Bowling for Columbine (2002)

deze film vind ik persoonlijk veel sterker als Moore's laatste, fahrenheit 911. 3.5* (1.5 * meer als fahrenheit 911)

ietwat subjectieve documentaire.

michael moore gooit gewoon een heleboel stenen en niet alles raakt doel.

de zaken die doel raken komen echter hard aan.

het ene moment is deze documentaire grappig (wapens krijgen in een bank?????de wapenfanatici)

het andere moment schokkend en schrijnend(de columbinebeelden,het verhaal van het kleine meisje)

er valt veel te discucieren over deze film en of moore's aanpak wel correct is (sommige waarheden zijn verdraaid)

toch is dit au fond heel sterk docuwerk en een beeld van een samenleving met een immense problematiek.

jammer van de lang uitgerokken speelduur,in de sterke momenten is dit heel sterk.

en de sterke momenten zijn talrijk.

3***

De film is in ieder gaval zwaar subjectief dat is duidelijk. Ik heb hem nog niet gezien, dat ga ik binnenkort doen, maar er wel veel over gelezen. Ik heb een beetje een hekel aan al het anti amerikaanse wat zich overal verspreid. Het lijkt wel of het in de mode is, ik word er niet goed van. desalnietemin denk ik zeker dat er veel van terecht is, maar veel mensen hebben er geen verstand van en willen toch hun stem laten horen. Een aantal dingen worden toch verkeerd overgebracht, heb hieronder een aantal links:

http://www.bowlingfortruth.com/ (engels)

http://www.liberalismus.at/moo... films worden met waarheid vergeleken (duits)

http://www.mooreexposed.com/ (engels)

http://www.hardylaw.net/Truth_... (engels) voor degenen die er interesse in hebben..

Ik zie dan ook wel uit naar de film die moore bekritiseerd: http://www.michaelmoorehatesam...

Zolang je maar beseft dat die sites en die docu (ook op MM trouwens) al even subjectief zijn.

Daar heb je dat verwijt van anti-Amerikanisme weer.. Typisch Amerikaans.. *zucht*

heb je wel gelijk in denk ik, die documetaire zal ook echt niet beter zijn. Ik bedoel maar dat er mensen zijn die alles te makkelijk aannemen. ben ook echt niet pro amerikaans

Slechte en subjectieve docu-flim. Moore laat zich zien als een bijzonder platte en oppervlakkige exponent van de Amerikaansche cultuur waarin iedereen in zijn zuil zich moet conformeren aan de voordelen en stereotypen die de officiële norm hem of haar oplegt. In talloze Hollywood-studentenkomedies komen we ze tegen, de Jocks en de Nerds. De Jocks als vertegenwoordigers van goedgekapte en geklede WASP-jongeren, blank en protestant-christelijk en op hypocriete wijze racist. De Nerds als de multiculturele doch wat intelligenter tegenhangers, slecht gekleed en slecht gekapt. In het politieke archetype van het Angelsaksische politieke stelsel moet alles, zowel ideeën als uiterlijkheden, geperst worden in deze tegenstelling.

Charlton Heston heeft als icoon uit de jaren vijftig zich opgeworpen als voorzitter van de National Riffle Association en is daarmee de vijand van Michael Moore, die hem op gaat zoeken en deze Charlton Heston en zijn NRA op een of andere wijze in verband wil brengen met de grote aantal moorden door vuurwapens in de VSA. Michael Moore wil het Tweede Amendement afschaffen en meent dat de vrije wapendracht verband houdt met al die moorden. Voorstander zijn van de volksbewapening hangt volgens Moore onlosmakelijk samen met politieke sympathie voor George Bush, de Amerikaansche multinationale corporaties, luchtvervuiling, slechte sociale voorzieningen, een christelijke levensovertuiging en, we vullen het maar aan, sympathie voor Israel, de NAVO en het koningshuis. Kortom, de Jocks versus de Nerds.

Wat Michael Moore een instrument en objectieve (mogelijk onbewuste) agent maakt van het systeem is het gevangenzetten van de burger in deze valse tegenstelling van twee zuilen of culturele stammen. Wie voorstander is van bewapenings- en militierecht kan zeer wel een bewuste Groene ecoloog zijn. Wie weinig ziet in belastingverhoging is zeker niet noodzakelijk een aanhanger van Amerikaansche en NAVO-oorlogen. Het feit dat Michael Moore slecht gekleed gaat en zich als een corpulente olifant van filmset naar filmset beweegt, betekent nog niet dat hij daarmee noodzakelijk slimmer of interessanter is dan een magere Hein in driedelig pak.

Dat na 50 jaar politiek-correcte propaganda de achterstand van de zwarte bevolking in de VS door Michael Moore nog steeds monocausaal aan de ''slechte'' blanken wordt toegeschreven, is in ieder geval slecht voor de zwarten, want soms krijgen de blanken er genoeg van en laten de negers aan hun lot over. 200 jaar onafhankelijk Haïti en 50 jaar onafhankelijk zwart Afrika zijn daar voorbeelden van.

"Bowling for Columbine" is aardig als politiek-correcte tegenhanger van de eveneens politiek-correcte wereld van de Republikeinsche Partij van George Bush en Donald Rumsfeld. Het kastensysteem op de Amerikaansche Highschool, met zijn varna's en jati's waar ook de "Trench Coat Mafia" en de gestoorde mafkees Marilyn Manson een uiting van zijn, mag zeker eens worden neergezet in al zijn lelijkheid. In de Nationaal Revolutionaire Volksstaat, vernietigd door de Anglo-Amerikaanse agressie, was dit allemaal toch anders.

Daar was niet het rolmodel de hermaphroditische schreeuwlelijke Marilyn Manson, die zich vernoemt naar de psychotische judeo-christelijke massamoordenaar en homoseksueel Charles Manson en jaren-vijftig leeghoofd Marilyn Monroe. Wie een hekel heeft aan Marilyn Manson en die Gothic-zottenklap kan eens naar de film "Chuckie gets lucky" kijken, waar de netgeklede roodharige pop op kordate wijze met die nep-horror afrekent.

Het sprookje dat de moorden op Columbine iets te maken hadden met anti-zwart racisme en Nationaalsocialisme wordt ook weer bovengehaald door de Duitsland-hater Michael Moore. Er waren twee daders, de leidende dader was van joodse komaf en vrijwel alle slachtoffers waren blanke Amerikanen. De daders hadden in hun leven geen blijk gegeven van een bijzonder soort kleurbewustzijn.

Michael Moore's ideologie is een modieuze rommelkamer, het schijnbare tegendeel van de George Bush-ideologie maar juist daarom een repressieve tolerantie, waardoor de Amerikaan die zich niet thuis voelt in de zionistische plutocratie niet een werkelijk bevrijdende Nationaal Revolutionaire uitweg kan vinden voor zijn persoonlijke, politieke, sociale, ecologische en economische noden.

(*0,5)

Je formuleert het mooi, dat zeker.

Helemaal zelf verzonnen? Wat een lap tekst

Ik snap alleen niet waar hij al deze verbanden vandaan haalt.

Pulp Fiction.

Ofwel hoe stop je zoveel mogelijk vooroordelen en zogenaamde kennis in een bericht. Dompel het in een sausje van wollige taal, en het lijkt heel wat.

Wat een haat lees ik trouwens in het bericht.

Fuck it dude. Let's go bowling.

Een hoop woorden, maar wat zeg je nou eigenlijk?

Ik luister liever naar Meneer Moore...

Dat de VS de laatste jaren ettelijke verschrikkelijke schietpartijen op openbare scholen heeft gekend, zal je mij niet horen ontkennen. Elke Amerikaan had er wel zijn ‘two cents’ over. De dader, of althans medeverantwoordelijke kon variëren van slechte opvoeding, gewelddadige films, obscene muziek als Marilyn Manson, …en uiteraard het in de Amerikaanse Constitutie ingebakken recht op wapenbezit!

Michael Moore wijst duidelijk met het moraliserend vingertje in die richting en wees maar zeker dat de NRA hier als de boeman afgeschilderd wordt, quasi een post-KKK zelfs. De ganse 2-uur durende documentaire tracht Moore een schijn van 'objectiviteit' weer te geven, alhoewel die nergens geloofwaardig overkomt. Zeer summier worden de andere eventuele Mittäter behandeld, maar dan met verkeerde informatie zeer snel van tafel geveegd. Laat er geen twijfel over bestaan, zegt Michael Moore, hoe hoger het nationaal wapenbezit, hoe hoger de criminaliteitscijfers.

Het voorbeeld van de noorderbuur Canada, dat bijna een even groot wapenbezit kent als de VS, maar slechts een honderdste van zijn jaarlijkse moorden, moet hij wel behandelen. Jaja, Canadezen zijn toleranter, hoor je ‘m dan zeggen. Wij, blanke Amerikanen, zouden een bloedige geschiedenis van onderdrukking van andere volkeren gekend hebben. Het zou de blanke man dus genetisch ingebakken zitten om schrik te hebben voor het vreemde en daarvoor direct naar de holsters te grijpen.

In een amusante, doch onnoemelijk misselijkmakende, tekenfilm waar hij de Amerikaansche geschiedenis volledig vanuit een weg-met-ons standpunt benadert, krijgen we zelfs te horen dat die Indiaantjes harmonieuze proto-hippies waren die de blanken verwelkomden. De vele verhalen van scalperen van achtergebleven oude mannen, verkrachten van jonge blanke meisjes, etc moeten dan wel ontsproten zijn uit die zieke xenofobe blanke geest. Of niet?

De man Michael Moore is, wat mij betreft, bijna zo ergerlijk als zijn verwaande, maar vooral vermeende zelfgenoegzame intellectuele arrogantie. Je ziet hem een simpele landbouwer interviewen en vragen of hij Gandhi en zijn geweldloze strijd voor Indiaansche onafhankelijkheid niet kent. En dan triomfeert hij: “Wat? Jij kent die niet?” Dat de werkelijke nationale held die de Britten mee hielp buitenzetten, in feite Subhas Chandra Bose was, die bovendien de gewapende strijd predikte, weet onze links-extremistische Amerikaan natuurlijk niet.

Even later zien we hem met twee slachtoffers van die schietpartij op de Columbine school naar een K-Mart supermarkt gaan. Hij voert deze twee jonge slachtoffers op en misbruikt ze om de eigen ideeën door te drijven (namelijk een gedwongen ontwapening, met als eerste stap een stop op de verkoop van kogels in die supermarktketen). Dit móet wel een rechtzinnig mens tot walgen stemmen. Na aanvankelijk met een kluitje in het riet gestuurd te zijn, komt hij de volgende dag terug met de slachtoffers én met een hoop camera’s en weet hij zijn idiotie door te drukken op het beleid van die winkel. Het is tekenend voor de lafheid van de gemiddelde Amerikaan dat die winkel toegeeft aan de druk van één persoon, maar eens zoveel dat er niemand opstaat om deze vorm van terrorisme aan te klagen.

Moore heeft de extreem-linkse school met glans doorlopen en weet de publieke opinie te misbruiken om de eigen waanideeën ingang te doen vinden. Gramsci zou fier zijn geweest.

Wat is links en rechts vraag ik me af ?

Die idiote meningen die ik hier soms moet lezen ?

Ter lezing en vermaak het volgende van een heel rechts (sic) iemand:

Natuurlijk waren de Duitsers slachtoffers! Mijn vader was geen nazi, mijn broer is gevallen. Ik heb 30 familieleden verloren.

Tantes en ooms, neefjes. Geen van hen was Nazi. Een invalide tante is door de Russen 30 keer verkracht, een vrouw van 55. Vervolgens heeft men haar weer in de rolstoel gezet en de keldertrap afgegooid. Beneden is ze tegen de grond geslagen. Ze heeft 2 uur gekermd, Mijn nichtjes, inmiddels ook 20 keer verkracht , hebben de de Russen gesmeekt haar te mogen helpen. Mocht niet.

Uiteraard waren er daders, misdadigers. Daar heb ik het niet over.

Maar mijn moeder heeft nog 25 jaar gehuild elke keer als de naam viel van mijn broer, haar lievelingszoon. Het water spoot dan gewoon uit haar ogen. Of ze stond op en gooide zich op bed.

Mijn god, als ik dan hoor "Duitsers waren geen slachtoffers" dan vind ik dat walgelijk, Ekelhaft.

Eerder:

Mijn levensmotto stamt van mijn leraar Duits. "je moet altijd leven met twijfel, nooit tegen de twijfel ingaan". Dat is de waarheid over de waarheid. Als er weer eens iets onverwachts of teleurstellends gebeurde in het leven, heb ik altijd gedacht, zie je wel, sceptisch blijven. Je moet de twijfel niet bestrijden, maar juist prikkelen.

In mijn jeugd heb ik nog iets gehoord dat me altijd bijgebleven is. Het komt van mijn vader.: duld de clowns. De meeste mensen die je in het leven ontmoet zijn clowns. Die moet je niet serieus nemen. En die moet je ook niet verdoemen. Die moet je dulden. Soms is het niet genoeg om te twijfelen. Dan moet je dulden. En wat kun je dulden: Clowns.

Daar heeft u het, mijn hele levenshouding in twee formules.

@Joachim Fest. NRC .

U heeft net Uw stem op deze film verhoogd van een 1,0 naar een 5,0. Zou U dit kunnen toelichten?

Niet gebeurd, was een illusie.

Dat zal vast allemaal gebeurd zijn maar dat heeft "de blanke man" dan toch echt aan zichzelf te danken. Hadden ze maar niet op een agressieve en tamelijk lompe wijze allemaal land moeten afpakken.

Wat heeft dat er in godsnaam mee te maken? Ik vind het ook apart als iemand Gandhi niet kent. Kan begrijpen dat mensen nog nooit van Subhas Chandra Bose gehoord hebben.

Misbruik? Waar? Die mensen kiezen er zelf voor om mee te werken en worden niet gedwongen.

Ik was verbaasd dat je gewoon kogels kan kopen in een supermarkt in de VS. Zo idioot vind ik het niet dat Moore dit liever niet heeft. Kan begrijpen dat veel mensen zijn manier om dit te bereiken niet trekken maar het is toch verdomd effectief.

Guns don't kill people, people do

They just make it a lot easier.

Cicero noemt allemaal punten uit de film op, verbindt er zijn eigen conclusie aan dat het helemaal niet zo is (waarop gebaseerd?) en komt er vervolgens dan maar mee dat het links-intellectueel arrogant geneuzel is...beetje vreemd.

Ten eerste snap ik niet wat er links aan is om te constateren dat het hele land wordt volgestouwd met wapens die op alle mogelijke manieren te verkrijgen zijn. (de 'foutjes' die dit oplevert met dodelijke gevolgen zijn niet te tellen en dan heb je het nog niet eens over bewuste incidenten).

Bovendien is dat punt van de geschiedenis van Amerikanen in zoverre relevant dat hun maatschapij dermate sterk individualistisch en gebouwd is op 'eigen verantwoordelijkheid', dat het recht in eigen hand nemen (ondanks dat 99 procent geen dudelijk oordeel kan vellen over wat nu gerechtvaardigd is) normaal wordt gevonden.

Voeg hierbij het belangrijkste punt uit de docu (wat Cicero volledig onbesproken laat): het constant angst aanpraten van de bevolking door de media en een overheid die de mensen oproept zichzelf te beschermen tegen (vul random onzinvoorbeeld in), waarin hij bepaald niet de enige is in de V.S., die stemmen komen tegenwoordig in alle lagen van de bevolking op.

Het beeld wat geschetst wordt is dus niet bepaald moeilijk te analyseren of arrogant of whatever. En het is slechts 'links' te noemen in die mate dat het de rechtse regering en bekritiseert. De volledige acceptatie en bevordering van de spiraal van angst en geweld lijkt me ook niet echt iets wat rechts voorstaat met uitzondering van een kleine meerderheid die hier de vruchten van plukt.

Door zuiver toeval kwam ik terecht op een aflevering van de “Oprah Winfrey Show”, een praatshow van een zwarte dame uit de VSA, die vanwege de affirmative action ook wel eens interessante onderwerpen mag presenteren. Het politieke karakter van de Oprah Winfrey show is gewoonlijk uitermate links, en gemengd met allerhande medische onderwerpen en "human interest stories" worden de theetantes en/of "soccer moms" het linkse gedachtegoed via verborgen verleiders ingepompt. (Soccer ofwel "associated voetbal" geldt in Amerika als een sport voor huisvrouwen, echte mannen spelen daar American Football, een sterk gemuteerde loot van de Rugby stam. Persoonlijk moet ik de visie van de Yankees in deze wel bijtreden, maar dit terzijde).

Aldus kreeg ik de eerste fragmenten voorgeschoteld van "Bowling for Columbine". Uit het begin van de film werd mij een interview getoond van Michael Moore met de broer van een man die veroordeeld is wegens het opblazen van het gebouw van de Federale Overheid in Oklahoma. Aangezien het verklaarde doel van "Bowling for Columbine" het aan de kaak stellen van het "Tweede Amendement" van de Amerikaanse grondwet is, waarbij het recht op bewapening en militievorming wordt gegarandeerd, deed Michael Moore hier uitgebreid zijn best om dit wezenlijke grondrecht zo belachelijk mogelijk te maken door slechte woordvoerders als voorstander op te voeren.

In de 18e eeuw werd de Grondwet van de Verenigde Staten van Amerika geschreven, met daaraan toegevoegd een "Bill of Rights", met 10 nauwkeurig omschreven grondrechten van de burger. Bekend is vooral het eerste amendement ofwel het eerste grondrecht, waarin zowel de scheiding van kerk en staat als de vrijheid van meningsuiting en godsdienst wordt omschreven. Het 2e amendement garandeert aan de burger het recht op bewapening en militievorming. De stichtende vaders van Amerika zijn in deze direct beïnvloed door de Schotse nationalistische filosoof Andrew Fletcher of Saldoun (1653-1716), die in de geest van de opbloeiende Verlichting oude grondrechten van de Indo-Germaanse volkeren opnieuw omschreef.

Van invloed op Fletcher en de Amerikanen was ook de bewapenings-en militievormingsgrondrechten in de Unie van Utrecht van 1579, waarmee Willem van Oranje de basis legde aan de Republiek der Verenigde Nederlanden tegen het Spaansche imperialisme. Water- en Bosgeuzen zijn niet anders dan milities van bewapende vrijheidslievende burgers. We denken ook aan de volkslegers van Griekenland, de Romeinsche Republiek, de Germanen en Kelten in Oudheid, de gilden in middeleeuwen en de Schotsche clans.

De platte aanval op het bewapenings- en militievormingsrecht werd geconcentreerd in de vraag aan de blijkbaar weinig opgeleide voorstander van het 2de amendement of hij om zijn politieke doeleinde te bereiken niet beter het voorbeeld van Gandhi had gevolgd, die immers, volgens Moore dan toch, het Britse imperialisme met pacifistische middelen op de knieën had gedwongen. De geïnterviewde man verklaarde toen dat hij daar niets van afwist. In de studio van Orprah Winfrey, vol gezeten met half-brow soccer-moms, werd toen smadelijk gelachen. Iedereen van de soft-linkse intelligentsia en "church-group"soccer-moms had immers de film “Gandhi” uit 1983 van Richard Attenborough gezien, waarin de Mahatma tot ons komt als een pacifisch-socialistische God-op-Aarde.

Wie naast deze oppervlakkige hagiografie werkelijk een studie heeft gemaakt van Gandhi weet dat deze helemaal geen pacifist was. Integendeel, Gandhi heeft grote militaire steun verleend aan het Britse imperialisme, zowel in de genocidale Boerenoorlog in Zuid-Afrika (1899-1902) als in de Eerste Wereldoorlog (1914-1918). Juist door het propaganderen van pacifisme als het gaat om confrontaties met de Engelsen, en militaire haat als het gaat om confrontaties met de vijanden van diezelfde Engelsen, heeft Gandhi zich laten kennen als een objectieve (meest waarschijnlijk onbewuste) agent van het perfide Albion. De maximaal 100.000 Britten die de 350 miljoen Indiërs onder controle moesten houden konden dit vooral doen dankzij het pacifisme van Gandhi, die dan ook niet voor niets in de door de Engelsen gecontroleerde massamedia verheven werd tot Plaatsvervanger van God op Aarde.

Richard Attenborough heeft als filmmaker van het onderdrukkingsapparaat dat ook niet voor niets uitgepakt met persoonsverheerlijking van iemand die geweld tegen een slavenmeester afwijst. In de jaren dertig werd duidelijk dat Gandhi en zijn assisterende Nehru-dynastie de greep van het Indiase onafhankelijkheidstreven verloren ten bate van de daadwerkelijk populaire nationalistische revolutionair Subhas Chandra Bose. Met hulp van de Duitsers en Japanners wist Bose een Indiaas Nationaal Leger te stichten en delen van India te bevrijden. Het is alleen het in de jaren dertig en veertig groeiende besef dat de Indiër ook kon vechten dat de Britten heeft doen ophoepelen. Gandhi heeft de onafhankelijkheid vertraagd en geheel in lijn met de Britse wensen het moslimseparatisme van de Moslimliga van de Aga Khan en Jinnah gestimuleerd. Gandhi was de droomkandidaat van het Britse imperialisme tegen de seculiere Nationale Revolutie van Subhas Chandra Bose waarin Hindu, Moslim, Sikh en Christen werden verenigd voor een Vrij India.

Dat alleen deze analyse juist is, wordt ook bewezen door het feit dat in 1947 de Britten verder nergens vertrokken, doch integendeel met harde hand onafhankelijkheid, vrijheid en democratie met alle middelen tegenwerkten. De Britten zijn nooit ergens vertrokken uit hun rijk zonder gewapende strijd en de wetenschap dat de kosten de baten zouden overstijgen. William Wallace, Robert the Bruce, Jan Breydel, Pieter de Coninck, Willem van Oranje, Patrick Henry, George Washington, Theobald Wolfe Tone, Andries Pretorius, Paul Kruger, James Connolly, Michael Collins en Subhas Chandra Bose zijn vaders van de vrijheid, niet de (cultureel en ideologisch gezien) Engelse theosofische babbelaar Mohandas K. Gandi.

Met het verkiezen van Gandhi als idool heeft Michael Moore gelijk de toon voor de rest van de film gezet.

Sjongejonge...anders ga je even totaal niet in op de kern van de zaak. Dat Gandhi zogenaamd geen pacifist was...het zal wel. En dat Moore dan een verkeerd voorbeeld nam (ook al weet minimaal 99 procent van de kijkers dat niet), so be it.

Maar wat doet dat in hemelsnaam af aan de constatering dat wapenbezit in combinatie met angst opwekken allerhande problemen oplevert, ook al is wapenbezit een Amerikaans grondrecht. Sinds wanneer kunnen grondwettelijke bepalingen op maar 1 manier geinterpreteerd worden. Wat is er mis met enige regulering in het verstrekken van wapens? Klinkklare onzin noem ik dat.

En het programma van Oprah Winfrey links noemen slaat al helemaal nergens op.

Heb je toevallig ook de aflevering van Oprah gezien waarin kinderen, die hun hele leven gewaarschuwd waren om geen wapens aan te raken stiekem gefilmd werden en binnen de korste keren in elk vertrek de vuurwapens hadden gevonden en zelfs gebruikten?

Volkomen eens met Kos. Cicero haalt er allerlei niet-relevante zaken bij om een mening voor te koken bij een docu. Da's pas manipulatief !!!

Onzin. Met het succes van deze docu-film die stilistisch inderdaad knap is, maar inhoudelijk gewoon repulsief, werd het oudere werk van Michael Moore opgediept. Zo besteedde mijn krant wel een volledige bladzijde aan zijn boekje “Stupid White Men”. In dit pamflettair geschreven boekje schuift hij alle zonden en misdaden in de ganse wereld op de blanken af. En dat gaat zo: “Wie heeft de atoombom uitgevonden? Wie heeft er de natuur vernietigd? etc”.

En dan komt hij spelend tot de conclusie dat de blanke man de hoogste schuld heeft en maar beter ab sofort uitgeroeid kan worden. Nu, dergelijke werkjes die de Endlösung van de blanke volkeren prediken, zijn ouder dan vandaag. Ook andere blanken hebben eerder al dergelijke haatliteratuur geschreven. Enig verschil is dat Moore een humoristisch ondertoontje gebruikt om die radicale ideeën ingang te laten vinden bij de bredere massa’s die normaal gezien geconditioneerd zijn ineen te krimpen bij het woordje “uitroeien”.

En op deze manier wordt de publieke opinie druppelsgewijs voorbereid op de werkelijke en biologische vernietiging van de blanke mens. Dat racistische boekjes als dat van Moore nu openlijk aangeprezen worden in de grotere boekenwinkels, dat mijn krant zijn gezeik en historisch volledig vervalste rotzooi kritiekloos overneemt en dat er tot dusver niemand van die intelligentsia is opgestaan om deze misdaad op de zo geprezen verdraagzaamheid aan te klagen, doet ons nogmaals bewijzen dat al die politiek-correcte multi-culturele prietpraat van harmonie en culturele verrijking, werkelijk eufemismen zijn om het weg-met-de-blanken-beleid makkelijker ingang te doen vinden bij de modale burger.

Als een blank iemand morgen een vergelijkbaar boek schrijft als dat van Michael Moore, en alle schuld op de joden of zwarte mensen afschuift ipv op de blanken, dan wordt hij meteen voor ''racist'' uitgemaakt en in een isoleercel gegooid en moet hij leven op water en brood. Maar zolang blanke mensen gediscrimineerd worden, is er geen haan die daarnaar kraait.

Het licht komt uit Athene en de Akropolis, en niet van Washington of Geneve.

Je haalt me de woorden uit de mond!

Ik vind deze docu bagger, maar ik vind jou rijp voor het gesticht. En ik ben een ongelooflijk zwarte joodse indiaan die vind dat alle blanken (waar haal je het vandaan) weg moeten.

Dat iemand die (schijnbaar) vrij redelijk is opgeleid het verschil niet kan maken tussen rijke (tevens blanke) onderdrukkende mogendheden en individuele blanke mensen en dan maar racisme gaat schreeuwen is toch vrij triestig.

De docu leert je niet alleen iets over wapen(mis)bruik in vooral de USA, maar ook over de sterren in de USA. Marilyn Manson kwam heel sympathiek naar voren en hij zei verstandige dingen, maar Charlton Heston bleek een klootzak te zijn.

Een top-docu met humor, ondanks het toch vrij beladen onderwerp.

Is dit nu een manier van discussiëren?

Ik vond de documentaire aardig om te zien, maar niet schokkend of overtuigend. Ik geloof zeker wel "dat wapenbezit in combinatie met angst opwekken allerhande problemen oplevert." Ik vind het ook goed en noodzakelijk dat dit feit wordt uitgedragen. Ik kan me wel voorstellen dat voor mensen die niet van dit feit doordrongen zijn, de documentaire wel schokkend en overtuigend werkt... aan de andere kant, hij heeft dat overdrevene Amerikaanse, dat opportunistische reclame-achtige... kan me daardoor ook wel heel goed voorstellen dat de documentaire voor mensen die hun standpunt al in een andere richting bepaald hadden, juist averechts werkt. Beetje kinderlijk Amerikaans, deze documentaire. Wel schattig... Supersize Me is beter.