C'era una Volta il West (1968)

Idd, minder waar voor je geld

Ja echt dom. Maar ja alles voor het geld hè.

Nou, ik vind het behoorlijk offensief voor een filmmaker als je gewoon in z'n meesterwerk zit te knippen zodat er meerdere vertoningen per dag kunnen volgen.

Ik ook, ik gaf even de gedachtegang van de knippers weer. Ik vind dat het verboden moet worden om in films te knippen. Hetzelfde als met bijvoorbeeld sbs et. het geval is.

Volgens mij wordt het nu ook nog nauwelijks nog gedaan als we het gaan hebben over speelduur.

Volgens mij zorgen studiobazen tegenwoordig wel voor een "lekkere" speelduur.

Overigens herinnerde ik me laatst nog dat ik in het begin van de tachtiger jaren in een echte bioscoop (dus geen filmhuis of 16mm-privévertoning) naar een re-release-voorstelling van The good the bad and the ugly ging, met twee voorstellingen per avond, één om 19:00 en één om 21:15. Welke speelduur van welke versie van die film je ook aanhoudt, daar moet ook flink in gesneden zijn. Nóg een reden om blij te zijn met de komst van de DVD : als medium om "definitieve" versies beschikbaar te maken.

Ja, dat is absoluut te merken. Wie maakt er nu nog een uitgebreid epos zoals The Godfather of Once Upon A Time In America? Hollywood is absoluut niet meer zo goed zoals vroeger. Ik mis dat wel een beetje.

LotR, Harry Potter, The Hobbit en verder genoeg lange epossen die één film beslaan.

Ook in andere genres zijn er genoeg moderne voorbeelden. Het is dan weliswaar een serie, maar van Rome krijg ik hetzelfde gevoel als deze Once Upon a Time. Moderne(re) misdaadkrakers als Goodfellas, Casino, American Ganster en dergelijke, zijn er genoeg. Zoek je ze in langere versies, dan lijkt mij dat er voldoende veelgeprezen series zijn.

Lol, vinden de kleintjes leuk

LOTR en The Hobbit zijn inderdaad wel epossen, maar maken gebruik van fantasy-elementen waardoor het toch weer de richting in gaat van het moderne Hollywood - -> er moet met name, volgens hen, gefocust worden op de visuele kant van de film. Harry Potter vind ik geen epos, eerder een reeks fantasie-verhaaltjes.

Ik doelde met name op de subversiviteit van epossen. En dat zie ik nauwelijks (of niet meer), en als het voorkomt is het meestal een arthouse film. In Hollywood komt dit gewoon niet meer voor. Nee, ik heb in het moderne mainstream-cinema wereldje vrij weinig films gezien die het echt moesten doen van goede acteurs en een mooi verhaal. Nee, nu moet het allemaal zo digitaal mogelijk eruit zien. Hoewel, dit soms ook wel mooi is. Maar mijn voorkeur gaat dan denk ik toch wat meer uit de naar het wat jongere tijdperk van de cinema en ik vind C'era una Volta il West daar een prachtig voorbeeld van.

Het is ook zeker de visuele flair van de jaren zeventig?

Ja, maar dit is prachtig geschoten op 35mm, niet digitaal geschoten

Publiek is ook heel anders dan toen. Veel meer 'popcorn' gericht. Te gehaast en veel meer gericht op spektakel.

Aan de andere kant denken producers heel goed te weten wat hun publiek 'wil' en is dat volgens mij in de meeste gevallen helemaal niet zo. Bloedeloze vervolgen en dergelijke. Die laten ze heel erg op het origineel lijken, zodat het publiek het maar snapt, of zo. Ook omdat dat goedkoper is en dus makkelijker geld verdienen.

Ik weet dus niet zeker of het aan het publiek ligt of aan de ignorantie van de studio's.

Maar geef toe, hoe mooi uitgewerkt ook, het plot van de meeste van dit soort Westerns is heel erg simpel. Speelt zich wel af in het Wilde Westen maar het wil ons niet echt veel vertellen over periodieke gebeurtenissen.

Neemt niet weg dat ik ze heel gaaf vind, hoor .

Off-topic verwijderd.

Ik hou gewoon zielsveel van deze film!

5,0*

Een meesterstuk. Dat een film waarin zo weinig wordt gesproken blijft boeien, dat is kunst.

Het verhaal is redelijk maar het wordt gemaakt door de actuers: een sterrencast. De muziek is fantastiscg. Kortom, een absolute topper, nooit meer geevenaard in dit genre.

Zoals ik vaker bij reacties heb gelezen: hoe vaker je deze film ziet, hoe beter het wordt. Ongelofelijk als je dat voor elkaar krijgt. Spaghetti Westerns worden vaak gelinkt aan het Italiaanse broertje van de film, de opera. C'era una volta il West bevestigd als geen andere film dat dit absoluut niet onterecht is.

Inmiddels al een half jaar niet meer gezien. Wordt weer tijd, voor de 15e keer misschien?

5,0*

tja wat kan ik nog over deze film vertellen ?

er is al zoveel over gezegd en geschreven

de een vind hem saai en langdradig de ander vind het een meesterwerk .

een tussenweg lijkt voor deze film niet te bestaan .

persoonlijk kan ik van deze schitterende genieten

deze film is voor mij dan ook een 4,5 waard

Wat een afzichtelijke poster.

Dat ben ik dan compleet oneens met je!

Ik vind hem ook niet echt mooi, maar wat wil je met die kop van Bronson.

Zolang geleden deze film gezien en in mijn herinnering was het gewoon een goede film, maar het is simpelweg een meesterwerk. Een film die qua dramatiek ,verhaal en muziek bijna een Italiaanse opera is op het doek. Van begin tot het eind van genoten. Van alle ingenieuze film-details, de tijdloze muziek, de eeuwige schoonheid van Cardinale en het even oneindige landschap van Arizona en Utah.

Ik had precies hetzelfde laatst mr. Prizzi!

Inderdaad, terwijl de vorige zo mooi was. Waarom is die vervangen?

Mijn voorkeur gaat nog altijd uit naar die poster die op de BD hoes gaat.

Deze film heb ik héél lang geleden voor het laatst gezien. Het is een heel beroemde film en de muziek is zo mogelijk nog beroemder. En nog steeds heel erg mooi. Toch stelt het verhaal niet zo gek veel voor en de acteerprestaties en vooral de dialogen zijn over het algemeen ook niet echt best. Het lijkt eigenlijk meer een groot stripverhaal met stripfiguren waar je naar zit te kijken. Al is Claudia Cardinale wel een mooie verschijning in deze film. Zij springt er echt tussen uit . Een mens tussen de stripfiguren.

Maar het is verder wel een bijzondere film. Er is ook een hoop positief aan deze film. De beelden zijn echt super fantastisch. Ieder plaatje is met veel zorg belicht en opgenomen. Een enorm genot om naar te kijken. De muziek lijkt op het eerste gezicht erg overdreven en helemaal niet te passen bij de film. Maar vormt op een gegeven moment toch een bijzondere chemie met de beelden. Een verbinding van schoonheid tussen die twee elementen die uiteindelijk heel goed werkt en die deze film ver boven het gemiddelde doet uitstijgen. Zeker als je bedenkt dat de film van 1968 is. En daarmee is deze film na al die jaren nog steeds absoluut de moeite van het kijken waard. Al is tweeënhalf uur dan weer wat aan de lange kant.

ik heb deze filmepos ,zo noem ik hem ,al meerder keren gezien

de film is van 1969 maar ongeevenaard,wat een topfilm

adembenemend mooi,vanaf de eerste scene met vlieg in loop ,tot het einde van de film

wat een klasse ,de mooie beelden, de cast ,Claudia cardinale en charles bronson enjason robards als absolute toppers in deze film,gewoon GEWELDIG!!!!!!