Star Wars: Episode III - Revenge of the Sith (2005)

Njah.

Eigenlijk niet veel beter of slechter dan Part I & II, al valt het hier wel op dat de CG toch net dat ietsje beter af. Er zitten iets minder genante CG momenten in, al moet daar meteen bij gezegd dat het nergens echt indrukwekkend op knap wordt.

Heeft uiteraard ook weer te maken met het kitscherige design van deze reeks. Kleurige ruimtetuigjes, koddige robotjes (de stem van R2D2 in dit deel ... wie bedenkt het ook) en flauwe mecha designs. Het helpt allemaal niet mee.

Probleem met het acteerwerk is er ook nog steeds. Erg hoekige dialogen, soms belachelijke gezichtsuitdrukkingen die te lang aangehouden worden en een paar acteurs (hallo Christensen) waarvan je je afvraagt hoe die ooit een hoofdrol gekregen hebben.

Het hele Darth Vader gebeuren is hilarisch slecht geschreven, de twist halverwege met de onthulling van de Sith Lord is al even crappy. Probleem is ook dat deze reeks echt denkt een goed verhaal te hebben en er aardig wat aandacht aan schenkt. De originele reeks had toch een duidelijkere focus op het avontuurlijke, iets wat Star Wars veel beter past (althans, zonder de derderangs CG en de idiote rassen die in deze prequels uit de hoed getoverd werden).

Mnee, geen al te beste herziening, al moet gezegd dat ik het de eerste keer ook helemaal niks vond. Dit deel nét een halfje meer omdat de CG draaglijk is, maar verder een schande tov de oude reeks. Ook echt onbegrijpelijk dat dit zo'n hoge score krijgt vind ik, want het is zo krakkemikkelig in elkaar dan een gemiddelde van 3* eigenlijk al te hoog is.

1.0*

Nog maar een keer bekeken en mijn mening blijft: dit is de slechtste film van de prequels. Jawel, slechter dan The Phantom Menace. Die had een overtuigender verhaal dat grotendeels klopte. Natuurlijk had die film ook veel problemen maar de motivaties van de karakters waren duidelijk. Het grote probleem van Sith: Anakin's verhaal klopt gevoelsmatig niet. Door de gammele romance met Padme die in deel 2 is opgezet ontbreekt al een belangrijk fundament, maar in dit deel is dat element nog zwakker. De ontwikkeling van Anakin wordt uitermate zwak verteld en een dieptepunt wordt bereikt als Anakin Jedi kinderen gaat uitmoorden, enkel vanwege een belofte om Padme te redden.

Verder heb ik toch ook wel wat op de actiescenes af te dingen. De salto's (zie bijvoorbeeld een lachwekkende van Dooku) zien er keer op keer nep uit en hoewel de lightsaber gevechten razendsnel zijn, willen ze maar niet boeien of spannend worden. De set designs zijn ook minder intrigerend. De hand van Ralph McQuarrie ontbreekt duidelijk.

De dialogen worden veel bekritiseerd maar ik denk dat het probleem fundamenteel dieper ligt. Dialogen zijn slechts een manier het verhaal te vertellen en dat verhaal rammelt. Dito voor de acteerprestaties, Christensen moest het doen met wat hij kreeg....Iemand die in wezen goed is gaat opeens de superslechterik uithangen en dat moet hij doen omdat hij denkt dat hij anders zijn meisje kwijt is....huh?

Lucas had er goed aan gedaan veel meer nuance aan te brengen. De goeien wat slechter, de slechten wat beter, om in te kunnen leven in de motieven. Misschien moest hij wel veel te veel in 1 film proppen. Het voelt allemaal te plichtmatig en geforceerd aan, een vloeiende vertelling is het allerminst.

Ik blijf me verbazen waarom dit de beste van de prequels wordt genoemd door velen. Persoonlijk vind ik deel 2 het meest vermakelijk, de actiescenes daarin vond ik stukken beter en de motivaties van de karakters klopten tenminste, ondanks een houterige romance.

Tot slot moet ik me toch afvragen hoe Lucas de film gevoelsmatig zo heeft kunnen maken. Het is eigenlijk zijn meest persoonlijke verhaal, eentje over hemzelf. Anakin is centraal in de eerste 6 delen van de Star Wars Saga en zijn verhaal is dat van iemand die zichzelf verliest, in een machine verandert, omdat hij niet meer authentiek zichzelf volgt, maar doet wat hem gezegd wordt en achter de zucht naar macht aanloopt. Lucas is zelf met zijn miljardenbusiness ook teveel zo iemand geworden (verwissel macht met geld) en kon daarom misschien niet de essentie van zijn oorspronkelijke verhaal goed meer voelen. Waardoor het te mechanisch en geforceerd werd.

Kijktip: The People Vs. George Lucas, op YouTube

Every single Jedi, including your friend Obi-Wan, is now an enemy of the Republic. Do what must be done. Do not hesitate. Show no mercy.

Net als de andere delen heb ik deze Revenge of the Sith ook eens opnieuw bekeken en gelukkig was dit in tegenstelling tot Episode I en II wel een aangename kijkbeurt. Sterker, deze Revenge of the Sith komt dicht in de buurt van het niveau van de oude trilogie.

Episodes I en II hadden gewoon een vrij langdradig en bij vlagen extreem saai plot, maar in deze afsluiter richt men zich voor het grootste deel op de transformatie van Anakin Skywalker naar Darth Vader, doordat hij naar the dark side is getrokken door the Emperor. Hayden Christensen, bepaald geen begaaft acteur, doet het hier al een stuk beter en is zeker op het einde nog best overtuigend als een verscheurde Anakin die zijn keuze heeft gemaakt. Al is het nog altijd wat te weinig te begrijpen waarom hij nou over is gestapt, dit blijft niet zo heel sterk. Zijn lovestory met Natalie Portmans personage Padmé is wel weer belachelijk slecht gedaan, inclusief een aantal tenenkrommende dialogen en een vrij beroerde sterfscène van haar.

Maar wat deze film erg fraai doet is de einden aan elkaar knopen zodat deze film naadloos over kan lopen in de klassieke Episode IV: A New Hope. Hoogtepunt was natuurlijk de scene waarin we Darth Vader voor het eerst zien na een zware operatie, maar er waren zoveel mooie verwijzingen. Luke & Leia, het wissen van het geheugen van de robots, het afleveren van Luke op Tatooine en ga zo door. Ondanks dat je wel verwacht dat Lucas het goed eindigt, is het mooi dat dit ook erg goed is gelukt.

Een ander pluspunt vind ik het visuele aspect. Jaren terug vond ik de oude trilogie nogal lelijk en de nieuwe trilogie nogal mooi, maar daar ben ik absoluut op teruggekomen in mijn nieuwe reviews. De CGI is in de nieuwe trilogie zo overdadig aanwezig en zo gladjes dat het juist alles erg onaantrekkelijk maakt. Maar gelukkig hebben ze Episode III beter behandeld, want ondanks dat er nog altijd veel CGI is, hebben ze het erg functioneel en bij vlagen mooi gemaakt. Het eerste deel van de film, in de ruimte, is adembenemend mooi gemaakt en je waant je echt helemaal aanwezig tijdens die geweldige ruimteslag. Idem met de schitterende confrontaties op het einde tussen Yoda en the Emperor, maar vooral bij de grote clash tussen Anakin en Obi-Wan, die een prachtig lightsaber gevecht hebben op een door lava overspoelde planeet. Echt heel erg fraai gedaan. Ook met de soundtrack zit het deze film helemaal goed, zeker zo richting het einde hoor je ook stilletjes de bekende deuntjes waar de oude trilogie zo om werd geroemd. En er is voldoende humor aanwezig, vooral door R2D2 die oprecht leuk is. Goddank had Jar Jar Binks slechts een minimaal rolletje, waardoor het nooit flauw werd. Sterker, dit deel is nogal volwassen en duister van toon.

Waar Episode I en II een lange, saaie zit waren daar is deze Revenge of the Sith behoorlijk sterk, tik bijna het niveau van deel IV en verder aan. Die delen heb ik allemaal op 4 sterren staan, maar aangezien ik die films nog net iets beter vind verlaag ik Episode III naar 3,5*, maar het is absoluut een aanrader. Schijnbaar kon Lucus het deze eeuw nog wel, een goede Star Wars film maken.

3,5* (was 4*)

Onthutsend zwak.

Dit was (op de nieuwste na) de enige Star Warsfilm die ik nog niet had gezien. Nu heb ik een zwak voor SF en ook voor Star Wars, maar dit was gewoon bar- en barslecht! Die gevechten met Count Dooku (die salto??? ) en Darth Sidious??? Dat ziet er toch nièt uit!?!?!

En die gast die Anakin speelt ('what have I done?')??? Dat is toch acteren van het niveau Spangas/GTST?

Serieus, af en toe leek het net of ik één of andere persiflage aan het bekijken was. General Grievous. Really????

Uitstekende film die de eerste twee delen van de prequel-trilogie doet vergeten. Alles komt in deze film bij elkaar, de originele film loopt hier naadloos in over.
Ik ben begonnen met het zien van de originele trilogie en daarna deze drie prequels, maar voor een eerste kennismaking is dat me goed bevallen. Ik denk dat ik bij een herziening de chronologische verhaallijn ga volgen.
Het niveau van de originele films ligt wel hoger dan deze trilogie, met deze film als uitzondering.

Zoals gezegd is deze film een opmaat naar het originele verhaal, maar ook kent deze film een hoop verwijzingen. We zien hier Chewbakka voor het eerst, de geboorte van Luke en Leia Skywalker en uiteraard het onstaan van Darth Vader.
Ik moet zeggen dat Hayden Christensen me beter beviel dan in het deel hiervoor. Vooral naar het einde toe werd hij zowaar geloofwaardig en de transformatie van rechtvaardige Jedi naar Darth Vader is goed weergegeven. Alleen McGregor vind ik nog steeds een miscast, al kon hij me in deze film wel wat meer bekoren.

Visueel gezien is dit de sterktste tot nog toe, van begin tot eind ziet het er prachtig uit. Het verhaal boeit ook, vanaf het begin gaat het meteen los.
Ik ga me nu maar wagen aan 'the Force Awakens', kijken hoe deze vrij nieuwe film me gaat bevallen.
Voor deze vier dikke sterren, één van de sterkere delen van de hele reeks.

Beste van de 2e trilogie wat een mindere trilogie was dan de 1e 3 star wars films.. vermakelijk spectakel en leuk om te zien hoe het eindigd waar de 1e 3 legendarische star wars films beginnen..

3,5

Uitstekende afsluiter.

Na een degelijke eerste prequel en een slecht tussenstuk kan Revenge of the Sith zijn doel wel waarmaken: een bevredigende afsluiter van de begonnen verhaallijnen maar daardoor ook de perfecte opstap naar de nieuwe verhaallijnen.
De film spannend noemen gaat me wat ver, maar ik heb wel andermaal genoten van de transformatie van Anakin (al gaat hij natuurlijk wel snel en gemakkelijk overstag) en het daarmee gepaard gaande sneeuwbaleffect van de Jedi die verraden en uitgemoord worden tot de onvermijdelijke eindclash. Leuk vooral om de simpele eindgevechten te volgen: Obi-Wan moet zien dat hij wint tegen Anakin en Yoda tegen Palpatine. Simpel: één tegen één en zorg dat je wint. Geen deus ex machina's mogelijk.

Acteren gaat Hayden Christensen gelukkig stukken beter af dan in het voorgaande deel. Niet dat hij erin slaagt veel subtiliteit aan de dag te brengen, maar voor de rol van losgeslagen emo heeft hij de goede kop. Al ligt het alleen aan dat en zijn lichaamshouding, het is alleszins een vooruitgang en maakt mijn kijkbeurt leuker.

George Lucas opteert hier ook voor een green screen festijn en dat blijft natuurlijk wel jammer. De kleuren zien er vaak niet uit. Mustafar is qua design nog wel een goede locatie voor dergelijk eindgevecht maar het ziet er soms gewoon niet uit. Nu goed, hij maakt er deze keer wel een gestroomlijnd iets van - had ook moeilijk anders gekund met zo'n simpel plotje - mét een geslaagde eindstrijd. Ik heb er de minpunten ten spijt toch weer van genoten.

4

Prima film die gewoon goed klopt met de latere delen.

De lage scores snap ik niet en zal ik ook niet snappen. Dat gezeur over de dat de originele eerste drie delen zoveel beter zijn dan de prequels en nu ook de sequels. Als je objectief kijkt naar de OT zijn die soms ook tenenkrommend slecht geacteerd (vooral deel IV, de latere twee delen waren iets meer te pruimen) en zaten er ook belachelijke figuren in zoals Salacious B. Crumb of de Ewoks. En dan kun je wel gaan zeggen dat het in die tijdgeest past maar dat is Jar-Jar Binks ook ten tijde van de de prequels (ook een belachelijk figuur trouwens).

Neem het verhaal van de Ewoks in deel VI...., die teddybeertjes zijn in staat om al onze vrienden gevangen te nemen inclusief dus onze Jedi Luke en scherpschutters Han en Chewie, en uiteindelijk ook zowat The Empire ten val te brengen... en dat wordt wel door de zogenaamde OT puristen geslikt als zoete koek...

Ik persoonlijk bekijk elke film op zich en plaats ze inderdaad in de juiste tijdgeest en technieken van die periode. De verhalen zijn allemaal goed aansluitend gemaakt en zijn best allemaal prima. Je hebt de wat mindere er tussen zitten maar om ze meteen mega lage cijfers te geven is naar mijn mening gewoon meeloperij van de meesten. Een trend die is ingezet en waar de klaarblijkelijk veel SW fans niet tegenin durven te gaan.

Nou geloof me (of niet ?) ik ben wat dat betreft echt een SW nerd, heb alle films inclusief de animatie series, ik spaar alle comics en ga zo maar door....en ik durf wel te zeggen dat de prequels leuke en goede films zijn.

Ook prima.

Ook weer een tikje beter dan deel 2, vooral omdat dit deel nog iets boeiender verteld is. Christensen is niet heel erg gewaardeerd in de reeks, maar ik blijf hem toch echt prima vinden, al had hij zijn korte kapsel wel mogen behouden.

Visueel is de film weer een stapje beter dan zijn voorgangers, al blijft het niet een ongelooflijk mooi. Gelukkig was dit niet bepaald een groot pijnpunt. Acteerwerk redelijk, 140 minuten duren toch wel wat lang voor een Star Wars film.

Opnieuw naar het einde toe is de film weer het meest boeiend om te volgen en sluit daarmee ook goed aan op de oude klassiekers. Prima geacteerd, het ziet er prima uit. Niks mis mee zo op zijn tijd, wel leuk om de reeks een keer te zien.

Van de prequel-trilogie de beste episode sowieso. Sluit op 19 jaar na naadloos aan op de originele trilogie IV, V en VI, ware het niet dat Disney het opportuun vond ook nog eens Rogue One te produceren wat er ergens tussenin hangt.

In Revenge of the Sith wordt de focus nog meer op de jongvolwassen Anakin gelegd. Zijn emoties, impulsiviteit, afgunst, angst en haat komt nog meer tot uiting. Er is een mooie evolutie hoe hij kantelt naar de Dark Side. Ook Palpatine speelt hier een sterk rol in. Deze derde episode schetst een mooi beeld van wat je te zien krijgt in de verdere episodes. Je krijgt antwoorden op vragen waarom Yoda in ballingschap leeft, waar de andere Jedi's zijn, waarom Luke en Leia apart opgroeiden, hoe Darth Vader gevormd is, enz ... Geweldige scène overigens toen Dark Vader gecreëerd werd: doodse stilte en dan ineens die ademhaling die opdoemt.

Het gevecht tussen Anakin en Obi Wan tussen de lavapoelen was prachtig. Visueel zag het er allemaal prima uit. General Grievous zag er eerlijk gezegd niet uit als chronisch proestende hunchback. En het laservechten van de Keizer zag er ook vrij ongeloofwaardig uit. The Force kunnen controleren wil nog niet zeggen dat je dan automatisch een Jedi bent die met een lichtzwaard overweg kan.

En wat mij betreft voor eens en altijd: heb je SW nog nooit gezien: begin met IV, V, VI en dan de prequel-trilogie. Als je het gehele plaatje al gezien hebt, is het misschien "beter" om te beginnen met I, II en III.

Ik heb de eerste twee trilogieën vandaag afgerond. Op de hele serie is genoeg aan te merken. Het is vaak te voorspelbaar, niet realistisch (rare beslissingen Ed) en behoorlijk politiek correct. Ook diepgang en uitwerking van vele personages mis ik.

Deel III vond ik wel het spannenst en het mooist. Vooral de laatste 30/45 minuten was het genieten van de spectaculaire gevechten, prachtige omgevingenen de te verwachte wendingen in het verhaal. Naast deel V vond ik dit de beste film.

“You were the chosen one! It was said that you would destroy the Sith, not join them! Bring balance to the force... Not leave it in darkness!”

Dit derde deel uit de prequel trilogie komt eindelijk in de buurt van het niveau en de magie van de originele trilogie. Revenge of the Sith is een voortreffelijk ruimteavontuur en een perfecte overgang naar A New Hope. De transformatie van Anakin tot Darth Vader, de overdonderende beginscene in de ruimte, de schitterend vormgegeven planeten (vooral Mustafar), order 66, de hartverscheurende scene in de Jedi tempel met Anakin en de padawans, het gevecht tussen Yoda en Darth Sidious, het gevecht tussen Obi-Wan en Anakin etc. Er is heel veel om van te genieten, en ook de acteurs zitten goed in hun rol.

McGregor is als Obi-Wan weer erg goed op dreef en ook Ian McDiarmid, Samuel L. Jackson en Frank Oz als de stem van Yoda zijn uitstekend. De dialogen zijn niet al te best, maar de acteurs maken er het beste van. De gesprekken tussen Anakin en Palpatine zijn wel goed (vooral de Darth Plagueis monoloog van Palpatine mag er wezen), en je ziet dat Anakin steeds meer in de greep komt van Palpatine. Minpunt is net zoals in Attack of the Clones de romance tussen Anakin en Padmé. De dialogen, het acteerwerk, de chemie… Het werkt gewoonweg niet. In Attack of the Clones overschaduwde dat nog een klein beetje de film, maar gelukkig is dat in dit derde deel niet het geval. Speciale vermelding voor de fantastische muziek van John Williams. Je gaat het bijna gewoon vinden dat Williams weer met een geweldig score komt, maar dat is het natuurlijk niet. Revenge of the Sith is een sterke afsluiter van George Lucas als heerser over het Star Wars universum.

Ook ik heb alle Star Wars films herzien voor de première van Episode IX. De prequels worden in sommige recensies en video's volledig afgebrand, maar, ondanks dat ik het zeker met een deel van die kritiek eens ben, heb ik nooit een hekel aan deze drie films gehad. Als ik alle Star Wars films kijk, hoort deze trilogie daar steevast bij.

Dat gezegd hebbende, moet ik wel mijn score bij twee van de drie prequels iets verlagen. Revenge of the Sith is één van die twee films. Laat ik positief beginnen: Hayden Christensen zit echt beter in zijn rol hier. Het script laat nog geregeld te wensen over, maar het lijkt hem toch allemaal wat beter af te gaan. Anakin Skywalker zie ik hier als een geloofwaardige Jedi ridder. Ewan McGregor is ook goed als Obi-Wan. Zijn vertolking sluit mooi aan op die van Alec Guinness in Episode IV. Toch is het met name Ian McDiarmid die hier in positieve zin opvalt. Hij schmiert er flink op los, maar dit is dan ook Palpatine's moment van euforie. Geweldig om naar te kijken.

Waar ik echter tegenaan liep, was dat ik de eerste helft vrij moeilijk door te komen vond. General Grievous is een tamelijk nietszeggende villain en uitgerekend hij krijgt twee vrij grote scènes toebedeeld. Verder krijgen we opnieuw wat stroeve momenten tussen Anakin en Padmé voor de kiezen. Doordat Christensen in dit deel wat beter in zijn rol lijkt te zitten, valt eens temeer op dat het vooral aan het script te wijten is. Ten slotte verloopt Anakin's transitie naar de dark side te snel, te extreem en daardoor niet helemaal geloofwaardig. Tijd om daar lang bij stil te staan had ik echter niet, omdat de tweede helft van de film wel heel sterk is. Zodra Anakin eenmaal is overgelopen en 'order 66' wordt uitgevoerd, verandert Revenge of the Sith in positieve zin in de meest onprettige Star Wars film. De sfeer wordt heel neerslachtig en de twee grote duels (Anakin vs. Obi-Wan en Yoda vs. Palpatine) zijn behoorlijk episch. John Williams' muziek draagt daar overigens zeker een steentje aan bij.

Na een spectaculaire openingsscène raakt de film even in sluimerstand om zich even later sterk te herpakken. Dat de film uiteindelijk behoorlijk intens gaat worden zie je niet meteen aankomen. Naar mijn mening is de prequel-trilogie zeker niet slecht, maar het functioneert vooral als opstapje naar de originele drie films. De manier waarop Lucas hier deze trilogie afrondt, zorgt er wel voor dat de film mooi aansluit op A New Hope en naar mijn mening als beste van de trilogie uit de bus komt.

3,5*

Prima laatste deel van de tweede trilogie, waarin vooral opvalt dat het veel minder op kinderen is gericht.
Gelukkig, zou ik daaraan willen toevoegen, maar Lucas maakte daarin toch wel rare beslissingen. De vorige delen waren namelijk best kindvriendelijk, maar dit deel zijn er nauwelijks komische randfiguren en is het geweld af en toe best grafisch, en de transformaties van Palpatine en Vader zullen ook niet geschikt zijn voor kinderzieltjes. Beetje jammer van wederom die Tarzankreet van de Wookies.
Had Lucas de hele reeks maar zo gemaakt dan waren ons JarJar, de Ewoks en de muppets uit het gevolg van Jabba bespaard gebleven. Maar goed, wijsheid komt met de jaren.

Deel III is in elk geval behoorlijk donker, dat kan ook bijna niet anders als je het ontstaan van Darth Vader wil tonen, en Christensen heeft zijn rol meer in de vingers. De afslachting van de Jedi's inclusief de welpjes kwam aan, zeker voor Star Wars begrippen. Maar ja, om naar de dark side over te gaan moet je ook wel wat op je kerfstok hebben staan, dan kom je er niet met het afzeiken van zand alleen.

Ben nu klaar met alle herzieningen -die waren wel echt nodig- en kan nu eindelijk beginnen aan de laatste reeks.

Zie trouwens dat de kijkwijzer voor alle negen delen 12+ is, met als enige uitzondering deel II, dat is vanaf 6 jaar.

Zo, dat was deel drie uit mijn prequel-weekend, en ook gelijk de enige die ik toendertijd niet al eerder gezien had. Wat zonde blijkt, want Revenge of the Sith is in ieder geval een heel stuk beter dan de eerdere twee delen. Nu is het misschien ook wat makkelijker om in de finale wat grootser uit te pakken, maar alsnog: RotS had veel meer de Star Wars-sfeer te pakken (wat dat ook moge zijn), minder kinderlijk gedoe, en een aantal toffe locaties waar ondanks de soms gedateerde CGI best van te genieten is.

Alsnog is ook deze geen topper. Eigenlijk hebben de meest in het oog springende gebreken allemaal wel te maken met Anakin. Om te beginnen, een luie plotlijn met een ongeloofwaardige ontwikkeling, waarbij onze o zo wijze Jedi's blind zijn voor het overduidelijke feit dat Anakin al sinds begin van Attack of the Clones een sneue verongelijkte jankbal is, en waarin zijn overgang naar moordende psychopaat alsnog wel heel abrupt gaat. Maar ja, ik zal de Force wel niet begrijpen. En ook in deze film zijn de dialogen tenenkrommend, met name tussen Anakin en Padmé, maar ook tussen Anakin en Obi-Wan wordt de meest obligate onzin uitgebraakt. Zelfs een actrice van het niveau Natalie Portman trekt dit niet. Gelukkig is er wat minder van dit soort dialoog dan in Attack of the Clones, maar fraai blijft het alsnog niet. En, ook heel gelukkig, daartussenin zitten er een hoop stukken die wel aardig geslaagd zijn. Weliswaar een wat springerig plot, maar toffe scenes op verre planeten, wat spectaculaire gevechten, en een hoop bekende gezichten zoals Chewbacca waarvan het toch wel weer leuk is om ze weer in actie te zien. Ik rond 'm naar boven af.

Eén van de allerbeste Star Wars films samen met Empire Strikes Back. Alles gaat hier in een stroomversnelling. De bekering van Anakin naar de Dark Side wordt voorgesteld als een belangrijk kantelpunt, waarin alles daarna verloren is. Er is werkelijk een voor en een na. Zijn personage zit vol tragiek en zijn achilleshiel is de angst om geliefden te verliezen. Deze kaart wordt hier prima getrokken en de bekering voelt erg geloofwaardig aan. In deze film zitten ook de beste light sabre gevechten uit alle 9 films. Of het nu het duel is tussen Obi Wan en general Grievous of het eindgevecht tussen Obiwan en Anakin.. ehm sorry, Darth Vader, de thrills zitten er in en dit is wat we willen zien in een Star Wars film. Het einde is meesterlijk en sluit foutloos aan op episode IV, die twintig jaar verder de draad weer oppikt. De meest gewelddadige van de 9 ook die op sommige momenten genadeloze trekken aanneemt. Afgezien van episode I vond ik deze trilogie meer dan geslaagd.

Star Wars : 4*

Empire Strikes Back : 4,5*

Return of the Jedi : 4,5*

Phantom Menace : 3*

Attack of the Clones : 3,5*

Revenge of the Sith : 4,5*

The Force Awakens : 4*

The Last Jedi : 2,5*

Rise of Skywalker : 3*

So this is how liberty dies, with thunderous applause

Ik heb eigenlijk altijd wel wat een zwak gehad voor deze Revenge of the Sith, het was namelijk de eerste Star Wars film die ik in de bioscoop ging zien. Ten tijde van de originele trilogie was ik überhaupt nog niet geboren en voor de eerste twee films uit de prequel trilogie was ik nog net iets te jong vermoed ik. Ik kan me echter nog altijd perfect het gevoel voor de geest halen van het met honderden anderen in Kinepolis Antwerpen (toen nog Metropolis zelfs) wachten totdat de deuren opengingen. Een gevoel dat ik nadien met geen enkele herziening van Star Wars nog terug heb kunnen vinden maar wat blijkt?

Revenge of the Sith blijft zelfs zonder dat gevoel nog altijd wel een uitstekende film en is veruit de beste van de prequel trilogie. Ik zou de film nu zelfs in mijn top 3 van de volledige saga durven zetten maar daarvoor moet ik eerst nog eens even de Rey trilogie (her)zien. In ieder geval is dit een sterk slotstuk waar een aantal puzzelstukjes netjes in elkaar vallen. De gebeurtenissen uit The Phantom Menace en Attack of the Clones krijgen een nette afsluiting, al valt het nu toch ook weer op hoe slecht George Lucas soms kan schrijven. Ik dacht dat het niet erger kon dan Darth Maul in The Phantom Menace maar de manier waarop Count Dooku aan zijn einde komt.. Hij doet letterlijk misschien maar 5 minuten mee in heel de film. Gelukkig wordt er met Grievous nog wel een degelijke vervanger geïntroduceerd maar het blijft toch jammer dat hij dat niet wat beter weet te doseren. Naast het slotstuk te zijn van de prequel trilogie, is Revenge of the Sith natuurlijk ook de opstap naar de gebeurtenissen uit de originele trilogie. Het heeft toch iets enorm imponerend om Anakin voor het eerst de outfit van Darth Vader te zien aandoen en met een aantal easter eggs zoals onder andere een jongere versie van Tarkin doe je me altijd wel een plezier.

Wanneer je de films met weinig tijd tussen kijkt, dan valt het ook wel op hoe goed Ewan McGregor eigenlijk is als Obi-Wan Kenobi. Sowieso zit er een geloofwaardige evolutie doorheen de 3 prequel films maar je gelooft ook zonder problemen dat hij gaat uitgroeien tot de Alec Guiness versie van het personage. Natalie Portman noemde dit zelf haar favoriete Star Wars films uit het rijtje waar ze in heeft meegespeeld maar dat gaat er bij mij toch niet in. Portman is zoals altijd degelijk, maar heeft in dit deel eigenlijk bitter weinig om handen en moet niet veel meer doen dan zwanger rondlopen en zuchten naar Anakin. Die Anakin wordt nog altijd gespeeld door Hayden Christensen en die is nu eindelijk echt op zijn plaats. De opstap naar Darth Vader gaat hem in ieder geval veel beter af dan de hansworst die hij in Attack of the Clones was, hoewel er nog altijd wel wat tenenkrommende momentjes te ontdekken zijn, en ook de chemie met McGregor is werkelijk spot on. Qua bijrollen met onder andere Samuel L. Jackson is dit verder ook wel genieten.

De prequel trilogie heeft in de loop der jaren flink wat discussie opgeleverd maar an sich zijn ze echt nog niet zo slecht. Attack of the Clones is het zwakke broertje en Jar Jar Binks had nooit het licht mogen zien, maar eigenlijk doet Lucas algemeen gezien veel goeds. Revenge of the Sith is een waardige afsluiter en is bovendien een goede springplank voor latere gebeurtenissen. Een moeilijke balans om te vinden maar het lukt wonderwel. Nu eens die Han Solo film zien en dan zal de Rey trilogie. Ik heb er alvast zin in.

4*

Het is dat The Phantom Menace zo slecht was, maar verder vond ik dit wel een interessantere trilogie dan de originele. De ontwikkeling van Darth Vader en de Empire vond ik zelf leuker om te kijken dan de avonturen van Luke en Han Solo, maar het ding is natuurlijk dat je nu met terugwerkende kracht ook weer anders naar de eerste drie films kijkt, die op zichzelf bij eerste keer kijken niet zoveel voorstelden. En vice versa. Dus hoewel de hele structuur van IV, V, VI en daarna I, II, III aanvankelijk misschien krom lijkt voegt het ook wel weer iets toe aan de beleving.

Ik sluit niet uit dat ik met de kennis van nu de eerste drie films weer eens ga kijken, (of alleen de stukken die er toe doen, want genoeg scènes die ik nooit meer hoef te zien).

Deze film heeft een interessant verhaal en alles had voor mij nu ook eindelijk de juiste balans. Niet teveel gekkigheid van irritante personages en volkeren, voor het grootste deel prima special effects en voldoende focus op de karakterontwikkeling van Anakin en het ontstaan van The Empire.

Wel nog iets teveel actie en gevechten die te lang doorgaan, maar goed, dat is ook persoonlijke smaak.

Het laatste deel van de film met het gevecht tussen goed en kwaad (Yoda vs. Darth Sidous en Obi Wan vs. Darth Vader), het sterven van Padmé, de geboorte van Luke en Leia en het 'opstaan' van Darth Vader is, hoewel je natuurlijk al wel weet hoe het met de personages gaat aflopen, wel het boeiendste en beste. Eindelijk ervaarde ik echte emoties en medeleven voor de personages, wat ik bij de vorige films toch nooit echt had. Het is wel bevredigend om te zien hoe deze film uiteindelijk overgaat in A New Hope en zo de ‘puzzel’ compleet te hebben.

Het gaat denk ik te ver om te zeggen dat ik nu een Star Wars-fan ben, maar nu het verhaal (in ieder geval deze zes films) afgerond is kan ik wel zeggen dat ik toch wel enigszins geïnvesteerd ben.

4*

Zo deze prequel-trilogie zit er ook weer op. Het eindigt met wellicht de meest memorabele scène uit de hele trilogie want na ongeveer 15 jaar herinnerde ik me nog steeds het einde met die vulkanische achtergrond. De film verliep vrij vlot weer en kent ook hier weer meer actie dan in de voorgaande delen. Ik weet wel niet of dat een verbetering is, de balans moet er blijven met de lore en het verhaal. Dat zat zeker goed in dit deel. Nergens word ik eigenlijk overdonderd eigenlijk maar het bevalt me wel beter dan ik al die jaren dacht. Anakin's verhaal is nu compleet.

Ik ben benieuwd naar de rest waar Disney het roer heeft overgenomen. Niet door allemaal zo geapprecieerd meen ik. Volgende film The Force Awakens.

Eigenlijk is het compleet zinloos hier een recensie van te schrijven. Immers, als je overweegt deze episode te kijken, heb je al eerdere episodes gezien. Onafhankelijk voor welke volgorde je hebt gekozen, zul je nooit met deze episode beginnen.Als je het vergelijkt met andere Star Wars episodes, was dit zeker één van de betere. Dus vond je de eerdere delen leuk genoeg, dan vooral kijken! En ja, wat blijft staan is het slechte acteren (vooral Anakin, echt dramatisch), maar dat is in de andere delen niet anders dus daar ben je aan gewend. De CGI is op sommige momenten zeer ongeloofwaardig (niet 2005 waardig) zoals wanneer de jedi heren op een lavaveld aan het surfen zijn. Deze film is één van de meer 'Science Fiction' georiënteerde episodes met veel gevechten en veel shots genomen in de ruimte en op ruimteschepen. Minder fantasy en daarbij behorende planeet-creaties. Ik vind dat persoonlijk jammer, maar vele zullen dat als een pre zien. Qua verhaal is dit deel zonder meer de belangrijkste aflevering waarin de nodige onthullingen worden gedaan die cruciaal zijn voor de gehele saga. Al met al één van de betere episodes maar met de inmiddels bekende zwakheden van de hele Star Wars serie. Hij zou van mij wat korter mogen duren. Maar zoals gezegd: Star Wars leent zich niet voor 'cherrie picking' dus als je ervoor hebt gekozen de saga te gaan zien, zul je deze niet links laten liggen. En dat is ook niet nodig, want het is één van de betere. Al met al toch wel 3.5 sterren.

En na deel 1 en 2, die toch momenten hadden die neigden naar een semi kinderfilm, en zich in de verste verte niet kunnen meten met de jaren '80 trilogie, alweer toe aan het zesde deel en daarmee de derde van de eerste drie. En hier was ik toch wel nieuwsgierig naar vanwege de erg goede beoordelingen en natuurlijk de verwachtte ontwikkeling van het karakter Anakin. Dus vort met de geit...

En de eerste indruk is redelijk met mooie dreigende muziek en een best wel fraai ogende CGI wereld. Dat lelijke pisgele wazige filter uit de eerste film is in ieder geval weg. Toch neigt de hele 'space-show' gedurende het eerste half uur weer op het randje van too much. Tevens is daar weer Hayden Christensen die mij weinig kon bekoren in de tweede film en heeft de film dat eerste half uur ook weer een overdaad aan flauw komische momenten met zogenaamde grappige geluidjes uit robots, koddig gedoe van de droids en als meest slechte moment toch wel de Tarzankreet geslaakt door een Wookie als hij via een lian een robottank aanvalt. Oei! Gaat dit echt wel zoveel beter worden...?

Maar de ontwikkeling van Anakin komt dan toch onder het vergrootglas te liggen zo na drie kwartier waarop de strijd kan ontbranden rond de ziel van de jonge onevenwichtige knaap. En interessant is het gevecht zeker waarin er steeds meer twijfel ontstaat en de strijd, na veel roddel, achterklap en leugens, definitief kan losbarsten tussen de Jedi's en de Sith's. En wat ontspoort Anakin toch op Godzalige wijze, iets dat ook wel nodig was om het verschil tastbaar te maken tussen de melkmuil van de vorige twee films en het monster dat hij is in A New Hope. En wat heeft Revenge Of The Sith een sterk tweede uur waar het hoge cijfergemiddelde mee wordt gerechtvaardigd. Want wat loopt het heerlijk uit de hand qua wantrouwen, schade, schande en een aantal sterke gevechten, en vooral een sterke en duistere sfeer. En zie daar het ontstaan van Darth Vader, en weg is de kinderlijke sfeer uit de vorige delen, eindelijk een sfeer die mij echt iets doet en wat een verrassing, hoewel ik wel al iets vermoedde, betreffende de connectie tussen Luke en Leia.

En zo valt deze Revenge Of The Sith wonderwel in het potje en is het zonder enige twijfel het beste deel van de eerste trilogie. Helemaal meten kan de film zich niet met de nostalgie die deel 4, 5 en 6 meedragen, maar een sterke uitdager is Revenge of the Sith wel degelijk met zijn uitstekende sfeer in het laatste halfuur. Daarom wel een cijfer die gelijk is aan de jaren '80 trilogie maar dat is puur omdat ik een 3,5 te weinig vind.

De derde prequel film, en warempel! Het is zowaar een goede film geworden! Hij staat zelfs in mijn top 3 favoriete Star Wars films! Het heeft vooral te maken met het feit dat er veel minder sprake is van de gebruikelijke prequel ergernissen. De film heeft de beschikking over een goed script en een goed plot, met betere en soms ook meer grappige dialogen. Dit is natuurlijk de film waarin Anakin wordt verleid tot de duistere kant en Darth Vader wordt, en het de aanloop ernaar toe is mooi om te zien, vooral hoe Palpatine de hele tijd probeert Anakin te verleiden en te manipuleren, waar hij uiteindelijk ook in slaagt. Sowieso is Palpatine de ster van de film en de beste slechterik van de prequels. De bad guys stellen weinig voor. Count Dooku blijft saai, alleen het moment waarop Anakin hem vermoord, waarbij Palpatine hem zit te pushen, is mooi gedaan. General Grievous is cool voor kinderen, maar dat is het. Oninteressant personage.

De hoofdrolspelers zijn gelukkig grotendeels beter. Obi-Wan Kenobi is op zijn best in dit deel met zijn one-liners en humor. Aankin Skywalker is natuurlijk de man om wie het draait in dit deel, en ik vind dat Hayden Christensen een stuk vooruit is gegaan. De manier waarop hij Anakin speelt wanneer hij overloopt en wanneer hij slecht is, is goed gedaan, al heeft hij soms wat last van slechte dialogen en houterigheid. Padme Amidala heeft een kleinere maar niet minder belangrijke rol, aangezien zij de reden is waarom Anakin overloopt, om haar te redden. Yoda heeft een mooie vechtscene tegen Darth Sidious op het eind. Mace Windu heeft een aardige rol als iemand die twijfelt aan Anakins loyaliteit en hem daarom wantrouwt. Uiteindelijk sterft hij door de bliksem van Palpatine na een poging om hem te arresteren, nadat Anakin aan Windu de ware identiteit van Palpatine heeft onthuld.

Aan actie ontbreekt het niet in dit deel. Aan het begin van de film wordt je al gelijk in een ruimteschipgevecht gegooid, wanneer Anakin en Obi-Wan proberen om Palpatine te redden uit de handen van Dooku en Grievous. Verder heeft dit deel ook de meeste lichtzwaard gevechten van volgens mij alle Star Wars films, waarbij die tussen Anakin en Obi-Wan het hoogtepunt is. Mijn probleem is alleen dat de gevechten erg over the top zijn, en ik heb liever de meer ingetogen en emotioneel (op die ene na die ik genoemd heb) geladen gevechten uit de originele trilogie.

Dus over deze film ben ik louter positief. het heeft een paar probleempjes misschien, maar dit deel zit een stuk beter in elkaar dan de voorgaande delen en de gehele sequel trilogie, dus ik reken deze tot een van de beste uit de reeks.

20 jaar jubileum en de kans voor mijn zoon om de film nu in de bioscoop te zien.

Ik heb de film 20 jaar geleden in de bioscoop gezien en naderhand nog een paar keer thuis gezien samen met ons gezin. We hebben zelfs jaren geleden nog de hele collectie van Star Wars opnieuw bekeken. Deze film was en is nog altijd sowieso de beste uit de prequel trilogie. Zelfs één van de betere films uit de hele collectie. Ik heb weer genoten van de magistrale actiescènes en geweldige decors. Ook de aankleding, de sfeer, de details zijn gewoonweg top. Hoe meer je de film ziet, hoe meer details je nog steeds ontdekt. Het verhaal blijft nog steeds staan als een huis met een zeer verzorgde opbouw gecombineerd met prachtige actiescènes. Alleen al de openingsscène is kolossaal qua uitvoering. Ik verander niet snel mijn scores, maar na al die jaren ga je vergelijken met films die de laatste 20 jaar zijn uitgekomen waarbij ik tot de conclusie kom dat deze film zeker in meerwaarde mag stijgen. 8,5/10 wordt verhoogd naar 9/10. Maakt hier dus wel wat uit want nu kan ik 4,5 sterren geven

"A prophecy that misread could have been..." Een heerlijk begin in medias res met een enorme luchtslag of beter gezegd ruimteslag met prima FX, massale explosies, leuk gevonden buzz-droids en een fraai vormgegeven en bijna onsmakelijke generaal Grievous (doet me doet denken aan Jeff Goldblum in en als The fly). Daarna pakt de film goed door (zij het op een lager pitje) met de eerst morele en daarna fysieke neergang van Anakin Skywalker en de fysieke verwording van de Chancellor, en krijgen we meer inzicht in de politieke verwikkelingen rondom de kring van de Chancellor, de Jedi-raad en Anakin (inclusief het morele dilemma van de laatste). Bij de climax neemt de intensiteit weer toe, en hóé, met de horror van Anakin die de Younglings in koelen bloede vermoordt, zijn expliciet weergegeven gruwelijke transformatie op het einde en zijn operatie die er zo mogelijk nog pijnlijker uitziet – stevige momenten voor jonge kinderen. Ook sterk in de details, zoals de onheilspellende muziek bij het gesprek tussen de Chancellor en Anakin in het operagebouw, de perfect bewegende Yoda en de prachtige visuals van de lavaregen op het vulkanische Mustafar. Alleen het acteren blijft enigszins formeel, maar dat werkt het mythische karakter van de films misschien een beetje in de hand. Al met al een geweldige afronding van de sequel-trilogie, en de piepschreeuw van R2-D2 blíjft grappig.
        Producer Rick McCallum over die opnames van Mustafar: "We had a very lucky break in October 2002 when we were conceiving the whole Mustafar sequence. Mount Etna exploded. So I grabbed Ron Fricke, wonderful cameraman, and we rushed off to Italy and within 24 hours we started filming for a week the extraordinary footage that we have on Mustafar of the volcano planet literally exploding in front of our eyes." (in Paul Duncan, The star wars archives: episodes I-III, 1999-2005)

Na deze Star Wars film herzien te hebben.

Blijft deze film ook een hoogte punt in de Star Wars franchise.

Een geweldig aansluitend knap in elkaar gezet film vakwerk in de Star Wars franchise.

Met geweldig camera werk.

Een visuele parel van een film.

Met prachtige special effecten en Cgi en teken werk.

En een grandioos spelende cast.

Een film met veel aktie en spanning en ook ontroering.

En de bekende uitmuntende film muziek.

Blijft een fenomenale science fiction film.

Dikke 5*