Antichrist (2009)

Wellicht ten overvloede, maar volgens mij werd met die scene vooral de (bijbelse) symboliek aangeduid van de verdrijving van Adam en Eva uit het paradijs (Eden), waarbij de 'belofte' werd uitgesproken tegen de satan:

'Vijandschap sticht ik tussen jou en de vrouw,
tussen jouw nageslacht en het hare,
zij verbrijzelen je kop,
jij bijt hen in de hiel'

Waarbij aangetekend dat in oudere vertalingen 'vermorzelen' staat in plaats van 'bijten'. Toen ik de film zag viel me de analogie vrij snel op met het verbrijzelen van 's mans hiel (niet de vrouw dus) en het latere smoren van het hoofd van de vrouw, door de man.

hm, een film die me niet onberoerd laat. Goed, maar op een geheel aparte manier als enige andere film. Even van bekomen

Uiteraard snap ik de symboliek- zoals oa het echtpaar dat de liefde bedrijft een daad van waaruit een kind ontstaan is en ter aarde stort, net als de mens zelf voor die reden ter aarde stortte uit het Paradijs, prachtig allemaal. Uiteraard snap ik het scala aan symbolische verwijzingen en men moet de film wellicht meerdere malen herzien- en zijn er meerdere interpretaties mogelijk. Maar de kijkervaring is in mijn belevenis niet prettig- ondanks de gruwelijkheden.

Wat wil de film uiteindelijk zeggen? Bevindt de duivel zich in de lendelen en biedt ratio geen soelaas voor oerdriften zich uitend aan de wortels van de Boom des Levens? En haar dood: is dat te onderbouwen met Jezus zijn uitspraak:

Indien uw hand of uw voet u tot zonde verleidt, houw hem af en werp hem weg. Het is beter voor u verminkt of kreupel ten leven in te gaan, dan met twee handen of twee voeten in het eeuwige vuur geworpen te worden.”..

Daar is weinig schokkends aan, want ik ben nog steeds bezig met filminterpretatie en niet met mijn eigen mening te verkondigen.
Mijns inziens denkt de man dat hij hier een vonnis voltrekt, wat in zijn ogen een gerechtvaardigd en noodzakelijk vonnis is.
Sommige vonnissen zijn dat trouwens ook, maar dat is dan weer persoonlijke mening.

Verder vind ik dat je een potje maakt van de symboliek en eigenlijk van de film. Híj is de Antichrist, want het symbool voor het vrouwelijke staat in het woord christ, dus Zíj is dan een Christus-figuur begrijp ik? Zie jij dat ook terug in de film? En vervolgens wordt Híj gekruisigd? En de Antichrist wordt verloochend door een kraai die Judas en Petrus symboliseert?

Zou het een stuk simpeler houden. Wat Querelle zegt bijvoorbeeld lijkt me een zinnige blik op de film.

Zo dacht ook de inquisitie in de Middeleeuwen die honderden vrouwen op de brandstapel levend liet verbranden, omdat zij volgens de RK kerk ketters of heksen waren. Althans dat werd het volk wijsgemaakt. De werkelijke reden was natuurlijk het volk bang maken om op die manier onbeperkte macht op ze uit te oefenen. Een prachtige beschrijving hiervan vind je terug in "De Grootinquisiteur" van Dostojevski.

Ik zie toch veel terug van de filosofie van Nietzsche in deze film. De vrouw "ZY"die zich volledig liet leiden door haar natuurlijke instinkten, die man "HY" die zich volledig liet leiden door zijn zogenaamde kennis, precies het tegenovergestelde van de vrouw dus. Nietzsche zou gezegd hebben dat het hier gewoon ging om een strijd om de macht. De natuurlijke instinkten "ZY" tegen de kennis "HY".

Het bijzondere van deze film is dat die voor meerdere uitleg vatbaar is. Daarom ben ik er van overtuigd dat deze film heel snel de status van klassieker zal krijgen. Voor mij staat deze film op een lijn met films zoals "Martyrs" en "Irréversible". Ook dat zijn films die je niet loslaten en door je hoofd blijven spoken, omdat kant en klare uitleg niet wordt gegeven. Uiteindelijk zul je zelf de interpretatie van het scenario in deze films in moeten vullen.

In de eerste zin spreek je jezelf al behoorlijk tegen. Wat is het verschil tussen een interpretatie en een mening? Waarschijnlijk denk je dat je bezig bent met een objecte beschrijving van wat zich in de film afspeelt. Toch geef je meteen een waardeoordeel. Zeker als je vervolgt met de opmerking over 'vonnissen'.

Je poging om mijn interpretatie te ridiculiseren vind ik ook minder geslaagd. Door continu de titel erbij te slepen (wat slechts een miniscuul onderdeel is van mijn verhaal.) en elementen uit zijn verband te rukken. Waarschijnlijk heb je moeite met het idee dat de man met zijn overheersend rationele benadering als bron van het Kwaad wordt afgeschilderd.

Ach, ieder zijn meug.

Kan je mij een moment uit de film noemen waaruit blijkt dat ZY handelde vanuit 'emotionele verwaarlozing'? Kan je mij een aanwijzing geven waaruit blijkt dat ZY in zichzelf het Kwaad ziet? Kan je mij een element uit de film geven waaruit blijkt dat ZY een schuldgevoel heeft?

Het is wat het is. VERDRIET over het verlies van haar dierbare, die ZY uit angst aan haar wilde binden door hem systematisch te verminken. Angst voor de man, die zonder blikken of blozen in staat is koelbloedig het gruwelijkste te doen: het leven vernietigen. ZY handelde vanuit een 'waan', die ZY ontwikkelde tijdens haar onderzoek. HY handelde vanuit zijn 'overtuiging' dit 'Kwaad' te moeten vernietigen.
Dionysus versus Apollo, doorspekt met Bijbelse ingrediënten.

zzzzzzzzzzzzz....

best wel aardige film. Gebeurt weinig heel lang. De vrij extreme wending maakt een hoop goed.

Precies. Dat is dan ook een van de dingen waar deze film over gaat. Alleen wordt in Antichrist een soort schuldbekentenis gedaan door de vrouw, waarna ze in de aanval gaat.

Dat ben ik met je eens. De titel is op zichzelf ook al een verwijzing.

Dat is niet wat ik bedoel. Natuurlijk snap ik dat een filminterpretatie een mening is. Waar het mij om gaat is dat als ik dingen uit de film haal dat nog niet meteen overeenkomt met mijn persoonlijke mening.

De eerste grote aanwijzing is dat ze 'me' bovenaan in de piramide laat zetten. De tweede is wat ze over haar thesis vertelt (en waar de man fel tegenin gaat). Verder is er nog een handvol momenten die ook deze richting opwijst. Dat schuldgevoel zit er ook in, onder andere wanneer ze de man vertelt dat ze wist dat het raam open kon waaien.

Lees eens terug, dan zal je zien dat ik telkens inhoudelijk op jouw punten in ga. Dat zie ik andersom nog niet zo. Je laatste zin is een drogreden en daarbij niet waar.

Zij heeft het in de eerste akte, nadat haar man de therapie op zich genomen heeft over dat hij er niet voor haar was, ik weet niet meer precies hoe ze het zei, maar Willem Dafoe gaf ook toe dat hij haar met rust wilde laten omdat ze met haar onderzoek bezig was. Dat gesprek vond ik erg opvallend omdat zij voor het eerst kritiek op hem had en een voorbeeld gaf van het gevoel niet de juiste aandacht te krijgen en niet begrepen te worden. Ze is er ook helemaal niet mee eens dat hij de therapie overneemt van de andere therapeut.


Omdat ze haar kind heeft verminkt en heeft laten verongelukken.

Dat is niet echt duidelijk zichtbaar, ik concludeer het uit haar gedrag. en het kind is door haar dood gegaan. Vlak na zijn dood valt ze flauw en wordt ze door een andere therapeut als Atypisch omschreven. Haar man denkt dat het alleen verdriet is, maar dat is het niet. Het is walging.

Klopt, maar dat niet alleen.

Antichrist is niet voor iedereen. Visueel is het geheel erg mooi en bij vlagen zelfs adembenemend, waarbij de extreem-slowmo en sterk gestileerde beelden van het bos tegelijkertijd een poëtische pracht uitstralen als een beklemmende dreiging (met een heerlijk laag, mediterend tempo), maar inhoudelijk is het een vervreemdende combinatie tussen psychologisch drama en religieuze symboliek.

Hoewel de wijze waarop de trauma's van Hij en Zij gepresenteerd worden (middels horrorfilm-stijlmiddelen en haast demonische manifestaties van dieren) aanvankelijk de innerlijke demonen van de personages sterk weergeven, kan Lars de bij vlagen beklemmende sfeer niet vasthouden en mis je bovendien een emotionele binding met de personages. De uitzinnige laatste akte voelt daardoor aan als slechts een opeenvolging van (gruwelijke) handelingen, maar mist de impact waarop wordt gemikt. Tegelijkertijd wordt het satanische karakter van de film onbevredigend uitgewerkt.

Hoewel Von Trier ongetwijfeld diepere psychologische waarheden in zijn film gestopt heeft, wil het nooit mengen met de overdaad aan (geforceerde) symboliek en beklijft het frustrerende gevoel dat je niet kunt bevatten wat hij eigenlijk wilde overbrengen. Dan blijven alleen de prachtige beelden en het sterke spel van de cast over (en toch stiekem dat gevoel dat je een intrigerende film gekeken hebt die meer herbergt dan je er aanvankelijk in ziet). 3*

Eén van de weinige films waarbij zelfs de kritikasters zeer valide punten hebben.. geeft alvast aan dat dit een stof tot nadenken is geworden en alleen daarom al veel credit voor Von Trier, held!

Vind ik een sterke analyse van jouw. Alhoewel een zeer originele film met interessante thema's, vind ik er ook toch teveel gebreken in terug om van een absoluut meesterwerk te spreken. Een veelbelovend experiment dat misschien de basis vormt voor het ultieme meesterwerk dat Von Trier nog voor ons in petto heeft?

Pijn, Verdriet, Wanhoop!

Alles wat gezegd wordt over Schuld, "HANDELEN uit emotionele verwaarlozing", en de Conclusie dat ZY in zichzelf het Kwaad ziet, berust louter op persoonlijke meningen, VIND ik !

Met name het willen duiden van het Kwaad is een enorme valkuil, wat geniaal wordt vormgegeven in de Antichrist.

Jij misschien niet, maar ik had wel degelijk een emotionele binding met de vrouw. Hij was in zijn gevoel door zijn therapeutische denken zo afgestompt dat hij niet het minste vermogen had om zich ook maar enigszins in te leven in de gevoelens van de vrouw. Ik zou als ik die vrouw was ook razend worden.

"Antichrist" is voor mij een krachtig psychologische drama, misschien wel het beste psychologische drama dat de laatste 10 jaar gemaakt is. Voor mij is het met "Europa" (Zentropa) de beste film van Lars von Trier.

Sorry. Het zit theoretisch goed in elkaar. Maar de film kon me echt niet boeien...De lijnen lagen niet lekker.. *0,5

Welke lijnen?

En toen jij wakker werd had je zeker een slijptol aan je been

zieke maar wel leuke film

Inderdaad. Die lijnen lagen niet lekker. Iedereen zou moeten weten dat de lijnen in een film moeten liggen volgens het Seantogood-patroon. Helaas heeft Lars von Trier hier in het geheel geen kaas van gegeten. Technisch was 't wel okay, ja. Tja, en als het Seantogood-patroon gemist wordt dan is 0,5 * nog lang zo gek niet. Trouwens, toch netjes om met het intellect van Seantogood, zijn naam is groot, kritiek te beginnen met "sorry". Dat heb ik niet veel groten onder de film-kenners zien doen. Hulde voor Seantogood.

Rond een uur of half 2-2 uur s'nachts thuiskomen, en dan maar niet in slaap kunnen vallen, en om 6 uur weer wakker worden, geweldig, maar niet heus. Ik lag dan ook echt naar het plafond te staren, terwijl de slaap maar niet wilde komen, en natuurlijk dacht ik aan de film die ik gezien had, aan alle schokkende, shockerende beelden, die me beetje bij beetje weer in herinnering komen, ondanks dat ik echt zo moe ben.

Antichrist begint heel heftig, met de val van het kind uit het raam. Mooie muziek, een hoop heftige beelden, en ja, ik moest m'n tranen wel wegvegen, ja.

Ik vond Dancer in the Dark onmiddelijk een steengoede film. Ook al heftig, mede dankzij het pracht spel van Björk, en onmiddelijk aangrijpend genoeg om die film toentertijd in m'n top 10 te gooien. Lars von Trier haalt met Antichrist dat niveau helaas niet. Het is namelijk best een ontoegankelijke film. Grauw en grijs tekent Lars von Trier een film, maar eentje die niet bij iedereen in de smaak zal vallen. Toch een mooie 3,5*, want ja, Willem Dafoe en Charlotte Gainsbourg spelen allebei ontzettend goed. Vooral de depressie waar Charlotte's personage in raakt, herkende ik heel goed, en dat maakte het voor mij ook best moeilijk om naar te kijken. Ik kon het op een gegeven moment ook even niet meer aan eigenlijk, de grauwe wereld van Lars von Trier, en ik ging even de zaal uit om even wat lucht te krijgen, en voor een minuut even wat te laten bezinken (waarbij ik natuurlijk over m'n ieniemienie tasje moest struikelen..).

Zo jammer dat deze maar weer in acht steden draait.

Je ziet bij veel films; als mensen de film niet begrepen hebben, dan zijn ze boos en vinden ze het een stomme film.

Ik heb dit meegemaakt met "no country for old men", bij een exclusieve screening. De film had nog geen hype, en haast niemand had recensies gelezen daar we niet wisten welke films getoond werden.

De mensen die het niet 'snapte', vonden het ineens een waardeloze film.. Om een half jaar erna met iedereen mee te blaten hoe geniaal de film wel niet was.

Nu zal dat bij deze film niet gebeuren, omdat hij niet zo toegankelijk is.

Maar meeloopgedrag zie je erg vaak, evenals 'boos zijn' als je een film niet begrijpt

Een beetje saai en langzaam aan het begin, daarna voornamelijk gruwelijk. Heeft een aantal erg vervelende beelden op mijn netvlies achtergelaten. Beelden waren soms erg mooi.

1 van de meest leuke opmerkingen hier op MM is toch wel: Als je niet van dit soort film houd, waarom kijk je ze dan? Wat hou ik toch van die uitspraak.

Zo zag ik een aantal maanden geleden Vinyan en die film is vrij waardeloos voor mij. Veel verder dan een goede onheilspellende soundtrack, mooie beelden en redelijk goede acteerprestaties gaat het voor mij niet.

Een psychologisch drama kan best heel goed zijn, maar Vinyan niet.

Antichrist is een fascinerende film wat bestaat uit 4 hoofdstukken. Grief, Pain (Chaos Reigns), Despair (Gynocide) and The Three Beggars. De film gaat behoorlijk diep en dat maakt het een best zware film, maar zeker geen slechte film. Ook dit betreft weer een psychologisch drama. En deze film valt behoorlijk te analyseren. Voor mij kwam het thema angst erg naar voren en ook de dood passeert de revue.

Willem Dafoe en Charlotte Gainsbourg hebben een goede interactie met elkaar en zetten beide een hele goede prestatie neer.

Het is geen film waar je vrolijk van word, maar ik kan hem zeker wel waarderen.

Antichrist. Mijn gevoel zegt een 3,5*

Ik geef trouwens toe dat ik hoogstwaarschijnlijk niet alles begrijp in de film, maar dat is dan niet meteen de reden waarom ik maar 3,5* geef.

halve ster is een beetje weinig voor een film die je niet echt kan boeien.

Nu ik namen als Nietzsche voorbij zie komen, en in het fantastische stukje van kaaasgaaf postmoderne invloeden ontwaar, denk ik "warempel, ja!" en heb ik toch weer zin om de film opnieuw te kijken.

Jammer alleen dat ik er alsnog tegenop zie vanwege de vervelende audiovisuele stijl in ongeveer de helft van de film. Maar een fraai uitgedoste DVD (Antichrist lijkt me echt iets voor Criterion), zou ik wel aanschaffen. Misschien dat de film me dan meer kan bekoren.

Intrigerend, zeer eigen en daardoor interessant. Maar helaas ook eigenlijk op alle fronten (erg) mislukt.

(meer hierover ergens in de volgende week - want er is voldoende over te zeggen)

om nou 5 sterren te geven..