Solyaris (1972)

Pas geleden de DVD gekocht en eindelijk de film eens kunnen zien. Zeer vervreemdende film. Ik vond de beelden mooi, maar ik had na de 1e keer kijken alleen een vreemd gevoel. Ik vond de film niet echt geweldig.

Ik ben nu bezig de film voor de 2e keer te bekijken, aandachtiger, en ik merk dat ik nu en dan door de film overweldigd wordt. Ik wil alles weten, spoel soms scenes terug, lees de berichten op dit forum etc. Ik heb hem pas gedeeltelijk voor de 2e keer gezien, en nu komen sommige scenes als zeer ontroerend over. Eigenlijk wist ik na de 1e keer niet hoe de film te beoordelen, heb toen 4 sterren gegeven voor de mystieke sfeer en de mooie beelden, maar nu komt er opeens een heleboel gevoel bij dat ik de 1e keer miste. Ook een aantal zeer mooie stukjes, zoals die Japanse autoscene, als je hier geconcentreerd naar kijkt is het net alsof je met de film mee zweeft.

Ik heb hem alvast opgewaardeerd naar 4,5* maar de kans is groot dat het er uiteindelijk 5 worden, en dat de film hoog in mijn top 10 komt te staan. Het is wel een van de vreemdste films die ik ooit heb gezien. Wat mij betreft met geen enkele andere film te vergelijken, ook niet met 2001, die ondanks de goede regie en de levensvragen toch erg Amerikaans overkomt.

Erg intrigerend geheel, maar ik denk dat ik het toch niet zo op sci-fi films heb. Erg mooi gemaakt, paar prachtige stukken, maar soms vond ik het ook gewoon tegen het saaie aanzitten. Zoals ik al zei intrigeerde het me wel vaak, maar een echte topper kon ik er toch niet in ontdekken. Voorlopig 3,5 en ooit maar 's herzien.

Na het fenomenale stalker en het beduidend mindere Zerkalo vandaag Solyaris gezien. En ik ben erg onder de indruk. De film ziet er er weer mooi uit al was dat het enige punt waarop Zerkalo hoger scoorde bij mij. Solyaris greep me vanaf het begin en neemt rustig de tijd om het verhaal te vertellen. Vanaf dat Chris de ruimte ingaat had ik even een omschakel moment en zeker het begin daar vond ik minder. Na een tijdje zat ik er echter ook hier weer helemaal in en heb ik vaak ademloos genoten. De scene in de bibliotheek vind ik persoonlijk een van de mooiste die ik heb gezien en bezorgde me echt kippenvel. Ook de andere scenes met die prachtige muziek wisten me stuk voor stuk enorm te raken. Toch had ik hierna weer een periode dat ik het iets minder vond maar het prachtige einde maakte weer veel goed. Wat de beoordeling betreft. Ik begin maar eens met een dikke 4 maar aangezien de saaie stukken in de film nu in mijn hoofd al worden verdrongen door de prachtige scenes zie ik dit binnenkort nog wel hoger worden.

Eindelijk heb ik hem op DVD! Ik snap niet waarom films van Tarkovsky zo duur moeten zijn, maar voor 22 euro wilde ik hem niet meer laten liggen. Binnenkort nog maar eens kijken.

22 euro? Hier kun je de Britse DVD kopen voor € 15,50 inlusief verzendkosten. Dat zijn exact dezelfde schijfjes als de Nederlandse DVD, alleen met een ander plaatje erop en een andere hoes, dus ook met Nederlandse ondertiteling.

Ik heb geen creditcard, dus ik moest hem wel in Nederland bestellen. Overigens heb ik dezelfde uitvoering; die winkel bestelt zijn films weer in Engeland.

Voor de geïnteresseerden:

Draait zondag 25/03 om 20u in Studio Leuven.

Mooie Tarkovsky, die filosofisch weer heel diep gaat. Verder lijkt het de uitspraak minimaal is maximaal hier weer tot zijn recht te komen. De setting is sober, maar door mooi camerawerk lijkt elk beeld weer op een kunstwerk. En dat einde, dat ging diep, ik laat het even bezinken nu.

Toch maar eens deze film gaan bekijken,heb em na een uur gestopt.

Het diepzinnige is denk ik niet voor mij gemaakt,ik zat te wachten tot er eindelijk iets gebeurde,misschien is dat nu juist mijn fout.

In ieder geval,denk dat dit soort films niet voor mij geschikt zijn.

Daarom geef ik dus ook geen waardering,zal Stalker van de desbetreffende regisseur dan wel iets voor mij zijn?

Ik vrees van niet, maar als je het toch eens wilt proberen: verstand op nul, geen verhaal verwachten, noch veel diepzinnigheid en kijken maar. Je weet na Solyaris in ieder geval in wat voor stemming je moet verkeren om er aan te beginnen

Een tegenovergestelde ervaring als tijdens 2001: A Space Odyssey,

Ik hou ervan als films mij mee weten te slepen in hun wereld. Beelden die een tijdje aanhouden kan ik normaliter wel waarderen. Voorwaarde is wel, dat er wat boeiends op het scherm moet gebeuren. Ik wil observeren, bewonderen, meegenomen worden en genieten van passende muziek. Hier werd ik bij tijd en wijlen ontoepasselijk van de naar kerkmuziek neigende muziek. Verder leende deze film zich geenszins voor lange beelden. Het is al weer een tijdje geleden dat ik zo `n lelijke film gezien heb. Enorm sfeerverlagend. Lange gesprekken voeren in het begin de boventoon, een hoop geleuter passeert de revue. En als dat nou interessant was, maar nee. Zelfs de ontmaagdings tactieken uit American Pie zijn stukken boeiender. De man in dat ruimtestation slaat de spijker dan ook op zijn kop. Zij die niet nadenken over zulke vraagstukken zijn geprezen. Wat een hoop onzin al dat gepraat over schaamte, wetenschap, liefde etc. Een normaal logisch nadenkend mens kan alles eigenlijk al zelf constateren. Waar ik de zoektocht in Stalker naar hoop boeiend vond. Werd ik hier nogal moe van dat pretentieuze gelul. Vooral ook doordat de film visueel weinig bood en faalde om zijn vraagstukken te visualiseren.

Op enkele momenten na dan. De beelden van de zee waren mooi. Vooral omdat de camera het tafereel van een schuimende zee een tijdje registreerde. Daardoor ontstonden er patronen en dus ruimte voor verbeelding. Verder waren de auto `s die in elkaar overliepen aardig, maar nogal gedateerd. Dit is gewoon al veel beter gefilmd in Koyaanisqatsi en Bangkok Dangerous.

Verder ook nergens wat meegekregen van enige romantiek in de film. Een poging van een oude papzak die bijna constant nogal glazig en chagarijnig uit zijn ogen kijkt daargelaten. Maar de romance vloekte gewoon van alle kanten. De dromerige decors ontbraken op enkele mooie shots van de zee na, waardoor ik telkens tegen vastgeroeste personages in een lelijke omgeving zat aan te kijken. Bij het woord romance denk ik aan levendigheid, frisheid en tederheid. Maar hier werd dit allemaal teniet gedaan door een lamlendige papzak die zich louter voortbewoog in een wollen trui terwijl hij rondliep met een treurende blik zoals alleen Sint Bernard `s kunnen kijken. De lelijke alledaagse decors die bij mij nooit ook maar enige verbeelding opriepen, hielpen ook niet veel.

Tarkovsky experimenteerde wel wat met kleuren. De overgang van zwart - wit naar kleuren was soms zelfs nog best aardig. Alleen waren de kleuren vaak duf, bescheiden en alledaags voor een film die heel wat pretendeert te zijn. Verder niet uitnodigend genoeg en ook gewoon niet consequent toegepast. De zwart - wit beelden oogden ook veel te mat. En miste veel aan scherpte en contrast.

Qua taal soms ook van erbarmelijk niveau. Weet men dan niet dat het woord hersenen niet naar enkelvoud vertaald kan worden?! ( onder de categorie: mierenneuken ).

Daar waar Kubrick in 2001 meerdere zintuigen bij mij in werking wist te zetten dankzij prachtig kleurengebruik in overeenstemming met hypnotiserende muziek. Faalt deze film hopeloos in zijn missie. De film is te zeurderig van aard en boet daardoor veel in aan frisheid.

Tarkovsky weet tot nu alleen echt te overtuigen met Stalker en Ivan Detstvo. 1*

Wat is er met de mooie poster gebeurd . Deze is Pools geloof ik.

Ja vreemd.

De vorige was inderdaad schitterend. Maar wel een dvd hoes.

Een originele russische poster is bijna niet te vinden.

http://en.wikipedia.org/wiki/Image:Solyaris_ussr_poster.jpg

Lelijk, maar wel origineel. .

Uitermate lelijk ding. Slecht ontworpen, slecht getekend, enorm lelijke belettering, foute kleuren. Lijkt juist gemaakt te zijn om de film NIET te verkopen, wat natuurlijk ook een doel op zich kan zijn (de stijl lijkt inderdaad Pools)

Ik geloof er niks van dat Tarkovski dit als poster had uitgekozen.

Waarmee de vraag opkomt, wat een originele poster is.?

Niet alleen de stijl, maar ook de tekst "Rezyseria: Andriej Tarkowski".

Die vorige poster was inderdaad veel mooier. Vreemd dat die is aangepast.

Deze deze twee films zijn pas veel later uitgebracht. Gedateerd was het dus zeker niet.

Na mijn eerste (tegenvallende) Tarkovsky reeds diens hele oeuvre afschrijven wil ik zeker niet doen... De man heeft duidelijk een architectonische/ruimtelijke visie, en het beste aan 'Solyaris' zijn wat mij betreft dan ook de decors (en de bijhorende fotografie). De link met '2001: A Space Odyssey' (zelf nog niet gezien overigens) is om die reden snel gelegd, al behoort Kubrick toch nog steeds tot het selecte groepje cineasten waar Tarkovsky (voorlopig) net buiten valt. Cinematografisch mag de grote Rus dan wel de knepen van het vak volledig beheersen, de kunst van het vertellen heeft hij (naar mijn maatstaven, laat dat gezegd zijn) niet in dergelijke mate onder de knie.

Ten eerste lijkt het bij aanvang zo dat Tarkovsky meer wil meegeven dan een gewoon verhaal, wat - op enkele scènes uit het laatste half uur na - niet zo blijkt te zijn. Ten tweede is 'Solyaris' (en dat zal niemand verbazen) een kind van zijn tijd: er wordt - naar hedendaagse maatstaven - té nadrukkelijk geacteerd en het tempo ligt eveneens veel te laag, waardoor het moeilijk wordt om delen 1 en 2 uit te zien in één keer.

Om dan toch nog eens op de cinema zelf terug te komen: het moet wellicht niet gezegd hoe verbijsterend mooi de beelden van de zee of de subtiele kleurschakeringen zijn, maar welk hoger doel dient dat laatste? Zelfs zijn eigen verdienste(n) doet Tarkovsky teniet door ze niet in te passen in een groter geheel, en hetzelfde geldt bijvoorbeeld voor Breughel's werk (met Bach eronder) - stuk voor stuk scènes die de bevreemding (hét overheersende gevoel bij de hele film) alleen maar in de hand werken.

En het einde? Tjah, daar kan ik nog minder mee dan met al de rest.

Interessant, maar vrij gedateerd. Om binnen 5 jaar nog maar eens te bekijken dus...

2,25*

Beste Jordy,

Zou er een functie op de site kunnen komen waardoor het woord 'gedateerd' automatisch wordt omgezet in 'voor mij onbegrijpelijk omdat ik teveel ben vastgeroest in mijn eigen tijd'?

Bij voorbaat dank,

eRCee

Ach, laat toch hangen. Ik denk toch dat veel films beter worden met de tijd. Ik verwacht dat JJ_D er na zijn herziening over 5 jaar veel anders over denkt.

Nou ja, misschien helpt het. Ik geef de moed niet op.

Deze film in een soort van een trance beleefd. Lekker onthaastend met al die mooie beelden en ik bleef nog dagenlang filosoferen over deze film.

Dit smaakt zeker naar meer Tarkovsky, maar de DVD's blijven godsgruwelijk duur (nou ja, misschien eerder hoog in prijs, want waarschijnlijk zijn ze voor de liefhebber die prijs ook nog wel waard!?)

Vreemd dat veel mensen zich hier niet in kunnen vinden en vervolgens maar afgeven op een onaantrekkelijk verhaal en pretentieus geleuter.

Komt dit omdat deze mensen totaal geen andere manier van films kijken kunnen aanvaarden dan de overgesylleerde stijl van Hollywood? zijn deze mensen zo ongevoelig voor de rauwe orgineele interpretatie van het leven en de oost europese cultuur? of gaat deze filosofie net iets verder dan Donnie Darko en 2001?

Hoe dan ook, de film voelde voor mij aan als een totaale sensatie. Het moment dat ik hem aanzette werd ik meegesleurd, de bijzonder parelachtige schoonheid die juist in rauwe beelden word gevonden sprak mij ongeloofelijk aan. De benadering van de filosofie is knap gedaan although dit in mijn ogen beter in een een film als 2001 is. Feit blijft dat Solyaris de belkemmende, naare en eenzaame sfeer van het heelal maar vooral waar deze symbool voor staat; de eenzaamheid van filosofie, veel beter weet te pakken dan welke film dan ook.

5,0*

Maandag de 14de en de 21ste te zien op het witte doek @ FilmVoyer Tilburg.

Brilliant. Het is een science-fiction die er niet uitziet als de dagelijks geproduceerde Science-fiction met buitenaardse wezens en vliegende schotels (kort gezegd; op z'n Amerikaans.) Daarintegen is het een film die door de Russische regisseur Tarkovsky is gemaakt die naar mijn mening alleen meesterwerken afleverd.

Deze Science-fiction behoudt altijd z'n orginaliteit en kan niet ontbreken bij je dvd verzameling.

(tip: koop 'm van de Criterion, dan kan je er het meest van genieten met de overmatige bonusverzameling.)

* Solaris (de remake) is echt niks en is niet de moeite waard om te kijken, is gewoon te Amerikaans en dat verliest dan zijn orginaliteit.

Is die 'criterion' versie beter dan de versie van 'Artificial Eye'? Die heb ik namelijk.

De Criterion ziet erg qualitatief veel mooier uit. Het bevat de volgende extra's:

Special Features

- DISC ONE:

- New digital transfer, enhanced for widescreen televisions

- Audio essay by Tarkovsky scholars Vida Johnson and Graham Petrie, co-authors of The Films of Andrei Tarkovsky: A Visual Fugue

- New and improved English subtitle translation

- Optimal image quality: RSDL dual-layer edition

- DISC TWO:

- Nine deleted and alternate scenes

- Video interviews with lead actress Natalya Bondarchuk, cinematographer Vadim Yusov, art director Mikhail Romadin, and composer Eduard Artemyev

- Documentary excerpt with Solaris author Stanislaw Lem

Het beeldkwaliteit is waarschijnlijk hetzelfde maar het is veel mooier uitgegeven:

- De hoes is er origineel en ziet er mooier uit.

- Er zit een heel boekje bij met allerlei informatie over Tarkovsky en waar de film echter over gaat.

- Het menu is helemaal niet druk en is naar mijn mening veel mooier weergeven.

- Daarnaast is het geluid beter bij Criterion

- De extra's zijn veel uitgebreider

- En de film is gewoon mooier gerestored.

Solaris van Artificial Eye is bij de Boudisque € 33.99,-

Solaris van Criterion Collection is € 34.99,-

Is dus ongeveer maar € 1,- duurder en bevat ook nog eens een veel mooiere hoes en is kwalitatief erg mooi om in je collectie te hebben.

Nogmaals; Solyaris is gewoon brilliant: Tarkovsky maakt de een na de ander qua films en de een is nog mooier dan de voorgaande, kijk maar naar; Stalker, Mirror, Andrei Rublyev.

Een meesterwerk.

Mee eens en net zoals Stalker een hele moeilijke film.

Waar staat Solyaris eigenlijk voor?

Ik meen het wel te weten, maar kan het moeilijk in woorden uitdrukken.

Voor mij is Tarkovsky van alle filmregisseurs het meest filosofisch ingesteld, meer nog dan Ingmar Bergman. Dat maakt de films van Tarkovky zo moeilijk en slechts toegankelijk voor een relatieve kleine groep filmliefhebbers.