12 Angry Men (1957)

Erg boeiende opzet en een ethisch dilemma, toch kent de film te veel gebreken om echt een impact te maken, of je überhaupt bij te blijven.

Wat mij het meest irriteerde waren toch echt de 12 personages, stuk voor stuk typetjes, heb me vooral geïrriteerd aan het personage van Fonda. Zoals al gezegd heeft de film best een leuke opzet maar toch is het hele geheel veel te voorspelbaar. Na een half uur weet je wel hoe het af gaat lopen en zit je nog een een duur naar dialoog te kijken. Gelukkig wordt dit nog een beetje interessant gehouden door de moordzaak, die dan wel weer leuk uitgewerkt.

2*

Ik heb met plezier naar deze film gekeken. Ondanks dat de film zich in 1 ruimte afspeelt verveel je je geen moment. Grote minpunt vind ik wel hoe overdreven bepaalde personages worden neergezet. Ze hebben een bepaalde, verkeerde, reden om de verdachte te veroordelen en dat wordt niet bepaald subtiel naar voren gebracht. Maar goed dat zal wel horen bij een film uit 57.

Deze wil ik zeker nog wel een keer terug zien. 4*

Uiteraard, subtiliteit is iets van de laatste 20 jaar, daarvoor moest alles zwaar aangedikt en overdreven zijn anders begreep de nog wat debielere mensheid van toen het niet ...

Er bestaat natuurlijk niet zoiets als de ontwikkeling van de film. Als je de film gezien hebt weet je dat de personages behoorlijk voorgekauwd worden en weinig diepgang hebben.

Ik heb toevallig dit weekend nog een horrorfilm uit 1920 gezien. Daar wordt nu ook geen hond meer bang van.

Wat duidelijk als zwakte mag aanzien worden en absoluut niet typisch is voor een film uit 1957 ...

waarom?

Ben het ermee eens dat de personages te overdreven maar, maar het script vind ik erg goed en het acteerwerk ook (vooral van Henry Fonda). Het geheel is misschien net iets te overdreven en niet zoals het in het echt zou verlopen en dat komt vooral door de overdreven personages maar verder heb ik weinig op te merken aan deze film 4*

Echte klassieker. Heeft de tand des tijds zeker doorstaan. Het verhaal is origineel, de uitwerking is subtiel en doordacht weergegeven. Aan de 'typetjes' stoor ik me niet omdat het in elke film wel voorkomt, aangedikt of ingetogen geacteerd. De tegenstellingen en de verhaallijn werden duidelijk gebracht zonder de geloofwaardigheid te verliezen.

Zeker een aanrader!

Een *4.5

Een ethische kwestie aan de kaak stellen mag best in zo'n film maar dat werkt het best als het wat subtieler en genuanceerder is. Hier heb je Fonda als typische good guy die de 'morele' opmerkingen erdoor ramt. Erg diepgaand wordt het helaas ook niet.

Ik begrijp wat je bedoeld. Maar hoe zou je het diepgaander willen maken?

Hmm misschien door de ethische kwestie van meerdere kanten te belichten. Nu houdt het vaak al op bij: "Hij is schuldig en verdient dus de doodstraf" of "we moeten nadenken voor we iemand tot de dood veroordelen". Of de doodstraf zelf goed of slecht is wordt nauwelijks over gesproken, tenzij ik iets gemist heb natuurlijk .

wel je hebt wel een beetje gelijk. Behalve dat het personage gespeeld door Henry Fonda eigenlijk tegen de doodstraf is. iig voor iemand van een jonge leeftijd. Want vanaf het begin stemt hij tegen terwijl hij niet echt weet of de jongen onschuldig is, hij probeert hem te redden door hem te verdedigen dat hij een moeilijke jeugd heeft gehad. Al zou de jongen schuldig zijn, Henry zou hem niet dood willen hebben.

Ik zie de film eigenlijk als 'rechtvaardigheid' vs. 'genade'. Waar henry fonda 'genade' speelt en die gast met die bril 'rechtvaardigheid'. De andere figuren zijn eigenlijk bijpersonen die verschillende emoties representeren (bijv. vooroordelen, persoonlijke ervaring, onverschilligheid). Maar het gaat eigenlijk om hun twee waarbij henry fonda veel emotie laat zien en de man met de bril vrijwel geen.

De diepgaande kwestie die ik er in zie is dus of we genade moeten

hebben met mensen die schuldig zijn (henry fonda) of de doodstraf mogen toepassen (man met bril). En dat wordt min of meer aan de kijker overgelaten om te bepalen. Wel wordt door de filmmaker zelf aangegeven dat genade beter is. Dus ik denk wel dat er in wordt gegaan op de kwestie van doodstraf maar vrij subtiel. Het is idd niet dat er een discussie ontstaat over de doodstraf.

Jammer dat ik de film niet meer in mijn bezit heb anders had ik nog een stukje kunnen terugkijken. Maar ik dacht juist dat Fonda tegen stemt omdat hij niet weet of de jongen schuldig is of niet, en je mensen alleen tot de doodstraf mag veroordelen als je 100% zeker weet dat ze schuldig zijn . Zag ook nergens dat hij tegen de doodstraf zelf is.

Ik heb nog nooit iemand binnen 90 minuten een karakterverandering zien ondergaan, dan is het toch normaal dat ze typetjes blijven?

De film is dan ook nooit bedoelt als zoiets als een karakterstudie. De personages moeten juist duidelijk uitgesproken typtjes zijn. De film gaat niet alleen over het rechtssysteem, maar vooral over hoe de persoonlijke eigenschappen van mensen hun visies op de wereld kunnen bepalen en hoe dergelijke visies voor een algemener, publiekelijk oordeel kunnen zorgen. De manier om dit te tonen is door ieder jurylid een bepaalde visie te geven, die inderdaad duidelijk herkenbaar moet zijn, anders werkt de gedachte erachter niet meer.

De acteurs vind ik overigens erg sterk in hun rollen, of het nou typetjes zijn of niet.

Maar als het slechts handelt over 12 boze typetjes, wat is er dan zo goed aan?

Zo is het toch een hele karikaturale studie van het rechtssysteem.

Zie the one ring zijn antwoord.

Dat het karakterstudie is begrijp ik maar wat je hier hebt zijn 12 typetjes die niet op elkaar reageren of op elkaar inspelen maar aan hun eigen clichés vastzitten voorspelbaar blijven reageren. Dat elk jurylid een eigen visie heeft is een prima idee wat beter werkt als het er subtieler in verwerkt is.

Tegenwoordig wordt zelfs nagedacht over het afschaffen van de volksjury, omdat die in bepaalde zaken toch echt wel ontoereikend blijkt. De toenemende rol van de media (sensatiezucht) die erg beïnvloedend zijn zal hier wellicht voor iets tussen zitten. Om maar even aan te tonen dat deze film 50 jaar na datum nog steeds brandend actueel is.

Het is dus een karikaturale studie van het rechtssysteem, dat vond ik nou ook.

Ik had graag gezien dat deze film veel indruk op me achter zou laten. Dat ik bevangen zou worden door het verhaal, dat de personages me zouden boeien en ik aan het einde van de film gezegd zou hebben:'Wauw!" Ik zie zeker in waarom andere mensen dit alles wel zo ervaren, want de film heeft voor mij wel potentie om hem hoger te gaan beoordelen naar meerdere kijkbeurten. Maar gezien dit de eerste kijkbeurt is, en de film me niet geraakt heeft zoals ik zou willen, beoordeel ik hem met 3 sterren. Want ondanks dat ik de film geen topper vind, vind ik het wel knap gedaan. Het alles speelt zich af in één ruimte en ik vond het interessant om te kijken hoe één man de anderen over probeerde te halen, ik was benieuwd hoe dit zich zou ontwikkelen.

Ik snap alleen de titel niet..Hoezo 12 'boze' mannen?

Het is ook niet duidelijk en misschien zie ik dingen die er niet zijn. Maar ik had van het begin sterk het gevoel dat hij gaf om de jongen. Eerst stemt ie tegen, deels omdat ie niet 100% zeker is en deels omdat ie gewoon wil praten. Hij wijkt dan van het onderwerp af door simpelweg de jongen te verdedigen dat hij een moeilijke jeugd heeft gehad (wat niks te maken heeft met de feiten en of hij schuldig is of niet). Dit laat al zien dat hij de jongen probeert te redden. Aan het eind zegt ie ook : 'we may be trying to let a guilty man go free'.

De typetjes zijn idd overdreven en ik vind het op een gegeven moment ook irritant om twee van de mannen steeds te horen schreeuwen en een derde die zwaar onverschillig is.

Maar het komt iig wel duidelijk over. Misschien is de boodschap van de schrijver van deze film dat we niet horen te beslissen over andermans leven omdat we geen goede jury kunnen vormen. Elk van ons heeft of persoonlijke ervaring of vooroordelen of is onverschillig in bepaalde mate om goed en rechtvaardig te kunnen oordelen. Daarbij zijn we ook maar mensen en missen we feiten en dingen in het proces en denken niet goed genoeg na en zouden iemand die onschuldig is schuldig kunnen verklaren of andersom.

Nu ik er over nadenk is de hele film eigenlijk een aanklacht tegen de doodstraf met als belangrijkste argument dat wij (imperfecte) mensen niet geschikt zijn om te oordelen over een mensenleven.

Deze film heeft me van het begin tot het einde geboeid, ondanks het feit dat je anderhalf uur in real time alleen maar naar pratende mensen zit te kijken.

De regisseur weet je slim te betrekken bij de actie: de camera beweegt zich door de ruimte als een "dertiende man", net alsof je zelf lid bent van deze jury. En in feite is dat ook zo: als kijker vraag je je steeds weer af wat je zelf zou doen. Het scenario van Reginald Rose is bijzonder sterk. Je leert bijv. de hele toedracht van het proces kennen uit de gesprekken van de juryleden. Zoiets klinkt gauw onnatuurlijk - het ligt er vaak dik op dat mensen alleen maar iets zeggen om de kijker van informatie te voorzien. Hier is het perfect gedaan.

Natuurlijk, je ontkomt niet aan typering van de personages. Ieder van hun vertegenwoordigt een bepaalde houding (onverschilligheid, vooroordelen, rationaliteit, eerlijkheid...) Maar dat stoorde mij niet.

Het wordt immers gecompenseerd door de psychologische diepgang van het groepsgebeuren: hoe reageren mensen als ze in een groep moeten beslissingen nemen? Je ziet sterke figuren, die anderen meeslepen, dikwijls door hun agressief gedrag, je ziet zwakken, die hun geweten willen volgen maar niet durven, en er zijn ook opportunisten, die alleen maar snel naar huis willen. Het blijft boeiend om te zien hoe mensen met sociale druk omgaan.

Een ongeloofwaardig verhaal? Vind ik niet. De beschuldigde heeft een strafblad, komt uit een achterbuurt, is een messenvechter en een straatboef. Iedereen, de buren, de politie die het onderzoek doet, zelfs de advocaat gaat er van uit dat hij het gedaan heeft. Niemand doet moeite voor hem, omdat hij gewoon niemand is. Dat komt meer voor in de werkelijkheid dan je denkt. Het omgekeerde trouwens ook: kijk maar naar het OJ Simpson-moordproces.

Volkomen mee eens!

Wellicht is het einde wat voorspelbaar, maar evengoed een boeiende opzet. Goede dialoogfilm!

We hebben hier een fragment van gezien tijdens de lessen Nederlands, ik moet zeggen dat ik behoorlijk onder de indruk ben, ik hoop dat ik deze film nog ergens kan huren.

'12 Angry Men' wist mij zeker te boeien als psychologische studie maar als daadwerkelijke film zijn er een aantal minpunten.

De film wordt heel technisch, bijna gevoelloos uitgewerkt;

het plot, de dialogen, karakters en wendingen zitten allemaal zo perfect en netjes in elkaar dat het op sommige momenten bijna saai wordt.

Maar uiteindelijk is het een goede film die mij wel aan het denken zette, leuk om naar te kijken ook.

3,5 *

Geen 12 boze mannen, maar 12 erg charismatische en gepassioneerde acteurs.

Echt een plezier om deze mensen aan het werk te zien. Ze hebben maar een kleine kamer nodig om een groot publiek te entertainen.

Erg spitsvondig hoe de moord in beeld wordt gebracht door niets meer of minder dan woorden.

'Minimal Art'

****

Over the top. zelfs met de zeitgeist in het vizier. Maar toch best wel uitkijkbare film. Blijft amerikaanse politieke correctheid die jeukt, maar voor die tijd was het vast een statement. Hadden vrouwen toen nog geen jurieplicht? En waar zijn de negers? Ja, je weet van te voren al dat henry fonda (overigens een heel eng mannetje dat me aan william dafoe doet denken) het allemaal gaat regelen, uitgenaste good guy.

maar liever deze dan runaway jury, waarin john cusack zo eenzelfde aanmatigende rol heeft als fonda. Bah, john cusack, kan iemand ons van die pest verlossen. Is dat de broer van charlie sheen ofzo?" Gladjakker..brrrr.

Iedereen weet dat dat kutjong gewoon de moord gepleegd had. En het was vast ook geen toeval dat de regisseur hier een prototype joodse/arabische jongen in de bankjes liet zitten. Dat zijn bij uitstek messentrekkers en snel op de teentjes getrapt. Mensen die moorden moeten op op de blaren zitten. En de gene die zich hebben laten verleiden door Fonda, die beroepen zich op koude logica, verzaken mooi wel hun instinct. Die vent had gewoon gelijk: had ook een zonnebril geweest kunnen zijn. En dat mes was niet eens hetzelfde.

Niet gek dat een geert wilders stemmer als die opa dan een valse getuigenis aflegt. Ik zou hetzelfde doen.

henry fonda was hier gewoon de rol van politiek links. Wouter fucking bos of alexander pechtold, met die droopy ogen van hem.

een rijk, een rechtspraak, geen jurie.

Volgens mij niet.

Bwoehahaha!!! Negers? Het gaat wèl over Amerika, hoor! Die mochten nog niet eens naar dezelfde school als blanken! Wat had je voor cijfer voor geschiedenis?