Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 2 (2011)

Duidelijke recensie, toch blijft het iemands mening dus kan je pas zelf oordelen als je de film gezien hebt.

Eindelijk gezien en in 3d , wow , wat voor een afsluiter .... 5 sterren

Toch geen reden om HP 7.2 niet gewoon in 3D te proberen? Ik weet niet welke film zo slecht beviel en waarom maar deze Harry Potter was de eerste film waarbij ik niet één moment had dat de 3D niet lekker liep. Ondertitels had ik niet maar het lijkt me toch niet dat deze bij een 3D film kleiner worden gezet. Pathe werkt overigens sinds zo'n jaar nu met veel comfortabelere brilletjes en het "donkere" wordt gewoon rekening mee gehouden.

Overigens is er weinig over het "algemeen bekijken" naar de toegevoegde waarde van 3D als je slechts één andere film in 3D hebt gezien. 't is net als indertijd met cinemascope, kleur en sync-geluid; de ene filmmaker gaat er beter mee om dan de andere...

De laatste Potter is de beste. Een gigantisch rush van emotie en actie. Effecten en acteerwerk waren fantastisch. Daniel is weer vooruit gegaan. Erg veel tijd om er op te letten hebben we niet, daarvoor word je te veel in het verhaal gezogen. Waanzinnig!

Zeker geen perfecte film maar een waardige afsluiter.

Klopt,net terug! Mooie afsluiter, hier kun je met leven....

Een overweldigende goede combinatie van spektakel en nostalgie.

'Harry Potter And The Deathly Hallows: Part 2' heeft als sterkste element haar voldoening. Ik had eigenlijk afgesproken om met vrienden de film aankomende donderdag nogmaals te bekijken maar daar heb ik nu geen behoefte meer aan. Niet omdat de film slecht was maar omdat het een volwaardige afsluiting is voor een filmreeks die bijna de helft van mijn leven omslaat.

In het tweede deel van The Deathly Hallows springt het verhaal van avontuur tot avontuur, de een nog grootster en indrukwekkender dan de ander. Het houdt de vaart er in en biedt vermaak ten voeten uit. Tegelijkertijd worden er zo veel mogelijk losse eindjes vastgeknoopt en krijgt elk personage een momentje om te schijnen.

Het mooie aan een eindfilm van een sterk in elkaar geweven filmreeks is dat het vergelijkbaar is met het laatste halfuur van elke andere film; het is één grote climax. Elke scène overtreft de voorgaande en het gevoel dat het alles of niets is, is onmiskenbaar.

Zelfs als je het boek gelezen hebt wordt je meegesleurd in het sterk opgezette, vlotte verhaal. De personages (en hun vertolkers) die al acht films en tien jaar bij je zijn komen met hun sterkste momenten ooit. Yates slaagt er in om tijdens het grote brok eindgevecht ruimte vrij te houden voor enkele grappen en de nodige romantiek.

Het geeft de film een nostalgische laag, wat ook wel verwacht mag worden. De film heeft zijn mankementen en cliché's maar als fan kan ik me daar niet aan storen. 'Harry Potter And The Deathly Hallows: Part 2' is meeslepend, sterk verteld en een visueel avontuur voor de eeuwen. Met liefde, verdriet, een lach en een traan eindigt de filmserie van mijn generatie. Een mijlpaal die onvergetelijk groots en toch nostalgisch klein is. Een prachtige afsluiter voor een prachtige filmreeks.

Het is, zoals beloofd, nu echt beëindigt.

Wat een ontzettend slechte afsluiting van een redelijk goede filmreeks. Even kort door de bocht kwam het epische en grootse van de film totaal niet over. Bijvoorbeeld de dood van Voldermort. Je verwacht toch een groots eindgevecht bij de man waarover het 8 films te doen is? Maar nee, inneens is hij dood. Komt gewoon totaal niet over. Ook het moment dat Harry naar het bos gaat om daar zijn dood tegemoet te zien komt er totaal geen emotie in mij los. Het zou toch aan moeten voelen als een zwaar moment wanneer Harry weet dat hij dood gaat? En het moment dat hij dan met zijn dode moeder praat, wat voegt dat dan toe aan de film? Maar ook kleine dingetjes waren niet goed. Zoals het moment dat Harry toch leven bleek te zijn en inneens wegrende van het leger van Voldermort. Daar staat op dat moment Hagrit midden in, en verder komt hij helemaal nergens in de film meer voor. Zou hij nog leven? Word mij niet duidelijk. Zou je daarvoor de boeken moeten hebben gelezen? Dat is ook het hele probleem. Zonder dat je de boeken hebt gelezen worden zoveel losse eindjes nog steeds niet helder.

Net gezien Part 7.1 en 7.2 achter elkaar en ik moet zeggen dat het wel de beste film van HP is. (al zijn er van de vorige delen ook zeker hele goede).
Deze film sluit de 10 jaar durende reeks prachtig af, en blijft zoals het hoort heel trouw aan het boek. Ook zijn er natuurlijk een aantal minpunten, sommige dingen hadden net wat duidelijker en langer gekund, en wat mij betreft mocht soms ook meer uit het boek gehaald worden als je naar de lengte van de film kijkt.

De special effects waren zoals altijd prachtig en zeer goed gedaan!
Belangrijk is dat het voor de niet boeken lezer van HP zeer goed te volgen is deze film. Alles word heel kort maar goed en duidelijk uitgelegd voor de kijker wat opzich al een prestatie is.
Eindelijk is het zover.... het einde van HP en ook een einde van mijn jeugdfilms wat jammer is dat het nu toch echt afgelopen is, ik was dan net ook teleurgesteld aan het einde van de film.
Niet omdat de films slecht was maar dat HP nu toch echt tot een eind is gekomen!
Zoals hierboven ben ik het ook eens dat er een aantal punten slecht zijn en te snel gaan. Zoals:
de dood van Voldemort die snel is afgewerkt en niet het gevecht wat je verwacht,en "the battle of Hogwarts" vond ik ook wat tegenvallen je zag er niet te veel van vond ik. Ook de gruzelementen weet hij wel erg makkelijk te vinden...waar ze in part 1 heel veel tijd nodig hebben weet hij ze in part 2 zo te vinden en welke hij moet hebben....
Goede afsluiter van de reeks en ondanks dat niet alles erin zat en even goed was toch 5*.

Ik ga er vanavond heen....ben zo benieuwd, kan niet wachten.

Hoop dat het 3D effect een mooiere is dan bij de pirates 4, want daar viel die tegen...

Harry Potter and the Deathly Hallows Part 2 is niet zo maar een film. Dit is het einde van 14 jaar Harry Potter, het einde van een wereld waar veel mensen over de hele wereld over hebben gedroomd, het einde van Harry's jeugd, mijn jeugd, en het begin naar volwassenheid.

Wellicht dat enkele fans me snappen, maar deze boek/film-reeks is als het ware iets wat bijna als een standaard jaar-procedure bij mijn leven hoorde. Je groeit met de karakters en wereld mee, het is iets magisch wat we nooit zullen hebben. Iets magisch wat we misschien altijd al wilde hebben, maar nooit zullen krijgen. Dat ik min of meer dezelfde situaties (qua school en leeftijd) mee maak met de hoofdpersoon, is een nog betere band tussen kijker en film, lezer en boek. Kortom: HP7p.2 is iets wat ik ongelofelijk waardeer, maar ook haat omdat een eind aan iets goeds, een eind op het hoogtepunt, verschrikkelijk is. Ik zal het missen.

Hoe part 1 zo verschillend is als alle andere delen, zo rustig natuurlijk en filmtechnisch heel hoog zit, keert part 2 toch wel weer terug naar de Zweinstein-jaren. Op de een of andere manier zat ik zo in de part 1-sfeer, dat ik echt moest wennen aan het spektakel en de gebeurtenissen die ik te voortduren kreeg. Er gebeurt ook zó veel tegelijk, na elkaar. Het is een achtbaanrit, chaos. Wellicht werd er te weinig tijd genomen voor de overgangen, het was allemaal erg plotseling. Ik denk dat mensen die niet het boek hebben gelezen het nogal verwarrend vonden. Ook de overgang en sfeer verschillen tussen begin, midden en eind vond ik niet zo sterk overkomen. Het begin vond ik eigenlijk gewoon slecht, er was geen mooi of spannend begin en de betekenissen van bepaalde situaties en shots deed me te boven, ik zat pas te klappen, nerveus te worden en te trillen wanneer Zweinstein weer in beeld kwam. De battle was ongelofelijk sterk gedaan. Woorden schieten te kort. Hoe spannend, meelevend het was. Geweldig. Na Harry's dood vond ik de sfeer heel anders en eigenlijk niet-mijn-straatje. Erg sentimenteel met een veel te aanwezige muziek, dat stuk mat Marcel's speech sloeg de plank mis, en ook het einde met Voldemort's dood had ik heel anders verwacht, iets spannendst en nieuws. Dit was gewoon echt de grootste teleurstelling... Klein beetje balen.

Acteerwerk was echt voortreffelijk, visueel ziet het er fantastisch mooi uit, mede dankzij de creatieve sets. Special effects en muziek bij battle was echt helemaal geweldig, erg goed. niet te aanwezig, maar ook niet te veel verstopt. Ik had alleen, al eerder vermeld, moeite met de overgangen tussen scènes, hier hielden ze de part-1 stijl aan, terwijl het weer juist magie nodig had i.p.v. realisme.

Nu al een herziening nodig, licht teleurgesteld door het einde. Verwachtingen waren natuurlijk veel te hoog. Maar al mijn credits uit naar het meest fantastische en meeslepende film-battle/scène(s) ooit gemaakt, en naar de film reeks die mijn leven heeft verandert, en heeft geleid. Dank je wel Potter! 4 sterren met hopelijk een verhoging (snel ), misschien dat 2D versie me beter staat.

Kom op jongens , hier kun je echt geen slechte recencies over geven , Dit was gewoon epic !!!

Een zéér waardige afsluiter !

Ik ben zeer benieuwd, we gaan vanavond! Twijfel alleen nog of het 3D gaat worden of gewoon 2D. Heeft het veel toegevoegde waarde?

vanavond maar na de bios!

hoop dat deze hp in de top 250 komt

Erg genoten van dit laatste deel. Maar toch komt het wat gehaast over. De dingen waarvan ik gedacht had die wel wat meer aandacht zouden krijgen verfilmen ze dan heel kort. Die vermenigvuldigingsvloek heb ik wel om gelachen. Neville is ook goed bezig in de film. Al met al een geweldige film, maar als je het boek hebt gelezen valt het toch uiteindelijk weer wat tegen. Je mist gewoon iets (onbewust) tijdens de film al. Toch 4* want tja het was geweldig, maar nou ook weer niet perfect.

Ik heb de film nog niet gezien alleen volgens mij begon je doordat je het boek had gelezen met verkeerde verwachtingen aan de film.

ik ga pas zondag,

Maar krijg je ook de trailer van the dark knight rises tezien,

voor dat HP begint.

Ik heb 3 keer 3D ervaringen gehad, en 2 keer van 3 was het slecht en erg onprettig. Mijn gevoel gaat gewoon uit naar 2D. Dit is de allerlaatste Harry Potter, en daar wil ik echt van genieten. Alles moet gewoon perfect zijn. En als ik toch voor 3D gekozen heb en het bevalt me slecht dan ga ik daar echt veel spijt van krijgen. En bij 2D heb ik gewoon 100% kans dat het gewoon goed gaat komen., terwijl het bij 3D altijd een grote verrassing word. Mijn ogen zijn idd iets minder dan normaal, maar ik weet zeker dat ze een stuk kleiner zijn en geel. Tja, ik ga nooit naar de Pathe eigenlijk. Die zit hier ook niet echt in de buurt.

“It’s good to see you again, Potter”

En dat is het zeker. Na het waanzinnig goede Harry Potter and the Deathly Hallows: Part I, gaan we verder met Part II: de afsluiter, de grote finale. Tot zover is de filmreeks een geslaagde. Hier en daar een paar misstappen, hier en daar een paar hoogtepunten, maar over het algemeen is de reeks altijd consistent geweest; ik vind niet dat er ook maar één film tussenzit die ik echt slecht vind. Ze zijn allemaal leuk om te kijken. Part II breekt of maakt de reeks dus. Echter, de afsluiter nails it. Completely.

Als de film begint merk ik meteen al hoe hoog de inzet van de acteurs is. Waar Daniel Radcliffe als klein manneke nog betrapt wordt op vele geforceerde uitspraken, is dat hier helemaal verdwenen. Radcliffe is een man, een echte acteur en hij zuigt je mee in zijn prestatie als de tovenaarsleerling. Ook Ron en Hermione (ook al waren die al wat langer geleden flinke stappen vooruit gegaan) zijn bezig op hun best.

Na een heerlijke actiescène waarin het trio met het vierde Horcrux op de rug van een (prachtig gemaakte) draak uit de tovenaarsbank Gringotts ontsnapt, begeleid door de mooie score van Alexandre Desplat is het dan eindelijk zover. De duistere Heer Voldemort weet er eindelijk van dat Harry druk bezig is met de vernietiging van zijn ziel en de paden van zowel de Dark Lord als Harry leiden naar hun oude school. Hierbij wil ik overigens meteen al een note maken van Ralph Fiennes prestatie als de duistere heerser, want hij speelde het voortreffelijk. Ik vond het zeer indrukewekkend om te zien hoe hij Voldemorts angsten en pijnen naar boven bracht als er weer een Horcrux was vernietigd.

Op Hogwarts aangekomen wordt Harry warm onthaald door zijn vrienden en klasgenoten die een verzet zijn begonnen tegen schoolhoofd Severus Snape. Hier ontstaat een erg mooie toegevoegde scène waarin Harry Snape confronteert met de dood van Dumbledore, waarna (en dit zat wel in het boek) McGonnagal (een geweldig spelende Maggie Smith) gaat duelleren met Snape die vervolgens het kasteel uit wordt gejaagd. Vervolgens krijgen we de indringende stem van Voldemort te horen over heel het terrein van de school. “Give me Harry Potter. You have one hour.” Ik kan me nog herinneren dat deze stem in het boek werd beschreven als een stem die door merg en been ging en daar doet de film niet te kort aan! De opbouw die we vervolgens krijgen naar het grote gevecht is kippenvelgevend, terwijl Harry paniekerig zoekt naar het één na laatste Horcrux dat binnen de muren van Hogwarts verborgen zou moeten zijn.

Ondertussen gaan Ron en Hermione naar de Chamber of Secrets, die we voor de laatste keer zagen in de gelijknamige film, waar ze op zoek gaan naar de resten van de Basilisk, waarvan de giftige tanden een Horcrux kunnen vernietigen. Een mooi moment, want als ze het Horcrux dat ze bij de tovanaarsbank hadden opgepikt is vernietigd, komt dan eindelijk de langverwachte zoen tussen de twee. Maar daarna is het over met de mooie momenten. Want het gevecht begint!

Hier een pluim voor de regie van David Yates, de gevechten zijn prachtig en episch in beeld gebracht, met (opnieuw) geweldige muziek van Desplat eronder. Ondertussen komen de beste scènes van de film aan bod. Harry heeft zojuist het één na laatste Horcrux in Hogwarts vernietigd en heeft ontdekt dat het laatste Voldemorts slang, Nagini, is. Snel gaan ze op zoek naar Voldemort, die zich in het boothuis bevind, waar hij Snape op een gruwelijke wijze vermoord. Prachtig gespeeld door Alan Rickman, als de tranen over zijn wangen stromen, terwijl hij zijn laatste adem uitblaast. “Look at me. You have your mother’s eyes.”

Echter, Snape’s tranen bevatten herinneringen uit zijn leven, die Harry in de Pensieve van Dumbledore bekijkt (hoe wist Harry trouwens het wachtwoord naar zijn kantoor? Haha). Ook dit is heel erg mooi verfilmd en het is hartverscheurend als we Snape zien huilen bij het lichaam van Harry’s moeder (waar hij heimelijk op verliefd was). Helaas komen we er dan ook achter dat er nóg een Horcrux is... Harry!

Het is werkelijk waar (ik had dit nooit van hem verwacht) prachtig gespeeld door Daniel Radcliffe als hij zijn dood tegemoet gaat en door middel van de tweede Deathly Hallow, de Resurrection Stone, zijn ouders, Sirius en Lupin terughaalt die hem allemaal steunen op zijn weg naar Voldemort, die al op hem stond te wachten. “Avada Kedavra!” En Harry is dood. Of niet? Nee, nee. Harry is in een soort van tussenwereld, waarin hij met Dumbledore kan praten die hem alle uitleg verschaft. Ik vind het hier alleen jammer (en dit is waarschijnlijk zo’n beetje mijn enige punt van kritiek) dat Dumbledore hier niet uitlegt waarom hij zijn zus heeft laten sterven en waarom hij bereid was Harry te laten sterven. Zo wordt hij een beetje afgeschilderd als een man die helemaal geen zak geeft om anderen.

Goed, Harry is weer terug en om een punt te zetten aan deze ellenlange recensie die waarschijnlijk toch niemand leest, barst het grote duel tussen de twee aartsvijanden los. Langer dan in het boek, maar dat past stukken beter bij de films en na zo lang wachten op de uiteindelijke confrontatie is dit ook wel toepasselijker. Uiteindelijk vernietigd Neville het laatste Horcrux (de slang) en Voldemorts ziel sterft af. Ik vind het een beetje jammer dat hij dan ook meteen helemaal ontploft, ik had liever het dode lichaam van hem gezien (hetzelfde geldt voor Bellatrix, die ook zonder reden ineens ontploft).

Tenslotte sluiten we af met de epiloog (ja, ja! Voor de liefhebbers, het nummer Leaving Hogwarts is erin verwerkt!) die de cirkel weer rond maakt. Omdat we de belachelijke namen van heel die kinderen van Harry bijna niet te horen krijgen en we alleen focussen op Harry’s zoon Albus, maakte het de cirkel meer rond en vond ik de epiloog beter dan in het boek. En terwijl een verouderde Harry toekijkt hoe zijn zoon vertrekt met de Hogwarts Express, zoals hijzelf vele jaren geleden ook deed, wordt het scherm langzaam zwart en wordt de aftiteling ingeluid met Hedwig’s Theme. Zoals het hoort. Harry Potter levert een prachtige finale!

4,5 sterren

Ooehhh mooie review. Heb er zin in! Ik ga donderdag

Geweldig stukje Albus Dumbledore, nu kan ik helemaal niet meer wachten tot vanavond! (Heb de spoilers wel maar even ontweken, just in case).

Wat een prachtige mooie laatste recensie zeg!

Ook al heb ik het boek gelezen, ga ik de spoilers toch zo ruim mogelijk ontwijken . Ik heb er nu echt veel zin in.

'You have allowed your friends to die for you, rather then face me yourself.'

Deze hele film kan vergeleken worden met de manier waarop het laatste actionpacked-halfuur van de voorgaande delen werd ingevuld, maar dan in het kwadraat. Het ging gisteren allemaal mijn verwachtingen te boven, vooral het scheppen van de ultieme Dark Lord door Fiennes en de mensen van de visuele effecten. Perfect gespeeld, zelfs zijn humoristische kant, en des te meer angstaanjagend als hij willekeurig mensen om gaat leggen.

Vanaf minuut één zit je er middenin en Yates heeft maar één motto: 'Alle remmen los!'. Het duurt een tijd voordat ze terugkeren naar Hogwarts, maar eenmaal daar barst een strijd los met epische proporties die ik sinds LOTR: Return of the King niet meer gezien heb. De vorming en vernietiging van het schild, de harnassen die hun plicht vervullen, het massieve leger van Voldemort, duels die mensen in het rond laten vliegen. Alles onder het genot van de welbekende HP- humor.

Aan overtuiging miste de film helemaal niks; overdonderende actie, veel sentiment, dramatische muziek, Kings Cross-scène met Dumbledore was god-like en ijzersterk acteren, vooral door Radcliffe, Watson en Grint. Waar voorheen de kinderen vooral gesteund moesten worden door het arsenaal Britse acteer goden dat deze serie bezit, was dat nu niet meer nodig. Bij deze gaat mijn dank uit naar de cast en crew die het afgelopen decennium verantwoordelijk zijn geweest voor de verwezenlijking van acht formidabele boekverfilmingen.

Gisterennacht gezien in de bioscoop en mijn verwachtingen waren torenhoog; de film heeft gelukkig aan mijn verwachtingen (gedeeltelijk) voldaan. Ik vond sowieso, in tegenstelling tot veel anderen, het eerste deel van het zevende deel enorm goed. Ik vond het de enige Harry Potter- film die echt kwaliteit bezat die thuis zou horen in arthouse. (niks tegen de andere films, maar Harry Potter zijn gewoon geen arthouse films)

Maar over dit deel: het speelt zich weer af op Zweinstein, wat weer een feest is om te zien. Sowieso het prachtige kasteel en de geweldige bijrolspelers, met name Maggie Smith en Julie Walters. Het is altijd een feest om naar ze te kijken. En dan heb ik het nog niet over ''the dark side'' , met Helena Bonham Carter, Alan Rickman en Ralph Fiennes die weergaloos respectievelijke Bellatrix, Sneep en Voldemort neerzetten.

Een van de mooiste delen van de film, naar mijn mening, was de herinnering van Sneep, die hij aan Harry gaf. Het was enorm ontroerend en voor de eerste keer laat Sneep gevoelens zien. Toch steelt Voldemort de show; de stem, de bewegingen, de lach. Hij IS kwaad in eigen lijve. Maar zoals ik ook al zei vind ik het altijd een genoegen om naar Helena Bonham Carter te kijken, die zich helemaal kan uitleven in de rol van Bellatrix.

Hoe goed ik Rupert Grind, Daniel Radcliffe en vooral Emma Watson vond in het eerst deel, vond ik ze eigenlijk in het tweede deel helemaal niet zo bijzonder. Natuurlijk hadden ze kleinere rollen, dat snap ik, maar ze kregen vrij weinig kans om hun kwaliteiten écht te laten zien. (Radcliffe nog wel het meest)Ook de kus tussen Ron en Hermelien had ik veel romantischer en dramatischer verwacht naar alle verhalen en interviews die je erover hoorde

Maar feiten blijven feiten en de film ziet er zacht uitgedrukt Prachtig uit met een hoofdletter P. Alles is tot in de puntjes verzorgd en, ook al ben ik niet zo'n fan van 3D, vond ik dat er wel stukken in zaten die de moeite waard waren voor 3D. Jammer voor het bizar belachelijke einde, ik vond het echt Veel te sentimenteel als iedereen ineens 19 jaar later ouder is geworden, maar ze moesten er wel een ''happy end'' aan breien .

Kortom vond ik dit een waardige afsluiter van een geweldige reeks waarmee ik ben opgegroeid. Het is jammer dat het over is, maar zoals de echte fans zeggen; een Harry Potter fan blijf je voor het leven

4.5 *

klinkt goed allemaal, jammer dat ik pas over een maand kan ofzo

De grote vraag is: hoe recenseer je een film van een serie die een belangrijk deel van je jeugd heeft ingevuld. Een serie, waarvan ik mag zeggen, dat ik fan was vanaf vrijwel het eerste uur (geloof vanaf boek 2). Niet enkel Harry werd ouder, ik ook. Toen zat ik in groep 8, klaar voor de middelbare school. Nu heb ik m’n studie klaar en een baan geaccepteerd. En dan is er deze film, maar zie je dit als een boekverfilming of sec als film. Dat laatste moet eigenlijk altijd de uitgangspositie zijn, fan of niet. Want anders was de score veel lager uitgevallen.
Dat de film in tweeën is gesplitst is denk ik een goed idee geweest. Anderzijds, had part 1 een net iets te lang middenstuk (al vind ik na herziening er weinig overbodige scènes in zitten, hoogstens een minuutje) en had deel 2 te weinig verhaal. En daarnaast mistte ik zo ongeveer de hele geschiedenis van Dumbledore en Grindelwald, de twijfels van Harry aan de loyaliteit van D., en dit deel had zelf als film ook weinig meer met de vergelijkingen met WO II (die wel deels in deel 1 zaten, maar vooral in het boek, en mijns inziens een belangrijk deel vormden: de reden van de strijd namelijk.

Maar wat krijgen we wel. Het eerste deel is nog prima. Actie afgewisseld met rustigere momenten. Dus het is geen Transformers geworden, U zij dank! Wel mis ik dan de kleine scènes, subtiliteiten tussen Harry en zijn vrienden, of überhaupt enige magie uit die wereld. Dat kan deels eraan liggen dat je het na 8 delen wel weet, het kan ook zijn dat er nu eenmaal voor meer actie, waardoor het zwaartepunt anders wordt. Maar dan versnelt de film, is van verhaal weinig sprake meer en gaat het puur om actie. En de verhaallijnen die komen, zitten er in via flash backs of via de Hersenpan. Eerlijk is eerlijk, dat is keurig het volgen van Rowling, en anders had het ook niet gekund, maar het komt in de film minder goed open. Te statisch. Anderzijds, enkele andere scènes zijn weer beter, vooral de doden in de zaal na de eerste slag Emotioneel dieper en beter dan in het boek (te vlug uitgewerkt daar, als zijnde, het is genoemd, en c’est ça). Ook de laatste scène is veel beter dan in het boek beschreven stond, minder zoet.

Gelukkig heeft de film ook veel positieve punten. De humor werkt, de brijrollen zijn weer fantastisch (McGonnagal, Filch, of Bonham Carter die speelt dat ze eigenlijk Hermione is, en bijna tegen overacteren aan, met kleine subtiele bewegingen toch geloofwaardig blijft en natuurlijk Fiennes als Voldemort. Vond ik hem wat minder worden, hij is nu sterk als vanouds. Constante spanning, ook als hij tussen zijn volgelingen zit, en ook hier zit de aankleding in kleinigheden. Hoe hij zijn staf vasthoudt bijvoorbeeld, met stijl. Daarnaast is hij volledig geloofwaardig als grote vijand, eng en monsterlijk tegelijk. En ook zijn schmink is goed. Hij had altijd al een ongezond wit kleurtje, maar met het verdwijnen van de Horcruxes, teert hij langzaam ook weg. Je ziet hem aftakelen Overigens over die schmink, dat kan je van de laatste scène niet zeggen
En dan is er de fotografie. Prachtige grijze en blauwe kleuren. Meer is er niet te zien, op een enkele scène of een enkel kapsel na. Het toont aan hoe duister de tijden zijn (vooral hoe Hogwarts veranderd is). Soms mooie kadrering, en Yates weet vaak prima waar de camera te plaatsen. Daartegenover staat dat de actiescènes nog te vaak rommelig waren. Misschien was dat de bedoeling, maar wie tegen wie vocht was vaak onduidelijk. Overigens zitten er ook mooie en goede actieshots in ( het duivelsvuur en de achtbaanrit) De muziek was echter weer te gewoontjes. Duister, kil, zoals de film, maar niet origneel genoeg. Ik mis altijd Williams nog, al komt zijn muziek er weer sporadisch in voor.
Harry, Ron en Hermione doen hun werk, al is Radcliffe duidelijk de minste van de drie. Hij is te vaak houterig, al is zijn komische timing dan wel uitstekend. Maar als hij dan sterven moet, een tamelijk emotionele stap lijkt me geeft hij niet thuis, en probeert verdrietig of angstig te zijn, maar het komt gewoon niet over. Helaas, de serie verdiende gewoon een betere hoofdrolspeler.

Als laatste is er de 3d. Waarvan ik me werkelijk afvroeg: wat voegde dit toe. Helemaal niets. Met 3d zijn ongetwijfeld interessante dingen te doen (verschillende werelden, de één in 2d, de ander in 3d) of zoiets, zoals kleur deed in The Wizard of Oz, maar dit was tamelijk zinloos. En als je al 7 delen zonder hebt, waarom de 8e dan ook niet.

Normaal zou ik hier 2, of net 2,5 ster voor geven. Maar het blijft Harry Potter, het blijft m’n jeugd, en ik heb me wel vermaakt, dus een iets ruimere voldoende mag. 3*

Yo, dank je wel! En de meeste spoilers kun je gewoon lezen als je de boeken hebt gelezen .

Hij staat qua score nu precies gelijk met The Lord of the Rings: Return of the King. En ik hoop dat dat ook zo ongeveer blijft want deze film was minstens zo goed!

Ik heb alleen toch wel dubbele gevoelens..Aan de ene kant ben ik nog steeds onder de indruk van de film, maar aan de andere kant baal ik ontzettend dat het HP tijdperk is afgelopen.

Visueel gezien (zeker in 3D) is dit een schitterende film. De gehele cast (zelfs Radcliffe!) acteert fantastisch, de emotie spat van het scherm en alle remmen gaan los.
Ik vond het nogal storend dat de film zich zo slecht aan het boek heeft gehouden. Waarom zien we Fred niet sterven? Waarom zien we de House-Elves niet terwijl ze uit de keukens stormen en met keukenmessen op de Death Eathers inhakken, onder leiding van Kreacher? Waarom 'verdwijnen' de lichamen van Voldemort, Bellatrix en Nagini? Waarom wordt er over de Kragges of hoe ze ook heten gepraat, maar krijgen we ze niet te zien? Waarom mag Neville zijn moed niet bewijzen? Waar is Foppe eigenlijk (in alle acht films)?
Ook vond ik de manier waarop Voldemort uiteindelijk werd gedood jammer. In het boek is er publiek bij, en is er een een rood met gouden zonsopgang, begint iedereen te juichen... in de film was dat zoveel minder spectaculair, jammer! De hele verhaallijn rond Dumbledore was ook om te huilen. Doe het of niet, of helemaal, maar niet half, meneer Yates.

Wel een pluim voor het verhaal rondom Snape, de ingekorte epiloog en de inbraak bij de bank (inclusief de draak).

Al met al een goede film vol actie, maar het boek blijft (natuurlijk) veel beter. 3,5*

Graag gedaan! Ja, ik weet het. Maar ik hou het toch nog liever een beetje geheim, omdat het in de film toch meestal iets anders word gebracht. Ik weet niet, het zit waarschijnlijk tussen mijn oren maarja .