The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring (2001)

Film al genoeg keren gezien vóór mijn account op moviemeter.

Weer eens opgezet en ik kan echt niks anders dan 5sterren hiervoor geven. Die 3 uur vliegen echt zo voorbij.

Ik vond het zo'n slechte film dat ik onder het kijken zo'n zwaard wou kopen en door mezelf heen wou steken.

Een mooie film-trilogie. Dit deel iets minder spectaculair, minder veldslagen en meer de opbouw van de sprookjeswereld en de personages. Het kleurgebruik vind ik soms wat minder geslaagd en ook zijn sommige gevechten niet zo mooi gefilmd. De Special effects staan nog steeds overeind, vooral het hilarische verschil in grootte van de mensen en de Hobbits. Heel grappig als tovenaar Gandalf in dat kleine Hobbit-huisje binnenstapt!

Fantasy is niet mijn genre, was het niet, is het niet en zal het ook nooit worden. Het zien van deze film ging dan ook met de nodige weerstand, een kennis stelde op een avond voor deze film te zien dat ik dacht; meh, moet dat nou...? Uiteindelijk kwam de film er in en al snel verbaasde ik me over het verhaal, de acteurs en hoe goed en overtuigend het wereldje en De Gauw werd gebracht. 'In de ban van de ring' werd toch wel een beetje 'In de ban van de film'. Het boek overigens ook wel eens geprobeerd, iets dat ik graag opgaf vooral toen het gebeuren rond de twee Hobbits en de boomenten zich maar liefst 200 blz voort sleepte.

Na een korte uitleg/introductie val je meteen in de overtuigend gebrachte wereld van de Hobbits. Veel tijd en moeite is genomen voor de omgeving, fraaie inrichting en vooral het overtuigend verschil tussen Gandalf en de Hobbits qua grote. Het verhaal ontwikkelt zich verder rond 'De Ring' en Frodo vertrekt. Het verhaal ontwikkelt zich uiteraard in een uitzonderlijke grote met allerlei partijen en personages en zonder dat het heel onduidelijk wordt. Andermaal valt de fraaiheid en de sfeer op. Mooi wordt er gespeeld met duister en licht, goed en kwaad. Fraai zijn de achtervolgende Nazgul net als de Elfen en de fantastisch gebrachte strijd in Moria. Opnieuw moet gezegd hoe mooi de werelden geschapen zijn en hoe sfeervol de film gebracht wordt. Visueel is de film ronduit adembenemend.

Valt er dan weinig op te merken...? Mja, de cast van Bean is niet sterk aangezien de man altijd shady types speelt. De kans dat er nu weer een luchtje aanziet is niet alleen groot maar ook nog waar. Behalve dat speelt voor mij mee dat hoe overtuigend en mooi de film en het verhaal ook is het blijft fantasie. Iets dat mij niet ligt qua overtuiging. Iets dat iemand anders zal hebben met oorlogsfilms of andere genres.

Desalniettemin is LOTR, mede dankzij een cast die te breed is om op te noemen, een belevenis op zich en een trendsetter en eyeopener binnen het fantasie genre, en met recht een prachtige film.

Wat valt er nog over te zeggen?

Tolkien was één van de grondleggers van wat nu high fantasy wordt genoemd, de boeken zijn soms wat taai, maar het verhaal is groots, de karakters goed uitgewerkt.

Peter Jackson heeft het liefdevol uitgewerkt, en het niet alleen voor elkaar gekregen de essentie van de boeken te bewaren, maar het verhaal en de karakters op sublieme wijze op celluloid overgebracht.

Je merkt aan alles dat de hele crew hier met passie aan heeft gewerkt, vrijwel nergens echt zwakke momenten, de casting en cinematografie is geweldig, en eigenlijk verplicht op groot scherm te zien.

Vanmiddag als één van de eersten deze nieuwe versie gezien. Joepie. Korte introductie van Peter Jackson. Beeldkwaliteit is wisselend. Kennelijk is er een half uur aan vastgeplakt, maar dat had ik amper in de gaten. Het verhaal lijkt wat minder 'springerig'. De tijd vloog voorbij en dat ik wel fijn bij zo'n zit zonder plaspauze. Op naar de volgenden.

Wat een genot om de meest epische film(serie) op het grote doek te aanschouwen. Na een persoonlijke noot van van Peter Jackson begint het avontuur in de uitgebreide versie(!). Die had ik ooit al wel eens gezien, maar de rest van de talloze keren altijd de gewone versie op dvd. Deze kans met beide handen gegrepen dus.

Het is alweer bijna 20 jaar geleden dat Jackson zich aan het onverfilmbare boek van Tolkien waagde (onvoorstelbaar eigenlijk dat die Reisgenoten schreef in 1954!) De magie is anno 2020 nog steeds niet uit de film. Hoewel het bronmateriaal natuurlijk an sich bol staat van de sfeer moet je het nog maar eens op de filmrol krijgen. Dat is de makers met verve gelukt. Back-to-back met de vervolgen geschoten in meer dan 14 maanden in Nieuw-Zeeland. Of het nou die vredelievende Gouw is, een van mijn favoriete gedeelten uit de film, of brute steden als Isengard of Mordor.. De kijker wordt ondergedompeld in prachtige fantasy wereld. En de score van Howard Shore is onder de meeste scenes niet eens meer weg te denken. Kippenvel is er -nog steeds- bij de dood van Gandalf en niet veel later weer bij de sterfscene van Boromir. De CGI is uiteraard wat gedateerd op momenten, neem bijvoorbeeld de grottrol in Moria, maar die scene is zó cool dat dat echt helemaal niet storend is. Ja, The Fellowship of the Ring staat nog steeds al een huis.

5,0*

Lord of the Rings... De trilogie die bijna ieder mens wel kan beschrijven als een van de beste ooit gemaakt. Een klassiek verhaal over goed versus kwaad. De liefde en vakmanschap wat er in deze films zit is buiten gewoon en is iets wat niet snel geëvenaard kan worden. En ookal heeft de productie een lange periode gehad is het zeker de moeite waard geweest uiteindelijk. Hoe de scripts zijn geschreven. Dat bijna ieder grote filmstudio het te riskant vond om het te verfilmen of om er maar 1 of 2 films van te maken. Vooral omdat de boeken door veel mensen als '' onfilmbaar'' werden beschouwd. Te veel verhaal, personages, subplots enz. Dat New Line hier wel potentie inzag en juist aangaf om er 3 films van te maken bleek voor de filmmakers een last van hun schouders te zijn. Het gaf hun de ruimte om de boeken zo goed mogelijk neer te zetten zodat ze trouw bleven aan het bronmateriaal maar ook een mooie filmische ervaring neer te zetten.

Dat laatste is dan ook datgene wat mij als een jonge kijker erg aansprak. ik weet nog goed toen er in me basisschool klas werd aangekondigd dat we in de laatste week voor de zomer een film week gingen houden was ik benieuwd wat het werd. Toen de naam Lord of the Rings werd gedropt deed het mijn niks eigenlijk. Ik had nog niet van de films gehoord of gezien en iedereen om me heen zei dat ze echt de moeite waard zijn. Eenmaal de dvd in de speler ging en de film startte werd ik langzaam erg geïnterneerd in de wereld van Tolkien. De personages, de omgevingen, de muziek, alles dat ik zag trok mij enorm aan. Zo enorm dat ik nadat de school dag over was dat ik gelijk naar de free record shop reed om de rest van de films ook te bekijken. Sindsdien is Lord of the rings een jaarlijks iets voor mij om te kijken. En ookal ben ik wat ouder, de films vervelen nooit. Steeds word je erg mooi in de wereld van Midden-Aarde gebracht en blijf je je verbazen dat dit ooit een twijfel was geweest voor grote filmstudio's. Voornamelijk omdat de fantasy genre niet gerand stond voor grote kassuccessen. De meeste waren kleinschalig of over de top, maar nooit dat ze echt iets speciaals hadden. Ze brachten te weinig geld in het laadje. Deze film en de andere delen bleken het product te zijn van het juiste moment en de juiste tijd. De films geven een fantasy wereld aan die geloofwaardig kan zijn en ook het gevoel geef alsof dit in een oude geschiedenis die niet in boeken staat geschreven. Het is voornamelijk de thema's die film overeind houden samen met het sterke acteerwerk, meeslepende soundtrack, grootschalige sets, geloofwaardig miniaturen en wezens. De cgi is dan wel duidelijk verouderd, nog steeds heeft dat wel zijn charme. Op sommige momenten staat de cgi echt overeind als je kijk naar wat huidige films doen en je de invloed van een green screen te overduidelijk is als het gaat om over de top. Hier word het vooral gebruikt om het verhaal voort te kunnen brengen.

Peter Jackson heeft dan ook 2 versies gemaakt van iedere film in de reek. De bios en de verlengde versie. Ik heb beide dan ook gezien en ik heb ook zo mijn manier van hoe ik de films kijk. De meeste kijken alleen de bios versie andere weer de verlengde. Is de 1 beter dan de andere? Dat verschilt. Ben je een van de films en je wil meer zien van wat was weg gelaten? Dan is de verlengde versie voor jou. Ben je een fan van de films maar je vind de bios versies al lang genoeg en the way to go. Dan is dat ook goed. Iedere kijkmanier is goed. Als je maar van de films geniet. Wel zou ik je aanraden als je geïnteresseerd bent om te zien hoe de films zijn gemaakt dan is de verlengde versie ook erg goed om erbij te hebben. Uren aan achter de schermen en interviews zijn opgenomen van de hele productie. van het schrijven van iedere film tot aan de première en het succes ervan. Je krijg dan ook echt een goede indruk hoever deze mensen zichzelf hebben moeten pushen om een geweldige filmervaring ons te geven en de druk die erop stond.

Als ik de reeks weer kijk kijk ik eigenlijk altijd een combi van de biosversie en de verlengde. Alhoewel er zeker scenes inzitten die zeker de moeite waard zijn zitten er ook scenes tussen die je erg uit de film halen of de film onnodig lang uitrekt. Of sommige scenes waar bepaalde dialogen al eerder zijn gezegd en weer worden herhaald. Wat in een boek goed kan werken om je geheugen op te frissen, in een film werkt dat anders. En ik denk dat iedereen wel heeft met sommige films. Het voordeel aan de verlengde versies is dat, ookal zijn ze langer ze zijn verdeeld over 2 disks per film. Zo kan je wat makkelijker voor jezelf bepalen of je ze in 1 keer wil kijken of verdeeld. Zo krijg je dan ook meer het gevoel dat je naar een mini serie kijk inplaats van een lange zit.

De versie die ik dan ook kijk is de verlengde versie van Fellowship. Elke scene die hierin is toegevoegd is eigenlijk van grote waarde en de flow van de film voelt ook veel beter aan. Voornamelijk in de scenes in Hobbiton aan het begin van de film zetten de film in mijn ogen beter op en geeft zelfs de frisse kijker een betere indruk van wat er op het spel staat waarom Frodo de ring weg wilt hebben. Maar ook dat we wat meer van Bilbo te zien krijgen en wat het effect van de ring op hem heeft. hij is veel luchtiger in de extra scenes vergeleken in de biosversie. De extra scenes voelen niet alsof dingen onnodig worden uitgerekt en de dialogen klinken ook nu veel logischer. De film neemt hier wat meer zijn tijd en bouw veel meer naar het punt dat Frodo weg moet inplaats van dat het snel moet gebeuren. Je krijg meer personage verdieping ervoor terug terwijl de vaart er niet door verzwakt.

Dit is eigenlijk wat de rest van de film eigenlijk ook doet. De film houdt je aandacht goed vast zonder dat je denkt dat t telang duurt. Sommige overgangen die ik in biosversie een beetje haastig vond overkomen worden hier netjes afgewerkt zonder dat het tempo dwarsligt. Veel extra scenes zijn dan ook meer gerelateerd aan het boek. Daarom vind ik de verlengde versie van Fellowship de definiteve start om de reeks te bekijken. Hierin worden sommige dingen veel duidelijker die zich in de vervolg films afspelen.

Het sterkte acteerwerk in deze film is ook een deel van zijn succes. zo erg dat ze er mee zijn geassocieerd. Je zou niemand anders in de rol kunnen bedenken. Veel van de jonge acteurs was dit dan ook de grote doorbraak voor andere films of zelfs series. Iedere acteur komt geloofwaardig over in zijn of haar rol zonder te overdrijven. Gandalf is dan ook mijn ogen een uitblinker. De oude wijze man die alle wijsheid heeft maar nog steeds verbaasd kan zijn over de kleinste dingen en opkomt voor de algemene persoon.

De muziek van Howard Shore is erg mysterieus en verleidelijk tegelijkentijd. De score is niet typisch Hollywood wat eigenlijk de film ook sterker maakt. Soms krijg ik wel het idee dat er een lichtelijke kerkmuziek invloed erin verwerkt is. Maar we horen ook muziek dat geweldig past voor een epic avonturen film. Bombastisch, groot opgezet en spektakel. maar ook bij de kleine momenten weet je de muziek je te grijpen. Dit soort type soundtrack hoor je ook niet snel maar het past enorm goed bij de sfeer en setting. het geeft nog dat extra dimensie eraan. De films in het algemeen zou je eigenlijk nooit er zonder kunnen denken.

De cgi en miniaturen werk is voor zijn tijd nog steeds een kunst om naar te kijken. Ookal is de film nu bijna 20 jaar oud...Het staat nog steeds als een huis zoals ik al eerder zei. Dit soort dingen worden eigenlijk niet meer gedaan in het huidige filmmaken. Alles word nu eigenlijk door de computer gedaan. Wat vaak sneller werkt en makkelijker is maar het haalt toch wel een beetje dat realisme eruit. voornamelijk als een miniatuur zo goed gefilmd word dat je niet eens door hebt dat het een miniatuur is. Daar ligt voornamelijk ook de kracht van een miniatuur. Iets groot laten lijken terwijl het nog niet eens de lengte van een been heeft bijvoorbeeld. De illusie werkt hier enorm goed en ook dat maakt de film erg sterk. Zoals ik al zei is de cgi wel verouderd maar dat maakt de film niet minder. Cgi word alleen gebruikt om alleen dat nodige te tonen wat niet mogelijks is. Het is bedoeld om de film te helpen. Niet te dragen.

De sets en de omgevingen zijn dan ook van een ander niveau. Voor de kleinste dingen word er moeite gedaan om Midden-Aarde tot leven te wekken. Zodra je in Hobbiton beland geloof je ook echt dat deze plek bestaat. Niet zomaar iets dat op een parkeerterrein is gebouwd of met cgi opgeknapt is. Wat je ziet is wat je krijgt. Dat geldt natuurlijk niet voor elke locatie en soms vraag je je echt af of het echt is of gedeeltelijk computer effecten en een set. De twee staan in veel scenes enorm goed in balans en haalt je niet uit de film. Ik denk dat er dan ook geen enkel andere locatie Midden Aarde had kunnen creëren dan Nieuw Zeeland. Het is gewoon Midden Aarde. De bergen, de rivieren, de bossen, open weilanden Alles klopt. Je vergeet eigenlijk gewoon dat dit allemaal Nieuw Zeeland is. Wat een groot compliment is naar de filmmakers. Maar ook de rekwisieten die gebruikt worden geven de film nog dat extra laagje van oudheid en geloofwaardigheid. Uit de kostuums zie je dan ook verschillende invloeden van bepaalde tijdperken naar voren komen , maar nooit met het idee dat het een kopie is. Het is echt zn eigen ding.

Zijn er minpunten? Om eerlijk te zijn nee. Voor veel mensen zou de speelduur misschien te lang zijn en dat is iets wat ik ook begrijp. Je kan de film altijd in tweeën splitsen en verder kijken wanneer je wil. Daar is niets voor om te hoeven schamen. Maar de film houd je aandacht goed vast ondanks de lange speelduur. Voor de rest moet dit soort type films je ook grijpen. Al is het de personages, de omgevingen of de muziek. Voor ieder is er wel iets. Wil je een introductie hebben in het fantasy genre maar niet compleet overboord gaan is dit een goede plek om te beginnen. Het verhaal is een klassieke vertelling over goed en kwaad maar bied meer dan dat. Ookal komen er monsters en enge wezens voorbij, de film houd zich sterk door op thema's te focussen waar eigenlijk de boeken ook over gaan. Vriendschap, liefde, eer, zelfvertrouwen en nooit de hoop opgeven. Want in zelfs donkere tijden is er altijd een vonkje licht te vinden.

Weer eens herzien. Dit zijn zeker geen perfecte films. Op filmisch gebied zijn de special effects duidelijk alweer gedateerd, maar het grootste probleem is de bron. In deze film komt het verhaal maar moeizaam op gang en dat terwijl de film al het nodige uit het eerste boek van de trilogie snijdt, zoals Tom Bombadil. We zijn uiteindelijk halverwege de film wanneer "the fellowship" waarnaar de film en het eerste boek genoemd zijn gevormd wordt. In de introductie had wat mij betreft dus nog wel wat meer gesneden mogen worden. Maar goed: one does not simply ignore the plot of the books when one makes a movie version of the Lord of the Rings. De fans van de boeken zouden dat nooit accepteren, terwijl er al heel wat kritiek was destijds op het weglaten van bijvoorbeeld Tom Bombadil. Niet door mij, ik heb ondanks de gebreken een duidelijke voorkeur voor de films want ik vond die boeken bijna niet doorheen te komen, ik ben duidelijk ook geen fan van de literaire stijl van Tolkien.

De film is wel duidelijk met liefde voor het bronmateriaal gemaakt. Acteerwerk is overigens in orde. De de soundtrack is verder fraai, maar het hoofdthema wordt te vaak herhaald. Iets meer variatie had best gemogen, waardoor ik uiteindelijk op 2,5* uitkom.

Omdat ik nooit fan was van de LotR-reeks, had ik de Hobbit-trilogie nog nooit gezien. Ik wou er dan toch maar aan beginnen en daarom gaf ik de LotR-films nog eens een kans...

Ik ging altijd in de LotR-films in met het idee van een avonturenfilm, maar op dat vlak is het zeer teleurstellend. Het is hoofdzakelijk fantasie met de nodige veldslagen. Er wordt zelfs geen moeite gedaan om het team samen te stellen. Weinig verrassing daarin en vanaf dan is het vooral een wandeltocht met af en toe een gevecht. Het acteerwerk valt nog wel mee, al loopt de helft er ook maar bij als veredelde figuranten.

Ik blijf er bij dat de film gerust een pak korter mocht zijn. Haal de saaie en overbodige scènes weg en zorg dat het tempo wat hoger ligt. Zoals het past bij het genre: laat nog wat aan de fantasie over.

"Fly, you fools!"

Voor het eerst de extended versie (in 4k) van dit eerste deel gezien (de anderen zullen binnenkort volgen). Het blijft een zeer degelijke en groots opgezette fantasyfilm met indrukwekkende scènes. Sauron, de elfen en de prachtige landschappen en settings zijn erg mooi neergezet en doen de boeken leven.

Echter vond ik hem bij vlagen ook tegenvallend. De grote orcs maken minder indruk. Soms associeerde ik ze meer met mannen in pakken, in plaats van geloofwaardig afschrikwekkende aardmannetjes. Tenslotte is de muziek wat te eentonig. Teveel Indiana Jones/ back to the future gehalte daarin, waar ik geen fan van ben. De muziek is thematisch wel passend en sfeerversterkend.

Ook over het script wil ik wat kwijt. Recentelijk las ik de Lord of the Rings boeken. Peter Jackson houdt aardig vast aan dit werk van Tolkien. Hij moet natuurlijk inkorten en dat doet hij best goed. Wel mis ik Tom Bombadil, maar snap ook dat hij dit interessante mannetje weglaat. Hij is goed voor een eigen film (is ook een apart boek over).

Toch heeft Tolkien mijns inziens soms toch vreemde keuzes genomen. Het historische verhaal van Smeagle/Gollum verhaal komt volgens mij niet overeen. Ook Boromir op het einde tegen de orcs is niet accuraat. Dit zijn wat mij betreft onnodige wijzigingen ten opzichte van het boek. Buiten dit vond ik de val van Gandalf nadat hij daar aan die klif hing licht teleurstellend. Had in mijn hoofd dat die zweep hem bij de enkels greep.

Het maakt mij weer nieuwsgierig naar wat hij nog allemaal voor extra scènes in de andere twee films heeft gestopt. Ik kijk er naar uit.

Persoonlijk ben ik niet zo voor dit soort fantasiefilms, maar zo af en toe ben ik wel nieuwsgierig. En laten we eerlijk wezen The Lord of the Rings was een echte kaskraker. Had de eerste film ooit op dvd gezien. Verder daarna nooit meer. Nu is de trilogie verschenen op een prachtige 4K transfer en daarbij de Extented versie. Of dit een meerwaarde is denk ik niet. Sommige scenes zijn daardoor onnodig lang en hadden korter gekund. Het derde deel heb ik nu bijna gezien, maar bij een her kijk neem ik toch de normale versie.

Wat vind ik er nu van? Voor mij is het een film vol met plussen en minnen. Om met de plussen te beginnen hij ziet er fantastisch mooi uit. Je ziet heel erg veel. En je blijft toch wel kijken steeds weer. Ook het geluid is overdonderend. Daarbij is de muziek als je er van houdt erg smaakvol. Het verhaal is redelijk, maar niet heel sterk en dan beginnen bij mij de minpunten. Het verhaal moet volwassen overkomen en is zeker niet geschikt voor jonge kinderen. Maar toch is ie hier en daar ook infantiel en dat is jammer. Die twee wipneus en Pim van the Hobbits hadden beter kunnen meedoen in Shakespeare. Daarmee golft de film van hoog naar laag, maar blijft uiteindelijk wel overeind met een ruime voldoende, maar mijn genre zal het nooit echt worden met die belachelijke monsters.

Technisch valt er hier en daar ook wel wat op te merken. Dat zien we vooral in het tweede deel. Daarbij is het eerste deel te oorverdovend. Te veel geluid breekt het verhaal een beetje.

Film 3.5

Beeld 4.5

Geluid 5.0

Ik heb indertijd - begin jaren-70 of zo - de boeken van Tolkien stukgelezen. Letterlijk. Als ik ze uit had, begon ik gewoon meteen weer van voren af aan, met misschien af en toe eens een ander boek er tussendoor. Ik vond ze een jaar of wat geleden terug toen ik mijn boekenkast aan het opruimen was - aan alle kanten gerepareerd en beplakt om de blaadjes maar een beetje bij elkaar te houden. Vier sets had ik er uiteindelijk van (nu nog maar twee, de meest wrakkige heb ik maar opgeruimd). Maar goed, wat ik maar zeggen wou, ik ken het verhaal wel ietwat.

Toen de films uitkwamen, was ik dus wel wat bezorgd wat er van gemaakt was. Dat viel op zich redelijk mee, in eerste instantie - en vooral omdat de beelden van het hobbit-hol, de Gouw, en de draak op het feest van Bilbo erg goed aansloten bij hoe ik het me altijd voorgesteld had. Nou was dat duidelijk ook weer gebaseerd op de tekeningen van Tolkien - want, ja, hij kon ook behoorlijk tekenen, en daar heeft Jackson klaarblijkelijk ook goed naar gekeken. Al wordt de invloed daarvan doorheen de film, en doorheen de serie duidelijk steeds minder.

Narratief ben ik toch nog steeds wel teleurgesteld over een groot deel van de verschillen tussen boek en film. In een aantal gevallen misschien wel begrijpelijk - het overslaan van Tom Bombadil om de speelduur in de perken te houden bijvoorbeeld. Maar er zijn ook een heleboel details die voor de speelduur of verfilmbaarheid niets uitmaken - waarom stopt Bilbo de ring niet in een envelop, bijvoorbeeld. Maar een klein detail misschien maar het verandert de toon wel, en zo zijn er een heleboel. Jackson heeft daar kennelijk over gezegd dat het deel van de reis van de Gouw naar Rivendel te saai was voor een film. Tsja. Maar het wordt nog veel erger, want, Arwen. Sowieso al een enorme miskleun om daar Liv Tyler voor te casten, maar om haar de militante vechtersbaas te laten uithangen, ehh, nee.

Laat ik het dan over de cast hebben. Elijah Wood vind ik eigenlijk niet zo geweldig - misschien als je een heleboel begrip opbrengt voor dat hobbits iets eigens moeten hebben, maar dan nog - de andere hobbits lijken niet heel erg op hem. Maar, Ian McKellen en en Christopher Lee zijn echt geniaal - en hun stemmen ook. Daar is echt helemaal geen speld tussen te krijgen, ze zijn de mooiste Gandalf en Saruman die ik me kan voorstellen - visueel, van mimiek en spel en uitstraling. Dat maakt bijna alles goed. Dan, Sean Bean als Boromir speelt de rol van zijn leven - alsof Tolkien zelf hem in gedachten had toen hij aan het schrijven was. Maar Mortensen is te licht voor Aragorn, Weaving is geen Elrond, Tyler is ronduit een miskleun, en Cate Blanchett laat me nogal koud met haar Galadriel. Sowieso, de vormgeving van de hele film valt me eigenlijk heel goed, behalve alle Elfen en Elfenzaken - Rivendel ligt me niet, en Lorien ook niet. Legolas is eigenlijk de enige uitzondering.

Laat ik het maar eens over het geluid gaan hebben. Het thema en hoe dat gebruikt wordt in de achtergrondmuziek in de film is mooi - het melodietje wat met een paar variaties steeds terugkomt past prima bij de sfeer. Maar dan Enya tijdens de titelrollen - alsof het publiek na de moordende speelduur extra snel de zaal uitgewerkt moet worden, zo komt het op me over. Nou ja er zijn mensen die haar mooi vinden zingen. Geloof ik.

En die speelduur dan. Een epische 228 minuten volgens mijn speler, al zijn er ruim 27 daarvan voor de even epische aftiteling. Met alle vrijheden die Jackson zich in het narratief heeft toegeeigend had dat toch wel een klein beetje korter gemogen, vind ik dan. Serieus, was er in ruim drie uur speeltijd geen minuutje te vinden voor Tom Bombadil?

Het eerste deel is denk ik mijn favoriete deel. Het verhaal wordt hier goed geïntroduceerd, en je maakt kennis met de ring, de vijand, de hoofdpersonen, alle werelden en alle volkeren (elfen etc.). Het verhaal is eigenlijk best simpel, er is een ring en deze moet vernietigd worden voordat Sauron hem terugkrijgt. Frodo is uiteindelijk degene die de last op zich neemt en wordt daarbij geholpen door een aantal anderen en samen vormen zij de fellowship of the ring. Uiteraard gaat dat niet makkelijk, aangezien zij allerlei gevaren moeten overleven, wat niet iedereen ook lukt.

Tijdens de film zien we natuurlijk het mooie landschap van Nieuw-Zeeland, er zitten een aantal goede gevechten in en de film is ook op een aantal momenten erg spannend. Dramatische gebeurtenissen worden ook niet geschuwd. Allemaal genoeg redenen plus een goed verhaal die het bekijken van deze film de moeite waard maken.

Toch heb ik wel een aantal minpunten. De film heeft zich trouw aan het boek gehouden, wat op zich goed is. Het probleem is dat de film een speelduur krijgt van 3 uur, en dat betekent dat langdradigheid op de loer ligt. Zo heb je naast alle goede actiescenes, ook een heleboel scenes met ellenlange dialogen en ook scenes die gewoon eruit gelaten hadden mogen worden. Misschien genieten de fans er wel van, maar een kortere speelduur had niet misstaan denk ik voor de wat meer neutrale kijker, zoals ik. Ook kan ik mij niet aan de indruk onttrekken dat het enorm helpt dat je het boek kent, want ook al legt de film dingen uit, ik heb toch steeds het gevoel dat ik ook nog veel aan achtergrond mis. En hoewel ik het verhaal goed vind, haalt het het toch niet bij andere fantasy films, zoals Star Wars en Harry Potter, die ik niet alleen qua verhaal, maar ook qua personages net wat interessanter vind.

Al met al vind ik dit een goede film, maar een meesterwerk? Nee.

Prachtig eerste deel van een fantasy trilogie.

Ik heb eerste de Hobbit gekeken en daarna de Lord of the Rings. Dat heeft denk ik voor en nadelen. Voordeel: je begrijpt de context beter waardoor het minder storend is dat je het boek niet kent. Nadeel: het voelt soms als 'meer van hetzelfde'. Zeker aangezien ik de hobbit enkele weken hiervoor heb gekeken. Maar toch kan ik er niet omheen: dit is een uitstekend eerste deel. Goed camera werk, prima decors, prachtige beelden en het acteerwerk is prima (zelfde als bij de Hobbit). De film is opgebouwd uit een aantal sub avonturen die allemaal netjes in beeld gebracht worden en uitgewerkt worden.

Ik heb de extended edition gekeken op advies van een vriendin. Wel verspreid over twee avonden. Deze duurt lang, maar staar je niet volledig blind op de tijdsduur: er zit ca. 30 minuten aftiteling in (alle members van de fanclub moeten om de één of andere reden in beeld komen wat zo'n 20 minuten in beslag neem). Ik heb niet het gevoel dat er overbodige scenes in zitten. Tip: mocht je hem ook in 2 stukken willen hakken: hét moment hiervoor is als de de fellowship is gevormd en op pad wil gaan.

Veel mensen vinden de Lord of the Rings superieur aan de Hobbit. Het is denk ik wel iets beter, maar ik vind het toch erg in elkaar verlengde liggen. Als je de één leuk vind, denk ik dat je de ander ook kunt waarderen maar ook omgekeerd. Al met al 4 sterren waard.

Wat is het heerlijk om mezelf na ruim 20 jaar nogmaals te verliezen in Middle-Earth. Waarden als eer, loyaliteit en vriendschap blijven in dit epische verhaal fier overeind staan. En dankzij de 4K-versie is het op visueel vlak nog steeds om door een ringetje te halen.

5,0 * In de ban van deze klassieker

Herziening zorgt voor weinig inboeting van kracht, alhoewel ik ervoor gekozen heb dit keer de trilogie in Extended-versie te zien. Met The Fellowship of the Ring laat regisseur Peter Jackson vooral zien uitstekende controle te hebben over de opbouw van zijn verhaal. Alles ziet er strak en visueel aantrekkelijk uit, met uiteraard een uitzondering voor de verouderde computereffecten. Het acteerwerk is daarbinnen verdienstelijk en de speelduur van 208 minuten verveelt nergens, maar er ontbreekt toch wat spanning in de tweede helft en de humor is links en rechts wat te kinderachtig en commercieel. Niettemin een zeer goed begin van het klassieke drieluik.