Shutter Island (2010)

Zo kwam het op mij ook over toen ik hem keek, ik snapte toen alleen de laatste zin van DiCaprio niet

Deze is zeker goed voor een tweede keer over een tijdje.

Thanks!

Met Shutter Island waagt Scorsese zich aan een heel ander soort film dan hij gewoon is. Of hij in zijn opzet slaagt? Heel cru gesteld, nee. Scorsese bewijst niet weggelegd te zijn voor horror/suspense. Dit is een film die vooral recht wordt gehouden door de enorme technische vakkundigheid van zijn regisseur. Visueel is er niks op aan te merken. Veel mooie, stijlvolle shots die het bevreemdende gevoel goed accentueren. Ook qua geluid gaat de film bij momenten door merg en been: de scène met de tientallen piepende ratten bijvoorbeeld zit op dat vlak meesterlijk ineen.

Plotgewijs is het echter een ongeïnspireerd en zelfs voorspelbaar zootje. Shutter Island waagt zich aan thema's die reeds stukken beter zijn uitgewerkt in andere films. De weinige spanning die wordt opgebouwd, wordt op de koop toe aan het einde dan nog is teniet gedaan met een regelrechte anti-climax, die zo weggelopen lijkt uit een Shyamalan film. Het riekt bovenal naar gemakzucht. Niet dat de details allemaal zo pover zijn uitgewerkt, maar het werkt gewoon niet. Het is een interessant ideetje dat in zijn geheel gewoon niet goed tot zijn recht komt. Tot overmaat van ramp wordt het slot nog is overdreven uitgerekt, waardoor er werkelijk geen greintje aan suggestie overblijft. De laatste flashback was zelfs volledig overbodig en leek vooral in functie te staan van goedkoop effectbejag.

Misschien is deze teleurstellende prent ook deels te wijten aan de cast? Di Caprio is oké, maar begint steeds minder en minder creatief om te springen met zijn personages Het lijkt alsof hij al een paar jaar exact dezelfde rol aan het spelen is. En bovendien, hadden ze nu echt niemand kunnen kiezen die er tenminste overtuigend getroubleerd kan uitzien? De prestatie van Ben Kingsley is ook niet veel soeps. Als droge, zelfs pijp rokende psychiater komt hij over als een zeer clichématig personage dat, net als in talloze aren '40-'50 films, aan het einde nog is alles haarfijn uitlegt.

Door zijn bekwame makers weet Shutter Island altijd te boeien, maar het is en blijft een mak beestje. Een leuk puzzeltje, een spannend spelletje, maar geen bijster goede film.

Het concept is in woord uitstekend te noemen. Ik had zo'n script/boek graag ooit zelf geschreven. Helemaal in mijn straatje.
Is de film goed? Ik weet het niet. Ik weet dat het niet mag, maar films als a Beautiful Mind en Fight Club kwamen toch wel snel bij me op. Het meest komt het overeen met The Truman Show. Iedereen zit in het complot en speelt zijn/haar rol.

De sfeerzetting is grandioos. Het begint al gaaf op de boot naar het eiland dat je opeens in beeld krijgt, gecombineerd met het slechte, grauwe weer. Zet meteen de toon en geeft je nou niet echt een prettig onderbuikgevoel.

De manier van filmen en het in je voordeel laten werken van kleuren en geluiden is Scorsese prima gelukt. Het is gewoon een ouderwetse, spannende film waar je goed met je aandacht bij blijft.

Het acteren van Ruffalo viel me het meest op. Wat is die acteur goed geworden in de loop der jaren zeg. Hij speelde DiCaprio er nog net niet uit, maar het scheelde niet veel. DiCaprio's houdbaarheidsdatum begint er voor mij helaas aan te komen vrees ik. Het was echt 1 van mijn lievelings-acteurs, maar de mimiek-grapjes over Russell Crowe kunnen langzamerhand ook zeer goed slaan op Leo. Hij prikkelt niet meer, echt heel erg zonde.

De hele mindfuck van Shutter Island is heerlijk. Gedurende bijna de hele film ben je kwaad op de psychiaters en broeders/zusters die daar rondlopen en het andere moment zie je opeens dat ze het alleen maar goed met Teddy voor hadden al die tijd.
Al zijn afweer-wanen die hij gedurende 2 jaar tegen zijn psychiater heeft verteld zie je terug in de karakters op het eiland.
Misschien hadden ze bijvoorbeeld nog 3 kleinkinderen van de directeur kunnen laten rondhuppelen om Andrew nog meer te confronteren met de waarheid, maar that's just me. Nu zag je ze alleen terug in zijn dromen.

Nou en dan het plot he. Ik dacht serieus het 1e stuk van de film dat Chuck het alterego van Teddy was. Dat hele Chuck niet bestaat.
Dit ging snel naar de achtergrond toen iedereen wel wist wie Chuck was en ze met hem praatten. Ja, wat zou het dan wel worden?
Het ging allemaal wel precies zoals de psychiatoren het voor ogen hadden. Sommige stukken waren te toevalllig dat het liep zoals het liep. Is op zich niet zo erg, maar zet de kijker een beetje als dom neer. We moeten het maar pikken, want het plot moet en zal uitgelegd worden in die vuurtoren.

Zelfs in de vuurtoren hoop je eerst nog dat Teddy echt nog in dienst is als Marshall en hij de beulen afknalt die vreselijke dingen met hun patienten doen. Het stukje dat volgt vind ik erg goed. Je eigen hersenen worden als ware meegedraait met die van DiCaprio. Je wil er nog niet aan, maar dan moet je toch zelf ook opeens toegeven dat de psychiaters het bij het juiste eind hebben en Teddy alles heeft bedacht om zichzelf af te sluiten voor zijn vreselijke trauma. Je gaat de vorige 2 uur even helemaal voor jezelf afspelen en merkt dat je gewoon voor de gek bent gehouden door alles en iedereen. Geweldig toch als een film dat doet?

De flash-back had voor mij niet gehoeven. dat was tijdsopvulling.
In zijn dromen hebben we zijn vrouw en dode kinderen al voorbij zien komen. De uitleg van de psychiater en het toegeven van Andrew was voor mij meer dan voldoende. Ik vond weduwe Ledger dan ook vreselijk slecht acteren. Ik zou er 0,5 minder door willen geven, maar dat is niet helemaal eerlijk voor de film. Echte miscast.

De eind-quote van Leo op het einde is hier al genoeg aangehaald, maar is dan ook niet onbelangrijk natuurlijk. Hij is wat mij betreft genezen(for the time being dan iig). Hij had immers al een terugval gehad 9 maanden ervoor. Eerst het trauma uit het concentratiekamp en dan wat jaren later je 3 kinderen zo aantreffen is eigenlijk met welke therapie dan ook niet meer overheen te komen. Zijn vrouw heeft hij eigenlijk een plezier gedaan door haar te verlossen/bevrijden van haar vreselijke leven.

Doorleven als een monster(zoals hij zichzelf is gaan zien) of doodgaan als een goed mens? Moeilijke keus. Zo'n lobotomie is ook niet het walhalla he? Maar zo gekweld worden dag in dag uit tot aan zijn dood kon Andrew gewoon niet aan denk ik.
Dan maar alle herinneringen kwijt zijn en een relatief menselijk bestaan hebben.

Mooi het gezicht van Chuck(psych) als Andrew met volle bewustzijn meeloopt met de broeders. Wetende dat hij heeft meegeholpen aan het herstel van Andrew, maar nu het herstel er is hij alsnog voor de lobotomie kiest. Ik gunde Andrew zijn rust eigenlijk ook wel.

Ok here are the points from the jury tromgeroffel: 4 sterren weer eens een keer, maarrrrrrrr Leo ga meer je best doen jongen, anders heb je afgedaan voor mij.

Ik kan me prima vinden in yeyo's recensie, op dit stuk na:

Heb ik Hitchcock al een keertje in mijn recensie genoemd? Iemand, ik geloof Scorsese zelf, zei:

'Much like Jimmy Stewart in Alfred Hitchcock's Vertigo, Leonardo DiCaprio's takes on the role of a tortured detective who will do anything to solve a murder.'

Scorsese, Hitchcock-liefhebber pur sang, heeft heel goed gekeken naar de technieken om suspense te creëren. En ik geloof dat dit goed geslaagd is in Shutter Island. Alleen Cape Fear doet het wat mij betreft beter.

Das waar ook, hoe kon ik Cape Fear vergeten! Dat is inderdaad een prachtig staaltje suspense.

De Hitchcock knipoogjes zijn trouwens inderdaad overduidelijk, de vuurtoren bijvoorbeeld is afkomstig uit Vertigo. Toch vind ik dat de film op vlak van suspense nogal de mist in gaat door de ontknoping. Het was dan ook misschien interessanter te zijn op te focussen op Di Caprio's afdaling in krankzinnigheid en niet de nadruk te leggen over het 'whodunnit' achtige verhaaltje. Bovendien had Scorsese wat mij betreft het stuk 'de droge professor legt alles nog eens uit' (ook duidelijk geïnspireerd door Hitchcock) laten vallen.

Na herziening toch verlaagd van 3,5 naar 3 sterren. Het is en blijft allemaal matig bij deze film. De sfeer is uitstekend, maar de mate waarin het verhaal wordt uitgelegd laat te wensen over. Ik las hieronder al de overeenkomst met een Shyamalan film, een zeer treffende vergelijking moet ik zeggen.

Voorspelbaar, alles wat ik kan zeggen vanaf het moment dat Leo aangeeft dat er een extra patient is weet je dat Leo die patient is Vond de laatste scene wel erg goed moment dat Leo erachter komt dat hij patient is, de scene met zn vrouw en kinderen en dan dat laatste stukje voor hij weggaat voor zn lobotomie daar krijgt deze film nog paar extra puntjes voor... de rest, jammer been there done that

Dat was een plotwending van heb ik jou daar, heel knap van Scorsese dat je zelfs in de vuurtoren nog de gedachtegang van Teddy gelooft, en pas op het moment dat Teddy zelf doorkrijgt hoe het zit, de puzzelstukjes ook bij mij als kijker in elkaar vielen.

Morgen nog maar een keer kijken denk ik, want ik denk dat ik dan naar een heel andere film aan het kijken ben.

Vooralsnog 4,5*

Ik vond vooral die scene in de vuurtoren nou niet echt voorspelbaar te noemen.

Na 2 keer in de bioscoop en 1 keer op dvd gezien te hebben ben ik overtuigd. Dit is echt een film naar mijn hart. Heerlijk mysterieus, zeer goede sountrack, goede acteurs.

Di Caprio is veruit mijn favoriete acteur op dit moment. Zowel hier als in Incerption zet hij zeer goede rollen neer.

Kritiek van velen is dat hij bijna dezelfde rol wegzet in beide films. Maar is dit ook niet een beetje logisch? In beide films speelt hij een verwarde (gekke) hoofdpersoon. Het ligt dus vooral aan het karakter van de hoofdpersonen dat de rollen wat op elkaar lijken. Maar mijn inziens maakt dit zijn prestaties in beide films niks minder

Erg goeie film die mij erg aanspreekt.

Goed geacteerd, met name van Kingsley.

Mysterieus verhaal met mooie twist en een sterk einde.

Al even geleden... Ga toch nog eens zeggen dat het een fout is in de film dat Leonardo met de boot aankomt terwijl hij eigenlijk al op het eiland zat ...

Dat was het eerste wat ik mij ook afvroeg louis, maar ik denk dat ze hem gewoon een slaapmiddel hebben gegeven. Toen op het schip op bed hebben gelegd. Van het eiland weggevaren en toen ze doorhadden dat het slaapmiddel bijna voorbij was weer terug naar het eiland, zodat Leo niks doorhad. Je ziet hem in dat 1e shot ook water in zijn gezicht gooien om even goed wakker te worden.

Maar nee eh, alles word uitgelegd in de film... En dit zouden we dan opeens even zelf moeten weten? Kom op, het is gewoon een fout... Wel mooi hoe je het uitlegt maar dit is ook puur u fantasie eh . Blijft in mijn ogen een fout. Er is ook niemand die het tegendeel kan bewijzen...

Ja inderdaad... Maar dat is gewoon onnozel, dat van de boot is gewoon een grote fout (dus nog erger).

Als het niet is, zoals ik zei, dan kan ik ook niet anders dan louisf gelijk geven dat dit een vreselijke fout is. Je mag me wel op het verkeerde been zetten, graag zelfs, maar dan moet hier wel enige uitleg voor mogelijk zijn. Mij maakt het verder ook niet zoveel uit, vond het een spannende film en die zie ik ook niet zo vaak meer.

Dit een fout noemen...

Een beetje zelf dingen invullen moet toch kunnen?

Als je echt alles uitgelegd en voorgekauwd wilt hebben, zou ik even wachten op de verfilming van 'Jip en Janneke spelen samen'.

Rare opmerking, aangezien deze film juist enorm uitleggerig is.

Daar ligt de nadruk helaas iets teveel op naar mijn zin.

Op welke verschillende wijzen kan men dan volgens jou de scène in de grot interpreteren? Lijkt me zo klaar als een klontje eigenlijk..

Hij bedoelt denk ik te zeggen dat het of een waan is of 1 van de toneelspeelsters.Mij lijkt het vrij duidelijk dat het een waan is natuurlijk.

Maar natuurlijk wel: Di Caprio is gek en heeft het zich ingebeeld. Hoe kan je het in godsnaam nog anders interpreteren?

Het had 1 van de toneelspeelsters kunnen zijn.

Dat is wel énorm vergezocht, maar goed, zelfs al was dat het geval, dan geeft het nog geen andere kijk op de film.