The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring (2001)

Het is voor mij alweer een tijdje geleden dat ik ook maar iets zag van deze trilogie. De laatste keer dat ik dit deel volledig zag was in 2007, als ik het goed heb nagekeken. Toen laatst weer deel 3 op televisie kwam en ik een deel er van opving, ben ik toch weer even benieuwd geraakt. Dus ik keek ook bij mijn stemmen en het bleek dat alle drie de delen door mij op het hoogste cijfer waren beoordeeld. Een film die op dat cijfer staat, wil ik natuurlijk wel ook een beetje goed kennen. Vandaar dat ik uit nieuwsgierigheid de complete DVD-box heb aangeschaft. Deze vakantie zal ik proberen alle drie de delen opnieuw te bekijken. Dit zal wegens enkele omstandigheden wel wat geleidelijk gaan, maar ik heb er toch wel zin in! Gisteren dus begonnen met The Fellowship of the Ring. Wat stond me nog bij? Niet veel. Van de scenes in de mijnen kwamen me de meeste dingen bekend voor. Dus verder was het voor mij een complete verrassing.

Mijn conclusie is dat dit inderdaad een prachtige film is. De film lijkt gewoon te stralen. Het ziet er allemaal ontzettend mooi uit, de decors en de kostuums. Daarnaast heeft deze Fantasyfilm iets, wat ik maar zelden meemaak bij het kijken van zo'n film: het leek levensecht. Nergens viel wat mij betreft echt uit te halen dat het allemaal 'maar' met de computer was gedaan. De personages zijn ook leuk. Ieder personage heeft iets aparts, iets angstaanjagends of iets grappigs. Maar deze werden dan ook allemaal goed geacteerd. Elijah Wood en Sean Astin doen het prima als de (meest belangrijke) hobbits. Maar ook Christopher Lee, Orlando Bloom, John Rhys-Davies en Viggo Mortensen leveren stuk voor stuk goede prestatie. Ian McKellen sprong er wel nog enigszins bovenuit als Gandalf Hij deed me overigens sterk denken aan Dumbledore in Harry Potter.

Het verhaal is natuurlijk helemaal geweldig. Hoe verzin je het? Er zit zoveel achter en de film haalt er heel veel uit. Ik heb de boeken nooit gelezen, dus ik kan geen vergelijking trekken. Maar het lijkt me, aan het speelduur gezien dat de film toch aardig het boek volgt. Ik kan het natuurlijk mis hebben. De film weet in ieder geval wel de kijker prima in het verhaal te 'leiden' zonder dat hij zich ooit verder in het verhaal heeft verdiept. Het eerste gedeelte van de film is een beetje een rustige introductie van het verhaal, en daar neemt de film uitgebreid de tijd voor. Ondanks dat hier nog niet echt te spreken is van actie weet de film prima de interesse te behouden. Dit komt mede door de prachtige locaties! Het ziet er echt verzorgd uit. En dan die tweede helft in de mijnen en daarna in de bossen: Ontzettend mooie actiescenes en zoals ik al eerder zei, wat mij betreft ziet het er levensecht uit. De spanning zit er goed in en de plotwendingen komen onverwacht aan.

Het is, zoals al voor mij ergens werd gezegd, moeilijk om iets over deze films te zeggen wat nog niet gezegd is. Dit eerste deel van de trilogie is gewoon een erg sterke film! Van begin tot eind heeft het me weten te boeien, en het heeft me alleen nog maar nieuwsgieriger gemaakt naar de overige delen. Uiteraard is dit een film die ik vaker zal zien. Ik vind het een beetje moeilijk om een cijfer te geven. Ik twijfel tussen 4* en 4,5*. Ik geef 'm nog net het halfje meer dan dat eerste, maar het cijfer kan natuurlijk nog altijd worden aangepast na verloop van meerdere kijkbeurten. Ik ben zeer benieuwd naar deel 2 en al helemaal naar deel 3!

4,5*

Nu onderhand voor iets van de 3e keer gezien en er begonnen wat dingen tegen te staan. Het positieve kantelpunt van de film kwam eigenlijk pas na een uur of twee met de mijn. Dat grote beest, de demoon en de trappen-scene zijn geweldig, mooie settings maar maken niet alles goed. De lange intro vond ik slaapverwekkend en er zijn onnoemelijk veel dialogen met semi-poëtische / cryptische zinnen

(waarin de sprekers als in een soap tegenover elkaar staan en in beeld worden gebracht). Viel me allemaal opeens flink tegen, het zijn blijkbaar vooral de veldslag- en bestormingsscenes en de creatures die me bevallen van de LotR-triologie (waarvan er in de andere delen meer zijn, alhoewel ook in deel 2 omringd door ellenlang geleuter). De Orcs blijven bruut, soort kleine Predators.

Extended editions eindelijk aangeschaft en zouden eigenlijk dienen als aanloop naar The Hobbit maar het lot besliste anders en het werd dus erna. Helemaal geen spijt van, want na het tegenvallende The Hobbit is dit toch wel een verademing. Daarbij komt ook nog dat dit een zware upgrade is op de theatrical version.

Te beginnen met de basis die er al stond. Het sterke bronmateriaal en Jackson's magistrale design die hier een perfect verlengstuk van is. Erg knap hoe Jackson Tokien's fantasierijke wereld naar het doek weet te toveren. Werkelijk subliem. Al is het duidelijk dat het de hand is van een fan van het bronmateriaal en er echt een hele levensstudie aan vooraf gegaan is totdat de productie in gang werd gezet. Ook maakte Jackson met LOTR fantasy niet langer een niche voor geeks maar werd het iets toegankelijks voor jong en oud. Of dat positief of negatief is is persoonlijk, dat het een enorme prestatie is lijkt me wel vast te stellen.

Vind i.t.t. The Hobbit de pacing van FotR echt werkelijk briljant. Dit is dan ook meer een tegenhanger van The Hobbit dan een medestander. Dat was de theatrical version al maar met de extended versie komt de pacing nog veel beter tot zijn recht. Waar de theatrical vaak toch niet helemaal compleet voelde doet de extended dat wel. The Passing of the Elves, The Midgewater Marshes maar vooral Gilraen's memorial vind ik enorme aanwinsten. Laatstgenoemde mag zich zonder meer tot mijn favoriete scenes rekenen. Samen met de Rivendell, Lothlorien en great river passages.

Daarn volgt het tweede gedeelte en daar wordt je echt getrakteerd op een lawine van verlengde scenes die zo'n geheel vormen i.t.t. de theatrical version dat je ondanksde herkenbaarheid te maken hebt met een compleet andere film. Ook de uitdieping komt beter tot zijn recht en vooral wat betreft de backstory van Aragorn. Het voelt niet gehaast, door de pacing en het enorm brede scala aan omgevingen geven een echte journey feel.

Totaal andere ervaring en dit was dan al mijn favoriete deel maar erg benieuwd wat de andere extended's gaan bewerkstelligen. In waardering gestegen en uitgedrukt.

Een meesterwerk van enorme uitdagingingen, massaspektakel en inhoud gericht op het leven van de mens.

Een ongelooflijke prestatie van kunst en fantasie.

Alles is reeds gezegd en verheerlijkt.

Vandaar een 5+. Meer kon niet.

Dit is onbetwist een fantastische en prachtige trilogie, in uitvoering, verhaal en onderwerpen, sfeer, muziek, locaties, stilering, etc.

Voor mij heeft het niet de x-faxtor waardoor ik het op 4.5* zou waarderen, maar ik kan wel zien dat het een geweldig fraaie productie is. Ik vind dit persoonlijk in ieder geval mooier en boeiender dan bijvoorbeeld de Harry Potter reeks.

Het eerste deel ken ik wat beter, heb ik wat vaker gezien en nu ik het weer zag kon ik mij weer aardig verliezen in het verhaal. Het is zonder meer entertainend van begin tot eind. Bij deel 2 en 3 heb ik al wat meer het gevoel dat het voor mij langdradiger begint te worden, hoewel de kwaliteit op zich gewoon gelijk blijft, goed dus. Aan de ene kant langdradiger, aan de andere kant ontstaat toch een binding met personages en dat vind ik wel weer prettig en knap gedaan. Deel 3 is wel heel erg mooi met die landschapsbeelden, ook al is er veel en vaak computer-gegenereerd.

Een prachtige en bijzondere reeks. Ik hou het even op het beoordelen van deel 1 omdat ik de andere delen steeds slechts voor een groot deel zag. Weliswaar vrijwel geheel, maar ik geef het nog een kans. De reeks in totaal zal bij mij hoogstwaarschijnlijk ook op 4* uitkomen.

Herzien samen met onze dochter van 12.

Het is een blijft een geweldige verfilming van het boek.

Nergens gaat het vervelen, nergens wordt het langdradig. Je blijft geboeid kijken met als hoogte punt de uitwerking van de karakters waarbij je enorm veel sympathie krijgt voor de reizigers die op pad gaan om de ring naar Mordor te brengen, dit komt de volgende delen absoluut ten goede.

De muziek en decors zijn werkelijk adembenemend en de special FX en CGI prachtig. Kortom 5* dik verdient.

Geweldige film!!! The Lord of the Rings is een prachtige film. Ik heb normaal niet zo op films uit de 21e eeuw maar The Lord of the Rings vind ik geweldig. Peter Jackson heeft een echte klassieker gemaakt. Hoewel er toch een aantal dingen van de vorige LOTR-film The Lord of the Rings van Ralph Bakshi uit 1978 zijn hergebruikt zie ik ook heel erg de invloed van The Black Cauldron (1985). Goede muziek (soms wel vreselijke iers kattegejank), Goed Geacteerd, Redelijke effecten (ik heb het niet zo op CGI), Een Geweldig verhaal en Prachtige opname locaties.

Hier kan ik eigenlijk niets aan toevoegen. Ik sluit me aan bij al de lofuitingen gespreid over 114 pagina's hier op het forum.

Deze film is in één woord episch. Bij het verlaten van de filmzaal toen in de tijd, had ik voor het eerst een "Wow"-gevoel. Dit was magistraal,overweldigend,episch en grensverleggend.

Deze trilogie is de crème de la crème op Fantasy gebied.

Alle lof voor Peter Jackson voor dit titanen-werk, maar alle eer gaat naar Tolkien die deze magische wereld geschapen heeft.

Een 5+++++ in ieder geval !

+5*

The trees are strong, my lord.

Their roots go deep.

Het begin van Peter Jackson's epische trilogie gebaseerd op het boek van J.R.R. Tolkien begint in 2001 met The Fellowship of The Ring.

Dit is mijn favoriete deel omdat we van veel personages twee kanten zien.

Frodo (Elijah Wood) is hier zowel een blije hobbit als een bezetenen ringdrager.

De beelden zijn prachtig en om zo'n complex verhaal met zo'n rijke historie te verfilmen en daar ook nog eens in te slagen met vlag en wimpel is erg knap.

Zoals vele mensen bijna een orgasme krijgen als ze Superman of Harry Potter horen heb ik dat bij Gandalf (Ian McKellen) die zijn rol niet beter kan vertolken.

McKellen heeft zo'n geweldige stem en is voor mij de ster van alle drie de films.

Zo zijn ook Viggo Mortensen en Sean Bean ontzettend goed in deze film en kan ik gerust zeggen dat er niemand verkeerd gecast is.

De muziek in deze film is de kers op de rijkgevulde nerd taart die zorgt voor die extra sfeer die het officieel een van de betere fantasie films aller tijden maakt.

Dit is het geslaagde begin van een van de populairste boeken en films ter wereld.

En terecht!

The Fellowship of the Ring is het eerste deel van de The Lord of the Rings trigologie en we beginnen in dit eerste deel meteen goed.

Het verhaal word in deze eerste film rustig geintroduceerd. We krijgen wat uitleg over de ring en over Sauron. Daarna word de wereld van de Hobits geintroduceerd. Er word echt veel tijd besteed aan de introductie van het vehaal en het zorgt ervoor dat het even duurt voordat de film opgang komt. Maar dat is iets wat we voorlief moeten nemen, Immers het verhaal van The Lord of the Rings is complex. Het daarom erg belangrijk dat het verhaal en middle earth goed geïntroduceerd worden zodat je het verhaal ook snapt en de wereld ook waarin de personages leven ook een beetje begrijpt. The Fellowship of the Ring neemt hier gelukkig de tijd voor en trapt niet in de val om zo snel mogelijk met de actie en spanning te beginnen.

Als het verhaal na ongeveer een half uur eenmaal is geintroduceerd dan krijgen we te maken met een achtbaanrit. Maar wel met een achtbaan rit met voldoende rust momenten zodat je tussen de actie momenten goed opadem kan komen.

De film duurt ruim drie uur maar er gebeurt ontzettend veel in die drie uur. Frodo en zijn vrienden die tegen de Nazgûl moeten vechten. Een gevaarlijke tocht door de bergen. Een gevecht met een trol, een gevecht tussen Gandalf en de Balrog , Gevechten tegen Orks, Tovenaars die tegen elkaar vechten. Tussendoor zijn er ook de wat rustigere scènes in onder andere Rivendel en Lórien

De balans tussen actie en verhaal is in deze film erg goed. Ondanks dat er veel gebeurt verliezen de filmmakers het verhaal en diens personages niet uit het oog. Die personages worden stuk voor stuk allemaal uitstekend neergezet.

Erg goed is Ian McKellen als Gandalf. Ian McKellen zet een wijze oude tovenaar neer . Gandalfs tegenhanger Saruman word fantastisch gespeeld door Christopher Lee. Ook er goed is de hoofdrolspeler is Elijah Wood als Frodo Balings. Naast deze drie acteurs die ik net op noemde doen alle acteurs en actrices in deze film het goed.

In deze film krijgen we mooie plaatsjes te zien van Nieuw-Zeeland. Nieuw-Zeeland is echt een heel mooi land en uitermate geschikt om als het landschap van middle earth te dienen. Het camera werk in deze film is ook erg goed wat je vooral merkt bij de landschap scènes maar ook bij de miniratuur scènes.

Die miniraturen zijn in deze film fantastisch. Je ziet haast niet dat het miniraturen zijn. De sets zijn ook erg goed. Wat hebben de filmakers bijvoorbeeld op een mooie manier Rivendel nagemaakt.

Howard Shore maakt met zijn muziek het geheel compleet. Howard Shore komt met steengoede muziek aangezeten en geeft de film daarmee een goede sfeer mee.

The Fellowship of the Ring is net als de andere twee The Lord of the Rings films erg goed. Ondanks de vele actie scènes is deze film de rustigste van de drie. Maar deze film doet zeker niet ten onder aan de overige twee films.

5 sterren voor deze film

Na meermalen te hebben geprobeerd deze film af te kijken, heb ik besloten om toch maar een keer alle drie de films te gaan kijken. Aangezien mensen in mijn omgeving tegen mij zeiden dat dit films waren die je wel gezien moest hebben. Ook heb ik meteen maar van alle drie de films de Extended versie gekeken.

Ik ga deze trilogie per film beoordelen, aangezien het losse films zijn, en ze ook los zijn geproduceerd. Hier kunnen mensen het niet mee eens zijn, maar meer opeenvolgende films worden ook per deel beoordeeld (Godfather, Harry Potter). Ook wil ik zeggen dat ik de boeken niet heb gelezen en deze recensie op basis is van de film.

Het eerste deel begint met actie. Na de actie krijgen we zo'n 3 uur aan dialogen, Hobbits die steeds van lengte veranderen en slechte CGI voorgeschoteld.

De dialogen bleven maar duren en ze waren daarentegen ook niet wonderbaarlijk goed.

De hobbits waren toen weer kleiner dan bijv. Gandalf en daarna groter.

En de CGI was tenenkrommend. Duidelijk gebruik van green screen, net alsof ik naar het weer zat te kijken. En Legolas die eerst niks in zijn hand heeft en vervolgens wanneer hij met zijn hand bij zijn boog is aangekomen een pijl in zijn handen heeft. ( )

Ook bestaan er teveel minuten van de film uit helikopter shots (We get it, het is mooi in Nieuw-Zeeland).

Genoeg over het visuele, het volgende: het verhaal.

Ze zeiden tegen mij dat het verhaal me dan wel niet aan zou staan.

Euhm, sorry welk verhaal? Het verhaal is zeer dun. En dat dan ook nog eens moeten rekken over een film van 208 minuten. Zoals Bilbo Baggins zelf zei : Like butter scraped over too much bread

En dan ten slotte het einde. Nou ja een einde is er niet. Wat me ook al niet aanstond. Een film moet een begin en een einde hebben. Dan kun je zeggen dat je ze achter elkaar moet zien, maar dan hadden ze de hele trilogie als 1 film moeten uitgeven.

Al met al, zeker geen geslaagde filmzit voor mij. Na deze film heb ik meteen deel 2 gekeken. Voor recensie zie de pagina van deel 2.

The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring

Na de decembermaand ben ik weer helemaal in de Middle Earth sferen. Na beide Hobbit's gezien te hebben knal ik de LOTR-trilogie er maar gewoon achteraan. Te beginnen bij het begin, met de extended editions natuurlijk. Ook al heb ik de films al veel vaker gezien, nu komt er pas een stukje aan. The Lord of the Rings blijft gewoon episch.

Waar de boeken van Tolkien in dit deel echt heel langdradig zijn weet de film van wanten. Die begin lekker vlotjes en schiet door het begin heen. In mijn herinnering waren de eerste 300 bladzijdes tot de verjaardag van Bilbo. Hier niet langer dan een half uur. Dit is erg prettig. In tegenstelling tot de volgende twee delen is dit deel rustig en het tempo ligt minder hoog. Met 40 minuten meer aan beeldmateriaal gaat dat tempo zelfs nog iets omlaag. Ik vind het genieten. De spanning blijft zowel in de gewone als de extended editie continu aanwezig. De Ringgeesten zien er angstaanjagend uit en die dragen hier veel aan bij.

Het grootste minpunt aan deel één is dat je bijna continu bij dezelfde groep blijft. De dynamica van de andere twee delen ontbreekt hier. Dit geeft echter wel tijd om alle personages vanaf het begin al gelijk uit te diepen (iets dat ik bij The Hobbit miste, ondanks dat die ook maar één groep volgen). Het uiteindelijke gevecht met de Uruk-Hai is natuurlijk prachtig gedaan. Het bos is daar een schitterende setting voor. Een waardige uitwerking voor het verhaal van Tolkien.

Elijah Wood is als Frodo een prettige ringdrager. Iets dat de komende delen gaat veranderen. Zijn vrolijkheid, maar ook koppigheid en standvastigheid boezemen bewondering in. Hij is een goed onderdeel van een sterrencast. Zowel in de film als op acteergebied is hij zonder Samwise Gamgee, Sean Astin, nergens. Ze vullen elkaar bijzonder goed aan en kunnen ook niet zonder elkaar. Los zouden ze niet veel meerwaarde hebben. Ian McKellen is zowel in deze trilogie als in The Hobbit echt een geweldige acteur. Jammer voor Sean Connery dat hij deze rol niet wilde aannemen, want Ian McKellen strijkt hier met een fantastische eer.

Viggo Mortensen en Sean Bean zijn als Aragorn en Boromir twee geweldige mensen. Twist, twijfel en overtuiging weten zij als de beste over te brengen. Vooral Bean met zijn voorliefde voor de ring weet die omschakelingen zeer goed te maken.

Tot slot Orlando Bloom en John Rhys-Davies, Legolas en Gimli. Zij lijken op momenten hun eigen film wel te hebben. Conversaties met zijn tweeën waarin ze elkaar helemaal tot de grond gelijk maken zijn een luchtige grappige afwisseling.

Nieuw-Zeeland is natuurlijk de beste setting voor deze reeks. Daar zijn al meer dan genoeg lovende woorden over gesproken. Het land heeft zoveel diversiteit dat het schitterend past in deze film. Prachtige scènes over majestueuze landschappen. Voor elke scène is er een nieuwe schitterende plek. Het sprookje wordt daarmee sterk bekrachtigd. Los daarvan weet het ook goed bij te dragen aan de sfeer in de film, die in combinatie met de muziek erg goed is.

The Fellowship of the Ring is het sterke begin van misschien wel de beste trilogie ooit. Overigens vind ik hem persoonlijk bijzonder veel overeenkomen met An Unexpected Journey. Niet de beste uit de reeks, niet de beste film ooit, maar wel heel , heel erg goed.

4.5*

Het is 2014, en eindelijk was het dan tijd voor de film die ik jarenlang geweigerd heb te kijken. Eerst uit een soort tegendraadsheid om mee te gaan met de massa, later vooral omdat ik vermoedde dat ik de film helemaal niks ging vinden. Die vermoedens bleken juist.

Aanvankelijk viel het me nog mee en was ik nog best onder de indruk van het kleurgebruik en de mooie landschappen. Ook het verhaal gaat nog redelijk oke uit de startblokken. Helaas maakt het visuele al snel plaats voor een kitscherige overkill, en in combinatie met de theatrale manier van acteren en de ene rampage na de andere werd het echt letterlijk een strijd om de film af te kijken. Hoe langer het duurt hoe erger.

Eens te meer blijkt dat ik helemaal niks kan met films die weinig tot geen aanknopingspunten hebben met de realiteit zoals wij die kennen. Wat moet ik in godsnaam met die wereld, wat moet ik met de personages, waarom zou ik op het puntje van m'n stoel moeten zitten als de protagonisten weer eens worden aangevallen door het zoveelste CGI-schepsel in de zoveelste overdreven vormgegeven omgeving. Dat miljoenen mensen hier 3 films lang door geboeid zijn is me echt een raadsel. Ik kan in ieder geval niet wachten om weer een rauw-realistisch drama a la Mike Leigh op te zetten.

Als ik de kwaliteit van de film combineer met mijn kijkplezier kom ik uit op een hele nipte 2,5*. Ik wil niet flauw doen, her en der zitten er zeker mooie beelden in, maar te vaak worden die afgewisseld met overdreven CGI. Het is een beetje hetzelfde euvel als met Avatar. Ik wil niet driekwart van de film het idee hebben naar een computergame te kijken.

In ieder geval ga ik de volgende twee films zeker niet kijken. Deze drie uur waren lang genoeg om mijn bange vermoedens te bevestigen.

2* - 2,5*

Na jaren wou ik deze film wel weer eens terugzien. Maar dan natuurlijk wel de extended versie. Ik denk dat 2004 of 2005 het jaar was dat ik deze film gezien had. Veel herkende ik, maar veel scenes waren ook of ik die nog nooit gezien had. Daar waren er echter maar heel weinig van.

Na het weerzien met deze film kwam ik er ook achter waarom deze film zoveel indruk op me heeft gemaakt. Hij is ongelofelijk spannend, de omgeving is prachtig en spreekt tot de verbeelding en de personages zijn allemaal prachtig uitgekozen. Om nog maar over het verhaal te zwijgen. De film is meer dan 3 uur, maar die tijd vliegt echt voorbij. Ik kijk nog steeds vol verwondering naar deze film, hij blijft prachtig gemaakt en is zo mooi opgebouwd.

Wat misschien wel een pijnlijk feit voor Peter Jackson is, is dat the Lord of the Rings laat zien hoe matig the Hobbit is. Maar deze film zal tot in lengte van dagen een klassieker blijven. Geen twijfel.

Toen ik destijds over deze film hoorde dacht ik altijd dat het een "over de top" film zou zijn en vooral geschikt voor kinderen. Ik heb hem destijds dan ook niet (achteraf helaas) in de bioscoop gezien. Maar nadat ik de film uiteindelijk toch gehuurd had was ik helemaal in de ban van het verhaal.Het verhaal zit gewoon zeer fraai in elkaar en weet te boeien van de eerste tot de laatste minuut (best een lang zit overigens). De film is geregeld ook spannend en met name het gedeelte in de berg wat tevens zeer spectaculair is.

De film begint eigenlijk best vrolijk maar zodra men op pad gaat wordt het allemaal serieus en geregeld ook best duister. Visueel spat deze film van het scherm (landschappen, decors, kostuums en speciale effecten) en het is eigenlijk jammer dat er destijds nog geen 3D technieken waren, want dan zou deze film volledig tot zijn recht komen. De cast van deze film is overigens ook indrukwekkend en ze spelen ook nog eens allemaal goed. Met name dan natuurlijk de verrassing van destijds Elijah Wood maar zeker ook Viggo Mortensen en Ian McKellen.

Wat ook goed is aan deze film is dat je gewoon hunkert naar het vervolg en die heb ik dan destijds ook wijselijk gezien in de bioscoop (eigenlijk vlak nadat ik deze film had gezien). De "The Lord of the Rings" trilogie zendt men geregeld nog uit op TV (meestal rond de kerstdagen), maar dan sla ik hem meestal over vanwege de duur en omdat het leuke er nu wel vanaf is.

Uitstekend Fantasy/Actie/Avontuur film...

Spannend verhaal...

Uitstekend acteerwerk...

Uitstekend en perfect achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital met 6.1)...

Prachtig landschap...

Super mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Echt top...

Een moeite waard...

Herhaling gezien, vorige keer had ik dvd en nu prachtig super mooi HD kwaliteit (Blu-Ray)...

Eerste deel van de inmiddels legendarische Lord of the Rings-trilogie en in mijn ogen nog altijd de beste.

De boeken van Tolkien werden voorheen bestempeld als onverfilmbaar en een poging de boeken te verfilmen als animatiefilm mislukten in de jaren 70 jammerlijk. De Nieuw Zeelandse regisseur Peter Jackson was echter een groot fan van de boeken van Tolkien en durfde het aan om de trilogie naar het witte doek te brengen. En met succes want The Lord of the Rings werd een fenomeen die zowel door pers en publiek lovend werd ontvangen.

Er is ook eigenlijk weinig negatiefs aan te merken aan deze films. Ondanks de lange speelduur vervelen ze geen minuut. Het acteerwerk is goed en alle acteurs zijn uitstekend gecast. Op visueel vlak was de film destijds baanbrekend. Een klassieker!

In den beginnen moest ik niets weten van deze films maar pas geleden heb ik toch besloten om ze nu eens te gaan kijken en ja zo mooi gemaakt en goeie cast! Ontzettend goed verhaal. Al met al een toffe film ik heb ze alledrie achterheen gekeken zo spannend vond ik t

the lord of the rings: the fellowship of the ring

Na de drie Hobbit-delen onlangs bekeken te hebben, leek het me weer eens tijd om aan de trilogie der trilogieën te beginnen. Het voordeel hieraan is dat je na the battle of the five armies eigenlijk probleemloos kan verdergaan met deze, omdat het goed op elkaar aansluit. Maar nu over the fellowship of the ring. Ik heb werkelijk maar 1 woord voor deze film: perfect! Van het begin tot het einde is het gewoon puur genieten, zeker de extended edition die nog een halfuur langer duurt en vele malen beter is dan de biosversie. Het tempo gaat een beetje omlaag, maar er komen zoveel mooie scenes voor in de plaats en het geheel voelt completer.

Dit eerste deel biedt van alle delen het meest variatie: de proloog met Sauron, the Shire, Rivendell en alle andere plaatsen waar het gezelschap langskomt. Je raakt haast betoverd van alle pracht en praal die Jackson op je af laat komen en het mooiste daaraan is, is dat heel erg veel op locatie is gefilmd en dat er grotendeels echte sets zijn. Het gevoel dat Middle-Earth ooit echt bestaan heeft is in dit deel het grootst, je gelooft gewoon in deze wereld. Dit i.t.t. bij the hobbit en vooral battle of the five armies, waar de CGI er bijna vanaf druipt. The lotr is veel geloofwaardiger en gewoon mooier gemaakt, want dit prefereer ik toch ver boven green screens. Visueel is alles tot in de puntjes in orde. Vooral de scènes in Moria zijn uitzonderlijk mooi vormgegeven.

Het verhaal wordt mooi gestart. De proloog maakt al meteen de situatie duidelijk en daarna wordt het verhaal rustig door Jackson verteld. Geen gehaast, voor alles wordt de tijd genomen. uit het boek worden de juiste dingen weggelaten en de juiste zaken worden aangepast door Jackson. De personages zijn natuurlijk ook een niet te missen onderdeel van dit meesterwerk. Elk karakter heeft iets geweldigs rond zich hangen, niemand valt uit de toon. De acteurs zijn dan ook op hun beste bezig: Ian Mckellen, Elijah Wood, Viggo Mortensen en Sean Bean zijn maar een paar van de velen die het geweldig doen. Vooral Mckellen imponeert als tovenaar Gandalf. Verder heeft Howard Shore prachtige muziek gemaakt hiervoor, het vormt de kers op de taart.

The fellowship of the rings is een van de beste films dat ik ooit heb gezien. Zowat alle factoren die een film succesvol kunnen maken zijn hier perfect. Of dit het beste deel is van de drie, nee, dat denk ik niet. Hoewel het eigenlijk geen drie aparte delen zijn, maar 1 groot geheel.

Simpelweg, Ongelooflijk mooi !

Groot is mijn dank aan mijn ouders die voorlazen uit de boeken van Tolkien toen ik nog met een onschuldige en met een zekere naïeve blik, de wereld zag. Enig vorm van censuur werd toegepast want m'n tere jonge ziel mocht niet teveel worden gevuld met monsters, orcs en andere demonische gedrochten. De kennismaking met fantasy heeft voor een rijk verbeeldingsvermogen bezorgd en vaak zat en zit ik te dagdromen over Midden Aarde. Soms positief zoals bij ellenlange vergadering en soms pakt het negatief uit. " Waar zijn de melk en eieren? had je gisteren gevraagd of je het kon meenemen na werk " Zei mijn vriendin verontwaardigd. Mijn leven bestaat voor een flink deel uit excuses maken en avondritjes naar de supermarkt, met dank aan Tolkien.

Peter Jackson heeft aan mijn verwachtingspatroon ruimschoots voldaan. Al had ik een andere beeld voor ogen, Aragorn leek op mezelf, de orcs identicifeerde ik met de bullebakken op school en Sauron was m'n leraar Duits, voor het merendeel was het spot on en soms zelfs beter. De geest en sfeer van een werkelijk prachtig boek wordt magistraal verfilmd. Alle lof voor Fran Walsh en Peter Jackson, eigenlijk voor iedereen die aan de films hebben meegewerkt, voor het tot leven brengen van Middle Earth op het witte doek.

Zo heb ik enkele jeugdhelden. Mensen die ter inspiratie hebben gediend en het leven draaglijk en mooier maken. J.R.R Tolkien is er zo één. Hij was niet een medicus die een medicijn voor kanker had gevonden of een ingenieur die een antwoord had voor onze energie probleem. Hij gaf ons een nieuw continent. Een continent bewoond met de meest opmerkelijke figuren en wezens. Een wereld waar ik graag naar toe ga om even uit de werkelijkheid te ontsnappen.

Eerste deel van een meeslepend epos. De film staat bol van special efffects en het verhaal zelf doet je goesting krijgen om steeds opnieuw de hele serie te bekijken. Een van de beste films aller tijden en nog steeds wordt de reeks films uitgebreid onder meer met The Hobbitfilms zonder dat er veel aan kwaliteit wordt ingeboet. Een must see voor iedere filmliefhebber. 5 sterren

The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring

Tsja, daar zit je dan op een regenachtige zaterdagavond. Wat gaan we doen? Op naar de videotheek (ja, het is zolang geleden). Er was niet zoveel keus dus ik pakte een film over Middle Earth met Hobbits, Orks, Tovenaren en Elven. Ik weet nog dat ik de term “Harry Potter wannabe” gebruikte (wat achteraf gezien nergens op slaat, maar oké). Wist ik veel dat uitgerekend deze Harry Potter wannabe mijn favoriete film ooit zou worden. Een film waarvan ik met trots kan zeggen dat hij op één staat in mijn top 10.

Peter Jackson weet de wereld die Tolkien zo schitterend beschrijft in zijn boeken tot leven te wekken op een manier die grenst aan het onbeschrijflijke. Rivendell, The Shire, Mount Doom, the Mines of Moria etc. Middle Earth is een schitterende plaats om drie uur lang te vertoeven. Je leeft mee met personages die namen hebben als Frodo, Sam, Legolas, Gandalf, Gimli, Aragorn, Arwen, Boromir en vele anderen. Jackson kiest voor een rustige opbouw en neemt zijn tijd om de personages te introduceren en een gezicht te geven alvorens de spanning op te voeren. Dit werkt fantastisch. Als Frodo de last van de ring voelt, voelen wij met hem mee en als de groep opgesloten zit in de Mines of Moria en moet vechten tegen een grote groep Orks, dan vechten wij vanuit onze luie stoel met hen mee.

Een recensie van de Fellowship is niet volledig zonder het te hebben over de schitterende soundtrack. Het ene moment kippenvel, het andere moment meegesleept worden als de groep weer moet vluchten. De soundtrack weet op de goede momenten de juiste snaar te raken. En als dan de eindcredits beginnen en de schitterende muziek wordt ingezet, dan kan je niet anders dan overmand worden door allerlei emoties omdat je jezelf net drie uur lang in Middle Earth hebt ondergedompeld en het was heerlijk. Het goede nieuws? Er zijn nog twee delen.

Na 14 jaar gisteravond weer herzien en het blijft een prachtige verfilming van Tolkien. Maar of het nou mijn eigen leeftijd (toen 20, nu 34) is of dat films sneller zijn dan vroeger - ik vond het minder spannend dan vroeger en ook het tempo van de film ligt af en toe wat laag. Naja, komende tijd de andere twee toch ook herzien, blijft fantastisch natuurlijk!

The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring

Zoo, dat is alweer een tijdje geleden dat ik The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring eens aangezet heb, denk wel een jaartje of 6 dat ik deze niet meer gezien heb. Aangezien ik nu vakantie heb wil ik mijn kostbare tijd gebruiken (buiten de feestdagen om) om eens de grote films te kijken. Denk hier bij aan de The Lord of the Rings, Schindler’s List etc. Ik begin maar bij The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring, de allereerste uit de The Lord of the Rings franchise en zeker de moeite waard.

Ik denk dat The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring vaak wegvalt bij mensen (qua concentratie) door het grote opbouwend verhaal wat erin gestopt zit. Mijn moeder vind deze films bijvoorbeeld verschrikkelijk en kijkt ze niet, het is geen verhaal mens. Ik daar in tegen ben juist iemand die ook van films houd met een goed verhaal en daar voldoet The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring (en de andere twee) goed aan.

Ik kan me nog goed herinneren dat er een bepaalde LOTR film is waarbij er veel actie in zit, ik kan het ook fout hebben maar zoiets dacht ik wel te kunnen herinneren, veldslagen bedoel ik daar dan mee. In The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring komen we vooral veel te weten achter het verhaal van de ring, de ring waar alle films overgaat. Met hier en daar wat actie stukken is deze film buiten dat vaak mild. Wanneer de actie eenmaal aangebroken is, is er ook wel degelijk actie. Hoofden die afgehakt worden, pijlen die in de lichamen vast zitten en ga zo maar door. Dan kun je ook wel zien dat Peter Jackson zeker met deze film van veel markten thuis is.

We beginnen de film aardig ruw, je word gelijk al in hevige veldslagen gegooid waar de middel-earth bevolking tegen de kwade Sauron vecht. Wanneer een dappere soldaat de vingers van Saudor afhakt en zo bij de ring kan komen (deze vervolgens meeneemt) maakt hij hem niet kapot. Hij neemt hem juist mee. De ring komt terecht bij Gollum die hem voor een aantal jaar bewaakt.

Er is dus een lichte introductie met Gollum gemaakt die naar mijn inzicht in deze film minder tot niet aan het spreken kwam. Je krijgt een kleine uitleg over Gollum maar daar blijft het ook bij. En na de introductie van Gollum kom je snel terecht bij Bilbo. Bilbo is op een dag jarig, hij is 111 jaar oud geworden. Wanneer Gandalf bij hem opzoek komt word Bilbo naar de elfen gestuurd, zonder de ring. Gandalf vertrouwd de ring aan Frodo toe, die hem zou moeten bewaken.

Wanneer er bij de kwade geest (oog des doods?) Mordor een roeping komt om de ring terug te vinden, Bilbo heeft de ring te lang bewaart en nu willen de duistere krachten de ring terug stuurt de duisternis 5 krijgers op weg naar Frodo, Bilbo heeft tenslotte de ring niet meer. Ik noemde persoonlijk deze vijf ruiters ‘The Dark Five’ en dit vond ik toch wel de (tot nu toe) samen met de orcs gaafste uitziende wezens (creaties) uit de LOTR franchise. Er komt weer een hele actie scene aan van de hobbits die tenslotte zelf nog moeten vluchten voor deze krijgers, Gandalf was nergens te bekennen dus ze moesten het zelf tijdelijk maar even oplossen.

Wanneer het groepje bij elkaar gekomen is maken ze het besluit de ring te vernietigen bij het smeedvuur van Sauros. Op hun pad worden ze veel tegen gehouden door Mordor die graag samen met die andere tovenaar (best schamend dat ik zijn naam niet weet) de ring in handen willen hebben. Tegen heel wat gevechten tegen de Orcs (en een super orc waarbij de kop er zo afgehakt werd) hebben ze de strijd gewonnen.

Ik moet zeggen dat dit een heerlijk begin was voor de LOTR franchise, en ik graag uitkijk naar de rest. Ik heb me wel drie uur vermaakt, en dat is prima te doen. Toch plaats ik nu een cijfer dat achteraf misschien verschuift met de andere drie delen om het verhaal rond te krijgen.

Deze fantastische creatie van Peter Jackson brengt je graag mee naar de verzorgde natuur in Nieuw-Zeeland wat uiteraard een plaatje is voor deze film, de middle-earth gevoel spat er van af en je verzakt lekker nog eens wat verder in je stoel om te kunnen genieten van de film. Enkele minpunten zijn natuurlijk ook wel aanwezig, de plotselinge overgang van Galadriel onder het gesprek met Frodo vond ik minder. Ook de speciale effecten in de gehele film laten soms iets van zich teweeg.

Ik moet zeggen dat dit een speciale franchise is die zelfs mij nog wel weg kan drukken in de stoel. De spectaculaire gevechten (en er zijn er genoeg) die niet al te soft zijn raken zelf jou bijna. Daarbij word je (in een best simpel verhaal, als je het volgt) mee gesleurd met de film en dan kun je er toch heerlijk van genieten. Al om al een erg leuk start van de franchise en hij laat een stempel achter dat je de volgende ook graag weer wilt zien, misschien iets voor nu? JA! Toch zou ik een cijfer moeten geven waar ik me fijn bij voel, en deze film was een leuk begin maar, ik denk dat er een betere in de drie thuiszit.

4.0*

Ik vond het wel weer eens tijd worden voor een herziening van de gehele trilogie. Het is alweer een paar jaartjes geleden dus eigenlijk weer hoog tijd. Om helemaal in de sfeer te komen kijk ik ze meestal rond de Kerst, ideale periode wat mij betreft.

Ook al is het onderhand allang bekend wat er komen gaat, sommige scenes ken je zelfs van binnen en buiten, het blijft onvoorstelbaar dat een film zo kan boeien. Vanaf de eerste seconde tot de laatste is het spannend, grappig, adembenemend of ontroerend. Niks dan lof voor Jackson, ook al ziet de film er misschien iets gedateerd uit bij sommige scenes.

De muziek is één van de sterke kanten van de film. Een soundtrack die zeker in m'n top drie staat wat mij betreft.

Ook de geweldige locaties die de film aandoet zijn adembenemend. Midden-Aarde ziet er fascinerend uit, zelfs zo'n slotscène in het bos is al mooi. Toch blijft mij altijd de grotten van Moria het meeste bij, die scene is m'n favoriet uit dit eerste deel.

Ik heb de film nu onderhand al zo vaak gezien dat ik eigenlijk helemaal niet let op het acteerwerk van de cast. Ze zijn zo onlosmakelijk verbonden aan deze films dat ik me totaal niet stoor aan een wat minder sterk dialoog.

Frodo is natuurlijk de spil waar alles om draait, maar wat mij betreft doet Elijah Wood het gewoon prima.

De film blijft ook na de zoveelste herziening gewoon op de volle score staan. Wat een film..

Het zal een jaar of zes terug zijn geweest dat ik deze trilogie voor het laatst zag. Drie Hobbit-misbaksels en wat andere fantasytroep later begon ik steeds meer te verlangen hieraan weer eens te beginnen. Gewoon puur omdat deze films een echte, levende en geloofwaardige wereld wisten te creëren en toentertijd je nog uit je stoel bliezen. Nu is dat laatste wat minder het geval met al het cgi-geweld dat we inmiddels kennen (en deze Fellowship blijft nog vrij klein van schaal) maar het is nog steeds een blij weerzien.

Wat me vooral opviel was het enorme tempo. Die dik 200 minuten van de extended edition vliegen voorbij zonder je ook maar een seconde te vervelen - als popcornvermaak werkt dit uitstekend. Dat maakt wel dat de film soms ook erg gladjes verliep. Dit deel is de road movie, maar behoudens enkele goede stukken met mooi samenspel van beeld en geluid (The Ring Goes South!) is er van de reis weinig te zien. Na een goed uur met nog enigszins normale opbouw is dit vooral een film die racet van set piece naar set piece. Indrukwekkend, goed geschoten ook, maar soms ook erg lichtjes. Je merkt ook goed dat Jackson steeds beter begreep hoe hij actie moet schieten, vooral aan het eind weet hij ondanks zwierig camerawerk toch overzicht te houden met vaak wide shots als afwisseling.

Maar het is vooral de wereld die gaat leven, die echt aanvoelt. Met veel liefde gemaakt, dat merk je aan alles. De volgende films zouden daar nog verder in gaan - de natuur van Nieuw Zeeland moet hier het meeste werk doen- maar Hobbiton, de dwergenstad, Rivendel, alle locaties zijn met zorg en oog voor detail gemaakt. De acteurs lijken zich daar ook goed in te voelen, juist door de cgi te beperken en uit te gaan van decors. 4,0* blijft staan.

Ook hier bij mij enkele jaren geleden dat ik deze mooie trilogie nog eens zag. Jmaar dat dit fantastisch epos zo nodig uitgemolken diende te worden met die prequels, want laat ons eerlijk zijn: het niveau van de LOTR-trilogie wordt nooit benaderd.

Vanaf de eertse seconde is het genieten geblazen en dat voor ruim 3 uur. Geen moment verveelt de film en de tijd zoeft letterlijk voorbij. Je komt werlijk ogen te kort: je kan nauwelijks naar adem happen en je brein heeft het moeilijk om alle informatie en visuele spektakel ten gronde te verwerken.

De avonturen van Frodo worden welsiwaar vrij verkapt weergegeven: de scenes zijn vaak een afgesloten geheel vooraleer men in een nieuwe totaal verschillende locatie komt, maar dat bederft de pret niet. Visueel outstanding. Jackson heeft veel moeite gehad om het budget bijeen te rapen, maar oh boy, diegene die het aandurfde met hem in zee te gaan kan niet anders dan 'over the moon' zijn. Neem daarbij nog de fantastische soundtrack, schitterend geluid, decor, aankleding en montage en je krijgt dit pareltje voorgeschoteld. Ook de keuze om een vrouw te kiezen als voice-over bij de inleiding is erg geslaagd. Alle locaties zijn erg knap. Tolkien verwees hierbij naar zijn wedervaren tijdens de veldslagen van WOI. Jackson bracht ze visueel tot leven, hier in deel I, maar evenzeer in deel II en III. Ook de andere locaties van de Gouw, Rivendel, Mordor, Moria, Isengard zijn met erg veel oog voor detail erg knap uitgewerkt. De sfeercreatie is visueel en auditief top!

Hier en daar een beetje overkill (bvb die octopus in die vijver bij Moria), maar zeker en vast niet storend. Het verhaal is eenvoudig, maar is aanstekelijk. De idee van de zwakke mens, steeds hunkerend naar macht en hebzucht, wordt ook symbolisch naar voren gebracht met de ring. Ik vraag me steeds af of ik wel in staat zou zijn de ring in het vuur te werpen. Neig ik naar een Aragorn (en dan nog!) of ben ik eerder een Boromir/Isildur? leuk!

Weer eens herzien, ik zou niet eens weten voor de hoeveelste keer. Als je gemakkelijk 50 dialogen kan opzeggen voor ze in beeld verschijnen dan mag ik denk ik wel zeggen dat ik de film goed ken. Zo goed, zo goed, zo goed en zo fantastisch is deze film! Onbeschrijfelijk! Na al die keren geniet ik er nog steeds evenveel van.

Deze film heeft alles. Schitterend acteerwerk, humor, drama, actie maar weinig herhaling, geweldige dialogen, karakteropbouw en een verbazingwekkend coole wereld. Ik snap dat de wereld enorm wennen is voor iemand die het nog nooit gezien heeft maar het is absoluut de moeite waard. Niets overtreft dit, maar ik zet ze niet in mijn top 10 omdat je dan al meteen 3 plekken opgeeft.

3u20 vliegt voorbij, ook al weet ik al wat er gaat gebeuren. Deze keer heb ik echt lang gewacht met een herziening. Zeker zes of zelfs zeven jaar maar als klein mannetje stond deze continu op. En zelfs na al die tijd kan ik nog steeds zoveel dialogen herinneren. Ze lijken er wel ingeslagen met een hamer.

Ik ben trouwens als zeg maar grote fan wel benieuwd naar de nieuwe serie. Ja, sowieso. Alles moet wijken daarvoor. Hopelijk wordt het geweldig en gebruiken ze niet teveel cgi. Een echte wereld bouwen doe je niet met de computer. Hopelijk gaan ze niet zo in de mist als met De Hobbit-trilogie, maar nemen ze hun tijd. Ik kan wachten... het is het waard om te wachten.

Na jaren weer eens opnieuw de hele trilogie bekeken.

Dit eerste deel deed me voorheen altijd het minst. Dat ik 17 jaar geleden uitkeek naar deze film had dan ook niets met de boeken te maken - daar had ik destijds niet eens van gehoord - maar met de maker Peter Jackson. Dus als fan van Bad Taste, Braindead en The Frighteners zat ik te kijken naar een fantasyfilm van drie uur met een hele hoop moeilijke namen. Oftewel, het duurde een paar kijkbeurten voor ik deze eerste film een beetje kon volgen. En waarderen.

The Fellowship of the Ring is als eerste film logischerwijs vooral een introductie. De manier waarop in de proloog het hele verhaal in een aantal minuten uit de doeken wordt gedaan is sterk, evenals hoe de belangrijke spelers daarna worden voorgesteld. En niet allemaal tegelijk, gaandeweg leren we steeds weer een nieuw personage kennen. Tot het moment waarop het reisgenootschap wordt samengesteld is dat nog prima, maar tegen de tijd dat we het personage van Cate Blanchett ontmoeten, was ik wel een beetje klaar met die nieuwe gezichten. Sowieso zijn de vrouwelijke rollen - naast Blanchett ook het personage van Liv Tyler - maar karig en voegen weinig toe. Dat wordt in de vervolgen overigens niet beter. Maar goed, de rest van de film heeft een hoop voortreffelijke figuren. Oké, de twee onbelangrijke Hobbits lopen maar een beetje mee en Orlando Bloom is geen acteerwonder, maar daartegenover heb je een Viggo Mortensen, Christopher Lee en - vooral - Ian McKellen, die perfect gecast zijn.

Wie bij The Lord of the Rings meteen denkt aan grote veldslagen, krijgt in Fellowship een opvallend ingetogen film. Fellowship is veel meer een spannende avonturenfilm dan een groots oorlogspektakel. Maar de actiescènes die voorbij komen zijn alsnog enorm groots en sensationeel. De proloog, het gevecht tussen tovenaars Lee en McKellen en natuurlijk het grote spektakel; alles dat zich afspeelt in Moria. Het is opvallend dat het gevecht met de Uruk-Hai dan weer enorm kleinschalig aandoet, het voelt soms een beetje als een paar cosplayers in een bos. Maar goed, na Moria valt elk stukje spektakel natuurlijk in het niet. The Fellowship of the Ring is niet vlekkeloos. 9 van de 10 special effects zien er nog steeds magnifiek uit, maar hier en daar schuilt ook een lelijk effect - met name de slowmotion die Jackson af en toe toepast wint geen schoonheidsprijs. Maar die schoonheidsprijs mag naar tig andere facetten van de film; de setting, de make-up en sets, de muziek van Howard Shore, de sfeer, de kostuums.

Fellowship of the Ring staat nog steeds als een huis. Een prachtig huis. Zeg maar gerust een riante villa.

4,5 sterren.

Voor het eerst in zo'n vijftien jaar herkeken en positief verrast. Waar de spannende scènes en het visuele spektakel me waren bijgebleven (kennelijk datgene me toen interesseerde) was ik nu veel meer onder de indruk van de wereld die geschept wordt, de personages en hun rol in het verhaal en natuurlijk in het verhaal zelf. Een ontspannen filmbeleving maar met diepte. Met recht een klassieker.