The Tree of Life (2011)

Wat een film. Naar mijn mening heeft het echt alles. Acteerwerk van de bovenste plank, schitterend verhaal en beelden die mij altijd bij zullen blijven. Persoonlijk ben ik bijna nog nooit zo een film in getrokken als bij deze. Verder kan ik het eigenlijk niet onder woorden brengen. Een dikke 5* en een plek in mijn top 10.

Hater.

Waarom verkopen ze hem nou nergens op blu-ray?! Ik zoek altijd ff naar in elke dvd winkel waar ik dan ben maar vind m nooit...

Geen idee? Nooit echt op gelet.. Staat wel gewoon op de site van freerecordshop enzo dat je hem kan bestellen dus ik neem aan dat hij ook wel gewoon in de winkel te verkrijgen is.

Hij is in Nederland niet op blu-ray uitgekomen, dus je moet m importeren. Zoeken in Nederland heeft niet veel zin .

Heb nou ook antwoord gekregen ja, idd niet in Nederland verkrijgbaar. Heb wel een import gezien maar vind 28 euro wel een beetje duur!

Hopen dat hij ooit nog uitkomt op blu-ray in NL!

Heb de blu-ray net eindelijk gevonden bij Fame. UK import inderdaad, maar voor 19,99 vond ik het nog wel te doen!

Heb hem ook voor 20 euro laten importeren door de musicstore in het dorp. Maar ik zag hem dus ook in de Fame al een tijdje terug voor 28 euro, dus mazzel!

Deze film is 1 van de mooiste die ik ooit heb gezien, niet in de laatste plaats omdat ik het bijzonder vind hoe Malick Heideggeriaanse filosofie op het doek weet te krijgen zonder dat hij een poging doet om filosofie 1 op 1 naar het scherm te vertalen (wat je ook niet moet willen, en misschien ook niet kan?). Een prachtige mengeling van poëzie, filosofie en cinema.

De constante aanwezigheid van de dood, die in mijn ogen toch centraal staat in het 'familie-drama' van Jack, heeft meer met filosofie dan religie te maken, naar mijn idee. Vind je ook terug in het oeuvre van Heidegger, waar Malick 1 boek van heeft vertaald. Echter lopen er meerdere lijnen in het verhaal, waar Jack door geraakt wordt, en later nog moeite mee heeft. Vond dit alleen wel het meest interessante, tijdens mijn laatste kijkbeurt.

Compliment aan Malick: ik blijf de behoefte voelen om de film te kijken, zoals ik naar andere kunstwerken wil blijven kijken/luisteren. Hiermee weet Malick de film dus te verheffen tot een kunstwerk, iets wat je naar mijn idee te weinig ziet in de filmwereld. Veel films kijk je 1, maximaal 2x. Deze film kan ik volgens mij oneindig blijven kijken, dat heb ik nog maar zelden meegemaakt.

Heb echter een vraag: (heb het voor de zekerheid maar bedekt, weet eigenlijk niet of dit een spoiler is in deze film?)
Jack (Sean Penn) geeft aan dat hij 19 was toen zijn broertje overleed, maar dat hij tot zijn eigen frustratie nooit meer aan hem terugdenkt. In zijn jeugd zie je ook zijn jongste broertje overlijden tijdens het zwemmen volgens mij. Dit broertje zit daarna echter wel elke keer weer in de andere herrineringen.
Wat gebeurt er met hem? Wordt zijn dood ontkent? Wat op zich in lijn zou zijn met de thematiek. Meer waarschijnlijker lijkt het mij dat ik ergens iets niet goed zie of begrijp.

Andere vraag: op internet circuleert de quote: "someday we'll fall down and weep, and we'll understand it all...all things".
Ik kan me niet herinneren dat ik dit voorbij zag komen...weet iemand de scène waarin dit wordt gezegd?
Wel een leuke vondst ten aanzien van deze quote: And He will hold out His hands to us and we shall fall down before Him.… and we shall weep … and we shall understand all things! Then we shall understand all! (Dostojevski, misdaad en straf, Chapter II. Part I. Dostoevsky, Fyodor. 1917. Crime and Punishment. Vol. XVIII. Harvard Classics Shelf of Fiction - bartleby.com )

Op je eerste vraag is het antwoord dat het om een ander kind ging. Iemand uit de buurt, waardoor Jack voor het eerst met de dood werd geconfronteerd.

2e vraag geen idee.

Vraag 2 is geen scene uit The Tree of Life, maar dat wordt uitgesproken in de trailer van de film.

Mm, dus toch. Heb het dan dus niet goed zien, maar de manier waarop de moeder en vader reageren was een manier die ik op zich ook had verwacht wanneer het om hun kind zou gaan. Bedankt voor het antwoord!

@ Spetle

Dat verklaard dan ook meteen waarom ik het me niet kon herinneren . Ook jij bedankt!

(en wat een snelle antwoorden)

Vanwege de impact 5*****.... Terwijl ik de film an sich een enorm zoekplaatje vind (en 'm nog een keer moet zien om er lijn in te brengen) zijn de beelden, geluiden en de muziek meer dan prachtig. Een film die in HD gezien en beleefd moet worden!

Misschien is deze te intelligent voor mij. Wat mij betreft; ik vond hem saai en onsamenhangend. Wellicht ga ik deze nog eens bekijken en herzie ik mijn stem dan. Helaas 2*

Ik moet toegeven; ik heb voor deze film twee kijkbeurten nodig gehad. De overweldigende beelden maakten de eerste keer zo veel indruk, dat ik “vergeten” was om het verhaal te volgen. Bij de tweede keer bleek overigens dat ik niet zo erg veel gemist had. Het verhaal is eigenlijk een simpele, tamelijk rauwe observatie van opgroeiende jongens, die erg gebukt gaan onder een strenge, dominante vader. Soms loop je tegen scènes aan, die je altijd bij zullen blijven. Het beeld van de verdrietige Jessica Chasting in het begin van de film is daar wat mij betreft een voorbeeld van.

Maar het zijn de overdonderende beelden, de vlijmscherpe montage en de soundtrack, die deze film tot een fascinerende one-of-a-kind belevenis maken. Ik heb voor mezelf niet de illusie dat ik alle symboliek en metaforen begrepen heb. Daarvoor is het, denk ik, een té persoonlijk werk van Terrence Malick.

Niet te missen, want een klassieker in wording.

Nee, dit was duidelijk geen film voor mij. Ik kan best begrijpen dat je deze film kunt waarderen om de achterliggende gedachte, maar ik kon er niet veel mee.

Laat ik met het positieve beginnen. Schitterende natuurbeelden, het acteerwerk is ook wel goed en het is allemaal mooi in beeld gebracht. Verder zou ik niet veel positiefs kunnen noemen. Het was ten eerste allemaal veel te langdradig en er gebeurde eigenlijk helemaal niks. Ik heb genoeg films gezien die ook traag waren, maar in Tree of Life wordt dit wel erg overdreven en dat maakt het kijken er zeker niet leuker op. Vooral het eerste uur vond ik verschrikkelijk. Daarna werd het wel iets interessanter toen we de jeugd van die jongens te zien kregen. Verder waren de verschillende voice-over stemmen ook erg irritant, al moet ik zeggen dat ik sowieso geen fan ben van een voice-over tijdens een film. Ook te muziek werd zo nu wel erg hard ingezet. Een beetje te geforceerd allemaal.

Ik was blij dat de film op een gegeven moment afgelopen was. Het was een lange zit en als het later op de avond zou zijn geweest dan was de kans groot geweest dat ik in slaap was gevallen. De film wil te nadrukkelijk een boodschap overbrengen en dat hoeft van mij niet zo.

2,5*, vooral omdat het visueel gezien af en toe nog wel genieten was.

Vond juist die nadruk achterwege gelaten: The Tree of Life verteld waarschijnlijk meer dan welke film dan ook, maar het wordt nergens expliciet gearticuleerd. Eerder is alles impliciet op te maken uit de beelden(volgorde).

Het gedeelte met het onstaan van de aarde had wat mij betreft ook wel achterwege gelaten kunnen worden ( of ingekort ), gelukkig heb ik hem thuis bekeken enzo doorkunnen zappen.

Vind 5* wel wat overdreven, is echt gemaakt om een oscar te kunnen winnen dat straalt er vanaf.

Dit is terecht dan ook niet gebeurt. Had er veel meer van verwacht

Uiteraard zijn er wel mooie vader/zoon scenes.

Had Malick dat achterwege gelaten dan had hij The Tree of Life net zo goed niet kunnen maken: de hele filosofie van het werk zit in die sequentie.

No way dat deze film een Oscar had gewonnen en no way dat dit de doelstelling was. Daar is de film veel te experimenteel en ontoegankelijk voor. Alleen het grote budget en de aanwezigheid van Brad Pitt suggereren anders, en dat is waarschijnlijk ook de reden dat jij The Tree of Life teleurstellend vond.

Wat een unieke ervaring! Ik was behoorlijk sceptisch, maar was benieuwd wat deze film nou precies inhield. Alles klopt: mooi verhaal, knap acteerwerk, prachtige shots en muziek. Waar ik het meeste over te spreken ben is het overbrengen van emoties door de acteurs (zowel ouderen als kinderen) en de metaforische shots.

Wat ik minder vond is het ontzettend trage begin van de film. De eerste drie kwartier boeide het mij vrij weinig. Dat is de rede dat ik een punt onder perfectie zit. Dit was mijn eerste Malick film, ik ga er zeker meer kijken!

Hele aparte film dat is wel duidelijk!!!!

Toch ben ik niet echt overtuigt(of ik denk dat dit niet echt mijn soort film is!!!)het begin stuk met de beelden ala national geographic vond ik heeel mooi om te zien maar een niet echt een toevoeging!!

De rest tja buiten het acteerwerk en de mooie beelden en het camerawerk,blijft er voor mij weinig over....

Ondanks dat dit niet mijn film is heb ik er wel waardering voor..vandaar dat ik nog 3,5 ster geef.

Mooie film. Prachtige beelden en schitterende muziek. Alleen het was te chaotisch. En toch ook wel een beetje te pretentieus en hoogdravend om helemaal echt over te komen.

Hoewel ik me heel goed zou kunnen voorstellen dat veel mensen dit een mooie film vinden, kan ik me nog beter inleven in de mensen die dit te hoogdravend vinden. Hoewel alles indrukwekkend hoort te zijn, is het te veel hallelujah voor mij. Ik hou hier niet van. Op het einde begon ik er zelfs de grap van in te zien. Toch geef ik 3 sterren voor het acteerwerk en de gedurfdheid. Misschien zal ik het een leuke film gaan vinden met hulp van wat pillen, ter overweging.

Meedogenloos vs. zachtaardig, gemeen vs. lief, slecht vs. goed. Ik hoor veel mensen zeggen dat het over grootse zaken gaat, over alles eigelijk, en dat het allemaal heel erg filosofisch is, maar veel meer dan dat kon ik er toch niet echt uithalen. Het voice-over geneuzel had ik helemaal niets mee.

Cinematografisch was het wel een feest, en dan heb ik het niet eens over de natuurbeelden. Alsof je naar een reeks foto's zit te kijken. De beelden aan het begin waren prachtig, maar zoals anderen al hebben aangegeven voegde dat ook voor mij weinig toe. Ook het einde vond ik compleet overbodig (en leek wel een uur te duren). Of de boodschap deed mij gewoon niets (welke boodschap dat dan ook precies mag zijn).

Het centrale verhaal over Jack en zijn autoritaire vader vond ik wel sterk weergegeven en goed gespeeld, maar ook dat duurde maar en duurde maar. Ik snap dat dat deels een kwestie van smaak is, want anderen kunnen wellicht geen genoeg van krijgen van al die traagheid, maar mij boeide het allemaal te weinig. Ook kwam de 'verzoening' tussen Jack en z'n vader (komt tot inkeer, biedt excuses aan, Jack omhelst hem) een beetje geforceerd en ad hoc over (al gaat er wel een ingrijpende gebeurtenis aan vooraf). Maar even daarvoor hoopte je nog dat Jack de krik onder de wagen vandaan zou schoppen. Ook geloof ik nooit zo in dat soort veranderingen. Ik dacht ook meteen: Dat gaat hij nooit volhouden.

Nee, mijn film was het zeker niet.

Misschien interessant om dit door te lezen? (wil niet zeggen dat dit mijn visie of DE visie is op The Tree of Life, maar biedt misschien wel een wat ander perspectief. )

De filosofische videotheek / The Tree of Life | Maarten Coëgnarts - Academia.edu

Dank je, ik heb het gelezen, en ik moet eerlijk bekennen dat ik er niet zoveel mee kan. Voor een deel zal het best aansluiten bij de film, maar mijn kijk erop wordt niet echt positiever.

Voor een deel komt dat simpelweg door het gegeven dat ik atheïst ben, al hoeft dat volgens dit citaat geen probleem te zijn, want God is de natuur:

Dit lijkt allemaal prachtig, maar ik word er eerlijk gezegd niet blij van.

Ten eerste beweert niemand dat het hoogste geluk gekend wordt door de natuur te onderwerpen.

Ten tweede, als God en natuur samenvallen, dan wordt het woord 'God' overbodig. We hebben daar namelijk al een woord voor, en dat is 'natuur'.

Ten derde, niemand ontkent het belang van de natuur. Als in NL de zon schijnt trekt iedereen erop uit.

Kortom, ik kan hier weinig mee.

"Via de rede en de terreur van het begripsmatig denken heeft de mens zich meester gemaakt van de natuur."

Maar dat is juist een zegen gebleken. We moeten de natuur ook niet teveel romantiseren. De natuur is vaak kei- en keihard, en de rede heeft ons deels de mogelijkheid geboden om ons ertegen te beschermen. Op sommige punten is dat misschien doorgeslagen en wordt de natuur ook veel geweld aangedaan, maar dat is niet de schuld van de rede (eerder van onverschilligheid). Verder biedt de rede ook de enige manier om te beseffen dat we de natuur nodig hebben.

Weet je, die aanval op de rede doet me denken aan mensen die zeggen: "Jij denkt te veel!". En dan vraag ik altijd: "Waarom denk je dat?".

"De vader is een ingenieur die zijn geluk afmeet aan het aantal behaalde octrooien."

Nee, er moet gewoon brood op de plank komen, hoe vervelend dat ook is. Deze man is natuurlijk niet helemaal in orde (zal wel weer door z'n eigen opvoeding komen), maar misschien zou hij liever lekker een wandeling maken door de natuur. Het probleem is: Die natuur (de menselijke natuur en zijn omgeving) maakt het noodzakelijk om hard te werken om niet dood te gaan van de honger of dood te vriezen. Ziedaar die prachtige natuur waar we ons mee moeten verzoenen. Ook als hij de zachtaardigheid van de moeder had gehad, dan nog zou hij in hetzelfde schuitje zitten. Dus in die zin zie ik de vader en moeder ook niet als representanten van de rede respectievelijk de natuur.

De recensie gebruikt veel grote woorden en legt wat mij betreft wel èrg veel verbanden. Ik kon er niet veel mee, maar misschien is het nog steeds de film waar ik weinig mee kan.

ik denk dat je de bal misslaat als je deze film economisch rationeel gaat benaderen en gaat spreken over: er moet brood op de plank komen. Malick wil het daar net niet over hebben.

"The nuns taught us there were two ways through life - the way of nature and the way of grace. You have to choose which one you'll follow."

Vat nog steeds de film naadloos samen.

Tja, dat kan hij misschien niet willen, maar dat er brood op de plank moet komen is gewoon een 'fact of life', of van 'nature' zo je wilt. Beetje flauw als daar niet over gepraat mag worden.

Het is niets anders dan een 'false dichotomy' (valse tegenstelling).

ik ga op de voetbal ook niet de Cypriotische situatie toelichten. Het is gewoon irrelevant voor wat Malick ons wil vertellen.

Je mag mij de valse tegenstelling wel nader toelichten, want ik zie niet in wat er vals aan zou zijn. Tenzij je een zekere nuancering wil aanbrengen, maar nuanceringen zijn behoorlijk saai in discussies.

Het is helemaal niet irrelevant. Hij verwijt de vader dat hij alleen maar met zijn werk bezig is (geld verdienen). Voor een deel snap ik die kritiek wel (de vader maakt er een soort levenshouding van), maar je kunt de economische kant van de zaak ook niet zomaar aan de kant schuiven, zo blijkt wel aan het einde van de film als ze moeten verhuizen omdat hij z'n baan verliest.


Het is niet grace versus nature. Ten eerste is compassie en liefde (samengevat als 'grace') onderdeel van de natuur (het is een evolutionair verschijnsel). En ten tweede kun je de hardheid van de natuur (die kant heeft het uiteraard ook) niet zomaar negeren, want dan sterf je van de honger of de kou.
Die twee kunnen dus samengaan. Als die vader er niet was geweest, dan had die moeder op haar 'grace-volle' manier misschien nog wel veel harden moeten werken om de eindjes aan elkaar te knopen.
Dit heeft dus allemaal niks te maken met grace vs nature. Die vader is gewoon een vervelend macho-mannetje met een irritante levensfilosofie.


Misschien wel net zo saai als ongenuanceerdheid in films?