Friday the 13th Part III (1982)

Na deel 1 en 2 ook deze nog eens herzien, en de film begint duidelijk een stuk minder sterk dan het voorgaande deel. Opnieuw slecht acteerwerk en de kills zijn deze keer ongeïnspireerd en zien er erg fake uit (de pijl in het oog, de gecrushte schedel, het afgehakte hand). Ook is de muziek een stuk minder geslaagd te noemen, met veel opgezweepte cello's en koperblazers. De opvallende 3d-effecten vallen onmiddellijk op, ook als je in 2d zit te kijken, en storen na een tijdje nogal.
Jason is intussen wel tot een stevige kerel uitgegroeid, waar hij voorheen maar een knullige boerenkinkel was. Ook dit deel begint waar de vorige eindigde, met een korte herhaling uit het voorgaande deel. Maar er wordt niet veel aan het verhaal toegevoegd. Het laatste halfuur, als Jason pas echt als een maniak aan het moorden gaat, doet me denken aan het spel Friday the 13th: The Game, waarbij een speler Jason is en de anderen moeten vluchten. Ik heb dat spel niet, maar het lijkt me wel tof. Een onevenwichtige film dus, met een zwak eerste uur en een beter laatste half uur. Het laatste stukje, met de moeder in het meer, snapte ik niet helemaal.

Tja en als je tweede deel financieel gezien, wederom een succes is, kan een derde deel ook niet lang meer uitblijven. Ook hier is Steve Miner weer de regisseur, en ik denk dat hij nog steeds geen idee heeft waarom...de eerste een succes was! Ditmaal sleept hij er daarom maar de op dat moment zijnde hippe 3-D-effecten erbij. Het aantal moorden ging dan wel omhoog maar de 3D-gimmick gaat ten koste van zowel het naakt als ook de effectiviteit van de moorden. Bloederig (zoals de eerste) werd het niet, al was er soms ietsepietsie meer dan in de tweede! Tja en ook de wij doen net zo hip als de jeugd, dus de we laten drugsgebruik zien-kaart werd getrokken. Zucht....? En alsof Jason niet genoeg heeft aan een groep kampeerders bij Crystal Lake, zijn twee eigenaren van een winkel bij het meer en drie leden van een motorbende eerst de klos. Deze film heeft vooral bestaan recht omdat Jason hierin voor het eerst zijn iconische ijshockeymasker gaat dragen. Een creatieve moord was er niet echt maar Vera met het speergeweer en vooral Andy terwijl op zijn handen staat zijn wel nog noemenswaardig. Body Count: 12

“Goddammit, Shelly, why do you always have to be such an asshole?”

En dan was het gisteren ‘Vrijdag de 13e’. Een groot fenomeen onder de gelovigen waar gedacht wordt aan het feit dat het nog wel eens veel ongeluk kan brengen. Geweldig idee dus om een titel te creëren en de naam te verluiden naar deze situatie. Ik was dus al eens begonnen aan deze reeks, nu moet ik zeggen dat ‘Michael Voorhees’ niet altijd mijn echte favoriet is in de slasher reeks, het is zeker wel een klassieker in de ‘slasher’ films en de horrorwereld. Het blijft overigens wel stiekem om er nog naar te kijken, en in mijn ogen heb ik er zelfs wat meer van genoten dan het tweede deel.

En ik denk dat de situatie waarop ik de film keek mij ook wel meer beviel, uiteraard dat het de dag was van de titel van de film, dus het kwam zo allemaal leuk dicht bij elkaar. Deze derde film brengt wel een leuke setting. We volgen dit keer een paar vrienden bij een soort boerderij, daar leek het alleen op. Maar, het zal vast wel weer dat Crystal Lake camp zijn, ik heb daar totaal overheen gekeken. De film speelt zich in ieder geval af in twee settingen, eentje in de schuur en eentje in het huis. Beiden boden wel leuke taferelen waar ‘Jason’ even moordlustig aan de slag kon en dat werkte aardig goed uit.

De cast is aardig, ‘Shelly’ blijft inderdaad nog steeds aan vreemde jongensnaam. Voor de rest is de cast vrij simpel en sprong niemand er voor mij echt uit. Uiteraard een leuke ‘killer’ met zijn hockey masker, het blijft een leuk fenomeen.

De film begint aardig, met nog een soort einde van deel twee en de ‘zogenaamde’ dood van ‘Voorhees’, al weet je van tevoren wel dat hij zowel onsterfelijk is. Ook krijg je nog eens een ontmoeting met zijn moeder, het grote brein achter het monster kunnen we wel zeggen. Eenmaal dit te hebben gehad komen we tot ontmoeting van de nieuwe slachtoffers van ‘Voorhees’. Ze krijgen daarna nog even ruzie met een motorclubje (drie mensen) die een soort ‘payback’ wouden uitvoeren maar ook op Voorhees stuitten, en dus helemaal afgeslacht worden met een hooivork.

Dus ja, dit derde deel beviel mij wil. De volgende keer dus op naar deel vier, waar we in gaan met volle moed om zo de zin toch hoog te houden, terwijl je al wel weet dat deze films uitgemolken zijn en in het vierde deel waarschijnlijk het zelfde blijft.

3.5*

Matiger dan de eerste twee delen vond ik wel. Jason krijgt in deze film voor het eerst een masker op. Het stramien van de film blijft hetzelfde. Wat inleiding, hoewel wat minder dan het vorige deel. De personages vielen me ook minder op buiten dan Shelly met zijn smerige pranks. Zijn dood wordt daarom ook niet meteen geloofd, wat enigszins komisch is. Er wordt in deze film nog een klein subplotje toegevoegd van een bemoeizieke motorbende. Die zingen het ook niet al te lang uit, maar die zwarte kerel die reïncarneert nog wel even op het einde. Nu ga ik denk ik toch even een pauze nemen van deze filmreeks, vermits de variatie niet al te geweldig is en het anders gaat vervelen. De chick van deze film is Dana Kimmell, die iedereen hier outsmart met haar overlevings-skills.

De eerste twee Friday the 13th films waren ook al geen meesterwerken (hoewel ik part 2 opvallend bovengemiddeld vond), maar dit derde deel is wel duidelijk een heel stuk zwakker. Het kampsfeertje is niet aanwezig in deze, en dat vind ik normaal juist het charmantste aan de reeks. Maar over het algemeen heb ik hier nu ook niet echt over te klagen, want je krijgt gewoon wat je verwacht; Jason die tieners afslacht. Dat groezelige, soms zelfs goedkoop er uitziende, beeld vind ik op de een of andere manier sfeervol, en in deze krijgt Voorhees dan ook eindelijk het bekende hockeymasker, wat wel iconisch is. De film neemt zichzelf iets te serieus, en de kills zijn echt belachelijk gore-loos, maar in z'n geheel is het een oké pulpfilm die prima uit te kijken valt. Misschien dat ik een paar vervolgen nog wel eens een keer kijk, maar dan hoop ik wel dat die zichzelf wat minder serieus gaan nemen en volledig de campy tour opgaan. 2.5*.

Jason is terug. In 3D nog wel. En oh ja, hij is voorzien van een ijshockeymasker. Veel meer opzienbarends gebeurt er eigenlijk niet in deze standaard slasher met een hoge bodycount maar met middelmatige kills.

Voor de tweede keer is de regie in handen van Steve Miner. De film sluit naadloos aan bij het vorige deel en gebruikt de eerste minuten om de kijker nogmaals met de finale van deel 2 te confronteren. Een leuke finale, die tegelijkertijd de creatieve armoede van dit derde deel aantoont. Deel 3 is dan ook niet veel meer dan een redelijk ongeïnspireerde kloon van het tweede deel.

De personages zijn van een meelijwekkend kaliber. Onbezorgde tieners die smachten naar seks en drugs en op brute wijze door Jason uit hun lijden worden verlost. De kills zijn wat fantasieloos maar zien er wel goed uit. De speciale effecten zijn in orde en het bloed gutst overvloediger dan in deel 2.

Miner laat Jason nogal wild en ongecontroleerd rondlopen. Ik hou meer van de bedachtzame en mysterieuze killer die Jason ook is. Dat hectische gedrag ontneemt hem veel van zijn duistere glans. Maar goed. De setting is sfeervol. Het slachtvee kent zijn plek. De kills zijn ok. Friday the 13th Part III is niet heel bijzonder maar doet wat hij moet doen. Hij vermaakt.

De formule werkt nog steeds in dit derde deel. De regie blijft in goede handen bij Steve Miner. Achteraf zie ik ook wel in welke scenes vooral 3D gimmick zijn. Maar storen deed het mij niet. En verder zijn alle vertrouwde elementen aanwezig: Jason, tieners, een dorpsgek en een soundtrack die een mix lijkt van Morricone en Herrmann. Ik heb wel de indruk dat er nu nog wat meer tienerdrama en occasionele humor in verwerkt is.
Fijn om hier dan het ontstaan van een icoon mee te maken met de introductie van het hockeymasker. Als laatste deel van een trilogie had dit zeker kunnen volstaan. Niet voor niets wordt in de finale scènes de cirkel rond gemaakt t.o.v. het einde van het eerste deel. Mooi dat deze keer mama Voorhees opduikt uit het water.

Alles in beschouwing genomen, is dit niet de beroerdste sequel uit de vrij kleurloze franchise. Aangetast door de tand des tijds en geteisterd door een lamentabel script, blijft de film desondanks overeind als semi-vermakelijk, zelfs vijftig jaar na datum, wat toch een prestatie is. De kills zijn niet echt interesant en de spanning is meestal ver te zoeken. Ook de personages zijn zo leeg en zo dom als ze maar kunnen komen. Als kijker wil je echter zien hoe Jason de losbandige jongelingen om zeep helpt en de body count is vrij hoog. De 80s vibe, die al aanvat bij de opening credits, maakt het geheel verteerbaar.

De moorden zijn grover en het budget wat groter, maar in principe volgt dit derde deel van de reeks redelijk braaf het spoor van de eerste twee delen. Dit was ook het eerste deel waar Jason daadwerkelijk het iconische hockeymasker te pakken kreeg, al is het in deze film van regisseur Steve Miner vooral een hillbilly-achtige verschijning. Niet erg spannend dus. Het slachtvee is wat verbeterd ten opzichte van het vorige deel (Shelly vond ik echt geweldig) en de finale is ouderwets vermakelijk. Echter kampt de film nog altijd met een wat taaie eerste helft die duidelijk te lang duurt. Veel wordt er spijtig genoeg ook niet meer ingezet op een spookachtige sfeer, maar qua entertainment is er nog altijd genoeg te beleven.

De derde film in de Friday the 13th franchise waarin de maniak Jason Voorhees weer dood en verderf zaait.

En een groep jongeren op een uitje zijn, en Jason in hun omgeving is.

En deze gevaar lopen.

Ook leuk gedaan met de bad motor bende.

Waar deze jongeren het ook mee aan de stok krijgen.

Een sfeervolle creepy horror film.

Ook de bekende film muziek is er weer,maar deze keer in een hipper jasje.

Een hele goede film.

Dit derde deel gebruikt 3D als gimmick en het is enorm tacky. Om helemaal eerlijk te zijn, zijn net die goedkope trucjes die dit middelmatige stuk film net wat leuker maken. Ironisch gezien, natuurlijk.

Aan de sfeer valt wederom niks op aan te maken. Ook de personages hebben weliswaar een eigen persoonlijkheid en zijn voor een keer niet onuitstaanbaar. De moorden zijn spitsvondig maar qua verhaal valt er alweer niks te beleven. Jammer ook dat veel van de vorige films bijna exact gekopieerd wordt. Creatieve drooglegging bij Paramount indertijd, denk ik.

3*