Public Enemies (2009)

Vandaar dat ik geneigd ben om te denken dat je gewoon anderen na-aapt , niet beseffend dat die anderen eigenlijk dikke 'bull' beweren en misschien een persoonlijke vendetta tegen hem voeren . ( Als je maar eens wist hoe slecht hij met zijn personeel / helpers omgaat . Denk aan Tom Sizemore , bijv. ... )

Draai er niet om heen , wees een vent en zeg gewoon dat de stijl van Mann je niet aanspreekt . De film is echt niet slecht en het komt echt niet door de film , dat je hem slecht vindt . Het komt o.a. door je smaak ( en je leeftijd ) . That’s all !

Ik hecht daar enorm veel belang aan, dat heb ik nooit ontkend. Als ik kijk naar mijn nummer één, stel ik vast dat daar veel meer karakteruitdieping plaatsvindt dan in deze film. Noodles is een zeer veelzijdig personage waarmee je kunt sympathiseren ondanks zijn bedenkelijke levensstijl. Zijn romance met Deborah is tragisch en oprecht in tegenstelling tot de betekenisloze 'fling' tussen John Dillinger en Billie Frechette.

Ontkenning kan zo schrijnend zijn.

Is het je ooit opgekomen dat mensen dezelfde argumenten aangrijpen om deze film te bekritiseren, omdat het misschien niet zo een grensverleggende film is als jij denkt?

Dat is zo ontzettend hypocriet. Dan zou jij evengoed kunnen toegeven dat de stijl van Mann je gewoon erg aanspreekt, maar dat zijn films helemaal niet zo verheven boven alles zijn.

Ik vind de film absoluut om andere redenen grensverleggend en niet om het verhaal , de inhoud en karakterstudie o.i.d. ...

Vooral door de audiovisuele factoren is zijn werk verheven über alles !!! ( Fotografie / Cinematografie / Montage / Structuur / Rol v/d close-ups / Belichting / Composities / Kadrage = avant-garde cinéma vérité-style . )

Dan hechten wij duidelijk belang aan totaal verschillende factoren.

Lees dit eens , dit is wat Public Enemies is : "een avant-garde cinéma vérité-stijl meesterwerk" !

Mann’s stubborn and fascinating “Public Enemies” » Scene-Stealers

Michael Mann is een genrespecialist die bekend staat om zijn geweldige dialogen , geniale shootouts , über machtige (macho)sfeer en niet om de chick flicks...

Ook inhoudelijk is deze film meer intellectueel dan Once upon a Time in America , thematisch veel rijker : veel raakvlakken met Jean-Pierre Melville , Robert Bresson en Antonioni .

Maar voor de filosofische / beschouwende / inhoudelijke films moet je echt niet bij de genrecineasten wezen , maar moet je misschien het werk van GODard proberen ?

Macho sfeer? Laat me niet lachen. Dan is die ijdele flikker van een Johnny Depp wel schandalig miscast als de 'stoere' Johnny Dillinger.

Welke thema's komen er dan zoal aan bod? De politiek/maatschappelijke achtergrond van Amerika in de jaren '30 wordt alleszins totaal niet uitgediept.

Dat ben ik zeker van plan Heb nog geen enkele film van hem gezien.

Je snap het echt niet . JD is ook een moordenaar en dat is juist het punt . Al deze tegenstrijdigheden maken zijn personage juist zo complex . Ik heb verder geen zin om dat uiteen te zetten ...

Of hier :

Je zoekt er teveel achter.

Over JD's innerlijke strijd komt er helemaal niks aan bod. Hij is gewoon een zelfingenomen kwal die op aandacht kickt.

De strijd tussen JD en Melvis Purvis deed me denken tussen die van Al Pacino en Robert De Niro in Heat. Maar in die film worden beide karakters redelijk sterk uitgediept, terwijl we in Public Enemies zo goed als niets te weten komen over Melvis Purvis. Wie is hij? Wat zijn de man's beweegredenen? Dit alles wordt geplaatst in een jaren '30 setting waar enkel in het begin van de film verder op ingegaan wordt.

De romance vind ik dan weer oppervlakkig en geforceerd, zoals ik al eerder heb aangegeven.

Wat valt er niet aan te snappen? Hij is een moordenaar en een ijdeltuit, maar om dit nu een tegenstrijdigheid te noemen..

Je vernoemt ergens een gelijkenis met het werk van Pekinpah. De personages in zijn films, dat zijn pas echte macho's. Die fancypants van een John Dillinger zou nogal in z'n broek pissen moest hij tegenover een Steiner komen te staan.

Maar hoe kan een intense strijd tussen twee personages enigszins interessant zijn als één ervan een oppervlakkig schim is?

Dan ken Michael Mann niet , en heb je bijv. Manhuter nooit gezien ...

Nee idd, helaas niet. Maar het is wel een film die hoog op m'n verlanglijstje staat en ik denk dat deze mij veel beter zal bevallen dan Public Enemies

Geen film voor kinderen . Dit is een film waarbij je moet nadenken ...

De thema’s m.b.t. de innerlijke strijd en innerlijke 'demonen' lijken heel erg op elkaar in beide films .

Christian Bale heeft hier maar één gelaatsuitdrukking, dus van hem moet de film het al niet hebben. En naar wiens gezicht of welke locatie moet ik kijken om achtergrond te verkrijgen over de socio-economische toestand in de VS anno 1930?

Heb ik ooit gezegd dat ik Public Enemies te zwaar of te saai vind? Het is overigens vooral door het 80's sfeertje dat Manhunter me aanspreekt, maar zo een uitspraken zul jij wel heiligschennis vinden zeker.

" take me with you , mister ... "

http://img219.imageshack.us/img219/3838/13241605.jpg

http://img179.imageshack.us/img179/3627/88794184.jpg

Deze film komt nog niet aan de tippen van de tenen van mijn favoriete Mann films: The Insider,Heat,Manhunter. Ook het sterk ondergewaardeerde Ali en verder Collateral,Thief,Miami Vice scoren bij mij véél hoger als deze flauwe kost,en daar dragen vooral de acteer "prestaties" in deze film toe bij, want inderdaad Christian Bale is hier werkelijk barslecht

Dat vind ik een mooie vaststelling Je bent duidelijk echt gefascineerd door deze film.

Volgens mij kent 'ie 'm beter dan Michael Mann zelf

Ik wil graag van xgogax horen waarom het visueel gezien nou zo mooi is? (Waarschijnijk heb je dat al beargumenteerd op een andere pagina geef dan maar een permalink.) Ik snap ook niet waarom Michael Mann gekozen heeft voor digitaal. Kwalitatief gaat het er op achteruit. Valt in een oog opslag te zien in de trailer.

hmm.. ik had iets anders verwacht wel.

Maar dat neemt niet weg dat de film erg goed in elkaar steekt

en boeit tot de laatste minuut

is het een van Johnny's beste? nee dat misschien niet niet.

maar hij blijft subliem.

3.5*

Schitterend, fascinerend misdaaddrama in subliem nagebootst jaren dertig decor en met natuurgetrouwe vuurwapengevechten. Ik kende het verhaal niet, maar je weet bij het begin van de film al dat het "verkeerd" afloopt. Opnieuw knappe hoofrollen van Depp en Bale. Ik heb me de volle 130 minuten geen moment verveeld. Wanneer je deze film vergelijkt met bijboorbeeld de klassieker Bonnie and Clyde uit 1967, dan zie je hoe de filmtechniek verbeterd is.

Goede film met goede actie. Spannend verhaal, goede acteerprestaties en een mooie vrouw. Ik had er wel wat meer van verwacht, maarja

Goede film, goed verhaal. De acteerprestaties waren goed. Ik had er ook meer van verwacht. 3.5*

Vakkundige misdaadfilm die goed wegkijkt. Depp zet z'n rol prima neer terwijl ik z'n tegenspeler juist wat minder vond.

De sfeer uit die tijd komt goed tot z'n recht vanwege de mooie beelden en ook de schietscenes zijn prima in beeld gebracht.

Voor de misdaad liefhebber een aanrader.

3,5*

De schrijver van dit essay vergelijkt de montage van Arsenal (1928) van Dovzhenko met Public Enemies .

"Michael Mann’s most recent film Public Enemies is similar in some respects, but not to the same extent. Mann’s film hints at characters, but just chooses to indulge in technical execution, and thus, sacrificing any sort of interest in the characters. It’s a cold, perhaps almost academic experience, but Dovzhenko is almost overwhelmingly compassionate to his characters. Not an Ozu sort of way, but in the way that he is willing and able to evoke our emotions by the most simple of gestures."

Arsenal (1928) « Cinema Talk - cinematalk.wordpress.com