Inglourious Basterds (2009)

Het kan geen kwaad om eens wat langer stil te staan bij de betekenis van de spelfouten in de titel in relatie tot wat je gezien en vooral gehoord hebt.

In mijn eerste reactie heb ik al iets over de titel geschreven. Het feit dat er nu over nagedacht wordt, zie ik al als een verdienste. Soms zijn kleine afwijkingen oorzaak van grote gevolgen.

Ook zou de aandacht weleens meer mogen gaan naar de overeenkomsten in de eigenschappen van de karakters, die aan het einde in (al?) zijn films overleven. Ik noemde het een Tarantino-wetmatigheid.

1. Wie overleven er?

2. Wat hebben zij, wat anderen niet hebben, of moet je het 'dom geluk' noemen?

Dom zijn of van den domme spelen? Zou het een specifiek Tarantino-element wezen?

veel kijkplezier en doei

PS. Over films nadenken is soms net zo amusant als ze bekijken. Zeker als de maker er langdurig denkwerk in heeft verwerkt.

Maar ik vind het een beetje zelfingenomen van je dat je maar aanneemt dat we dat niet gedaan hebben. Bovendien kun je geen uitsluitsel geven mbt de titel. Kan net zo goed zijn dat ie er amper of helemaal niet over nagedacht heeft die Tarantino. En je argumenten zijn verder gewoon niet goed.

Zeer grappige,spannende en goede film met prachtige personages en prachtige dialogen, je voelt het echt, Tarantino heeft zijn tijd hier wel voor genomen...

Brad Pitt en Christopher Waltz zetten ijzersterke rollen neer.

Dit is de tweede beste tarantino-film na Reservoir Dogs!

Kzou echt eindeloos kunnen doorgaan over kei goeie scenes maardat ga ik nu is niet doen, keb geen zin in spoilers...

Laten we het hierbij houden.

Hij krijgt een plaatsje in mijn top 10, namelijk een zevende plek

Tarantino staat als merk natuurlijk als een huis na zijn bekende werken. Pepsi is ook een goed merk, maar ik vind Coca Cola veel lekkerder.

Ik had geen flauw idee wat ik moest verwachten van deze film.
De 2e wereldoorlog in een humoristisch jasje. De Allo Allo in film-formaat.

Christopher Waltz speelde inderdaad uitmuntend. Ik werd gewoon bang van die kerel hoe snel hij iets door had. En dan zijn beeldspraak over de rat in het begin. Het is natuurlijk niet grappig, maar het sterke aan IB is nou juist dat je ook even om hele foute zaken mag lachen en luchtiger mag doen. Ook Pitt, maar eigenlijk gewoon de hele cast zet prima werk neer.

Wat vond ik van het verhaal? Ik houd niet zo veel meer van de Tarantino humor. Ook nooit echt gedaan eigenlijk. Ik weet ook nog niet goed of ik naar een Komedie heb gekeken. De karikaturen waren op Hitler na nog niet eens zo beroerd, waardoor het soms echt meer op een echte oorlog-film leek dan dat het grappig was.

Leukste stukjes zijn het begin met de Bear Jew en later in de film voor de première begint en Pitt en de zijnen Italianen moeten spelen.

Einde is gewoon gaaf. Al die moffen opgesloten als een stel Joden die vergast worden in een concentratiekamp. De Bear Jew die even lekker zijn Joodse woede kan botvieren met op de achtergrond de lach van de Joodse Shosanna Dreyfus.

Ik zou niet voor een Tarantino-film naar de bios gaan. Ik vind wel dat hij 1 van de ergste dingen in de geschiedenis van de mensheid prima heeft weten te koppelen aan een stuk luchtigheid en humor. Dat vind ik erg knap en ik denk ook niet dat een andere regisseur dat zou kunnen.

Vorige week deze Onderscheidende film gekeken

Nu van 4.5 naar 5 sterren.

Vanwege de... hoe ik dat noem sterke na-werking.

Er bestaan reeds vele prachtige oorlogsverhalen.

Schinders list, The Pianist., Saving private Ryan.

Zo n beetje mijn favorieten.

Er zijn er nog veel meer.

Wat kenmerkend is voor bijna alle oorlogsfilms, is dat het geheel of het grootste deel, is gebaseerd op een waargebeurd feit.

Niks mis mee, zoals ik zei er bestaan unieke speelfilms gebaseerd op de historie..

Belangrijk ook, zeker waar het een zwaar beladen thema als oorlog betreft, dat de geschiedenis in beeld blijft.

Het unieke van Inglourious bastards is dat er een orgineel, niet waargebeurd verhaal in een film speelt die verder niet afwijkt van het beeld en de feiten uit de 2e wereld oorlog.

Je zou kunnen spreken van een alternatief einde WO2.

Sterk in alle opzichten en details.

Spannend en boeiend.

Wat het glas melk betreft denk ik dat deze filmmaker daar sterk mee voor de dag komt.

Een thema in een film plaatsen, waar wij over gaan dicusieren maar waar simpelweg geen reden voor is.

Met opzet gedaan dus volgens mij.

Verglijkkbaar met de vraag wat zit in het koffer in pulp fiction, dat weet ook niemand zeker.

Hebben we het hier niet over de zelfde regisseur !!!???

Met in mijn achterhoofd het gevaar dat dreigt om figuurlijk gestigmatiseerd te worden door ene Ramon K, ga ik toch een poging wagen om een flard van het denkwerk van Tarantino bloot te leggen. Aan het eind van de lange openingsscene zien we de enige overlevende vanuit het oogpunt van Landa aan de horizon ontsnappen, terwijl hij haar letterlijk op de korrel neemt, en simuleert dat hij haar neerschiet: "pang", waarna hij haar na roept: "Au revoir, Shosanna!"
En ... verdomd, als het niet waar is, toeval, o toeval, hun levens kruisen opnieuw in hartje Parijs, waar in een sjiek restaurant Landa uitgerekend voor haar een glas melk bestelt. Hoe kon Landa weten dat zij elkaar opnieuw zouden gaan ontmoeten (au revoir)? Het is alsof Tarantino een surrealistisch element in zijn verhaal heeft toegevoegd, door het personage kennis mee te geven van het script, waarvan hij zelf onderdeel is. Op deze manier brengt Tarantino het toeval in een ander perspectief. In zijn verhaal was het nodig om deze twee personages wederom bijelkaar te brengen en blijkbaar zag hij geen andere mogelijkheid dan dat dit door het toeval zou plaatsvinden. Door nu het toeval op deze surrealistische manier uit te vergroten bewijst Tarantino zichzelf twee diensten. Hij ontsnapt aan een zwakte in het script, en hij richt de aandacht op een voortreffelijk originele manier op zo iets banaals als een glas melk. Mag ik het meesterlijk vinden? Het begrip Melkmeisje krijgt werkelijk mythische vormen. En, zoals de kenners wellicht weten, speelt de Hollandse cultuur vaak een geinig rolletje in zijn films.

Neem jij de film niet veel serieuzer dan dat Tarantino ermee bedoelt heeft xav? Jij maakt er bijna weer een ingewikkelde film van op deze manier.

Toeval om het toeval mag niet? Ik kom ook wel eens iemand tegen van vroeger die ik of niet mag of juist wel en dan denk ik ook wel eens hoe is het mogelijk dat ik diegene hier juist nog tref.

Wat ik niet helemaal snap is dat Landa iets aan Shosanna wil vragen en dan opeens niet meer weet wat hij wil vragen? Denk je dat hij al een beetje door had wie hij voor zich had? Hij had hier immers een soort radar voor. Landa liet haar vanaf nu trouwens behoorlijk met rust, wat niet bij zijn karakter hoorde, maar goed.

edit: Deze vraag is dus inmiddels beantwoord door Jaco

Landa is aan het begin van de film trots op zijn bijnaam The Jewhunter. Later blijkt dat hij daar eigenlijk niet (meer) zo content mee is en inderdaad, de scène met Shosanna als hij haar iets wil vragen, is vermoedelijk de vraag of meer de bevestiging: Ben jij Shosanna? Hij kijkt haar ook heel doordringend aan. Vooral omdat hij haar inderdaad Melk geeft. Dat heeft betekking tot het orthodox Jodendom. Hij is alleen niet meer zo gefixeerd op Joden lijkt wel, want hij laat haar gaan. Ik vind het een sterke scène.

Zo'n vraag zal hij toch nooit vergeten JacoBaco? Dus jij zegt dat hij waarschijnlijk al weet wie hij voor zich heeft, maar haar laat gaan, omdat hij eigenlijk ook wel van Hitler en consorten af wil(blijkt ook later)?
Shosanna zal zeker een aanslag proberen in haar theater en Landa weet dit ook. Laat hij haar daarom gaan? Is hij zo hoogst intelligent dat hij na al die jaren precies weet dat dat het Joodse meisje dat weg kwam? Ik vind het allemaal leuk, maar wel ver gezocht.

Dat hij erg slim is, staat vast. Wellicht liet hij haar in het begin van de film (alleen maar) gaan omdat hij haar later alsnog wilde opsporen. Hoogstwaarschijnlijk is hem dat ook gelukt na al die jaren. Maar wat bedoel je zo'n vraag zal hij toch nooit vergeten? Hij wil het wel vragen, maar hij besluit om het niet te doen. Hij laat haar dan gaan omdat hij inderdaad op die manier zijn plan kan botvieren om niet als oorlogsmisdadiger te eindigen. Dat plan had hij die jaren ervoor nog niet, maar nu wel, dus hij laat Shosanna haar gang gaan denk ik.

Ok, dan is me dat duidelijk. Was pas de 1e keer dat ik de film zag en dus leek het alsof hij echt even vergeten was wat hij wilde vragen. Later blijkt dat Landa nog slimmer is dan ik al dacht. Dat van de melk en de Orthodoxe Joden wist ik trouwens niet, dus weer bedankt voor dit niet onbelangrijke nieuwtje.

En nog 1 vraag, waarom plegen de Jew Bear en zijn makker zelfmoord door ook in het theater te blijven? Gewoon blind van woede vergeten of vonden ze het zelf wel best zo allemaal?

Goeie vraag Frank, ik durf het niet te zeggen. Het lijkt allemaal op een soort soortmoord missie. Shosanna, Marcel en The Basterds lijken niet echt de intentie te hebben om het er levend vanaf te brengen. Ze hadden bijvoorbeeld het dynamiet onder hun stoelen kunnen achterlaten om hem vervolgens gewoon te smeren. Maar Shosanna heeft Marcel opdracht gegeven om de mensen in de bioscoop op te sluiten zodat niemand meer naar buiten kan. Maar aangezien Marcel en Shosanna de sleutels hebben, hadden ze eventueel kunnen ontsnappen lijkt mij. Blind van woede, geen andere keus of ze vonden het inderdaad wel prima zo. Geen idee. Raadselachtig.

Dit is wat ik erover kon vinden:

Koosjer

De joodse wet kent veel voorschriften m.b.t. bereiden en eten van voedsel. Deze vinden hun oorsprong in de Tora. De bekendste voorschriften zijn het verbod op het eten van varkensvlees, paling en schelpdieren, en het verbod om melk- en vleesproducten gelijktijdig te nuttigen.

Ok, niet gelijktijdig staat er. In dat geval zat ik er een klein beetje naast dan. Maar wellicht zat Landa er ook een klein beetje naast.

Hier staat wel een leuk stuk over de melk.

o.a.:

Wat is melk dus? Geen product waar je groot en sterk mee wordt, zoals Joris Driepinter wilde, maar een dat de herinnering aan de moederborst bestendigt – bij uitstek geliefd dus door mannen die vanuit hun orale fixatie een latente homofilie hebben ontwikkeld en daarnaast een bijzondere taalvaardigheid aan de dag leggen, zoals SS-er Hans Landa (Christoph Waltz) uit Inglourious Basterds. Melk fungeert in de voorstellingswereld van deze zelfverklaarde Jodenjager als lokmiddel voor zijn prooi – hij noemt ze ‘ratten’ – maar ook als de beginfase van een reeks alchemistische bewerkingen, die de symbolische pendant van zijn jachtpartij vormen.

Waarom schoot ie dan niet, terwijl hij haar op de korrel nam? Gewetensbezwaren ofzo? Heb jij een verklaring? Zoveel toevalligheden verbonden aan een voorval, dat het geen toeval meer kan zijn, lijkt mij.Tja, bewijzen kan ik niets, net zo min als jij. Maar wel vreemd, dat jij er niets achter zoekt, trouwens! Tuurlijk, jij zal het wel schuiven op het bordje van een 'slecht script' of niet?

U doelt op deze tekst?

Hm,

Ik dacht dat je eerder zei dat deze film juist niet realistisch benaderd moest worden, dus waarom zou je er zelfs een verklaring achter zoeken? Nogal vanzelfsprekend voor de plotontwikkeling dat Shoshanna niet meteen vermoord wordt, die scène suggereert enkel dat er nog een verdere confrontatie zal volgen. Maar dat Lada daar op één of andere manier weet van heeft? Onzin natuurlijk. Ik snap ook niet waarom ik dit volgens jou aan het slecht script zou wijten, aangezien ik enkel kritiek geef op jouw theorie en niet op de film zelf. Je zoekt een complexiteit achter de film die er gewoonweg niet is.

Volgens mij kun je gewoon niet zo ver schieten met een pistool.

Volgens mij ook niet. Niet accuraat in elk geval.

Als er iets is dat Tarantino doet is het één verwachting scheppen en een andere uitvoeren. De confrontatie tuseen Butch en Vincent in Pulp Fiction had ook niemand verwacht. Past precies bij zijn stijl.

De confrontatie tussen The Bride en Elle verliep ook heel anders dan verwacht. Of die tussen Zoller en Shosanna dat wilde ook niemand, maar gelukkig is daar Aldo The Apache die door zijn insubordinatie de wraak die Shosanna niet kon nemen uitvoerde. Prachtig!

Ik ga hem weer verhogen naar een 5 denk ik.

Maar die film heeft een andere verhaalstructuur. In IB zet T met de openingsscene een confrontatie op in spaghettistyle tussen het goede en het kwade. Maar hij vergeet daar iets.....

Punt is dat Tarantino wil spelen met genres, maar hij kiest steeds de verkeerde afwikkeling. De liefhebbers noemen het dan 'spelen met verwachtingen', maar uiteindelijk komt het er op neer dat Tarantino in IB vergeet te 'deliveren'.

Na de scène nog eens opnieuw te bekijken, kan ik eigenlijk enkel wimnoot en Jacobaco gelijk geven. Shoshanna was gewoonweg buiten het bereik van zijn pistool. Die verklaring acht je waarschijnlijk te simpel, maar ik zoek er verder niets achter.

Waarom zou er een verklaring moeten zijn? Of probeert je zo een misschien matig uitgewerkte opzet te kunnen vergoelijken? Die scène dient enkel om spanning op te roepen en aan te tonen hoe Lada als een roofdier met zijn prooi speelt.

Jawel! Dat is deliveren wimnoot! Vooral omdat het ook zo vaak gebeurt in de Shawfilmpjes die hij voor ogen had!

Ik mag hopen van niet. Ik duw PF, RD en KB Vol. 1 nog regelmatig in het dvdlaadje.