Dolls (2002)

Dat poppenspel in het begin vind ik in zoverre toonzettend voor de film, dat het vrijwel een gelijke mimiek heeft als de menselijke personages in de film, namelijk: geen. Ik vind dat ergerlijk, maar dat zal vast met mijn hekel aan maskers in het algemeen te maken hebben.

Tevéél schoonheid kan ook een obstakel zijn. Dolls is daar voor mij het ultieme bewijs van. Teveel schoonheid kan zo'n enorme afstand scheppen, zeker in combinatie met vrijwel mimiekloze gezichten, dat het eerder afstoot dan aantrekt.

Kortom, ik kan me in het commentaar van Goodfella_90 heel goed vinden.

Breathe in... breathe out ramon .

Dat is het net. Het is allemaal zo subjectief/persoonlijk. Jou bracht het in de sfeer, terwijl het voor iemand anders alleen maar irriteerde/lelijk was. Om nu stellig te zeggen dat die persoon zich niet openstelt gaat me te ver. Je kan niet zomaar zeggen dat al wie het niet binnen de film kon waarderen als 'sfeerzetter', gefaald heeft als kijker. Daar heb je heel strakke objectieve criteria voor nodig. Dergelijke aantijgingen zijn voor mij dan ook compleet nutteloos, oneerlijk en ongegrond.

Over oneerlijke vergelijkingen gesproken... Goodfella's post is echt wel niet zo hoor. Het gaat over meer dan 1 scene, en een kleur van een jasje in een scene is wel wat anders dan een ganse gefilmde poppenscene die voor hem kennelijk niet om aan te zien is. Perfect te rechtvaardigen, geen reden om te denken dat het in de toekomst tot dergelijke onredelijke proporties zal uitmonden.

Beetje fair blijven he...

Nogmaals, je bent er zelf al veel eerder mee begonnen. Films als Tetsuo, Dead Leaves, Saw of Irréversible kregen gelijkaardige kritiek. Laatst nog bij Taste of Tea loop je te zeuren over de slechte CGI.

Heeft alles met cultuur te maken. Het is een direct voortvloeisel (net zoals vele andere zaken) uit onze Westerse cultuur. Gericht op snelle bevrediging, extreme impulsen en de liefde voor "nieuw". Als het maar snel is, groots, en veel lawaai maakt.

Het stoort mij dat het een voornamelijk ongrijpbaar iets blijft voor de massa ja. Da's wat anders dan met vingertjes naar mensen gaan wijzen en zeggen "nee ventje, de fout ligt bij jou".

Dat zeg ik toch HELEMAAL NIET djelle. Alles aan de beschrijving van de eerste scene door Goodfella schreeuwt dat ie niks met dit fenomeen kan. Hij kon de toon niet eens bepalen (komedie of drama?). De vraag is of je dit nu de film en zijn maker moet aanrekenen of jezelf? Omdat je niet bekend bent met het cultuurverschijnsel? Kun je je dan niet proberen in te leven in dat soort poppentheater? Zo'n moeilijke dingen stel ik niet.

Het is geen vergelijking maar een, wat mij betreft, onvermijdelijk resultaat (2008 staat er ook) voor een trend die ik hier constateer.

Ik begrijp je. Maar het is een vraag die je zelf (in iemand anders zijn plaats) al beantwoordt. Dat zit me een beetje dwars. Verder geen problemen hoor (sorry dat ik gereageerd heb ).

Nogmaals (had nog bijgetypet), ik zie geen reden om te denken dat men in de toekomst zo extreem ongenuanceerd zal gaan...

Ik snap wel wat je bedoelt, maar het is geen eerlijke vergelijking met de concrete culturele gebruiken die ik bedoel (en aangehaald heb). In veel Aziatische films komt een 'theeceremonie' voor. Als ik een hekel heb aan die dingen, of als het te ver van me afstaat, dan kan ik iedere Aziatische film met een theeceremonie een half puntje in mindering brengen. Dat recht heb ik, dat staat ook niet ter discussie. Maar in hoeverre draagt 't bij aan de discussie van de kwaliteit van cinema? Lijkt me toch een legitieme vraag? Helemaal niets vind ik.

Ik vind alle voorbeelden die je noemt totaal niet gelijkaardig of relevant. CGI, een culturele handeling? Te ver van mijn bed...

"ongrijpbaar, de fout ligt bij jou" .... "t komt op hetzelfde neer hoor (het 1 is wat directer dan het ander). Je verwijt ze die 'ongrijpbaarheid', het stoort je zelfs. Maar je legt die ongrijpbaarheid niet bij de makers van deze Aziatische films of deze films an sich.

Mijn tekst bij Taste of Tea:

Daar ben ik 't wel mee eens. De film bevat een paar juweeltjes van scenes, maar lang niet alle scenes zijn leuk. Soms werkt de humor niet, soms werkt de fantasie niet en het gebruik van CGI werkt al helemaal niet voor mij (de verhaallijn mbt kleine meisje vind ik zelfs strontvervelend, de CGI lelijk). Dus ze hadden wel wat scenes mogen schrappen. Al met al kom ik op 3,5* uit.

Tsja... wat doe ik fout eigenlijk...

Zeuren over rode jasjes in scene 8. Net zoals mijn andere voorbeelden trouwens. Met culturele zaken heeft dat weinig te maken, maar daar reageerde ik dan ook niet op.

Nee, ik verwijt ze het niet, het stoort me alleen.

Huh Da's in mijn taalkundige benadering precies hetzelfde. Als iets je stoort, is het een verwijt, natuurlijk.

Damn right! (Hoewel ik dat ingetogen spel bij vele van die Oosterse films ook wel waardeer hoor) Anyway, daar gaat het inderdaad niet over. Wat Ramon bedoeld is een letterlijk cultureel gebruik dat gefilmd wordt. Zoals het bv in onze cultuur zit met eieren te gooien als het 100 dagen voor onze afstudeertijd is, onze manier van cabaretier voeren (ik noem maar wat)...

En tja Ramon, als een film dan zoiets in een scene gooit en het interesseert je geen bal dan lijkt het me logisch dat je dat de film aanrekent. Tenzij het 'style over substance' wordt. En ondermeer daarom ben ik er ook sterk van overtuigd dat het audiovisuele belangrijker is dan plot of inhoud.

Het feit dat goodfella zich stoorde aan die bewuste scene, wijst erop dat geen enkele andere eigenschap van de film (presentatie, context, breder plaatje...) sterk genoeg was om dat 'gefilmde' dat hij lelijk vond wist te camoufleren/om te zetten in iets boeiends. Misschien begreep hij de film gewoon verkeerd? Kan zijn. Ligt dat dan aan de film of aan de kijker? Daar kan je uren over discussieren. Maar je gaat dat hem niet zomaar gaan verwijten. Er is een verschil tussen termen als 'beperkte blik' 'niet openstellen' naar een persoon gooien, of gewoon zeggen: 'Ik zag het zo:'. Het eerste komt alleen maar aanvallend, onderschattend en alwetend over, het tweede laat ruimte tot een gezonde discussie.

Geef toe, indien iemand jou zegt dat je te nauwdenkend bent (of eender welke betichting) en daarom de film onterecht benadeeld hebt, dan zal je dat ook nooit beamen (en je zal je een beetje aangevallen voelen). Dat is ook logisch. Welnu, als je het vaak hebt over mensen die gefaald hebben en niet de film, terwijl je zelf nooit toegeeft dat je ergens helemaal fout zat, dan komt dat erg hautain over. "Ik weet alles/heb alles direct door en anderen moet ik regelmatig corrigeren." Daar is onvermijdelijk ook een (objectief klinkende) ondertoon aan gekoppeld, een correct iets dat jij daarmee aangeeft te bezitten (de enige juiste filmbeleving).

Ik hoop dat je dat een beetje kan begrijpen...

Dat ik de film niet erg waardeer heeft niets te maken met het zogenaamde feit dat ik me niet openstellen wil voor deze cultuur. Daar komt nog bij dat het domweg ook niet het geval is, maar dat bleek toch ook wel uit mijn bericht (wat anderen gelukkig ook al beamen). Overigens vind ik het uberhaupt nogal voorbarig met een dergelijke conclusie te komen.

Ik zie die vergelijking totaal niet. Ook weinig zin om er met jou over te discussieren; altijd die oude koeien. Natuurlijk zal ik, na bijna 2900 films gezien te hebben, best wel eens ooit naast de pot hebben gepiest. Ik ben ook tegen geweld, maar ik heb mijn broertje in het verleden echt wel eens tegen zijn gezicht gemept. Mag ik dan toch tegen geweld zijn?

Inderdaad een verkeerde redenatie van me even.

Ok. Dat dikte ik misschien wat te sterk aan. Maar ik bedoelde dus te zeggen dat het nogal flauw is deze scene als slecht te bestempelen louter en alleen om het feit dat er bunraku-theater in centraal staat (iets waar Kitano volgens de interviews mee opgegroeid is), iets waar je zelf niet bekend mee bent en dat je blijkbaar ook niet mooi vindt. Zouden we op dit moment in een discussie over de kwaliteit van die scene verzeild raken, dan vind ik dit echt een dooddoener. Je rept dan verder ook met geen woord over de audiovisuele kwaliteiten van die scene of over de functionaliteit.

Het is alweer een jaartje geleden dat ik de film zag, en ik vond het een prima romantische en schone film, hoewel ik er ook bij moet zeggen dat die me wel licht teleurstelde omdat die mij niet zo emotioneel pakte als wat ik verwachte.

Ik hou hem voorlopig op 4,0 sterren wat op zich wel een nette score is en ik zal hem spoedig wel weer herzien.

Misschien klopt jouw taalkundige benadering dan niet helemaal; het stoort me dat het regent, maar dat is geen verwijt.

Toch wel hoor:

ver·wij·ten (ov.ww.)

1 als schuld of tekortkoming voorhouden

Als iets mij stoort hoeft het niet per se iemands schuld of tekortkoming te zijn het is dan derhalve geen verwijt.

Onderwerp gesloten wat mij betreft.

Tussen twee haakjes, geweldige film.

Voor de tweede keer gezien gisteravond en ik verhoog deze film met één hele ster naar vijf sterren.
Ik vond Dolls al een erg mooie film de eerste keer dat ik deze, zo'n 7 maanden geleden, zag, maar toen zag ik het geniale er niet helemaal van in, wat ik nu wel compleet toe. Misschien is dit omdat ik intussen wat meer gewend ben, Dolls is namelijk niet een film die voor iedereen is weggelegd. Je moet rustig kijken, de mooie beelden op je af laten komen, en als dat mogelijk is, is Dolls twee uur 100% genieten. Karakters, de drie verhaaltjes en de muziek, het is allemaal perfect en sluit erg goed op elkaar aan. Eigenlijk hélemaal niks op aan te merken, deze film bevalt me meer dan de andere films die ik van Kitano ken, die hier dan ook weinig op lijken.
Als ik een minpunt moet noemen is het het begin, waar er een poppenvoorstelling wordt gegeven begeleid door muziek en een stem, waarvan ik het nut niet geheel in zie, en op het einde van de film als de twee hoofdpersonen van de besneeuwde berg af rollen ligt het verband met deze poppen er íets te dik op doordat deze ook nog in beeld worden gebracht , maar ach, dit is geen echt bezwaar te noemen. Geen enkele film is volledig perfect;
Dolls stijgt dus met 1* naar 5* en krijgt onmiddellijk een plekje in mijn top 10

Ik vond die raam-vertelling juist erg fraai gedaan.

Je bedoelt dat op het einde? Vond je het er niet wat te dik op liggen, door het zo om en om te doen

Nope, ik vond het een mooie afsluiting, gezien het begin. Het geeft een wat diepere dramatiek, die je laat nadenken dat het poppenspel een diepere betekenis heeft in Japan.

Net gezien en wow! Wat een prachtige film! Schitterende kleuren en het greep me allemaal erg aan. Achterop de DVD staat iets over inmenging van ouders en dat Matsumoto gedwongen wordt tot een vreselijke keuze, alleen krijg ik er weinig van mee. Ik zie alleen dat hij Sawako op gaat zoeken in het ziekenhuis en er achter komt dat ze alles vergeten is. Zie ik niet echt als een storend punt, want hoe ik het ervaarde vond ik het nog steeds erg meeslepend. Ook de andere 2 verhaaltjes zijn heel mooi gedaan.
4,5*

Hypergestilleerde esthetische film van Kitano die, nadat ik 3 films van hem heb aanschouwt, wel heeft bewezen oog te hebben voor mooie plaatjes. Qua kleur en compositie ziet het er allemaal zeer gelikt uit toch vind ik dat Kitano vaak balanceert op een erg dun lijntje tussen kunst en kitsch. In Dolls lijkt het scheidslijntje soms dunner dan ooit.

De verhaaltjes, een soort van japanse folklore, na wat ik begrepen heb zijn aardig en zijn leuk met elkaar verweven. Dat de film gebasseerd is op een traditioneel japans poppenspel blijkt wel uit de minimale expressie van de hoofdpersonen die als een soort levende poppen lijken te fungeren. Ook het veelal ontbreken van enige "achtergrondruis" versterkt dat gevoel nogeens.

Toch moet ik zeggen dat ik over de uitwerking niet alleen maar mijn hulde kan uitspreken. Het verhaal over het zangeresje vond ik zelfs ronduit matig (over die muziek wil ik het helemaal niet eens hebben... brrrr) en bij het gebeuren rond de twee aan elkaar gebonden geliefden wat leuk begon kreeg ik op het laatst toch haast een Gerry flashback, en maar lopen... en lopen... door het bos... door de sneeuw....

Mooie plaatjes maar toch de minste van de 3 Kitanos die ik gezien heb vooralsnog krijgt de man het voordeel van de twijfel en staat Dolls op een voorzichtige 3.5*

Een meesterwerk! Ongelooflijk dat ik in mijn onwetendheid vorig jaar mei slechts 4 sterren heb gegeven. Net herzien en enorm geraakt. Wat een composities, wat een verhalen, wat een emoties, wat een diepte, en wat een climaxen.

Een dikke 5 meer dan waard en moet voor nu in de top10.

Wat toevallig, dat is precies hetzelfde wat ik had NKyou. Eerst gewoon een goede film en dan bij herziening pas doorhebben hoe meesterlijk het wel niet is

Wat een teleurstelling. Ik kreeg hem vol verwachting via de pakketservice, maar ik heb hem niet afgezien. Torenhoge pretenties resulterend in eindeloze nietszeggende close-ups van mensen en dingen. Vaak plaatjes die bovendien niet kloppen wat betreft bijv. perspectief (dat hij bijv. vanuit het autoraam tegelijk dat roze balletje en de maan ziet).

Heb dan oog voor de prachtige details zoals die er zijn ipv dat je prachtige geconstrueerde details laat zien van situaties die er helemaal niet waren.

De schoonheid van de beelden of de heftigheid van het drama heb ik niet zo ervaren, wel kreeg ik het idee dat het de bedoeling was dat juist die twee dingen de kracht van de film zouden zijn. Voor mij persoonlijk is de film daar totaal niet in geslaagd.

Maar goed, ooit zal ik het nog wel eens proberen en wie weet ben ik dan zoveel wijzer en rijper dat ik de schoonheid van deze film in kan zien.