Inception (2010)

Geloof niet, dat deze bewering ondersteund wordt door enige argumentatie.



Misschien kan je je beter richten op de film, waar dit forum voor bedoeld is!

Ja, het houdt me bezig, omdat ik weet dat Nolan niet de domste uit de regisseurs-klas is, m.n. vanwege The Prestige en Memento.

PS. Heb je al nagedacht of Nolan in de fout is gegaan, doordat er in level 3 geen sprake is van een (vrije) val, c.q. gewichtloosheid? Of ga je nu op internet zoeken en napraten, dat het effect minder voelbaar is, omdat men dieper in de droom-lagen terecht komt?

Hint: dom + dom = geen fout

Je doelt op dat sneeuwgedeelte? Want ik had dat ook al opgemerkt als een plotfout.

Ik snap werkelijk niet waarom men zich hier zo druk maakt over vermeende plotfoutjes. Voor mij is een film een kunstwerk dat bij mij een bepaald gevoel moet opwekken, of het allemaal precies klopt boeit toch voor geen meter, het is een film, of zelfs 0een droom in dit geval Anything goes wat mij betreft, zeker vanwege dat tweede punt. Grootste fout van deze film is dat ook Nolan zich ook veel te druk lijkt te maken om het 'kloppend maken' .

lekkere film om te kijken. jammer dat ie nogal voorspelbaar is.

doet me een beetje denken aan the matrix op een iets ander niveau

Ben het niet heel vaak met je eens Reinbo, maar dit keer sluit ik mij bij je aan. Al had ik een beter gevoel bij de film dan.

Het verhaal is volgens mij nog steeds fictie en het feit dat er zolang en zo diep over gediscusieerd moet worden of iets wel of niet klopt zegt eigenlijk al genoeg. Dan is het blijkbaar niet zo schokkend dat de hele film in elkaar zakt. Ook ik zette wat vraagtekens bij bepaalde fases zoals de val met het busje en kwam daarom niet boven de 4 uit.

En nee Xav, daar hoef ik het internet niet voor af te struinen, ik heb een eigen mening. Het struinen laat ik aan jou over.

Wat is er mis met de val van dat busje? Heb ik iets gemist?


Ga je het spannend maken?

Hint : pot. ketel. Iets met verwijten.

Gek dat je het met mij eens bent, want mijn punt is juist dat et er geen donder toe zou moeten doen of het wel of niet klopt...

Filmbeleving zou immers niets te maken moeten hebben met een al dan niet sluitende theorie, maar juist alles met sfeer. Al zou er helemaal geen jota van kloppen, zoals met zo veel films (Klopt Star Wars, The Green Mile of Escape from New York? ), dan nog zou hij je moeten kunnen raken.

Het probleem dat ik (en ik denk velen) met deze film hebben, is dat de film vooral focust op een soort zelfbewust 'kijk mij eens kloppen' . Wat de film niet sowieso kan waarmaken omdat het een fantasieverhaal is. Bovendien is het voornaamste kenmerk van juist dromen hun irrationele structuur). Dus dat wordt per definitie een teleurstelling. (Zels al blijven sommigen steevast beweren dat het allemaal echt zo kan gebeuren.)

Een film moet het hebben van zijn vibe en sfeer, en daar ontbreekt het vrijwel volledig aan, behalve wellicht voor zij die mee gaan in de sudoku die Nolan hen biedt. Ik heb er zelf net zo weinig mee als een muziekstuk dat enkel poogt rationeel kloppend te zijn.

En emotie, en diepgang etc. Iets wat ik hier mis. En als de film dan nog indruk wil maken met een wichtig plot, dan mag het op zijn minst een kloppend plot zijn. Toch? Ik vind een kloppend plot heel belangrijk in een film met een serieuze toon vooral. Lijkt me logisch. Of zo´n film moet op andere fronten wel ZO veel punten scoren....

Uhh, kweet niet. Welke scene?



Het lijkt me geen 'fout' als je als regisseur een verhaal bouwt, waarin geen al te storende fouten zitten, en Nolan is daartoe zeker in staat, gezien zijn zeer te prijzen films als Memento en The Prestige. The Dark Knight en Batman Begins vind ik van een geheel andere orde, waarbij TDK nog net voldoende kon vermaken vanwege The Joker.

Ik begrijp dat jij met 'andere ogen' naar deze droom-film kijkt dan ik. Uitgangspunt voor mij is dat Nolan in de verste verte geen Lynch is, maar vanuit een hele andere invalshoek droom en werkelijkheid gestalte geeft. Die twee vergelijken is appels en peren. Nolan put veel meer uit de natuurwetenschappelijke bron, maar giet dat evengoed onder het schedeldak van zijn protagonist om een herkenbaar menselijk verhaal te krijgen. Evengoed word je na afloop opgezadeld met dezelfde soort vragen als bij Lynch. Wat is werkelijkheid en wat is droom? Neemt niet weg, dat ik het met je eens ben, dat Nolan hier een koude kille afstandelijke sfeer heeft geweven, waar de honden geen brood van lusten. Kern van het verhaal draait toch om het verlangen en schuldgevoel van Cobb. Het pseudo wetenschappelijke sausje dient slechts om zand in de ogen van de kijker te strooien, en, dat is misschien het goede nieuws, legt wel het perspectief bloot. Ook zijn keuze om de hoofdrol te laten spelen door DiCaprio is alles behalve een gelukkige. Ik heb die jongen nog nooit goed zien acteren. In Revolutionary Road wordt ie volledig van het wiite doek gevaagd door Kate Winslet. Cobb had sowieso een of andere verwarde wetenschapper moeten wezen, zoals bijvoorbeeld in PI van Aranofski. Er is zo ontzettend veel op en aan te merken over Nolans keuzes, dat ik helemaal in een draaikolk van negativiteit beland.
Laat ik het hier voorlopig maar bij laten...



Ja, daar doel ik inderdaad op. Iedereen moet hebben gezien dat Nolan op z'n minst de suggestie wekt, dat het neerstortende autobusje in verband wordt gebracht met de gewichtloosheid in het hotel. Je kan je afvragen vanuit welk perspectief, die slomo beelden van dat busje getoond worden. In ieder geval vanuit een droom level dieper, vanwege de vertraging in de tijd. Een poging tot consistentie kan Nolan niet miszegd worden. Hij zinspeelt dus op het gehoorzamen aan de natuurwetten, m.n. de gravitatie. Dan lijkt het er inderdaad op dat hij het verband zomaar laat varen in het volgende level, winterwonderland, ofwel de James Bond afdeling.
We zien ook dat de explosievenaanbrenger (Arthur?) zijn plan van de neerstortende vloer moet bijstellen en zijn heil zoekt met de hele slapende bende in een lift, die hij vervolgens door de uitstoot van de explosieven richting het plafond jaagt. Toevalligerwijs simuleer je zo de zwaartekracht, maar helaas geen val! Althans geen val, zoals die onder normale omstandigheden hier op aarde plaatsvindt. De heren en dame vliegen namelijk snoeihard tegen het plafond van de lift als de lift tegen het dak van het hotel komt.

Maar nu komt het, en daarom schreef ik al ** dom + dom = geen fout **.
Arthur kan geen flauw benul hebben over de richting waarin het hotel zich bevindt, maar het blijft dom van hem om de lift richting dak te laten bewegen als het hem te doen was om een val te simuleren, en dus dondert het niet of de lift tegen de vloer kwakt of tegen het plafond. In de ruimte heb je immers geen onder of boven. Cruciaal is het begrip snelheidsverandering, d.i. versnelling, en volgens de Algemene Relativiteitswet equivalent met een zwaartekrachtsveld.

In het kort. Arthur moet een val zien te bewerken, en laat de lift tegen het dak knallen, wat in feiten een fout is. Maar doordat de lift omhoog beweegt, wordt juist een zwaartekracht (hoewel zelfs hieraan getwijfeld kan worden, want de lift beweegt niet met een constante versnelling) in de voor ons vertrouwde richting gesimuleerd, waardoor in level 3, alles langs normale omstandigheden kan plaatsvinden.

En nu ga ik even op de huisvrouwen-psychologen stoel zitten. Zou er enig verband bestaan tussen de domheid van Cobb en de domheid van Arthur?

Foutje bedankt... zucht.

Om met een citaatje van Nolan te eindigen:

Jouw laatste zin legt precies uit waarom (al dan niet vermeende) plotfouten door mij zo sterk worden aangerekend. Nolan legt zelf zoveel nadruk op het kloppend maken dat je er gewoon niet omheen kan als het niet klopt omdat het zo afsteekt. De zwakte van Nolan is dat hij teveel op zijn concepten en ideeën leunt en niet genoeg op pure vermakelijkheid.

Ik heb ooit een mooi stuk gelezen over de ondergewaardeerde toevoeging die Jonathan Nolan is op zijn broers films. Jonathan is namelijk veel speelser in stijl dan Christopher en dat zie je ook terug in Memento, The Prestige en The Dark Knight, terwijl Christopher's werk zonder zijn broer (The Following, Insomnia, Batman Begins en Inception) een stuk killer en afstandelijker in stijl zijn. Dat komt puur omdat Christopher personages alleen maar ziet als pionnen (er moet een verhaal verteld worden en daarbinnen functioneren personages alleen maar als plot devices voor het voortduwen van het plot), terwijl Jonathan een verhaal en wereld creëert waarin personages echt leven.

Je zult werkelijk versteld staan in hoeverre je dit écht terug kan zien in Nolan's werk, en waarschijnlijk zul je Jonathan Nolan ook een stuk meer gaan waarderen (en hopen dat Christopher nooit meer een film zonder hem maakt).

Ik zie eigenlijk niet zoveel verschil tussen die films wat dat betreft hoor, het zijn toch allemaal films waar het verhaal zwaar overheerst, en de personages telkens in dienst van de vertelling staan.

Nolan's films zijn inderdaad allemaal wel sterk verhaal gedreven, maar in films met Jonathan als co-schrijver vloeit het verhaal echt veel meer voort uit de acties en confrontaties van de personages, in plaats van dat de personages 'gevangen' zijn in een verhaal. Met name als je kijkt naar de persoonlijkheid van de personages welke veel rijker en interessanter zijn met input van Jonathan. Vergelijk Pearce in Memento of anders Bale & Jackman in The Prestige maar met de suffe droogkloten in Inception. Dat is echt een wereld van verschil.

Visueel vond ik deze bij vlagen erg mooi ! Helaas was het inhoudelijk echt TE belachelijk voor woorden, zelden zoveel stompzinnigheid in 1 film gezien. Nolan lijkt 't zelf ook geen ene flikker meer te interesseren aangezien hij geen ENKELE poging onderneemt om ook maar een enigzins coherent geheel neer te zetten, waardoor de film uiteindelijk niets meer is dan 1 grote plothole. Ik miste alleen nog de grote roze olifant met gele stippen die het verhaaltje kwam uitblazen. Uiteraard in elk droom level eentje

Moeilijk om er een cijfer aan te koppelen. Was het geheel nou beter geweest als Nolan gewoon alle dialogen had weggelaten en er muziek achter had gezet ? Ik denk dat het voor mijn beoordeling in ieder geval weinig had uitgemaakt. Misschien dat ik me iets minder had zitten irriteren aan het kinderlijke verhaal. Hoe dan ook, Ik hou het maar op een:

2 *

Ik vind het fout omdat hij zich helemaal niet druk hoeft te maken over 'storende fouten', het is immers allemaal goed te praten door te stellen het is toch maar een droom[/spoiler[]

Daarnaast vraag ik me bij Lynch nooit af wat is droom en wat niet, dat laat zich ook niet duiden, en doet er wat mij betreft niet toe. Ik snap wat hij thematisch neerzet en vind de sfeer geweldig. En who cares dat in Twin Peaks, Inland Empire en Lost Highway onverklaarbare zaken voorkomen?

Verder heeft DICaprio, zeker in zijn jonge jaren genoeg fantastische rollen gespeeld. Kijk Basketball Dairies, Gilbert Grape maar ook Catch me if you can maar eens.

Om toch even een reactie tegen de cyclus van negativiteit die hier wordt uitgestraald te geven : Je kan inception van alles betichten, en zelfs Nolan, maar je schiet echt veel en veelste ver door, door te stellen dat pure vermakelijkheid hier ontbreekt.

Als Nolan één ding - in al zijn pogingen een ingenieus plot te creëren - in ogenschouw neemt, is toch wel het publiek daarbij óók te vermaken. Niet voor niks lees je hier meerdere (zeer) negatieve reacties op de film die wel eindigen in de trant "vermakelijk was het wel. Of. Ik heb me in elk geval niet verveeld die 2,5 uur"

En je moet wel héél erg wereldvreemd zijn door te stellen dat als dit jouw - bijvoorbeeld - niet vermaakt, Nolan zich dús niet richt op pure vermakelijkheid als eindproduct. Er zijn meerdere criteria waar je naar zou kunnen kijken.

Zoals ik al zei vind ik dat niet zoveel verschillen. Bale en Jackman in The Prestige zijn toch ook niet bijster interessant of vreselijk menselijk. Pearce in Memento vind ik nog iets anders ja, maar daar had ik vooral het idee dat Nolan een goeie film, ipv een succesvolle film wilde maken.

Nou, die vermakelijkheid heb ik dan gemist. Je kan in 2010 toch niet meer aankomen met zo'n skiscene..... Of zo'n busje 20 keer van een brug zien vallen. Nou vooruit, de zweefscene was vermakelijk, maar daar heeft hij ruim twee uur vervelende uitleg geplakt. En dan heb ik het nog niet eens over dat gedoe met die vreselijke vrouw. Daarvan kan je toch niet bewerend dat hij de vermakelijkheid hoog op zijn agenda had staan.....

Ik heb me suf verveeld, maar dat had ik geloof ik al geschreven.

Ja de skiscenes duurden wel te lang en ook niet echt opwindend gefilmd.

Ik zie ook nauwelijks verschil. Ook al reken ik het altijd aan als negatief puntje als het niet werkt - namelijk in Inception poogt Nolan toch echt wel dat we meevoelen met Cobb - maar de gehele insteek om geraakt te moéten worden door een film is er bij mij niet. Wel als je dat stelt op "alle aspecten" maar dan biedt Inception genoeg andere rake-elementen.

In elk geval, Insomnia kent de enige karakters waar ik wél echt wat bij voelde.

Vanaf het moment dat jij leert lezen zal ik weer ingaan op je retoriek.

Ik ben Reinbo. Iedereen is Reinbo. Met die retorische inslag moet je bij mij niet weer aankomen. Me verlagen tot dat kinderlijke niveau - ik ben ik, iedereen is ik - zal ik niet doen.

Neem nou de vergelijking met Primer - dat lijkt mij bij uitstek de film die wél poogt een zo ingenieus mogelijke film te creeren waarbij niks anders in dienst staat - het cinefielen publiek als aanspreekbuis. Inception is en blijft een blockbuster, en alhoewel Nolan daar zijn geheel eigen draai aan geeft, moet je wel echt heel erg in je eigen verzotte mening leven om niet in te zien dat de insteek vermakelijkheid was. En dat dat dan niet slaagt bij onze alle Reinbo. Tja, er is ook nog zoiets als de uitzondering die de regel bevestigd

De meeste mensen gaan ook maar eens in de paar jaar naar de bios, die had ik inderdaad even over het hoofd gezien. Verder lees ik hier vooral positieve reacties van mensen die zo onder de indruk zijn van de gebruiksaanwijzing, vrijwel niemand die het een leuke (actie)film noemt.

Nogmaals, hetzelfde publiek waar jij het nu over hebt is het publiek dat - in tegenstelling tot jou, film niet als "kunst" ziet - maar als puur vermaak.

Dat Inception op alle vlakken, zowel op moviemeter (alhoewel het publiek dat hier een comment achter laat vaak al van een ander soort is) maar toch ook op de imdb's en algehele stemming rondom de film an sich een succes is, geeft in mijn optiek, per definitie al aan dat de film als vermaak werkt.

Dan kan het voor het comment achterlatende moviemeter-individu niet gelden, maar als we daar de tendens en consensus rondom films zouden moeten afleiden krijg je toch echt een heel ander plaatje dan die de werkelijkheid schets. Een plaatje dat menigeen hier in hun droom graag verwezenlijkt ziet, uiteraard. Maar jammer, helaas.

Struin net "toevallig" las je "recensie" en lees

Kijk, je kan het wel!

Maar je kan niet ontkennen, dat Lynch zijn mysteries hierop (droom en werkelijkheid) baseert, hoop ik. De meerwaarde van Lynch is, dat hij op een meesterlijk manier sfeer, plot, en verscheidende thema's als een samenhangend geheel kan opdienen, zodat het publiek kan 'aanvoelen' waar het in de kern om draait.

Inception mist eenvoudig zo'n eenheid vooral doordat het gekozen hoofdpersonage niet de achtergrond (karaktereigenschappen, leefomgeving, etc) meekrijgt om alle thema's geloofwaardig te verbinden.

PS. Ik bedoelde natuurlijk Revolutionary Road en niet The Reader. Beide trouwens glansrollen van Winslet.

Ik bleef voornamelijk met het gevoel achter dat Nolan zijn publiek niet serieus neemt.

Hij speelt een vals spel met het intellect van het gemiddelde publiek en trekt vervolgens een lange neus, alsof ie zeggen wil: "Ja, maar het kan allemaal wel hoor." Daarom ook zijn keuze van de domme Dom Cobb.

Zo flauw.

Wie is hier nou flauw met je constante pedante houding en je "DOM" Cobb. Wat scherp zeg, en wat heerlijk dat je het steeds maar weer blijft herhalen. Echt een meerwaarde!

En om in jou retorische onsamenhangendheid te blijven - dat gemiddelde publiek heeft zich dan wel kostelijk vermaakt met die valsspelerij. Dus gegrond is het ook niet.

Niet dat ik het ook maar een klein beetje eens ben met dat statement, maar dat terzijde.

Voila, weer een perfect te geven voorbeeld bij het feit dat de film duidelijk toch niet zo intelligent is als hij wil overkomen. Mensen die deze film zo'n hoge waardering geven terwijl ze hem niet eens snappen, dat wil gewoon zeggen dat de film ook bij de niet denkende of hersenloze medemens te binnen schiet. Duidelijk gebrek aan intelligentie en overvloed aan hersenloze marketing trucs dus.

Als het verhaal de troef zou zijn van deze film is het dan toch wel belangrijk om hier mee rekening te houden vind je niet?