The Tree of Life (2011)

Dat vind ik ook onzin, zelf ben ik overtuigd atheïst, dat houdt in dat ik het onbegrijpelijke niet invul met een geloof. Maar dat wil niet zeggen dat ik alles snap en kan uitleggen. Er zijn voldoende ervaringen in mijn leven die ik niet aan kan raken, de schoonheid van de natuur bijvoorbeeld. Het feit dat ik leef. De liefde tussen mensen, vriendschap. Dat kun je best spiritueel noemen. Ik knoop er alleen geen God aan vast. Die door gelovigen vaak nog is ingevuld ook, zodat ze niet hoeven te leven met het onbekende.

Ik ben het hier helemaal eens met Reinbo.

All Things Shining

Thanks!

Dat deze film spiritualiteit bevat is duidelijk. Waar ik alleen moeite mee heb is dat wanneer het ontstaan van het heelal wordt getoond, de schepping van alles, voortdurend "Lord... were are you"en "Lord, what are we to you" wordt gefluisterd.

In mij ogen kun je het één niet met het ander mengen.

Als je jezelf wil verliezen in het machtige en grootse van het ontstaan van alles, moet je elke vorm van creationisme los laten. Want dat laatste is gewoon krampachtig vasthouden aan een 'zin van het leven' en een al wetend wezen dat de touwtjes in handen heeft, terwijl het gewoon een aaneenschakeling van chemische en natuurkundige processen is.

Dat zit voor een hoop mensen (en Malick in het bijzonder) niet lekker. Zeker niet nu hij zelf ouder wordt en de grote vragen des levens zelf maar weer gaat inkleuren... Met een pluisje in het heelal.

Nee dank u.

Met het woord "Lord" of "Heer" heb ik ook grote moeite. Wordt te veel gebruikt door christen fundamentalisten, niet alleen in de VS maar ook door orthodoxe grefo's hier in Nederland.

Vanuit het oogpunt van de wetenschap volledig juist, alleen bekijk ik niet alles vanuit het oogpunt van de wetenschap. Ook ik sta open voor het spirituele, datgene dat het wereldse overstijgt. Niet alles kan immers verklaard worden.

Menselijk al te menselijk. Hoe ouder je wordt, hoe vaker jezelf levensvragen gaat stellen en daar is niets mis mee. Dat heb ik zelf ook gedaan en doe ik trouwens nog steeds. Echter, je moet een ander er niet mee lastig vallen als die er niet van gediend is.

wat een saaie goedkope kut film! Denk je in de eerste instantie oow goeie acteurs en redelijk hoge score in imdb, kijken!! Is dit de slechtste film van Brad pitt die ik ooit gezien heb van hem

Maar die hele natuursequence is toch een verzameling van chemische en natuurkundige processen en staat toch juist voor de evolutieleer en helemaal niet voor het creationisne. Dan hadden we het ontstaan van de aade wel is 7 dagen gezien.

En dat je ondertussen twee keer het woord lord hoort is omdat, het thema van de gehele film, ze de tweesporigheid laten zien. Er is constant een balans/strijd tussen spiritualiteit (liefde) en het survival of the fittest (chemische procssen) gaande. Ik vind daarom juist dat Mallick daar helemaal niet dwingend in is. De vader is net zo waarachtig als de moeder. Het is aan ons om daar een weg tussen te kiezen..... Het is je volledig vrij om de lijn van de vader te prefereren.

De natuursequentie lijkt ook te verwijzen naar het boek Job, en juist dat boek staat boordevol van dit soort vragen aan God. Niet voor niets begint de film kort met de twee ouders van het gezin (en de onheilsboodschap die zij krijgen) voordat de natuurbeelden op het scherm komen.

Verder eens met The One Ring op de vorige pagina.

Ik zie dat in de vertelling het christelijk geloof een belangrijke rol speelt, maar zie dat ls volledig inwisselbaar voor elke vorm van geloof/spiritualiteit. (Het Christendom was nu eenmaal het heersende geloof in Amerika in de jaren 50, dus logisch dat we niet naar een Hindoefamilie zitten te kijken, maar daar zou het er exact zo aan toe kunnen gaan.). De vader die de kinderen klaar stoomt, voor de harde realiteit, die aandringt op presteren, de moeder die ze liefde geeft en juist veel meer de creatieve, spirituele kant aanspoort. Zo ben ik ook opgevoed en dat was zonder enige vorm van godsdienst. (Wellicht dat ik het daarom ook zo'n mooie en herkenbare film vind)

Verder zijn de vader/moeder eenvoudig te vervangen door Ying en Yang en is ook de 'strijd' tussen ratio en gevoel (spirtualiteit) er eentje die zich binnen elk mens, gelovig of niet, afspeelt. Het zijn gewoon twee levenswijzes die elk mens in zich moet verenigen, dat staat volledig los van het Christelijk geloof. het is slechte een van de vele geloven die hier vragen over stelt, maar het zijn universele levensvragen die veel breder reiken dan het Christendom.

Heb zelf ook helemaal niets op met het christelijk geloof of de bijbel en voelde het ook totaal niet als het opdringen ervan. Juist dat vond ik er zo sterk aan....

Maar jij laat daarmee heel wat facetten van de film links liggen.

Ja, dat is nu exact mijn punt. De film laat de kijker zelf eruit halen (op reflecteren) wat die wil en dringt niks op.....

En wat mij betreft is de invloed van het boek van Job niet meer dan een thematische ondertoon, niet iets dat als iets waarachtigs wordt gebracht, waar we allemaal achteraan moeten hobbelen..

Volgens mij wordt bijbelse thematiek vaak verward met een christelijke 'boodschap'. Van dat laatste is hier uiteraard niet of nauwelijks sprake. Van het eerste weldegelijk. Met alleen 'spiritualiteit' kom je er niet, Mallick geeft dit in The three of life een expliciet bijbelse invulling vanuit het boek Job.

(De bijbel is overigens ook gewoon een van de grootste inspiratiebronnen van kunst door de eeuwen heen, dus waarom het altijd zo moeilijk is dat bij films te accepteren heb ik nooit begrepen.)

Mooi verwoord!

Ik ken de bijbel zelf nauwelijks (dus dat expliciete zie ik wel, maar haal ik er niet helemaal uit. Boeit me dan ook weinig), maar vind de thema's vooral universeel, maar dat zijn de bijbelse thema's natuurlijk ook. Denk dat je eenzelfde film zou kunnen maken over een hindoeïstische, boeddhistische of zelfs agnostische familie. Dit is slechts de westerse variant.

Heb er verder ook geen moeite met bijbelse thema's, zolang het niet opdringerig wordt (in de vorm van georganiseerd geloof e.d.), wat het hier dus in geen geval is.

WOW, ik mag dit soort films wel waarbij de kijker tot nadenken gezet wordt en een eigen interpretatie kan geven. Ik ga deze film zeker nog een 2e keer zien, nadat ik eerst wat over Job heb gelezen, want mijn bijbelkennis schiet hier ook te kort.

Zit je ook op twitter? Filmreviews in 1 tweet: @Noorderwijk

Kijk voor voorbeelden op: Film Tweets

Ik ga het heel kort houden: wat een rukfilm!

Ik ben een groot voorstander van films die je na laten denken over haar betekenis en over het onderwerp. Deze film, doordrongen van cliches, is een soort mooi opgemaakte taart die door je schoonmoeder door je strot wordt gedouwd. Als ik wat leuke planeetjes of dino's wil zien dan schakel ik het Discovery of Na.Ge kanaal wel in. Wat een kolder!

Ik heb echt met heel veel moeite de film uitgezeten en was blij dat het voorbij was. Waar bijvoorbeeld The Fountain ook een snoepje voor het oog is, slaagt die film er wel in een goede verhaallijn en diepere betekenis over te brengen. Laten we zeggen dat The tree of Life in The Fountain beter tot zijn recht kwam.

Het gekke is dat er meer kijkers (Stephan) klagen over iets opgedrongen krijgen. Ik snap nog steeds niet hoe ze dat ervaren. Verder zie ik ook niet wat er zo clichematig aan zou zijn. Qua vorm in ieder geval niets, qua inhoud heb ik het ook zelden zo gebracht zien worden. Welke clichees bedoel je eigenlijk TA-E?

Het is jammer dat de tegenstanders die er niets aan vonden en/of zich iets opgedrongen voelen vaak niet verder komen dan te roepen dat ze voor mooie natuurbeelden wel naar National Geographic gaan kijken..... Harder kun je de plank niet misslaan in mijn optiek.

Ik vergat het woord "Intelligent Design" te gebruiken. Dat is ook het krampachtig vasthouden aan een "God" ondanks dat de wetenschap alle sprookjes inmiddels heeft ontkracht.

Natuurlijk snappen we nog maar een promille van hoe het werkelijk allemaal in elkaar zit, maar één ding kunnen het best achterwege laten, namelijk om een spiritueel operwezen te introduceren voor alles dat we niet snappen. Dat ging bij Wodan, Thor, Ra, Zeus, Apollo en Jupiter al fout en dat zal bij elke "Lord" van nu en in de toekomst ook het geval zijn.

En het is ook niet voor niets dat hij een bloeddorstige dinosaurus een vorm van mededogen meegeeft. Ik moest toen werkelijk mijn koffie van de tafel vegen.

Zijn punt is in elk geval wel duidelijk (niet dat ik het hiermee perse eens ben).

En clichées jah... Strenge vader, zachtere moeder, huiselijke conflicten etc in een jaren '50 gegeven... ver moet je het niet gaan zoeken wat dat betreft.

Ik heb geen enkel spiritueel opperwezen gezien of gehoord in de hele film. Verder zie ik ook niet hoe je de natuursequence als intelligent design ziet. Het is toch gewoon puur het ontstaan van de aarde zoals de evolutietheorie dat schetst. Vanuit een big bang ontstaan de planeten die koelen af en er ontstaat leven.... Veder zag ik geen mededogen in die dino, die dacht gewoon, ik eet je later wel op, jij gaat toch nergens heen. Of bespeurde een of andere ziekte in het andere dier.... Nee, dat was Darwinistisch pur sang.

Op die manier kun je in alles een cliche zien. Het moge toch wel duidelijk zijn dat het hier om archetypes gaat. Dus als je niet verder kijkt dan de eerste laag van het verhaal zul je inderdaad vrij weinig lol aan kunnen beleven. Precies het volk dat graag een verhaaltje met uitleg vooraf voorgeschoteld krijgt, waar ik het al eerder over had....

Ik dacht ook juist mededogen in die dino te zien. Wel heel droog om een dino te laten zien die een hert of wat was het vangt met de bedoeling dat hij die later wel opeet. Erg puntloos.

Hij ving het niet, het hert lag daar..... Was misschien wel ziek. Daarom at hij het niet of hij had net geen honger. Dat kan ook een reden zijn om het niet te doden en op te eten. Dat is mijn interpretatie. Direct daarop werd het geramd door een meteoor, dus of hij het later nog zou opeten als het gestorven was weten we niet.

Als het om mededogen ging zou ik het inderdaad minder sterk vinden, maar dat haalde ik er niet uit, omdat ik naar een darwinistische sequence aan het kijken was en niet een bijbel/scheppingsverhaal.

Ik heb geen knal aan het begin gezien, enkel een mooi kleurig pluisje waaronder een "Lord" wordt aangeroepen.

Sterker nog. Je zult het met me eens zijn dat een LAATSTE shot van een film niet een "klein ding" is.

En wat zien we? Het kleurige pluisje in het universum.

En een dino met abstract denkvermogen? Sure...

Dat openingsshot was de kosmos voor de oerknal. Dat iemand daar 'Lord' bij roept is juist exact het dualistisch karakter van de film wat ik zo sterk vind. Dat de moeder in god gelooft wil niet direct zeggen dat dat ook waarachtig is en dat we daar als kijker gehoor aan moeten geven. We kunnen toch ook met de vader mee, die de kerk duidelijk enkel ziet als een zakelijk netwerkinstrument.

Laatste shot was toch een brug? Dat staat voor mij enkel symbool als een beslissing/keuze die we moeten maken, omdat het survival of the fittest model (de weg van de vader) dat nu de wereld regeert doorgeslagen lijkt en zo goed als failliet is. Heeft niets met de christelijke god te maken wat mij betreft, wel met een stukje spiritualiteit. Want zou het gaan om de christelijke boodschap dan hadden we toch wel Petrus op zijn trap zien zitten.......

Ik heb het niet oer abstract denkvermogen. Het hert kan gewoon slecht ruiken. en zoals aangegeven een dier dat geen honger heeft zal ook geen dier doden. Dat is geen mededogen, maar gewoon normaal dierlijk gedrag. Het is de mens die nooit genoegen neemt met wat noodzakelijk is.

Nee, jij bent blijkbaar zo gepreoccupeerd geweest door je 'hekel' aan het Christelijk geloof, dat jij juist dat erin zag waar je een hekel aan hebt. Jammer, maar het is je eigen (anti-)dogmatische blik waarmee je hebt gekeken.

Zolang ook de wetenschap geen sluitend antwoord kan geven over de echte oorsprong van alles (en ze zal ook nooit kunnen bewijzen dat het prille begin een louter fysiologisch proces is want 'iets' kan nooit ontstaan uit niets) kunnen we niks uitsluiten. Maar dat hoort meer in een ander topic ook vrees ik.

Misschien dat het niet zozeer een kwestie is van letterlijk geloof of niet wat Malick door onze strot wil duwen, maar dat het dingen opdringt is wel duidelijk verder. De sentimentele slotbeelden tijdens de laatste 10 minuten laten er absoluut geen twijfel over bestaan dat het leven meer is dan survival of the fittest/er hoedanook meer moet zijn tussen hemel en aarde.

Buiten het feit dat er (vooralsnog) voor de oerknal geen ruimte en tijd is, is het ook niet logisch dat we het aan het einde nogmaals zien.

Malick schrijft in zijn script toch echt op het moment dat pluisje in beeld komt: "Lord!"

Nee dus.

Een scène verzinnen en draaien waarin niets verteld wordt is onzin. Alles heeft een REDEN. Wat is de reden om een dino te zien die GEEN honger heeft en daar verder niets mee doen? Meer voor de hand ligt om een bloeddorstig monster te zien dat besluit iets niet te doen omdat het blijkbaar een vorm van mededogen heeft dat prima in het beeld past van wat Malick ons wil overbrengen. Dat zelfs het grootste monster iemand kan "sparen" maar dat de zoon toch moest sterven.

Ik heb geen 'hekel' aan religie in welke vorm dan ook, maar men moet het mij niet subliminaal opdringen en dat is wat hier (imho) gebeurt.

Ja, dat is inderdaad een gedachte die de film oproept, maar met het door de strot duwen heeft het wat mij betreft weinig te maken. Ik vind dat Mallick je namelijk zelf alle ruimte geeft om er een eigen invulling aan te geven. En dat er meer is dan wij aardbewonners kunnen waarnemen lijkt me niet zo'n hele boze stellingname. Het woord hemel zou ik daar alleen niet voor willen gebruiken en ook Malick doet dat niet , als zou je het wel zo KUNNEN interpreteren als je dat WILT.

2046, Tokyo.Sora, Eraserhead, Bom Yeoreum: nauwelijks uitleg dus ik ben dat 'soort volk' niet. Integendeel, ik ergerde mij juist dat The Tree of Life nog te narratief overkwam zoals ik al eerder zei in mijn recensie. Het is niet ik maar Malick die de focus legt op het coming of age/gezinsituatie gebeuren inclusief een portie extra uitleg via voice overs.

Jij behoort ook niet tot het volk dat schijft "Saaie film, leek wel National Geographic. Heb 'm na 30 minuten uitgezet. 0,5*"