28 Days Later... (2002)

Eén van de grote pluspunten is ongetwijfeld de inderdaad beklemmende sfeer die goed neergezet is. De sfeerschepping die gecreëerd wordt tijdens de scenes waarbij alles verlaten en verwoest is, gepaard met de vertellende shots en pientere schrikmomenten is gewoonweg briljant. Ook het begin (in dat labo) was erg goed ineengestoken en uitermate spannend.

Helaas verloor de sfeer soms zijn grip voor mij persoonlijk door Boyle's typische filmstijl en storytelling die i.m.o. wat vloeken met het genre. Het té nerveuse camerawerk, de korte montage, de kleurtint en vooral de muziekkeuze passen totaal niet bij het ranzige en griezelige karakter dat de film zou moeten hebben en heeft met momenten. De muziek was echt storend. Luidruchtige rockmuziek of zenuwachtige technogeluiden leiden de kijker enorm af met hetgeen op het scherm gebeurt en vloeken totaal met de horrorsfeer. Men bekomt nog steeds het beste resultaat als men gebruikt maakt van indringerige klassieke tonen; spijtig genoeg lijken menig hedendaagse regisseurs dit niet te beseffen.

Daarnaast waren de horrorscenes véél te braaf (zeker voor dit soort film met een zombie-achtig verhaaltje), zoals reeds aangehaald.

Het stuk op het einde met de militairen is dan wel weer een geslaagd pluspunt, niets dat niet eerder gedaan geweest is maar hoedanook interessant om te zien en kundig gemaakt. In dit deel was de spanningsweergave ook goed gelukt.

28 Days Later is een film met een enorme potentie. (goed verhaal, enkele sterke scenes, een paar goeie schrikmomenten, spannende passages) Toch lijdt de film voor een groot stuk onder enkele vervelende minpunten waardoor veel goedbedoelde intenties jammerlijk gefaald zijn. Boyle is een goed regisseur, maar dit is vermoedelijk gewoon niks voor hem, want heeft hij het genre voor een flink deel erg verkeerd aangepakt. 2,5*

Met de negatieve dingen in jouw bericht kan ik het natuurlijk niet eens zijn !

Vooral over de Soundtrack, die vind ik juist geniaal!!

Tjah... kan zijn dat je dit soort muziek graag hoort, maar dat heeft zelfs belang: Muziek, hoe mooi ook, moet "passen", samengaan met de activiteit in de bijhorende scene. Het moet de correcte sfeer en stemming ondersteunen of zelfs afwerken. De juiste muziekkeuze is essentieel voor een geslaagde sfeerschepping.

Was het wat mij betreft ook in 28 Days Later. Totaal mijn ding niet verder, maar hier werkte het echt lekker.

Akelige beklemende sfeer, geod acteerwerk. Alleenhet stuk in het gebouw met die militairen vond ik wat zwak uitgewerkt Voor de rst wel okay!
3.5

Doe mij dat modern lawaai maar ja. Die klassieke methoden vind ik enkel irritant. Tried and tested, verre van subtiel en nooit effectief.

Er zijn wel meer filmkenners die het lastig hebben met mijn visies.

Okee, geen probleem hoor. Vind het gewoon wat moeilijk te begrijpen (aanvaarden) van mijn kant. Ik geloof trouwens dat Alien, Battle Royale, Avalon enz... (allen favorieten van jou) vol zitten met die "klassieke methoden". Je gaat toch niet beweren dat ze nergens effectief waren?

Uhm ? Ik ben Alien fan door het wezen. De films vind ik op zich stuk voor stuk redelijk teleurstellend gezien het potentieel, maar dat zwarte ding maakt gewoon erg veel goed. Battle Royale gebruikt dan wel klassieke deuntjes, niet voor spanningsopbouw, maar eerder voor komisch effect. Erg in your face. En ook de muziek in Avalon is vaak uiterst aanwezig, en niet echt klassiek in gebruik.

Misschien begrijp ik je verkeerd dan ?

Nee hoor, je begrijpt me heel goed. Ik had blijkbaar een verkeerd idee over je filmbeoordeling. Vooral bij Alien. Ik had niet verwacht dat je 4 sterren zou geven omdat je voornamelijk over 1 aspect erg onder de indruk was. Bij mij daalt een film namelijk meestal al flink in waarde indien de muziek zijn effect mist... Daarmee.

Ik vind niet dat "28 Days Later..." echt van die John Williams/Howard Shore/Danny Elfman-achtige muziek nodig heeft. Oké, er zijn veel meer componisten, weet ik ook wel, hoor !

Maar deze Film hanteerde ook een zeer andere stijl van camerawerk en montage, het lijkt me niet dat de 'klassieke' Filmmuziek die jij bedoelt daar erg bij zou passen, Djelle.

Maar dat is natuurlijk gewoon een verschil van mening .

:) Maar op dit gebied verschil ik niet zozeer van mening hoor, want het zou inderdaad waarschijnlijk niet echt passen, nee. Maar ook die aparte filmstijl en montage (met een sterke modern Britse smaak die eigen is aan Boyle), samen met nog een aantal andere gebruiken, vind ik totaal niet passen bij dit soort films. Of zoals ik reeds vermeldde in mijn oorspronkelijk bericht:

De Filmstijl en montage hadden wat mij betreft niet beter gekund in deze Film !

sterker; het is een belangrijk onderdeel van de spanning en de ongemakkelijk sfeer die tijdens deze film continu aanwezig is.

Komaan jongens! pas hier de filmstijl, montage en alle eigenschappen op toe van bv genrespecialist George A Romero, DAN pas zal je een ongemakkelijke sfeer ervaren en een flinke spanning voelen doordrenkt in een atmosfeer van ranzigheid.

Niets kan daaraan tippen natuurlijk, maar deze aparte stijl van Boyle staat jammerlijk veraf van een goeie aanpak ten opzichte van dit soort horrorfilms. Sommige dingen waren ten zeerste gelukt, maar veel zaken kunnen gewoon nog veel effectiever, smeriger, griezeliger en vooral intenser.

Ik blijf erbij: Boyle had zijn methoden veel meer moeten vormen naar het genre toe om een volledig geslaagd resultaat te verkrijgen.

Niet mee eens ... vind dat soort zombiefilms meestal mak en saai.

je zegt dus eigenlijk dat je innovatie niet op prijs stelt en je liever een film had gezien die zich aan regeltjes houdt die gelijk staan aan jouw beperkte beeld van een goede zombiefilm (dit is strikt genomen geen zombiefilm, maar dat is een ander verhaal). wat heb je aan weer een zwakke kopie van Night of the Living Dead/ Dawn of the Dead? dat je de uitvoering niet goed vindt is je goed recht. dat je van Boyle verlangt dat hij kopieert, vind ik op zijn zachtst gezegd vreemd.

Nee, dat verlang ik niet hoor, helemaal niet! Het voorbeeld van Romero was slechts om aan te tonen hoe het beter kan. Ik vind wél dat Boyle zijn (innovatief!) idee van filmen een beetje moest bijgeschaafd hebben, aangepast hebben naar dit soort horror toe.

Ik ben voorstander van vernieuwing en ik haat het wanneer men zich helemaal aan de zogenaamde 'regeltjes' houdt, maar er zijn nu eenmaal enkele ongeschreven wetten die je in alle verschillende soorten filmgenres terugvindt waar men gewoon niet omheen kan. (Bijvoorbeeld: Als je gore in een zombiefilm te veel offscreen laat, heb je geen shockerend of smerig effect. Punt.)

Als John Woo pakweg een romantisch drama regisseert, zal je normaal gezien ook zijn stempel terugvinden (slowmotion, typerende shots...) en eventueel een verfrissende aanpak, maar je zal de meeste kenmerken wat gematigder zien, ze zullen tevens op een andere manier toegepast worden, de montage zal niet dezelfde zijn zoals hij dat bij actiefilms doet en het tempo zal wat ingetogener zijn. Zoniet, heb je een ongewenst (verkeerd) effect en een onpassend geheel. Dit is wat hier gebeurd is. Danny Boyle wou zijn kenmerkende filmstijl toepassen en op een innovatieve manier dit genre aanpakken, maar diezelfde aanpak en filmstijl bevatten gewoonweg elementen die niet altijd zo goed werken, een verkeerd effect hebben of soms zelfs radicaal vloeken met het genre.

Onderhond: Heb je de trilogie of the dead gezien? Day of the dead bv, was allesbehalve mak en saai toch??

Nu noem je juist de makste en saaiste van de drie....

Zelden zulke onzin gelezen.

Ik vind bijvoorbeeld dat zo'n extra wild camerawerk met een korte montage en flitsende beelden (op momenten dat ze aangevallen worden) niet werkt. Ik word er zenuwachtig van in plaats van angstig en het vraagt een onnodige concentratie om niks te missen. Ook de scherpe muziek die er bij te pas komt (die vooral veel te luid staat) leid me een beetje af met hetgeen op het scherm gebeurt en het is nefast voor de sfeer. Is dit zo onbegrijpelijk?

Dat anderen zoals jij kennelijk vinden dat dat wel goed werkt, is voor mij onvoorstelbaar, maar goed; het is jullie visie.

Je kan gerust redetwisten, maar iemand anders zijn interpretaties onzin noemen, vind ik nogal flauw en grof. Had ik niet verwacht van jou, Wouter.

Wat Day of The Dead betreft: Hier waren de zombies het meest agressief (iets vlugger ook), het verhaal was wederom echt beangstigend (vooal psychologisch) en de gore was hier het meest frequent en op zijn smerigst. Ook het tempo was hier het vlotst. ZEKER niet de saaiste of makste van de 3. Integendeel.

Ik vond het geweldig.

Ik vind het inderdaad onbegrijpelijk. Vond de soundtrack van deze film een van de sterkste van de afgelopen jaren.

Dan moet jue ze minder stellig brengen.

Daarbij vind ik het vooral onzin dat het niet zou kunnen omdat het het genre zou verneuken.

Ik vind het sowieso onzin. (zie ook de remake van Dawn of the Dead Dan komt er ook nog eens bij dat dit - strikt genomen - niet eens een zombiefilm is.

Mij niet opgevallen.

Daar vond ik de andere twee veel sterker in.

Dat is zo.

Ik vond het de traagste. De tweede is het vlots verteld en gesneden.

Nou ja, in ieder geval een originele mening. Ben nog Romerafan tegengekomen die de derde het sterkst vond.

Tjah... Ik denk dat we op een punt gekomen zijn dat het simpelweg geen zin meer heeft verder te discussiëren. Dat jij niet kan snappen dat wild camerawerk en flitsende beelden iemand zenuwachtig kunnen maken vind ik enorm bizar.

Maar het komt er in feite gewoon op neer dat we een verschillende visie op de besproken zaken hebben. Punt. Er verder op ingaan zou alleen maar leiden tot een zinloos welles-nietes spelletje waar niemand iets aan heeft... Ik denk dat je met die conclusie wel kan akkoord gaan.

Op zich kan ik dat wel. Het ging me meer om het statement dat het niet zou kunnen omdat het een bepaald genre betrof.

Ja hoor.

Bij dit type horror moet je angstig zijn, gespannen zitten, geschockeerd en/of gedegouteerd zijn. Weinig van Boyles methoden (afgezien van de knappe lege stiltescenes) waren geschikt om dit resultaat te bekomen.

Nu ben je weer zo stellig. En dan rest mij niets dan zeggen dat dat onzin is.

Ik vond het heel erg goed werken.

Ik vond het geweldig. Tilde film naar een hoog niveau. Niet alleen spannend, maar zelfs betekenisvol en roerend.

As I said, een van de meest geslaagde soundtracks van de laatste jaren, wat mij betreft.

Het is waarschijnlijk gemaakt om een Britse cultfilm te zijn.

Misschien doel je op het feit dat de film op video is gedraaid. Dit was om het realistische gehalte te verhogen. Alhoewel het ook vast budgetaire redenene had. Destijds koos de originele 'Night of the Living Dead'-film, om dezelfde redenen voor zwart-wit.

Overigens weet ik niet precies wat je met de kleurtint en de spikkels bedoeld. De korrel?

Ten eerste weet ik niet of hij wel het jouw aangehaalde type horror beoogde en ten tweede was ik al dat alles.

Hier ben ik het dus mee oneens. Vergelijk het met de derde film uit de Dead-trilogie. Die vond ik minder shockerend en veel minder spannend, bijvoorbeeld.

Nou ja, we zijn het oneens. Voor jou werkte alles zo goed (onbegrijpelijk voor mij, maar goed; dit is wederzijds) en voor mij niet. Er valt niks meer over te zeggen, niks aan te doen. Elkaars visie onzin noemen is gewoon zwak en weinig constructief.

Djelle, Wouter, jullie moeten met z'n tweëen deze Film eens bekijken, dan kunnen jullie elkaar nog beter van jullie mening overtuigen !

fantastisch, echt heerlijk spannend om naar te kijken

een van de betere "horror" films!!!

Vanwaar die aanhalingstekens?