The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring (2001)

Aan de torenhoge verwachtingen die ik had na jaren naar deze film uitgekeken te hebben werd voldaan: het is echt een erg goede film. Er zaten een paar kleine dingetjes in die er voor zorgen dat het niet één van m'n favoriete films allertijden is, maar hij was verder fantastisch. Perfecte casting, geweldig geacteerd, mooie muziek, ontroerende momenten, komische momenten, prachtige massale gevechten, indrukwekkend actiescenes, en de verschillende omgevingen in de film zien er prachtig uit. Ik kan me haast geen betere verfilming voorstellen: precies de goede delen van het verhaal zijn weggelaten of aangedikt. 5 sterren.

Geef toe dat je stiekem hoopte dat ik 5 sterren zou geven..

Ik heb het boek dus niet gelezen, laat ik dat eerst zeggen. Ik vond afgezien van het eerste half uur de onderbouwing van het verhaal vrij magertjes. Via oneliners van de hoofdpersonen werd verteld 'dit is zus of zo want dit en dat...'. En dan ging men weer verder met de 'tocht'. Ik had graag iets meer diepgang gezien. Het verhaal kwam er op neer: breng de ring van plaats A naar B en onderweg kom je verschillende obstakels en monsters tegen. Eigenlijk net als in een computerspel.

De belangrijkste reden dat ik de film niet zo waardeer als de meeste stemmers tot nu toe, is dat ik niet zo door het verhaal werd gepakt. En drie uur vind ik voor iedere film veel te lang, dus ook voor deze film. Ik had ook wel het e.e.a. op het verhaal aan te merken. De tovenaar Gandalf vond ik een beetje lui. Als hij zo goed toveren kon, waarom redde hij dan Frodo en de anderen zo weinig? De jongen met pijl en boog leek oneindig veel pijlen te hebben. Die konden gewoon niet op raken. De wederopstanding uit de dood van Frodo vond ik overdreven. En daarbij; na een paar obstakels en monsters weet je: Frodo is onstervelijk en onoverwinnelijk. Het is je dan wel duidelijk hij alle gevaren zal trotseren. Dit haalt de spanning behoorlijk uit de film. De gevechten vond ik niet zo goed in beeld gebracht, met name in het begin van de film. De beelden volgden elkaar zo snel op, dat veel details je ontgingen.

Het einde van de film vond ik niet bijster origineel. Ze hadden wat mij betreft wel even een cliffhanger mogen bedenken. Tot zover mijn kritiek. Voor het overige: de special fx zijn fantastisch. De art direction is goed. De kostuums en de vreemde wezens zien er geweldig uit. De wereld die gecreëerd wordt is schitterend. De natuur ziet er steeds indrukwekkend uit.

Het boek is natuurlijk beter, maar toen ik deze film zag, zat ik 3 uur lang op het puntje van m'n stoel, en dat vind ik wel erg knap, die constante spanning in de film. Ik vond deze film btw beter dan deel 2, maar ik heb gehoord dat deel 3 nog beter zal worden. Moet ook wel, aangezien ik het derde boek ook het leukst vond.

Ik was er niet zooooo kapot van. Het is zeker een goede film, maar wat iedereen hier nou echt in ziet? De film is hier en daar wat langdradig, ook wel voorspelbaar. Wel mooie beelden, hoewel sommige dingen er toch nog nep uitzien. Vond het soms ook oversentimenteel. Te lang gezever over een of andere gebeurtenis en dan de muziek die dit dan moest ondersteunen. Nee,...op mij kwam het niet echt over. Ook vrij onrealistisch soms (en dan heb ik het niet over de wezens oid), maar dat zal wel met het genre te maken hebben. 3.5*

verreweg het beste deel van de trilogie. veel magischer en veel afwisselender en daardoor energieker en leuker om naar te kijken. de massale scènes in de andere delen waren ook mooi, maar daar draaide die delen eigenlijk in zijn geheel om.

de scènes waarin ze onder aanval liggen in de mijnen is het beste van 9 uur LOTR. de zwarte ruiters, die cavetroll, dat schepsel in het water (voordat ze de mijnen in gaan), die demoon, de uruk-hai orks (hoe spel je dat in godsnaam), het verraad van Saruman, Bilbo, de openingsscène (dat vertel stukje) het zijn allemaal punten die dit deel wel briljant maken.

puntjes van kritiek die ik op de trilogie heb (slappe dialogen/ oneliners en de suggestie van de dood) zijn hier nog niet ergerlijk.

verhoogd naar 4,5.

Bij deze gebeurd dus.

Er is maar één film waarmee ik FotR totnu kan mee vergelijken, en dat is Titanic. FotR is voor nerds en geeks wat Titanic is voor romantici. Geen film vol clichés, maar een levendgeworden cliché. Het ongenuanceerd, overdreven en opgeblazen beeld dat je van iets hebt, werkelijkheid. Erg leuk voor mensen die voeling hebben met de materie, een veel te lange zit voor anderen.

Visueel stelt de film weinig voor. SFX die ondertussen weer wat verouderd zijn, typisch gelikt camerawerk, geen enkel gedurfd shot, veel meer dan een registratie van wat mooie natuur is er niet te vinden. De muziek, hetzelfde verhaaltje. Al zit er wel één mooi nummertje in, tijdens de end credits (en tijdens die uhm, "romantische" scene tussen dat elfje en Strider), de rest is ultragenerieke rommel. Exact wat je verwacht van zo'n film als deze.

Zoals gezegd heb niet de extended edition gezien. Qua karakteruitdieping valt hier verder ook weinig te halen denk ik, dus een goeie keuze. Ook dit zijn wandelende clichés. Hoopje gevarieerde persoonlijkheden, geen diepte in hun persoonlijkheid, noch hun relaties onderling. Ook de conversaties spelen zich af als een recital van derderangspoëten die zichzelf het einde van de wereld vinden. Elk woord draagt zo'n lading mee, wordt zo dramatisch uitgesproken, dat ik soms last had een lach te bedwingen. Enige emotie die een film als deze nog een extra zetje kan geven wordt vakkundig de nek om gewrongen.

Dat waren de basics. Verdere punten waar ik me aan stoorde:

* net te : met komt net te laat, net op tijd, ontsnapt net snel genoeg, rent net snel genoeg. Hoe wil een film als deze nu spanning creëren als alles zo uitgespeld en voorspelbaar wordt.

* En over uitgespeld gesproken. Al die wijze woorden en voorgevoelens die de personages op het publiek uitvoeren zijn geweldige spoilers. "I feel that Gollum might ...." -> "oww, okay, dus die gaat nog wel een grote rol krijgen." Beetje onnodig.

* Wizards zuigen. Al lang heb ik een hekel aan oude mannen met lange grijze baarden en een puntmuts. Terry Pratchett heeft dat een beetje verholpen, maar een film als deze wakkert alles weer aan. Jackson weet er blijkbaar ook niet wat mee doen. In het eerste gevecht staan er twee wizards met stokken naar elkaar te wijzen, in het tweede roepen ze wat naar elkaar, in het laatste roept hij een blauw schild op. Thrilling!

*Compleet gebrek aan humor, of enige zelfrelativatie. Niks mis met het verzinnen van een onnozel verhaal, maar enig zelfbesef daarover is wel op z'n plaats dan.

Deze film is alles wat je ervan verwacht. Ik verwachtte niks, en dat was het dan ook. Nodeloos om mensen verder te proberen overtuigen die ooit een trailer gezien hebben, en de film links lieten liggen. Uberfantasy van de vreselijkste soort.

De 0.5* liet zich al raden (en in niks overdreven).

die mega hype is echt niet zo heel verwondelijk. Er zijn echt miljoenen mensen opgegroeid met het boek. Voor veel mensen dus goede herinneringen. Die vertellen dat aan hun kinderen etc. Er komen goede recensies. "Eindelijk een boek dat wel fatsoenlijk verfilmd wordt". Mensen worden nieuwsgierig gaan naar de film en zien daar een geweldige film. Vertellen dit door aan andere mensen en zo wordt de hele wereld geinfecteerd met het LOTR virus.

Toegegeven. Deel 1 vond ik erg mooi. De beelden en de herkenning van het verhaal(ik heb het boek/de boeken gelezen). Ik heb 3 uur zitten genieten in de bioscoop. Daarna werd het allemaal iets TE en deel 2 en 3 heb ik ook minder geboeid gevolgd. Vooral deel 3 die echt te lang duurt en maar blijft doorgaan.

maar voor deel 1

4,5*

Ik was nog één van de 14 nederlanders (bejaarden en baby's niet meegerekend) die deze film niet gezien had. Nu dus wel.

Ik heb het boek nooit gelezen. Ik heb het me weleens voorgenomen, maar het is er nooit van gekomen. Het is ook niet helemaal mijn "ding". Maar best kans dat ik het nog ooit ga lezen.

Helemaal mijn "ding" is deze film ook niet. Maar hij viel me beslist niet tegen. Ik heb me prima geamuseerd. Al deed het me emotioneel niets en vond ik het ook niet erg spannend. Maar het was zelfs wat minder pompeus dan ik gevreesd had. Wel overduidelijk een boekverfilming, iets te veel een opsomming van gebeurtenissen. Maar dat zou in de langere versie (dat durfde ik nog niet aan) wel beter kunnen zijn.

3.5*

De eerste film van de trilogie viel me destijds niet mee, maar bleek achteraf nog de beste te zijn in de serie. Aan pracht en praal geen gebrek: de (actie)scenes zien er prachtig uit en zullen voor fans van het boek ongetwijfeld smullen zijn.

Maar het gebrek aan verhaal en totale ondergeschiktheid van de acteurs en hun prestaties voor de almachtige effecten gingen mij behoorlijk vervelen na een tijdje. Want wat gebeurt er nu feitelijk? Een groep gaat op reis. Hebben een gevecht. Eentje valt af. De groep gaat op reis. Hebben een gevecht. Iedereen overleeft dit keer. De groep gaat op reis... enfin, u weet waar ik naar toe wil.

Als boekverfilming voor mij niet te beoordelen (ik worstelde door The Hobbit en hield het daarbij), als stand-alone film niets bijzonders.

3*.

Onwijs mooie film.

Echt zodra ik hem gekeken had was ik helemaal verslaafd aan LOTR!

De effecten, het verhaal, de acteurs alles in één woord adembenemend!

Karakters waren goed uitgewerkt, en vanaf het begin zit je gelijk in het verhaal.

Heb deze nu inmiddels al meerdere keren gezien.

De Extended version is uiteraard nog beter!

Dit is zo'n film die je of helemaal geweldig vind of helemaal niks. Ik vond de film zwaar tegenvallen terwijl ik echt naar deze film heb uitgekeken. Ik kreeg geen feeling met de karakters, terwijl er schitterend gefilmd is en het zag er allemaal supermooi uit. Nee, ik ben niet "gepakt" door deze film.

Mmmh,

Ik moet zeggen dat ik niet echt een liefhebber vind van dit soort films. Ik vond deze niet echt leuk.

Wel erg mooi gemaakt, maar tot daar aan toe.

Ik hou niet zo van sprookjes.

3,0* voor het idee en omdat het goed gemaakt is.

Geweldige film om te zien met mooie special effects.

Het is alleen wel een erg lange zit.

Ik geef 'm 4 sterren.

De boeken van Tolkien hadden altijd de naam onverfilmbaar te zijn en deze trilogie onderstreept dat helaas.

Jackson heeft zoveel mogelijk uit de Tolkien mythologie in de film proberen te proppen (en dan nog heel veel weggelaten!), met als gevolg een voor niet-insiders onbegrijpelijk verhaal.

Waarom niet 'The Hobbit' als prequel verfilmd? (waarin wordt beschreven hoe de ring in eerste instantie bij de Hobbits terechtkomt!)

Lord of the Rings had dan beter uitgediept kunnen worden en het verhaal zou ook voor de leek veel begrijpelijker zijn geworden....

En waarom die belachelijke romance tussen Liv Tyler en Viggo Mortensen in de film moest??? Totaal onnodig en ook niet in het boek voorkomend!

Maar om de algemene hallelujah-stemming over deze film niet helemaal te verpesten met mijn azijnstukje: er wordt wèl goed geacteerd en visueel is het allemaal prachtig.

Toch nog *** dus.

p.s. De scene waarin Galadriel even de ring krijgt van Frodoen bijna bezwijkt voor de macht van de ring is naar mijn mening wel briljant weergegeven!

Fantastische film met een ijzersterk verhaal van Tolkien. Ook speelden de acteurs zeer goed, met name Mc Kellen. Een groot aantal fantastische spektakelscenes en je verveelt je je geen moment. Als een stukje actie is geweest wordt het gevolgt door een stukje conversatie en dat elke keer. Dit verveelt niet en werkt fantastisch.

Ook een prachtige titelsong. Bij alle drie de delen. Goede muziek en zeer goed camerawerk. Er zit geen stukje tussen wat er overdreven nep uitziet, wat bijzonder knap is voor een fantasiefilm.

Ook zit er af en toe de nodige humor tussen met Legolas en Mr. Dwarf. (naam even vergeten). Ook zien alle demonen van Sauron er geweldig goed uit en spelen de acteurs daarbij ook goed. Dat vind ik dan ook knap omdat ze bij de studio alleen zijn zonder de demonen. De film brengt het niveau van fantasy films enorm omhoog en het is en blijft een topper.

Cijfer: 5 *

Wat juist in welke film gebeurde, herinner ik me niet meer goed, maar ik onthou vooral dat ondanks het feit dat ik normaal niet naar fantasyfilms kijk, ik sterk onder de indruk was van deze trilogie.

Omdat ik niet vind dat 1 bepaald deel eruit springt, geef ik ze alledrie 4.5 sterren. Prachtige acteerprestaties, mooie special effects, wonderschone Nieuw-Zeelandse landschappen.

Wat mij betreft terecht in de top 250...

Verdient een Vette plek in de top 250.

In deze film zit alles! Beetje humor , beetje avontuur , beetje angst.

Echt geweldig! Ga binnenkort echt de delen op dvd proberen te krijgen.

5*****

The Lord of the Rings, een van de meest bekende, zoniet de bekendste trilogie op zowel film als leesgebied. Het is in de kern een verhaal als zovelen, een over moed, vriendschap, heldendom, maar ook een over emoties, over keuzes maken. De uitwerking van dit alles is echter niet een simpele, of alledaagse naar mijn mening.

The Fellowship of the Ring vormt de introductie van dit verhaal. En dat is nou net wat deze wat mij betrefd de beste van de drie maakt. De wereld waarin we ons bevinden, Midden-Aarde, is voor ons nog een groot onbekend land. Net als de Hobbits, kunnen we niet omvatten wat er na de Gouw zich zou kunnen bevinden. Het heeft nog iets onschuldigs, wat je niet kan zeggen van de volgende delen. Per scène beginnen dan de puzzelstukjes in elkaar te passen en is het alsof we een geschiedenisles volgen over de plekken waar de personages, die naarmate de film ook hun diepgang beginnen te krijgen, langsheen komen. Het is vaak zo gedetaileerd uitgewerkt dat je haast zou gaan denken dat je naar de werkelijke wereld zit te kijken.

En had er een betere plaats voor een project als dit kunnen zijn dan Nieuw-Zeeland? De pure, ongerepte landschappen vormen de perfecte plaatjes voor dit sprookjesachtige en ontzettend sfeervolle verhaal. Elke cultuur, elk dorpje wat zich in dit grootse gebied bevind heeft wel een ander sfeertje en gewoontes; vaak erg aangenaam en een genot om naar te kijken, maar soms ook beklemmend. Nogmaals, aan detail ontbeerd dit meesterwerk niet.

Ik zou het maar vaak genoeg kunnen zeggen, maar echt een hele diepe buiging en hulde voor de mensen die zich hierop hebben gestort. Ze hebben het ongetwijfeld niet makkelijk gehad, maar ze hebben het toch mooi gefilkt een niet verfilmbaar verhaal wel op het witte doek tentoon te kunnen spreiden op zo'n manier.

Geweldige verfilming van het fantasieboek, die volgens vele onverfilmbaar bleek te zijn. Maar Peter Jackson had het lef om dat verhaal toch naar het witte doek te brengen. En het resultaat was ondoorstaanbaar. Petje af, Peter Jackson.

The Fellowship of the Ring is ronduit een sensationele film. Het camerawerk is perfect. Gewoon een genot om naar te kijken. De special effects, de decors, de kostuums, het ziet er allemaal prachtig uit. Visueel ziet 'The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring' er schitterend uit. Het acteerwerk van de acteurs is van grote klasse. De personages worden goed uitgewerkt en bovendien echt levensecht neergezet. Prachtig!

Deze film is een aanrader voor iedereen die van avontuur en van spanning houdt.

4,5*

Spannende en indrukwekkende verfilming van Tolkien's meesterwerk. Er wordt door Jackson en zijn crew een mooie fantasy-sfeer geschapen. Met name voer voor liefhebbers van het genre maar vermakelijk en onderhoudend genoeg voor de rest. Goed.

Het plot van Lord of the Rings boeit mij geen zak, maar omdat hij onlangs op tv was dan maar eens gezien. Want zoveel mensen hier goed aan vinden is me een raadsel. De scènes in Hobbitland vond ik prachtig: Mooie kleuren, mooi gefilmd, sfeervol en amuzant met die kleine mannetjes. Vanaf dan vind ik het enkel maar bergaf gaan: Een veel te lange tocht voor die ring met allemaal enorm lelijke monsters etc. Dat hoeft voor mij allemaal niet. Diepgang van personages moet je ook niet verwachten en zo wordt het ook niet allemaal meelevend. Verder is de film dan nog wat enorm cliché zonder dat er echt goede actie inzit.

2,5*

Deze van de week nog maar eens gekeken, was een paar jaar geleden dat ik hem nog eens zag.

Tja, erg mooi in beeld gebracht, vol verbeeldingskracht, maar het grootste probleem dat ik heb met regisseur Jackson is dat hij van echt IEDERE scene iets episch wil maken, wat na een uur of wat erg vermoeiend wordt en de vaart er enorm uit haalt.
Bij dit eerste deel gaat het dan nog wel en er zitten zeer veel mooie dingen in.

Ik vind het sowieso het mooiste, spannendste deel:

het intrigerende begin over de oorsprong van de ring, die geheimzinnige zwarte ruiters, het elvendorp, de onderaardse gangen, de rol van Sean Bean...

Ik geef dit eerste deel een negen, ofwel 4,5 ster.

All we have to decide is what to do with the time that we are given...

De extended cut nog eens opgezet vanavond, en aw wat mooi weer. Snotter alom in dit prachtige verhaal over vriendschap en het besef, het échte besef dat je op een queeste bent die mensenlevens kost.

I wish the ring had never come to me.

Eigenlijk lame om je af te vragen wat er zo geniaal is aan The Lord of the Rings, want iets genialers dan dit zullen wij mensen nooit maken. Ik heb oprecht medelijden met hen die de schoonheid missen.

Maar daar maak ik me nu niet zo druk om. Macht en opoffering en levenslust is wat mij momenteel bezighoudt.

5* weer

Strak van de opwinding stond ik, na te hebben opgevangen dat IdbvdR verfilmd zou gaan worden.

Op ongeveer mijn zestiende ontdekte ik tot mijn grote vreugde en verbazing een verfilming van mijn lievelingsboek, in een wat alternatieve (als ik het me goed herinner) videotheek aan de Lairessestraat in Amsterdam.

Getekend. Nou, die moest ik zien! Maar dan ook meteen. Mijn vriendin waarmee ik een filmavondje ging doen heb ik omgepraat (zij vertrouwde die tekenfilm niet zo...).

Later las ik in meerdere media dat Ralph Bakshi's product niet op zeer brede instemming had kunnen rekenen...

In ieder geval, ik was vooral teleurgesteld.

Maar nu zou er een 'echte' versie komen! Okee, strak van opwinding, maar dat niet alleen. Ook voelde ik een grote angst. Dat mijn schat, mijn geheim, gemeengoed zou worden.

Natuurlijk, ook ik las op de achterflap dat de wereld is verdeeld tussen hen die het boek hebben gelezen en hen die dat niet hebben, en toch. Zoveel mensen hadden nog nooit van Tolkien, of IdbvdR gehoord. Kom daar nu nog eens om...

Als middelbare scholier heb ik vrienden ook aan Tolkien gekregen. Ik voelde me zo

Deel twee

The Lord of the Rings: De Herziening

Ik kwam er zojuist achter dat ik vandaag precies 4 jaar lid ben van deze site. Het is een mooi toeval dat dit tegelijk valt met de dag waarop ik over mijn herziening van de LotR schrijf.

Toen ik 4 jaar geleden op deze site kwam (dergelijke zinnen laten je wel oud klinken overigens) vond ik The Lord of the Rings Trilogie het beste wat er op het filmgebied was en de drie films prijkten dan ook bovenaan mijn top 10. Al snel vond ik dat dit iets teveel ruimte in beslag nam en liet ik één film staan in de naam van de hele trilogie.

Er was veel dat me aansprak aan deze fantasyfilms. Allereerst het avontuur en de heroïek, de verhalen over kleine hobbits die grote dingen doen en de dappere koningen en verschillende volkeren die samenstreden. Thema's als reizen, opoffering en goed tegen kwaad waren toendertijd mijn absolute favoriete thema's.

En dan was er nog de technisch kant. De fantasywereld van deze film was de beste ooit vertoond in een film. Vaak kon je duidelijk zien dat fantasyfilms sets boden en kreeg ik regelmatig het gevoel dat de fantasywereld ophield waar het kader van de film ophield. Zo niet bij LotR, want door een slimme mix van sets en opnames in echte natuuromgevingen voelde Middle-Earth aan als een plaats die werkelijk groot en veelzijdig leek. De prachtige beelden werden ondersteund door de beeldschone muziek van Howard Shore. Om het totaal af te maken waren alle acteurs perfect gecast, al heb ik nooit veel met Elijah Wood als Frodo gehad. In de boeken vond ik dat overigens ook niet bepaald het interessantste personage.

LotR zorgde er voor dat ik wat meer interesse in film kreeg. Ik schafte een dvd-speler aan speciaal voor de extended editions. Ik ging dvd-extra's kijken en me oriënteren wat de filmwereld verder te bieden had. Voor het grootste deel beperkte ik me daarin echter nog wel tot de grote blockbusters en wellicht omdat ik hen als enige vergelijkingsmateriaal had noemde ik LotR on-Hollywoodiaans. Dit zou ik nou nooit meer doen, ook al komt LotR strikt genomen niet uit Hollywood. Ik ontdekte vele blockbusters die ik leuk vond, maar LotR bleef lange tijd de koning.

En toen kwam Pulp Fiction.

Nee, Pulp Fiction heeft nooit boven LotR in mijn top 10 gestaan en is er een aantal jaartjes geleden ook al uit gevallen. Pulp Fiction, een film waarvan ik van te voren overigens niets verwachte, toonde mij dat films die afweken van de Hollywoodstroom ook geweldig konden zijn. Ik ging me toen meer concentreren op andere films. Allereerst op films als Pulp Fiction die balanceren tussen de mainstream en arthouse en later op klassiekers en wat zwaardere arthouse. En voor je het weet studeer je filmwetenschappen aan de universiteit, maar laat ik niet op de zaken vooruitlopen en te ver afwijken van LotR.

Rond dezelfde tijd dat ik dus een andere richting in het filmkijken insloeg (wat ik rond ongeveer 4 jaar geleden plaats, toen ik lid werd van MovieMeter) merkte ik ook dat er iets veranderde in het kijken naar LotR. Ik had indertijd de gewoonte om de films een keer per maand te kijken (tegenwoordig is het veel als ik een film 2 keer per jaar bekijk). Intussen bleek echter dat ik de films zo goed kende dat ik alle teksten kon meezeggen, ieder geluidseffectje kon plaatsen en ieder shot heel gedetailleerd op mijn netvlies gebrand was. Ik merkte dat mijn aandacht bij het kijken naar de film stap voor stap verdween. De films kende ik nu te goed. Er was niets meer om naar te kijken. Ik nam me voor om de films één jaar te laten liggen en te kijken hoe ze me dan weer zouden bevallen. Dat ene jaar werden al gauw een paar jaar. Ik denk dat de laatste kijkbeurt dateert aan het einde van 2005, al hou ik dat verder niet bij.

LotR is al lang mijn favoriete film niet meer. Once Upon a Time in the West heeft zijn plaats al een aantal jaren overgenomen. LotR moest zien hoe ook Magnolia, Casablanca, Annie Hall, The Big Lebowski, Rio Bravo, Dr. Strangelove (die ook héél kort op 1 heeft gestaan) en North by Northwest hem voorbijstreefde, naast andere films die mijn top 10 intussen alweer verlaten hebben. De optie om LotR uit mijn top 10 te gooien heb ik vaak overwogen, maar om symbolische reden nooit uitgevoerd. LotR was immers de film die mijn interesse voor film gewekt heeft. Maar die herziening moest er komen.

Dit brengt ons tot het heden.

Gisteren zette ik deel 1 weer aan. De grote vraag was: kan de film zich nog meten met andere films uit mijn top 10 en dat rijtje films dat net buiten mijn top 10 valt? Het antwoord na de kijkbeurt was wat onbevredigend. Ondanks een pauze van ongeveer drie jaar bleek ik de film nog net zo goed te kennen als toen en zakte mijn aandacht bij de film geregeld weg. Niet door saaiheid dus, maar doordat ik hem gewoon te goed ken. Een frisse kijk op de film bleef daarbij uit en het is moeilijk te zeggen wat ik nu op dit moment van de film op zich vind. Wel zorgde de kijkbeurt ervoor dat ik me ineens meer dan ooit bewust ben geworden van mijn smaakverandering door de jaren heen en ik ging dan ook de afgelopen jaren aan filmkijken wat reflecteren. Vandaar ook deze recensie, als je het nog zo kunt noemen.

Er vielen me wel wat dingen op. De muziek kan bij mij nog steeds niets fout doen en de cast blijft uitstekend. Qua beelden ben ik blijkbaar wel wat meer gewend intussen, maar binnen het fantasygenre heeft LotR geen concurrentie wat mij betrefd. De sets en locaties zijn nog altijd verbluffend al zie je nou iets beter waar de echte wereld eindigt en de CGI begint. De eerder genoemde thema's rond reizen, opoffering en goed tegen kwaad zijn allang mijn favorieten niet meer en het verhaal heeft dan ook niet meer de betekenis voor me die het 4 jaar geleden nog wel had.

Mijn eerste reactie was vooral nostalgisch: een grote 'och, ja'- reactie. Daar kan een film echter niet drie en een half uur op teren. Ik besef me dan ook terdege dat ik de trilogie nog maar wat jaartjes extra laat liggen voor de volgende kijkbeurt en deel 2 en 3 ga ik deze week niet herzien, ondanks dat dit wel mijn oorspronkelijke bedoeling was.

LotR is echter wel een problematische film voor mijn stemlijsten geworden. Ik kan er in ieder geval niet meer objectief naar kijken, maar objectief kijken naar films is toch overschat, dus dat stoort me niet zo. De vraag is of de 5 sterren die ik voor de films geef nog te verantwoorden zijn. Ja en nee. Ja, want de films hebben een bepaalde sentimentele waarde die ik geen andere films toeken. Nee, want als films op zich vind ik ze niet zo interessant meer. Ik weet ook gewoon 100% zeker dat als ik ze nou voor de eerste keer te zien kreeg (met gewoon de andere films die zag wel al achter de rug) ik de films nooit meer 5 sterren zou geven. Wat wel, weet ik niet.

Ik doe het als volgt. Ik gooi Fellowship uit mijn top 10. Die symbolische functie is mooi, maar ook wat onzinnig voor het eigenlijke doel van de top 10. Ik vervang hem door Singin' in the Rain of It's a Wonderful Life (welke ik het beste kan pakken weet ik zo niet, maar ik ga voorlopig voor SitR). De 5 sterren blijven voor Fellowship en Two Towers staan, vooral om symbolische redenen, maar ook omdat ik gewoon niet weet wat ik ze anders moet geven. Van King haal ik een halfje af, want stiekem heb ik daar altijd wel wat over te klagen gehad, ondanks dat ik de film als geheel zeer bevredigend vond.

En zo, met LotR uit de top 10, sluit ik een fase in mijn filmleven af. Een fase die ik eigenlijk al zeker 2 jaar geleden af had gesloten. Ik blijven alleen nog met de nickname 'The One Ring' zitten. Uitschrijven is niet mijn ding, dus ik zal er altijd mee blijven rondlopen op deze site. Zo gemakkelijk is het dus nog niet om uit de macht van de ring te komen.

The Fellowship of the Ring

Ik ben het volledig met Serpico eens dat je na het zien van de extended editions van The Lord of The Rings niet meer anders wil.
Ik heb het lange tijd gedaan met de normale edities die ik werkelijk zo grijs heb gedraaid totdat ik er spuugzat van was.Laatst toch maar eens de extended editions aangeschaft, en daar heb ik geen moment spijt van gehad.De extra scènes dragen echt iets bij aan de films en zijn niet zo maar los gekozen dat ze niets bijdragen aan het verhaal.Ik kan me de films nu ook niet meer voorstellen zonder het extra beeldmateriaal.

Zoals al gezegd heb ik de films in het begin grijs gedraaid totdat ik er zo flauw van was dat ik een hele tijd geen zin had om ze te bekijken.Dan komt er een herziening, en weet je meteen weer waarom je de films zo mooi vind.Het epische verhaal van onvoorwaardelijke vriendschappen, het groots opgezette spektakel, de mooie camera voering en mooi opgezette shots en natuurlijk de wonderschone muziek.Peter Jackson is er in geslaagd om de boeken van Tolkien tot leven te brengen, en hoe.Je vergeet even de wereld om je heen en waant je echt in Middle Earth.De regisseur sleept je mee in het verhaal, de wereld, de emotie, de spanning, het spektakel en het gevaar.

Op de een of andere manier weet het geheel je te raken en begin je mee te leven met de karakters.Een favoriet heb ik niet echt, iedereen in het verhaal heeft wel iets.De acteurs doen het stuk voor stuk allemaal erg goed.Van de grote rollen tot de kleine.Iedereen draagt iets bij om hen tot leven te wekken.De blikken van Elijah Wood weten mij keer op keer weer te raken vooral de moment nadat ze Gandalf zijn verloren, en als Frodo op het punt staat allen zijn missie te vervolgen, en met de ring in z'n hand staat, en dan Gandalfs stem hoort magische moment zijn dat gewoon.daar kreeg ik ook serieus een brok van in m'n keel
De opzet van het verhaal vind ik na een aantal kijkbeurten wel wat traag verlopen, maar daar heeft de extended edition verandering in gebracht.Alles lijkt nu gewoon te kloppen, en er worden nu ook een aantal dingen aan het licht gebracht die later in het verhaal ook een rol gaan spelen.Als losstaande film klopt het nu gewoon, en als deel van het grote avontuur vind ik deze er op de een of andere manier nu ook veel beter in passen.

Film technisch is het werkelijk allemaal schitterend.De camera voering is van een ongekend hoog niveau.De ene mooie shot na het andere worden je om de oren geslingerd.Alles is ook ontzettend groots opgezet qua lokaties en sets.Uitgebreide prachtige landschappen die je doen verlangen een keer naar Nieuw Zeeland af te reizen om al dit moois te gaan bewonderen.Wat de film eingelijk compleet maakt is de muziek.Direct vanaf het begin is het prachtig om aan te horen.Alleen daarom is The Fellowship of the Ring al weer een kijkbeurt waard.

De opzet naar het vervolg van de missie om de ring te vernietigen is dankzij de extended cut nog geslaagder.Er zullen zeker nog een aantal kijkbeurten volgen, en misschien dat er ooit de 5* inzitten.Voorlopig eerst ,

4.5*

Recensie: The Lord of the Rings, Part I.

Wat is er nou niets mooier dan onderuit zakken bij een film, je gedachten even opzij zetten en gewoon te kijken...

Eigenlijk is er namelijks niets mooiers. Het enige wat nodig is bij een Fantasiefilm is namelijk het verhaal, en dat is iets wat heel moeilijk is bij fantasie. Dramafilms zijn moeilijk te filmen maar het verhaal is naar mijn mening zo gemaakt. Ook horrorfilms hebben vaak geen verhaallijn maar doen het toch goed...en ondanks het feit dat fantasiefilms boordevol special effects zitten en dialogen zijn ze niet altijd even goed. Zelfs met een goeie Cast wil het nog wel eens mis gaan (The Golden Compass). Maar Peter Jackson heeft laten zien dat hij het wel kan!

Ik ben altijd wel in de wieg gelegd voor een leuk avondje met een fantasiefilmpje maar de laatste tijd worden ze allemaal steeds minder. Ik zag laatst bijvoorbeeld nog The Spiderwick Chronicles, ik heb hem halverwege maar stop gezet. Harry Potter is nog wel leuk maar toen ik in 2001 deze in de bioscoop zag wist ik even niet meer met wat ik het moest vergelijken. Er was nog nooit zoiets gemaakt eigenlijk, terwijl de boeken al een tijdje bestonden. De boeken (verschenen in mijn tijd) waren geweldig en ik heb ze dan ook in de jaren 70 gelezen. Het grappige aan de boeken is dat deel 1 (deze dus) en Two Towers (deel 2) beide uitkwamen in mijn geboortejaar. Maar nu ga ik naar andere dingen toe...terug naar de film.

The Lord of the Rings is zo'n prachtig verhaal, er zit van alles in. Van Tovenaars tot elfen van trollen naar nazguls en van duistere kastelen en spinnenhollen naar de dwergvolken in Moria. De hele Cast is oké. Viggo Mortensen is goed gecast voor Aragorn en ik had ook precies het beeld van John Rhys-Davies voor me wie Gimli speelt. Ook Gandalf is geweldig gecast (Ian Mc.Kellen) en zo kan ik wel een tijdje doorgaan. Het is opmerkelijk dat iedereen van mijn generatie The Lord of the Rings kent...wat nog opmerkelijker is is dat de generatie van tegenwoordig ook geintereseerd is in de boeken van J.R.R. Tolkien. En dat is goed om te horen!

Peter Jackson heeft de boeken prachtig verfilmd en de juiste personages uit het boek weggelaten. Ik denk dat als Tolkien dit had gezien hij gewoon perplex had gestaan. Want met alle mooie beelden van The Shire van Khazad-Dum, van Moria, van Rivendel en van Sauron moet je je als regisseur toch even op de schouderkloppen. Mijn complimenten voor de hele crew van The Lord of the Rings, inclusief natuurlijk de mensen die de hele sfeer in beeld brachten. Denk maar aan de magische kostuums, de mooie muziek (die overigens heel bekend is) en de special effects.

In het fantasie genre staat deze bij mij op nummer 1.

Was 2001 niet uitgeroepen tot het slechtste filmjaar ooit? Niet dat ze daar LOTR mee bedoelde, maar die vond ik dan weer verschrikkelijk slecht. Nu ben ik al niet zo van de Fantasyfilm, en laat dit nou de ultieme fantasie zijn. Ik irriteer me meestal mateloos aan de namen van de talloze beesten die in de films voorkomen, en dan nog niet te spreken over hoe ze altijd maar weer verschillen. In de ene film zijn elfen kleine rond vliegende dwaallichtjes, in de andere zijn het vreemde mangamonstertjes en vervolgens krijg je lang slanke mannen met lorèal-kapsels. Nee, als er een genre in de film mij nooit heeft aangesproken... Toch gaf ik het LOTR boek (of beter gezegd, de drie boeken) een kans (drie kansen ). En tot mijn grote verbazing bleef ik maar doorlezen. Hoe de personages daar perfect werden beschreven, eindelijk kon ik eens meeleven met hobbits, dwergen en tovenaars. Maar als Jackson een ding heeft weggelaten in de film, dan was het wel de grappige gesprekken die tussen de personages werd verteld. Hun gewone leven, dus eigenlijk het enige waar ik mij in kon verplaatsen. Nee, Elijah Wood (geweldige acteur!) kon de film niet redden. Wat boeit mij het nou wat er zich afspeelt in een niet bestaande wereld genaamde Midden Aarde? Bar weinig. Het 'menselijke' wat de wezens in zich hadden werd alleen maar minder in de twee latere delen. Het werden gewoon moordmachines die zich van het ene naar het andere slachtveld worstelde... Geef mij maar een verhaal wat echt kan bestaan, of maak het een beetje bizar. Maar dit gaat voor mij over een grens.

The Fellowship of the Ring

Ik ga het kort houden, want woorden schieten tekort om deze magistrale reeks te beschrijven. Alle slechte dingen die ik over The Lord of the Rings reeks heb gezegd, neem ik terug. Eigenlijk moet ik me gewoon schamen dat ik ooit zo kortzichtig ben geweest in het beoordelen van deze films.

Na een lange tijd (hoeveel jaar weet ik niet precies, maar het zal wel minstens 5 jaar geweest zijn) heb ik de hele reeks weer gezien, uiteraard beginnend met deze. Visueel sowieso één van de meest imponerende films ooit. Daarnaast gaat mijn bewondering vooral uit naar het feit dat je zo'n simpel verhaal uit kan rekken over drie films, die ondanks hun lange speelduur van het begin tot het eind blijven boeien; De mooie beelden, perfecte personages, prachtige muziek en de vele indrukwekkende en ontroerende momenten die minstens voor veel kippenvel wisten te zorgen, zorgen daarvoor.

Dit eerste deel is een introductie in de wereld van de Frodo, Sam en alle andere helden - die The Fellowship vormen - op zoek naar dé plek om de ring te vernietigen. Dit deel gooi ik daarom in mijn top tien, niet omdat het de beste is (want ik vind ze alldrie evengoed), maar gewoon in naam van de triologie, wat veel mensen doen denk ik. Petje af voor Peter Jackson, petje blijft op voor mij, want deze herziening heeft veel te lang geduurd en daarom hebben deze films té lang onterecht niet de juiste beoordeling van mij gehad. Beter te laat dan nooit dan maar denk ik.

Ik ben één van de grappigste mensen op deze site. Kijk maar eens naar deze comments.

4 December 2004:

Wat een debiele opmerking! Als het een goeie film is, is een goeie analyse nooit weg. Je moet toch weten wát er zo geweldig aan is? Tot die conclusie kwam ik reeds op 7 mei 2005:Vier jaar later (nu dus) ging ik er pas voor zitten .

Ik ben weer helemaal in de Ban van de Ring de laatste tijd. Ik heb aanvankelijk The Return of the King nooit uitgelezen, maar wel de wens om dat te doen. Ik ben opnieuw begonnen en nu zit ik in The Two Towers.

Helemaal in de Ban van de Ring? Hoe komt dat? Nou, toen ik laatst het bordspel In de Ban van de Ring speelde met mijn pleegbroertje, kreeg ik een verlangen om de films weer te zien en het boek opnieuw open te slaan. Hieraan hield ik woord en samen met broertjelief keek ik The Fellowship of the Ring voor de zoveelste keer. Ook pakte ik de literaire trilogie opnieuw op en ging verder in het eerste deel waar ik gebleven was: de aankomst van the Fellowship in Lothlórien. En mijn broertje leest het boek nu in 't Nederlands !

Afgezien van hun megasucces en impact op de fantasyfilm (hoewel het succes altijd ongeëvenaard zal blijven) deed het film-drieluik ook op een andere manier stof opwaaien. Een onverfilmbaar Meesterwerk werd namelijk naar het witte doek gebracht. Er zijn mensen van mening dat zelfs Peter Jackson met zijn massaproject in zijn opzet heeft gefaald. Natuurlijk, er zijn een immense hoeveelheid details verloren gegaan. Ontelbaar veel dingen zijn gewijzigd. Arwen, bijvoorbeeld, kreeg een veel grotere rol. Een TE grote rol, vond ik aanvankelijk.

Maar ook zijn er toevoegingen; het verhaal plaatst zich namelijk ook naar Saruman, die in het boek nauwelijks voorkomt. Al hetgeen hij uitvoert tijdens de gebeurtenissen in het boek worden in deze film tentoongespreid, een welkome aanvulling. Het geeft het verraad van the White Wizard een gezicht.

Tussen Bilbo's 'eleventy-first' verjaardagsfeest en Gandalf's terugkeer zitten in het boek wel 17 jaar. Hier zou het zomaar een week kunnen zijn. Daar de evenementen elkaar sneller opvolgen in de film, maakt dat deze een stuk spannender.

Anyway, ik ga al veel te diep in op details.

Om terug te komen op de Onmogelijk Taak van het evrfilmen van Tolkien's magnum opus; ik ben van mening dat Peter Jackson hierin wél is geslaagd. Over The Return of the King kan ik nog niet echt spreken, daar ik deze nog niet uit heb, maar ik ga er nu vanuit dat de vergelijking niet tegen zal vallen .

Over het boek The Hobbit schreef ik gisteren het volgende: (Ja, op BoekMeter heet ik dus Psychocandy, om alle verwarring te voorkomen).

Datzelfde geldt voor het boek waarop deze film gebaseerd is, maar niet voor dit megasucces zelf, omdat Arwen en Aragorn ook belicht worden. Kortom, deze film bevat wél alles !

Elke keer word ik weer omver geblazen door de prachtige audio-visuele details; de verbluffende kostuums, de prachtige decors, de machtige landschappen en de magnifieke visuele effecten. Ik hou niet van films die hierop leunen, maar dat is hier ook helemaal niet het geval. De Queeste van Frodo en zijn gezelschap zijn de focus van dit verhaal en de CGI hebben hierin slechts bijzaak. Het wordt niet gebruikt om te imponeren in de zin van: 'Ha, zie ons 's gave effecten hebben, had je niet van terug, hè?!' Wel imponeren als het gaat om spanning en angst op te wekken.

Maar het geluid ook; in verschijning zijn bijvoorbeeld de Nazgûl al sinister, maar hun gegil tilt hen een behoorlijk aantal treden hoger op de ladder van angstaanjagende creaturen!

Ook de stem van de Ring en de visioenen die Frodo heeft als hij deze omdoet kunnen op een cinematografische wijze de Last die Frodo met zich meedraagt niet beter weergeven. Het maakt meteen een heleboel duidelijk aan de aanschouwer. Het laat meteen zien dat het volbrengen van de tocht naar Mordor helemaal niet het moeilijkste onderdeel is van de reis van de kleine hobbit.

En de muziek van Howard Shore? Bloddy Hell! Mijn broer en ik renden na afloop de zaal uit en riepen: 'IK WIL DIE SOUNDTRACK!!!' De volgende maandag kocht ik die ook gelijk. Los van de film is deze prachtig, maar de impact die het heeft tijdens het kijken naar deze spannende, ontroerende, angstaanjagende, bij vlagen humoristische en altijd ontzagwekkende audiovisuele mijlpaal is ongekend. Ik dacht dat John Williams geniaal was. Toegegeven, is ie ook, maar Howard Shore maakte toch behoorlijk wat meer indruk. Rillingen over m'n rug, stokkende adem, tranen naar m'n ogen. Need I say more?

Dan de proloog, die je helemaal de film inzuigt. Weinig films kunnen dat; een introductie naar het verhaal maken, voorafgaand aan de film zelf en toch overtuigend zijn. In de zin van het feit dat een goeie film zoiets niet nodig heeft, omdat 't verhaal zichzelf wel vertelt. De enige films die ik ken die dit wel kunnen zijn The Fellowship of the Ring en Trainspotting. Nagenoeg perfect! Alleen jammer dat je zo goed kunt zien in the Special Extended DVD Edition dat Isildur, vlak voor ie de Ring omdoet en verdwijnt, ge-superimposed is over de achtergrond. Dat contrast is me echt TE duidelijk, erg zonde. Maar dat vergeet en vergeef ik gauw .

De belangrijkste elementen die ik uit het boek vis waar deze film op is gebaseerd zijn vriendschap, moed, trots, vooroordelen, het Kwaad en vergankelijkheid. Dat zijn althans de eersten die me te binnen schieten op het moment. Peter Jackson en zijn team(s) mogen voor eeuwig geprezen worden om het feit dat het ze gelukt is dit naar beeld te vertalen zonder dat de films ook maar één moment te klef of clichématig worden. Dat gevaar loop je met deze thema's, waardoor ik me niet kan laten meevoeren door een film. The Fellowship of the Ring sleurt me echter vanaf het eerste moment mee de diepte in, telkens weer.

Ik kan niet anders dan groot ontzag hebben voor hetgeen Jackson met zijn cast en crew van Tolkiens beroemde boek hebben gedaan. Veel details die zijn weggelaten had ik graag gezien, natuurlijk. Toen de film ten einde kwam bij mijn eerste bezichtiging begin 2002 had ik gehoopt dat ik nog maar op de helft was, minstens. Echt, ik snap dat mensen vallen over hetgeen er gewijzigd en verwijderd is, maar ik heb gemerkt dat ik de gave heb om dat alles er tijdens/na de film bij te denken. Of anders het boek te pakken en te lezen hoe het 'hoort te zijn'. De status van Tolkiens boek wordt geëvenaard met deze film. Period.

Ik heb 1984 er lekker uitgeflikkerd en deze film weer teruggezet . Ik laat in mijn Top-10 meestal geen gehypte films toe, maar waarom eigenlijk niet, als ze de moeite zoveel meer dan waard zijn?

Overigens, als ik elementen aan deze film vergeten ben te bespreken, zeg het dan. Ik heb het gevoel dat ik iets belangrijks over het hoofd zie .