12 Angry Men (1957)

Ik ben het deels wel eens met OH's kritiek (dat gebrek aan geloofwaardigheid, het gemak waarmee de groep om te praten is ed houdt mij van een hogere waardering af), maar ik vind het wel verbazend dat je je gehele kritiek staaft op enkele deze inhoudelijke bezwaren, zeker omdat je altijd beweert dat die inhoud in cinema er totaal niet toe doet. De onvoldoende prikt niet, de laagste score van 0,5* wel. Zeker als ik zie dat Unleashed (wat mij betreft een film met het meest waardeloze script in jaren) dan wel een score van 3* krijgt, zonder ook maar een woord te reppen mbt de belachelijke inhoud van die film. Die vreemde dualiteit bij het beoordelen stoort me steeds weer.

12 Angry Men is in mijn ogen dan ook een als film vermomde moraalles, terwijl Unleashed dom entertainment is. Ik draai het maar meteen om. Grappig dat jij je stoort aan plotholes bij Saw, simpel slasher/thriller filmpje, en zo relatief weinig bij een "KIJK EENS, INHOUD" film als deze.

Maar dat alles blijkt duidelijk genoeg uit mijn voorgaande bericht, zelfs de uitzonderingspositie van deze film geef ik zelf al netjes aan. Vind je kritiek dus maar een beetje nutteloos, en al beantwoord in mijn eerste bericht.

Als ik zo de berichten lees bij Unleashed zijn er genoeg mensen die het drama in de film daar hoog achten. Juist 12 Angry Men zie ik in eerste instantie als entertainment. Je weet van tevoren toch al waar het op uitdraait. Dat 12 Angry Men verder nog wat inzichten geeft in het rechtsysteem in Amerika is (en groepsbeinvloeding) is (voor mij) een leuke bijkomstigheid. De sterke punten bij 12 Angry Men zijn voor mij de vlotte narratief en het arsenaal aan verschillende typetjes.

Een film als Saw drijft vooral op zijn eindtwist (je weet wel, dat overgewaardeerde modeverschijnsel) en juist in zo'n uitgekauwd concept eis ik een plotholevrij script. Nee, mijn kritiek op jou bestaat in de eerste plaats uit het feit dat je kritiek hier louter bestaat uit inhoudsbezwaren, terwijl je bij andere films altijd hard staat te roepen dat de inhoud niet belangrijk is. Een grote tegenstrijdigheid wat mij betreft, selectieve beoordeling ook. Bij hooggewaardeerde klassiekers is de inhoud plots wel belangrijk. Je vindt altijd wel wat. Wat mij betreft lege hulzen, maar dat weet je onderhand wel.

Tja, en als ik hier (en op het net) een beetje rondleest zijn er veel mensen die deze film prijzen voor z'n inhoud en geweldig script. Wat is je punt nu ? Onze visies wat betreft Saw, Unleashed en 12 Angry Men verschillen. En dus zijn die van mij maar minder goed ?

Dit is zelfs geen lege huls meer, maar gewoon gebakken lucht. Dit is gewoon onwaar, en als je vijf seconden nadenkt weet je dat ook wel.

Al is de overeenkomst tussen jou en de film waarbij dit alles weer gepost moest worden wel grappig. De kritiek die jij/de film afgeeft kan onvoorwaardelijk geretourneerd worden. Daar bestaat een mooi woord voor in het Nederlands.

het is niet gebaseerd op ware gebeurtenissen nee. het is hooguit onwaarschijnlijk, maar dat is nu juist het bestaansrecht van de film.

ben het met Mug eens; het is werkelijk een masterclass van acteurs, die elkaar (onbewust) proberen af te troeven op acteerprestaties. een simpel gegeven, die vanuit (98 %) 1 locatie een complete rechtszaak behandelt alsmede de jurybesprekingen. van de rechtszaak krijg je dus niets te zien, maar het wordt wel helemaal duidelijk hoe dat is verlopen, zonder af te dwalen van het werkelijke doel; het komen tot een beslissing . erg knap.

verder is het heerlijke kritiek op de VS rechtsstaat. (zal je 't wel niet mee eens zijn of niets mee kunnen). Jury's die niets tot weinig van rechtszaken af weten moeten beslissen over het leven van (in dit geval) een jongen die zijn hele toekomst voor zich heeft. die beslissing hangt van subjectiviteit aan elkaar. te belachelijk voor woorden als je er over nadenkt en daar heeft deze film in mijn geval voor het eerst voor gezorgd.

een film met een duidelijke boodschap (wat je natuurlijk altijd makkelijk een dubieuze moraal kan noemen), die uitblinkt door zijn eenvoud. ik neig naar 4,5 sterren.

Haha

Bestaat er al een 'vat je mede-user samen in één film' topic?

Nee. Ik snap niet waarom je nimmer over de inhoud zeurt maar uitgerekend bij deze klassieker dan weer wel. Onbegrijpelijk.

Zeg gewoon wat je zeggen wilt en maak er geen puzzelmeter.nl van. Blijf het trouwens jammer vinden dat je slechts van een klein gedeelte van de gehele cinema-historie kan genieten.

Nogmaals, omdat de film op mij overkomt als één grote moraalles. Een demonstratie rond een clou. Meer is er voor mij niet. Voor mij het equivalent van iemand die met een brandende sigaret de klas komt binnengelopen en komt preken over de gevaren van nicotine.

En normaal gezien heb ik dat niet bij films. Ik kan niet meteen een film opnoemen die zo artificieel gecontrueerd is rond een thema dan deze. Inhoud stoort mij totaal niet bij de meeste films, maar bij de meeste films zit het dan ook niet in de weg van de film zelf.

En als je dan toch zo hard over consistentie valt, zorg er dan minstens voor dat je eigen kritiek consistent is. Twee posts geleden was de inhoud bij hooggewaardeerde klassiekers nog wel belangrijk, nu blijkbaar weer nimmer belangrijk.

Dit verdraaien van woorden vind ik gewoon zwak, en 't is zeker niet de eerste keer. Jouw kritiek wordt hoe langer hoe meer vanuit een aantal willekeurige hoeken tomaten gooien. En als het niet werkt ga je gewoon ergens anders staan. Wat verder wel duidelijk maakt waarom bepaalde dingen "zo op jou over komen".

En je moet niet inzitten met mijn filmbeleving, die is gemiddeld bij elke film nog een kleine halve ster hoger dan bij jou, dus ik heb niks te klagen.

En waar haal je dat nu weer vandaan? Jij bent iemand die bij elke film hoofdzakelijk over visuele zaken schrijft. Nu ben je plots enkel inhoudelijk bezig en dat springt dan duidelijk in het oog. Heel normaal dat ik daar in een reactie op reageer ook. Ik vind 12 Angry Men niet de inhoudsfilm bij uitstek trouwens en ik zie niet waarom ik mezelf dan tegen zou spreken.

Jij bent degene die zorgt voor zo'n kettingreactie aangezien jij consistent met rotte tomaten naar klassiekers smijt. Lukt het visueel niet, dan wend je je plots maar tot het inhoudelijke; dat is nu juist uit willekeurige hoeken met tomaten smijten. De reacties op die kritieken dan uiteraard ook.

Ik vind juist dat jij dat doet; elke klassieker is in jouw opinie per definitie kut (op Godard na, halleluja) en je zal alles aanwenden (je hopt van been naar been) om dat de arme luitjes op MM maar even duidelijk te kunnen maken. Dat ik daar ziek van word is geen geheim. Maar jij moet weer de gebeten hond spelen. Wees blij dat je hier nog wat tegenwicht krijgt ooit. Dat houdt je scherp.

Inderdaad. En hoe bereik je het publiek het beste. Via een super ingewikkeld plot met personages/karakters waarin het (Amerikaanse) publiek zich niet in kan herkennen? Of met een simpel verhaaltje met voor de hand liggende redenaties gespeeld door herkenbare karikaturen? Een spiegel.

Een vraag die ik me afvroeg: waarom geen zwarte man in de cast (zelfs niet als verdachte)? Omdat dat nog te gevoelig lag bij het grote publiek?

Ja. Zie To Kill a Mockingbird

(toen pas kwam er een beetje algehele acceptatie, vandaar de overwaardering van die film)

=1962.

(ondanks dat het boek uit de jaren 30 komt, geloof ik, en verder erg vervelend is met nare zijlijnen die het drama niet versterken, maar eerder om zeep helpen (zeggen we nu) Wellicht waren die zijlijnen met die kinderen wel nodig om mensen aan het lezen te krijgen, wie weet.)

dat de jury ook maar wat aan kloot. ze weten het niet, ze doen maar wat.

Toch een mooi fenomeen dat het Onderhond altijd weer lukt iedereen op de kast te jagen. Het is bij elke hooggestemde niet Japanse film (of Japans maar dan voor 1980) zo door de bank genomen, hetzelfde liedje. Toch werkt het wel iedere keer. Lijkt me alsof OH aandacht wil en dat zeer doeltreffend weet te vergaren hier. Of misschien wil hij (of is het een zij?) plek maken voor vage Japanse films.

Op de kast jagen? Wie laat zich op de kast jagen? Er wordt gewoon gediscusieerd.

okay, veel reacties uitlokken, ook goed.

Da's op zich niet zo moeilijk.

Een erg goede prestatie van deze film, die ik hier verder nergens terug vind, is toch wel dat je het van de film zelf erg warm krijgt. De juryleden zitten daar in dat benauwde hok op de warmste dag van het jaar en het zweet loopt van hun voorhoofd af. Het gekke was dat ik me ook haast zo ging voelen. Zo'n effect zie je niet snel in een film.

Ik verhoog naar 4,5*

Wat een geweldige film is dit.

Razend knap als je anderhalf uur film kan maken over pratende mannen in een kamertje zonder dat het ook maar een seconde saai wordt.

Het is mooi om te zien hoe alle 12 juryleden verschillende meningen hebben, maar dan langzaam aan de neuzen toch dezelfde kant op gaan staan.

4,5*

Dat is inderdaad de kracht van deze film. Prachtige rollen ook van onder andere Henry Fonda, Lee J. Cobb en E.G. Marshall.

Ik heb deze film als een klein jongetje - volgens mij - van nog geen tien gezien en ook in het Frans gesproken. Vooral omdat ik toen nog als jongetje van spannende actie films hield en toch zat ik daar voor de buis en keek ik naar deze film. Ik was toen erg onder de indruk. Fonda schitterde hierin. Vooral wat op mij indruk maakte als kind is toen hij naar buiten de trap van het gerechtsgebouw afliep en het regende... (als ik me niet vergis). Wat een meesterwerk... het regende buiten en het voelde als een bevrijding. Terecht ook. De film draait de hele tijd in een juryzaal.

Ik ga volledig akkoord met Onderhonds redenering, maar vond het toch een sterke film. Spreek ik mezelf nu tegen?

Ik zie ook dat de film volledig strijdig is met de eigen boodschap, maar dat stoorde me eigenlijk niet bij deze film.

Uiteraard weet men bij het begin wat er zal gebeuren, maar ik vond het leuk om te zien welk aspect van de zaak op welk moment wordt aangehaald om welk personage te overtuigen.

Bovendien vond ik de meeste acteurs erg sterk spelen en is het knap om een film boeiend te houden in één kamer (ik weet dat er nog andere -betere- voorbeelden zijn).

Ook het 'real-time' aspect vind ik wel leuk.

Misschien is de appreciatie van deze film weer een kwestie van nostalgie, maar daar heb ik niets op tegen, ik weet ook wel dat WILLOW en de BACK TO THE FUTURE - films objectief gezien niet veel voorstellen, maar ik heb zeker niets tegen nostalgie.

ondanks dat de film in een kamer afspeelt had ik niet verwacht dat deze mijn aandacht zou blijven trekken.

4.5

Uit de synopsis te lezen is dit blijkbaar geparodiërd geweest in The Simpsons, de aflevering waar Quimby zijn neefje terecht gesteld wordt voor slagen en verwondingen bij "the frenchmen who couldn't say hutsepot".

Dit terzijde

Een aflevering van Veronica Mars was gebaseerd op hetzelfde principe als deze film. Aangezien dat een erg leuke en goede aflevering tot gevolg had en deze film een erg hoog gemiddelde heeft lijkt me dit wel wat. Maar waar vind je deze film tegenwoordig?

Ik heb hem gewoon in de Free Record Shop gekocht dus hij zal niet al te moeilijk te vinden moeten zijn.