Harry Potter and the Half-Blood Prince (2009)

Mee eens. Harris Leek veel meer op de Perkamentus uit de boeken. Hij straalde veel meer kalmte uit dan de 'nieuwe' (ben even zijn naam kwijt).

Een sterkere Potter dan deel 5 met wederom de gebruikelijke ingredienten maar daarom niet minder smakelijk. Onze held komt weer voor een moeilijke opgave te staan en moet weer een offer brengen maar blijft uiteraard zelf overeind. Ook dit jaar wordt er weer een nieuwe leraar toegevoegd etc etc. Toch blijft het allemaal zeer vermakelijke kost met prachtige special effects en sterke muziek.

Inderdaad. Harris is zeker beter. Maar ik vind dat Gambon het in deel 3 ook heel erg leuk doet. Deel 4 is echt een fail, maar in deel 5 hoort hij wel zo te zijn (dat was in het boek ook). In deel 6 kwam Gambon het dichtst bij het karakter ja. Maar toch blijft Harris de uitstraling hebben.

En ook de stem van Harris past beter bij het karakter van Perkamentus.

In het hiervoor aangemaakte topic is Harris pagina's lang opgehemeld. Gambon uit Goblet of Fire is bij vlagen slecht, in de andere delen speelt hij als eigenzinnig karakter met een vreemd gevoel voor humor zijn voorganger, die dat miste, van het doek. De Dumbledore van Harris past perfect in het plaatje van een Columbus film. In een spektakelfilm komt deze (stokoude en stijve) man vrij lachwekkend over, de kledij uit de eerste delen e.d. ook, daar moet je toch begrip voor hebben. Het is een beetje flauw om de hele tijd erop te hameren dat Harris, ja hij wordt overdreven verheerlijkt, zóveel beter ís.

"De mortuis nil nisi bene"

Mee oneens. Het is in mijn ogen juist een inponerend gezicht om een oude stijve man te zien vechten. Perkamentus is kwa uiterlijk een oude man, maar hij is ook 1 van de machtigste tovernaars die er bestaat. Daarom had ook liever Harris (ja, ik blijf hem ophemelen) in de nieuwe Potters gezien. Spijtig dat hij stierf na de 2de film.

Mensen wees bij Harry Potter één maal realistisch, oude stijve mannen die op snoepjes kauwen en alleen wijsheid uitstralen vechten niet. Het personage is zo immens passief neergezet, deelname aan een duel zou zijn eigen graf graven zijn.

Hoevaak hebben we een toverstok in deze film gezien?

Te weinig gewoon, het echte toveren in de Harry Potter films is er voor mij een beetje af.

En de magische sfeer is bijna weg.

Hoe vaak heb je een toverstok gezien in de voorgaande films? Ook niet zo vaak...

Denk aan de eerste delen waar je nog een hoop lessen ziet, zoals het veertje omhoog toveren, je kopje in een dier veranderen.

Ooh dat waren inderdaad zeer leuke scenes ja...

Yates vondt het blijkbaar belangrijk om de 'hoogtepunten' uit het boek in zijn film te proppen om zo lekker veel geld te verdienen.

Tuurlijk! Ik vind Yates ook niet zo'n goede regisseur. Maar om dan te zeggen dat hij alles in de film zit te proppen om een beetje geld te verdienen is onzin. Yates heeft heus wel zijn best gedaan, dat wil ik zeker geloven. Regisseurs die bagger films hebben gemaakt zoals The Cat in the hat, Home Alone 3 & 4 etc. dat zijn mensen die gewoon maar iets doen om geld te verdienen. Zo slecht is deze film niet. Overigens gaf jij deze film eerst een 3,5.

Popcorn, cola en een relaxte bioscoop waren daar grootendeels de reden voor.

Nee niet zo vaak hoor...

in deel 1 kocht hij er 1 en kreeg hij iets te horen over zijn moordenaar, en dezelfde fenix....in deel 1 zijn er veel lessen met spreuken zoals Wingardium Leviosa. In deel 2 is er een Duel Club met Smalhart en Sneep, Ron breekt zijn toverstok en Smalhart gebruikt deze in de geheime kamer opnieuw...

Niet zo vaak nee...

Iets te horen over zijn Moordenaar????? hij is toch niet vermoord. Maar ok ik begrijp wat je bedoeld, de moordenaar van z'n ouders. Teminste dat mag ik aannemen dat je dat eigenlijk bedoeld

Ik moet zeggen... het achtergrond muziekje van de eindcredits maakt een hoop goed.

Yups, dat waren fantastische scenes waar de toverstok uitblonk. Je vergeet de scene dat harry potter zijn toverstok in zen cape stak.

Het is z'n en niet zen

En je hoeft niet zo raar te doen, je weet best dat de toverstok elke film opnieuw aan bod komt!

Tot nu toe de minste Harry Potter. Dit deel lijkt echt op een tussendeel. De andere potterfilms vond ik altijd wel leuk. Vooral het derde en vierde deel vond ik erg leuk. Hopen dat de laatste twee films leuker worden.

Daar gaat het ook niet over.

Goeie Potter weer, maar inderdaad wel de minste. Vooral door het zwakke eind. Natuurlijk zeker het kijken waard.

Beste HP film tot nu toe. Ze zijn allemaal geweldig maar deze steekt er toch echt bovenuit... Tot The Deathly Hallows natuurlijk

Goeie film maar er gebeurd weinig! Jammer zoals bij eerdere reacties vind ik ook deze film een opbouwende tussenfilm zodat de volgende weer gaat knallen! maar dit was zeker een topper! 4.0

Voor mij is deze samen met "The Prisoner of Azakaban" de beste film... De dood van Perkamentus had ik zo ongeveer in gedachten....

Plus de walgelijke muziek van Hooper?

Planet of Death, je hebt je punt inmiddels al gemaakt. Je vindt de film en alles wat het bevat slecht. Dus laat al die commentaren op users die het wel goed vinden achterwege.

Voor mij was dit de eerste keer dat ik een Harry Potter-verfilming zag terwijl ik het boek al had gelezen. Geen verrassingen dus voor mij en al een plaatje van alles in mijn hoofd. Daarom was ik zeer benieuwd of de film me goed zou bevallen.
De eerste shots waren in elk geval al stijlvol, maar werden gevolgd door een actiescène met soms vreselijk lelijke CGI, en dat deed echt het ergste vrezen voor de film. Gelukkig bleek dit later alleen niet illustratief te zijn. In deze verfilming is zelfs relatief niet eens zoveel actie aanwezig.

Al snel blijkt dat ze een hoop dingen hebben veranderd ten opzichte van het boek. Kleine veranderingen zijn niet zo erg, mits het echt nodig is, maar in deze film zijn het er echt veel te veel, en soms ook vrij grote dingen en wijzingen die nergens op slaan. Zo zou ik wel eens willen weten waarom Horace Slughorn opeens geen snor meer heeft, en ik mistte heel erg de gebeurtenis dat Harry en zijn vrienden de uitslagen van hun O.W.L.S terugkrijgen en Hermione en Ron te horen krijgen dat ze tot Prefects zijn verkozen. Dat was misschien wel mijn favoriete moment uit heel het boek. Ook hoor je niks van de promotie van Mr. Weasley en mis je als kijker die het boek niet heeft gelezen eigenlijk totaal de zwartgallige twist dat Harry en co toch niet af blijken te zijn van Professor Snape.

Verder geloof ik ook geen woord over Bill Weasley die zich heeft verloofd met Fleur Delacour, of het mysterie rondom de grote verandering in gedrag bij Tonks. Luna Lovegood komt in het boek opeens wat kwetsbaarder over, wat wel mooi is, maar daar merk je in de film ook al niks van. Jammer ook hoe er niks wordt gedaan met spreuken die niet hardop worden uitgesproken. Had vast wel iets van gemaakt kunnen worden. De scènes van lessen op Hogwarts hebben de films juist altijd dat prettige fantasierijke en magische gegeven. Hier was nog een kans om daar naar terug te grijpen.
Zonde is ook de verandering dat niet Tonks maar Luna Harry in de trein vind na de aanval van Malfoy. Ik begrijp wel dat ze Luna gewoon wat meer screentime willen geven zodat ze later meer als een van de hoofdpersonages voelt, maar het is een beetje goedkoop en kiezen voor oppervlakkigheid. Tonks’ verhaallijn is juist wel een aardige, al blijkt de verklaring uiteindelijk wat simpel.
Wat ik wel een rare keuze vind is hoe al heel snel The Vanishing Cabinet ter sprake wordt gebracht. En waarom zit Ron in godsnaam aan de ontbijttafel met een keepershelm op? Dachten ze dat het anders niet duidelijk genoeg was voor de kijkers dat hij nu in het Quidditch-team van Gryffindor zat? Hadden ze beter het Weasley is King-liedje kunnen gebruiken. Was wel benieuwd hoe ze het hadden laten klinken.

Hiernaast hebben ze er als misschien wel ultieme dieptepunt ook nog een scène bij verzonnen, dat Bellatrix LeStrange langskomt bij het huis van de Weasley’s, puur om er wat extra actie in te proppen. Ze gaan zelfs zo ver om er ook gelijk maar bij te verzinnen dat The Burrow af moet fikken, hoe kom je er op?
Dit is volgens mij ook de eerste scène dat je Fenrir Greyback ziet, die op geen enkele manier wordt geïntroduceerd. Het is gewoon “hee, een nieuw gezicht”, en je moet vanzelf maar ontdekken dat dit een vast personage is. In de boeken is hij nog vrij belangrijk als een echte bad guy. Hier is hij niet meer dan een achtergrondfiguur, vooralsnog in elk geval.

Ook mis ik nog eens de vete tussen Percy en de rest van de Weasley’s.
Natuurlijk, ze kunnen er niet alles in stoppen, maar als ze er twee films van maken waarvan de eerste al twee en een half uur duurt, dan mag je wel wat minder weglaten lijkt me. Zeker als je er ook nog eens dingen bij gaat verzinnen, die niks toevoegen. In de film ligt ook net wat teveel de nadruk op al die liefdesplotjes. Het komt ook veel te veel naar voren nu, omdat in een film alles nu eenmaal in hoger tempo voorbij komt. Daarom is Harry Potter and the Half-Blood Prince eigenlijk bijna een romantische puberfilm geworden. Al vond ik het op zich nog niet eens zo storend. De gekwetste Hermione is best indrukwekkend. Maar Watson is sowieso al de beste actrice van dat stel natuurlijk, al jaren.

Tel hierbij op de vervelende uitwerking hiervan, met kinderachtigheidjes als Dumbledore die informeert bij Harry of zij en Hermione iets hebben en tegen hem zegt dat hij zich moet scheren en het is begrijpelijk dat vrij veel mensen zich nog wat hebben gestoord aan al dat liefdes- en volwassen worden gedoe. Het gaat ook om bepaalde dingen die in het boek niet voorkomen, en ik herinner me niet dat Lavender Brown zich als iemand onder invloed van verdovende middelen gedroeg. Ze was altijd al een ietwat vervelend personage misschien in de boeken, maar nu is het echt een kirrend poppetje geworden, ongelofelijk. Iets meer gas terug had best gemogen.

Gelukkig bevat de film wel een hoop prachtige locaties, en qua sfeer en fotografie is het ook zeker een geslaagde verfilming te noemen. Het is misschien nog niet zo grimmig als in het boek, maar je voelt toch een bepaald donker sfeertje over de film hangen.
Muzikaal vond ik de film eigenlijk erg tegenvallen, en het minst van allemaal. Zelfs het bekende thema was niet of amper te horen terwijl ze wel een paar keer heel lui andere oude nummers gebruikten. Maar dan net de verkeerde wat mij betreft.
Ik mis de feeling met de serie een beetje. De vorige film sloeg geweldig een volwassen richting in, met wat meer duistere elementen maar cinematografisch wat meer leukigheden. Dit boek heeft op de grimmige sfeer en de aardige cinematografie weinig van dit alles, en voelt een beetje puberaal aan af en toe, waardoor je ook automatisch heimwee krijgt na de wat meer magische en fantasierijke scènes uit de wat eerdere Harry Potters. De film mag best nog vrij luchtig blijven om ook een groot publiek aan te blijven spreken, maar ik miste een beetje de juiste inhoud en de juiste toon. Sowieso had ik me persoonlijk veel meer gefocust op de meer interessante personages: Dumbledore, Voldemort, Snape, enzovoort. Ook door de betere acteurs gespeeld in de film, en het boek draait eigenlijk ook grotendeels om deze drie. Allen hebben ook nogal een interessante voorgeschiedenis waar men meer mee had kunnen doen.

Het einde van het boek is echt ijzersterk en behoort tot het beste uit de hele boekenserie. In de film komt het echter melodramatisch en onoprecht over. Zo jammer, want het droevige zeg maar spiegelstukje in The Order of the Phoenix was juist heel goed verfilmd. En dan komen ze hier heel goedkoop met superslowmotion en dramatisch naar de hemel gerichte toverstokjes, ik krijg er de rillingen van. Zo verkracht je gewoon een prachtig stukje uit het boek. Ik werd in het boek toch echt even flink weggeblazen door de dood van Dumbledore, ook al was het iets waar ik best rekening mee hield.
Heel opvallend ook dat het gevecht op Hogwarts eigenlijk uit de film is weggelaten. Ik had juist verwacht dat men deze kans op veel actie met alle handen aan zou grijpen.


Slughorn vond ik trouwens wel heel leuk gespeeld in de film. Een goede acteur. Jammer alleen dat de snor ontbrak. De Patil-tweeling ontbrak overigens ook, vraag me af waarom. Wel zat er opeens een mannelijke tweeling in de film. Of is hier sprake van wel een hele bijzondere tovertruc?
Het spel van Ginny wordt door sommigen bekritiseerd, maar ik vond het wel meevallen. Ze speelt niet echt goed, maar ook niet bedroevend slecht, en ze ziet er wel schattig en mooi uit.
Verder nog even een algemene opmerking: ik mis de oude Dumbledore, Richard Harris. Die had echt het juiste voorkomen en vooral de juiste stem. Aan dat laatste ontbreekt het bij Michael Gambon helaas. Die heeft een wat kille en snerpende stem, echt het laatste wat ik me qua stem bij Dumbledore voorstel zo’n beetje. Ik heb er nooit helemaal aan kunnen wennen. Zonde, want het is ook mijn favoriete personage zo’n beetje. Als je Gambon grapjes hoort maken over breipatronen komt het toch heel anders over.

Al met al heb ik me absoluut vermaakt met de film. Harry Potter-films spreken me op een of andere manier altijd zeer aan, net als de boeken. Maar deze verfilming mist toch het een en ander en is een stap terug. Dat dit de eerste film is die ik zie nadat ik het boek heb gelezen zal vast een rol spelen, maar ik denk niet dat het echt een enorm verschil maakt. Ze hebben simpelweg een hoop dingen anders gedaan, en zijn een beetje een andere richting in geslagen. Ik hoop echt dat het tweede deel van The Half-Blood Prince een heel stuk beter en serieuzer zal zijn. Dit is gewoon de slechtste uit de hele reeks. 3.0*.