12 Angry Men (1957)

Zo als in de 2 berichten hierboven beschreven is, komt de film behoorlijk ongeloofwaardig op mij over. Bij herkijk viel me dit nog meer op. Nog steeds een aardig goede film die in ieder geval lekker kijkt. Haal er een half sterretje vanaf naar een kleine 3,5*

Ik vond het een meesterwerkje. Alles is opgenomen in 1 ruimte en je blijft constant geboeid en acteerwerk is prima in orde. Hoewel dit een film uit 1957 is, vind ik hem vrij tijdloos en gaat hij niet vervelen.

Meesterlijke film. Ik moet zeggen dat ik tot ik de commentaren hier las bijna geen enkel minpunt kon aanhalen. Nadat ik ze had gelezen stelde ik me inderdaad wat vragen bij de geloofwaardigheid (maar niet echt fundamenteel, want ik geloof echt dat in een rechtszaak waar zo'n 'onbeduidend' iemand terechtstaat veel kan gebeuren; het was aan sommige van de juryleden dan ook duidelijk te merken dat ze dit 'soort mensen' liever op de elektrische stoel zagen). Deze vragen stelde ik me echter nog niet tijdens het zien van de film en ze tellen dus niet zwaar door.

De kritiek die ik hier hoorde over stereotypes vind ik daarentegen onterecht. Zo'n jury is een allegaartje van mensen en het lijkt me perfect mogelijk (en zelfs waarschijnlijk) dat zo'n enorme tegenstellingen vaak voorkomen. Ik vond trouwens dat de personages genuanceerd gebracht werden, ook de meer extreme.

De karakters en de dialoog dragen deze film. De personages worden werkelijk een voor een briljant vertolkt en zijn bijzonder boeiend. Zoals al vaak gezegd heb ik nog niet vaak een film zo diep zien graven in de menselijke psychologie en meerbepaald in de manier waarop mensen zich in een groep gedragen. Mensen die eerst amper opvallen beginnen zich te mengen, allianties worden gevormd, en velen kunnen het niet helpen dat ze persoonlijke aspecten in hun oordeel laten gelden. De film toont aan dat oordelen op basis van vooroordelen niet standhouden wanneer ze geconfronteerd worden met een meer verregaande vraagstelling.

Wat ik bovenal prachtig vond is een klein detail. Helemaal op het einde kwam de oude man de naam van jurylid nr. 8 vragen. Hij zegt 'Davis' en de oude man zegt de zijne, en na een blik van werkelijk innige verstandhouding gaan ze elk hunsweegs. Dit moment bezorgde me koude rillingen. Op één kort moment hadden deze twee mensen het gevoel dat zij hun steentje hadden bijgedragen, dat ze iets zinnigs hadden gedaan. Dat gevoel is een van de waardevolste die er zijn.

Kortom, heerlijke film en een verdiende plaats in mijn persoonlijke top-tien. 4,5 sterren.

Deze film is echt ongelooflijk boeiend. Hoe een persoon 11 anderen kan beinvloeden, waarna langzaamaan iedereen omkeert En dan de onderlinge ruzietjes en gesprekken.

Paar mooie momenten:

- Dat de baseball-bezoeker zijn stem van schuldig naar onschuldig veranderd om snel weg te kunnen zijn en de 'Europeaan' hem daarop aanspreekt
- Het moment dat Cobb Sweeney onbeleefd toespreekt, en een ander jurylid hem tot de orde roept

Maar zo zijn er heel veel mooie momenten, zoals dat Cobb voor Fonda staat met dat mes en dat de anderen bang zijn dat Cobb zal steken

Dat de advocaat slecht is vind ik wel geloofwaardig, daar komt genoeg voor op tafel. Dat de buurvrouw aan de overkant niet gecontroleerd is op de kwaliteit van haar ogen is wat ongeloofwaardig, maar ze kan natuurlijk gewoon gelogen hebben en het interessant vinden om als een beauty in de rechtbank te zitten, wat ook ter sprake komt

De getuigenis van de oude man onder het huis is voldoende in twijfel getrokken, en ook het argument over het niet meer weten van de namen van de films. Daarbij nog het feit dat de jongen om 3 uur 's nachts terugkwam, er geen vingerafdrukken op het mes zitten en het mes dus op de hoek van de straat te koop is

Het gaat er ook niet om dat de jury bewijst dat de jongen onschuldig is, het gaat erom, zoals de rechter al aan het begin duidelijk zegt (iets wat een erg sterke intro is) dat "als er maar het geringste twijfel is aan de schuld van de verdachte, dat het vonnis dan onschuldig moet zijn"

Fonda is aan het begin de meest intelligente (en eigenlijk ook wel over het geheel genomen), omdat hij op zoek gaat naar de twijfels, ondanks dat hij natuurlijk ook niet zeker weet of de jongen onschuldig is. Dat de andere elf, voor dat Fonda zijn woord doet, allemaal overtuigd zijn van zijn schuld is misschien wat ongeloofwaardig. Maar je moet dan meenemen dat sommige van hen routineuze juryleden zijn die dit soort zaken vaker heeft gedaan. Ze vinden het saai (hoe erg ook) en kiezen voor schuldig om snel weer naar bijvoorbeeld een baseball/wedstrijd te kunnen gaan. Anderen (1tje zeker) zijn voor het eerst jurylid en wachten af hoe de anderen zullen stemmen. Ze zijn onzeker over zichzelf, en al hebben ze twijfels, ze stemmen toch ´schuldig´. Dat is heel goed te zien bij de eerste stemming. Enkele handen gaan meteen omhoog (uiteraard ook die van Cobb), waarna zeker een aantal twijfelaars alsnog volgen, omdat ze onzeker zijn over zichzelf

En dan zijn er nog de leden die niet zo slim zijn als Fonda en die de ´bewijzen´ overtuigend vinden en dus kiezen voor ´schuldig´

11 juryleden (plus een slechte advocaat) tegen 1 ´slimme´ komt enigszins ongeloofwaardig over, maar bovenstaande geeft naar mijn mening aan dat het wel mogelijk is

Het einde vond ik eerst nogal abrupt, omdat de leden eerst anderhalf uur uitgebreid de tijd hebben genomen, en vervolgens, nadat Cobb doorslaat, pakt iedereen zijn jas en gaat snel naar buiten. Maar misschien is dit wel de procedure bij unanimiteit, dat er vervolgens niet meer over de zaak gesproken wordt (?). Mooi moment ook dat Fonda als een echte oprechte gentleman Cobb zijn jas aangeeft, en het moment van de korte kennismaking tussen Fonda en Sweeney

Het mooie van de monoloog van Cobb op het einde is dat hij, terwijl hij alle ´bewijzen´ nog eens naloopt, juist het tegenoverstelde effect bereikt; elk ´bewijs´ wat hij noemt is namelijk door de jury in twijfel genomen

Ik verdacht Cobb trouwens eerst zelf als moordenaar. Aangezien hij baseball/coach van de jongen is geweest en gemerkt heeft dat zijn vader hem mishandelde. Maar het feit dat Cobb zoiets zegt als ´je werkt je uit de naad voor ze´ geeft eerder aan dat Cobb gefrustreerd is over het feit dat een jongen uit zijn team op het slechte pad is geraakt en misschien zelfs zijn vader vermoord heeft. Dit gegeven maakt hem partijdig.

Een minpunt van de film vind ik dan wel de foto. Het is ten eerste toevallig dat de foto zo op tafel komt te liggen, en daarnaast is toevallig dat Cobb er samen met de jongen opstaat. OK; misschien was het zijn lievelingetje uit het team, of was het geen team maar was Cobb een maatschappelijk werker die de jongen onder zijn hoede nam en dingen met hem deed, zoals samen sporten. Maar toch vind ik dit een minpunt.

Concluderend vind ik het een geniale film. Ongelooflijk gezien het feit dat hij zich op 1 locatie afspeelt, dat de film hartstikke oud is, en je met zoveel personen in een grote rol meestal wel mindere acteurs erbij hebt zitten (wat nu mijns inziens niet het geval is). De film is zo boeiend, zo spannend, zo grappig en zo realistisch.

Geen 5 sterren, vanwege de foto

Dus 4,5 sterren

Twee alinea's hoger legt hij het uit...

Sterke film alleen het beetje muziek dat werd gebruikt vond ik misplaatst. 4,0*

Een erg boeiende film die geen moment verveeld.

Ik had de remake al gezien en vond die al erg sterk, maar deze was in mijn ogen nog beter. Tevens is het acteerwerk in deze klassieker subliem te noemen.

4*

Een interessante theorie, maar de jongen op de foto leek toch heel erg op de beschuldigde jongen?

Ik vond alles fan dit film erg geloofwaardig.Ik ga mee met de theorie van tsjidde. Lekker film en ook nog erg goedkoop gemaakt... 4

Film pas gekocht omdat deze een hoge notering had.

Toen ik echter de trailer had gezien twijfelde ik om em in de dvd speler te doen. Overheen gezet dat deze film zich vrijwel in één kamer afspeelt.

Vond de film erg boeiend om na te kijken, vooral de enorm verschillende personages. Het verhaal blijft boeiend, ondanks dat je al snel weet waar het naar toe gaat. Het acteren vond ik top gedaan. Ik geef deze film 4 sterren, mede omdat ik nu al weer uitzie om de film nog een keer te gaan bekijken.

Ja jullie hebben gelijk, ik ben blij dat ik hem nu helemaal snap

Ja dat zou er wel eens in kunnen zitten. Jammer dat het weer even geleden is dat ik hem zag. Bij herziening misschien een 5

Op de foto stond de zoon van Cobb, wordt in de film duidelijk gezegd.

Ik vroeg me af hoe een film over een stel pratende mannen die constant in dezelfde ruimte zitten en een soort misdaadje oplossen aan de derdigste positie (op dit moment) in de top 250 kon komen. Zo boeiend klonk het niet. Maar nu ik hem gezien heb denk ik daar heel anders over. Misschien is de niet helemaal realistisch, maar het zou zonde zijn om daarover te vallen. De film gaat niet alleen over het bewijzen van onschuld; het haalt veel maatschappelijke thema's naar voren die vertegenwoordigt worden door alle 12 boze mannen. En 12 Angry Men slaagt er ook nog eens in om al die thema's goed uit te werken met een mooi en sympathiek verhaaltje. De film boeit 92 minuten lang en smaakte zelfs een beetje naar meer, had ik niet verwacht. De acteurs zijn geweldig en perfect gecast. Henry Fonda is natuurlijk meest op zijn plaats als de sympathieke man. Ik kan hier nog wel meer over vertellen, maar Intruder hierboven haalt me de woorden uit de mond. Voorlopig 4 sterren, maar het neigt erg naar 4,5.

Overigens is de tagline een van de beste die ik ken. Life is in their hands - Death is on their minds.

Helemaal hier mee eens. Mooie film met goede rol van Fonda. misschien niet altijd even realistisch maar ach dat stoort niet zo vind ik.

Geweldige film. Fonda die geweldig acteert, die als de enige rationeel denkende man die de overige juryleden ervan overtuigt dat je niet voor schuld kan pleiten als je er niet 100% zeker van bent. Echt 90 minuten geluisterd naar zijn argumenten, zijn wilskracht en i said it once and will do it again; Fonda speelde geweldig. 4,5*

dit is echt een tijdloze film die me zoveel jaar later nog steeds kan boeien!

Niet altijd even geloofwaardig, maar uniek in zijn locatiekeuze en grootse acteerprestaties. 3,5 sterretjes van mijn kant.

Ik denk dat hij gewoon bedoelde dat 11 juryleden en de advocaat van de jongen niet op het idee kwamen echt kritisch naar het bewijsmateriaal te kijken. Alleen Fonda was kritisch (of 'slim').

In het geval van de advocaat ben je dan niet goed met je vak bezig, natuurlijk Dus we mogen gerust van een slechte advocaat spreken, al speelt hij geen directe rol in de film.

Ja dacht zelf ook al zoiets, maar begreep toch niet helemaal wat hij bedoelde. Vandaar dat ik het vroeg.

Heeft Sidney Lumet ooit een betere film gemaakt dan deze ? In ieder geval véél beter dan zijn latere werk ( A Stranger Among Us, Guilty As Sin, Q&A).

Geweldig acteerwerk over heel de lijn al springt Fonda er toch een beetje uit.

Dog Day Afternoon vond ik een betere film dan deze. Al scheelt het niet veel.

Wat een verschrikkelijk goede film. Een (vinger)nagelbijt-film. Perfekte aanklacht tegen het jury-rechtspraak-systeem, de doodstraf en heersende vooroordelen.

Het acteerwerk is subliem (een soort van masterclass) en de regie van Lumet is uitermate effectief.

Heerlijk. 5 grote sterren.

Moet ik blijkbaar weer de eerste zijn om (erg) negatief uit te halen naar deze film.

Eerst even wat recente geschiedenis. Vandaag moeten overwerken, nog maar weinig films liggen, wou een korte film, dit was de enige die voldeed.

Wat oudere geschiedenis. 12 Angry Men is de eerste "klassieker" die ik ooit bewust (wetende wat de titel was, en er echt voor gaan zitten) gekeken heb. Een jaar of acht geleden, en sindsdien heb ik altijd een groot probleem met de film gehad. Maar toen was ik nog niet echt bezig met film, daarom dat ik deze nog een keertje wou toetsen.

Veel is er nog niet veranderd. Voor mij is dit een film die valt of staat met de geloofwaardigheid, en wat mij betreft valt de film, hard. Ik raak ook niet van de indruk ontdaan dat dit een lang en uitgebreid moraallesje is. Een kijk op een groep mensen en de innerlijke groepsdynamiek. 11 mensen zijn overtuigd dat de beschuldigde schuldig is, ééntje niet, en weet de rest om te praten.

Alleereerst zit je opgescheept met 12 rotsvaste clichés. Geen zaaltje met 12 mensen, maar prototypes die hun "werk" te doen hebben binnen de film, en één voor één voeren ze dat mooi volgens plan uit. Het verloop is ook na een goeie 10 minuten duidelijk, waardoor je het hele lesje al erg snel ziet aankomen. En net daarom werkt de film niet. De groepsdynamiek is te eenvoudig. Te doorzichtig, net als alle valletjes, wendingen en plotconstructies. Cobb die roept "I'm gonna kill you", of die oude brulaap die uiteindelijk genegeerd wordt en dan maar als een pudding inkalft ? ? Sorry, bijna niks in de hele film kon ik slikken. Ik word als kijker zo geleid dat ik er spontaan wantrouwig van word.

En met rede ook. Want wat wil de film nu eigenlijk zeggen ? Mensen hebben "ulterior motives" ? Let op voor de kuddegeest ? Wees kritisch met wat je voorgeschoteld krijgt ? Net daarom is het veel te doorzichtig en makkelijk verhaaltje zo pijnlijk. Het valt ten prooi aan z'n eigen gepreek. Het komt een lesje voordragen, maar tegelijkertijd veroordeelt wat het zelf is. Het bereikt enkel de mensen die vallen voor het bedrog dat de film zelf is. In dat opzicht is de band tussen film en kijker gewoon pervers.

Laat de film het proces zijn, en alle fans de 11 overtuigden, dan zal ik graag die enkeling spelen die alleen staat en uit eigen overtuiging tegen de stroom inzwemt. En het meest komische is dat er juist niemand mij zal volgen. Zo makkelijk werkt het namelijk niet.

Er zijn weinig films die mij met een boodschap kunnen raken, positief of negatief, maar dit is er zo eentje. Zo opzichtig in zijn bedrog dat het mij aanvoelt - excuseer de term - alsof ze me een kloot afdraaien tijdens het pijpen. Als gewone film kan ik er nog 1.5* aan kwijt (al is dat een beetje moeilijk in te schatten), maar meer dan 0.5* wil ik hier gewoon niet aan geven. Een film die mij afstoot als geen ander.