Inland Empire (2006)

Hmm, echt niet? Misschien moet je wat aandachtiger lezen. Ik gebruik niet steeds dezelfde woorden.

Ook dit vind ik niet erg doordacht.

Gaat mij om de kwaliteit, niet kwantiteit. IE vind ik zijn op een na beste werk, dus ik zie ook geen sleet optreden.

En Rabbits werd al in 2002 gemaakt en is dan ook weer in deze film verwerkt. Dit is toch zeker wel een project waar Lynch jaren werk in heeft gestoken. Bovendien heeft hij zelfs met een koe langs de weg gezeten om de film te promoten en bijv. zijn nieuwe vriendin bij deze film ontmoet.

Dat Lynch zijn focus wat breder is en niet puur op film gericht is blijft duidelijk (hij schildert ook veel bijvboorbeeld), maar wat mij betreft is dit duidelijk een 100% geïnspireerd werk en tevens ook zijn beste film.

Toch vreemd dat AC1 verwijst naar berichten van hem zelf, die niemand kan vinden.

Wie is hier eigenlijk de draad kwijt, of zijn verstand aan het verliezen? Ik ken nog een goede film, die in bijna 3 uur uit de doeken doet hoe dat in z'n werk gaat, vanuit her perspectief van het 'slachtoffer'

hahaha...wat een gehakketak hier.

Lynch is niet voor iedereen weggelegd. Pas na duiding door een deskundige kon ik Inland Empire enigzins begrijpen, maar dan nog was de film voor mij te ondoorzichtig. Op detailniveau zit er zoveel in deze film. Om dit alles te kunnen duiden is veel onderzoek en kennis gewenst.

Wie oren heeft hore.

Tja, net wanneer je het denkt te begrijpen snap je er niks meer van. Net zoals de andere Lynch films heb ik deze film gewoon op me laten afkomen en ik werd best verrast.

Laura Dern zet echt een goede rol neer als vrouw in nood en je ziet haar gedurende de film ook echt vervallen.

Klein minpuntje is dat de film net iets te lang duurt waardoor de aandacht af en toe verslapt.

Nipt 3,5 sterren.

Hier kan ik me prima in vinden. Film is over de gehele lijn boeiend, maar af en toe verslapte mijn aandacht ook. Komt omdat veel stukken erg uitgesponnen zijn.

Maar Lynch weet weer heel sterk een mysterieus sfeertje neer te zetten, dat de hele film blijft hangen. Niet zo sterk als in Mulholland Drive en Lost Highway, maar wel sterk genoeg om bijna 3 uur te blijven boeien.

3,5*.

In het kader van de mijn wekelijkse -bekende moviemeter gebruikers top 10 lijst films kijken- was deze keer Xav aan de beurt. Ik was erg benieuwd na deze film, Lynch zijn films zijn (bijna) altijd erg bijzonder. En in veel gevallen ook niet te volgen. Maar dit was me toch een rit zeg, kleine 3 uur lang voor de tv gehangen. Deze film begon echt ontzettend onduidelijk! Dan heb ik het met name over het eerste half uur. Er is tot nu toe nog geen film geweest die ik na de eerste keer kijken nog niet snapte. En plots na 40 minuten viel het hele verhaal voor mij weer op zijn plek. Toch raak ik later weer van het goede padje af, dit wordt later in de film alleen maar erger totdat ik op een gegeven moment er echt helemaal niks meer van volgde.

toch spatte bij deze film de kwaliteit eraf, in dit opzicht misschien wel (een van) de mooiste die ik ooit heb gezien. Het camerawerk was ronduit geweldig. Hoe dicht ze op de gezichten zitten en het inschenken van de thee. Gewoon geweldig hoe ze hiermee dat mysterieuze sfeertje weten te scheppen.

Ook het acteerwerk was ronduit geweldig. Dern nam haar rol erg serieus en zette een mooi staaltje acteerwerk neer.

tja ik geef deze film voor nu 3.5 ster alleen als iemand me hem een beetje zou kunnen uitleggen dan wordt het misschien wel 4

Na Mulholland Dr. vorige week voor de tweede maal na jaren bekeken te hebben had ik zin om meer van Lynch te zien en heb ik eergisteren deze film gekozen. In het verleden heb ik wel bv ook Lost Highway, Rabbits en Dune gezien en misschien meer wat ik inmiddels vergeten ben.

Achteraf begrijp ik (de bedoeling van) Rabbits beter en ook delen van andere films vallen weer meer op hun plek. Waarschijnlijk is Lynch bezig aan een honderd-luik

Het innerlijke rijk.....

Het enige wat ik hier kan zeggen is dat deze film mij geraakt heeft op een niet verklaarbare wijze. Tijdens de song en dans bij de aftiteling kreeg ik dikke brokken in mijn keel en tranen in mijn ogen. Ook ergens eerder in de film had ik dat. En een verklaring hiervoor heb ik niet.

Na afloop had ik de neiging om niets te willen verklaren én de neiging om alles te willen verklaren.

Overwegend en in eerste instantie het eerste.

Op het spoilertopic zal ik aan het laatstgenoemde toegeven, maar echt noodzakelijk vond ik het deze keer niet. Waarom? Omdat het zo complex is dat je gegarandeerd niet overal aan toekomt en tijdens het erover denken weer andere dingen bedenkt (fractal wise). Ook werkt het op een metafysisch niveau wat wellicht niet onder woorden te brengen is.

Het enige wat je volgens mij (naast de keuze tot niets doen en slechts ervaren) zou kunnen doen is je intuïtie gebruiken en je eigen hierbij opborrelende dromen duiden. En associëren tot je erbij neervalt.

Het is echt een prachtige, uitermate boeiende film vol met dromen, fantasieën, emoties, kleuren, symbolen en last but not least beelden, beelden en beelden. O ja, en geluiden, fantastische pakkende songs en andere ........ geluiden.

Een rijk innerlijk rijk

Dit herken ik helemaal!

Zonder dat ik de film snapte ontroerde hij me toch, alleen heel goede films kunnen dat voor elkaar krijgen. Laat staan het effect als ik het wel allemaal gesnapt had.

ben er nog steeds niet uit of dit nu het meesterwerk van Lynch is - Mulholland Drive heeft daarvoor misschien toch de beste papieren,

duurde een tijdje voordat ik doorkreeg dat het meisje dat tv kijkt het vertrekpunt is - zij gaat op in het personage van Dern die weer opgaat in het personage dat zij speelt in On high and blue tomorrows- en dat al om tot een zuivering te komen, - een catharsis.

als Lynch bewonderaar, zeker een 4.5 -

omdat je er naar blijft kijken

Wat wil Lynch zeggen?

De film is een aaneenschakeling van flarden herinneringen, dromen, wensen, emoties en dat allemaal in beeld gebracht toch, naar mijn mening, om iets te zeggen en zelfs om een verhaal te vertellen. Ook al hebben veel mensen het standpunt dat veel dingen niet te verklaren zijn in de film denk ik toch dat er een levensverhaal in zit. Heel veel dingen lijken random, maar waarom zou Lynch alleen maar random flarden aan elkaar breien? Ik denk dat er wel degelijk een vrouw met een vastomlijnde geschiedenis als uitgangspunt is. En als je zaken chronologisch probeert te krijgen klopt het verhaal wat mij betreft ook nog. Ik denk wel dat er verschillende soorten van verloop van de verhalen, uitgangspunten (zoals wereld van de geest of niveau van de straat) en verschillende uitleg van details mogelijk zijn, al naar gelang je eigen associaties, levenservaringen en principes/stellingnames.

Heel interactief dus

Mijn versie (visie) tot nu toe (dáaaaagen aan gewerkt) heb ik net op het spoilertopic geplaatst omdat het natuurlijk één grote spoiler is. Niet lezen als je er anders over wilt denken!

Het zal vast aan mij liggen, maar ik heb deze film echt niet begrepen. Ok, Lynch weet heel wat spanning op te bouwen, maar de verschillende scenes zijn zo vaag en onsamenhangend. Bijna nooit wordt er iets verklaard. En dat drie uur lang. Ik heb echt het laatste deel van de film met tegenzin gekeken. In feite, om er iets van te begrijpen, zou ik hem opnieuw moeten kijken, maar daar heb ik alles behalve zin in.

Te gulzig naar abstractie en daardoor te ingewikkeld.

Wel lief dat je het oppert, maar nee hoor, het ligt niet aan jou.

Maar herziening kan wel wonderen doen.

Dit is zeker geen abstracte film maar een weergave van een beleving die heel onmiddellijk en concreet te ondergaan is. Dan verlies je samen met het hoofdpersonage de grens tussen droom en werkelijkheid. Niet zozeer ingewikkeld, wel verwarrend. Niet in de zin van 'ik snap de film niet', omdat er niet zoveel valt te snappen. Maar mensen raken ook wel eens in de war van hun eigen dromen, vooral als ze menen dat alles een achterliggende betekenis moet hebben. Wie snapt waar de kosmos vandaan komt?

Ehm, ik zie nog wel een verschil tussen het begrijpen van het ontstaan van de kosmos of het interpreteren van droomsymboliek. Ik ben daarnaast van mening dat het proberen te interpreteren van je dromen een vorm van zelfreflectie kan zijn. En ik vind symboliek en bv archetypen interessant genoeg om er dieper in te duiken.

Zo beleeft elk mens de wereld (en een film) op zijn eigen wijze en heeft zijn eigen unieke ervaringen.

Ook heel interessant, vind ik

Abstractie in de zin van niet meteen herkenbaar is hier wel aanwezig.

Natuurlijk is er verschil. Maar het geeft maar aan hoe we meestal niet verder kijken dan ons begrijpelijk wereldje. Tot bijvoorbeeld een film als Inland Empire al die vertrouwde begrijpelijkheid even komt verstoren.

O, bedoel je zo Ja inderdaad, dit zijn geen hapklare voorverteerde brokken.

Of misschien juist wel, voorvertaald naar de taal van de intuïtie en dromen. Je hoeft je dan alleen open te stellen en niet af te sluiten. Ik denk wel dat je dingen kunt 'snappen' (Engels voor (be)grijpen of erin bijten) uit deze film.

Je kunt het heerlijk ondergaan en alleen als je wilt daar nog proberen een rationele uitleg (gedachten) aan te geven, maar dat hoeft niet eens. En een tweede keer kijken, zoals Reinbo zegt, kan zeker goed doen.

Juist door deze film gewoon te ondergaan 'snap' je hem het best. Geen louter rationeel begrip, eerder intuïtief en emotioneel.

Een tweede keer kijken is geen slecht idee. Ik vond de film de eerste keer al wel goed, maar de tweede keer nog heel wat beter.

Hier ligt dus de grens voor mij. Ik ben twee keer opnieuw gaan kijken, maar na een tijdje weer gestopt. Ik vind dat er niet doorheen is te komen. De film maakt op mij een erg doelloze indruk. Tel daarbij de slechte visuele verzorging (vaak is scherpgesteld op de achtergrond en zijn gezichten net niet scherp), de absurde intermezzo's met die konijnen en de veel te lange zit en ik haak af. Jammer, want ik had best willen puzzelen over de betekenis.

ongemakkelijke film om naar te kijken,

heb hem wel helemaal afgekeken met de hoop meer duidelijkheid te krijgen.

na zo'n 2 uur kijken voelde ik me best wel naar door t kijken en het niet snappen van deze film.

anyway, zware film. wel voelde het einde bevrijdend

Heeft iemand deze trouwens op blu-ray gezien of in HD toevallig?

Zou dat veel uitmaken? De kwaliteit van de film is (bewust) behoorlijk slecht, dus qua beeld zal het denk ik niet zoveel verschil maken.

Tuurlijk maakt dat uit. Kwaliteit is ook niet slecht. Er is voor hd gekozen vanwege de snelheid en de wendbaarheid van de camera. Film ziet er (bij vlagen) prachtig uit. Vervremende look past ook perfect bij het verhaal/concept. Blu ray is hd dvd niet dus vanzelfsprekend is het de moeite waard en zie je het verschil.

Blu Ray Review

ben nog steeds geboeid door deze film, zeker 2 maanden later. Sinds into the wild niet meer meegemaakt.

+0.5

Is hij met SD opgenomen en niet met HD? Dat is nieuw voor me en geloof het bijna niet. In 2007 is vrijwel elke camera HD.

Interview filmkrant

IMDB technical details

Deze camera, Sony DSR PD150.