menu

Film / Spoilers / Shutter Island (2010)

zoeken in:
TheShadowking
Het einde is open.

De hoofdpersoon heeft de reden waarom hij op het eiland is weggestopt en ontkent wat hij heeft gedaan.
De professor en de psychiater willen hem helpen en proberen hem zijn problemen onder ogen te laten zien maar elke keer valt hij terug in ontkenning. Ze hebben nu een rollenspel bedacht waarin de hoofdpersoon een detective is en de psychiater zijn partner. Zo willen ze hem op een subtiele manier duidelijk maken wat hij heeft gedaan.
Dit lijkt te werken, maar op het eind moeten ze bevestiging hebben of het heeft gewerkt anders moet hij een hersenoperatie ondergaan om hem minder agressief te maken.
Het eind is echter suggestief en redelijk open, het lijkt erop dat de hoofdpersoon wel weet wat hij heeft gedaan maar vrijwillig mee gaat naar de vuurtoren om de operatie te ondergaan.

avatar van Pecore
Het laatste zinnetje van DiCaprio sluit uit dat er sprake is van een open einde. What would be worse? To live like a monster or to die as a good human being? Voor Andrew (of Teddy.. de marshall in ieder geval) is er geen reden om zich dit af te vragen, want de persoon Andrew is een goed persoon die een uit de hand gelopen politie zaak probeert op te lossen. Teddy daarentegen is net daarvoor te weten gekomen dat hij vreselijke dingen heeft meegemaakt en zelf zijn eigen vrouw heeft vermoord. Met andere woorden, het is een monster.

Hieruit is duidelijk geworden dat DiCaprio niet is terug gevallen en afstand heeft genomen van de verzonnen persoonlijkheid Andrew. De daarvoor uitgesproken zin: 'We've got to get off this island, Chuck!', maakt duidelijk dat hij net doet alsof hij weer in zijn oude zieke persoonlijkheid gelooft en denkt dat hij een zaak aan het oplossen is. De conclusie is dus dat de gezonde DiCaprio (was dat nou Teddy of Andrew?) doet alsof hij de marshall is om te voorkomen dat hij moet leven als een monster.

DiCaprio kan en wil niet leven met zijn eigen verleden. In eerste instantie probeert hij dit te voorkomen door een andere persoonlijkheid te creeeren, een soort van verdedigingsmechanisme. Als de leiding van het gekkenhuis er in slaagt om dit te 'genezen', is DiCaprio ze te slim af door te doen alsof hij nooit genezen is.

zou je me ook een PM willen sturen ajb ?

Vandaag weer shutter island gekeken.

Ik hoop wel dat er een 2e deel komt. Alles is mogelijk. Hopelijk zien we nog een x een geweldig rollenspel met DiCaprio. Want zijn terugval kan een aanwijzing zijn voor een 2e rollenspel. Want de dokters proberen duidelijk de monster in DiCaprio te ''killen''. Maar dat is ze niet gelukt!
Er is geen open einde in de 1e film, ma wel genoeg schrijf materiaal om er een 2e film van te maken.

thunderball schreef:
Ik blijf het opmerkelijk vinden dat mensen blijkbaar niet zelf een film kunnen snappen, of er op zijn minst moeite voor doen, maar al weken lang van 1 iemand een pmtje willen, die het even voor hun uit zal leggen.
Vreemd, want zo moeilijk is het toch allemaal niet als je de film goed hebt gevolgd?


+1

IamLegend18 schreef:
Vandaag weer shutter island gekeken.

Ik hoop wel dat er een 2e deel komt. Alles is mogelijk. Hopelijk zien we nog een x een geweldig rollenspel met DiCaprio. Want zijn terugval kan een aanwijzing zijn voor een 2e rollenspel. Want de dokters proberen duidelijk de monster in DiCaprio te ''killen''. Maar dat is ze niet gelukt!
Er is geen open einde in de 1e film, ma wel genoeg schrijf materiaal om er een 2e film van te maken.


Hoezo terugval? op het eind heeftie toch door wie die nou echt is en wat hij heeft gedaan, en door te doen alsof hij een terugval heeft tegen chuck op het eind weet hij dat die operatie zal volgen waardoor die zich niet meer zal herinneren als dat monster die zijn vrouw vermoorde. Ik heb er wel effe over gedaan om de hele film te begrijpen, dit topic gelezen vervolgens de film net nog een keer gekeken maar damn, wat een topfilm zeg.

avatar van Jimmiie
Ik heb de film ook gezien, en verbaas me erover dat veel mensen de film zo goed vinden. Je word als kijker toch een groot gedeelte van de film eigenlijk voor de gek gehouden (rollenspel) , (hallucinaties) en aan het eind komt de vervelende waarheid aan het licht. Stoort niemand zich aan het absurde ervan? Dat rollenspel dat door iedereen zelfs patienten wordt meegespeeld, zelfs die boottocht naar het eiland toe? En gecompliceerde operaties helemaal bovenin een afgelegen vuurtoren?? Kom nou toch! En dan dat zinnetje waar alles om schijnt te draaien: "What would be worse? To live like a monster or to die as a good human being?" alsof hij opeens een goed mens zou zijn als hij niet meer weet wat hij heeft gedaan...
Nee, geen topfilm voor mij.

avatar van Ceeda7
Correct beredenering van de meeste mensen.

Leo geeft toe dat hij gek was met verzinsels (monster), maar uit schrik voor te hervallen en opnieuw de verzinsels te herbeleven kiest hij de lobotomie. Hij weet dus dat hij een zombie gaat worden, maar een goede man vrij van alle slechte herinneringen, zonder terug gek (het monster) te worden.

Daarmee is alles gezegd.

avatar van Ceeda7
Jimmiie schreef:
Ik heb de film ook gezien, en verbaas me erover dat veel mensen de film zo goed vinden. Je word als kijker toch een groot gedeelte van de film eigenlijk voor de gek gehouden (rollenspel) , (hallucinaties) en aan het eind komt de vervelende waarheid aan het licht. Stoort niemand zich aan het absurde ervan? Dat rollenspel dat door iedereen zelfs patienten wordt meegespeeld, zelfs die boottocht naar het eiland toe? En gecompliceerde operaties helemaal bovenin een afgelegen vuurtoren?? Kom nou toch! En dan dat zinnetje waar alles om schijnt te draaien: "What would be worse? To live like a monster or to die as a good human being?" alsof hij opeens een goed mens zou zijn als hij niet meer weet wat hij heeft gedaan...
Nee, geen topfilm voor mij.


Dat is het fijne aan de film. Pas achteraf weet je dat het een rollenspel is. Als je de film een tweede keer bekijkt, dan voel je het acteerwerk van de personages in de film van de acteurs.
De rest van de gebeurtenissen zijn misschien idd wat langdradig, en proberen je opnieuw op een dwaalspoor te brengen( conspiracy theory in de grot). Toch is de sfeersetting, acteerwerk zeer geslaagd.

avatar van Jimmiie
Als je er goed over nadenkt dan klopt het gewoon niet. Waarom spelen al die mensen het rollenspel dan mee? Krijgen ze daar per persoon soms 10000 euro voor ofzo?
En wanneer begint die grot-hallucinatie dan, voor de kijker is het gewoon een steeds voortdurende werkelijkheid.
En nogmaals, hij kan al geen goed mens meer worden, want gedaan is gedaan. Hij kan alleen zijn eigen herinneringen kwijtraken door de lobotomie, waar overigens geen enkel mens ooit vrijwillig voor zou kiezen.
Het is ook weer geen slechte film, want er gebeurt genoeg in maar het einde is toch wel een anti-climax..
Maar smaken verschillen, en daar heb ik geen enkel probleem mee.

avatar van Ceeda7
Inderdaad, het is er over. Ze willen Leo helpen door een theaterstukje op te voeren, enkel zo kan het. Bovendien zitten er achteraf heel veel onnodige zaken, maar dat weet de filmkijker niet (vergelijk met bv Fight Club). Anders zou er weinig film zijn niet?
Een goed mens wil Leo zelf worden, hij trekt zich van de rest niet veel aan denk ik. Hijzelf wil gewoon niet het beeld hebben van een sukkel die weer achterop geraakt en steeds weer in hetzelfde negatieve rolletje komt. Dat beseft hij als hij gezond is na het rollenspel. Net daarom WIL hij lobotomie, omdat er nix anders opzit. Met als conclusie het bekende zinnetje van Leo op het eind.


Ik weet het, het scenario vind ik goed opgebouwd (iets te langdradig wel), maar achteraf argumenten zijn wel degelijk terecht. Daarom juist ook niet de beste film van Scorsese.

Martin Scorsese heeft niet dit geweldige verhaal bedacht, maar Dennis Lehane!

Die laatste zin op het einde kan inderdaad maar op 1 manier geïnterpreteerd worden, waardoor er geen twijfel meer bestaat over hoe en wat. Volgens mij is het einde wel door Martin Scorsese bedacht, want naar wat ik mij kan herinneren komt dit in het boek niet voor en bleef hier wel onduidelijkheid bestaan. Pin me er niet op vast: het is echt al jaaaaren geleden dit boek te hebben gelezen.

avatar van Uzza_Sparta
Chantalzoveel schreef:
Martin Scorsese heeft niet dit geweldige verhaal bedacht, maar Dennis Lehane!....


en die Dennis Lehane was duidelijk beinvloed door William Peter Blatty (schrijver van The Exorcist, en in 1966 had ook The Ninth Configuration geschreven, dat als film werd uitgebracht begin 1980)

The Ninth Configuration - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org


geen toeval

avatar van Filmkriebel
Ceeda7 schreef:
Een goed mens wil Leo zelf worden, hij trekt zich van de rest niet veel aan denk ik. Hijzelf wil gewoon niet het beeld hebben van een sukkel die weer achterop geraakt en steeds weer in hetzelfde negatieve rolletje komt. Dat beseft hij als hij gezond is na het rollenspel. Net daarom WIL hij lobotomie, omdat er nix anders opzit. Met als conclusie het bekende zinnetje van Leo op het eind.




Hij wil vooral de lobotomie om het onopzettelijke verlies van zijn kinderen (wat hem volkomen gek heeft gemaakt) voor altijd uit zijn geheugen te wissen.

Zeker een steengoede film, ware het niet dat hij toch zwaar afgekeken is van 'A Beautiful Mind', die overigens ook nog net wat beter is. De plottwist in Shutter Island is een behoorlijke kopie er van met hier en daar natuurlijk wat wijzigingen om het verhaal niet klakkeloos te kopieren. De acteerprestaties zijn uitstekend, maar het verhaal is niet bijster origineel te noemen jammer genoeg.

avatar van valtalor
In het eerste beeld van de film zie je hem met de ferry toekomen dus ik weet niet goed wat ik moet denken. want als hij al gek was zou hij toch nooit van het eiland gegaan zijn? of was het eerste beeld van de film iets uit zijn fantasie wereld?

Hallo:

Voor de mensen onder ons die het nog niet helemaal begrijpen (of ik begrijp het niet haha leef waarschijnlijk dan ook in een geheel andere belevingswereldje).

Het gaat in deze film over een persoon die aan schizofrenie lijd en in behandeling wordt genomen in een soort van inrichting voor o.a. psychische aandoeningen.
De verwarring voor sommige zit hem waarschijnlijk in het feit dat je 2 verschillende belevingswerelden ziet.

- Leonardo Dicaprio (Schizofrenie) eigen belevingswereldje: Het gemene van deze psychische aandoening is dat de persoon vaak weer terugvalt in zijn/haar belevingswereldje.

- De andere persoon die als het ware de tussenpersoon/helper/volger en dus de aandoening van Leonardo Dicaprio analyseert en bestudeerd om zo elke verandering/verbetering terug te kunnen koppelen naar de artsen.
Deze persoon speelt mee met de belevingswereldje van Leonardo Dicaprio omdat mensen met schizofrenie je nooit op het moment zelf direct mag corrigeren omdat hij/zij je dan als vijandig kan gaan zien.

- De artsen houden contact met de tussenpersoon/helper.

Op het einde zie je dus ook dat opeens Leonardo Dicaprio uit het niets weer terugvalt in zijn eigen belevingswereldje en dat de tussenpersoon die naast hem zit op het trapje een kleine nee beweging maakt naar de ARTS toe als bevestiging dat Leonardo Dicaprio weer terug is gevallen in zijn eigen wereldje.

Mochten er mensen twijfelen, analyseer de figuranten die je dus ook op het einde er omheen/bij ziet lopen en kijk goed hoe hun motoriek is, statisch, gevoelloos, doelloos, star.... alle mensen (behalve de artsen en helpers) in die inrichting hebben een psychische aandoening.

Hou het even hierbij, en sta open voor vragen.

Mvg:

Shutter Island.
De verontrustende visioenen van een Amerikaanse Marshal compromitteren zijn onderzoek naar de verdwijning van een patiënt uit een psychiatrisch ziekenhuis.

Regie: Martin Scorsese.
Cast: Leonardo DiCaprio, Mark Ruffalo en Ben Kingsley.
Speelduur: 138 minuten.
Jaar: 2010.
Genre: psychologische thriller.



Samenvatting.
In 1954 gaat Teddy Daniels een U.S. Marshal, op zoek naar Rachel Solando. Rachel Solando is een moordenares die ontsnapt is uit een instelling voor geesteszieke criminelen. De instelling waar hij heen wordt gestuurd bevindt zich op een afgelegen eiland langs de kust van Boston. Hij krijgt voor het onderzoek een partner toegestuurd: Chuck Aule. Teddy vermoedt dat het niet helemaal goed zit bij de inrichting, hij denkt dat er lobotomie wordt uitgevoerd op de meeste gestoorde patiënten, waaronder de moordenaar van zijn vrouw. Hij hoopt ook hem te vinden op het eiland voor wraak. Teddy’s onderzoek verloopt niet soepel en hij loopt tegen allerlei problemen aan. De psychiaters John Cawlet en Jeremiah Naehring willen niet voldoende meewerken bijvoorbeeld.
Teddy krijgt ondertussen ook steeds meer last van hoofdpijn en nachtmerries. De instelling roept bij hem de herinnering op aan het concentratiekamp uit Dachau, waar hij tijdens de oorlog joden heeft bevrijd.
Na lang zoeken vindt Teddy eindelijk Rachel en zij overtuigd hem dat ze helemaal niet gek is. Ze zegt dat ze juist een psychiater was in de instelling en gek is verklaard nadat ze ontdekte dat er onmenselijke experimenten worden gedaan op patiënten. Ook zegt ze tegen Teddy dat ze met hem ook al bezig zijn om hem helemaal gek te maken. Teddy wilt niet toegeven aan de antibiotica die hij heeft gekregen en probeert zich sterk te houden. Wel wilt hij hulp van Chuck die is verdwenen. Hij gaat naar hem opzoek. Teddy denkt dat ze de behandelingen bij de patiënten uitvoeren in de vuurtoren en vermoed dat Chuck daar zit. Hij wilt voorkomen dat Chuck ook slachtoffer wordt. Hij begeeft zich naar de vuurtoren van het eiland, waar hij Cawley ontmoet. Hij vertelt Teddy dat hij zelf een psychiatrische patiënt is. Hij denkt terug aan wat Rachel zei en hij denkt dat ze hem ook gek proberen te maken dus hij speelt het spel mee. Wanneer Chuck vervolgens binnenwandelt en vertelt dat hij zijn psychiater is. krijgt Teddy te horen dat hij zijn eigen vrouw vermoord heeft en dat hij al enkele jaren in de instelling verblijft. Hij heet dus helemaal geen Teddy, maar Andrew. Teddy zegt wel continu dat Andrew de man is die zijn vrouw heeft vermoord.
Op het eind zien we in een flashback Teddy thuiskomen. Hier treft hij zijn vrouw zeiknat aan. Hij komt erachter dat zij hun kinderen heeft verdronken. Hij schiet daarom zijn vrouw dood, en verliest in één dag zijn hele gezin. Hierdoor draait hij compleet door en wordt haar naar Shutter Island gestuurd. Hij creëert hier zijn eigen fantasiewereld, om de waarheid te ontkennen. Uiteindelijk erkent Teddy de waarheid. Hier is Cawley heel blij mee want dan hoeven ze geen lobotomie toe te passen. Toch valt die in het eind weer terug in zijn fantasiewereld doordat hij Chuck weer zijn partner noemt. Ook beweert hij dat het weer een slechte instelling is. De enige oplossing die ze bij hem kunnen toepassen is lobotomie, waar hij zelf ook bewust voor kiest.

Keerpunt.
Het keerpunt in de film is het moment in de vuurtoren. Zodra Leonardo DiCaprio daar binnen stapt ziet die dat daar helemaal geen psychiatrische patiënten zitten. Ook komt hij er dan achter dat zijn collega helemaal niet zijn collega is, maar zijn arts. Dit is het moment voor de kijkers dat we erachter komen dat Leonardo zelf een patiënt is in de inrichting. Ik vind dit super goed gedaan omdat ik het echt niet had verwacht. Het is voor de kijker even een moment om na te denken, en dan valt alles op zijn plek. Het is dus een heel duidelijk keerpunt in de film. De hoofdpersoon gaat namelijk van een persoon met een hoge status een veel gezag, naar een persoon met een lage status en helemaal geen gezag.

Symboliek.
De symboliek in deze film ligt vooral bij de omgeving. De hele omgeving van Shutters Island is grauw. Het is continu donker en het weer is erg stormachtig. Ook de mensen die er rondlopen zien er uit als extreem gestoorde mensen. Ze lopen niet normaal recht op, maar krom en kijken raar uit hun ogen. Ze zien er ook best eng uit omdat ze versleten kleren dragen. Het lijkt dus echt op een eiland vol ellende, wat de kijker al snel het idee geeft dat wat daar gebeurd niet goed is. Het is natuurlijk erg stereotype dat zulke mensen gevaarlijk zijn en niet goed. Daarom is het zo duidelijk voor de kijker dat het om een plek gaat waar geen ‘normale mensen wonen, want bij ‘normale mensen’ is het niet zo grauw’. Het is dus erg handig van de regisseur om dit stereotype te gebruiken in de film. Op deze manier geloven we dan ook echt dat Leonardo een Amerikaanse Marshall is die een onderzoek naar het eiland komt uitvoeren, omdat het daar niet helemaal volgens de regeltjes gaat.

Personages.
De hoofdrol speler in het verhaal is overduidelijk Teddy Daniels. Teddy is in eerste instantie een erg gesloten man door zijn verleden. Hij was ooit een U.S. Marshall die joden uit het kamp heeft bevrijd. Al die lijken hebben hem heel veel gedaan. Ook is het best een mysterieuze man omdat je niet veel van hem weet. Hoe verder in de film hoe meer we over hem te weten komen en weten we waarom hij zo is. Later in de film komen we erachter dat hij een psychiatrische patiënt is, die helemaal gek is gemaakt door zijn vrouw. Toch straalt hij niet helemaal uit dat hij gestoord is. Leonardo DiCaprio heeft dit erg goed naar voren gebracht door de mimiek in zijn gezicht. Je ziet de oprechte verbazing in zijn gezicht over hoe het er volgens hem ‘aan toe gaat’ op het eiland. Op het eind zie je ook de blik veranderen in zijn ogen als we erachter komen dat die gestoord is.

Geluid.
Aan het begin van de film wordt je gelijk in de emotie meegesleept van Teddy. Continu als hij nachtmerries heeft komt er heftige klassieke muziek op, waardoor je het verdriet met hem mee voelt. Midden in de film krijgt de klassieke muziek zijn climax, en daarna bouwt die zich langzaam af. Doordat de klassieke muziek steeds harder wordt voel je de emotie van de hoofdpersoon mee, en voel je hem steeds groter worden. Zonder geluid zal deze film een stuk minder goed zijn. Juist door die klassieke muziek kom je in die spanning. Het geluid is er dus ook vooral om spanning te benadrukken, of juist stiltes. Na sommige harde muziek is het opeens helemaal stil. Voor mij kwam dit over als echt een spannend moment omdat je niet wist wat er ging gebeuren.

Lichtgebruik.
Het lichtgebruik in deze film is eigenlijk heel de tijd een beetje hetzelfde. Zoals ik eerder in de recensie al vermeldden is dat er een grauw sfeer op het eiland hangt. Dit komt voornamelijk door de belichting. Het is heel de tijd donker op het eiland. Ook binnen is er vaak alleen licht vanaf een kaars, waardoor het een sombere en enge plek wordt. Het licht veranderd als we erachter komen dat Leonardo zelf gestoord is. Het wordt gelijk een stuk lichter op het eiland, en dat sombere en enge gevoel is weg. Dit komt omdat de filmmaker duidelijk wilt maken dat het al die tijd in Leonardo zijn hoofd zat.

Camerawerk.
Het is niet zo dat heel de film op dezelfde manier wordt gefilmd. Wat me wel erg opviel is dat aan het begin van de film, als een personage praatte de focus echt op dat personage lag. Zodra ze ergens iets gingen onderzoeken was heel de ruimte in beeld, waardoor de personages kleiner leken en zo kwam de spanning beter over. Ook wordt er vooral veel vanaf de voorkant gefilmd. Wanneer er een gek werd gefilmd, draaide ze er een rondje om heen zodat je heel het lichaam van de gek zag. Dit is vooral erg duidelijk aan het begin van de film. Hierdoor kreeg je echt het idee dat die mensen niet helemaal goed zijn. Er is dus erg goed nagedacht over de manier van filmen in deze film. Alle kleine details tellen zo mee.

Visie/ mijn kijk op de film.
Ik vond het een erg leuke film om te kijken en zag het einde echt niet aankomen. Het was heel erg spannend omdat je per se wilde weten wat er zich nou op het eiland afspeelde. Ik heb niet zo snel bij films dat ik het einde echt niet had verwacht, maar bij deze film was dat erg goed gedaan. Ik vond het super goed geacteerd en dat maakt de film gelijk een stuk beter. Ook draagt de film zeker een les met zich mee. Namelijk dat je soms zo erg verstikt in je eigen leugens dat je ze gaat geloven. Je wilt de waarheid namelijk niet onder ogen komen. Dit zie je bij Leonardo DiCaprio erg goed naar voren komen omdat die ook echt verbaasd is dat hij daar niet voor een onderzoek is. Ik vindt dit een erg goede les. Je kan het namelijk goed koppelen aan je eigen leven. Soms wil je zelf ook de waarheid niet onder ogen komen, en blijf je deze ontkennen. Op een begeven moment ga je jezelf ook echt geloven. De film zet je dus aan het nadenken over hoe erg je sommige leugens wel niet kunt maken.

valtalor schreef:
In het eerste beeld van de film zie je hem met de ferry toekomen dus ik weet niet goed wat ik moet denken. want als hij al gek was zou hij toch nooit van het eiland gegaan zijn? of was het eerste beeld van de film iets uit zijn fantasie wereld?


Juist, dit is ook het enige punt waar ik nog over inzit. Heeft iemand hier nog een verklaring voor?

Zwolle84
Hij leeft toch in één grote fantasiewereld? Daar maakt die ferry onderdeel van uit, lijkt me.

avatar van Antonev
Er zaten daar een heleboel labiele en gestoorde mensen op het eiland. Hoe is het dan mogelijk dat dat rollenspel niet binnen de kortste keren compleet in het water viel? Ik kan me niet voorstellen dat men dat zo gemakkelijk geheim had kunnen houden. Daarnaast, als hij gedrogeerd was, waarom waren die medicijnen dan niet (deels)uitgewerkt na een nacht slaap? Zelfs als ze deels waren uitgewerkt dan had hij zich iets moeten herinneren van de tijd die hij al op het eiland had doorgebracht.

Ik lees her en der ook dat de medicijnen verwerkt zouden zijn in de sigaretten. Hoe dan? Als de tabak eenmaal een keer vochtig is geweest (vloeibaar medicijn), dan is een sigaret echt niet meer te roken en smaakt het echt compleet nergens meer naar. Poedertje? Daar geloof ik ook niet in, als je zoiets oprookt (als het al fatsoenlijk brandt) dan moet je er zeker wel iets van merken.

Er moet meer aan de hand zijn.

Het onhandige aan de film is dat je niet weet wat werkelijkheid is en wat alleen maar in de geest van de patiënt speelt. Misschien is alles wel gedroomd. En je kunt ook zeggen dat het slecht is aan de film dat het onduidelijk blijft wat echt is en wat niet. En aan alle discussie hier merk je dat het verwarrend is. Eigenlijk vind ik het een nogal gekunstelde film, die interessant wil doen door alle mogelijkheden open te laten. En al die mensen die het allemaal meteen door hadden vertrouw ik niet, want zo duidelijk is het vanaf het begin helemaal niet. Lijkt toch vooral achteraf beredeneerd. Toen ik hem voor het eerst zag, vond ik het een rare en ongemakkelijke film met een raar sfeertje.

avatar van Graaf Machine
Zwolle84 schreef:
Hij leeft toch in één grote fantasiewereld? Daar maakt die ferry onderdeel van uit, lijkt me.

Het is gewoon een flauwekulverhaal, dat mooi ingepakt is. Je moet er niet over gaan nadenken, want dan klopt er niets meer van. Als je van verhalen houdt, is dit een slechte film. Als je van sfeer houdt is dit een geweldige film.

Zwolle84
Graaf Machine schreef:
(quote)

Het is gewoon een flauwekulverhaal, dat mooi ingepakt is. Je moet er niet over gaan nadenken, want dan klopt er niets meer van. Als je van verhalen houdt, is dit een slechte film. Als je van sfeer houdt is dit een geweldige film.


Wat klopt er niet aan dan?

avatar van Graaf Machine
Zwolle84 schreef:
(quote)


Wat klopt er niet aan dan?


Dat geneuzel in die grot met die vrouw. Dat gedoe met dat "bekertje water" (of zoiets). Het is gewoon duidelijk dat de hoofdpersoon niet helemaal ok is. Dat is al heel snel duidelijk. En dan net proberen te doen of het een normale zaak is, dat gaat wrijven in het verhaal.
Toen ik de film zag was het picobello. Toen ik de film voor de tweede keer zag, was het van kijk dit is flut, en kijk dat is belachelijk, en kijk dut is totaal ongeloofwaardig. Gewoon omdat het verhaal niet klopt, van ongeloofwaardigheden aan elkaar geplakt is.

avatar van Reinoir
Jou verhaal is echter wel geloofwaardig aangezien je duidelijke concrete momenten als voorbeeld aanhaalt die je optiek doen versterken.

avatar van DiamondsRealDeal
Jullie hebben het allemaal aan het verkeerde eind.

Di Caprio is psychiater en vermoedelijk directeur werkend in die inrichting en woont daar ook op dat eiland.

De patiënten en personeel is verdeeld onder psychiaters,dokters, verzorgend personeel en patiënten naargelang hun rol.

De directeur Ben Kingsley bijvoorbeeld is overduidelijk.

De notitie ''Run'' is bijvoorbeeld ook veelzeggend.

Velen hebben het over de 'laatste zin' wat een laatste reddingspoging is richting Chuck. Let maar eens op Chuck.

Ik kan alles uitleggen maar dat word dan 4 A4tjes

Welke theorie je er ook op los laat, veel is wat te toevallig en vergezocht, maar dat hou je altijd in zulke films. Als ze het realistisch maken is het geen film meer.

Maar het leuke is dat iedereen het anders beleeft en figuren als Scorsese dat natuurlijk geweldig vinden.

Gast
geplaatst: vandaag om 01:52 uur

geplaatst: vandaag om 01:52 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.