Hotaru no Haka (1988)

Ik had nogal lang tegen deze film aan zitten hikken, maar meegevallen is het zeker niet. Ik hou niet van die stijl en ik vind het gewoonweg niet mooi, deze tekenfilm.

Het verhaal is er een van 13 in een dozijn en altijd aandoenlijk: kinderen in oorlogstijd. "Janken verplicht!" lijkt er wel ingeramd te worden. Moet ook wel, want de getekende karakters blijven plaatjes, platte tekeningen zonder veel zeggingskracht. Ze kunnen lachen, wat overdreven luidkeels gehik oplevert dat altijd hetzelfde klinkt. Ze kunnen huilen, dan stroomt er iets over hun wangen en hikken ze luidkeels.

En dan die tekeningen. Ze zijn domweg niet mooi. Vlak, flets, eentonig. En ware het nou dat die hele film in dezelfde stijl was, had het misschien nog bijzonder geweest. Maar nee, de achtergrondjes die meestal een natuurpracht uitbeelden zijn in een heel andere stijl. Het lijken wel digitaal geproduceerde aquarelschilderijtjes die op geen manier aansluiten bij de in verhouding nogal vlag getekende mens-figuurtjes. En of dat nog niet genoeg stijlwisseling is, zijn de minder vrolijke achtergronden weer in een heel andere stijl 'getekend'.

Deze optelsom van inconsequenties, stijlbreuken, oppervlakkigheden en tekortkomingen in zowel verhaal als uitwerking maken deze film voor mij niet veel meer waard dan een 1,0*

Het blijft toch erg vreemd dat mensen deze film afdoen als een simpel "jankverhaal" terwijl alles in de richting wijst van een extra, veel kritischere invalshoek. Je vindt het goed of je vindt het niet goed, maar deze film afdoen als een simpele tranentrekker is gewoon de helft van de film negeren.

Verder kent deze film helemaal een stijlbreuken wat animatie/tekenstijl betreft. Dat de achtergrond een andere stijl kent duidt enkel op een combinatie van stijlen binnen hetzelfde frame, niet op wisselen van stijlen doorheen de film.

Deze reactie was uiteraard wel te verwachten, toch blijft het mij verbazen dat mensen niet verder willen kijken dan de clichés lang zijn. Hotaru no Haka is alles behalve enkel een tranentrekker.

Misschien om dat hij op die andere vlakken te kort schiet?

Het verhaal, de personages, de vormgeving, de animatiestijl konden mij te weinig bekoren, waardoor het sentimentele overheerst.

Ken jij het commentaar van Takahata over deze film? Zou kunnen schelen.

Vreemd want vanuit het verhaal komt nu net het tegengewicht. Vormgeving en animatiestijl lijken mij niet in verband te staan met het sentimentele.

Wat de personages betreft heb je volgens mij wel gelijk. Je leest veel dat mensen denken "twee kindjes -> zielig". Als je daar stopt dan overheerst het sentimentele inderdaad. Alleen is er weinig reden om daar te stoppen. Daarvoor is de film duidelijk genoeg.

Met alle respect, maar de "kritische" noot in deze film is werkelijk niet opzienbarend.

*Onderbouwing bevat spoilers*

Het "leed" van de twee hoofdpersonages, broer en zus, tekent een beeld van een naoorlogs Japan waar het leeuwendeel moeite heeft met de acceptatie dat de oorlog voorbij is en in het bijzonder dat de keizer, wat voor menig Japanner in die tijd ondenkbaar was, de overgave heeft geaccepteerd.

Voorts schets het verhaal een beeld van de familie, tante, die met zichtbaar tegenzin zich "ontfermt" over de zoon en diens zusje van haar overleden zus. Maar voor de kijker betreft de omschrijving: "met zichtbaar tegenzin" een understatement, want gedurende de film wordt in tal van scènes het voor de kijker heel duidelijk gemaakt dat de twee hoofdpersonages niet welkom zijn. Maar dat gegeven is op zichzelf nagenoeg niet bijzonder te noemen. Dat hier sprake kan zijn van sociaal maatschappelijke verschillen vergeleken met de westerse beschaving gaat wel op maar kan niet gelden als excuus, immers, in elk land dat zich hersteld van een oorlog vindt men "onrecht" zo op straat.

Het probleem van Hotaru no Haka is dan ook dat het hoofdzakelijk twee thema's centraal stelt. De acceptatie van een nederlaag en de "wreedheid" van de bevolking onderling.
Het eerste thema gold voor die tijd en voor een deel zelfs vandaag de dag, als een uiterst controversieel onderwerp. Het thema van een wrede bevolking dient in dit verhaal louter als sentiment.

Anders gesteld, voor het aandikken van de dramatiek in deze film waarbij "leed" haast de rode draad vormt; de gemene tante, de onwelwillendheid van de plaatselijke bevolking. Deze aspecten schetsen het beeld van een pathetisch melodrama; dood, verderf, leed, hetgeen aan elkaar gelast wordt middels ietwat zoetsappig klinkende akkoorden als een concert ouverture in C mineur.



Klopt, de film kent geen verschillende stijl vormen.



Mijn beste, dit komt omdat de clichés juist gedurende de hele film aan de kijker worden opgedrongen. Kijkt men serieus verder dan ziet men serieus niet veel meer aan de horizon behalve de aftiteling als een prettige aflossing.




En toch fundeert Hotaru no Haka op simplistisch sentiment. Simplistisch omdat het gebruik maakt van de meest voor de hand liggende middelen om het sentiment aan te dikken. Muziek en slecht versus goed door een loep gefilmd.

Niet dat dit de onderliggende boodschap teniet doet, maar de boodschap van enig gewicht wordt bij het begin al door menig kijker opgepikt en te licht bevonden; quite frankly, betreft dat geen verassing.

Wanneer je de helft van de film negeert is het inderdaad redelijk simplistisch te noemen. Geen zin om nog eens te herhalen wat al 10 keer gezegd is, maar in je onderbouwing ga je compleet voorbij aan de kritiek die geleverd wordt in de film. En nee, dat gaat niet over de boze tante.

Verder kan ik het mis hebben, maar na-oorlogs Japan ? Deze film speelt zich toch af tijdens de oorlog ?

Ik ga hier geheel niet voorbij aan die zogenoemde "helft" van de film zoals u deze wenst te noemen. Ik beschrijf de film met al haar facetten net zoals ik dat, vanzelfsprekend, bij elke film zou doen.

Over welke "helft" heeft u het in vredesnaam?

U zou de film dan nog eens een keer moeten bekijken want u heeft serieus een belangrijk punt gemist. Ja, de film speelt zich af tijdens de nadagen van WWII. Vanaf de "vuur bombardementen" waarbij de "vuurvliegen" ogenschijnlijk als metafoor dienen, tot en met de overgave van Japan. Dit laatste wordt trouwens heel duidelijk in de film zelf verkondigd door een passant in deze tekenfilm.

Vraag me af met welk idee Takahata deze film heeft gemaakt. Met het idee dat het een film voor "slechts" volwassenen of ook nog geschikt voor kinderen zou moeten zijn? Weet iemand dat toevallig?

Hij heeft het (deels) bedoeld als kritiek op de zogenaamde jeugd en mentaliteit van tegenwoordig. Verder klopt het denk wel aardig wat je zegt, niet echt een kinderfilm.

Volgens mij loopt de oorlog idd. af in de film maar niet gelijk al op het begin.

De helft die hier al 100 keer vernoemd is. Takahata heeft kritiek op het gedrag van de jonge broer, die trots verkiest boven overleven en daarmee zelf aan de basis ligt van de dood van z'n zusje

Verder dacht ik dat de oorlog stopt wanneer Seita overlijdt. Dat is helemaal aan het eind (en de beginscene) van de film als ik me niet vergis.

Overdrijven is een kunst. Het vermelden dat het "al" 100 is vernoemd draagt niet bij tot een constructieve discussie. Maar dat terzijde.

Dat "trots" in deze film resulteert dat de broer een beslissing neemt met ernstige gevolgen doet niets af, hetgeen u hier buiten beschouwing laat, van het gegeven dat de twee jonge hoofdrol spelers haast "gedwongen" worden het huis van de tante te verlaten.
Want, eenvoudig gesteld, is dat de beslissing die verantwoordelijk is voor hun tragisch einde. Ook gaat u hier voorbij dat de twee hoofd personages niet konden voorzien wat de toekomst zou teweegbrengen. Ze worden na het verlaten van hun tante voortdurend geconfronteerd met tegenslagen.

Verder dacht ik dat de oorlog stopt wanneer Seita overlijdt. Dat is helemaal aan het eind (en de beginscene) van de film als ik me niet vergis.

Begin en het einde inderdaad hetgeen juist beaamd wat ik al eerder stelde, de film speelt zich in de nadagen (de laatste dagen van WWII) af. (Japan werd bijvoorbeeld niet gebombardeerd tijdens de tweede wereld oorlog maar in de laatste fase, zie meer hierover in de prachtige documentaire World At War, reclame mag dat? )

[quote]dragje schreef:

Het begin speelt zich af na de gebeurtenissen in de film, op het begin is de oorlog nog duidelijk aan de gang. Verder werden ze helemaal niet gedwongen om weg te gaan maar deden ze dit uit vrije wil. Volgens mij ken jij de film niet echt meer.

Inderdaad: vrije wil. Seito laat zijn trots in de weg staan. De vrouw die hun barmhartig een dak boven het hoofd biedt en voedsel en kleding schenkt, die pikt het dus niet als Seito een luie aap is. En terecht.

@kiriyama

U zou er goed aan doen op de inhoud te reageren en niet irrelevante en ietwat kinderachtige insinuaties te lanceren alsof ik niet zou weten over welke film het hier gaat.

Het behoeft geen betoog dat ik de film wel degelijk heb bekeken. Als u dit niet gelooft prima, maar bespaar mij het "jij weet niets" simplisme, daar doe ik serieus niet aan mee.

Niet bereid zijn even zelf terug te lezen ook niet. Haal er een 0 af en het zal er dicht bijliggen. Daarbij staan die discussies en berichten ook allemaal op het einde van deze thread.

Verder laat ik niet veel buiten beschouwing maar heb ik de tijd genomen de commentaar van de regisseur er ook even op na te slaan. Verder ben ik het met kiriyama eens dat ze alles behalve gedwongen worden. Beide partijen zijn ongeveer even koppig, waar dat in het geval van Seita, die uiteraard aan het korste eind trekt, gewoon niet slim is.

Ook wat de begin/eindscene betreft verwijs ik naar kiriyama's bericht. (en je kan dan wel verontwaardigd reageren maar de film speelt zich in z'n geheel af voor de overgave van Japan).

Uhm deed jij net niet hetzelfde? Ben ookal een tijdje bezig met inhoudelijke info en argumentatie. Ik twijfel er niet aan dat je de film heb gezien, maar of je het ook nog allemaal even goed weet.....denk maar even aan het rashomon principe.

Mocht het zo verkomen, dit bericht is niet lullig bedoeld, on topic maar weer.

Is dit relevant? Ik begon toch serieus met een eigen mening. Moet ik hiervoor eerst de hele discussie inlezen? U maakt een grapje.



Ja en? Dat doet toch niets af van het feit dat ik hier "mijn" persoonlijke mening verkondig? Hier kan men het mee eens zijn of niet, prima!

Een verwijzing, mijn beste, is alleen relevant in een discussie als u hiernaar refereert. In eerste instantie gaf, en geef, ik slechts mijn mening en daar zult u het mee moeten doen. Wat een "regisseur" te zeggen heeft doet niets af van mij persoonlijke waarneming. Dat behoeft verder geen betoog.

Verder heeft het "dus" weinig nut om hierover door te gaan.



Ja, en?



Ik vind dat bizar. Alsof u, noch ik, zouden kunnen inzien wat de toekomst zou brengen. Het zusje is doodongelukkig bij de Tante, hijzelf in mindere mate ook. Aangespoord door de talloze kwade blikken, de huilende violen op de achtergrond, besluit de broer eindelijk om het huis te verlaten. Vioolmuziek zwelt aan. Hoera! Betreft de eerste reactie van het publiek, althans in mijn bescheiden bioscoop, als dat geen opgelegde sentiment betreft dan weet ik het wellicht ook niet meer.



Ja, u refereert hierbij dat ik de film niet "helder" heb, een dooddoener en tevens een teken van gebrek aan argumentatie. Het is niet erg, ik kom dat wel vaker tegen

Resumerend.

We verschillen overduidelijk van mening, u stelt dat de boodschap meer omvat dan enkel het sentiment, door sommige als goedkoop afgeschilderd, van viool muziek en cliché uitziende plotwendingen.
Ik zie eerder juist datgene waarvan u het bestaan ervan ontkent.

Prima. Einde discussie wat mij betreft.

Als je het commentaar van Takahata kent, zou je toch moeten weten waar we het over hebben. Vuile blikken hallo, ze doen geen flikker, het is oorlog, het zijn niet haar kinderen maar wel 2 extra monden om te voeden. Ik zou ook niet blij zijn met ze.

Als je even een pagina had teruggelezen had je al gezien over welke kritiek het ging (je was zelf aanwezig in de discussie nota bene). Mag ik er dan een pagina later gewoon vanuit gaan dat je nog weet waarover het ging ? En indien niet, dan moet je inderdaad maar even teruglezen ja.

Als ik als 14jarige de keuze had tussen onderdak bij familie of op mezelf wonen in een land dat nog in staat van oorlog verkeerd met een zusje van een jaar of 8 ... goh, wat zou de toekomst toch brengen. De schrijver van het verhaal (en tevens hoofdpersonage) heeft het zichzelf later ook duidelijk gerealiseerd blijkbaar.

Wat betreft het leed valt het ook allemaal best mee, de film kent genoeg mooie momenten waar broer en zus erg gelukkig zijn met elkaar. Wie al snel opgekocht is met een viool en het zien van twee kindjes ... er is dan inderdaad sprake van opgelegd sentiment, maar volgens mij komt het niet van de kant van de regisseur af dan.

[/quote]Ja, u refereert hierbij dat ik de film niet "helder" heb, een dooddoener en tevens een teken van gebrek aan argumentatie.[/quote]

Gebrek aan argumentatie ? Voor de vierde keer. Het begin van de film staat gelijk met het einde. Daar hoor je pas dat de oorlog voorbij is. Het verhaal speelt zich dus nog gewoon af tijdens de oorlog, niet na. Waarbij een hele observatie van jou in het water valt. En aangezien volgens jou :

plaats ik mijn vraagtekens bij jouw argumentatie.

Ontken ik nu van iets het bestaan ? Weet dat je het niet graag doet, maar lees nu gewoon eens even wat posts terug.

@onderhond

Wees gerust, een groot deel van het verhaal speelt zich, strikt genomen, af tijdens de tweede wereld oorlog. Maar dat betreft "niet" de essentie van dit verhaal, noch de boodschap noch het moraal van het verhaal.

Het is niet voor niets dat de film begint met een scène van vlak na de oorlog. Maar dat terzijde.

Mijn observatie valt dus helemaal niet in het "water" in uw ietwat zwart/wit methodiek van discussie voeren; men heeft volkomen gelijk of totaal niet intonatie.

Begrijp me niet verkeerd, maar ik heb zo'n flauw vermoeden dat kritiek op deze film bij u schijnbaar een gevoelige snaar raakt. Ik ken u verder niet en wens ook verder niet persoonlijk te worden maar gezien de insinuaties dat ik de film niet gezien zou hebben, voorts het commentaar dat de mening van de regisseur zelf de hier de zaak zou verklaren, verklaart mijns inziens genoeg.

Met alle respect, ik heb mijn mening en u de uwe. Prima toch? U mag mijn mening bij wijze van spreken als lariekoek of wat dan ook afdoen, maar dat veranderd inhoudelijk verder vrijwel niets.

Laten we het daarbij houden want mijns inziens vervallen "wij" hier in herhaling en dat kan niet de bedoeling zijn.

Je vat het allemaal wel erg persoonlijk op. Heb nergens gelezen dat jouw mening lariekoek zou zijn. Jammer dat je de discussie wil afkappen met een sneer. Het commentaar van de regisseur maakt wel dergelijk uit. Zijn bedoelingen hoeven niet te zijn wat jij ziet maar zo is het wel. Ieder z'n mening natuurlijk, zoals je zelf ookal zij.

Als het gaat om de thematiek van de film lijkt me dat wel een rol te spelen ja. Je kan minstens afleiden dat wat jij in de film ziet niet het beoogde resultaat is. Het is niet de intentie geweest van de regisseur, noch van de schrijver, integendeel zelfs.

Begrijp niet waarom je nu zo star aan je eigen interpretaties vasthoudt. Veel interessanter is de discussie waarom een regisseur de thematiek dan niet goed tot uiting doet komen. Aan die violen alleen zal het zeker niet liggen (cft komende van een Kubrick fan kan ik daar even niet bij)

Au contraire mijn beste, leer eens begrijpend lezen met alle respect. Ik schrijf letterlijk, ik citeer: "U mag mijn mening bij wijze van spreken als lariekoek of wat dan ook afdoen, maar dat veranderd inhoudelijk verder vrijwel niets."

"u mag" mijn beste staat hier, verwijzend naar "u heeft het recht" mijn mening "als" lariekoek te kunnen bestempelen om het zo te stellen. Dit is, inderdaad, nog niet gedaan, klopt, maar dit zou Onderhond "kunnen" doen. Enfin.

Met alle respect, dit afdoen als een sneer, kom kom, daar klopt werkelijk geen moer van. Maak geen vete van iets dat geen vete is noch zal worden want ik ga daar verder niet meer op in.. Dat is geen sneer, dat is slechts een aanmoediging om voortaan beter te lezen voordat u reageert.

Commentaar van de regisseur ljkt me overigens een beetje een flauwe reden. Ik geloof niet dat jullie zelf opeens regisseurscommentaar en bedoelingen serieus gaan overpeinzen als je een film al niks vindt.

En dus begrijpt iedereen het verkeerd? Is dat het? Men heeft toch een interpretatie?

Ach kom De regisseur die zijn/haar eigen film afkraakt moet ik, uitzonderingen daar gelaten, nog tegenkomen. Met alle respect, een mening van een regisseur is zeer wel interessant maar zeker niet alles omvattend. Dat hoef ik toch serieus niet verder uit te leggen?

Ik ook niet, leg uit.

Inderdaad een rake opmerking.

Ik las een woord verkeerd, ik zal mezelf onmiddelijk straffen. Kom op zeg ik maak hier helemaal geen vete van, stel je niet zo aan. Ik respecteer je mening, ik uit enkel m'n eigen.

Niet ? Als een regisseur A zegt zal ik die film veeleer op A gaan beoordelen. Ook al dacht ik B. Conclusie is dan vooral dat de regisseur op bepaalde punten faalt om de boodschap over te brengen. Dat verandert niet meteen de waardering, wél de kritiek.

Lees je eigen "begrijpend lezen" commentaar. Verder gaat het er ook totaal niet over dat de regisseur z'n eigen film zou afkraken. Het gaat om de movatie van de schrijver en de regisseur, waarom ze de film gemaakt hebben en welke thematiek ze in de film gelegd hebben. Da's niet de mening van de regisseur, da's het concept van de film. Heb ik ondertussen genoeg gezegd, onderstreept en vet aangehaald. Ofwel reageer je daar serieus op, ofwel niet.

(en wat Kubrick betreft, die haalt zelf altijd een hele fanfare boven als hij wat in z'n films uit, maar da's verder off-topic).

Jij gaat me niet vertellen dat als ik een diepere bedoeling van Leone over de gedachte aan een bepaalde stijl western of iets dergelijks jij daar een boodschap aan hebt neem ik aan?