12 Angry Men (1957)

Ik denk dat er genoeg staten zijn waarbij het eerder ondenkbaar is dat er wél een Afro-Amerikaans jurlid bij zit.

De VS heeft een juryplicht en die maakt geen onderscheid.

Mooie dialogen film en zijn volle speelduur leuk en boeiend om te volgen.
Voor een film van 57 heeft hij nog weinig van zijn kracht verloren en past ook nog prima in deze tijdsgeest.
Wat ik wel jammer vond is dat ze toewerken naar het punt of hij schuldig of onschuldig is en de film dan eindigt met dat hij onschuldig is, maar voor de rest ook niet verder er op in gaat wie het dan wel gedaan zou kunnen hebben? ik bedoel het gaat toch om de vader van de verdachte
Ook vond ik het best jammer dat de verdachte maar heel kort in beeld komt, als hij wel langer in beeld kwam kon je als kijker je er ook beter in verdiepen en meedenken met de heren
Op deze paar minpunten na blijft deze film nog steeds staan na 53 jaar, en dat vind ik zeker meer dan een voldoende waard.

Kortom: Boeiende film om te volgen maar door wat minpuntjes niet het meesterwerk waar ik op gehoopt had.

3,5 sterren.

Topfilm! Erg knap om een boeiende film te maken, die zich slechts op ca. 20 m2 afspeelt. Hele mooie lange scenes. Heerlijk ook de rust/stiltes in de film.

Eén van de weinige (oude) zwartwit-films die me weet te boeien. Zal komen vanwege het feit omdat in die films de visuele aspecten op het eerste gezicht geen grote rol spelen. In geval van 12 Angry Men: technisch zeer goed, maar in een dienende rol. Dienend t.o.v. de prachtige dialogen die blijven boeien in deze film, keer op keer.

Fijn filmpje.

En brandend actueel ook nog (proces Clottemans voor de Belgen).
Erg boeiend om zien hoe de stemming helemaal overslaat, en vooral de manier waarop is interessant. Geeft je wel te denken over de kwaliteiten (of het gebrek daaraan) van de advocaat van de verdediging, maar dat kwam vroeger wel vaker voor. Geen geld, geen goeie advocaat.

Het gaat niet eens echt over schuld/onschuld, maar eerder of je wel iemand schuldig kan verklaren als je niet echt zeker bent: reasonable doubt. Zodra er ook maar enige twijfel is moet je in principe voor vrijspraak gaan. Niemand blijkt uiteindelijk zeker te zijn van z'n onschuld, maar evengoed zijn ze niet zeker over z'n schuld. Twijfel dus. Wat aanvankelijk een uitgemaakte zaak lijkt, draait uit op onzekerheden en halve getuigeverklaringen.

Een dergelijke film waar alle 'actie' zich in één ruimte afspeelt steunt voornamelijk op de acteerprestaties en de dialogen.En die zijn werkelijk uitmuntend, van iedereen eigenlijk. Vond de reacties, de ruzies, de verontwaardiging heel erg overtuigend en bovenal bijzonder entertainend.

Uiteindelijk breekt Jurylid nummer 3 als laatste. Prima vertolking van de man, vond enkel z'n laatste uitbarsting waarbij hij het fotootje van z'n zoon verscheurt weinig subtiel. Tegen dan was het wel duidelijk dat hij persoonlijke wraak zocht omdat z'n zoon hem in de steek had gelaten.

Maar verder een prima film!

Nooit gedacht dat ik het zou uithouden met een film die zich afspeelt in een kamertje. Tot mijn verrassing genoot ik van de hele film.

Goed geacteerd, prachtig verhaal, leuke grappen er tussen door en de ware aard van de mens zo mooi naar voren gebracht.

Prachtig film die de moeite waard is om te zien.

Kom hier vandaag de dag nog maar eens om: 4.50 (4.40)

Het was alweer even geleden dat ik een zwart / wit prent onder ogen kreeg. Maar de nostalgie die deze producties doorgaans uitademen is onverminderd aanwezig. Als je deze film ook zie dan denk je toch weer eventjes terug aan het feit hoe simpel het eigenlijk kan zijn. Een stevig scenario, twaalf heren en een vergeten kamertje ergens bij iemand op zolder. De eenvoud maakt van deze prent een parel waar Lumet zijn carriere op heeft kunnen voortborduren; want het is niet iedereen vergeven, binnenkomen met een productie die enkele decennia later zou uitgroeien tot een klassieker. De basis voor dit alles is uiteraard het machtige script met uitsluitend geweldige authentieke dialogen, waarmee de prent een buitengewoon menselijk gezicht krijgt. Hier kan geen enkel special effect tegenop, en dat zegt alles.

Al ongeveer twee jaar lang stond deze film ongezien hier in de kast. De verpakking zat er zelfs nog omheen. Ik dacht altijd dat een film die maar op één plek afspeelde mij niet zo zou boeien. Het tegendeel is bewezen, want ik vond het een topfilm!

Het verhaal is simpel, maar erg mooi. De dialogen waren natuurlijk geweldig! Je zou, buiten de muziek en de zwart/wit beelden, niet zeggen dat het een film uit 1957 komt. Nergens wordt het 'oudbollig'. Alle conversaties blijven steeds boeien en toen de film afgelopen was had ik niet het gevoel dat ik al anderhalf uur film gekeken had.

Het acteerwerk was ook subliem! Iedereen in de kamer acteerde erg goed. Alle karakters waren ook heel verschillend en heel mooi neergezet. De uitblinker vond ik toch wel Henry Fonda. Ik ga meteen meer films met hem zoeken, want ik ben vanaf nu fan!

5* voor dit plaatje!

Begin met "C'era una Volta il West"

Heb de film net zelf gezien en ben wel overtuigd. Mijn stem volgt morgen; want over sommige beslissingen denk je best even na.

Rap even na gegaan. Slechts een van de 12 angry men leeft nog de dag van vandaag.

Jack Klugman is dat. (Was nr 5, diegene die zelf uit de achterbuurten kwam)

Tja, als het in '57 al volwassen kerels waren.

Die ga ik binnenkort zeker eens aanschaffen!

Bedankt voor de tip.

Wat een geweldig verhaal, werkelijk alles aan deze film klopt. Het vlijmscherpe dialoog, de geweldige acteurs, de setting en de kamer waar bijna de hele film zich afspeelt. De redenen, de motieven, allemaal subliem in beeld gebracht en hoe slechts 1 man de rest weet te overtuigen van een veroordeelde zijn onschuld is briljant. Eigenlijk best wel kansloos kijken naar anderhalf uur gelul, maar dit is simpelweg hét perfecte voorbeeld van hoe vele films zouden moeten zijn. Geen onnodige flashbacks, geen muziek om het sentiment te versterken gewoon een diamant in zijn ruige vorm

Geweldig! *4.5

Ben je in 9 minuten van mening veranderd of heb je verkeerd geklikt?

Oeps Ik bedoel *4.5 sterren

Bijzondere, intense en intelligente film. Ik werd helemaal blij van het feit dat de film bijna 96 minuten vol een groot dialoog was. Bij mij ging het er niet om dat het een beetje geromantiseerd werd en dat het wel vrij voorspelbaar was dat na een ''stem-verandering'' de anderen ook zouden volgen, maar dat geeft in dit geval helemaal niks van de film weg. Ook erg leuk dat we de hoorzitting niet meekrijgen en door de jury langzamerhand meer van de zaak te weten krijgen. Zo wordt de kijker blanco in jury-zitting gezet, zonder vooroordelen van de advocaten en getuigen. Erg goed gespeeld en ik vond het in een aparte manier een feel-good film. Misschien door dat het allemaal zo goed was dat ik me zelf er goed bij voelde.
4,5 ster

Boeiende film, zeker als je bedenkt dat de hele film zich in een ruimte afspeelt. Je weet wel hoe het gaat aflopen, maar dat maakt het absoluut niet minder boeiend. De acteurs zetten stuk voor stuk een sterke rol neer, vooral Henry Fonda.

4,5*

Berichten verplaatst naar Film > Algemeen > IMDb

Nog nooit heb ik zo'n film gezien die zo goed is geacteert ! Echt verpulvert goed. Dat bijna heel de film in 1 kamer is kan het niet anders dat het goed geacteert is de score mocht misschien ietsje omhoog van 4.08 naar 4.16. Een erg boeiende film, zeker kijken.

Dampend acteergeweld met Lumet die ze, als een soort ring referee, op een gegeven moment maar close up-duels laat uitvechten. Ook mooi hoe de dag loeiheet begint en het uiteindelijk benauwder wordt tijdens een plensbui en een ratelende ventilator. Stereotiepen, ze zijn er, willen nog wel eens hinderlijk zijn, maar op een enkele uitzondering na wordt het hier best gedienstig uitgespeeld. Met name Lee J. Cobb staat te beesten.

Ook de onderliggende inhoud vormt weinig belemmering. Natuurlijk niet erg verrassend hoe het uitpakt, maar het ritje naar de eindbestemming weet de cast verdomd vurig te maken. Pluimpje voor het feit dat de film niet nog eens verklapt hoe het nu precies zat met het iets te zielig kijkende ventje en die moord. Twelve Angry Men heeft iets te vertellen, maar is los daarvan ook simpelweg een verbale kloppartij waar de vonken van afvliegen.

Ik begrijp al die opmerkingen over acteergeweld erg slecht, we hebben het hier toch over twaalf boze typetjes. Vind alle personages nogal vlak. Met allemaal een voorspelbare karakterontwikkeling voor de boeg; van mening veranderen. Nee, ook dit is zo'n film waarvan ik de populariteit nauwelijks begrijp. Zeer middelmatig drama. Saai en o zo voorspelbaar. Bovendien een constante herhaling van zetten.

Ja, 12 boze types die niet meer of niet minder moeten vertellen dan wat je moet weten (tenslotte ga je niet je leven vertellen in de juryzaal)

Ik vind dat de film uitblinkt omdat het een loepzuivere en foutloze film is.

Ik kan er van genieten zonder al die randbedenkingen te maken.

Om te kijken of die foutloos is, zou ik m moeten herzien. Boeit me ook niet, het is immers geen wiskundige formule of proefwerk. Een film moet mij beroeren, dat deed deze nauwelijks, vooral vanwege de voorspelbaarheid en de herhaling van zetten. De personages waren daardoor ook nauwelijks interessant of relevant.

'Beroering' zit voor mij in deze vooral in de interactie (plus evt. locatie). Niet dat het daarin steeds de meest subtiele paden bewandelt, maar het is na verloop van tijd wel de overheersende factor. In die mate dat voorspelbaarheid of het wollige onderlaagje mij verder niet stoort.

Het gaat mij erom dat ze een voor een (als 10 kleine negertjes) van mening veranderen..... Dat daarvoor steeds een nieuw argument aangedragen moet worden, vind ik ook weinig toevoegen.

Tja dat heb je met een jury die tot een unaniem besluit komen.