Dolls (2002)

Dat laatste is juist inherent aan film toch? Alles is een constructie en niks is echt, duik erin en laat je meevoeren

Ik bedoel: soms zie je dezelfde scene vanuit verschillende hoeken en klopt dat bijv. qua perspectief helemaal niet. In de meeste films gaan ze daar toch anders mee om. Je kan er natuurlijk voor kiezen een experimentele film te maken waarbij je je helemaal niet aan dit soort 'regels' houdt, maar in dit geval had ik niet de indruk dat dat het geval was. In elk geval stoorde het me danig.

Lijkt me dat in deze film het esthetische wel primeert op de realiteit. Zo zijn er wel meer "onrealistische" visuele zaken in deze film. Heb er mij zeker niet aan kunnen storen.

Dolls is voorbij mijn netvlies gepasseerd.

Iets anders dan Kitano 's yakuza of blinde zwaardvechter films. Ik verwachtte een meesterwerk en kreeg er eentje te zien, zij het een kleintje. Kitano 's spel met kleuren en motieven/herhalingen zijn zo subliem in deze film. Overdreven zelfs maar "stunning". Adembenemend.

De Gebonden Bedelaars was het mooiste van de drie verhalen. Het bevatte de mooiste beelden, kleuren en, zelfs, kleren. Dit is de enige film waar het gebruik van kleren mij zo aansprak. Het had ook een geweldig einde, moet ik zeggen.

Dat Japans popsterretje was adembenemend mooi, het mag gezegd worden.

Een zeer mooie film dus, maar het kon me niet zo bij m'n nekvel grijpen zoals een Fa Yeung Nin Wa wel doet, bijvoorbeeld.

3.5*

Kitano staat erom bekend geweld tot kunst te verheffen, maar in een film als Dolls -waar het geweld zo goed als nihil is- lijkt hij toch wel een beetje door de mand te vallen als competent regisseur. De 3 verhalen die hier vertelt worden zijn op zich best aangrijpend, maar de manier waarop alles gebracht wordt maakt het niet helemaal waar. Kitano doet erg zijn best door alle kleuren van de regenboog erin te gooien en er haast een filmisch bordeel van te maken met allerlei neonlichtjes, maar het lukt precies niet altijd om het in een echt overweldigend sterke cinematografische scene te plaatsen. Ook de vele zinloze en saai vormgegeven lange takes van bv een meisje die 5 minuten met een of andere gadget zit te prutsen bezorgen me meermaals een geeuw van hier tot in Tokio. De eentonige en magere soundtack is verder weinig stimulerend en bovendien opvallend afwezig, en dat belachelijk irritante poppentheater die er onverbiddelijk in verwekt zit hadden ze er gerust uit mogen laten.

Veel felle kleurtjes en diepe verhalen, maar ik moet Kitano toch verzoeken om dit soort filmpjes liever aan mensen als Kim Ki-duk over te laten.

2*

Persoonlijke aanval verwijderd.

Zou de diversiteit en creativiteit van het genre niet meteen ten goede komen.

Verder ben ik ook geen fan van de poppenscenes maar het lijkt me redelijk logisch dat die vooral niet uit de film geschrapt kunnen worden. Dan hou je namelijk niet veel concept meer over.

Oneens. Het lijken mij 3 mooie verhaaltjes die best los van die poppentheater-context verteld kunnen worden. Dat ze even vermelden dat het daarop gebaseerd is is voor mij genoeg.

Beetje eenzijdig en verkeerd beeld van Kitano, zou ik zeggen. Vind persoonlijk het meisje met het kapotte gadget een van de ontroerendste scenes die ik ken. Wellicht helpt herziening nu je niet op geweld zit te wachten...

Misschien dat jij genoeg weet van het Bunraku theater om de nodige linken te leggen maar voor mensen als mij was het toch handig om daarmee de overeenkomsten te zien en extra linken te leggen tussen de afzonderlijke verhalen. Zonder verliest de film toch een dimensie.

Verder vind ik het begin al te rechtvaardigen door de prachtige eindscene. Dolls zonder poppentheater is lang geen Dolls meer.

Idd. al snap ik nog steeds niet wat iedereen nou tegen het poppentheater heeft. Niet de beste scene uit dolls maar toch ook zeker niet slecht.

En ja, Kitano is meer dan alleen maar de eigenschap geweld op artistiek verantwoorde manier te brengen, alleen was het in de context van mijn recensie (het bevat nu eens geen geweld) niet relevant de overige kwaliteiten op te sommen.

"link met de theaters"

Het gaat om gedragingen en acties van personages. Het geleid worden door. Uit de verhalen valt genoeg te halen inderdaad, maar het is altijd leuk als er meer uit gehaald wordt.

Verder noemt Kitano deze film z'n meest geweldadige. Het gaat alleen niet over fysiek geweld.

Maar liever mét mooie analogie. Het definieert het thema van de film, terwijl dat anders veel vager zou geweest zijn (en meer eigen hersenspinsels dan gerelateerd aan de film).

Ja, natuurlijk. Maar dan liever een analogie dat gegrond is op iets appetijtelijks.

Het had voor mij ook mooier gemogen, maar de meerwaarde die het de rest van de film geeft vind ik sterk opwegen tegen die eerste vijf minuutjes.

Sowieso zit het aan het begin van de film. Even overstappen en verder genieten.

Trouwens 5 minuten vind ik een vrij lange kwelling hoor.

Hoezo doet het denken aan iets lelijks ? Met het idee is toch helemaal niks mis lijkt me. Integendeel. Het schept een basis waardoor de film veel meer wordt dan 3 verhaaltjes over tragische liefde.

Moet verder de film nog maar een keertje zien, kan mij tussendoor en op het eind in ieder geval geen poppenspel meer herinneren, behalve dan de prachtige analoge scene.

Ik begrijp sowieso niet geheel wat er lelijk aan het theater is ? Vind het zelf een prachtige scene (historisch, maar ook zeker esthetisch, geniaal), die de film in een veel grotere context plaats. Niks dan bravo hiervoor.

Het is wat extreem voor wie het niet gewend is, of voor wie er niet voor open staat misschien. Maar ik vind dat dit soort vormen van kunst perfect in cinema passen.

@danuz: esthetisch vond ik het niks, de manier waarop het allemaal gebracht werd vond ik gewoon idioot, saai en irritant. Dat het dan de film in een grotere context plaatst vind ik op zich een goeie vondst, alleen vind ik dus de materie die gebruikt wordt als uitgangspunt er niet uitzien. Noem het kunst, ik vind het tweederangs folklore.

Oke, dan ligt dat dus puur aan jou (of mijn) gevoel voor esthetiek. Ik zie er iets prachtigs in, en absoluut eersterangs folklore (wat is volgens jou dan eersterangs folklore??).

Jij ziet er iets saais in. Dan houdt het toch zo ongeveer op en blijft het puur bij een smaakverschil.

Smaakverschil is sowieso waar het hier om draait natuurlijk. Geen probleem verder. Blij dat jij er wél veel aan gehad hebt.

Ik vond het beginstuk van Dolls met het theater en de poppen juist erg mooi. De eerste keer dat ik de film zag vond ik het ook maar raar. Maar ik heb hem niet zo lang geleden nog eens herzien en vond het toen wel degelijk mooi en zag toen ook vele malen beter het verband met de rest van de film en dan vooral het verhaal van de twee aaneengebonden mensen.

Dus Djelle ik snap wel wat je bedoeld hiermee dat je dat deel wat minder vond. Maar heel heel misschien na een herziening dat je standpunt kan veranderen mbt tot dat deel van de film. Net zoals bij mij zo is geweest.

Okee, ik wil best de film weleens een herkansing geven. Maar ik moet wel zeggen dat de kans daartoe klein is, omdat het om een gehuurde DVD gaat en er niet meteen geld voor over heb om hem opnieuw te huren of aan te schaffen (en ben ook geen downloader).

ahh misschien ooit nog eens in de verre toekomst dan

Een film als Dolls heeft altijd een zeker risico. Als een film bestaat uit een aantal verhalen, dan moeten ze je allemaal aanspreken. Bij Kar Wai Wong's 'Chunking Express' deed het tweede verhaal mij bijvoorbeeld niks en dan stort meteen de hele film een beetje in elkaar.

Dolls leek aanvankelijk dezelfde kant op te gaan. Ik vond de verhalen wel interessant genoeg om te volgen en de beelden mooi genoeg om naar te kijken, maar het raakte mijn gevoel niet.

Gelukkig veranderde dat toen het derde verhaal begon. Het verhaal over de toewijding en de liefde van fans voor de zangeres. Ik vind dat sowieso vaak een interessant onderwerp, omdat ik mij ook weleens verbaas als ik sommige mensen bij een concert zie staan of de keren dat ik bij een signeersessie was.

En toen zat ik opeens compleet in de film en ging het van mooi naar mooier naar mooist. Het idee dat het eerste uur werd gezaaid en dat de rest van de film wordt geoogst. Uiteindelijk werd het tweede verhaal even prachtig en begon de wandeling door de natuur mij echt te raken.

Voor nu 4*, maar ik heb het idee dat een herkansing een extra dimensie kan geven.

Zeker. Was bij mij na een kijkbeurt "slechts'' vier sterren. Dus zeker herzien!

Na lang gewacht te hebben heb ik eindelijk Dolls gezien. Ik verwachte er veel van omdat het één van DE aziatische films zou zijn.

Het kon me op één of andere manier allemaal niet echt boeien, cinematografisch was het allemaal wel in orde en ook mooie kleuren en landschappen maar niet meer dan dat. Ik had het gevoel dat de film nog zoveel mooier had kunnen zijn, de verhalen mochten veel langer zijn want het was precies zo dat ik heel de film naar twee mensen aan het zien was die met een touw aan mekaar verbonden waren en heel Japan doorkruiste . De verhalen op zich waren wel mooi verzonnen en origineel en vond buiten die scenes met die twee mensen het allemaal wel meevalleen maar spijtig genoeg kwamen die te veel aan bod.

De film was ook op veel momenten saai en ik had constant het gevoel dat het zoveel beter kon zijn. Ik ga deze film zeker nog eens terug opnieuw bekijken maar nu blijft het voorlopig 2*.