10 jaar eindelijk afgelopen. Jammer? Aan de ene kant wel maar aan de andere kant niet. Maar voor de "Die Hard Harry Potter Fans" het einde van de wereld

Dit laatste deel heeft de reeks mooi laten afsluiten. De 130 minuten gingen als een speer voorbij. Ik heb mij altijd al afgevraagd hoe de afsluiter zou zijn. Uiteindelijk niet teleurstellend. Ik wist niet wat ik moest verwachten omdat ik de laatste boeken niet meer gelezen heb. Vind dat deze Harry Potter film toch behoorlijk goed is. Nou heeft deze film ook z'n mindere kanten. Met name een scene wanneerze Marcel achter dat schilderij ontmoeten, en uiteindelijk Harry weer zien en dan overdreven :" Oh Harry, Harry" gaan roepen. Ten eerste kwam het totaal niet over mede door over-acting . Harry wordt in deel 1 al als een held beschouwt. Maar ik vond dat ze dit keer hem pas een held mogen noemen nadat hij de strijd was aangegaan. Maar goed dit is mijn mening en het zal ook wel weer iets te maken hebben met de boeken. Ook die speech van Marcel is ernstig misplaatst .

De rest van de film is juist erg goed. Sommige acteurs doen het wel goed met name Radcliffe, Ralph Fiennes en Michael Gambon. Maar Allan Rickman: wat een acteur . Hij deed het zoals gewoonlijk echt absurd goed. Dat hele verhaal van hem, wat we hier te zien krijgen is absoluut een van de beste dingen van deze film. Ik heb altijd iets sympathiek's in hem gezien, maar ik wist niet dat het zo zou eindigen. Nu ziet Harry dat eindelijk ook en daarom noemt hij z'n kind ook na 19 jaar Albus (Severus) Potter. De donkere sfeer is in deze film ook erg goed, beter dan bij het trage, langdradige, zeikerige part 1. Ik heb de film in 3d gezien. Ik heb nooit een probleem met 3D. En ik vond het bij deze film dan ook fenomenaal. Deze film gaat duidelijk over de laatste strijd. Sommige mensen vinden de dood van "Lord Voldemort" teleurstellend, maar dat vind ik dus niet. Een paar dingetjes waren iets voorspelbaar. Maar dat viel nog mee als ik terug kijk naar de vorige drie delen hiervoor. Deel 1 blijft mijn favoriet. Maar dit deel zal me ook nog wel bijblijven. Yates heeft het toch voor elkaar dat ik niet met een teleurstellend gevoel deze HP reeks moet verlaten. In ieder geval hoort dit deel bij een van de betere. Dus dit laatste deel is gewoon meer dan prima. Ik weet aan de ene kant nog niet mijn beoordeling. Ik hou het tot nu toe dan maar bij een 3,5.

Gezien in glorieus 2D!

Goede afsluiter van de Harry Potterserie. Het is een van de beste films uit de reeks geworden, maar dat zegt niet bijzonder veel, want alle films staan nu op 3,5*, met uitzondering van deel 4 die op 3* staat. Weggeblazen ben ik niet meer door Harry Potter sinds het lezen van het vierde boek en ik weet niet eens meer hoe lang dat geleden is. Ik kan dan ook niet zeggen dat voor mij The Deathly Hallows Part 2 de emotionele achtbaan was die het voor veel kijkers wel was, maar een bevredigend eind was het wel.

Het viel me vooral op hoe mooi de film oogde. Misschien herrinner ik het me verkeerd, maar Deathly Hallows Part 1 staat me niet bij als een bijzonder mooi geschoten film, terwijl zijn opvolger adembenemd is. Vreemd voor twee films die tegelijkertijd zijn opgenomen door dezelfde regisseur en crew. Ik vind het verreweg de mooiste Potter om naar te kijken, met soms geweldige shots. Wel vind ik het moeilijk om uit te leggen wat er precies zo mooi aan is. Het kleurgebruik, waarbij de helderdere kleuren vaak eruitgezogen lijken te zijn, vielen op, maar ook gewoon de composities waren vaak sterk. Wat is die Yates gegroeid als regisseur, zeg. Ik zag twee dagen voor ik naar deze film ging weer eens The Philosopher's Stone op televisie, gemaakt door non-regisseur Chris Columbus, die nog geen mooi shot kan opzetten al zou hij zich ernstig inspannen en in vergelijking met die film zien we nog eens extras hoe ook deze serie visueel gewoon gegroeid is. Ook is dit de eerste keer dat ik CGI-vuur werkelijk overtuigend vond. Het is een van de weinige dingen die er altijd gewoon slecht uitzagen als ze tot nu toe uit de computer kwamen. Maar die grote vuuraanval was overtuigend.

Daarnaast wordt ook de actie bijzonder goed gebracht. Ik ben vooral blij dat er niet gekozen is voor veel simpele, vlugge montage om moeilijke acties in beeld te brengen. Alles wordt gewoon uitgebreid getoond en de ruimtes worden goed benut. Je verliest nooit het overzicht, zoals bij iets teveel blockbusters tegenwoordig. Het is geen half werk. Daarbij blijft de actie altijd prettig dicht bij de personages. Er is op misschien hier en daar een groot overzichtshot na altijd focus op een of twee helden plus een bedreiging. Door de actie zo op de karakters te betrekken wordt het makkelijker om in de film op te gaan. Dat werkt beter dan veel shots van willekeurige vechters. De aanpak zorgde er zelfs voor dat het veel minder als een actiefilm aanvoelde dan het was. Regisseurs van blockbusters beweren graag dat het hun vooral om de personages en het verhaal te doen is en dan pas om de actie en de effects. Vaak zie je daar weinig van terug, maar hier wel. Het meeleven met de personages en het helder vertellen van het verhaal nemen de eerste plaats in. De Potterreeks is altijd met veel liefde behandelt gelukkig.

Dit is kortom gewoon de best gemaakte film over de jongen die bleef leven. Dit gaat zelfs zover dat de film nu serieus in acht wordt genomen voor grote Oscars, iets wat nog nooit eerder is gebeurt bij een Potterfilm, met uizondering van enkele technische nominaties. Toch vind ik dat de lof voor deze film ook weer niet overdreven moet worden. Waar het voor mij toch ernstig onder leed was een overdaad aan plot. Ik heb het boek wel gelezen toen het vier jaar geleden uit kwam, maar ik kan me niet ieder stukje uitleg herrinneren en soms doet dat af aan het kijkplezier. Er is gewoon teveel aan de hand en over sommige dingen wordt te snel heen gestapt, terwijl andere cruciale informatie gewoon in de film gelaten wordt voor wat het is. Dit is niet echt de schuld van de filmmakers, maar meer van Rowling, die een bijna absurde neiging heeft om haar boeken vol te stoppen met honderden twists, onthullingen, raadsels, valse informatie en uitleg dat als je het materiaal niet obsessief in je op hebt genomen het soms teveel van het goede kan worden. De filmmakers zaten meer dan ooit met de omogelijke taak om alles in de film te krijgen, want dit is immers de film waarin alle duizenden elementen bij elkaar komen. Het lukt ze nooit om dit op een helemaal bevredigende manier te doen en voor een nieuwkomer in Potter moet dit waarschijnlijk de meest onverklaarbare film sinds Tarkovsky's Zerkalo zijn (altijd al een Rowling-Tarkovsky-vergelijking willen maken, btw). Persoonlijk vond ik het ontbreken van Dumbledore's achtergrondverhaal een klein gemis en het afwezig laten van Wormtail een groot gemis aangezien dit belangrijke personage ineens geen verhaalafronding krijgt, maar gewoon vergeten wordt. De grootste frustratie is echter dat het plot soms gewoon oninteressanter wordt door de vele uitleg.

Niet teveel getreurd echter, want The Deathly Hallows Part II heeft ook de beste scène uit de Potterreeks: de herrinneringen van Severus Snape. Dat was altijd al mijn favoriete personage en deze cruciale scène wordt niet alleen bijzonder sterk in beeld gebracht (artistiek gezien het hoogtepunt van de reeks), maar levert ook de emotie die ik in de reest van de serie niet gevoeld heb. En als er dan toch een belangrijke Oscarnominatie moet komen voor deze film, laat het dan Mannelijke Bijrol zijn voor Alan Rickman (of hij het moet winnen is een tweede).

Ik ben enigzins blij dat de Potterserie nu wel afgelopen is, maar aan de andere kant was het een vermakelijke rit.
3,5*

Ik ben geen die-hard Harry Potter fan. Ik heb niet 's nachts voor de bioscoop gelegen, ik heb niet gehuild dat mijn jonge jaren erop zitten nu de laatste film draait en emotioneel word ik er ook helemaal niet van. Ik heb de hele reeks zelfs pas begin dit jaar voor het eerst bekeken. Lange tijd was ik sceptisch waarom zoveel mensen een bebrild jochie met een toverstafje nou zo interessant vonden, maar ik ben ze toch eens gaan kijken en uiteindelijk werd ik overtuigd van de kwaliteit van de serie. Ditzelfde had ik ook lange tijd bij The Lord of the Rings (wat kan er leuk zijn aan hobbits, trollen en orks...en nu staan de drie films allemaal op 5* ghehe), dus het ligt meer aan mij hoor. Ik ben ieder geval blij dat ik deze films toch de kans heb gegeven. En aangezien ik alle Potter films had gezien leek het me wel aardig om de grote afsluiter maar eens in de bioscoop te zien.

Het is een heel behoorlijke film geworden, maar ik vind alle lofuitingen wel erg overdreven. Zo vind ik dat bepaalde zaken toch best wel afgeraffeld zijn en dat terwijl ze toch 1 boek in 2 lange films hebben kunnen stoppen. Neem de romance tussen Ron en Hermelien. Best leuk hoor, maar ik zag slechts 1 kusje op een wat apart tijdstip waarna je er de rest van de film bijna niks meer over te horen kreeg. Er had best wat meer romantiek in het laatste deel gestopt mogen worden. Een ander voorbeeld is de grote eind confrontatie tussen Harry en Voldemort. Acht films lang kijk je er naar uit en het was in een minuutje of 10 gedaan. Harry wordt ''gedood'', komt terug en beiden beschieten elkaar kort met hun staf. De rest maakt de slang dood en voila, Voldemort is dood. Erg karig. Het was bepaald geen episch eindgevecht waar je nog lang aan terug zal denken. Wat ik trouwens belachelijk vond was het slot, 19 jaar later. Het kwam totaal overbodig en ook niet realistisch over. Jammer, want het laatste shot van de drie vrienden op Zweinstein was een prima einde geweest.

Wat me overigens altijd tegen heeft gestaan aan de films is dat Voldemort als enorm sterk en machtig door iedereen wordt neergezet, maar dat het helemaal niet zo voelt. Wat heeft hij nou in alle films echt gedaan? Best weinig. Hij kwam vaker als een loser over.

Maar terug naar deze film; er zit op zich weer een lange intro in, maar zodra de slag om Zweinstein begint wordt het toch wel erg boeiend. Grafisch is de film echt imponerend. Enorme vuurzeeën, het enorme schild rondom het kasteel, de slag zelf...het zag er prachtig uit, vol felle kleuren en met veel gevoel gefilmd. Op dat gebied sluit de film geweldig af. Als ik terugdenk aan bijvoorbeeld de 1e twee films, die grafisch best beperkt waren dan heeft de serie (natuurlijk ook dankzij een enorm budget voor de laatste films) een enorme stap voorwaarts steeds gezet. Karakters werden uitgediept van kinderen tot epische helden en in deze laatste film krijgen bepaalde karakters hun moment of fame. Even nog een compliment aan Emma Watson. Van haar heb ik het meest genoten in deze films. Naast het feit dat ze echt een mooie meid is (wel met lang haar a.u.b.) is ze ook een goede actrice. Duidelijk de meest getalenteerde van de drie, ondanks dat bv Daniel Radcliffe wel echt beter is geworden per film.
Leuk om bekende locaties en personages weer terug te zien. En ondanks dat het duistere films zijn wordt er wel aandacht besteed aan wat luchtige humor tussendoor wat de boel wat kan relativeren. Want laten we eerlijk zijn, zo zwaar als bijvoorbeeld het Lord of the Rings verhaal is, is dit nooit geworden en dat hoeft ook niet.

Waarom noem ik Lord of the Rings trouwens meerdere keren? Omdat ik de hele opbouw best wel met elkaar te vergelijken vind. Een strijd tussen goed en kwaad, een hoofdpersoon die moeite heeft om met zijn rol van redder om te gaan, duistere krachten die overheersen en ga maar door. Maar de Harry Potter reeks heeft wel duidelijk een eigen smoel. Ik heb er best wel van genoten, zonder dat ik een enorme fan ben geworden. Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 2 is een prima afsluiter geworden.

3,5*

Vandaag het laatste deel van deze mooie filmreeks gezien. Een prima afsluiter. Hoewel ik hem minder vind dan Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 1, is dit ook gewoon een goede film. Mooie gevechten in en rond Hogwarts. Goede acteerprestaties, vooral (wederom) van Alan Rickman als Snape.

Enkele minpunten zijn er ook wel, zeker als liefhebber van de boeken. Enkele scenes lijken toch losse flodders voor degene die de boeken niet hebben gelezen, zoals de scene met Aberforth Dumbledore. Er wordt in die scene ook nog even gerefereerd aan de zus van Dumbledore, maar daar wordt verder totaal niet meer op in gegaan. Daarnaast werden enkele belangrijke scenes wel wat afgeraffeld. Zo komt de dood van Fred Weasley, Lupin en Tonks helemaal niet in beeld. Je ziet ze heel even dood liggen en dat is het dan. Terwijl dit toch belangrijke personages in zowel de boeken als films zijn. Daarnaast vond ik het echte eindgevecht tussen Harry en Voldemort niet bepaald geweldig. Het was kort en weinig episch. Niettemin een mooie afsluiting van de serie. De films zijn ook duidelijk gegroeid, de laatste films zijn toch duidelijk stukken beter dan de eerdere. Mooie eindscene, alhoewel ik niet echt het gevoel had van 'dit was het dan'.

Eindelijk de laatste film gekeken van Harry Potter!

Het einddeel van deze (te) lange saga, en ik moet zeggen dat de film toch wel aardig is verlopen, maar er waren wel dingen waar ik echt totaal niet tevreden mee ben.

Om nou een hele lange lijst te schrijven hier op moviemeter vind ik echt overbodig, toch wil ik even zeggen dat die scene met The Chamber of Secrets natuurlijk leuk was. Ik blijf deel 2 het leukste en beste deel vinden van Potter en dus is het leuk als je al die dingen terug ziet. Maar hoe kwamen ze nou eigenlijk in die kamer? Omdat Ron Harry heeft horen praten in zijn slaap?????!?!?!?!?! Kom op zeg?! Wat een schande voor deel 2, een deel waar ze de hele film naar die Geheime kamer gingen toewerken en nou komt meneer Wemel er in 1 minuut.

Verder vond ik de film goed eindigen, John Williams redt echt de laatste minuten van de film. De muziek van John Williams in de film was weer ouderwets goed, echt super fijn dat ze die muziek hebben teruggebracht.

Al met al een leuke film waarbij Voldemort er echt uitsprong, wat een goede acteur met een heerlijke lach Ook Radclife speelde eindelijk weer overtuigend en Maggie Smith had ook een iets grotere rol. Een mooie afsluiter dankzij goede acteerprestaties, de top muziek van Williams (again) maar toch moet ik de film nogmaals zien omdat ik denk dat Yates niet te perfecte regisseur is van de laatste 2 delen.

Wat een mooie film, gister in imax 3d gezien je ziet een heel nieuw zweinstijn!

de film zelf, het klopte gewoon alles was goed, het acteer werk het verhaal.

Dit is een van de eerste films die me deed lachen, huilen, en op het puntje van mijn stoel zitten

van spanning bij wijzen van.

Dit is zeker een van de beste films van de afgelopen jaren!

ohja, en al die mensen die 0,5 -2,5 sterren hebben gegeven laat je nakijken.

Alleen zo zo zo jammer dat ''hermelien'' (Emma Watson) haar haren anders heeft gedaan zo kort enzo. Zij zag er zo goed uit in imax 3d

5*

De eerste 5 kwartier zijn erg vermakelijk, maar vrij verrassend zakt de boel dan behoorlijk in. De langverwachte finale viel wat tegen. Vond DH deel 1 eigenlijk een stuk beter. 3 sterren.

Oh ja, noodgewdongen gezien in 3d, maar dat had echt nul toegevoegde waarde. Was echt een beetje triest.