The Tree of Life (2011)

The Tree of Life - Explained - Analysis by Bishop Fr. Robert Barron (SPOILERS) - YouTube

Deze was op tv en uiteindelijk toch maar eens meegepikt. Had er niet zo'n goeie reacties over gehoord, maar dacht toch eens te kijken, maar het was toch ook niet echt m'n ding.

Zeker het eerste half uur vond ik niet zo interessant en het leek eerder een natuurdocu dan film. Ik had bijna besloten de film te stoppen, maar uiteindelijk begon er toch wat meer verhaal te komen. Het laatste deel kon me ook weer wat minder boeien.

De cast deed het wel goed en de film bevatte wel mooie beelden.

Het was een film die voor mij wat wisselend was, gelukkig maakte het middenstuk nog wat goed. Hoef deze ook niet meer terug te zien.

In New York was er een vertoning met muzikale ondersteuning: Instagram

Je gunt het de Amerikanen ook wel na maanden van ellendige verkiezing. Maar allemachtig, wat ben ik jaloers.

Goh, wat moet ik met deze film. Ben na iets minder dan twee uur in slaap gesukkeld al zal dat eerder maken hebben gehad met het late uur dat ik ben beginnen kijken dan met de film zelf gisteren nog even het laatste half uur meegepikt.

Laat ons beginnen met de personages zelf. Vond de rol van Pitt niet geheel overtuigend. Ik had er weinig voeling mee. Chastain vind ik wel een goede rol spelen. Veel moet ze niet zeggen, maar ze lijkt zo naturel. Prachtige vrouw overigens. De keuze voor Penn als big Jack is vreemd te noemen. Veel hoefde hij niet te doen. Deze film focust zich natuurlijk niet op de acteerprestaties of de dialogen. Die zijn onderschikt aan het verhaal of de betekenis die Malick aan zijn film tracht mee te geven.

Het verhaal is op zijn minst opmerkelijk te vinden. De beelden van kosmos, water en natuurbeelden roepen chaos en een transcendentaal verhaal op. Een mix tussen creationisme en evolutieleer. Die dino's vond ik er misschien toch net over.

Het gezin uit de jaren 50 toont een typisch Westers patriachaal gezin uit die tijd. Een hardwerkende 'hardvochtige' strenge vader tegenover een zorgzame onderdanige huisvrouw. Het fysieke geweld ontbrak nog net, maar ik ben blij dat die toer niet opgegaan werd. De kinderen kennen een soort haat-liefdeverhouding met hun vader. Het gezin werd erg goed in beeld gebracht. Mooie camerastandpunten, mooie montage en goede ondersteunende sound. Mede dát maakt de film sterker en laat de kijker zich het verhaal tuimelen. Dialogen waren niet nodig en ook dat maakt de film en vooral het verhaal van het gezin zo sterk. De vader botst tegen zijn eigen limieten aan, zijn eigen survival of the fittest óf zijn eigen struggle of life. Dé toorn van God of toch maar je eigen verantwoordelijkheid? Idem voor de dood van de broer zie ik op die manier.

Al bij al een film waaraan ik nog vaak zal denken. Een film die ik zeker nog terug wil zien. Ik begrijp verre van alles en ik betwijfel van wat ik wel denk te snappen wel correct is. Toch maar een 3,0*. Soms miste ik de samenhang tussen verschillende scènes. De natuurbeelden zijn dan wel mooi, maar er is te weinig connectie met het geheel van de film.

De Filmkrant :: TREE OF LIFE

Met The Tree of Life heeft Terrence Malick een film gemaakt die groter aanvoelt dan het leven zelf. Deels surrealistische natuurdocumentaire, deels filosofisch grand narrative. Dit is een visueel meesterwerk, dat de grote vragen van het bestaan combineert met thema’s als opvoeding en rouwverwerking.

Verder lezen

Het overkomt me zelden, maar na een half uur ben ik deze beginnen door te spoelen en uiteindelijk heb ik hem gewist. Geen score uiteraard… wel een woordje waarom.
Ik heb films van Malick gezien en die heb ik ook hoog gewaardeerd. Het is dus niet dat deze man mij 'niet ligt'.
Alleen irriteerde deze film mij van in het begin mateloos: opzettelijke vaagheid (een brief (!) waarin staat dat je kind is overleden???), personages die zelf verloren leken te lopen in hun eigen film. Door de vroege plaatsing van die brief, lijkt heel de film rond dit cruciale moment te scharnieren. Maar dan krijgen we een religieuze trip met een VO die heel de tijd een zekere U aanspreekt… dat wekt bij mij eerder braakneigingen op dan ontzag.
Waar het uiteindelijk om draait interesseerde me dan al lang niet meer, want Malick was me al verloren. En ik heb al te veel films 'doorgebeten' om ook deze nog eens een kans te geven om 2 uur van mijn leven te verprutsen. Sorry.
Geniaal? Ik heb het niet gezien.

“Help each other. Love everyone. Every leaf. Every ray of light. Forgive.”

Het is moeilijk om over The Tree of Life een normale recensie te schrijven. Mijn gevoel zegt me dat ik vooral het eerste uur naar pure filmmagie heb zitten kijken. De (natuur) beelden, de cinematografie en het camerawerk van Lubezki, de voice-overs en de grandioze muziek, dat eerste uur is The Tree of Life een overweldigende filmervaring.

Terrence Malick kiest ervoor om grote filosofische en spirituele vraagstukken aan bod te laten komen zoals religie/evolutie, grace/nature en de ‘afterlife’, maar The Tree of Life is ook een gezinsdrama met Jack die opgroeit in de jaren 50 en opgevoed word door zijn strenge vader en liefdevolle moeder. Tijdens dat tweede gedeelte verliest de film wat aan kracht, maar de manier waarop Malick en Lubezki de Amerikaanse suburbs uit de jaren 50 weergeven is subliem. En Pitt en vooral Chastain zijn ijzersterk. The Tree of Life is een film met weinig dialogen en zonder ijkpunt of richtpunt voor de kijker. Het is een filmbelevenis die je moet ondergaan. Of dat positief of negatief uitpakt verschilt per kijker. Maar dat de film nog steeds in me hoofd rondspookt is een compliment aan Malick.

Als er een film is die voor mij moeilijk te beoordelen is dan is dat toch wel "The Tree of Life", een film die ik afgelopen week voor de 4e maal gezien heb. Deze film blijft mij fascineren maar ook afstoten. Dat laatste komt omdat ik deze film heb ervaren als een puur religieuze film. Is dit de wereld zoals Malick hem zelf ziet? Je zou het haast wel denken. Dit keer heb ik mijn antipathie tegen de bijbelse verwijzingen opzij gezet en gewoon de bril van een filosoof opgezet want dit is natuurlijk ook een filosofische film waarbij ik het existentialisme zeer duidelijk herken. Hoe de hoofdpersoon de wereld ziet, daar gaat het om en die is 100% subjectief. Het is ten slotte zijn waarheid. Dat jij jezelf niet in zijn wereldbeeld herkent doet dus niet ter zake. Geloof is altijd subjectief. Ga jij het verkondigen als een waarheid die voor iedereen moet gelden dan wordt het een ideologie. Dat is in deze film duidelijk niet het geval.

Op visueel vlak - laat ik het daar eens over hebben - blijft dit zonder meer een zeer mooie film waarbij ook de schitterende soundtrack voor mij een zeer grote rol speelt. Prachtig o.a. dit fragment The Tree of Life - Lacrimosa met de wondermooie muziek van Zbigniew Preisner die ook in de door mij zeer bejubelde film La Double Vie de Véronique (1991) zijn visitekaartje heeft afgegeven wat betreft score. Wat deze film o.a. ook een herziening meer dan waard maakt was de verschijning Jessica Chastain in de rol van de moeder. Hoe zij met de knullen omging vond ik gewoon prachtig.

Wat mij ondanks dat alles toch tegenstaat deze film een hoge waardering te geven was dat het mij - vooral het 2e gedeelte - allemaal te lang ging duren. Op een gegeven moment had ik het allemaal wel gezien. Niettemin vind ik mijn aanvankelijke waardering van 3.0* duidelijk niet op zijn plaats, alleen al vanwege het op visueel vlak zeer mooie eerste uur, de score én uiteraard Jessica Chastain.

Rest mij nog te vermelden dat films van Malick bij mij het beste tot zijn recht komen als ik ze thuis bekijk. Dan hoef ik mij tenminste niet te storen aan de afkeurende geluiden van het bioscooppubliek.

Waardering: verhoogd naar 3.5*

"As cinephiles’ imaginations race, it’s important to note: The expanded 179-minute cut doesn’t contain more effects shots, and the epic creation sequence remains untouched. But it restores material that Malick was exploring for the version that was shown in Cannes, including specific events and characters that were referenced only elliptically in the original film. Audiences will get specific insights into Mr. O’Brien’s painful upbringing, meet members of Mrs. O’Brien’s extended family, and witness a major natural catastrophe that serves as a kind of centerpiece for what Becker has been calling “the new version.” "

‘The Tree of Life’ Gets 40 Minutes More in New Blu-Ray Version – Variety

Ik drink er eentje op.

Het bier is vanavond voor mijn rekening!

Vraag me sterk af of 40 minuten extra m beter maakt. Los daarvan koop ik m direct.

Uiteindelijk is de speelduur van de EE 188 minuten geworden waardoor we bijna een extra uur meer aan beeldmateriaal krijgen. Met zelfs nieuwe thema's en extra personages. Het voelde als een compleet andere film.

Komt toch naar De Spiegel neem ik aan.........

Vandaag is de dag!

Review: The Tree of Life [Blu-ray]

Muchas gracias Criterion.

En over een jaar komt die vast ook in UHD4K uit, dus ik hou me in.

Criterion’s ‘The Tree of Life’ Is Not a Director’s Cut, but a New Movie From Terrence Malick:

Net de extended cut gezien en ik kan helaas niet anders dan concluderen dat de originele versie duidelijk superieur is. Het extra uur aan materiaal bestaat grotendeels uit meer coming-of-age van Jack en maakt daarnaast van de personages van Brad Pitt en Jessica Chastain meer mensen van vlees en bloed en minder archetypes. Van mij had het niet gehoeven. Veel nieuwe scènes zijn lang uitgesponnen en doen overbodig aan. Een uitzondering daarop vormt de scène met de tornado. Past qua thematiek goed in de film maar vooral de vergezichten van de tornado zelf zijn indrukwekkend. Ik heb natuurgeweld zelden zo mooi in beeld gebracht zien worden.

Laat er geen misverstand over bestaan, alles wat The tree of life de beste film ooit maakt zit ook in deze versie. Maar dan dus met een hoop extra met als gevolg beduidend minder impact. Voor de echte liefhebber nog steeds een aanrader. De rest doet er beter aan de originele versie (nog) eens te kijken.

Sluit me grotendeels aan bij Apollinisch. De film is voor de liefhebbers van de Tree of life (waar blijft de 24 uur versie?!), maar ik wil er aan toevoegen dat het wellicht toch ook een nieuw publiek kan bekoren. In zekere zin zitten er meer traditionele stukken tussen: de karakters worden zoals Apollinisch terecht opmerkt minder een archetype, en veranderen van filosofische verpersoonlijkingen in meer psychologische karakterontwikkelingen. Het 'gebrek' aan karakterontwikkeling is wat vaak als kritiek wordt gebruikt tegen Malick door fans van meer traditionele films, dus wellicht dat deze mensen nu wat meer aan hun trekken komen.

Wat er toegevoegd is aan het stuk van Sean Penn doet sterk denken aan Knight of Cups. Opmerkelijk ook dat nu pas de originele soundtrack (River) een paar keer gebruikt wordt.

Al met al niet beter of slechter dan het origineel, maar door de toevoegingen verandert de aard van de film wel sterk. Vind nu alleen de stap van het middenstuk naar de strandscene wel erg groot. Verder gewoon weer een fantastische filmervaring van (voor mij) de meest ontroerende en mooiste film die ik ken.

Dat moment in de EE dat Brad Pitt tabasco in zijn eten doet en uit het niets vervolgens het flesje aan zijn mond zet. Volgens mij heb ik nog nooit zo hard gelachen in een film van Terrence Malick.

De extended cut beviel me weer beter, de subtiel verwerkte nieuwe stukjes, vergezeld met nieuwe soundtrack maken het verhaal completer. Bij 2e herziening van de Extended versie weer half punt erbij, en zo na het ongenaakbare Badlands en Days of Heaven, nipt voorbij The Thin Red Line geschoven in m'n Malick Top 3.

Kijken naar planeten, vulkaanuitbarstingen met op de achtergrond wat religieuze quotes wat dan zogenaamd diepzinning moet zijn. Mooie beelden, maar als ik natuur wil zien zet ik BBC earth wel aan. Heb m geen eens afgekeken.

Pseudo-intellectueel geneuzel imo

Eindelijk de extended cut gezien en die haalt de vaart er wat teveel uit naar mijn idee al moet ik nu de originele versie ook weer zien om dat helemaal goed te kunnen beoordelen. Niet echt erg.

Wat is er zogenaamd diepzinnig aan? Zegt dat niet meer over je eigen interpretatie daarvan dan over de film. Kon het niet erg diepzinnig vinden. Soort Darwin light.

Daarbij heb je het dan enkel over de eerste 20 minuten. De film neemt de overige 2 uur een hele andere wending.

‘The Tree of Life’: The Soul-Shaking Beauty and Pain of Terrence Malick’s Intimate Epic on Family, Nature, and Memory

Net de extended versie gezien. Toch wel een andere film. Mijn voorkeur gaat toch uit naar de kortere versie omdat die wat fragmentarischer is. De Extended versie is duidelijk een soort in memoriam met veel aandacht voor de opvoeding, waarbij de kortere versie het meer als een ‘slice of life’ brengt.

Desalniettemin, zeer imposant weer.